ماه گرفتی کامل در غروب ماه

بیگ بنگ: در روز ۳۱ ژانویه سال ۲۰۱۸، ماه در سایۀ زمین سُر خرد و یک ماه گرفتگی کامل را ایجاد کرد. در این توالی تایم‌لپس از ماه گرفتگی در پورتال- آریزونا، آمریکا، ماه گرفتگی جزئی با بالا رفتن ماه در آسمان غربی آغاز شد.

TLEJan seqwفاز کامل ماه گرفتگی تقریبأ ۷۶ دقیقه به طول انجامید اما این ماه گرفتگی کامل پس از غروب ماه تاریک و قرمز در زیر افق به پایان رسید. ماه گرفتگی کامل بعدی در شب ۲۰/۲۱ ژانویه ۲۰۱۹ نمای بهتری برای تماشاکنندگان آسمان در سراسر آمریکا فراهم می کند. تمام ۶۲ دقیقۀ این فاز کامل، وقتی ماه کاملأ در سایه تاریک زمین غوطه‌ور می شود، با رفتن ماه به بالای افق رخ خواهد داد. اگر موقعیتش را دارید می توانید آن را تماشا کنید. این ماه گرفتگی بصورت جزئی در نمیه غربی ایران قابل رویت است. اما ماه گرفتگی کامل بعدی که در هر جایی از کره زمین دیده می شود در ۲۶ می سال ۲۰۲۱ رخ خواهد داد و سپس ماه گرفتگی کامل تقریبأ ۱۵ دقیقه طول خواهد کشید.

سایت علمی بیگ بنگ/ منبع: apod

قطعات ماهواره پیام در اقیانوس هند سقوط کرد

قطعات ماهواره پیام در اقیانوس هند سقوط کرد

معتمدی، رئیس دانشگاه امیرکبیر در خصوص سرنوشت ماهواره پیام پس از پرتاب ناموفق با ماهواره‌بر سیمرغ گفت قطعات باقی‌مانده از این ماهواره ایرانی در اقیانوس هند سقوط کرده است.

در روز سه‌شنبه ۲۵ دی‌ماه ۹۷ ماهواره ایرانی پیام با ماهواره‌بر سیمرغ به فضا پرتاب شد، اما متاسفانه با طی ۲ مرحله موفق، در مرحله سوم به سرعت کافی نرسید و نتوانست در مدار قرار بگیرد. احمد معتمدی، رئیس دانشگاه امیرکبیر در خصوص آخرین وضعیت ماهواره ایرانی پیام عنوان کرد عملکرد این ماهواره بومی بسیار مطلوب بود، زیرا توانست حدود ۶ دقیقه از فضا به زمین سیگنال مخابره کند که این موضوع عملکرد صحیح این ماهواره را نشان می‌دهد. وی درباره موقعیت فعلی این ماهواره توضیح داد با توجه به اینکه GPS پیام تا دقایق آخر فعال بود می‌توانیم بگوییم قطعات باقی‌مانده آن در اقیانوس هند سقوط کرده است.

ساخت ماهواره پیام ۲ در دستور کار قرار گرفت

رئیس دانشگاه امیرکبیر در خصوص دلیل قرار نگرفتن پیام در مدار ۵۰۰ کیلومتری زمین عنوان کرد ماهواره‌بر سیمرغ سرعت اولیه‌ای که می‌بایست به پیام بدهد را اشتباه محاسبه کرد و البته احتمال دارد این اشتباه به سوخت پرتاب‌گر نیز مرتبط باشد، هرچند در مسیر پرتاب و پرواز هیچ مشکلی مشاهده نشد. وی در پایان خاطرنشان کرد محمد جواد آذری جهرمی، وزیر ارتباطات دستور داد نمونه جدیدی از این ماهواره را با نام پیام ۲ طراحی کنیم که با توجه به دانش فنی که برای ساخت ماهواره و پرتابگر به دست آوردیم، می‌توانیم آن را کمتر از یک سال دیگر بهره‌برداری کنیم.

خود را برای خسوف ابر ماه گرگ خونین آماده کنید!

خود را برای خسوف ابر ماه گرگ خونین آماده کنید!

سحرگاه دوشنبه اول بهمن، کامل شدن قرص ماه با یک خسوف کامل همراه است و بسیاری از ساکنان زمین قادر به مشاهده آن خواهند بود. زمان وقوع پدیده و موقعیت ماه نسبت به زمین، سبب شده است که نام ابر ماه گرگ خونین (Super Blood Wolf Moon) روی آن گذاشته شود.

در جریان این ماه گرفتگی، قمر زمین با یک سایه‌ی قرمز رنگ و وهم‌آلود احاطه می‌شود؛ نام «ماه خونین» از همین موضوع نشات گرفته است. همچنین ماه در آن زمان، به نزدیک‌ترین نقطه نسبت به زمین می‌رسد و بزرگ‌تر از حالت معمول جلوه می‌کند؛ به همین دلیل پیشوند «ابر» در مقابل نام آن قرار می‌گیرد. از طرفی قرص کامل ماه در ژانویه، تحت عنوان «ماه گرگ» شناخته می‌شود و این‌چنین است که از این خسوف کامل، با نام ابر ماه گرگ خونین یاد می‌کنند.

ابر ماه گرگ خونین کی و کجا قابل مشاهده خواهد بود؟

در ایران این ماه گرفتگی به صورت جزئی قابل مشاهده است؛ اما مردم ساکن در اروپا و آفریقا اندکی پیش از طلوع خورشید و ساکنان آمریکای شمالی و بخش‌هایی از آمریکای جنوبی در نیمه‌شب باید بتوانند گرفت کامل را تماشا کنند. پس از آن تا چند سال خبری از خسوف کامل نخواهد بود؛ هرچند که به طور میانگین هر سال سه ماه گرفتگی رخ می‌دهد اما خسوف کامل بعدی در بهار سال ۲۰۲۱ به وقوع خواهد پیوست. به گفته‌ی «بروس بتس» محقق ارشد بنیاد Planetary Society:

تا مدتی، این آخرین فرصت برای مشاهده‌ی یک ماه گرفتگی کامل است.

طبق محاسبه کارشناسان، سایه زمین از ساعت ۳:۳۴ بامداد ۲۱ ژانویه به وقت گرینویچ (اختلاف زمانی ۳.۵ ساعته با ایران را درنظر داشته باشید) تا ساعت ۶:۵۱ روی ماه خواهد افتاد. ناسا مدت گرفت کامل را حدود ۶۲ دقیقه محاسبه کرده است که از ساعت ۴:۴۱ گرینویچ (۸:۱۱ به وقت ایران) آغاز خواهد شد.

البته «ماه خونین» در واقعیت تغییر رنگ نمی‌دهد. عامل به سرخی گراییدن رنگ قمر زمین در جریان ماه گرفتگی، اتمسفر سیاره ما است که موجب قرمز یا نارنجی رنگ دیده شدن آسمان در هنگام غروب خورشید نیز می‌شود. آن‌طور که «والتر فریمن» استاد دانشگاه سیراکوس نیویورک توضیح می‌دهد:

اتمسفر زمین، سبب انکسار طیف قرمز نور خورشید و افتادن آن روی ماه می‌شود. این نور قرمز رنگ، آن‌قدری است که اندکی روشنایی به ماه بدهد تا برای چشم ما قابل دیدن باشد؛ البته نه به سفیدی و درخشانی همیشه، بلکه تیره و متمایل به قرمز. شاید ۱۰ هزار بار تیره‌تر از حالت معمول.

کلبه‌ای در زیر ستارگان

بیگ بنگ: کوکا (اسم خانوادگی مستعار کلبۀه ی کوهستانی) و یک سورتمۀ چوبی قدیمی به آرامی در زیر ستارگان دیده می شوند. این عکس در ۶ ژانویه ۲۰۱۹ از تاندالن سوئد گرفته شده تا یک تجربۀ بصری از آسمان‌های کوهستان تاریک ایجاد کند.

KicksledTWANیک رشته کم رنگ از نور ستارگان در امتداد کهکشان راه شیری در این صحنه به تصویر کشیده شده است. در پای سحابی شکارچی، ستارۀ درخشان بتا ریگل در بالای نرده قدیمی می درخشد. “کاپلا” ستارۀ آلفای ارابه‌ران درخشان‌ترین ستاره در بالای فریم است. در واقع، ستارگان آشنای شش ضلعی زمستان و خوشه پروین همگی در این آسمان زیبای شب زمستانی شمالی نظاره می شوند.

سایت علمی بیگ بنگ/ منبع: apod

سحابی قلب و روح

بیگ بنگ: آیا قلب و روح کهکشان ما در صورت فلکی ذات‌الکرسی واقع شده است؟ احتمالا خیر اما در این ناحیه دو سحابی نشری درخشان با نام‌های مستعار قلب و روح وجود دارد.

HeartSoul Zaunerسحابی قلب که رسما IC 1805 نام دارد، در این عکس برجسته در سمت راست، پایین قرار دارد و به شکل نماد قلب کلاسیک است. سحابی روح رسما IC 1871 نام دارد و در سمت چپ بالا واقع شده است. هر دو سحابی با روشنی در نور قرمز هیدروژن پرانرژی دیده می شوند. نوری که در این تصویر سه رنگی نشان داده شده از گوگرد ساطع شده و به رنگ زرد دیده می شود و اکسیژن نیز به رنگ آبی نمایان است. چند خوشۀ ستاره‌ای باز جوان در نزدیکی مراکز سحابی قابل رویت هستند. حدود ۶۰۰۰ سال طول می کشد تا نور از این سحابی‌ها به ما برسند که با همدیگر تقریبا ۳۰۰ سال نوری وسعت دارند. مطالعات ستارگان و خوشه‌های ستاره‌ای که در سحابی‌های قلب و روح وجود دارند بر چگونگی تشکیل ستارگان پرجرم و تاثیر آنها بر محیط پیرامونشان تمرکز کرده اند.نقش دارند.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

خورشید پس از مرگ به یک بلور جامد تبدیل می‌شود!

بیگ بنگ: مدتها پس از همجوشی و خنک شدن کوره‌های خورشیدی، باقیمانده‌های خورشید یک بلور غول‌پیکر را در آسمان ایجاد می‌کنند – یکی از اشیاء بیشمار در کهکشان ما.

interior of white dwarf vبه گزارش بیگ بنگ، اخترشناسان شواهدی را کشف کرده‌اند مبنی بر اینکه ستارگان کوتوله‌ سفید به بلورهای فلزی تبدیل می‌شوند. با کنار گذاشتنِ توصیفات شاعرانه، می‌توان نحوه‌ محاسبه سن برخی از قدیمی‌ترین اشیاء در جهان را به چالش کشید. محققان انگلیسی، کانادایی و آمریکایی با استفاده از داده‌های ماهواره‌ گایا موسسۀ فضایی اروپایی یک فرضیه ۵۰ ساله را تأیید کردند؛ این فرضیه مراحلی را توصیف می‌کند که بسیاری از ستارگان قبل از مرگ و زندگی مجدد به بصورت بلور پشت سر می‌گذارند.

پیر-امانوئل ترمبلی فیزیکدان دانشگاه وارویک گفت: «این اولین شواهدی است که نشان می‌دهد ستارگان کوتوله‌ سفید متبلور می‌شوند یا از حالت مایع به جامد تبدیل می‌شوند. پنجاه سال قبل پیش‌بینی شد که به دلیل تبلور شاهد افزایش تعداد کوتوله‌های سفید در رنگ‌ها و درخشندگی‌های خاصی خواهیم بود و اکنون آن را مشاهده کرده‌ایم.»

در حالیکه ستارگان پرجرم خیلی بزرگتر از ستارگان ما هستند، بیشتر ستاره‌ها در جهان دارای جرم نسبتأ متوسطی هستند که با سرعت خیلی بیشتری پیر می‌شوند. وقتی هیدروژن به آهستگی حرکت می‌کند، ستارگانی مثل خورشید شروع به خنک شدن و منقبض شدن می‌کنند. این امر باعث می‌شود موج مختصری از انرژی در جو ایجاد شود و حرارت زیادی را با خود به همراه بیاورد.

در عین حال، هسته‌ آن کوچک می‌شود و هلیوم را به عناصر سنگین‌تری مثل کربن و اکسیژن فشرده می‌کند. نتیجۀ نهایی یک کوتوله‌ی سفید است – یک توپ بسیار فشرده به اندازه‌ زمین که بخش کوچکی از هسته‌ آن (۱cm3) تقریبأ  به اندازۀ ۱۰ تن است. سرنوشت نهایی این قلب‌های وِلرمِ ستارگانِ در حال مرگ چیزی نیست جز یک جسدِ یخ زده به نام کوتوله‌ سفید.

با توجه به مدت زمان تقریبی خنک شدن کوتوله‌های سفید، تعداد کمی از آنها تاکنون به این نقطه رسیده‌اند. پیدا کردن چنین چیزی طرز تفکر ما نسبت به سن جهان را عمیقأ تغییر خواهد داد. اما یک کوتوله‌ سفید چگونه حرارتش را منتشر می‌کند؟ مکانیک درونی تفاوت بزرگی در نحوۀ حرکت حرارت به سمت سطح ایجاد می‌کند و مدتها موضوع بحث بوده است.

در اعماق کوتوله‌ سفید، الکترون‌ها آزادانه حرکت می‌کنند، در میان جمعیتی از هسته‌های کربن و اکسیژن سر می‌خورند و حرارت را به آرامی با خود به سمت یک سطحِ رساناتر حمل می‌کنند. به لحاظ نظری، در حدود ۱۰ میلیون درجه، دیگر انرژی کافی برای تغییر مکان هسته‌های مثبت در مرکز وجود ندارد. آنها در محلشان قفل می‌شوند و یک ساختار بلوری عظیم را ایجاد می‌کنند که مقدار زیادی انرژی آزاد می‎‌کند.

موضوع این است که همه چیز به زمان بستگی دارد. در کوتوله‌های سفید کوچک، تبلور با فرآیندی که هسته را به لایه‌های خارجی متصل می‌کند همراه است که باعث می‌شود انرژی حرارتی به آسانی منتشر شود. وقتی متصل شوند، ستاره به طور موثر خنک می‌شود. ستارگان خیلی سنگین‌تر اسرارآمیزترند. بخاطر اندازۀ کوچک کوتوله‌های سفید و اثر خنک شدگی مبهم گونه‌های پرجرم‌تر، یافتن شواهدی در مورد توالی آنها دشوار بوده‌ است.

image e White Dwarf Crystalsمحققان داده‌هایی را در مورد بیش از ۱۵ هزار شی که می‌توانند کوتوله‌ سفید باشند جمع‌آوری کرده‌اند (همگی در فاصلۀ تقریبی ۳۰۰ سال نوری تا زمین قرار دارند). آنها پس از مقایسه‌ جرم‌ها و سن‌ها دریافتند که ستارگان بیشتری با درخشندگی و رنگ خاص وجود داشتند. این الگو به درستی با پیش‌بینی‌های نظری همسو است؛ این پیش‌بینی‌ها نشان می‌دادند کوتوله‌های سفید با یک جرم خاص چگونه حرارتشان را منتشر می‌کنند، یعنی تبلور خیلی زودتر در کوتوله‌های با جرم‌هایی فراتر از جرم خورشید ما رخ می‌دهد.

ترمبلی گفت: «تمام کوتوله‌های سفید در نقطۀ خاصی از تکاملشان متبلور می‌شوند، گرچه کوتوله‌های سفید پرجرم‌تر سریعتر وارد فرآیند می‌شوند. این امر بدین معنا است که میلیاردها کوتوله‌ی سفید در کهکشان ما قبلأ این فرآیند را کامل کرده‌اند و ضرورتأ کره‌های بلوری در آسمان هستند.» تأیید این مدل دلالت‌های نسبتأ بزرگی برای افزایش سن رایج‌ترین اشیاء در کهکشان راه شیری دارد.

وقتی تبلور قبل از اینکه کوتوله‌های سفید حرارتشان را منتشر کنند رخ دهد، فرآیند خنک شدن آنها مختل می‌شود و روند پیری آنها تا ۲ میلیارد سال به تأخیر می‌افتد. نه تنها محققان دریافتند که تبلور خیلی زود در کوتوله‌های سفید رخ داده، بلکه انرژی بیشتری نسبت به آنچه که پیش‌بینی شده بود هدر رفت. ترمبلی افزود: «معتقدیم که علت آن تبلور اکسیژن و سپس فرورفتگی آن در هسته است؛ فرآیندی که مشابه با رسوب‌گذاری در بستر رودخانه بر روی زمین است.»

به نظر اخترشناسان، این مشاهدات به ما کمک می‌کنند تأیید کنیم که ستارگانی مثل خورشید، چگونه با گذشت زمان تغییر پیدا می‌کنند و ایدۀ بهتری در مورد تکامل کهکشان ما ارائه می‌دهند. بقیه‌ی ما می‌توانیم به کیهان خیره شویم و قدردان کوره‌های غبار ستاره‌ای باشیم؛ الماس‌های خیلی بیشتری نسبت به آنچه تصور می‌کردیم وجود دارد. این تحقیق در مجله‌ Nature منتشر شده است.

ترجمه: سحر  الله‌وردی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sciencealert.com

امکان حیات فرازمینی بر روی سیاره برنارد بی وجود دارد

امکان حیات فرازمینی بر روی سیاره برنارد بی وجود دارد

یک سیاره فراخورشیدی نزدیک به منظومه شمسی دارای شرایط مناسبی برای حیات فرازمینی است. ستاره شناسان این سیاره را برنارد بی (Barnard b) نام گذاری کرده‌اند.

یک سیاره فراخورشیدی با فاصله ۶ سال نوری از خورشید دارای وضعیت آنچنان مناسبی است که دانشمندان آن را دارای پتانسیل پشتیبانی حیات فرازمینی عنوان کرده اند.

به نظر ستاره شناسان این سیاره مرموز که فاصله چندانی با منظومه شمسی هم ندارد می تواند میزبان گونه ای از حیات فرازمینی در شکل ابتدایی خود باشد. این سیاره فرا خورشیدی برنارد بی (Barnard b) نام دارد و فاصله آن با خورشید تنها شش سال نوری است.

نوامبر گذشته بود که وجود این سیاره فراخورشیدی در فاصله یاد شده تایید گردید و به نظر می رسد مکانی سرد باشد تا جاییکه به احتمال قوی درجه حرارت بر روی آن تا ۱۷۰ درجه منفی برودت را نشان می دهد. اما سوال اینجاست که آیا شانسی برای حیات بر روی چنین سیاره سردی وجود دارد؟

حیات فرازمینی ساده بر روی برنارد بی

در پاسخ باید گفت احتمال میزبانی حیات بر روی این جهنم سرد وجود دارد، اما حیات نمی تواند شکل چندان پیچیده ای داشته باشد و در صورتی که سیاره دارای هسته ای داغ از آهن یا نیکل و نیز از فعالیت زمین گرمایی برخوردار باشد، می تواند گونه هایی از حیات در شکل ابتدایی خود را حمایت کند.

فعالیت زمین گرمایی در داخل این سیاره می تواند مناطقی با قابلیت زندگی ایجاد کند که شکل ابتدایی داشته و می توان امکان حیات فرازمینی را بر روی این سیار متصور بود. در واقع اگر هم حیات فرازمینی در این سیاره موجود باشد باید در لایه های زیرین پوسته به دنبال آن باشیم.

وضعیت هوا و درجه حرارت بر روی برنارد شبیه به وضعیت قمر اروپا است که بر گرد مشتری می چرخد. در قمر اروپا شاهد هستیم که با وجود سرمای شدید، اقیانویسی مایع در زیر پوسته یخی در جریان است.

این سیاره فراخورشیدی برای چرخیدن کامل در مدار ستاره میزبان، ۲۳۳ روز وقت لازم دارد که چنین مداری را می توان با مدار عطارد در اطراف خورشید مقایسه کرد. اگر دقیق تر بخواهیم بگوییم این سیاره فراخورشیدی ۳.۲ برابر زمین است.

همانطور که می دانید این سیاره در منظومه ستاره ای برنارد بی قرار دارد و این منظومه پس از منظومه سه ستاره ای آلفا سنتوری(Alpha Centauri) نزدیک ترین فاصله را با منظومه شمسی دارا می باشد، زیرا منظومه آلفا سنتوری تنها ۴.۳ سال نوری با منظومه خورشیدی فاصله دارد. قبلا هم ستاره شناسان اعلام کرده بودند سیاره ای که بر مدار آلفا سنتوری می چرخد شرایط میزبانی حیات بر روی خود را داراست. در واقع پروکسیما بی یک سیاره فراخورشیدی است که بر مدار پراکسیکا سنتوری می چرخد و از سیارات مورد علاقه ناسا برای جستجوی حیات فرازمینی است.

ستاره میزبان سیاره فراخورشیدی برنارد دارای عمری طولانی تر از خورشید است و به احتمال زیاد دو برابر خورشید سن دارد. بر این اساس می توان آن را ستاره ای با طول عمر ۹ میلیارد ساله عنوان کرد. این در حالیست که خورشید حیات خود را از حدود ۴ و نیم میلیارد سال پیش آغاز کرده است.

کیهان فضایی بسیار پیچیده با پدیده هایی غیر قابل فهم است. یکی از این پدیده ها وجود سیاراتی مشابه با زمین است که میلیاردها سال قبل از شکل گیری زمین وجود داشته اند. برخی از این سیارات که به سیارات فراخورشیدی معروفند دارای شرایطی مشابه با زمین هستند و بر این اساس بسیاری از ستاره شناسان و دانشمندان به این سیارات فرا خورشیدی علاقه نشان می دهند.

علاقه ستاره شناسان به سیارات فراخورشیدی به احتمال میزبانی حیات بر روی آنها بر می گردد. دانشمندان معتقدند که اگر منشا حیات بر روی زمین به سیارات و جایی دیگر در کیهان باز می گردد، باید به دنبال مکان هایی باشیم که احتمال  میزبانی حیات در آنها وجود دارد. یکی از مناسب ترین مکان ها در سراسر کیهان همین سیارت فراخورشیدی هستند که متاسفانه دانش انسان در خصوص آنها بسیار کم و ناچیز است و علت آن هم بر می گردد به فاصله بسیار زیادی که این سیارات با زمین دارند. این فاصله باعث می شود تا بشر نتواند به صورت مستقیم آنها را مشاهده کند و تنها به برآورد شرایط حاکم بر سطح و زیر سطح این سیارات بپردازد.

رشد اولین گیاه در ماه!

Chinese string moon plantبه گزارش بیگ بنگ به نقل از ایسنا، گیاهانی که در عکس مشاهده می‌کنید ممکن است چندان به نظر نیاید، اما یک گام بزرگ در اکتشاف فضایی است. دانه‌های پنبه‌ای که در ماموریت “چانگه-۴” توسط سازمان فضایی چین به ماه منتقل شده‌اند، جوانه زده‌اند و تبدیل به اولین گیاهانی شدند که روی سطح ماه رشد می‌کنند. برخلاف تصور عموم، این دانه‌ها با خاک سطح ماه در تماس نیستند و این دانه‌های پنبه همراه با تخم سیب‌زمینی، مخمر و تخم‌های مگس میوه در داخل یک بیوسفر(زیست‌کره) مهر و موم شده قرار دارند تا محیط زیست و تغذیه مناسب را برای رشد این گیاه فراهم کنند.

GettyImages sized.البته هنوز کار تمام نشده است. چین باید نشان دهد که این گیاهان می‌توانند به رشد خود ادامه دهند و این کار در درجه حرارت بسیار متفاوت و گرانش کم ماه یک شاهکار خواهد بود. سطح‌نشین “چانگه-۴” باید تغییرات چشمگیری برای حفظ شرایط زیست‌محیطی و حفظ ثبات شرایط محیط داخلی بیوسفر داشته باشد.

dimsحتی با وجود این چالش‌ها، همین جوانه زدن دانه‌ها نشان‌دهنده یک نقطه عطف مهم است، چرا که نشان می‌دهد که فضانوردان یک شانس واقعی برای پرورش گیاهان در ماموریت‌ها و استفاده از مواد غذایی، روغن گیاهی و دیگر منابع دارند. این اتفاق می‌تواند ماموریت‌های طولانی مدت در ماه و مریخ را تسهیل کند و می‌تواند پس از آنکه برخی منابع اولیه کاهش پیدا می‌کنند، کمک کننده باشد. اگر چه مزارع فرازمینی هنوز دور از دسترس هستند، اما بعد از این دستاورد چین، حداقل در افق دید قرار گرفته‌اند.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: engadget.com

 

دانشمندان برای اولین‌بار حیات مصنوعی کوانتومی ساختند

بیگ بنگ: آیا منشأ حیات با مکانیک کوانتومی قابل توضیح است؟ در این صورت، آیا الگوریتم‌های کوانتومی وجود دارند که حیات را رمزگذاری کنند؟ به لطف یک تحقیق جدید که با ابرکامپیوتر IBM انجام شده به پاسخ‌های این سئوالات بزرگ نزدیکتر شده‌ایم.

quantum comp lightبه گزارش بیگ بنگ، برای رمزگذاری رفتارهای خودتکرار، جهش و تعامل و (به طور اجتناب‌ناپذیری) مرگ، یک الگوریتم کوانتومی بتازگی ساخته شده که نشان می‌دهد کامپیوترهای کوانتومی قطعأ می‌توانند برخی از الگوهای زیست‌شناسی را در دنیای واقعی تقلید کنند. اصول حاکم بر فیزیک کوانتومی حتی در تشکیل کد ژنتیکی‌مان نقش دارند.

به عبارت ساده، دیگر محدود به صفر و یک نیستیم، بلکه می‌توان حالت تصادفی که در زندگی روزمره مشاهده می‌کنیم را توضیح داد. این کار یک حیطه کاملأ جدید را می‌گشاید که آمادۀ تحقیق و بررسی است. محققان دانشگاه باسک در اسپانیا نوشتند: «هدف ِ این مدل پیشنهادی بازسازی فرآیندهای فرگشت داروینی است که با زبان الگوریتم‌های کوانتومی و محاسبات کوانتومی، کاملا مطابقت دارد.»

محققان با استفاده از کامپیوتر کوانتومی IBM QX واحدهای حیات کوانتومی متشکل از دو کیوبیت‌ (عناصر سازندۀ فیزیک کوانتومی) را رمزنگاری کردند: یک کیوبیت برای نمایش ژنوتیپ (کد ژنتیکیِ منتقل شده بین نسل‌ها) و یک کیوبیت برای نمایش فنوتیپ (تظاهرات بیرونی کد یا «بدن»). سپس، این واحدها به گونه‌ای برنامه‌ریزی شدند که تا حدی با استفاده از “درهم‌تنیدگی کوانتومی” تکثیر شوند، جهش کنند، فرگشت پیدا کرده و سپس بمیرند – درست همانند هر گونۀ زنده در کره زمین.

مثلأ تغییرات تصادفی از طریق چرخش‌های حالت کوانتومی برای این شبیه‌سازی معرفی شدند. خبر خوب این است که این محاسبات کوانتومی، مطابق با مدل‌های نظری بود که این تیم در سال ۲۰۱۵ طراحی کردند. همچنین این پژوهش ِ جدید با تحقیقِ همین تیم که در سال گذشته منتشر شده و نشان داد که انتخاب طبیعی، یادگیری و حافظه در یک مدل کوانتومی نظری تقلید شدند، همخوانی دارد. حالا که این نظریه اولین مراحل را تا کاربرد عملی درون یک کامپیوتر کوانتومی واقعی طی می‌کند، دانشمندان همچنان در حال یادگیری هستند. البته ما هنوز راه طولانی تا رسیدن به پاسخ این سئوالات عجیب و غریب دربارۀ حیات، جهان و همه چیز، داریم.

ابرکامپیوتر IBM که در اینجا بکار رفته فقط تا حدی یک کامپیوترِ کاملأ کوانتومی است که در حال حاضر در خارج از دسترسیِ تکنولوژیکی ما قرار دارد – گرچه این ماشین‌ها با گذشت زمان قدرت بیشتری پیدا می‌کنند. محققان توضیح دادند: «این سئوال که «آیا منشأ حیات ذاتأ از جنس مکانیک کوانتومی است» را بدون پاسخ می گذاریم. چیزی که در اینجا ثابت شده این است که سیستم‌های کوانتومی میکروسکوپی به طور موثری می‌توانند ویژگی‌های کوانتومی و رفتارهای بیولوژیکی مربوط به سیستم‌های زنده و انتخاب طبیعی را رمزگذاری کنند.» جزئیات بیشتر این پژوهش در مجله‌ Scientific Reports منتشر شده است.

ترجمه: سحر  الله‌وردی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sciencealert.com

ماه نورد چانگ ای ۴ موفق به پرورش کتان بر روی کره ماه شد

ماه نورد چانگ ای ۴ موفق به پرورش کتان بر روی کره ماه شد

ماه نورد چانگ ای ۴ موفق به پرورش گیاه کتان بر روی ماه شده است. کشور چین اخیرا و با یک جهش بزرگ در حوزه پژوهش های هوا فضا موفق شد تا ماه نورد چانگ ای ۴ را به فضا پرتاب کند. هدف این ماه نورد رسیدن به نیمه پنهان ماه و جمع آوری دیتاهای لازم از روی سطح قمر زمین بود.

به نظر می رسد پرورش گیاه توسط ماه نورد چانگ ای ۴ بر روی ماه انجام شده است. این ماه نورد که چندی پیش از سوی کشور چین و به منظور تحقیق بر روی نیمه پنهان ماه به فضا اعزام شد، توانسته است خود را به قمر زمین برساند و بر روی آن به کشت گیاه بپردازد.

پرورش گیاه بر روی ماه توسط ماه نورد چانگ ای ۴ یک رکورد تاریخی به حساب می آید. در واقع ماه نورد چانگ ای ۴ موفق شده تا دانه های کتان را بر روی ماه بکارد و شاهد جوانه زدن آنها باشد.

البته باید توجه داشته باشیم که قبل از این انسان موفق شده بود تا در مدار زمین به پرورش گل و دیگر گیاهان بپردازد که این فرایند نیز در نوع خود موفقیتی بزرگ به حساب می آمد. اما اکنون می توان مدعی بود که چینی ها با ماه نورد چانگ ای ۴ دو رکورد در تاریخ موفقیت های هوا فضا از خود به جای گذاشته؛ اول آنکه برای نخستین بار به نیمه پنهان ماه سفر کرده اند و دوم اینکه بر روی ماه موفق به پرورش گیاه شده اند.

ماه نورد چانگ ای ۴  و ایجاد یک اکوسیستم زیستی بر روی ماه

ماه نورد چانگ ای ۴ مجهز به یک فرودگر و یک سطح نورد است که آن را قادر می سازد تا بر روی سطح ماه مسافت های مختلف را طی نماید. یک ظرف شش پاوندی هم به همراه ماه نورد چانگ ای ۴ به فضا ارسال شده است که حاوی گونه های مختلف زیستی بوده و قرار است بر روی سطح ما کشت شوند. در داخل این ظرف دانه های سیب زمینی، کتان و رشادی قرار دارد. مخمر و نیز تخم حشره به فضا ارسال شده تا یک اکوسیستم کوچک زیستی را شکل دهند.

خبرگزاری دولتی شینهوا در چین اخیرا اعلام کرده که ماه نورد چانگ ای ۴ موفق شده تا بر روی  سطح ماه به پرورش دانه کتان بپردازد. به محض فرود، ماه نورد چانگ ای ۴ آزمایشات مربوط به کشت گیاه بر روی سطح ماه را آغاز کرد. چین اخیرا عکس هایی را ارسال کرده که نشان می دهد دانه کتان بر روی ماه در حال جوانه زدن است، اما به نظر نمی رسد دیگر دانه ها رشد کرده باشند.

سفر به نیمه تاریک ماه را می توان یک رکور تاریخی برای چین به حساب آورد. جاییکه تاکنون هیچ انسانی موفق نشده پای خود را بر روی سطح آن قرار دهد. همانطور که سازمان فضایی ملی چین (CNSA) اعلام کرده بود، چین به جایی رسید که تا به حال هیچکس به آنجا نرفته است. در واقع ماه نورد چانگ ای ۴  متعلق به این کشور برای اکتشاف بخشی از ماه که تا به حال از دسترس انسان‌ها دور بوده آماده شده بود.

در روز ۸ دسامبر اواخر سال گذشته میلادی ماه نورد چانگ ای ۴ از مرکز پرتاب ماهواره ای شیچانگ در استان سیچوان به فضا پرتاب شد. این ماه نورد در نهایت وارد مدار ماه شده و چند روز پیش بر روی ماه فرود آمد.

همانطور که قبلا نیز اشاره شد ماه نورد چانگ ای ۴ شامل یک فرودگر و سطح نورد است، مضافا اینکه ماهواره ای موسوم به چوچیائو بین مدار گرد، سطح نورد و کارشناسان روی زمین تعامل را برقرار خواهد کرد. ایجاد درست تعاملات بین این سه بخش نقش بسیار ارزنده ای در انجام موفقیت آمیز ماموریت یاد شده دارد. از آنجا که ماه نورد چانگ ای ۴ در نیمه تاریک ماه مستقر می شود، لذا ماه می تواند مانع از ارسال امواج رادیویی به زمین شود و بر این اساس وجود یک ماهواره بسیار مهم و ضروری به نظر می رسید.

تحقیق در خصوص نیمه تاریک ماه به انسان کمک می کند تا شناخت بهتری از سطح ماه، نحوه شکل گیری آن، تاریخچه ماه و دیگر جزییات داشته باشد که همه این موارد می توانند در انجام ماموریت های موفقیت آمیز آتی مربوط به ماه نقش راهبردی داشته باشند. همچنین چینی ها به دنبال ارتقا شناخت و دانش خود از ساختار درونی ماه هستند.

نیمه تاریک ماه رازهای متعددی را در خود نهفته کرده است. این نیمه مرموز و اسرا آمیز سرنخ هایی در خصوص چگونگی شکل گیری زمین، نحوه تکامل سیارات و تاثیر فرایندهای آتشفشانی بر شکل منظومه شمسی در اختیار انسان قرار خواهد داد. شاید هم راز بمباران های زمین در دوران اولیه شکل گیری آن و نیز چگونگی آغاز حیات بر روی زمین را بتوان در نیمه تاریک ماه کشف کرد.

ماه نورد چانگ ای ۴ در حدود ۱۴۰ کیلوگرم وزن دارد و مجهز به دوربین های متعدد از جمله دوربین پانوراما، طیف سنج تصویری مادون قرمز، رادار نفوذی و آنالیز کننده های پیشرفته کوچک است. در حدود یک ماه طول کشید تا این ماه نورد خود را به ماه رساند. شایان ذکر است قبلا و در سال ۲۰۱۳ چین موفق شده بود تا کاوشگر چانگ ای ۳ را با موفقیت بر روی ماه فرود آورد و لذا ماه نورد چانگ ای ۴ دومین کاوشگری خواهد بود که از سوی این کشور موفق به انجام ماموریت خود شده است.

یک سایت برای دوست داران نجوم و سیارات