تصویر باشکوه هابل از دورترین ستاره دیده شده

به گزارش بیگ بنگ به نقل از ایسنا، این ستاره دورترین ستاره‌ای است که تاکنون مشاهده شده است. پیش از این تلسکوپ هابل از برخی کهکشان‌ها تصاویر باشکوهی ثبت کرده است، بعنوان مثال در آوریل ۲۰۱۶، این تلسکوپ از کهکشان Gn-Z11، که قدیمی‌ترین و دوردست‌ترین کهکشان رصد شده در کیهان است تصاویر باشکوهی گرفت. اما کهکشان‌ها بسیار بزرگ‌تر و روشن‌تر از ستاره‌های درون‌شان هستند.

با این حال ایکاروس، یک ستاره ویژه است و توسط اجسام مقابلش که قادر به خم کردن نور هستند بزرگ‌تر شده است.”پاتریک کلی”(Patrick Kelly) ، مدیر این پروژه از دانشگاه “مینه سوتا” گفت: این اولین‌بار است که ما شاهد یک ستاره بزرگ و منحصر به فرد هستیم. شما می‌توانید ببینید کهکشان‌ها را در آنجا مشاهده کنید، به جز انفجارهای ابرنواختر، این ستاره حداقل ۱۰۰ بار دورتر از ستاره‌ای است که ما می‌توانیم آن را مطالعه کنیم.

میان هابل و ایکاروس یک خوشه کهکشانی به نام “MACS J1149 + 2223” که حدود ۵ میلیارد سال نوری فاصله از زمین فاصله دارد، است. این خوشه بسیار عظیم است و این حجم یک میدان گرانشی قوی در فضای اطراف آن ایجاد می‌کند. هنگامی که نور از طریق این میدان گرانشی عبور می‌کند، خم می‌شود. این یک اثر بزرگنمایی به نام “همگرایی گرانشی” (  lensing gravitational) ایجاد می‌کند که ما را قادر می‌سازد اشیایی را که به طور معمول قابل مشاهده نیستند یا قابل مشاهده در چنین جزئیات قوی نیستند را مشاهده کنیم.

خوشه کهکشانی MACS J1149 + 2223 به طور کلی ایکاروس را بزرگتر می‌کند. خوشبختانه اثر همگرایی این خوشه کهکشانی توسط یک شی در خوشه بزرگ شد که این کار باعث می‌شود “ایکاروس” توسط ما دیده شود. ما در واقع دقیقا نمی‌دانیم این وسعت دهنده اشیا چیست، اما می‌دانیم این وسعت دهنده حدود سه برابر جرم خورشید را دارد که این یعنی احتمالا یک ستاره است.

این پدیده “ریزهمگرایی گرانشی” (gravitational microlesing ) نامیده می‌شود، و این چیزی است که ایکاروس را موقتا بیش از ۲۰۰۰ برابر بزرگ‌تر می‌کند. “استیون رودنی” (Steven Rodney) از دانشگاه کارولینای جنوبی گفت: کشف “LS1” به ما این امکان را می دهد تا بینش جدیدی درباره اجزای خوشه کهکشانی پیدا کنیم. ما می‌دانیم که ریزهمگرایی توسط یک ستاره نوترونی یا یک سیاهچاله ستاره‌ای ایجاد شده است.

این تیم، زمانی که از تلسکوپ هابل برای مشاهده یک ابرنواختر نزدیک به نام “SN Refsdal “استفاده می‌کردند این ستاره را در سال ۲۰۱۶ شناسایی کردند که این ستاره توسط خوشه کهکشانی بزرگ شده بود. به دلیل موقعیت آن در آسمان، این گروه  فکر می‌کردند که این جسم جدید باید بزرگتر از ابرنواختر باشد، بنابراین نور آن را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. به این صورت آنها متوجه شدند که این جسم یک ستاره است. ایکاروس احتمالا یک ستاره بسیار درخشان و ابرغول نوع B است که دمای سطح آن بین ۱۱ هزار تا ۱۴ هزار، درجه سانتیگراد است که این حرارت بیش از دو برابر گرما خورشید است. این یافته‌ها در مجله  Nature Astronomyمنتشر شد.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: sciencealert.com

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *