سکوت بیگانگان فضایی شاید بخاطر خواب زمستانی باشد

بیگ بنگ: ما هنوز برای یافتن هرگونه اثری از هوش فرازمینی با مشکلی به نام پارادوکس فرمی مواجه هستیم. پاسخ جدیدی برای معمای «تمام بیگانگان کجا هستند؟» این است که بیگانگان پیشرفته وجود دارند ـ اما در حالت خواب زمستانی خودخواسته هستند، و برای رسیدن دوره ای که در آن بتوانند به بزرگترین شکوفایی ممکن برسند، به انتظار نشسته‌اند.

به گزارش بیگ بنگ، جهانی که ما امروز مشاهده می کنیم، میلیاردها سال پیش این گونه نبوده، همان طور که میلیاردها سال بعد نیز این گونه نخواهد بود. تحقیقات جدیدی که در مجلۀ انجمن بین سیاره ای بریتانیا منتشر شده، استدلال می نماید که شرایط موجود در کیهان ما، برای تمدن دیجیتالی و کامپیوتر بنیان بسیار گرم است، به همین سبب ِ ایجاد حسی، به مانند ورود به حالتی از رخوت تابستانی می شود ـ همان خواب زمستانی، که این بار در پاسخ به گرمای موجود آمده است ـ تا اینکه کیهان در آینده ای بسیار دور، سرد شود. در آن مرحله، با اجرام ستاره‌ای پراکنده در سراسر کیهان، پردازش اطلاعات می تواند با سرعت و کارایی بسیار بیشتری انجام پذیرد.

اما لحظه ای تفکر: بیگانگان دیجیتال؟ در واقع، تعداد در حال افزایشی از آینده پژوهان، زیست شناسان کیهانی و کارشناسان SETI (جستجو برای هوش فرا زمینی) به این می اندیشند که هوش فرا زمینی نهایتاً به حالتی از موجودیت دیجیتال انتقال می یابد. زندگی به عنوان موجودی دیجیتال درون ابرکامپیوترهایی قدرتمند، بیگانگان پسابیولوژیکی (یا پساانسان های بعدی) را خواستار دسترسی بی قید و شرط به ابزارهای قدرتمند و کارآمد ِ پردازش اطلاعات می سازد ـ گونه ای فرضی که به آن «داده گرایی- dataism» می گویند.

اما با توجه به استدلال آندرس سندبرگ، استوارت آرمسترانگ و میلان چیرکوویچ در مقالۀ جدیدشان، پردازش اطلاعات هزینه بر است، به خصوص زمانی که کامپیوتر آن دسته از محاسباتی را انجام می دهد که وابسته به دما است. همین طور دانشمندان حوزۀ کامپیوتر و فیزیکدانان ِ اطلاعاتی می دانند، پتانسیل پردازش اطلاعات با کاهش دما، افزایش می یابد. (برای خنک نمودن یک کامپیوتر پر سرعت، به انرژی نیاز است) بنابراین، محققان سندبرگ و کمپانی معتقدند که تمدنی پیشرفته و کامپیوتر بنیان به جای هَدر دادن انرژی و منابع در عصر حاضر، این دوران گرما را به رخوت می گذراند و تا سرد شدن کیهان، به انتظار می نشینند.

در حال حاضر تابش پس زمینۀ کیهانی، تمامی چیزهای موجود در جهان را سه درجه کلوین گرمتر می کند. این مقدار از گرما ممکن است برای من و شما بی اهمیت جلوه کند، اما برای یک تمدن کامپیوتر بنیان، درجه ای غیرقابل تحمل از گرما میباشد. محققان محاسبه نمودند که با کاهش دمای تابش پس زمینه کیهانی در تریلیون ها سال بعد، به لطف انبساط کیهان و محو شدن بیشتر ستاره ها، پردازش اطلاعات قادر خواهد بود به ۳۰^۱۰ برابر سرعت پردازشی که در حال حاضر به آن دست یافته ایم، برسد.

سندبرگ در وبلاگ خود توضیح داد: « تمدنی پیشرفته ممکن است تکه‌ای بزرگ از کهکشان را کاوش نموده باشد، که این کار با توجه به پیشرفتش شدنی است، و حالا به دلایل فرهنگی، در حال انجام این کار در داخل تمدن خودش است. در واقع این کار می تواند به عنوان پردازش اطلاعات در نظر گرفته شود. اگر آنها می خواهند که پردازش را به حداکثر برسانند، نباید در امروز به این کار مبادرت ورزند، بلکه باید تا آینده‌ای سرد، که توانایی فوق‌العاده بیشتری برای انجامش دارند، صبر کنند. از این رو باید تابستان کیهانی را پشت سر بگذارند.»

اگر این فرضیه درست باشد، تمدن فرازمینی باستانی وجود دارد و در حال حاضر بیشتر ِ کیهان را جستجو نموده اند و مشاهدۀ آنها در حال حاضر دشوار است. حتی ممکن است ما در منطقه‌ای در فضا زندگی می کنیم که به عنوان «دارایی» یکی از این تمدن هاست. سندبرگ می گوید اگر این تمدن ها در رخوت تابستانی هم باشند باز هم باید بتوانیم نشانه های آنها را ببینیم. سندبرگ گفت: « آن چیزی که باید مورد جستجو قرار دهیم، غیبت مشکوک فرآیندهایی است که منابع مفید برای آنهایی که در رخوت تابستانی قرار دارند را هدر می دهد.»

به طور خاص، او می گوید ما باید فرآیندهایی که مانع انواع پدیده های اخترفیزیکی می گردد را بررسی کنیم؛ این فرآیندها عبارتند از: ستاره های در حال تبدیل شدن از جرم به انرژی، ستارگان درحال انفجار در سیاهچاله ها، بادهای کهکشانی که موجب هدر رفتن گاز به درون فضای بین کهکشانی می گردد، برخورد کهکشان ها، و خوشه های کهکشانی درحال از هم گسیختن در نتیجۀ گسترش کیهان. ما چیزی نمی بینیم که از وقوع این فرآیندها در حال حاضر جلوگیری به عمل آورد (حمله به این فرضیه)، اما به عقیدۀ سندبرگ، دانشمندان باید مراقب مناطق غیرمعمولی باشند که این روند کیهانی طبیعی، به طرز چشمگیری کاهش یافته است.

روشی دیگری برای تشخیص بالقوۀ این تمدن های به خواب رفته، به هم زدن خواب آنها است، اما این می تواند خیلی خطرناک باشد. سندبرگ افزود: « ما می توانیم برخی از فرآیندهایی که می تواند بیگانگانی که به رخوت تابستانی رفته‌اند را آشفته سازد، امتحان نماییم ـ برای هموار نمودن جهان قابل دسترس با زیر ساخت خودمان، کاوشگران خود همانند ساز(self-replicating) اعزام نماییم. اگر تمدن به خواب رفته در نیمۀ راه باشند، که محافظان رباتیک آنها برای متوقف نمودن کاوشگران اقدام می نمایند؛ و ممکن است راهی بسیار مخاطره آمیز برای آزمون این فرضیه باشد.»

فرضیۀ رخوت تابستانی توضیحی مرتب برای پارادوکس فِرمی ارائه می دهدـ مشاهدۀ تعجب آوری مبنی بر اینکه ما هیچ گاه نشانه ای از بیگانگان نیافتیم ـ اما این هم بدون مشکل نیست. دیوید برین، متخصص اخترفیزیک، کارشناس SETI و نویسندۀ داستانهای علمی- تخیلی، معتقد است مقالۀ جدید هوشمندانه است، اما مفهوم ارائه شده نقایص متعددی دارد. برین گفت: «اگر شما در پرتاب فضاپیماهای سریع تری که از مدل های چند سال اخیر سریع تر هستند، بهتر شده‌اید، پس کی به معنای واقعی آنها را راه‌اندازی می کنید؟ به همین ترتیب، در حالی که شما ممکن است در محاسبه در کیهانی سردتر بهتر باشید، اگر در طول زمان های گرمتر تنها در جا می زنید، تمام محاسباتی را که ممکن است انجام دهید را فراموش می کنید.»

تصویری هنری از ابرسازۀ فرضی ساخته شده توسط تمدن پیشرفتۀ بیگانه.

سندبرگ استدلال می کند که این چنین نیست، و بیگانگان پیشرفته خیلی نمی توانند کیک شان را داشته باشند و بعد بخورند. او گفت «تصور کنید که کیف پولی با تعدادی محدود دلار (انرژی) دارید و کیک هایی را می خرید که پس از عید کریسمس به ارزان ترین قیمت رسیدند. (نهایتاً با قیمتی کم برابر می شود) اگر بیشتر از آن چیزی که ممکن است، کیک میخواهید، باید پول خود را تا رسیدن کیک به کمترین قیمت، نگه دارید. هر چیز دیگری نیز به مانند همین کیک است.»

او می گوید یک تمدن بیگانه قطعاً می تواند برای بهبود بهره‌وری محاسباتی خود در دوران کیهان شناختی فعلی تلاش کند، اما این در حالی است که  ممکن است آنچه که تمدن های محاسبه گر ـ به حداکثر رساننده در حال حاضر انجام میدهند، استفاده از هرگونه منابعی در حال حاضر است، که این خود به این معنی است که منابع بسیار بسیار کمتری در آیندۀ دور وجود خواهد داشت.

بِرین همچنین معتقد است که استراتژی رخوت تابستانی، استراتژی بسیار خطرناکی است. وی می گوید: «اگر شما دنیای واقعی را به خاطر داده گرایی نادیده می گیرید، ممکن است از سوی چیزی که از واقعیتی عینی فوران می کند و به شما نیش میزند غافلگیر شوید، درحالی که شما در جستجوی زمان هایی بهتر (به صورت محاسباتی) به خواب رفته‌اید.» بِرین در تصوری فرصت طلبانه معتقد است، ممکن است بیگانگان غیر داده گرا راهی به رخنه به استحکامات دفاعی بیگانگانی که در رخوت تابستانی هستند بیایند و ویرانی به بار بیاورند.

نکته جالب این است که خود سندبرگ موافق فرضیۀ رخوت تابستانی نیست، اما می گوید مهم است که امکان آن را بررسی نماییم. وی می گوید: «اگر شما فرضیۀ ای که مورد علاقه تان نیست را بررسی نکنید، هنوز کار علمی نکرده‌اید. بخش جالب این است که واقعاً ذره ای از انصاف تفکرات جدید در مورد جستجو را نشان می دهد ـ کهکشان هایی با غیبت مشکوک ستارگان سنگین یا از دست دادن گازها، کهکشان های در حال ِ نقل و انتقال، اینها گونه ای از آن چیزها هستند.» وی افزود: «فکر می کنم که پاسخ پارادوکس فِرمی ـ که ما تنها و مسئول آیندۀ جهان هستیم، زندگی هوشمند همواره محکوم به فنا است، حد اوج فن‌آوری کوتاه است، بیگانگان به گونه های مختلف اینجا هستند، یا ما اساساً در مورد مسائل ضروری اشتباه می کنیم ـ بسیار دشوار گشته است؛ و پاسخ یافتن آن ممکن است بسیار بسیار زمان ببرد.»

ترجمه: محبوبه معصوم نیا/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: gizmodo.com

image_pdfimage_print

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *