چشم‌انداز آپولو ۱۳ از ماه


بیگ بنگ: چه می‌شود اگر تنها راه ِ بازگشت به زمین، رفتن به سمت ِ دوردست ماه باشد؟ این سوال برای خدمۀ آپولو ۱۳ در سال ۱۹۷۰ پیش آمد، یعنی زمانی که آنها با فضاپیمای آسیب دیده‌شان قصد بازگشت به خانه را داشتند.

آپولو ۱۳ سومین ماموریت سرنشین‌دار ناسا به سمت ِ ماه بود که در ۱۱ آوریل سال ۱۹۷۰ ، از پایگاه “کیپ کاناورال” فلوریدا به فضا پرتاب شد. پس از گذشت دو روز از زمان پرتاب به علت انفجار مخزن اکسیژن، فضانوردان مجبور شدند برنامه‌های خود را تغییر دهند و به دور ماه بچرخند. به محض نقص فنی فرماندۀ ماموریت “جیمز لاول” این پیام را به سمت ِ زمین مخابره کرد:«هاستون(پایگاه فضایی)، ما دچار مشکل شدیم.»

سفر خطرناک ِ این فضانوردان چشم اندازهای حیرت‌آوری از سمت ِ دوردست ماه، به ارمغان آورد. این تصاویر توسط “مدارگرد رباتیک شناسایی قمری” گرفته شده و بتازگی بصورت ِ دیجیتالی بازسازی شده‌ است. این ویدئوی برجسته با نمایش ناپدید شدن ِ زمین در پشت بخش تاریک ِ ماه آغاز می‌شود، در حالیکه فضانوردان به مدت ِ هشت دقیقه در تاریکی مطلق سپری کردند، پس از گذشت این زمان، با تابش نور خورشید، دهانه‌های برخوردی و سطح ماه نمایان شد.

image a همانطور که هلال ِ زمین وارد چشم‌انداز شد، تماس رادیویی فضانوردان نیز با مرکز کنترل برقرار شد. با استفاده از گرانش ِ ماه و به توصیۀ بسیاری از مهندسان و دانشمندان ناسا، ۴ روز طول کشید تا فضانوردان ِ آپولو ۱۳ چترهای نجات ِ سفینۀ خود را بر فراز اقیانوس آرام باز کنند و با امنیت ِ کامل به زمین باز گردند.

سایت علمی بیگ بنگ / منابع: dailymail.co.uk  , apod

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *