کشف مقدار زیادی آب در اعماق لکه سرخ مشتری

بیگ بنگ: ترکیبات داخلی مشتری همچنان بصورت رمز و راز باقی مانده است؛ به همین دلیل فضاپیمای جونو ناسا آنجاست تا رمزگشایی کند. در حال حاضر، گروهی از اخترشناسان یک رویکرد جدید را برای اندازه‌گیری ترکیب‌بندی شیمیایی این سیاره کشف کرده‌اند. در انجام این کار، آنها کشف کردند که این غول گازی می‌تواند مملو از آن باشد.

thumbبه گزارش بیگ بنگ، محققان از مشاهدات زمینیِ لکه سرخ مشتری استفاده کردند تا امضاهای شیمیایی عناصرِ مهم را شناسایی کنند. آنها با مطالعه‌ی ابرهای عمیق این نقطه در نور فروسرخ توانستند حضور آب و مونوکسیدکربن را مشخص کنند. این امر حاکی از آن است که مشتری ۲ تا ۹ برابر بیشتر از خورشید اکسیژن دارد.

یافتۀ مولکول‌های اکسیژن با مدل‌های قبلی مشتری همخوانی دارد که نشان داد آب کافی در این غول گازی وجود دارد. فضاپیمای جونو در حال حاضر درون این سیاره را عمیق‌تر از مطالعۀ پیشین کاوش می‌کند و صحت این یافته‌ها را تأیید خواهد کرد. “گوردون جوراکر” از مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا و سرپرست این پژوهش گفت: «قمرهایی که به دور مشتری گردش می‌کنند غالبأ از یخ آب تشکیل شده‌اند، بنابراین تمام این محل آب فراوانی دارد. اما پرسش این است که چرا مشتری – با جاذبه قوی که همه چیز درونش سقوط می‌کند – باید مملو از آب باشد؟»

Jupiter Great Red Spot NASAاخترشناسان شواد زیادی در مورد وجود آب در مشتری کشف کردند، اما تاکنون به دنبال تأیید مستقیم آن بودند. محققان بر این باورند که جو مشتری دارای: لایۀ زیرین یخ آب و آب مایع، لایۀ میانی آمونیاک و گوگرد و لایۀ بالایی پوشیده از آمونیاک است. این تیم باید این رویکرد را با استفاده از بخش‌های دیگر مشتری نیز تست کند. اگر رویکرد جوراکر درست باشد، حتی می‌تواند برای سیارات غو‌ل‌پیکر دیگر نیز در منظومه‌ شمسی اعمال شود. اگرچه اولویت با مشتری و ارزیابی کفایت آب جهانی آن می‌باشد.

“استیون ام لوین، دانشمند پروژه‌ جونو در آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا در پاسادنا، کالیفرنیا گفت: «کفایت آب مشتری اطلاعات زیادی دربارۀ چگونگی تشکیل این سیاره‌ می‌دهد، اما فقط در صورتی که بتواند کشف کند چه مقدار آب در کل این سیاره وجود دارد.» ترکیب‌بندی شیمیایی مشتری در درک چگونگی شکل‌گیری این سیاره‌ غول‌پیکر حیاتی است و حتی نشانه‌هایی را در مورد شکل‌گیری منظومه‌های ستاره‌ای دیگر ارائه می‌دهد.» جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریه Astronomical Journal منتشر شده است.

ترجمه: سحر  الله‌وردی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: iflscience.com

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *