یک ستاره عظیم بطور ناگهانی ناپدید شد!

در فاصله سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱ تیم‌های مختلفی از منجمان این ستاره عظیم را مطالعه و نتیجه‌گیری کردند که در مراحل پایانی فرآیند تکاملی است. کهکشان کوتوله کینمن دورتر از آن است که ستارگان آن به صورت منفرد قابل رویت باشند اما اخترشناسان می‌توانند مشخصات بعضی از این ستارگان را استخراج کنند. در ویدئوی زیر زوم به این ستاره را مشاهده نمایید:

تیمی تحت هدایت “اندرو آلن” دانشجوی دکتری در ترینیتی کالج دوبلین در ایرلند در سال ۲۰۱۹ این کهکشان را زیر نظر گرفت به این امید که درک بهتری از چگونگی پایان کار ستارگان خیلی پرجرم پیدا کند. اما وقتی آنها تلسکوپ بسیار بزرگ(VLT) رصدخانه جنوبی اروپا را به سوی آن نشانه رفتند، دیگر قادر به دیدن نشانه‌های ستاره نبودند.

آقای آلن گفت: «ما شگفت‌زده شدیم که این ستاره ناپدید شده! خیلی غیرعادی است که ستاره‌ای به این عظمت بدون انفجاری ابرنواختری ناپدید شود.» مشاهدات قدیمی‌تر ظاهرا نشان می‌داد که ستاره فوران های عظیمی را تجربه می‌کند به طوری که این مواد راهی فضا می‌شود. به نظر می‌آید این فوران‌ها بعد از ۲۰۱۱ متوقف شده باشد. این ستاره‌ها اغلب چنین فوران‌هایی را تجربه می‌کنند.

image e PHL B
عکس کهکشان کوتوله کینمن که با تلسکوپ فضایی هابل گرفته شده

منجمان براساس مشاهدات خود دو توضیح برای ناپدید شدن این ستاره و فقدان ابرنواختر ارائه می‌کنند. این فوران‌های شدید ممکن است این ستاره را به یک ستاره کمتر تابنده تبدیل کرده باشد که آن هم ممکن است در پشت غبار پنهان شده باشد.

توضیح دیگر این است که این ستاره ممکن است بعد از فروپاشی تبدیل به یک سیاهچاله شده باشد بدون آنها ابتدا در انفجاری تبدیل به ابرنواختر شده باشد. این یک حادثه نادر خواهد بود: درک کنونی ما از چگونگی مرگ این ستارگان عظیم این است که بیشترشان در یک انفجار عظیم از میان می روند. آقای آلن افزود:«این اولین شناسایی مستقیم چنین ستاره هیولایی است که زندگی‌اش به این شکل پایان پیدا می‌کند.»

برای تایید سرنوشت ستاره مطالعات بیشتری لازم است. تلسکوپ فوق‌العاده بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا(ALT) که قرار است در سال ۲۰۲۵ فعال شود، قادر خواهد بود ستارگان کهکشان‌های دورافتاده مثل کینمن را رویت و به حل معماهای کیهانی از این نوع کمک کند. جزئیات بیشتر این پژوهش در یادداشت‌های ماهانه انجمن نجوم سلطنتی منتشر شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منابع: sci-news.com  , ESO

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *