سیاهچاله ای که خود را پنهان می کند!

بیگ بنگ: سیاهچاله های بسیار بزرگ که میلیاردها برابر بزرگتر از جرم خورشید ما هستند، در مرکز کهکشان ها یافت می شوند. بسیاری از این اجرام غول پیکر کهکشانی در حلقه ی ضخیمی از غبار و گاز پنهان گشته اند. مشاهدات گذشته حاکی از آن است که این ساختار های تایر مانند از ماده ی موجود در نزدیکی مرکز یک کهکشان پدید می آیند.

تصویری هنری از قلب کهکشان NGC 1068 که سیاهچاله بزرگی را به تصویر می کشد. به دلیل قرص خارجی سیاهچاله، آرایه تلسکوپی آلما، توانست ابرهایی از گرد و غبار و گازهای مولکولی سرد کشف کند. این ماده به خاطر وجود میدان های مغناطیسی در قرص شتاب می گیرد و در هر ثانیه تقریبا به سرعت 400 تا 800 کیلومتر می رسد. این ماده جایگاه خود را در قرص از دست داده و ناحیه ی پیرامون سیاهچاله را از تلسکوپ های نوری در زمین پنهان می سازد. در واقع، سیاهچاله خود را پشت نقابی از گازهایش پنهان می کند.

تصویر هنری از قلب کهکشان NGC 1068 که سیاهچاله بزرگی را به تصویر می کشد. به دلیل قرص خارجی سیاهچاله، آرایه تلسکوپی آلما، توانست ابرهایی از گرد و غبار و گازهای مولکولی سرد کشف کند. این ماده به خاطر وجود میدان های مغناطیسی در قرص شتاب می گیرد و در هر ثانیه تقریبا به سرعت ۴۰۰ تا ۸۰۰ کیلومتر می رسد. این ماده جایگاه خود را در قرص از دست داده و ناحیه ی پیرامون سیاهچاله را از تلسکوپ های نوری در زمین پنهان می سازد. در واقع، سیاهچاله خود را پشت نقابی از گازهایش پنهان می کند.

به گزارش بیگ بنگ، با این حال، داده های جدید حاصل از آرایه تلسکوپی آلما(ALMA) افشا کرد که سیاهچاله ای در مرکز کهکشان NGC 1068 قرار دارد که در واقع منبعی از گرد و غبار و گاز به شمار می رود. این منبع کیهانی حاوی گردوغبار و گاز سرد که به تازگی کشف شده می تواند درک ما را نسبت به نحوه ی تاثیر گذاری سیاهچاله بر کهکشان و واسطه های بین کهکشانی دستخوش تغییر قرار دهد.

جک گالیمور اخترشناس دانشگاه باکنل در لویسبرگ پنسیلوانیا و محقق ارشد این مقاله خاطر نشان کرد: « سیاهچاله را به عنوان موتوری در نظر بگیرید. مواد وارد شده به آن از طرف قرص(دیسک) گاز و غبار سوخت این موتور را تأمین می کنند. اما به مانند هر موتور دیگری، سیاهچاله میتواند دود و گاز نشر دهد.» به گفته ی محققان این گرد و غبار احتمالا منبع موادی است که ناحیه پیرامون سیاهچاله بزرگ کهکشان را از دید تلسکوپ های نوری پنهان می کند.

در واقع، NGC 1068 که مسیه ۷۷ نیز نامیده می شود، یک کهکشان مارپیچ در فاصله ای حدود ۴۷ میلیون سال نوری از زمین و در جهت صورت فلکی قوس قرار دارد. یک هسته کهکشانی فعال در مرکز آن واقع می باشد، سیاهچاله عظیمی که دیسک در حال چرخش نازکی سوخت متشکل از گاز و غبار را برایش تامین می نماید. با چرخش مواد درون دیسک به سمت سیاهچاله مرکزی، ابرداغ شده و با تابش فرابنفش می درخشد. بخش های خارجی دیسک بطرز قابل توجهی سردتر بوده و با نور مادون قرمز با طول موج میلی متری می درخشند که آشکارسازی آن تنها با ALMA میسر میباشد.

تصویر آرایه تلسکوپی آلما از ناحیه مرکزی کهکشان NGC 1068. حجم مواد موجود متشکل از گاز و گرد و غبار در سیاهچاله هایلایت شده است. این ناحیه که در حدود چهل سال نوری گستردگی دارد، در نتیجه ی مواد خارج شده از دیسک سیاهچاله پدید آمده است. رنگ ها در این تصویر نشان دهندهء حرکت گاز هستند: آبی ماده در حال حرکت به سمت ماست و قرمز ماده دورشونده است. نواحی سبز رنگ کم سرعت بوده و چرخش اطراف یک سیاهچاله سازگاری دارند. رنگ سفید در ناحیه مرکزی بدین معناست که گاز با سرعت زیاد هم به نزدیک شده و هم اینکه از ما دور می شود. ناحیه خارجی حلقه نامربوط به سیاهچاله بوده و با ساختار یک هزار ساله کهکشان میزبان رابطه تنگاتنگی دارد.

تصویر آرایه تلسکوپی آلما از ناحیه مرکزی کهکشان NGC 1068. حجم مواد موجود متشکل از گاز و گرد و غبار در سیاهچاله هایلایت شده است. این ناحیه که در حدود چهل سال نوری گستردگی دارد، در نتیجه ی مواد خارج شده از دیسک سیاهچاله پدید آمده است. رنگ ها در این تصویر نشان دهندهء حرکت گاز هستند: آبی ماده در حال حرکت به سمت ماست و قرمز ماده دورشونده است. نواحی سبز رنگ کم سرعت بوده و چرخش اطراف یک سیاهچاله سازگاری دارند. رنگ سفید در ناحیه مرکزی بدین معناست که گاز با سرعت زیاد هم به نزدیک شده و هم اینکه از ما دور می شود. ناحیه خارجی حلقه نامربوط به سیاهچاله بوده و با ساختار یک هزار ساله کهکشان میزبان رابطه تنگاتنگی دارد.

یک تیم تحقیقاتی بین‌المللی از اخترشناسان مطالعات عمیقی روی این ناحیه انجام دادند و توده‌ای از ابرهای سرد مونوکسیدکربن کشف کردند. انرژی حاصل از دیسک داغ درونی این ابرها را تا حدودی یونیزه می کند. پس ابرها قادر خواهند بود به خطوط میدان مغناطیسی قوی نزدیکتر شده و به آنها بچسبند. به مانند آبی که به سرعت از شیلنگ باغچه به بیرون می جهد، ابرهای برخاسته از دیسک به سرعت در امتداد میدان مغناطیسی شتابدار می‌شوند. سرعت آنها تقریبا ۴۰۰ تا ۸۰۰ کیلومتر بر ثانیه تخمین زده می شود.

گالیمور گفت:« این ابرها به قدری پُر سرعت حرکت می کنند که به سرعت گریز رسیده و بصورت اسپری مخروطی مانندی از هر دو طرف دیسک به بیرون افکنده می شوند. ما با بهره‌گیری از ALMA برای نخستین بار دریافتیم این گاز است که به بیرون منتشر شده، باعث پنهان شدن سیاهچاله می شود.» پس با این گفته ها می توان مدعی شد که نظریه عام یک سیاهچاله فعال ساده تر از آن چیزی است که تصور میشد.

اخترشناسان امیدوارند با مشاهدات آتی ALMA سوخت لازم این موتور سیاهچاله ای را مشخص کنند: چه میزان جرم در سال وارد سیاهچاله شده و چه میزان بصورت  گاز و غبار از آن خارج می شود. گالیمور در نتیجه گیری اش اینطور می گوید:« اینها کمیت هایی اساسی برای درک سیاهچاله هایی هستند که ما هنوز اطلاعات جامعی در خصوص آنها در اختیار نداریم.» جزئیات بیشتر این پژوهش در Astrophysical Journal Letters منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منابع: phys.org

سیاهچاله ای که خود را پنهان می کند!, ۵٫۰ out of 5 formed on 1 rating

توجه : هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر نام ‘سایت علمی بیگ بنگ’ و لینک به این مقاله غیر قانونی و از لحاظ اخلاقی غیر انسانی می باشد، لطفا به حقوق مولف احترام بگذارید.

واقعیت ِ “زمان” چیست؟

بیگ بنگ: زمان چیست؟ چرا رو به جلو حرکت می کند؟ آیا واقعی است؟ مفهوم زمان یکی از اسرارآمیزترین مفاهیم در تاریخ فیزیک بوده است و در حال حاضر نیز از مسائل دشوار فیزیک معاصر به‌شمار می‌رود، در این مقاله این موضوع چالش برانگیز بررسی شده است.

mezzanine_791هیچ‌کس بهتر از فرانس کرایوس حساب زمان در دستانش نیست. در آزمایشگاه او در موسسه ماکس پلانک واقع در کراچینگ آلمان که مرکزی مختص اپتیک کوانتومی است، دقیق‌ترین زمان‌سنجی تاریخ انجام شده است. به این معنا که کوچک‌ترین بازه‌های زمانی را که تاکنون مشاهده شده‌، اندازه‌گیری کرده‌اند. کرایوس برای انجام این کار از پالس‌های لیزر فرابنفش استفاده می کند تا حرکت‌های بسیار سریع و کوتاه الکترون‌های درون اتم را ردگیری کند. این پدیده‌ها که او به دنبال کاوش آنهاست، تنها حدود ۱۰۰ آتوثانیه طول می‌کشند.(یک آتوثانیه برابر با ۱۸-^۱۰ ثانیه است)

برای داشتن تصور بهتری از این بازه زمانی در نظر آورید که نسبت ۱۰۰ آتوثانیه به یک ثانیه، مانند نسبت یک ثانیه به ۳۰۰ میلیون سال است! حتی تصورش هم غیرممکن است، اما چنین بازه زمانی‌ای در طبیعت وجود دارد و حتی اندازه‌گیری هم شده است.

کمترین واحد زمان

با این حال حتی کارهای کرایوس هم از کوچک‌ترین مقیاس زمانی بسیار فاصله دارد. یک محدوده زمانی به نام «ابعاد پلانک» وجود دارد که حتی آتوثانیه نیز در برابر آن مانند میلیون‌ها سال است. این مقیاس مرز فیزیک شناخته‌شده را مشخص می‌کند؛ ناحیه‌ای که در آن فواصل و بازه‌های زمانی آنقدر کوتاه هستند که بسیاری از مفاهیم فضا و زمان شروع به فروپاشی ‌کنند.

زمان پلانک یعنی کوچک‌ترین واحد زمانی که معنای فیزیکی دارد، ۱۰ به توان ۴۳- ثانیه است. این مقدار کوچک‌تر از یک ‌تریلیونیم تریلیونیم آتوثانیه است. ماورای آن چیست، آیا زمانی کوچک‌تر از آن هم وجود دارد؟ این زمان ناشناخته است، حداقل برای امروز. تلاش برای درک زمان‌هایی پایین‌تر از ابعاد پلانک، منجر به جهش‌های عجیبی در فیزیک شده است. به طور خلاصه مساله این است که آیا امکان دارد آن زمان (زمانی کوچک‌تر از زمان پلانک) در بنیادی‌ترین سطح واقعیت فیزیکی وجود نداشته باشد.

اگر چنین است، پس زمان چیست و چرا اینقدر واضح و قدرتمندانه دارای حضوری مطلق در تجربه شخصی ماست؟ سیمون ساندرز، فیلسوف فیزیک از دانشگاه آکسفورد در پاسخ به این نوع مسائل می‌گوید: «معنای زمان به طرز وحشتناکی برای فیزیک معاصر مساله‌ساز شده است. وضعیت آنقدر مشکل است که بهترین کاری که شخص می‌تواند انجام دهد، اعلام ندانم گرایی است. یعنی نداشتن هیچ موضع و ترجیحی نسبت به این مساله.»

Timeمشکل زمان از یک قرن قبل آغاز شد، وقتی نظریه‌های نسبیت خاص و نسبیت عام اینشتین، تصور معمول از زمان را به عنوان یک ثابت جهانی در هم ریخت. یکی از پیامدهایش آن بود که گذشته، حال و‌ آینده مطلق نیستند. نظریه‌های آلبرت اینشتین همچنین چالشی جدی در فیزیک به‌ وجود آورد، زیرا قوانین نسبیت عام (که گرانش و ساختار بزرگ مقیاس جهان را توصیف می‌کند) با قوانین فیزیک کوانتومی (که بر جهان کوچک مقیاس حکومت می‌کند) ناسازگار به‌ نظر می‌رسد.

حدود چند دهه قبل دو فیزیکدان مشهور یعنی جان ویلر که در آن زمان در دانشگاه پرینستون بود و برایس دویت از دانشگاه کارولینای‌شمالی، معادله‌ای عجیب و خارق‌العاده ارائه دادند که چارچوبی ممکن برای سازگاری بخشیدن به نسبیت و مکانیک کوانتومی فراهم می‌کرد. اما معادله ویلر-دویت همواره مناقشه‌ برانگیز بوده است، زیرا به سهم خودش پیچیدگی عجیب‌تری از فهم ما نسبت به زمان به نظریه نسبیت اضافه کرده است، زیرا در این معادله، زمان حذف شده است.

کارلو روولی، فیزیکدانی از دانشگاه مارسی در فرانسه می‌گوید: «زمان ناگهان از معادله ویلر-دویت ناپدید می‌شود و این موضوعی است که برای بسیاری از نظریه‌پردازان معما شده است. شاید بهترین راه برای فکر کردن درباره واقعیت کوانتومی کنار گذاشتن زمان باشد. به این ترتیب توصیف بنیادی از جهان باید بی‌زمان باشد.» تا به حال هیچکس در استفاده از معادله ویلر-دویت برای یکی‌ کردن نظریه کوانتوم و نسبیت عام موفق نشده است. با این حال اقلیت قابل‌ توجهی از فیزیکدان‌ها شامل روولی معتقدند هر نظریه موفقی از تلفیق دو شاهکار فیزیک قرن بیستم نهایتا جهانی را توصیف خواهد کرد که در آن زمان به‌طور اجتناب‌ناپذیری وجود ندارد.

جهت پیکان زمان

این مساله که زمان ممکن است وجود نداشته باشد در میان فیزیکدانان به نام «مساله زمان» شناخته می‌شود. این مساله ممکن است بزرگ‌ترین مساله باشد اما هنوز از پیچیده‌ترین سوال در مورد زمان فاصله دارد. «مساله زمان» در رقابت با این واقعیت عجیب در رتبه دوم قرار می‌گیرد که قوانین فیزیک توضیح نمی‌دهند چرا زمان همواره رو به جلو می‌رود. تمام قوانین فیزیک – چه قوانین نیوتن و اینشتین یا حتی قوانین کوانتوم – با معکوس شدن جهت زمان به همین صورت کنونی باقی خواهند ماند تا جایی که ما می‌توانیم بگوییم، با اینکه زمان یک فرآیند یک‌ سویه است و هرگز معکوس نمی‌شود، هیچ قانونی آن را محدود نمی‌کند. یعنی هیچ‌ یک از قوانین فیزیک یک‌ سویه بودن جهت زمان را تضمین نمی‌کنند.

ست‌ لوید، یک متخصص مکانیک کوانتومی از دانشگاه MIT در پاسخ به این سوال که زمان چیست، می‌گوید: «این بسیار اسرارآمیز است که چرا ما یک‌ چنین پیکان زمان واضحی داریم. توضیح معمول برای این مساله آن است که برای مشخص کردن آنچه در یک سیستم اتفاق می‌افتد، شما نباید تنها قوانین فیزیکی حاکم بر آن سیستم را معین کنید، بلکه باید بعضی از شرایط اولیه و پایانی آن را نیز مشخص کنید.»

لوید می‌گوید مبنای تمام شرایط اولیه، بیگ بنگ است. فیزیکدانان باور دارند که جهان به صورت یک توپ ساده و بسیار فشرده از انرژی آغاز شده است. به‌ رغم اینکه قوانین فیزیک خود نمی‌توانند پیکان زمان را به‌ وجود آورند، انبساط کیهان که هنوز هم ادامه دارد این کار را انجام می‌دهد. همانطور که جهان منبسط می‌شود، پیچیده‌تر و بی‌نظم‌تر می‌شود.

end-of-timeافزایش بی‌نظمی (که فیزیکدان‌ها آن را افزایش آنتروپی می‌نامند) ناشی از انبساط کیهان، ممکن است منشأ آن چیزی باشد که ما به عنوان رژه رو به‌ جلو و بی‌وقفه زمان تصور می‌کنیم. از این دیدگاه، زمان چیزی نیست که جدا از جهان وجود داشته باشد. خارج از کیهان هیچ تیک‌ تاک ساعتی وجود ندارد. اکثر ما تمایل داریم به زمان آن‌گونه که نیوتن فکر می‌کرد، فکر کنیم: «زمان مطلق، درست و ریاضی به دلیل ماهیتش به طور یکنواخت و مستقل از هر چیز خارجی، جریان دارد.»

اما همانطور که اینشتین اثبات کرد، زمان قسمتی از بافت جهان است. برعکس آنچه که نیوتن باور داشت، ساعت‌های معمولی ما چیزی مستقل از جهان را اندازه نمی‌گیرند. طبق گفته لوید، در واقع ساعت‌ها اصلا زمان را اندازه‌گیری نمی‌کنند. او می‌گوید: «اخیرا به موسسه ملی استاندارد و تکنولوژی در بولدر رفتم؛ یک آزمایشگاه دولتی که محل نگهداری ساعت اتمی استاندارد است. من به آنها گفتم ساعت‌های شما زمان را بسیار دقیق اندازه می‌گیرند. آنها در جواب گفتند، ساعت‌های ما زمان را اندازه‌گیری نمی‌کنند! من فکر کردم این حرف از سر تواضع است. اما آنها گفتند: نه، تعریف زمان آن چیزی است که ساعت‌های ما اندازه‌گیری می‌کنند. این حرف کاملا درست است. آنها زمان استاندارد جهانی را تعریف می‌کنند. زمان با تعداد تیک‌های ساعت‌های آنها تعریف می‌شود.»

زمان یعنی تیک‌ تاک ساعت؟

روولی، مدافع جهان بدون زمان می‌گوید: زمان‌سنج‌های موسسه استاندارد، این کار را درست انجام می‌‌دهند. به‌ علاوه نقطه‌ نظر آنها با معادله ویلر-دویت سازگار است. «ما هیچ‌ گاه، زمان را نمی‌بینیم، ما تنها ساعت‌ها را مشاهده می‌کنیم. اگر شما بگویید این جسم حرکت می‌کند، واقعا منظورتان آن است که جسم اینجاست وقتی عقربه ساعت شما اینجاست و به همین ترتیب مراحل حرکت جسم را می‌توانید توصیف کنید.

ما می‌گوییم زمان را با ساعت اندازه می‌گیریم، اما تنها عقربه‌های ساعت را می‌بینیم نه خود زمان را و عقربه‌های ساعت درست مانند موارد مشابه دیگر تنها متغیرهای فیزیکی هستند. بنابراین به یک معنا ما تقلب می‌کنیم، زیرا آنچه واقعا مشاهده می‌کنیم متغیرهایی فیزیکی هستند به عنوان توابعی از متغیرهای فیزیکی دیگر، اما ما آن را طوری نمایش می‌دهیم که انگار همه چیز در زمان تغییر می‌کند.»

تصویری از کارلو روولی – فیزیکدان ایتالیایی

تصویری از کارلو روولی – فیزیکدان ایتالیایی

روولی افزود: « آنچه درباره معادله ویلر-دویت پیش می‌آید آن است که ما مجبور به توقف این بازی می‌شویم. در عوض معرفی این متغیر ساختگی (یعنی زمان که خودش مشاهده‌ پذیر نیست)، باید تنها توصیف کنیم که متغیرها چگونه به متغیرهای دیگر مرتبط هستند. سوال این است که آیا زمان یک ویژگی بنیادی واقعیت است یا تنها یک نمایش ماکروسکوپی از چیزهاست؟ من آن را تنها یک اثر ماکروسکوپی می‌دانم؛ چیزی که تنها برای اشیای بزرگ ظهور می‌یابد.»

به‌ طور خلاصه مساله این است که ممکن است زمان در بنیادی‌ترین سطح واقعیت فیزیکی وجود نداشته باشد. منظور روولی از «اشیای بزرگ» هر چیزی است که بزرگ‌تر از ابعاد اسرارآمیز پلانک باشد. تا به حال هیچ نظریه فیزیکی‌ای به‌طور کامل جهان را در ابعادی کوچک‌تر از ابعاد پلانک، توصیف نکرده است. یک امکان آن است که اگر فیزیکدان‌ها بتوانند نظریه کوانتوم و نسبیت عام را وحدت بخشند، فضا و زمان توسط نسخه تغییر یافته‌ای از مکانیک کوانتومی توصیف خواهد شد.

در چنین نظریه‌ای، فضا-زمان دیگر یکنواخت و پیوسته نخواهند بود بلکه شامل بخش‌هایی گسسته(کوانتا) هستند. درست مانند نور که از بسته‌های منفرد انرژی با نام فوتون تشکیل شده است. اینها آجرهای سازنده فضا و زمان هستند و تصور اینکه فضا و زمان از چیز دیگری ساخته شده باشد آسان نیست. مولفه‌های فضا و زمان جز در فضا و زمان در کجا می‌توانند وجود داشته باشند؟

کوانتای فضا و زمان

همانطور که روولی توضیح می‌دهد، در مکانیک کوانتومی تمام ذرات ماده و همچنین انرژی را می‌توان به صورت موج توصیف کرد. موج نیز یک ویژگی غیرعادی دارد: تعداد نامحدودی از آن می‌تواند در یک مکان وجود داشته باشد. اگر روزی نشان داده شود که زمان و مکان از کوانتا تشکیل یافته‌اند، تمام آنها می‌توانند در یک نقطه بدون بعد روی هم تلنبار شوند.

روولی می‌گوید: «به معنایی فضا و زمان در این تصویر ذوب می‌شوند. دیگر فضا وجود ندارد، تنها کوانتاهایی وجود دارند روی کوانتاهای دیگر بدون اینکه در فضا غرق شوند.» روولی به همراه یکی از مهمترین ریاضیدانان دنیا یعنی آلن کونس از کالج فرانسه در پاریس روی این موضوع کار کرده است. آنها همراه هم چارچوبی را ارائه داده‌اند که نشان می‌دهد، چگونه آنچه ما به عنوان زمان تجربه می‌کنیم ممکن است از یک واقعیت بی‌زمان و بنیادی‌تر ظهور یافته باشد.

salvador-dali-soft-watch-at-the-moment-of-first-explosion-c1954-1359930349_orgهمان‌گونه که روولی توصیف می‌کند: «زمان احتمالا یک مفهوم تقریبی است که در ابعاد بزرگ ظاهر می‌شود. کمی شبیه مفهوم سطح آب که از لحاظ ماکروسکوپی معنا دارد اما در ابعاد اتمی معنای خود را از دست می‌دهد.» روولی با فهمیدن اینکه توضیحاتش ممکن است راز زمان را عمیق‌تر کند، می‌گوید بیشتر دانش فعلی ما روزی گیج‌کننده به نظر می‌رسید. «من فهمیده‌ام که این تصویر مشهودی نیست. اما این موضوع فیزیک بنیادی است: یافتن روش‌های جدید فکر کردن درباره جهان و دیدن اینکه آیا این روش‌ها کار می‌کنند یا نه. من فکر می‌کنم وقتی گالیله گفت زمین می‌چرخد، به همین شکل غیرقابل فهم بود. فضا برای کوپرنیک شبیه فضا برای نیوتن نبود و فضا برای نیوتن مانند فضا برای اینشتین نبود. ما همیشه کمی بیشتر می‌آموزیم.»

روولی احساس می‌کند که یک انقلاب دیگر در مفهوم زمان به همین زودی اتفاق می‌افتد. «وقتی مقاله ۱۹۰۵ اینشتین منتشر شد، تفکر مردم درباره فضا-زمان را تغییر داد. ما دوباره در آستانه‌ واقعه‌ای شبیه آن هستیم.» وقتی گرد و خاک‌ها فرو نشینند، زمان هرچه که باشد می‌تواند حتی عجیب‌تر و وهم‌انگیزتر از چیزی باشد که پیشینیان ما می‌توانست تصور کند.

سایت علمی بیگ بنگ / منابع: discovermagazine.com , Carlo Rovelli , Wheeler–DeWitt equation

واقعیت ِ “زمان” چیست؟, ۵٫۰ out of 5 formed on 9 ratings

توجه : هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر نام ‘سایت علمی بیگ بنگ’ و لینک به این مقاله غیر قانونی و از لحاظ اخلاقی غیر انسانی می باشد، لطفا به حقوق مولف احترام بگذارید.

احتمال وجود یخفشان در قطب جنوبی سیاره پلوتون

احتمال وجود یخفشان در قطب جنوبی سیاره پلوتون

این هفته جلسه ی ۴۷ کمیته علوم سیارات برگزار خواهد شد و به نظر می رسد این جلسه تمرکز زیادی بر روی پلوتون خواهد داشت؛ چرا که قرار است گروه افق های نوی ناسا پنجاه کشف شگفت انگیز خود را در مورد پلوتون علنی کند. با زومیت همراه باشید.

طی این هفته شاهد برگزاری چهل و هفتمین جلسه ی کمیته ی علوم سیارات خواهیم بود و به نظر می رسد این جلسه به شدت تحت الشعاع کشفیات جدید گروه افق های نوی ناسا در مورد مریخ خواهد بود. نکته ی جالب در بین یافته های گروه، این است که فضاپیمای افق های نو در قطب جنوب پلوتون دو کوه یخفشان را شناسایی کرده است. دو کوهی که همانند آتشفشان ها عمل کرده؛ اما به جای آتش از دهانه ی خود یخ پرتاب می کنند.

زمانی که برای اولین بار پلوتون را در تیر ماه گذشته توسط تصاویر ارسالی فضاپیمای افق های نو مشاهده کردیم، انتظار سیاره ای یخی و بی جان را داشتیم. اما در کمال تعجب پلوتون و قمر شارون هر دو از لحاظ جغرافیایی فعال هستند. با گذشت ۴ ماه از آن زمان، به صورت آهسته در حال درک این جهان یخی هستیم.

احتمال وجود یخفشان در قطب جنوبی سیاره پلوتون -آکااحتمال,وجود,یخفشان,جنوبی,سیاره,پلوتون

 احتمال وجود یخفشان در قطب جنوبی سیاره پلوتون

یکی از بزرگ ترین دستاوردهای گروه افق های نو، ساخت نقشه های سه بعدی توپوگرافیکی از پلوتون است. بعد از بررسی این نقشه ها، محققان متوجه شده اند که در قطب جنوب پلوتون دو کوه در فاصله ی نزدیک یکدیگر قرار دارند. تحلیل های بیشتر بر روی این دو کوه نشان می دهند که آن ها در آینده ای نه چندان دور فعال بوده و به جای آتش، از دهانه ی آن ها یخ فوران می کرده است. در اصطلاح به این کوه ها یخفشان یا cryovolcanoes گفته می شود.

جدیدترین تصاویر منتشر شده توسط ناسا این دو کوه را که در حال حاضر رایت من و پیکار من نام گرفته اند به نمایش می گذارد. پهنای این دو کوه ۱۶۰ کیلومتر است. پیکارد من ۶ کیلومتر ارتفاع و دقیقا در مرز بین سمت تاریک و روشن مریخ قرار گرفته است. به این دلیل در تصاویر، بخشی از کوه روشن و بخشی دیگر تاریک است. رایت من در حدود ۳.۵ کیلومتر ارتفاع داشته و هر دو کوه شکل دایره ای دارند. در قله ی این دو کوه نیز دهانه های بزرگی وجود دارند.

این کوه ها شباهت زیادی به آتشفشان های سیارات دیگر مانند زمین دارند. اما به جای پرتاب سنگ های مذاب، این دو مخلوطی از یخ مایع، آمونیاک و متان را از دهانه ی خود به بیرون پرتاب می کنند. اگر این کوه ها همانند آن چه که گمان می رود یخفشان باشند، یکی از بزرگ ترین یافته های گروه افق های نو به شمار خواهند رفت؛ چرا که این کوه ها در نوع خود در منظومه ی شمسی بی نظیر خواهند بود. انسلادوس نیز کوه های یخفشان دارد، اما این یخ ها از سطح این قمر فوران می کنند؛ نه از اعماق خود قمر یا سیاره.

با این حال تیم افق های نو در حال حاضر به صورت رسمی این کوه ها را یخفشان نامگذاری نکرده است؛ چرا که نیاز به تحقیقات بیشتری در این زمینه دارد. با این حال اولیور وایت، یکی از محققان ارشد مرکز تحقیقاتی Ames در کالیفرنیا در این خصوص می گوید:

زمانی که کوهی با دهانه ای بزرگ مشاهده می کنید، به طور قطع فکر شما به سمت یک نظریه ی خاص می رود و آن وجود یخفشان یا آتشفشان است.

آلان استرن سرپرست ارشد گروه افق های نو نیز در این باره می گوید:

نزدیک ترین ساختار به ساختار این دو کوه، ساختار کره ی مریخ است. هیچ کوه یا ساختاری مانند این دو در فضای بین مریخ و پلوتون وجود ندارد. این اتفاق واقعا حیرت آور است.

این گروه در حال حاضر از مواد سازنده ی دو کوه اطلاعی ندارد؛ اما اگر آ ن ها عملکرد مشابه آتشفشان ها داشته باشند، باید ساختار قله ی آن ها سنی کمتر از سن مواد تشکیل دهنده ی هسته ی پلوتون داشته باشد.

در کنار این دو کوه، دانشمندان متوجه شده اند که در کمال تعجب، پلوتون تاریخچه ای طولانی از فعالیت های جغرافیایی داشته و لایه های مختلف آن در زمان های مختلفی شامل زمان های اولیه، قرون وسطا و حتی چندین سال قبل شکل گرفته اند.

پلوتون بیش از هزار پوسته دارد که عمر برخی از آن ها به حدود ۴ میلیارد سال قبل یعنی زمانی که سیاره ها به تازگی شکل گرفته بودند، برمی گردد. وجود لایه های مختلف نشان می دهد که پلوتون در طی عمر ۴ میلیارد ساله ی خود از لحاظ ژئولوژیکی فعال بوده است. دکتر کلسی سینگر از موسسه ی تحقیقات جنوب غرب در این رابطه می گوید:

پلوتون در مورد تحولات سیاره های کوچک اطلاعات ارزشمندی را در اختیار ما قرار داده است. ما بیش از هزار پوسته را در پلوتون شناسایی کرده ایم که از لحاظ ظاهر و اندازه با یکدیگر تفاوت دارند. علاوه بر اطلاعات ارزشمند دیگر، مطالعه بر روی این پوسته ها اطلاعاتی در زمینه ی چگونگی تشکیل منظومه ی شمسی را نیز در اختیار ما قرار خواهد داد.

اما چه عاملی باعث این فعالیت پلوتون است؟ محققان معتقد هستند که این فعالیت ها ناشی از یک نجوم ، ستاره شناسی و فضانوردی – حرارتی درونی است. برای مثال ممکن است تجزیه ی رادیواکتیو مواد باقیمانده از تشکیل پلوتون در ۴.۵ میلیارد سال قبل، باعث گرم نگه داشتن این سیاره شده اند و این گرما برای جریان بخشیدن به یخ ها کافی بوده است. با سطحی پوشیده از یخ، به طور قطع گرمای کمتری برای جاری کردن یخ ها و فوران آن ها در مقایسه با فوران مواد مذاب دیگر، نیاز خواهد بود.

در ماه های گذشته شاهد خبرهای شگفت انگیز بسیاری از یافته های فضاپیمای افق های نو بودیم؛ اما جالب است بدانید که تنها ۲۰ درصد از داده های ارسالی این فضاپیما تا به حال دانلود شده و به طور قطع با دانلود شدن بیشتر اطلاعات، یافته های شگفت انگیزتری نیز در انتظار ما خواهند بود.

نحوه ی تولد ستارگان چگونه است؟

بیگ بنگ: به گفته ی ریچارد بیل استادیار دانشگاه هاوایی: ستارگان زمانی متولد می شوند که اتم های عناصر سبک تحت فشار کافی در هسته ی اش قرار می گیرند تا در نهایت همجوشی هسته ای اتفاق می افتد. کلیه ی ستارگان نتیجه ی توازنی از، نیروها به شمار می آیند: نیروی گرانش اتم ها را تا زمانی در گاز بین ستاره ای در هم می فشرد که واکنش‌های همجوشی آغاز شوند و به محض آغاز واکنش‌های همجوشی، یک فشار بیرونی هم اٍعمال می کنند. تا زمانی که نیروی درونی گرانش و نیروهای بیرونی ایجاد شده توسط واکنش‌های همجوشی با یکدیگر برابر باشند، ستاره در حالت پایدار باقی می ماند.

تصویری هنری از سحابی پیش ستاره ای

تصویری هنری از سحابی پیش ستاره ای

به گزارش بیگ بنگ، ابرهای گازی در کهکشان ما و سایر کهکشان های مشابه به وفور یافت می شوند، این ابرها اصطلاحا سحابی نامگذاری شده اند. بعنوان مثال یک سحابی در فاصله ی چند سال نوری از ما قرار دارد و حاوی جرم کافی برای ساختن چند هزار ستاره به اندازه ی خورشید ما میباشد. اکثر گاز موجود در سحابی ها از مولکول های هیدروژن و هلیوم تشکیل شده اند، اما بیشتر سحابی ها در برگیرنده ی اتم هایی از سایر عناصر بوده و برخی دیگر از مولکول های آلی پیچیده ای نیز برخوردارند. این اتم های سنگین اجزای باقیمانده ستاره های قدیمی تر هستند که در اثر رویدادی به نام ابرنواختر پدید آمده اند. منبع مولکول های آلی هنوز ناشناخته باقی مانده است. بی نظمی در چگالی گاز منجر به یک نیروی گرانشی می شود که مولکول های گاز را در نزدیکی هم قرار می دهد. برخی اخترشناسان بر این باورند که یک نوع توزیع گرانشی یا مغناطیسی باعث فروپاشی سحابی می گردد.

با گرد هم آمدن گازها، آنها انرژی پتانسیل خود را از دست می دهند و همین عامل، افزایش دما را در پی دارد. با ادامه ی فروپاشی، دما نیز روند افزایشی را طی می کند. ابر در حال فروپاشی به ابرهای بسیار کوچکتری تقسیم می شود که هر کدام در نهایت به یک ستاره تبدیل می شوند. هسته ی ابر سریع تر از بخش های بیرونی فرو می پاشد. پس ابر یا همان سحابی سریع تر و سریع تر شروع به چرخش می کند تا شتاب زاویه ای را نیز حفظ کند. هنگامی که هسته به دمای تقریبی دو هزار درجه کلوین می رسد، مولکول های گاز هیدروژن به اتم های هیدروژن تبدیل می شوند. سرانجام، هسته به دمای ده هزار درجه کلوین می رسد و با آغاز واکنش‌های همجوشی، شکل یک ستاره را به خود می گیرد. هنگامی که هسته در حدود سی برابر اندازه ی خورشید ما از هم فروبپاشد، به یک ستاره کامل مبدّل می گردد.

یک ستاره زمانی متولد می شود که ماده بین ستاره ای در ابرهای گازی نظیر سحابی عقاب که در این تصویر مشاهده می کنید، فشرده شده و هم جوشی پیدا کند.عکس از تلسکوپ فضایی هابل

یک ستاره زمانی متولد می شود که ماده بین ستاره ای در ابرهای گازی نظیر سحابی عقاب که در این تصویر مشاهده می کنید، فشرده شده و هم جوشی پیدا کند.عکس از تلسکوپ فضایی هابل

زمانی که فشار و دمای درون هسته به اندازه کافی افزایش می یابد تا همجوشی هسته ای به وقوع بپیوندد، فشار بیرونی بر علیه نیروی گرانشی عمل می کند. در این مرحله، هسته تقریبا برابر با اندازه خورشید ماست. گرد و غبار باقیمانده پیرامون ستاره با افزایش دما روبرو گشته و در بخش مادون قرمز طیف به روشنی می درخشد. در این نقطه، نور مرئی حاصل از ستاره جدید نمی تواند به صفحه نفوذ کند. نهایتاً، فشار تابش حاصل از ستاره باعث در هم شکستن صفحه شده و ستاره جدید مراحل تکامل اش را آغاز می کند. ویژگی ها و عمر ستاره جدید به مقدار گازی بستگی دارد که بصورت محبوس باقی مانده است. ستاره ای نظیر خورشید عمری در حدود ۱۰ میلیارد سال دارد.

مارگارت ام. هانسون استادیار فیزیک دانشگاه سینسیناتی گفت: ستارگان در نتیجه فروپاشی گرانشی سحابی های بزرگ ماده بین ستاره ای به وجود می آیند. در واقع، فضای میان ستارگان خالی نیست، یعنی ماده بین ستاره ای که بر طبق یافته های بدست آمده در بین ستارگان قرار دارد و از گاز و گرد و غبار تشکیل شده است. تنها ۱۰ درصد از جرم موجود در کهکشان راه شیری ما از ماده بین ستاره ای تشکیل یافته است. این ماده یک نیروی گرانش اعمال می کند که در نتیجه ی آن، ماده را بصورت فشرده کنار هم نگه می دارد.

ستارگان زیادی در سحابی زیبای جبار(Orion) به وجود می آیند.

ستارگان زیادی در سحابی زیبای جبار(Orion) به وجود می آیند.

با تداوم این به هم پیوستگی، گرانش نیز به طرز فزاینده ای قوی می شود چرا که قدرت آن با افزایش جرم و کاهش فاصله اتم ها زیاد می گردد. سرانجام، این ماده ی بین ستاره ای به کلی از هم فرو می پاشد. ماده ی موجود در قسمت مرکزی توسط ماده ی حرکت کننده به درون تحت فشار قرار گرفته و در صدد نزدیک شدن به مرکز بر می آید. این فشردگی (تراکم) مرکز ابر در حال فروپاشی را با افزایش دما مواجه می سازد.

در این نقطه، دما به شدت در مرکز افزایش پیدا می کند و همین عامل، وقوع واکنش همجوشی را در پی دارد. تمامی موادی که به درون نفوذ یافته است، ستاره ی درخشان و داغی را پدید می آورد. تا زمانی که گاز هیدروژن کافی برای همجوشی از طریق واکنش های هسته ای وجود داشته باشد، و فشار گرانشی اتم ها را داغ و بصورت فشرده در مرکز نگه دارد، ستاره می درخشد.

ترجمه: منصور نقی لو / سایت علمی بیگ بنگ

منبع: scientificamerican.com

نحوه ی تولد ستارگان چگونه است؟, ۴٫۸ out of 5 formed on 10 ratings

توجه : هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر نام ‘سایت علمی بیگ بنگ’ و لینک به این مقاله غیر قانونی و از لحاظ اخلاقی غیر انسانی می باشد، لطفا به حقوق مولف احترام بگذارید.

مهمترین تفاوت ِ انسان های هوشمند و نئاندرتال ها چیست؟

بیگ بنگ: به گفته ی دانشمندان تفاوت کلیدی بین گونه های انسان و نئاندرتال ها در چگونگی مصرف انرژی برای بدن است. این تحقیات نشان می دهد که چرا انسان تا عصر مدرن بقا پیدا کرده، در حالی که عموزاده های نئاندرتال ما از بین رفته اند.

image_1481e-neanderthalبه گزارش بیگ بنگ، یکی از مقالات جالب و طولانیِ Vox.com تفاوت زندگی بین گونه های انسان های هوشمند و نئاندرتال ها را بررسی کرده است. (هر فرد زنده ای که منحصرأ آفریقایی تبار نیست به نوعی دارای اصل و نسبِ نئاندرتال ها است. به نظر می رسد نئاندرتال ها هرگز به آفریقا نرفتند.) برنارد وود استاد دیرینه مردم شناسی در دانشگاه جورج واشنگتن می گوید: نئاندرتال ها تقریبا به ۶۰۰ یا ۷۰۰ کالری در روز بیشتر از یک انسان مدرن نیاز داشتند تا غذای بدن های مقاومترشان را فراهم کنند، [وود توضیح می دهد] – این میزان در زمان فراوانی عالی بود اما در زمان قحطی فاجعه بار بود. آنها یک وانت کامیون پرمصرف گازی از جنس انسان بودند.

به این طریق می توان توضیح داد چرا گونه های هوشمند انسانی، نئاندرتال ها را در رقابت شکست دادند، حتی با آنها جفتگیری کردند. واضح نیست نئاندرتال ها چقدر باهوش یا اجتماعی بودند، اما می دانیم که آنها هرگز باندهای بزرگ و تهاجمی که انسان های هوشمند تشکیل دادند را شکل ندادند. آنها چاق تر و حجیم تر از ما بودند و استخوان های درشت و پیشانی کوتاه داشتند. همچنین تعداد آنها رفته رفته کاهش پیدا کرد و سپس در حدود ۴۰ هزار سال پیش به طور کلی از بین رفتند.

پیشنهاد وود مبنی بر اینکه نئاندرتال ها به اندازه ی کافی انرژی نداشتند تا در دوره های قحطی بقا پیدا کنند، متقاعد کننده بود. (وی سپس اشاره کرد، نئاندرتال ها قصد داشتند میلیون ها سال زنده بمانند، یعنی طولانی تر از طول عمر ما.) برای وضوح این امر ودد توضیح داد که این تفاوت در نیاز به کالری توضیح کاملِ مرگ و میر نئاندرتال ها است، در واقع آنها گونه ای بودند که منابع بیشتری نیاز داشتند؛ بیشتر از چیزی که دنیا می تواند برایشان فراهم کند!

ترجمه: سحر الله وردی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: businessinsider.com

مهمترین تفاوت ِ انسان های هوشمند و نئاندرتال ها چیست؟, ۵٫۰ out of 5 formed on 1 rating

توجه : هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر نام ‘سایت علمی بیگ بنگ’ و لینک به این مقاله غیر قانونی و از لحاظ اخلاقی غیر انسانی می باشد، لطفا به حقوق مولف احترام بگذارید.

کانکس آپادانا

conexapadana

کانکس آپادانا طراح و سازنده انواع کانکس و کانکس ویلایی می باشد . این شرکت با سه خط تولید برای , کانکس , کانتینر , و کانکس ویلایی , از بزرگترین سازندگان کانکس در ایران می باشد .

در ابتدا با تولید کانکس در شرکت کانکس آپادانا آشنا می شویم . خط تولید کانکس در آپادانا کانکس به صورت ریلی بوده  و با ساخت اسکلت فلزی شروع میشود بعد از اتمام اسکلت کانکس بر روی ریل

به قسمت نصب قطعات پیش ساخته بیرونی حمل میشود در این بخش ورقهایی از جنس گالوانیز بروی کانکس و سقف آن نصب می گردد . محله آخربه بخش تزینات داخلی میرسد که در این قسمت

دیوارپوشهای پی وی سی در داخل کانکس کار گذاشته میشود. و در پایان مرحله کنترول کیفی فرامیرسد که به صورت دقیق تمام زوایای کانکس مورد برسی قرار می گیرد . کانتینر در یک قسمت طراحی و

ساخته میشود و قطعات تشکیل دهنده آن از ورقهای فلزی آهن است.

خط تولید کانکس ویلایی مانند خط تولید کانکس است و فرق آنچنانی ندارد. قیمت کانکس به عواملی مانند نوع کانکس ,ابعاد کانکس , امکانات داخلی بستگی دارد برای دریافت لیست قیمت کانکس با ما در

باشید.البته خرید کانکس از کانکس آپادانا مزیت های زیادی دارد که ما از مزیت آن به شما خوانندگان گرامی بازگو می کنیم. خرید کانکس از این مجموعه به نفع خریدار است,علت این امر به این دلیل است

که کانکس آپادانا از بزرگترین تولیدکنندگان کانکس است که این موضوع در کیفیت بهتر کانکس تاثیر بسزایی دارد , دوم تنوع در مواد مصرفی در کانکس های تولیدی این شرکت می باشد . مزیت بعدی

قیمت کانکس می باشد . کانکس آپادانا به علت تولید انبوه کانکس از نظر قیمتی پایین ترین قیمت را نسب به سایر تولید کننده گان کانکس را دارا می باشد بنابراین توصیه ما به شما استعلام قیمت کانکس از

کانکس آپادانا می باشد .مزیت دیگر کانکس آپادانا این می باشد که معمولا کانکس خریداری شده بعد از اتمام پروژه و یا استفاده از آن دیگر مورد نیاز مشتری نیست و یا تا مدتی به کانکس دست دوم نیاز

نمی شود و مصرف کننده به دلیل کمبود و یا نبود جا به ناچار اقدام بفروش کانکس می نمایید و خریداران با قیمتی ناچیز اقدام به خرید می کنند ولی اگر کانکس دست دوم  خریداری شده ساخت کانکس آپادانا

باشد ما آن را با  بالاترین قیمت خریداری می کنیم و یا درصورت تمایل کانکس فوق را تا مدتی معلوم با کمترین هزینه از آن نگهداری می کنیم برای استعلام قیمت کانکس و یا خرید کانکس با شماره های

۰۲۱۵۵۸۴۲۰۸۲ و همراه ۰۹۳۰۷۰۷۰۱۷۸ تماس بگیرید تا در کوتاه ترین زمان کانکس درخواستی را برای شما خریدارن محترم ارسال نماییم .در صورتی که محل تخلیه در تهران باشد ارسال

کانکس با جرثقیل خواهد بود و به این معنی که نیاز به تخلیه با جرثقیل دیگر نیست. امیدوایم با خرید از کانکس آپادانا راضی و از کیفیت آن خرسند باشید

در پایان اعلام می داریم در صورت خرید تا پایان سال با خرید از ما از تخفیفات ۱۵درصدی برخودار شوید با تشکر مدیر فروش شرکت کانکس آپادانا

تحلیل ژنتیکی چهار گونه زرافه را نشان می دهد!

بیگ بنگ: پژوهشگران علم ژنتیک می‌گویند برخلاف آنچه که تاکنون فرض می‌شد، چهار گونه کاملا متفاوت از زرافه‌ها در قاره آفریقا وجود دارد. به عبارت دیگر زرافه‌ها همه از یک گونه و یکسان نیستند. از این چهار گونه، میزان جمیعت دو گروه در حد نگران‌ کننده‌ای کم شده است.

1-geneticanalyبه تازگی گزارش جامعی از تحلیل داده‌های ژنتیکی بر روی ۱۹۰ زرافه در سراسر قاره آفریقا منتشر شد. داده‌های ژنتیکی نشان می‌دهد که چهار گونه مختلف زرافه، که در طبیعت با هم آمیزشی هم نداشته‌اند، در بخش‌های مختلف قاره آفریقا زندگی می‌کنند. جولیان فنسی، یکی از مسئولان حفظ محیط زیست زرافه‌ها، در نامیبیا می‌گوید که این یافته‌‌ها آنها را بسیار شگفت‌زده کرده است. در کنار تفاوت‌های ژنتیکی، پژوهشگران موفق به شناسایی تفاوت‌های دیگری میان این چهار گروه از جمله شکل بدن، رنگ‌ و همینطور الگوی شکل‌های روی پوست آنها شده‌اند.

این پژوهشگران می‌گویند که تفاوت‌های ژنتیکی بین این چهار گروه قابل مقایسه با تفاوت‌های بین خرس قطبی و خرس قهوه‌ای است. تاکنون تنها یک گونه جانوری به اسم زرافه شناخته می‌شد.اما بر اساس این تحقیق تازه، چهار گونه این جانور به نام‌های زرافه‌ جنوبی، (با جمیعتی برابر با ۵۲ هزار راس)، زرافه ماسایی (با جمیعتی برابر با ۳۲ و ۵۰۰ راس)، زرافه سومالی (با جمیعتی برابر با ۸ هزار و هفتصد راس، و زرافه شمالی (با جمیعیتی برابر با ۴ هزار و ۷۵۰ راس) شناخته می‌شوند.

2-geneticanalyفنسی می‌گوید که با این یافته‌های تازه امیدوارند که بتوانند تلاش بیشتری برای حفظ گونه‌های مختلف این جانور انجام دهند. با آنکه جمیعت زرافه‌ها به طرز نگران‌کننده‌ای رو به کاهش است، اما این گونه جانوری هنوز در فهرست جانوران رو به انقراض یا در خطر انقراض قرار ندارد. در سه دهه گذشته تعداد زرافه‌ها از ۱۵۰ هزار راس به ۱۰۰ هزار راس کاهش یافته است. اما یافته‌های در خصوص جمیعت بسیار کم زرافه‌های شمالی و زرافه‌های سومالی، آنها را در رده پستانداران رو به انقراض قرار می‌دهد. یک زرافه‌ بالغ بیش از ۵ و نیم متر طول دارد. رنگ پوست آنها سفید شیری رنگ یا زرد است که بر روی آن دانه‌های قهوه‌ای رنگی دیده می‌شود. جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریه ی Current Biology منتشر شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: phys.org

تحلیل ژنتیکی چهار گونه زرافه را نشان می دهد!, ۵٫۰ out of 5 formed on 4 ratings

توجه : هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر نام ‘سایت علمی بیگ بنگ’ و لینک به این مقاله غیر قانونی و از لحاظ اخلاقی غیر انسانی می باشد، لطفا به حقوق مولف احترام بگذارید.

راز مثلث برمودا کشف شد!

بیگ بنگ: بتازگی خبری مبنی بر اینکه کارشناسان سرانجام پرده از راز مثلث برمودا برداشتند، به سرعت در رسانه ها انتشار یافته است. شناسایی ابرهای شش گوشه ی عجیبی که آن ناحیه را پوشش داده بر این ادعا قوت بخشیده است. بر اساس مستند جدید کانال علمی(Science Channel) پیرامون این موضوع، ابرهای شش گوشه فوق الذکر بادهایی با سرعت ۱۰۶ کیلومتر بر ساعت ایجاد می کنند که بعنوان بمب های هوایی عمل نموده و منجر به غرق شدن کشتی ها و پایین کشیدن هواپیماها می گردد.

bermuda-triangle-2به گزارش بیگ بنگ، در واقع، مثلث برمودا وجود خارجی ندارد و متعاقبا، رازی هم برای برملا کردن نخواهد بود. علی رغم هر آنچه که تاکنون شنیده اید، هیچ خبر غیر قابل توضیحی دال بر سقوط هواپیماها و نابودی کشتی ها وجود ندارد. نام “مثلث برمودا” به ناحیه‌ای از اقیانوس اطلس اطلاق می شود که از سه طرف به فلوریدا، پورتوریکو و برمودا محدود بوده و این نام نخستین بار در دهه‌ی ۱۹۵۰ میلادی توسط روزنامه‌نگاری به اسم ادوارد ون وینکل جونز ابداع شد. او طی نگارش خبری برای تلویزیون Associated Press برای نخستین بار از ناپدید شدن تعداد زیادی هواپیما و کشتی در این ناحیه سخن به میان آورد.

زمانیکه چارلز برلیتز کتاب پرفروش “مثلث برمودا” را دهه‌ی ۱۹۷۰ انتشار داد، این ایده به شدت گسترش یافته و اذهان عمومی را درگیر ساخت. به همین منظور، شایعات درخصوص دست داشتن موجودات فرازمینی یا امواج غیرعادی قوت گرفت. مشکل اینجا بود که هیچکس ادعا های پیرامون ناپدید شدن کشتی ها و هواپیماها را با اسناد و شواهد مورد بررسی قرار نداده بود. هنگامی که روزنامه‌نگاری به نام لری کوش چند سال بعد به دنبال شواهد مستدل گشت، دریافت که اصلا رازی وجود ندارد که درصدد رمزگشایی از آن بر آییم.

162eb396000005dc-0-image-a-2_1477036230266ناپدید شدن رازآلود

دادن گزارش های اشتباه و ساختگی باعث سردرگمی مردم شده بود. بنجامین رادفورد در مصاحبه با Live Science خاطر نشان کرد: در برخی موارد، هیچ اثری از کشتی‌ها و هواپیماهای گمشده در این قبرستان مثلثی شکل یافت نشده است. چنین چیزی خارج از تصورات یک نویسنده وجود ندارد. در مواردی دیگر، کشتی ها و هواپیماها واقعی بوده‌اند اما برلیتز و سایر افراد از اشاره به این نکته چشم پوشی کرده‌اند که آنها در اثر هجوم طوفان های سهمگین بطرز رازآلودی ناپدید گشته‌اند.

واقعا کشتی ها و هواپیماهایی بودند که در این ناحیه از اقیانوس اطلس بدون باقی گذاشتن اثری از دیده ها پنهان شده‌اند، اما با در نظر گرفتن موقعیت ایجاد طوفان و جریان خلیج مکزیک، این موضوع آنقدرها هم تعجب برانگیز جلوه نمی کند. کوش در سال ۱۹۷۵ کتابی با عنوان “راز مثلث برمودا برملا شد” چاپ کرد ولی علی رغم تغییر نگرش بخشی از مردم، راز مثلث برمودا همچنان به قوت خود باقی ماند.

open-cell-clouds-03اما در حال حاضر، دستاورد جدیدی در مورد “مثلث برمودا” بدست آمده است. محققان به تجزیه و تحلیل تصاویر تهیه شده توسط ماهواره ناسا پرداخته اند. آنان ابرهای شش گوشه ای را مشاهده کرده‌اند که عرضی در دامنه ی ۳۲ تا ۸۸ کیلومتر دارد. ابرها در ۲۴۰ کیلومتری ساحل فلوریدا دیده شده اند. استیون میلر کارشناس هواشناسی از دانشگاه ایالت کلورادو در مصاحبه با کانال علمی به این نکته اشاره کرد که ظاهر ابرها غیرعادی به نظر می رسند.

میلر افزود: معمولا لبه های صاف و مسطح در کنار ابرها دیده نمی شوند. ابرها در اکثر مواقع بصورت تصادفی توزیع می شوند. ابرها نمی توانند آن قدرها هم نامتداول باشند، اما تیم تحقیقاتی شکل های مشابهی از ابرها را در دریای شمال و سواحل انگلیس مورد بررسی قرار داده‌اند. آنان دریافتند که ابرها با بادهای سطح دریا که سرعتی بالغ بر ۱۶۰ کیلومتر در ساعت، ارتباط دارند. این بادها از نیروی لازم برای ایجاد امواجی با بیش از ۱۴ متر ارتفاع برخور دارند.

این بادها در اثر پدیده ای به نام “غرش کوچک” شکل می گیرند و نوعی جریان هوایی شدید به حساب می آیند که از بخش تحتانی ابرها نشأت گرفته و به سطح اقیانوس برخورد می کنند. در این شرایط، امواج بسیار بزرگی به وجود آمده و به برهمکنش با یکدیگر می پردازند. هیچ کدام از این یافته ها انتشار نیافته است. پس فعلا آنها را در حد یک فرضیه در نظر بگیرید. اما امکان دارد این ابرهای شش گوشه عجیب در آن ناحیه از اقیانوس اطلس به فراوانی یافت شوند و ارتباطی هم با بادهای نیرومند داشته باشند.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sciencealert.com

راز مثلث برمودا کشف شد!, ۵٫۰ out of 5 formed on 16 ratings

توجه : هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر نام ‘سایت علمی بیگ بنگ’ و لینک به این مقاله غیر قانونی و از لحاظ اخلاقی غیر انسانی می باشد، لطفا به حقوق مولف احترام بگذارید.

روشی جدید در یافتن مسکن دلخواه

saghf

همانطور که می دانید به مرور زمان با توسعه تکنولوژی های مخابراتی، اینترنت نفوذ و گسترش بیشتری در جامعه بشری پیدا می کند و افراد سعی می کنند نیازهای خود را از طریق همین ابزار تامین کنند. یکی از اساسی ترین نیازها مسکن و سرپناه است. همین موضوع ما را بر آن داشت که اقدام به تاسیس بانک اطلاعاتی وسیع در زمینه املاک در بستر اینترنت کنیم تا هموطنان عزیز بتوانند مسکن یا دیکر املاک مورد نظر خود را با استفاده از این بانک اطلاعاتی به نام سقف به آسانی بیابند.

در بانک اطلاعات املاک سقف گزینه های متنوعی برای جستجوی املاک گنجانده شده است که نقش موثر و مفید در جهت تسهیل کار کاربران سایت ایفا می کند.

کاربرانی که قصد فروش و اجاره املاک خود در زمینه های آپارتمان مغازه اداری تجاری ویلا زمین و دیگر زمینه ها دارند، می توانند هر تعداد املاک مورد نظر خود را به صورت رایگان در سایت ثبت کنند. برای ثبت املاک املانات متنوعی از طبیق درج تصویر، امکان مشخص نمودن موقعیت ملک بر روی نقشه، درج خصوصیات اصلی و جزئی هر ملک پیاده سازی شده است.

همچنین پنل مجزایی برای آژانس های املاک تعبیه شده است. در این پنل مشاوران املاک می توانند مشخصات و اطلاعات تماس خود را در معرض دید کاربران قرار داده و فایل های آژانس خود را به صورت رایگان در صفحه اختصاصی خود ثبت کنند.

برای دسترسی به سایت می توانید به آدرس روبرو مراجعه کنید:   بانک املاک سقف

به امید روزی که هیج هموطنی دغدغه ای برای تامین مسکن نداشته باشد.

دانشمندان معمای انبساط کیهان را بررسی کردند!

بیگ بنگ: در مطالعه ای که به تازگی منتشر شده، تیمی از اخترشناسان توجه خود را به معمای انبساط کیهان معطوف کرده اند: اگرچه ممکن است شتاب کیهانی در هر زمانی آغاز شده باشد، به طرز عجیب و غریبی این اتفاق در زمان ما نیز اتفاق می افتد.

نمایی شماتیک از تاریخ کیهانی

نمایی شماتیک از تاریخ کیهانی

به گزارش بیگ بنگ، یکی از موفقیت های چشمگیر اخترفیزیک در قرن گذشته، کشف این مطلب بود که سنی که برای کیهان از طریق قدیمی ترین ستارگان به دست آمده است تقریباً برابر با سنی است که از راهی کاملاً متفاوت- از طریق سرعت عقب نشینی کهکشان ها-تخمین زده شده است. هر دو این اندازه گیری ها که از زمان های بسیار دور -میلیاردها سال پیش- می آیند، تایید اطمینان بخشی هستند که احتمالاً هر دو آنها مسیر درستی را نشان می دهند.

ولی این دو مقدار یکی نیستند و دانشمندان به سرعت متوجه یک اختلاف مهم شدند: قدیمی ترین ستارگان از خود کیهان قدیمی تر بودند. اصلاحات برای اندازه گیری و مدل هایی برای حل این تناقض تا سال ۱۹۹۸ که شتاب انبساط کیهانی کشف شد، در حال انجام بود. این کشف ثابت کرد، در یک میدان دید تنها، جهان به واقع بسیار قدیمی تر از آنچه که تاکنون تصور میشد، است و به ویژه قدیمی تر از قدیمی ترین ستارگان آن.

اما یک معما در این کشف وجود دارد: حرکت جهان تحت اراده ماده است؛ طوری که گرانش، تمایل به کند کردن انبساط کیهان دارد و شتاب گرفتن، سرعت انبساط کیهان را بالا میبرد. از آنجا که چگالی متوسط ماده در جهان به طور پیوسته –طبق نظریه تورم کیهان– در حال افت کردن است، در نتیجه، چگالی ماده در حال کوچک و کوچک تر شدن است. به طور شگفت انگیزی، امروزه این رخداد تقریباً به طور کامل با همان مقدار پارامتر انبساط اتفاق می افتد. چرا؟ معمای دومی نیز وجود دارد: اندازه ی نظری پارامتر افزایش سرعت انبساط کیهان، تقریباً می تواند هر چیزی باشد؛ در واقع، محاسبات مکانیک کوانتومی عمومی نشان می دهد این مقدار باید بسیار بزرگتر از مقداری که هست باشد. چرا این مقدار آنقدر کوچک است که ما آن را به عنوان یک معما می دانیم.

p02spg7dآرتور اولینو و باب کیشنر، ستاره شناسان مرکز اخترفیزیک هاروارد- اسمیت‌سونیان، مقاله ای با نام توجهی دوباره به معمایی دیگر را منتشر کردند. جهان با نرخ ثابتی که فقط ترکیبی از این دو فاکتور است گسترش پیدا نمی کند. برای نخستین ۹ میلیارد سال ِ تکامل کیهانی، انقباض مسلط بود و انبساط جهان به تدریج کاهش می یافت. از آنجا که اهمیت نسبی افزایش سرعت کیهانی با زمان رشد می کند، در پنج میلیارد سال گذشته سرعت شتاب گرفتن انبساط کیهان، غالب شده و این گسترش سرعت گرفته است.

اگرچه به طور شگفت انگیزی، امروزه به نظر می رسد جهان از همان روشی که اگر به طور پیوسته در حال انبساط بود، یعنی با یک نرخ ثاب (نرخ مورد نیاز برای جلوگیری از فروپاشی دوباره نهایی)، در حال گسترش است. با این حال، این موضوع کمی شبیه به معمای اصلی است، نویسندگان توضیح دادند که چرا این پازل جدید واقعاً متفاوت است: ما در یک دوره ممتاز زندگی می کنیم(ظاهراً!)؛ پازل های دیگر این مفهوم را ندارند. توضیح برای این معماها هنوز شناخته نشده است. اگر انواع جدیدی از ذرات بنیادی وجود داشته باشند، دانشمندان پیشنهاد کردند که آنها می توانند پاسخ این معما را پیدا کنند. اما برای حال حاضر تنها چیزی که مسلم و قطعی است این میباشد که به تحقیقات مشاهده ای بیشتری نیاز داریم. جزئیات بیشتر این پژوهش در arxiv.org منتشر شده است.

ترجمه: مریم امامی جعفری/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: scitechdaily.com

دانشمندان معمای انبساط کیهان را بررسی کردند!, ۵٫۰ out of 5 formed on 11 ratings

توجه : هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر نام ‘سایت علمی بیگ بنگ’ و لینک به این مقاله غیر قانونی و از لحاظ اخلاقی غیر انسانی می باشد، لطفا به حقوق مولف احترام بگذارید.