راه اندازی اولین سرویس اشتراک گذاری ویدئو و عکس و صوت در داخل کشور

راه اندازی اولین سرویس اشتراک گذاری آنلاین  ویدئو و عکس و صوت در داخل کشور

رسانه های اینترنتی نسبت به سایر رسانه ها دارای مزایای گوناگونی هست ولی مهمترین این مزایا دو طرفه بودن آن می باشد.با توجه به این موضوع به همت علاقه مندان قدیمی جامعه مجازی و نیاز داخلی کشور اولین سرویس اشتراک گذاری ویدیو ، عکس و صوت در ایران به صورت آزمایشی رونمایی گردید.
از مزایای  سرویس اشتراک گذاری پارس تیوب نسبت به نمونه های خارج از کشور می توان به این موارد اشاره کرد :
۱-میزبانی اطلاعات در دیتاسنتر های داخل کشور
۲-امنیت اطلاعات کاربران
۳-اشتراک گذاری ویدیو ، شما می توانید فیلم و ویدئو های خود را در حساب کاربری خود با دیگران به اشتراک بگذارید و همچنین از آپلود روزانه دها ویدئو دیگر توسط کاربران لذت ببرید.

۴-اشتراک گذاری عکس ، تصاویر عکاسی شده خود را برای دیگران به اشتراک بگذارید و باعث حیرت کاربران شوید.

۵-اشتراک گذاری آهنگ ، آهنگ های جدید در پارس تیوب گوش کنید و یا آهنگ های مورد علاقه خود را با دیگران به اشتراک بگذارید.
۶-سرعت بالاتر با توجه به میزبانی در داخل کشور اشاره کرد
ادرس سایت: https://www.parstube.ir

خوشه ستاره ای NGC 602 و فراتر از آن

بیگ بنگ: در نزدیکی حومه ابر ماژلانی کوچک(قمر کهکشان راه‌شیری)، در فاصله حدود ۲۰۰ هزار سال نوری از ما، خوشۀ ستاره­ ای ِ جوان ۵ میلیون سالۀ NGC 602، نهفته است.

در این عکس خیره­ کننده­ از تلسکوپ فضایی هابل که توسط تلسکوپ پرتو ایکس چاندرا و تلسکوپ مادون قرمز اسپیتزر تقویت شده، گازهای تازه و غبار٬ خوشه‌ی NGC 602 را در بر گرفته است. باریکه‌های زیبا و نوع شکل‌گیری گازها نشان‌ می‌دهد که تابش پرانرژی و امواج شوک از ستارگان جوان و پرجرم این خوشه گسیل می شود، مواد غباری را دچار فرسایش کرده و باعث پیشرفت شکل­ گیری ستاره­ ها در جایی دورتر از مرکز خوشه می‌شود. گستردگی این تصویر زیبا حدود ۲۰۰ سال نوری را پوشش می دهد. در پس زمینه‌ی این نمای دقیق تلسکوپی٬ گروهی مسحورکننده از کهکشان‌ها خودنمایی می‌کنند، کهکشان هایی که صدها میلیون سال نوری یا بیشتر از خوشۀ NGC 602، فاصله دارند.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

image_pdfimage_print

دانلود آهنگ جدید میلاد بابایی بنام دلواپسم


دانلود آهنگ جدید میلاد بابایی بنام دلواپسم

Download New Music By Milad Babaei Called Delvapasam

میلاد بابایی دلواپسم

متن آهنگ جدید میلاد بابایی بنام دلواپسم :

******

دانلود آهنگ جدید میلاد بابایی بنام دلواپسم 

******

 

 

 

 

 

اوتیسم: علائم، تشخیص و روش های درمانی

بیگ بنگ: دوم آوریل، ۱۳ فروردین، روز جهانی اوتیسم (اختلال در دَرخودماندِگی) است، به همین مناسبت مقاله ای در این خصوص را تقدیم علاقمندان به علم می کنیم. اختلال طیف اوتیسم یک بیماری عصبی- رشدی است که توانایی فرد را در ارتباط، تعامل و داشتن رفتار مناسب با دیگران در موقعیت های اجتماعی تحت تاثیر قرار می دهد.

به گزارش بیگ بنگ، طبق گفته مراکز موسسه کنترل و پیشگیری از بیماری در آمریکا، به طور تقریبی از بین هر ۶۸ کودک، یک نفر مبتلا به اوتیسم بوده و این اختلال در پسرها پنج برابر شایع تر از دختران است. اوتیسم با ضعف در مهارت های اجتماعی، ارتباط و رفتارهای خاص و تکراری نظیر تکان دادن دست ها و پافشاری بر همانندی و یکنواختی، شناخته می شود. همچنین بسیاری از این کودکان پاسخ های حسی غیر معمول بروز داده، ممکن است از روشنایی زیاد فاصله بگیرندو یا متوجه نابه سامانی و پیچ و تاب لباس خود نشوند.

در نسخه های قدیمی تر راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM)، که راهنمای انجمن روان پزشکی آمریکا برای تشخیص بیماری ها محسوب می شود، اختلال اوتیسم، سندروم آسپرگر، اختلال نافذ رشد غیر طبقه بندی شده (PDD-NOS) و اختلال انسجام گسیختگی کودکی به عنوان بیماری های جداگانه تشخیص داده می شدند. اما طبق گزارش انجمن اوتیسم، متخصصان تمامی این بیماری ها را در یک گروه به نام، “اختلال طیف اوتیسم”٬ تلفیق نمودند؛ چراکه به نظر می رسد این اختلالات همگی درجاتی مختلف از یک بیماری باشند. طبق گفته موسسه ملی سلامت کودکان و رشد انسان، علی رغم بحث و‌ جدلی که پیرامون این موضوع در جریان است، هیچ مدرکی وجود ندارد که واکسینه کردن کودکان را به پیشرفت و رشد بیماری اوتیسم مرتبط کند.

نشانه های اوتیسم

هیچ دو فرد مبتلا به اوتیسم شبیه هم نیستند، اما بسیاری از والدین هنگامی که در فرزندنشان رویدادهای رشدی مشخصی، بین ۱۸ ماهگی تا سه سالگی ندارند، به نشانه های این اختلال پی می برند. برای مثال، کودک ممکن است در برقراری ارتباط چشمی، پاسخ دادن به شنیدن اسمش و پرداختن به بازی های تخیلی مشکلاتی از خود نشان دهد.

مایادا السابا، استادیار روان پزشکی دانشگاه مگ گیل، در شهر کبک کانادا در این‌باره گفت که مراقبان همچنین ممکن است متوجه شوند، کودکشان از برقراری ارتباط با دیگران لذتی نمی برد. به هر صورت اَشکال ملایم تر این اختلال، ممکن است تا زمانی که کودک بزرگ تر نشود، آشکار نگردد و در بعضی افراد حتی تا پیش از بزرگسالی این بیماری تشخیص داده نمی شود. السابا به خبرگزاری live scholarship گفت:«ممکن است این اختلالات تا زمانی که کودک به سن مدرسه برسد و شروع به رویارویی با چالش های خاصی نماید که برخی مشکلات ارتباطی و اجتماعی او را برجسته می سازد، قابل شناسایی نباشند.»

تشخیص اوتیسم

فرایند تشخیص در هر فرد مبتلا به اوتیسم متفاوت از دیگری است. در برخی موارد، پزشک کودک ممکن است یک تست اوتیسم بگیرد؛ یک نظرسنجی عموما کوتاه با سوالات آری یا خیر، تا ببیند که آیا کودک در معرض خطر این اختلال هست یا نه. اگر نتایج ارزیابی مثبت باشند، خانواده کودک برای ارزیابی تشخیصی به یک متخصص ارجاع داده می شوند.

السابا، که والدین را تشویق می کند تا جزئیات رشد و بالندگی کودکانشان را ثبت نمایند، می گوید که هنگام تشخیص اوتیسم، متخصصان هم بر اطلاعات ناشی از مشاهده مستقیم تکیه دارند و هم بر گزارش والدین از رفتار کودک. وی اظهار داشت:«برای کودکان سنین بالاتر، برخی روانشناسان بالینی، به دنبال اطلاعاتی از مدرسه کودک هستند، تا سر دربیاورند که وی در خارج از خانه چگونه با دیگران تعامل می کند. متخصصان سعی دارند با جمع آوری و کنار هم گذاشتن این منابع اطلاعاتی مختلف و تلفیق آنها پی ببرند که آیا این کودک اوتیسم دارد و یا در عوض، دچار یک تاخیر عمومی در رشد است که صرفا مخصوص اوتیسم نمیباشد.»

وی افزود، گروه دقیقی از روانپزشکان نیز ممکن است اختلالات اضافه ای را تشخیص دهند که عموما با اوتیسم همراه است، از جمله اختلال کم توجهی- بیش‌فعالی(ADHD)، ناتوانی فکری، صرع و افسردگی. متخصان می گویند، افرادی که دارای اختلالات ژنتیکی مشخصی از قبیل سندروم ایکس شکننده، تصلب تکمه ای(توبروز اسکلروزیس) و سندروم انگلمن هستند نیز، احتمال ابتلا به اوتیسم را دارند.

درمان اوتیسم

“السابا” می گوید اختلال طیف اوتیسم هنوز قابل مداوا نیست. هر چند یکسری درمان های خاص رفتاری و آموزشی وجود دارد که شاید به کاهش علائم بیماری کمک کند. تشخیص زودهنگام این اختلال نیز در متصل ساختن کودکان مبتلا به اوتیسم با روش های درمانی اهمیت زیادی دارد. یکی از درمان های بسیار رایج، روش تحلیل رفتار کاربردی(ABA) است که برای مثال، با استفاده از پاداش، افراد مبتلا به اوتیسم را تشویق به افزایش رفتارهای مفید و کاهش اعمال مخرب می کند. مداخله های والد- محور نیز یک درمان موثر به شمار می آید که به مراقبان یاد می دهد چگونه در محیط طبیعی همچون خانه به فرزندان خود کمک کنند.

برای مثال، براساس گزارشی که سال ۲۰۱۰ در نشریۀ طب اطفال منتشر شده، در رفتار و زبان کودکان اوتیسمی که در مدل اولیه دنور(Denver Model) قرار گرفته بودند پیشرفت هایی به چشم خورد. مدل دنور، یک مداخله دو ساله است که از ABA و سایر روش های درمانی در فضای کلاس استفاده می کند. السابا بیان داشت:«در واقعیت، رویکردهای رفتاری بهترین گزینه هستند، چرا که میدانیم تغییر در محیط پیرامون کودک و تعامل با او به طرق مختلف، در فرایندهای زیستی مغز تغییر ایجاد می کند. این امر شکل گیری رشد مغز را به شیوه ای تحت تأثیر قرار می دهد که می تواند در استقلال کودکان مفید و یاری بخش باشد.»

داروها قادر به علاج علائم اصلی اوتیسم از قبیل مشکلات ارتباطی نیستند، اما می توانند در کاهش علائمی همچون تحریک پذیری موثر باشند. سازمان غذا و داروی آمریکا دو دارو را برای اوتیسم مورد تایید قرار داده است- ریسپریدون و آریپیپرازول- که پرخاشگری، تحریک پذیری و تغییر خلق و خو را درمان می کنند. با این حال طبق یافته متخصصان، اثرات بلند مدت این داروها ناشناخته هست و اغلب اوقات کودکان مبتلا به اوتیسم داروهای متعددی را برای درمان دیگر مشکلات نظیر بیش فعالی یا افسردگی مصرف می کنند.

طبق یک پژوهش در سال ۲۰۱۳ در مجله طب اطفال، برای حدود ۶۵ درصد این کودکان یک داروی روان پزشکی تجویز شده است، دارویی که قادر میباشد از سد خونی مغزی عبور نماید. علاوه بر آن، ۳۵ درصد کودکان مورد مطالعه در این پژوهش، برای دو نوع از این داروها نسخه دریافت کرده، و ۱۵ درصد نیز سه نسخه یا بیشتر داشته اند السابا گفت:«درمان های دارویی به هیچ عنوان جایگزینی برای درمان های رفتاری محسوب نمی شوند. آنها بیشتر قرار است رویکردی تکمیلی به حساب بیایند که به طور کلی در برنامه درمانی کودک جای دارند. اما جایگرین آنچه روش های درمانی می توانند انجام دهند، نمی شوند.

علاوه بر این، بازار از درمان های جایگزین و دستورالعمل هایی اشباع است که برای کمک به مبتلایان، از نظر پزشکی تایید شده نیستند. السابا می گوید:«گاهی اوقات والدین تصور می کنند این داروها، جایگزین هستند و تصمیم می گیرند فرزندانشان را تحت درمان های رفتاری قرار ندهند. و این مسئله هر گونه فرصت را از کودک برای داشتن انتخابی قابل اطمینان دریغ می کند.»

بزرگسالان مبتلا به اوتیسم

بیشتر تحقیقات مرتبط با اوتیسم بر روی کودکان متمرکز است، اما پژوهش های بیشتری شروع به بررسی این موضوع نموده اند که اثرات این اختلال چگونه زندگی بزرگسالان را تحت تاثیر قرار می دهد. تحقیقات نشان داده نسبت به جمعیت کل، بزرگسالان مبتلا به اوتیسم کمتر از تحصیلات بالاتر، اشتغال و زندگی مستقل برخوردار هستند. “آن روکس”، هماهنگ کننده ارشد در برنامه پژوهشی Life Course Outcomes در A.J. Drexel Autism Institute در دانشگاه درکسلِ فیلادلفیا می گوید:«حدود یک سوم جوانان مبتلا به اوتیسم در هشت سال بعد از دبیرستان وارد کالج می شوند.» تیم وی از داده های یک پایگاه اطلاعاتی کشوری به نام National Longitudinal Transition Study-2، که دانش آموزان را در برنامه های آموزشی خاص ارزیابی می کند، استفاده کرده است.

وی می گوید حدود نیمی از مبتلایان اوتیسم طی هشت سال بعد از دبیرستان صاحب شغل شده‌اند. در مقایسه، ۹۸ درصد افراد نرمال و ۹۱ درصد از کسانی که به طور کلی دچار ناتوانی هستند در همین بازه زمانی کار پیدا کرده اند. روکس می گوید:«بین مبتلایان اوتیسم ارقام به مراتب پایین‌تر است و این امر موجب نگرانی است. می توان دید که این افراد در ابتدا بسیار در تلاش و کشمکش هستند.» حدود نیم از مبتلایان در طی دو سال بعد از دبیرستان، نه با دانشگاه و نه با کسب و کار در ارتباطی دارند.

وی می گوید:« افزون بر آن، حدود ۸۰ درصد جوانان مبتلا به اوتیسم بعد از دبیرستان به زندگی با والدین خود ادامه می دهند که از جمعیت کل و بزرگسالانی که به طور کلی دچار ناتوانی هستند، بیشتر است. » وی می گوید که محققان در نظر دارند به ارزیابی این موضوع بپردازند که چگونه برنامه‌های مدرسه و اجتماع می تواند دانش‌آموزان و جوانان مبتلا به اوتیسم را از مهارت‌های زندگی که به استقلال آنها حین بزرگ شدن کمک می کند، برخوردار نماید.

ترجمه: شقایق دانه کار/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: livescience.com

image_pdfimage_print

دریاچه‌های تیتان از چه چیزهایی تشکیل شده؟

بیگ بنگ: پژوهش انجام شده در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا پیشنهاد می‌دهد دریاچه‌ها، دریاها و رودخانه‌ها بر روی «تیتان» قمر زحل ممکن است به طور دوره‌ای حباب‌های گاز نیتروژن آزاد کنند.

تصویری از تیتان، قمر زحل که فضاپیمای کاسینی ثبت کرده است.

به گزارش بیگ بنگ، آزمایشاتی که شرایط سطح تیتان را شبیه سازی می‌کنند نشان می‌دهند مایع بسیار سرد متان می تواند، نیتروژن را جذب کند. آزمایشات همچنین نشان می‌دهند تغییرات اندک در دما، فشار یا ترکیبات می‌تواند سبب جدا شدن نیتروژن از محلول شود. گازهای در حال آزاد شدن که مشابه با سودا می‌باشند باعث پدید آمدن “جزایر جادویی” مشاهده شده بر روی سطح دریاچه‌های تیتان شده است.

میشائیل مالاسکا دانشمند آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا گفت: «تحقیقات ما نشان می‌دهد زمانی که مایع سرشار از متان با یک مایع سرشار از اتان مخلوط می‌شود – برای مثال زمانی که باران شدید یا یک رود متانی با دریاچه‌ای سرشار از اتان ترکیب می‌شود- نیتروژن دیگر قادر نیست در محلول بماند.» محققان دریافته‌اند تبلور یخ اتان در ته دریاچه‌ها و دریاهای تیتان می‌تواند باعث رها شدن نیتروژن شده و حباب‌های نیتروژن پدید آورد. اما نیتروژن همیشه محلول را ترک نمی‌کند و چرخه‌ای پیچیده از ورودی‌ها و خروجی‌ها وجود دارد.

دریاچه های مرموز اتان و متان در قمر تیتان

مالاسکا می‌گوید: « در واقع دریاچه‌های تیتان نیتروژن تنفس می‌کنند. زمانی که سرد می‌شوند گاز جذب می‌کنند  و زمانی که گرم می‌شود ظرفیت مایع کاهش می‌یابد. این فرایند را می‌توان به ترتیب دم و بازدم در نظر گرفت.» بر اساس نتایج آزمایشات می‌توان گفت رابطه‌ی بین دریاهای تیتان و نیتروژن بی شباهت با رابطه‌ی بین اقیانوس‌های زمین و کربن دی اکسید نیست.

دانشمندان امیدوارند با فرستادن یک کاوشگر زیردریایی در دریاچه های تیتان بتوانند ذات نامتوازن محلول این قمر را بهتر بشناسند. گرمای حاصل از پیشران کاوشگر می‌تواند باعث پدید آمدن و آزاد شدن مقدار زیادی گاز نیتروژن شده و هدایت ِ آن را سخت کند. قرار است کاسینی آخرین پرواز نزدیک به تیتان خود را در ۲۲ آوریل ۲۰۱۷ انجام دهد. اگر جزایر جادویی در این پرواز قابل مشاهده باشند، کاسینی قادر خواهد بود تصاویری با رزولوشن بالا از سطح تیتان بگیرد که بدین ترتیب ممکن است محققان قادر باشند تفاوت میان حباب‌ها، امواج و اجزای شناور جامد بر روی سطح تیتان را تشخیص دهند.

ترجمه: معصومه رحیمی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: upi.com

image_pdfimage_print

کشف جدید درک فعلی مان از گرانش را به چالش می کشد

بیگ بنگ: پس از اینکه تیمی از ستاره شناسان در دانشگاه سنت اندروز یک حلقه از کهکشان های کوچک به وسعت ۱۰ میلیون سال نوری را کشف کردند که سریعتر از آنچه انتظار می رود از ما دور می شوند، بیان کردند که نظریۀ گرانش اینشتین باید بازنویسی شود.

دو کهکشان مارپیچیِ NGC 5426 و NGC 5427 که با گذرِ اولیه ی کهکشان آندرومدا از کهکشان راه شیری مان قابل مقایسه می باشد.

به گزارش بیگ بنگ، به گفته اخترشناسان ِ سنت آندرس، ایندرانیل بانیک و دکتر هانگ شنگ ژائو، این حلقۀ کهکشانی که به تازگی کشف شده همانند یک بیگ بنگ کوچک در حال انبساط است. دانشمندان بر این باورند که کهکشان مجاور ما آندرومدا زمانی از نزدیکی کهکشان راه شیری مان گذر کرده و یک تیرکمان حاوی چندین کهکشان کوتوله را ایجاد می کند. دکتر ژائو گفت: «اگر گرانش اینشتین درست بود، کهکشان ما هرگز به اندازه ای به آندرومدا نزدیک نمی شد تا چیزی را با آن سرعت پراکنده کند.» اگر این کشف درست باشد، یک درک جدید از گرانش و کیهان به ما ارائه می کند، زیرا چنین گذرِ کهکشانی فقط در صورتی معنادار است که گرانش با جدا کردن کهکشان ها آهسته تر تضعیف شود.

بانیک گفت: «این توزیعِ حلقه مانند، خیلی عجیب و غریب است. این کهکشان های کوچک شبیه یک رشته قطرات باران هستند که از یک چترِ در حال چرخش، پرتاب می شوند. احتمال اینکه کهکشان هایی که به طور تصادفی توزیع شده اند به همان صورتی که مشاهده شده به صف شوند ۱ از ۶۴۰ است و منشأ آنها را تا یک رویداد دینامیکی دنبال کردیم؛ یعنی وقتی جهان فقط نیمی از سنِ فعلی اش را داشت.»

این موجِ سونامی مانند در کیهان احتمالأ با یکی از کهشان های مجاورِ کهکشانِ پرسرعتِ آندرومدا همراه با کهکشان راه شیری هم زده می شود. این دو کهکشان همیشه در یک صفحه به دور یکدیگر می چرخند و کهکشان های کوچک را در مسیرشان پراکنده می کنند؛ این مسئله شاید توضیح دهد چرا کوتوله های پرسرعت در یک صفحه قرار دارند و شامل کهکشان راه شیری و آندرومدا هستند.

بانیک گفت: «در الگوی گرانش اینشتین، ماده ی تاریکِ فرضی همیشه برانگیخته می شود. چنین سرعت بالایی به جرمی ۶۰ برابر جرمِ مشاهده شده در ستارگان کهکشان راه شیری و آندرومدا نیاز دارد. هرچند، اصطکاک بین هاله های بزرگِ ماده ی تاریک باعث ادغام آنها می شود تا اینکه ۲٫۵ میلیون سال نوری دور شوند.» دکتر مارسل پاولوسکی، ستاره شناس در دانشگاه کالیفرنیا- ایروین، که اکتشافِ بانیک را ترویج داد گفت: «علم از طریق چالش ها پیشرفت می کند. این حلقۀ غول پیکر همراه با دو صفحه ی شناخته شدۀ دیگر یک چالش جدی برای الگوی استاندارد ما است.» این اکتشاف در اطلاعیه های ماهیانه ی جامعه ی ستاره شناسی (مقاله ۱ و مقاله ۲) گزارش خواهد شد.

ترجمه: سحر  الله وردی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sci-news.com

image_pdfimage_print

کشف جدید در خصوص چگونگی کارکرد سلول‌های مغزی

بیگ بنگ: یک تحقیق جدید نشان می دهد قسمتی از نورون های مغز ما، به نام دندریت برخلاف آنچه که همواره گمان می‌کرده ایم، گیرنده‌هایی منفعل نیستند. در عوض، محققان دریافتند که دندریت‌ها تا ده برابر بیشتر از بخش‌هایی از سلول‌های مغز که «پریکاریون یا سُوما» نامیده می‌شوند، پالس های کوتاه‌مدت الکترونیکی تولید می‌کنند. از گذشته تا‌کنون تصور می‌شد “سُوما” ناحیه اصلی تولید کننده این سیگنال های الکترونیکی می‌باشد. این فرضیه نشان می دهد که مغز ۱۰۰ برابر ظرفیت بیشتری برای محاسبه اطلاعات نسبت به آنچه قبلا تصور می‌شد را دارد.

به گزارش بیگ بنگ، اگر این موضوع تایید شود، این پژوهش می تواند درک ما از نورون‌ها و چگونگی همکاری بخش‌های مختلف مغز با یکدیگر را تغییر دهد. “مایانک مهتا” از دانشگاه کالیفرنیا در لوس‌آنجلس و یکی از اعضای تیم تحقیقاتی اظهار داشت:« دانستن اینکه دندریتها از ناحیه سُوما بسیار فعال تر هستند، در ماهیت درک ما از نحوه محاسبه‌گر​ی اطلاعات به وسیله مغز، تغییراتی اساسی ایجاد می‌کند. این امر شاید راه را برای فهم و درمان اختلالات عصب شناختی و همچنین برای توسعه کامپیوترهای مشابه مغز، هموار کند.»

دندریت‌ها ساختارهای دراز و شاخه مانندی هستند که بیش از ۹۰ درصد بافت عصبی ما را تشکیل می‌دهند. آنها به سُوما (بخشی از سلول عصبی که هسته را احاطه کرده) متصل می‌باشند. بر طبق باور سنتی سُوما پالس های الکتریکی‌ای تولید می کند که با نام spike نیز شناخته می‌شوند. سلول‌های مغز به وسیله ی این پالس‌ها قادر به برقراری ارتباط با یکدیگر می‌باشند. دانشمندان تا همین اواخر، به طور کلی گمان می‌کردند که این پالس های سُومایی، دندریت‌ها را فعال می‌کنند و بعد این دندریت‌ها به صورت منفعل جریان‌ها را به دیگر سوماهای عصبی منتقل می‌نمایند- اما این موضوع هیچگاه به صورت مستقیم آزمایش نشده بود.

گرچه مطالعات اخیر بر برش‌های مغز انسان نشان داده است که دندریت‌ها قادر به تولید پالس هستند، مشخص نبود که آیا این امر به طور طبیعی اتفاق می افتد یا نه و همچنین پیش از این در یک نمونه حیوان زنده نشان داده نشده بود. تیم تحقیقات اظهار داشت: «نه مشخص بود که آیا این امر طی رفتاری طبیعی رخ می‌دهد و نه تعداد دفعات آن آشکار بود. اندازه‌گیری فعالیت الکترونیکی طی عملکرد طبیعی، به سبب ظرافت زیادی که دارند، چالشی دیرینه بوده است. با مطالعاتی که بر موش‌های آزمایشگاهی انجام شده، دانشمندان دریافته‌اند اگر در حین حرکت حیوان، درون خود دندریت ها، الکترود جایگذاری کنند، باعث نابودی آن سلول ها می‌شود.»

طبیعتا، این شرایط ایده آلی محسوب نمی‌شد؛ بنابراین دانشمندان الکترود‌ها را به جای آنکه روی دندریت‌ها قرار دهند در دندریت ِ موش ها جایگذاری کردند. در حین آنکه موش‌ها مشغول انجام فعالیت‌هایی نظیر رفت و آمد در یک هزارتو بودند، دانشمندان توانستند تا فعالیت دندریت‌ها را به مدت چهار روز اندازه‌گیری نمایند. نکته‌ی جالب آنجا بود که محققان دریافتند هنگامی که موش‌ها خواب هستند، تعداد بسیار بیشتری پالس در دندریت ها نسبت به سُوما‌ها وجود دارد- تا پنج برابر بیشتر- و هنگامی که موش ها در حال کاوش و پرسه زدن هستند این مقدار به ده برابر بیشتر می‌رسد.

این یافته ها با درک نهادینه شده‌ی قبلی تفاوت زیادی دارد و نشان داد که مغز ما نسبت به آنچه فکر می‌کردیم، از میزان بسیار بیشتری قدرت محاسباتی برخوردار است. مهتا بیان داشت:« یک باور اساسی در نوروساینس این بوده‌است که نورون ها ابزار‌های​ دیجیتالی هستند. آنها یا یک پالس تولید می کنند یا نمی کنند. اما این نتایج نشان می دهد که دندریت ها کاملاً رفتاری مشابه ابزاری دیجیتالی از خود نشان نمی دهند. دندریت ها البته پالس تماما دیجیتالی یا مطلقا غیر دیجیتالی تولید می کنند، اما در عین حال از خود نوسانات آنالوگی زیادی از خود نشان داده اند که حالت تمام آنالوگی یا غیر آنالوگی ندارند. این مسئله به صورتی قابل توجه، برداشتی جدید است که دانشمندان نوروساینس به مدت ۶۰ سال آن را قبول داشتند.»

بنابراین، مغز ما به ناگاه با این کشفیات، از چه میزان قدرت پردازشی برخوردار است؟

“مهتا” توضیح می‌دهد که چون دندریت‌ها از نظر اندازه حدود صد برابر بزرگتر از سُوماها هستند، تعداد زیاد پالس های دندریتی به این معناست که ما قادر به برخورداری از ظرفیت پردازشی، صد برابر بیشتر نسبت به آنچه فکر می‌کردیم هستیم. این گستره‌ای جدا پهناور محسوب می‌شود، و پیش از آنکه بتوانیم به طور مشخص تایید کنیم مغز ما دقیقا چه میزان قدرت پردازش دارد به تحقیقات بیشتری نیازمند خواهیم بود.

همچنین ذکر این نکته حائز اهمیت است که این پژوهش تنها در موش‌ها مورد بررسی قرار گرفته است- ما همچنان، پیش از آنکه شروع به تایید هیچ یک از این اعداد و ارقام نماییم، نیاز به ارزیابی داریم که آیا دندریت‌ها در مغز خود ما رفتاری مشابه با دندریت‌های مغز حیوانات دارند یا نه. اما این یافته ها گامی تحسین‌برانگیز در حوزه عصب شناختی به شمار می‌آید و شاید روزی به روش‌هایی بهتر برای درمان اختلالات عصبی و حتی زیر بنای نحوه‌ی یادگیری در ما منتهی شود.

جیسون مور، یکی از اعضای تیم تحقیقاتی در اینباره گفت:« کشفیات ما نشان می دهد، یادگیری شاید زمانی به وقوع می پیوندد که نورون ورودی همزمان با یک دندریت فعال باشد- همچنین آنکه ممکن است فعالیت بخش‌های مختلف دندریت ها در زمان‌های مختلف، مسبب انعطاف پذیری بسیار زیادتری در نحوه وقوع یادگیری درون یک عدد نورون باشد.» جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریۀ Science منتشر شده است.

ترجمه: شقایق دانه کار/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sciencealert.com

image_pdfimage_print

دانلود آهنگ جدید علی زند وکیلی بنام لحظه شیرین


دانلود آهنگ جدید علی زند وکیلی بنام لحظه شیرین

Download New Music By Ali Zand Vakili Called Lahzeye Shirin – Rearrange

علی زند وکیلی لحظه شیرین

متن آهنگ جدید علی زند وکیلی بنام لحظه شیرین :

آی تو رهایی مثل پروانه ی دیوانه ی پرواز

تو صدایی زنده و ساده به زیبایی آواز

تو هوایی مثل تاثیر همین … دلباز

باورم کن باید آن خاطره ها زنده شود باز

لحظه ی شیرین قرارم تویی

هر چه از آن خاطره دارم تویی

دلخوشم از اینکه کنارم تویی

عاشقمو دار و ندارم تویی

لحظه ی شیرین قرارم تویی

هر چه از آن خاطره دارم تویی

دلخوشم از اینکه کنارم تویی

عاشقمو دار و ندارم تویی

*******

آهنگ جدید علی زند وکیلی بنام لحظه ی شیرین

*******

آی دیدم از دور بوی تو رسم پریشانی دنیاست

دیدم از دور از همین فاصله لبخند تو پیداست

در نگاهت موج زیبایی و آرامش دریاست

با تو مستم بهترین جای جهان با تو همین جاست

لحظه ی شیرین قرارم تویی

هر چه از آن خاطره دارم تویی

دلخوشم از اینکه کنارم تویی

عاشقمو دار و ندارم تویی

لحظه ی شیرین قرارم تویی

هر چه از آن خاطره دارم تویی

دلخوشم از اینکه کنارم تویی

عاشقمو دار و ندارم تویی