آسمان در این هفته، ۳ تا ۱۰ امرداد

آسمان در این هفته، 3 تا 10 امرداد

طبق روال هر دوشنبه، شما به مهمانی آسمان شب دعوت شده‌اید.

این هفته نیز همچون هفته‌های پیشین، ابتدا موقعیت سیارات پر نور این شب‌ها را مرور خواهیم کرد و سپس به سراغ رویداد‌های رصدی این هفته خواهیم رفت.

سیاره مشتری در صورت فلکی سنبله جا خوش کرده است اما هر روز نسبت به روز‌های قبلی زمان غروب آن زود‌تر خواهد بود و کم کم باید آماده خداحافظی چند ماهه با مشتری شویم. پس از غروب خورشید اگر به سمت جنوب غرب بایستید آن را به شکل جرم پر نوری در ارتفاع حدودا ۳۰ درجه‌ای از افق خواهید دید که با گذشت زمان ارتفاع این سیاره از افق کمتر خواهد شد.

سیاره زیبای زحل در صورت فلکی حوا و در بازوی کهکشان راه شیری قرار دارد. این سیاره قبل از غروب خورشید از افق شرقی طلوع خواهد کرد اما به دلیل روشن بودن آسمان دیده نخواهد شد، پس باید منتظر شویم تا آسمان تاریک شود و با تاریک شدن آسمان می‌توان آن را در سمت جنوب و در ارتفاع ۳۰ درجه‌ای از افق رصد کرد.

رویداد‌های نجومی این هفته:

۲ امرداد: رویت هلال شامگاهی ذی القعده ۱۴۳۸

هلال شامگاهی ذی القعده ۱۴۳۸ در غروب روز دوشنبه با چشم غیر مسلح قابل رویت است. مکان رصدی شما برای شکار این هلال جوان باید دارای شرایط جوی مناسبی باشد تا بتوانید پس از غروب خورشید هلال زیبای ماه را رویت کنید.

برای رصد این هلال می‌توانید از سیاره عطارد کمک بگیرید و به وسیله آن هلال ماه را رصد کنید. توجه داشته باشید به علت ارتفاع کم هلال، مدت مکث کم (زمان بین غروب خورشید تا غروب ماه) هلال ماه سریع غروب خواهد کرد.

در روز سه شنبه ۳ امرداد شاهد چند پدیده هستیم که در ادامه آنها را معرفی خواهیم کرد.

۳ امرداد: در ساعت ۱۴:۴۳ دقیقه اختفای روزگاهی و خراشان ماه با ستاره قلب الاسد را شاهد خواهیم بود. رصدگرانی که در مرکز کشور هستند این اختفا را به صورت خراشان می‌بینند و هرچه به سمت جنوب حرکت کنیم اختفای کامل‌تری مشاهده خواهد شد، رصدگران نیمه شمالی کشور از رصد این اختفای روزگاهی محروم هستند.

دیگر پدیده‌ این روز اجتماع ماه، عطارد و قلب الاسد است که این پدیده را می‌توانید در ساعت ۲۰:۳۸ دقیقه رصد کنید.

آخرین پدیده این روز که در ساعت ۲۱:۱۹ رخ خواهد داد مقارنه سیاره عطارد با قلب الاسد است.

۸ امرداد: عطارد گریز پا در این روز به بهترین زمان رصد خود می‌رسد. ۸ امرداد بیشترین کشیدگی شرقی این سیاره است.

 

رد پای دایناسورهای پردار در ایران

بیگ بنگ: نصرالله عباسی دانشیار رشته زمین‌شناسی دانشگاه زنجان گفت: با همکاری اساتید دانشگاه‌های پکن و کلرادو موفق به یافتن ردپای دایناسورهای پردار در ایران شدیم. در پی کشف مجموعه غنی از ردپای دایناسورها در البرز مرکزی، پژوهش‌های اخیر دانشمندان نشان می‌دهد که در میان این خزندگان انقراض یافته، دایناسورهای پردار از گروه دونده خزندگان نیز در ایران زندگی کرده‌اند.

وی ادامه داد: با همکاری پروفسور لیدا زینگ از دانشگاه علوم زمین پکن و پروفسور مارتین لوکلی از دانشگاه کلرادو با بررسی رسوبات ژوراسیک میانی منطقه بلده استان مازندران ردپای دایناسورهای دو انگشتی پیدا شد که مربوط به گروه دایناسورهای پیراپرنده است. قدمت این ردپاها به ۱۷۰ میلیون سال پیش برمی‌گردد. این کشف از دو جنبه اهمیت دارد. یکی این‌که زیست دایناسورهای پردار را در ایران به اثبات می‌رساند و دیگر این‌که وجود ردپای دوانگشتی دایناسورهای پردار پیش‌تر از زمان کرتاسه کمتر شناخته شده است و وجود ردپای این گروه از دایناسورها در زمان‌های قدیمی‌تر همراه با ابهاماتی است.

وی افزود: شاید بتوان با این یافته که چهارمین یافته در نوع خود در سطح دنیا است در بازسازی چگونگی پراکنش این دسته از دایناسورها در زمان پیش از کرتاسه گام برداشت. به بهانه یافتن رد پای فسیلی مربوطه به یک دایناسور پردار در منطقه البرز مرکزی در این مقاله دکتر مجید میرزایی عطا آبادی به پرسش هایی درباره دایناسورهای ایرانی و قدمت کاوش در این زمینه پاسخ داده است.

دایناسورهای ایرانی چه زمانی و کجای ایران می‌زیستند؟

با توجه به آثار یافت شده تا امروز و همچنین بررسی محیط دیرینه دوران دوم زمین شناسی یا عهد دایناسورها در ایران می توان گفت که بقایای دایناسورها در ایران را میتوان از انتهای دوره تریاس (۲۱۰ میلیون سال پیش ) تا ابتدای دوره کرتاسه (۱۳۰ میلیون سال پیش) در ایرانیافت. البته این بازه زمانی شامل کل زمانی است که شرایط برای زیستن دایناسورها در ایران مهیا بوده است در حالی که شواهد  یافت شده نشان می دهد که دایناسورهای ایرانی بدون تردید در دوره ژوراسیک (۲۰۵ تا ۱۴۰ میلیون سال پیش) در چند نقطه از منطقه البرز و ایران مرکزی (شمال کرمان) زندگی میکرده اند.

چند عملیات اکتشافی در ایران انجام شده است؟

بقایای فسیلی و آثار دایناسورها تاکنون از چند نقطه از کوههای البرز (البرز مرکزی،  شرقی و غربی) و همینطور مناطقی از شمال کرمان (ما بین زرند و راور) یافت شده است. اولین آثار یافت شده دایناسور در ایران ردپاهایی بود که توسط زمین شناسان ایرانی وقت شرکت ملی فولاد ایران و در نتیجه پی جویی های اکتشاف زغال سنگ در دره نیزار در شمال زرند در سال ۱۳۴۸(۱۹۶۹) کشف گردید. غالبی از این ردپاها در نمایشگاه بین المللی آسیایی تهران در همان سال به نمایش گذاشته شد. به نظر می رسد این نمایش عمومی موجب جلب توجه مسولان وقت به حضور دایناسورها در ایران شده باشد به گونه ای که مدت کوتاهی پس از آن اولین سفر اکتشافی برای یافتن آثار و بقایای دایناسورها در ایران توسط سازمان زمین شناسی کشور و با رهبری دایناسورشناس معروف و جهانی فرانسوی آلبرت دو لاپارن در نواحی مختلف کرمان ترتیب داده شد که در نتیجه آن آثار ردپای بیشتری از دایناسورها در دره نیزار کشف گردید.

نتایج این مطالعات در گزارش ۲۶ سازمان زمین شناسی در سال ۱۹۷۲ میلادی به چاپ رسید. بخشی از ردپاهای یافت شده نیز به موزه سازمان زمین شناسی منتقل گردید. اما اولین و زیباترین ردپای دایناسور ایرانی که همچنان به شکل طبیعی خود تا همین اواخر در دره نیزار قرار دشت چندی پیش توسط افراد سودجو و نادان دچار تخریب شده و بخشی از آن از میان رفته است. خوشبختانه غالب های خوبی از این رد پا در اختیار نگارنده و موزه های سازمان زمین شناسی، تاریخ طبیعی اصفهان و دانشگاه اصفهان میباشد.

پس از این اکتشافات ابتدایی، آثار دیگری از ردپای دایناسور توسط کارشناس دیگری از سازمان زمین شناسی در منطقه زیراب مازندران (البرز غربی) یافت شد که نمونه فوق هم توسط دولاپارن مطالعه و به عنوان نمونه جدیدی از ردپای دایناسور نامگذاری گردید. محل نگهداری این آثار  نامعلوم است و به نظر میرسد به دلیل سهل انگاری در نگهداری، این آثار از بین رفته باشد یا در مجموعه ای شخصی حفظ شده باشد. در هر حال اطلاع ما در مورد این نمونه بسیار اندک است. پس از این اکتشافات اولیه برای ۳۰ سال فعالیت خاصی در زمینه اکتشاف و مطالعه دایناسورها در ایران صورت نگرفت تا آنکه در سال ۱۳۸۱ (۲۰۰۲) با تلاش های نگارنده و همکاری دانشگاه اصفهان و سازمان زمین شناسی کشور دومین عملیات پی جویی دایناسورها در ایران با حضور متخصصینی از برزیل، ایتالیا و ایران در منطقه کرمان برگزار گردید.

خوشبختانه در جریان این کاوش ها علاوه بر بررسی مجدد آثار ردپای دره نیزار و کشف چند اثر فرعی دیگر در همان منطقه، با کمک توصیه ها و راهنمائی های گزارش دلاپارن توانستیم اولین آثار اسکلتی دایناسورها، که شامل چند قطعه استخوان و یک دندان بود، را در رسوبات قرمز رنگ مشهور به سری بیدو در مسیر جاده کرمان – راور پیدا کنیم. البته پیش از این برنامه اکتشافی نیز بررسی های نگارنده در این مناطق منجر به کشف آثار دیگری که می توان با تردید آنرا به دایناسورها نسبت داد، شده بود. پس از این برنامه اکتشافی و علی رغم اشتیاق متخصصان خارجی به ادامه پی جویها در ایران، حضور نگارنده در خارج از کشور به جهت ادامه تحصیلات و نبود افراد علاقمند و پیگیر در ایران باعث فطرت ۱۰ ساله دیگری در زمینه پی جویی آثار دایناسورها در ایران گردید. در طی ایندوره آثار ردپایی از یک دایناسور کوچک در منطقه هرزویل البرز شرقی که پیش از این یافت شده بود مطالعه گردید.

همچنین تخته سنگ جالبی که حاوی تعداد زیادی ردپای دایناسور با ابعاد مختلف بود توسط یکی از کارشناسان سازمان زمین شناسی مرکز کرمان در بین مصالح ساختمانی یک خانه روستایی در منطقه دشت خاک کرمان شناسی و به موزه سازمان زمین شناسی این مرکز منتقل گردید. در یکی دو سال گذشته نیز آثار ردپای فراوانی از دایناسورها در ناحیه بلده، البرز مرکزی یافت شده است که همکار گرامی دکتر نصرالله عباسی در حال پژوهش بر روی آثار فوق است. عملیات پی جویی دایناسورها در منطقه کرمان نیز از سال گذشته با همکاری دکتر الکساندر کلنر از برزیل و همکارانی از دانشگاه اصفهان مجددا آغاز شده و امید است با تداوم آنها کشفیات قابل توجهی در آینده نزدیک صورت پذیرد.

دایناسورهای ایرانی گوشت خوار بودند یا گیاه خوار؟

از آنجایی که عمده آثار یافت شده از دایناسورهای ایرانی مربوط به آثار ردپای آنها میباشد و بدلیل آنکه این آثار اطلاعات چندانی در مورد ویژگی های زیستی و جزئیات موجودات در اختیار ما قرار نمی دهد باید گفت که اطلاعات ما در مورد مشخصات دایناسورهای ایرانی بسیار اندک میباشد. با این حال و با توجه به آثار و بقایای دایناسورهای ایرانی میتوان گفت که این موجودات بیشتر از گوشت خواران، با جثه هایی متوسط  یا کوچک بوده اند. البته این می تواند خود به دلیل محیط زیست خاص این موجودات باشد چرا که سرزمین ایران در زمان زندگی این موجودات به صورت مجمع الجزایری چند بوده است و به گونه ای که می دانیم موجودات در محیط های جزیره ای به دلیل کمبود منابع جثه هایی کوچک تر نسبت به همنوعان خود که در مناطق قاره ای ساکن هستند، پیدا می کنند (برای اطلاعات بیشتر در این زمینه می توانید به بخش دایناسورهای ایرانی کتاب فرهنگ نامه دایناسورهای ایران و جهان نگاشته مهندس عرفان خسروی از انتشارات طلایی مراجعه کنید).

تاکنون چه نوع سنگ‌واره‌هایی از دایناسورها کشف شده‌اند؟  آیا به نظر شما امکان کشف سنگ‌واره‌های جدید در ایران وجود دارد؟

آثار یافت شده از دایناسورهای ایرانی به طور عمده شامل ردپاها و به تعداد انگشت شماری شامل بقایای اسکلتی از قبیل چند خورده استخوان نامشخص و یک دندان کامل دایناسور گوشت خوار میباشد. تعدادی از ردپاهای اصلی و همچنین قالب تعدادی دیگر و آثار استخوانی و غالبی از دندان یافت شده در موزه سازمان زمین شناسی در معرض دید علاقمندان میباشد. عملیات های پی جویی دایناسورها نیز متاسفانه انگشت شمار بوده است. تا کنون دو عملیات نسبتا جامع و یکی دو عملیات کوچکتر برگزار شده است که تفصیل آنها را می توانید در پاسخ پرسش ۲ بیابید. اما با توجه به گستردگی رسوبات مستعد حاوی دایناسور که بیشتر آنها در نواحی شمال کرمان برونزد دارند (البته این رسوبات مستعد در دیگر نواحی ایران نیز وجود دارند) باید عنوان نمود که کاوش های انجام شده که عمدتا ۱۰-۱۵ روزه و با تعداد نفرات اندکی همراه بوده است مصداق خراشیدن سطح یک پوسته بزرگ و عمیق را دارد و با اطمینان می توان گفت که کاوش های بیشتر در مناطق مستعد میتواند منجر به کشفیات بیشتر و با اهمیت تری گردد. با این حال مشکلات چندی نیز در این راه وجود دارد: اول آنکه برای گسترش پی جوی ها نیاز به افراد علاقمند و«رندان بلاکشی» است که روزها در نواحی مستعد به پی جویی و کاوش بپردازند. دوم مخاطرات پی جویی در برخی از این نواحی است که با قرار داشتن در مسیر اشرار و عبور قاچاقچیان مواد مخدر بررسی های علمی را دلهره آور می سازند. امید است با رفع این مشکلات و ظهور افراد علاقمند آثار بیشتر و ارزشمندتری از دایناسور ها در ایران یافت شود.

دایناسورهای ایرانی چه می‌خوردند؟ آیا می‌توان به یک نظر قطعی رسید که دایناسورهای ایرانی گوشت‌خوار یا گیاه‌خوار بوده‌اند؟

از ابتدا و با کشف اولین آثار ردپای دایناسورها در ایران مشخص شده بود که ایران زمین کنام همزمان دایناسورهای گیاه خوار و گوشت خوار بوده است. البته بررسی مجدد اولین ردپاهای یافت شده در ایران که توسط تیم دومین پی جویی دایناسورها در ایران انجام شد و نتایج آن به زودی در کشور ایتالیا به چاپ می رسد نشان داد که عمده آثار ردپاهای موجود در دره نیزار کرمان به دایناسورهای گوشت خوار تعلق داشته است. کشفیات بعدی دور و نزدیک از جمله ردپاهای یافت شده در نقاط مختلف البرز و همچنین ردپاهای منطقه دشت خاک کرمان نیز نشان از چربیدن تعداد دایناسورهای گوشت خوار به گیاه خوار دارد. آثار اسکلتی اندک یافت شده نیز بیانگر تعلق آنها به گوشت خواران می باشد. بنابراین میتوان بیان نمود که اکثریت آثار دایناسورهای ایرانی یافت شده تا امروز به گوشت خواران دو پا  تعلق داشته است چرا که این آثار ویژگی های رد پاهای دایناسورهای گوشت خوار را به خوبی در خود حفظ کرده اند.

با این حال باید توجه داشت که وفور گوشت خواران در یک منطقه نیازمند تعداد فراوان تری از موجودات گیاه خوار است تا امکان تغذیه و بقای آنها را فراهم نمی آیند. بنابراین بدون تردید دایناسورهای گیاه خوار فراوانی باید در ایران دوره ژوراسیک وجود داشته باشند. گستردگی منابع زغال سنگ ایران در این دوران که بیانگر تنوع گیاهی فراوان جنگل های آن زمان است شاهدی دیگر بر این مدعاست. اما فقدان آثار دایناسورهای گیاه خوار فراوان در ایران میتواند به دو دلیل باشد: یکی کمبود کاوش در این زمینه و دوم، که به نظر نگارنده میتواند مهم تر باشد، تفاوت در محیط زندگی دایناسورهای گیاه خوار با گوشت خواران. به نظر می رسد نواحی از ایران که آثار ردپای دایناسورها در آن یافت میشود حاشیه تالابها و رودها یا دریاچه هایی است که در عصر ژوراسیک توسط گوشت خوران به امید دست یابی به شکار زیر پا گذاشته می شده است. از سوی دیگر گیاه خواران با توجه به انبوهی جنگلها بیشتر وقت خود را صرف حرکت در نواحی دارای پوشش گیاهی می کردند و به همین دلیل شانس فسیل شدن آثار حرکتی آنها در این نقاط بسیار کمتر از حواشی تالابها و رودها یی است که بیشتر محل گذر گوشت خوران گرسنه بوده است.

دایناسورهای ایرانی چرا و چه زمانی منقرض شدند؟

به نظر تغییر در شرایط جغرافیایی دیرینه ایران دلیل اصلی نابودی دایناسورها در ایران است. با پیشروی گسترده دریاها در ابتدای دوره کرتاسه  (۱۳۰ میلیون سال پیش) که آثار آن در اکثر نواحی ایران قابل مشاهده است، دریاهای کم عمق و عمیق اکثر نقاط سرزمین مان را فرا گرفت و نواحی خشکی موجود در البرز و ایران مرکزی به زیر آب فرو رفت و در نتیجه دیگر محیط زیست مناسبی برای زندگی دایناسورها در ایران وجود نداشت تا این موجودات به زندگی خود ادامه دهند.  البته در برخی از رسوبات مستعد این زمان احتمال یافتن آثاری از دیگر خزندگان غیر خشکی زی مانند خزندگان دریایی و هوایی وجود دارد. این نواحی در ناحیه کپه داغ در شمال شرق ایران و برخی نواحی زاگرس قرار دارند و برای یافتن این آثار نیاز به تلاش های گسترده تری داریم.

به قلم: دکتر مجید میرزایی عطاآبادی

منبع: مجله دانش روز، شماره ۳، سال ۱۳۹۱

image_pdfimage_print

دانلود آهنگ جدید محسن چاوشی بنام هوام دوباره پَسِ


دانلود آهنگ جدید محسن چاوشی بنام هوام دوباره پَسِ

Download New Song Mohsen Chavoshi Called Havam Dobare Pase

خواننده : محسن چاوشى ، تنظيم کننده : شهاب اكبرى ، آهنگساز : محسن چاوشی ، گيتار الكتريك : عادل روحنواز ، نواز ترانه سرا : حسين صفا ، ضبط در استديوى شخصى محسن چاوشى

دانلود آهنگ جدید محسن چاوشی بنام هوام دوباره پَسِ

متن آهنگ هوام دوباره پَسِ از محسن چاوشی

دو روز دنیا برام قفس تر از قفسه

بهم نفس برسون هوام دوباره پسه

هوامو داشته باش میگن تو مومنیو

دم مسیحاییت نفس تر از نفسه

همیشه میلنگه یه جای زندگیم

الهی من بمیرم برای زندگیم

همیشه میلنگه یه جای زندگیم

الهی من بمیرم برای زندگیم

من که یادم رفته چی دردمه

چی دردمه دوامه برام مهمم نیست

کی نیستش و کی باهامه

همیشه میلنگه یه جای زندگیم

یه مرگ تازه میخوام به جای زندگیم

نذار که کشته ی این زهر گزنده بشم

میخوام توو این بازی یه بار برنده بشم

همیشه میلنگه یه جای زندگیم

الهی من بمیرم برای زندگیم

همیشه میلنگه یه جای زندگیم

الهی من بمیرم برای زندگیم

دانلود آهنگ جدید محسن چاوشی بنام هوام دوباره پَسِ با کیفیت ۱۲۸ و ۳۲۰

 

 

 

 

nbsp;
کد پخش آنلاین آهنگ هوام دوباره پس از محسن چاوشی برای وبلاگ :

کمان ستارگان راه شیری بر فراز درۀ یادبود

بیگ بنگ: نباید حتمأ در دره یادبود(Monument) باشید تا بتوانید کمان ستارگان کهکشان راه شیری را در آسمان ببینید – اما اگر آنجا باشید بهتر این قوس را مشاهده می کنید.

فقط در دره یادبود آمریکا می توانید چنین پیش زمینۀ زیبایی را با این صخره های نمادین که تل یا تپه نامیده می شوند، ببینید. تپه ها از سنگ های سختی ساخته شده اند که پس از فرسایش سنگ های نرم پیرامونشان در اثر آب بجا ماندند. در این تصویر برجسته که در سال ۲۰۱۲ گرفته شده، نزدیکترین تپه در سمت چپ و تپه در سمت راست Mitten نامیده می شوند، درحالیکه تپه Merrick دورتر در سمت راست قابل مشاهده است. یک درخشش سبز رنگ از افق دیدیه می شود که هواتاب نامیده می شود. در بالا خطی از نورهای پراکنده وجود دارد که مرکز دیسک کهکشان راه شیری مان را تشکیل می دهد. خط ستارگان کهکشان راه شیری را تقریبأ همه در هر شب صافی می توانند در میان نورهای درخشان پیرامون آن ببینند، اما برای به تصویر کشیدن این رنگ ها در آسمان شب تاریک به یک دوربین دیجیتال حساس نیاز است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

 

image_pdfimage_print

احتمال دارد زمین از کره‌های بزرگ گِلی شکل گرفته باشد

احتمال دارد زمین از کره‌های بزرگ گِلی شکل گرفته باشد

چگونگی شکل‌گیری سیاره‌هایی مانند زمین همیشه پر رمز و راز بوده است. بیشتر نظریه‌های ما شامل بهم پیوستن انبوهی از سنگ‌هاست؛ یا تکه سنگی درحال رشد سنگ‌های کوچکتر را جمع کرده و یا چندین تکه سنگ بزرگ بهم پیوسته‌اند. اما پژوهشی جدید نظریه‌ دیگری را عنوان می‌کند که در مجله‌ سایِنس اَدوَنسِز (Science Advances به معنی پیشرفت‌های علمی) منتشر شده است. طبق این نظریه کُره‌های بزرگی از گِلِ گَرم ممکن است جهان ما و سیاره‌های دیگر را بوجود آورده باشد، نه سیارک‌های سنگی.

برایان تراویس (Bryan Travis) از موسسه‌ علوم سیاره‌ای در آریزونا در بیانیه‌ای گفت: «فرض بر این بوده است که تغییرات هیدروترمال (آب-گرمایی) در انواع خاصی از سیارک‌های سنگی رخ می‌داده که خواص ماده‌ای آنها مشابه شهاب سنگ‌ها بوده است. با این وجود، این اجرام ممکن است در فرایند رشد به صورت توده متخلخلی از خرده‌سنگ‌های آذرین و غبار دانه‌ریز قدیمی درآمده باشند که یخ بخش زیادی از منافذ و حفره‌هایش را پر می‌کرده است. گِل زمانی شکل گرفت که یخ‌ در اثر گرمای آزاد شده از واپاشی ایزوتوپ‌های پرتوزا ذوب شد و آب حاصل از آن با غبار دانه‌ریز آمیخته شد.»

برای توضیح بیشتر این فرایند، دانشمندان این نظریه را مطرح کرده‌اند که سیارک‌های اولیه در منظومه‌ شمسی با مقادیر نسبی مشخصی از یخ، غبار و ذرات گردی که کُندرول نامیده می‌شوند، ممکن است تبدیل به سنگ نشده باشند بلکه براساس مدل‌های رایانه‌ای که پژوهشگران طراحی کرده‌اند، حیاتشان را به صورت کره‌‌های گلی آغاز کرده باشند. یخی که در اثر واپاشی رادیواکتیو اتم‌ها در غبار و گاز ذوب شده، این ترکیب را به گل تبدیل کرده است. این کره‌ها می‌توانسته‌اند با برخورد با هم، یا طی فرآیندهای دیگر به مرور جامد شوند و اجسامی مانند سیاره‌ ما را بوجود آورند. اما در قلب برخی سیارک‌ها، این توپ‌های گلی ممکن است هنوز وجود داشته باشند، البته اگر دمای مرکزشان بالاتر از نقطه انجماد باشد.

این پژوهش بطور خاص، روی سیارک‌های کربنی متمرکز است که تیره رنگ هستند و ۷۵% سیارک‌های منظومه‌ شمسی را شامل می‌شوند. این اجرام از ذرات ریز معلق در آب تشکیل شده‌اند و عناصر رادیو اکتیو آنها را گرم نگه می‌دارد. آن‌ها ممکن است قبل از سفت شدن، خیلی شبیه گل و لایی که برای ما آشناست، به‌نظر برسند.

در بیانیه آمده است که: «نتایج نشان می‌دهد بسیاری از سیارک‌های اولیه‌ای که آب و مواد آلی را به سیاره‌های خاکی رسانده‌اند، ممکن است در ابتدا کره‌های گلی غول‌پیکری بوده باشند، نه سنگ‌هایی سخت.»

ماموریت‌های فضایی آینده، مانند اُزیریس-رکس (OSIRIS-Rex) ناسا و هایابوسا-۲ (Hayabusa 2) ژاپن، می‌توانند مستقیما با جمع آوری نمونه از سیارک‌ها و آوردن مواد تشکیل دهنده‌شان به زمین، اطلاعات بیشتری به ما بدهند.

 

دانلود آهنگ جدید امیر عباس گلاب بنام بریم دریا


دانلود آهنگ جدید امیر عباس گلاب بنام بریم دریا

Download New Song Amirabbas Golab Called Berim Darya

خواننده : امیر عباس گلاب ، تنظیم کننده : مهیار رضوان ، میکس و مستر : امیر عباس محمدی و مهیار رضوان

شعر : بابک صحرایی ، ملودی و پیانو : امین گلاب ، کاور : حمیدرضا فلاحی فر

دانلود آهنگ جدید امیر عباس گلاب بنام بریم دریا

متن آهنگ بریم دریا از امیر عباس گلاب

رویاهاتو جمع کن ، باید بریم دریا
باید یه چند روزی دور شیم از این دنیا
دوربینتو بردار ، بی کوله و تقویم
چند وقته عکسای دوتایی ننداختیم
تا آخر جاده با رویات هم آغوشم
این لحظه هارو به دنیا نمیفروشم
دستاتو میگیرم بارون شروع میشه
موهاتو میبوسم شب زیر و رو میشه
عطر تو آغازه شکوه جنگل هاست
چشمای معصومت خود خود دریاست
با تو گُمم توی یه شادی مبهم
از زخم تقدیرم هیچی نمیفهمم
تا آخر جاده با رویات هم آغوشم
این لحظه هارو به دنیا نمیفروشم
دستاتو میگیرم بارون شروع میشه
موهاتو میبوسم شب زیر و رو میشه
تا آخر جاده با رویات هم آغوشم
این لحظه هارو به دنیا نمیفروشم
دستاتو میگیرم بارون شروع میشه
موهاتو میبوسم شب زیر و رو میشه

دانلود آهنگ جدید امیر عباس گلاب بنام بریم دریا با کیفیت ۱۲۸ و ۳۲۰

 

 

 

 

 
کد پخش آنلاین آهنگ بریم دریا از امیر عباس گلاب برای وبلاگ :

ماه غرق در آب است

بیگ بنگ: داده‌های ماهواره‌ای حاکی از آن هستند که حجم آبی که درون ماه محبوس شده‌ است، بسیار بیشتر از مقداری است که تاکنون تصور می‌شد. این یافته غیرمنتظره درباره همنشین نقره‌ای رنگ و قدیمی سیاره زمین دیدگاهی جدید از چگونگی شکل‌گیری ماه و ساختار درونی آن به وجود آورده‌ است.

براساس گزارش بیگ بنگ به نقل از همشهری، انسان برای مدتی طولانی تصور می‌کرد ماه کاملا خشک است. سطح این قمر محیطی به شدت غبارآلود است و هیچ اتمسفر پایداری ندارد، دمای هوا در آن به شدت متغییر است و نیروی جاذبه کافی برای کمک به حفظ مولکول‌های آب وجود ندارد. اما مطالعات جدید از وجود چندین‌نوع آب در ماه خبر داده‌اند. ناسا در سال ۲۰۰۹ یکی از کاوشگرهای خود را به جنوب ماه کوبید و موفق به کشف توده‌هایی از آب شد که در نتیجه برخورد بیرون ریخته شدند.

این توده‌های یخی چند میلیارد ساله درون شکاف‌های یخی به شدت سرد و تاریک ماه محبوس شده‌ بودند. اما نتیجه تحقیق جدید نشان می‌دهد این انبار آب تنها منبع موجود نیست. اکنون محققان با استفاده از داده‌های ماهواره چانداریان-۱ که ابزار نقشه‌برداری معدنی ماه را به همراه دارد،‌ و همچنین با بررسی داده های مربوط به رسوبات آذرین سطح ماه و تحلیل‌های آزمایشگاهی نمونه‌های ماموریت آپولو به علاوه مدلی دقیق از داده‌های دمایی سطح ماه دربافتند آتشفشان‌هایی حاوی آب در سرتاسر این قمر پراکنده هستند.

به گفته محققان دانشگاه براون، این توده‌های آب در سرتاسر ماه پراکنده‌اند و نشان می‌دهند آنچه در ماموریت آپولو کشف شده، منحصر‌به‌فرد نبوده‌ است. برخی از این توده‌های آب چندین‌هزار کیلومتر وسعت دارند و داده‌های محققان نشان می‌دهد میزان آب موجود در ماه چهار برابر بیشتر از مقداری است که پیش از این پیش‌بینی شده‌ بود. به گفته محققان این رسوبات تحت تاثیر گدازه‌هایی ایجاد شده‌اند که از درون ماه به سطح آمده‌اند،‌ با این همه هنوز جزئیات دقیق چگونگی تشکیل آب مشخص نشده‌ است. جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریۀ nature منتشر شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: space.com

image_pdfimage_print

سیگنال عجیب و غریب منشاء فرا زمینی ندارد!

بیگ بنگ: پروفسور ابل مندز، رئیس آزمایشگاه زیست پذیری سیاره ای و زیست شناس نجومی در دانشگاه پورتو ریکو و همکارانش راز سیگنال «عجیب و غریبی» که از ستارۀ نزدیک Ross 128 دریافت شده را برملا کرده اند. به گفتۀ این تیم، بهترین توضیح این است که این سیگنال یک انتقال رادیویی باند پهن از یک یا چند ماهوارۀ مصنوعی است که به دور زمین می چرخند.

ستارۀ Ross 128 که HIP 57548 یا IRAS 1145+0105 نیز نامیده می شود یک ستاره کوتوله سرخ است. این ستاره ۱۵ درصد از جرم خورشید و ۲۱% از شعاع خورشید را شامل می شود، اما انرژی را به حدی آهسته تولید می کند که فقط ۰٫۰۳۶% از روشنایی قابل مشاهدۀ خورشید را داراست.

به گزارش بیگ بنگ، در ۱۲ می سال ۲۰۱۷، پروفسور مندز و نویسنده ی همکارش گروهی از ستارگان کوتوله سرخ نزدیک (Ross 128, Gliese 398, Gliese 436, Wolf 359, HD 95735, BD +202465, و K2-18) را با تلسکوپ رادیویی ۳۰۵ متری در رصدخانۀ آرسیبو- پورتوریکو مشاهده کردند. ستاره شناسان یک سیگنال رادیویی غیرعادی را در حین مشاهدۀ Ross 128 که یک ستارۀ کوتوله سرخ کم جرم و یکی از نزدیکترین ستارگان به خورشید در فاصله ۱۰٫۹۶ سال نوری است، شناسایی کردند. این سیگنال تقریبأ به مدت ۱۰ دقیقه باقی ماند و در فرکانس بین ۴٫۶ و ۴٫۸ گیگاهرتز قرار داشت.

آنها سه توضیح اصلی را برای منبع این سیگنال عجیب پیشنهاد دادند: ۱- فعالیت ستاره ای غیرعادی ۲- انتشار از اشیای پس زمینه ای ۳- تداخل ارتباطات ماهواره ای. پروفسور مندز توضیح داد: «هر یک از این راه حل های بالقوه مشکلات خاص خودش را دارد و در نتیجه راز در اینجا این بود که ما نتوانستیم بین این فرضیات تمایز قائل شویم. احتمالات کمترِ دیگری نیز وجود دارد، مثل تداخل رادیویی زمینی و خطاهای پردازش داده.»

وی افزود: «هرچند، افراد زیادی بیشتر علاقه داشتند این سیگنال ها را به عنوان اثبات بالقوه ای از برقراری ارتباط از سوی یک تمدن هوشمند فرازمینی در نظر بگیرند. اما از لحاظ آماری، این همیشه آخرین ملاحظه است، نه بخاطر اینکه چنین تمدن هایی غیرممکن هستند، ما انسان ها یک نمونه از این تمدن ها هستیم، بلکه بخاطر اینکه احتمالات دیگری مطرح شده و هیچ تمدن فرازمینی تاکنون کشف نشده است.»

سیگنال عجیب و غریب! بجای اینکه این سیگنال از اطراف ستاره Ross 128 منتشر شده باشد، محتمل ترین منبع سیگنال ماهواره ای است که به دور زمین می چرخد.

ویگفت: «سیگنال های غیرقابل توضیح دیگر “مثل «سیگنال wow»” در خارج از جوامع آکادمیک به عنوان اثباتی برای ارتباطات فرازمینی در نظر گرفته شده اند. چیزی که در اینجا توضیح داده نشده به معنای غیرقابل توضیح بودن نیست؛ این امر فقط بدین معنا است که نمی توانیم بگوییم از میان این احتمالات چه چیزی منبع دقیق است. این دقیق سیگنال اطراف Ross 128 بود که آن را سیگنال عجیب و غریب نامگذاری کردیم.»

نتایج خود را با بسیاری از ستاره شناسان رادیویی در میان گذاشتیم، اما به هیچ پاسخ قاطعی دست نیافتیم. این امر در نهایت ما را تشویق کرد تا از تیم های موسسه ی ستی و دانشگاه برکلی درخواست کمک کنیم.» مشاهدۀ جدید ستارۀ Ross 128 در ۱۶ جولای سال ۲۰۱۷ با تلسکوپ آرسیبو انجام شد. تیم علمی شنیداری در دانشگاه کالیفرنیا و مرکز تحقیقاتی ستی-SETI(جستجوی هوش فرازمینی)، به این کمپین ملحق شدند و با استفاده از تلسکوپ گرین بنک(GBT) این ستاره را رصد کردند.

جایگاه ماهواره هایی که به دور زمین می چرخند همراه با انتقال دهنده های رادیویی که بین ۴ تا ۸ گیگاهرتز کار می کنند؛ مکان ستارۀ Ross 128 برابر است با ra = 177 درجه، dec = 1 درجه.

پروفسور مندز گفت: «پس از تحلیل دقیق مشاهدات در رصدخانۀ آرسیبو در یکشنبۀ گذشته، همراه با برکلی ستی با استفاده از تلسکوپ گرین بنک و آرایه تلسکوپ آلن، اکنون از منبع سیگنال عجیب و غریب اطمینان داریم. بهترین توضیح این است که این سیگنال ها مخابره هایی از یک یا چند ماهواره جغرافیایی نشات می گیرند. این امر توضیح می دهد که چرا این سیگنال ها در فرکانس های ماهواره ای بودند و فقط برای Ross 128 ظاهر شدند و در آن باقی ماندن؛ این ستاره نزدیک استوای سماوی است، یعنی جاییک ه ماهواره های جغرافیایی قرار دارند. گرچه این حقیقت هنوز ویژگی های پراکندگی قوی این سیگنال ها را توضیح نمی دهد. هرچند، این امکان وجود دارد که چند انعکاس باعث این انحرافات شده باشند، اما باید زمان بیشتری را صرف بررسی این احتمالات کنیم.»

ترجمه: سحر الله وردی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sci-news.com

image_pdfimage_print

دانلود آهنگ جدید حمید عسکری بنام فاز فراموشی


دانلود آهنگ جدید حمید عسکری بنام فاز فراموشی

Download New Song Hamid Askari Called Faze Faramooshi

خواننده : حمید عسکری ، تنظیم کننده : محسن افراسیابی ، کاور : جمال دهقانپور

دانلود آهنگ جدید حمید عسکری بنام فاز فراموشی

متن آهنگ فاز فراموشی از حمید عسکری

شب و تنهایی و گیتار و غم
و این دلِ بیمارم و این حالِ خرابم
من و بیخوابی و بی تابی و دلتنگی
و حسی که میده بی تو عذابم

تو با یه گوشیه خاموشی و
تو فازِ فراموشی و من دربه در تو
تو لبات خندون و تو چشمِ من اشکِ
بیخیال کی به کیه، فدایه سرِ تو

عشقم بعد تو چقد بده حالم
به دیونگی رسید کارم
ولی باز هواتو دارم

دنیا اون یه جای دور منم تنها
خیلی قلبمو شکست اما
هنوزم هواشو دارم

هیچکی جز من نتونست که تورو درک کنه
یه کاری کردی که قلبم تا ابد درد کنه
من که هیچکاری نکردم که تو رو سرد کنه

من که چشماتو به یه دنیا نمی دادم گلم
زندگی بعد تو سخت شد کم شده تحملم
شنیدم که گفتی من به دردِ تو نمیخورم

عشقم بعد تو چقد بده حالم
به دیونگی رسید کارم
ولی باز هواتو دارم

دنیا اون یه جای دور منم تنها
خیلی قلبمو شکست اما
هنوزم هواشو دارم

دانلود آهنگ جدید حمید عسکری بنام فاز فراموشی با کیفیت ۱۲۸ و ۳۲۰

 

 

 

 

 
کد پخش آنلاین آهنگ فاز فراموشی از حمید عسکری برای وبلاگ :

عطارد از چشم انداز مسنجر

بیگ بنگ: عطارد هرگز اینگونه دیده نشده بود. در سال ۲۰۰۸، فضاپیمای رباتیک مسنجر برای دومین بار از عطارد عبور کرد و از سیاره ای عکسبرداری کرد که قبلا توسط رادار نقشه برداری شده بود.

این تصویر برجسته ۹۰ دقیقه پس از عبور مسنجر از عطارد از ارتفاع تقریبی ۲۷ هزار کیلومتری ثبت شده است. از میان بسیاری از ویژگی هایی که به تازگی تصویربرداری شده اند، تشعشعات بزرگ عجیبی مشاهده می شوند که شبیه خطوط نصف النهار طول جغرافیایی در یک دهانۀ برخوردی جوان در نزدیکی بخش شمالی این سیاره هستند. مسنجر در سال ۲۰۱۱ وارد مدار اصلی شد و ماموریت اولیۀ خود را در سال ۲۰۱۲ به پایان رساند اما تا سال ۲۰۱۵ اندازه گیری های دقیقی را انجام داد. کاوشگر مسنجر در نهایت با اتمام سوختش در تاریخ ۳۰ مارس ۲۰۱۵ پس از ۱۱ سال، با برخورد به سطح سیاره عطارد به ماموریتش پایان داد.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

image_pdfimage_print