افزایش عمق حضور انسان‌ در فضا با پایگاهی به دور ماه

افزایش عمق حضور انسان‌ در فضا با پایگاهی به دور ماه

به نظر می‌­رسد منکران سفر به ماه دیگر نتوانند توقف سفرها را به مقصد ماه، در فهرست ایراداتشان نگاه دارند. ناسا به تازگی تصویری از برنامه‌هایش برای سفر به مریخ شامل حضور مجدد در ماه و مدارش را به نمایش گذاشته است. این سازمان در حال توسعه طرحی است که فرصت‌های تاز‌ه‌ای را برای حضور انسان در نواحی دورتری از مدار زمین مهیا می‌کند و فاصله حدود ۴۰۰ کیلومتری ایستگاه فضایی بین المللی را با سامانه جدیدی به بیش از سیصد و هشتاد هزار کیلومتر در مدار ماه خواهد رساند، به این معنی که به لحاظ بعد مسافت در حدود ۹۵۰ برابر عمق حضور انسان در فضای منظومه شمسی افزایش خواهد یافت. برای ماه­‌ها طرح قرارگیری یک مدارگرد به دور ماه زمین مورد مطالعه قرار گرفت و به تازگی ناسا برای دهه میلادی ۲۰۲۰/۱۴۰۰ برپایی «دروازه سکوی مداری ماه» («the Lunar Orbital Platform-Gateway») را نوید می­دهد.

بخش ‌های مختلف «دروازه سکوی مداری ماه»

این سامانه دست‌کم شامل یک موتور پیشران، یک واحد سکونت‌پذیر، یک واحد تدارکات و تجهیزات و دریچه‌های هوایی خواهد بود؛ این در حالی است که همچنان قابلیت‌های بیشتری در قالب‌های مختلف فنی و همکاری‌های علمی در دست بررسی است. بر اساس طرح، این تجهیزات با سامانه پرتاب فضایی ناسا و یا راکت‌‌های تجاری به فضا پرتاب خواهد شد و در فضا مونتاژ می‌شوند.

موتور پیشران مهم‌ترین قسمت این سامانه، قرار است چهار سال دیگر (حدود سال ۱۴۰۱) به فضا پرتاب شود. این سامانه از پیشرفته‌ترین پیشران‌های خورشیدی استفاده خواهد کرد که موجب ثبات و افزایش کارایی علمی و عملیاتی سامانه خواهد شد. همچنین در این سامانه ارتباطات مخابراتی قوی‌تر و قابل اطمینان‌تری به‌کار رفته است. با استفاده از سامانه لیزری می‌توان در قیاس با کانال‌‌های رادیویی رایج، حجم اطلاعات بیشتری را بین مبدأ و مقصد‌های مختلف مخابره کرد.

قسمت قابل سکونت این سامانه یک سال بعد در سال ۱۴۰۲ پرتاب خواهد شد که به‌طرز چشمگیری قابلیت علمی و پژوهشی دانشمندان را افزایش خواهد داد. سرنشینان این سامانه می‌توانند در هر مأموریت از ۳۰ تا ۶۰ روز در این سامانه مداری زندگی و کار کنند و این یعنی تحقیقات بیشتر و متنوع‌تری در مدار ماه انجام خواهند داد. همین‌طور در این سامانه شرایطی پیش‌بینی شده است تا امکاناتی را برای مأموریت‌هایی بر سطح ماه نیز داشته باشد.

علاوه بر همه این‌ها دریچه هوایی این سامانه به گونه‌ای طراحی شده است تا راهپیمایی‌های فضایی، مانور‌های وصل شدن بخش­‌های جدید به سامانه و فعالیت ‌های علمی با راحتی بیشتری انجام شود. همچنین یک واحد پشتیبانی برای تأمین منابع، برپایی تجهیزات علمی و ارتقا به فناوری‌های نوین در نظر گرفته شده است.

قرار است بر اساس پیشرفت‌های فنی موجود، این طرح یکی از طرح ‌های پیشرو در زمینه ماموریت‌های رباتیک بر سطح  و مدار ماه برای بازگشت انسان به ماه با اهداف تحقیقاتی و علمی باشد و شرایط را برای پیشروی در منظومه خورشیدی آماده کند

چرا روشنایی ظاهری ستاره‌های مختلف متفاوت است؟

 چرا روشنایی ظاهری ستاره‌های مختلف متفاوت است؟

ستاره‌ها منبعی از نور و گرما هستند که انرژی­شان را از واکنش‌های پیوسته گداخت که در آن‌ها رخ می‌دهد به دست می‌آورند. اما چرا برخی پرنورتر و برخی کم نوربه نظر می‌رسند؟

برای پاسخ به این سوال، نقش دو عامل تاثیرگذار را بررسی می‌کنیم؛ اولین عامل جرم است. هرچه ستاره‌ای پرجرم‌تر باشد فرآیند گداخت در هسته آن سریع‌تر رخ می‌دهد و نتیجه آن آزاد شدن انرژی و درخشندگی بیشتر است. در حقیقت درخشندگی معیاری برای سنجش شدت نور است، یا به عبارتی بیانگر میزان انرژی‌ای که جسم به صورت تابش در طی یک ثانیه ساطع می‌کند. واحد درخشندگی وات (ژول بر ثانیه) است. درخشندگی یک ستاره به دو عامل بستگی دارد: ۱) اندازه ستاره (مساحت سطح) ۲) مقدار نور مرئی که از هر مترمربع سطح آن گسیل می‌شود (که این مورد به نوبه خود تابع دمای سطح ستاره است). اما این میزان درخشندگی برای رسیدن به چشم ما مسافت طولانی‌ای را طی می‌کند. هرچه این مسافت طولانی‌تر باشد میزان درخشندگی رسیده از ستاره به سطح زمین کمتر می‌شود. درواقع اگر دو ستاره در فاصله یکسان تا زمین قرار گرفته باشند آنکه دما و ابعاد بیشتری دارد، پرنورتر دیده می‌شود. و اگر دو ستاره با دما و ابعاد یکسان داشته باشیم آنکه نزدیک‌تر است، پرنورتر دیده می‌شود. پس می‌توان گفت میزان روشنایی‌ای که از هر ستاره روی زمین می‌بینیم (که قدر ظاهری نام دارد) با درخشندگی واقعی آن متفاوت است؛ زیرا روشنایی در واقع میزان انرژی رسیده از منبع نوری به سطحی معین در واحد زمان است. برای مثال یک چراغ قوه می‌تواند در فاصله یک سانتی‌متری از چشم ما بسیار «روشن» جلوه کند؛ در حالی که یک پروژکتور در فاصله پنج کیلومتری برای چشم ما «روشنایی» بسیار ضعیفی دارد. کم‌شدن روشنایی با افزایش فاصله به دلیل پخش شدن انرژی تابشی است.

در ستاره‌ها امواج تابش شده در سطح کره‌ای پخش می‌شوند که مساحت کره با دو برابر شدن فاصله چهار برابر می‌شود. بنابراین روشنایی با دورشدن از جسم کاهش می‌یابد؛ زیرا نور در سطح کره بزرگ‌تری پخش شده است. در نتیجه متفاوت‌بودن روشنایی ظاهری ستاره‌ها در آسمان به دلیل  فاصله ما از آن ستاره و تفاوت دما و اندازه هر ستاره است.

آیا می‌شود به یک ستاره کاوشگر اعزام کرد؟

بشر همواره به دنبال کاوش در سراسر کیهان بوده و به این منظور دست به ساختن فضاپیماها، کاوشگرها و… زده است. کاوشگرها و فضاپیماها برای اهداف خاصی راهی مقاصد مشخصی می‌شوند. تاکنون دانشمندان موفق شده‌اند به ماه و سیاره‌هایی همچون عطارد، زهره، مریخ، مشتری، زحل، اورانوس، نپتون و سیاره کوتوله پلوتو کاوشگر اعزام کنند. این کاوشگرها توانسته‌اند اطلاعات بسیار ارزشمندی برای ما جمع آوری کنند. اما برخی کاوشگرها هستند که راهی ورای منظومه شمسی نیز شده‌اند؛ اولین کاوشگر  پایونیر ۱۰ بود که در سال ۱۳۵۰ پرتاب شد  و آخرین سیگنال بسیار ضعیف از آن در ۳ بهمن ماه ۱۳۸۱ دریافت شد. طبق پیش‌بینی‌های انجام شده پایونیر ۱۰ اکنون در فاصله ۱۱۴ واحد نجومی قرار دارد ‌(هر واحد نجومی (AU) برابر با فاصله زمین تا خورشید است) و از کمربند کوئیپر خارج شده است. پایونیر ۱۱ نیز در سال ۱۳۵۲ شمسی پرتاب شد و پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد که تاکنون مسافت ۹۰ واحد نجومی  (۹۰AU) را طی کرده است آخرین تماس با پایونیر ۱۱ در سال ۱۳۷۴ برقرار شد. ویجر ۱ نیز در سال ۱۳۵۶ شمسی پرتاب شد و تاکنون ۱۳۳ واحد نجومی از ما فاصله گرفته و در فضای میان ستاره‌ای در حال حرکت است. در سال ۱۳۹۲ ناسا به طور رسمی خروج ویجر ۱ از منظومه شمسی را تایید کرد و طبق پیش‌بینی‌های انجام شده این فضاپیما حدود ۳۰۰ سال دیگر به محدوده ابر اورت می‌رسد. ویجر ۲ نیز که در سال ۱۳۵۶ پرتاب شد، در سال ۱۳۶۸ از کنار نپتون گذشت و تاکنون ۱۰۲ واحد نجومی از ما فاصله گرفته است. اما چرا تا به حال به ستاره‌ها کاوشگر نفرستاده‌ایم؟

در حقیقت نزدیک‌ترین ستاره به زمین، همان خورشید است که فضاپیمای هلیوس۱ در سال ۱۹۷۹/۱۳۵۸ از ۴۷ میلیون کیلومتری آن پرواز کرد. در بهترین حالت با فضاپیمایی که ناسا در سال ۲۰۱۸/۱۳۹۷ به سوی خورشید پرتاب می‌کند می‌توانیم تا شش میلیون کیلومتری خورشید به آن نزدیک شویم. اما بازهم فاصله زیادی تا ستاره مورد نظر داریم! نزدیک‌شدن به خورشید و دیگر ستاره‌ها به عواملی بستگی دارد که در ادامه به آن‌ها خواهیم پرداخت.

مهم‌ترین عامل مسافت است. پس از خورشید نزدیک‌ترین ستاره به ما که پروکیسما قنطورس نام دارد، حدود ۴/۲ سال نوری با ما فاصله دارد که اگر بخواهیم با سرعت حدودا  km/s۱۷ (مشابه سرعت فضاپیمای ویجر۱) به آن سفر کنیم تقریبا ۷۴ هزار سال طول خواهد کشید.

اما فرض کنیم کاوشگری ساخته‌ایم که بتواند در طول مدت سفرش با زمین در ارتباط باشد و داده‌هایش را به زمین مخابره کند و همچنین سوخت مورد نیاز برای رسیدن به مقصد را داشته باشد. چنین کاوشگری به محض رسیدن به نزدیکی ستاره مورد نظر ذوب خواهد شد زیرا دمای سطح یک ستاره معمولی مثل خورشید ۵۸۰۰ درجه سانتیگراد است (دمای سطح ستارگان بین سه هزار تا ۳۰ هزار کلوین متفاوت است) و هیچ دستگاه ساخته دست بشر در این دما مقاوم نیست. البته قسمت‌های مختلف جو خورشید دمای متفاوتی بین ۴۵۰۰ تا دو میلیون کلوین دارد.

اما اگر بازهم فرض کنیم بتوانیم کاوشگرمان را از جنسی مقاوم در برابر حرارت بسازیم. در این حالت نیزکاوشگر در نزدیکی ستاره از کار خواهد افتاد زیرا ستاره میدان مغناطیسی قوی‌ای دارد. همچنین بادهای ستاره‌ای و طوفان‌های مغناطیسی می‌تواند سامانه‌های الکترونیک فضاپیما را از کار بیندازد.

از سویی دیگر در طول سفر، ممکن است فضاپیما با ذرات میان‌ستاره‌ای یا پرتوهای مضر کیهانی برخورد کند که سبب وارد آمدن خسارت به فضاپیما می‌شود.

در نهایت با مهیا کردن تمامی امکانات بازهم یک کاوشگر نمی‌تواند بر سطح ستاره فرود بیاید و فقط می‌تواند اطراف آن پرواز کند، زیرا جنس ستاره از پلاسما است و امکان این وجود ندارد که فضاپیما روی ستاره فرود آید. پلاسما حالتی از ماده است که در دماهای بسیار بالا به وجود می‌آید و اتم‌ها یونیزه می‌شوند. در حالت پلاسما ذرات باردار مانند الکترون آزادانه در محیط حرکت می‌کنند و هیچ سطح سخت و قابل فرودی روی یک ستاره وجود ندارد.

دانلود آهنگ جدید امیر فرجام بنام پای تو وسط باشه

دانلود آهنگ جدید امیر فرجام بنام پای تو وسط باشه

Download New Song Amir Farjam Called Paye To Vasat Bashe

خواننده : امیر فرجام ، تنظیم کننده : ادریس رضایی فر ، ملودی : محمد عابدینی ، میکس و مستر : محمد فلاحی

ترانه : محسن حق نظری ، عکس : امیر حسن کی نژاد

دانلود آهنگ جدید امیر فرجام بنام پای تو وسط باشه

متن آهنگ پای تو وسط باشه از امیر فرجام

از راه به درم کرده چشات

دیوونم کرده چشات

دل من میره برات

واسه ناز و عشوه هات

درد بی درمونم سر بزار رو شونم

دلبر لاکردار لیلای دیوونه

عشق من باور کن بیشتر از مجنونه

با تموم جونم پای تو میمونم

پای تو وسط باشه قد تو کی واسه من عزیزه خب

صحبت چشات باشه دست خودم که نیست دلم میریزه خب

میدونی عزیزم تویی پاره ی تنم عاشقت منم

پای تو وسط باشه قد تو کی واسه من عزیزه خب

صحبت چشات باشه دست خودم که نیست دلم میریزه خب

میدونی عزیزم تویی پاره ی تنم عاشقت منم

دلبری کن آخه قلبم میره واسه دلبری هات

سر بزارم رو شونت گم باشم باز لای موهات

دلبری کن

دلبری کن

پای تو وسط باشه قد تو کی واسه من عزیزه خب

صحبت چشات باشه دست خودم که نیست دلم میریزه خب

میدونی عزیزم تویی پاره ی تنم عاشقت منم

پای تو وسط باشه قد تو کی واسه من عزیزه خب

صحبت چشات باشه دست خودم که نیست دلم میریزه خب

میدونی عزیزم تویی پاره ی تنم عاشقت منم

 

دانلود آهنگ جدید امیر فرجام بنام پای تو وسط باشه با کیفیت ۱۲۸ و ۳۲۰

 

 

 

 

 
کد پخش آنلاين آهنگ پای تو وسط باشه از امیر فرجام براي وبلاگ :

ثبت تصویر ستاره غول سرخی که پوست می‌اندازد

ثبت تصویر ستاره غول سرخی که پوست می‌اندازد

در این تصویر شبح‌گون، ستاره غول سرخ‌ دور و تپنده‌ای به نام  «آر– حجار» دیده می‌شود. ستاره آر- حجار  در فاصله ۱۲۰۰ سال نوری از ما در صورت فلکی حجار قرار دارد. این ستاره به شاخه مجانبی غول‌ها یا ای‌جی‌بی (AGB) تعلق دارد و غنی از کربن ودر حال نزدیک شدن به پایان عمرش است. در این مرحله، ستاره‌های کم‌جرم و دارای جرم متوسط خنک می‌شوند، جو‌های گسترده‌ای را ایجاد می‌کنند و مقدار زیادی از جرمشان را از دست می‌دهند. آن‌ها در حال تبدیل شدن به سحابی‌های سیاره‌ نمای جذاب و دیدنی هستند.

مقدار جرمی که یک ستاره از دست داده است در واقع پیامدهای مهمی برای تکامل آن‌ها دارد؛ آینده آن‌ها را تغییر می‌دهد و منجر به شکل‌گیری انواع مختلف سحابی‌های سیاره‌نما می‌شود. ستاره‌های ای‌جی‌بی وقتی زندگی خود را به شکل سحابی‌های سیاره‌نما به پایان می‌رسانند، طیف گسترده‌ای از عناصر را تولید می‌کنند که شامل ۵۰ درصدِ عناصر سنگین‌تر از آهن هستند و سپس در کیهان رها و به ستاره‌ها، سیاره‌ها، قمر‌ها و در نهایت اجزای تشکیل‌دهنده حیات تبدیل می‌شوند.

یکی از ویژگی‌های جالب توجه  «آر– حجار» لکه روشن آن است که دو یا سه برابر درخشان‌تر از سایر مناطق به نظر می‌رسد. ستاره‌شناسانی که این تصویر فوق‌العاده را با استفاده از تلسکوپ بسیار بزرگ وی ال تی ثبت کرده‌اند،  نتیجه گرفته‌اند که «آر– حجار» با توده‌های عظیم گردوغبار ستاره‌ای محاصره شده که از بخش‌های بیرونی‌تر ستاره‌ رها شده است‌. این لکه روشن در واقع، منطقه‌ای در اطراف ستاره است که غبار کمی دارد یا اصلا غباری ندارد و به ما اجازه می‌دهد لایه عمیقتری از سطح ستاره را ببینیم.

این تصویر قطعه‌ای بسیار کوچک از آسمان را  شامل می‌شود:  تقریبا ۲۰ در ۲۰ میلی ثانیه قوس. برای مقایسه، مشتری دارای اندازه زاویهای حدود ۴۰ ثانیه قوس است.

آسمان در این هفته، ۱ تا ۷ اسفند

آسمان در این هفته، 1 تا 7 اسفند

پیش‌بینیهای هواشناسی نشان می‌دهد در هفته پیش رو  چند شبی، شرایط جوی در بسیار از نقاط کشور برای رصد آسمان مساعد نیست؛ اما باید قدر شب‌هایی که ابرها مانع رصد آسمان نیستند را بدانیم و به رصد پدیده‌های جذاب و اجرام ژرف بپردازیم.

ساعت ۲۲:۰۶ جمعه، ۴ اسفند شاهد مقارنه بسیار جذاب ماه و ستاره دبران در صورت فلکی ثور خواهیم بود. در این مقارنه جدایی زاویه‌ای ماه و دبران ۰.۴ درجه خواهد بود. دبران یک غول نارنجی بسیار عظیم است که شعاعش حدودا ۴۴ برابر شعاع خورشید است.

برای رصد این پدیده به تلسکوپ نیاز ندارید و می‌توانید با چشمان غیرمسلح آن را رصد کنید. کافی است در ساعت گفته شده به ماه نگاه کنید تا یک ستاره نسبتا پرنور و نارنجی رنگ را در کنارش مشاهده کنید.

رصد دو سیاره مریخ و مشتری نیز پیش از طلوع آفتاب تجربه جذابی در پایان شب‌های رصد خواهد بود. توصیه می‌کنم سیاره مشتری را با بزرگنمایی بیش از ۱۰۰ برابر رصد کنید و سعی کنید با تکنیک نگاه کردن با گوشه چشم جزئیات سطح آن را به خوبی ببینید.

تقریبا ۲۳ روز تا برگزاری ماراتن مسیه، یکی از بزرگ‌ترین و هیجان انگیزترین گردهمایی‌های علاقه‌مندان به نجوم، باقی مانده است. برای شرکت در بخش رقابت این گردهمایی لازم است با رصد اجرام موجود در خوشه کهکشانی گیسو آشنا باشید.

بسیاری از کهکشان‌های این خوشه را می‌توان با ابزارهای آماتوری رصد کرد و با توجه به تراکم بالای اجرام در این ناحیه بهتر است پیش از رقابت چند شبی را به رصد آن‌ها بپردازید.

علاوه بر این اجرام دو کهکشان M74  و M77 دو جرم بحرانی شامگاهی هستند که بهتر است روی آن‌ها هم تمرین کنید تا در شب رقابت با مشکل مواجه نشوید.

دانلود آهنگ جدید مهدی احمدوند بنام وابسته

دانلود آهنگ جدید مهدی احمدوند بنام وابسته

Download New Song Mehdi Ahmadvand Called Vabasteh

خواننده : مهدی احمدوند ، عکس : عماد خیابانیان ، تولید کننده : مهدی احمدوند

دانلود آهنگ جدید مهدی احمدوند بنام وابسته

متن آهنگ وابسته از مهدی احمدوند

قد من روی کره ی زمین

هیچکسی تورو دوست نداره

هیچکسی نمیتونه توی عشق

ادای منو حتی دراره

هیچکسی مثل منه دیوونه

عاشق دیوونه ها نمیشه

من بگم میشه عاشق تو شم

تو بگی عزیزم آره میشه

من تو این شهر کسی رو جز تو ندارم

تو چرا تازگیا ناسازگاری

من همه دنیامو پای تو میریزم

همه دنیام باشه پیشت یادگاری

روی کره ی زمین مثه من کسی به تو نمیاد

خود تو خود خدا میدونید

مثه من هیچکسی خود تورو نمیخواد

هی عکستو هر روز میبوسم

بی تو توی خونه میپوسم

حس میکنم یه چند روزیه

دیگه منو نداری دوسم

من تو این شهر کسی رو جز تو ندارم

تو چرا تازگیا ناسازگاری

من همه دنیامو پای تو میریزم

همه دنیام باشه پیشت یادگاری

تکست آهنگ مهدی احمدوند وابسته

من به تو وابسته شدم

از نبودنت خسته شدم

دو روزه از من فاصلت

ببین چقده شکسته شدم

به مردنم راضی شدم

این روزایی که دورم ازت

روزایی که فکر میکنم

یکی رو آوردی وسط

یکی رو آوردی وسط

 

دانلود آهنگ جدید مهدی احمدوند بنام وابسته با کیفیت ۱۲۸ و ۳۲۰

 

 

 

 

 
کد پخش آنلاين آهنگ وابسته از مهدي احمدوند براي وبلاگ :

نحوه ایجاد شکل خاص سحابی رزت شبیه‌سازی شد

نحوه ایجاد شکل خاص سحابی رزت شبیه‌سازی شد

در فاصله ۵۰۰۰ سال نوری ما، سحابی‌ای به شکل گل سرخ وجود دارد که به سبب رنگ قرمز-صورتی و حفره خاص و عجیب وسطش معروف است. سحابی رزت (Rosette Nebula) همچنین ستاره‌های آبی درخشان و پرجرمی را در مرکزش دارد که چشم‌اندازی شگفت‌انگیز برای اخترشناسان به‌وجود آورده است. اکنون به یاری پژوهشی جدید، ما علت ایجاد این شکل متمایز را می‌دانیم.

نویسنده اصلی دکتر کریستوفر وارینگ (Christopher Wareing) از دانشگاه لیدز (Leeds University) در بیانیه‌ای گفت: «ستاره‌های پرجرمی که خوشه مرکزی سحابی رزت را تشکیل می‌دهند، چند میلیون ساله هستند و نیمی از چرخه عمرشان را سپری کرده‌اند. با توجه به مدتی که بادهای ستاره‌ای آن‌ها جریان داشته، انتظار می‌رود حفره مرکزی آن‌ها تا ده برابر بزرگتر از این باشد. ما نحوه اثر بادهای ستاره‌ای و شکل‌گیری این سحابی را در مدل‌های مختلف ابر مولکولی شبیه‌سازی کردیم، که شامل کروی کلوخه‌ای، قرص رشته‌دار ضخیم و صفحه نازک می‌شد و همگی از یک ابر اتمی کم چگالی اولیه تشکیل شده‌ بودند. از میان آن‌ها این صفحه نازک بود که توانست در شبیه‌سازی، ظاهر فیزیکی یعنی اندازه حفره، شکل و میدان مغناطیسی این سحابی را در سنی که با ستاره‌های مرکزی و قدرت بادهایشان سازگار باشد، ایجاد کند.»

این شبیه‌سازی فقط با استفاده از ابررایانه‌ای پیشرفته ممکن بود که قادر به اجرای ۹ شبیه‌سازی از شرایط مختلفی باشد که می‌توانستند این سحابی را ایجاد کنند. این کار محاسباتی به یک میلیون ساعت سی‌پی‌یو زمان نیاز داشت که برای یک رایانه استاندارد معمولی حدود ۵۷ سال زمان می‌برد.

وارینگ در ادامه گفت:«داشتن مدلی که به این دقت ظاهر فیزیکی را مطابق با داده‌های مشاهداتی بازتولید کند، بدون اینکه از ابتدا چنین هدفی داشته باشد، بی‌نظیر است. ما خوش شانس بودیم که توانستیم داده‌های مربوط به بررسی‌های گایا را که هنوز در جریان است، در مدل‌هایمان وارد کنیم؛ تعدادی از ستاره‌های درخشان سحابی رزت جزو این بررسی‌ها هستند. اعمال این داده‌ها به مدل‌هایمان درک جدیدی از نقشی که هر ستاره در سحابی رزت ایفا می‌کند، به ما می‌دهد.»

پژوهشگران اکنون امیدوارند تا این نوع از شبیه‌سازی‌ها برای سایر سحابی‌های کهکشان نیز به کار گرفته شود.

تصویر هابل از خوشه کهکشانی دوردست؛پنجره‌ای به گذشته‌ کیهان

تصویر هابل از خوشه کهکشانی دوردست؛پنجره‌ای به گذشته‌ کیهان

این تصویر از تلسکوپ فضایی هابل خوشه کهکشانیPLCK G004.5-19.5  را نشان می‌دهد که با ماهواره پلانک سازمان فضایی اروپا به کمک اثر سونیائف زلدوویچ کشف شد. اثر سونیائف- زلدوویچ (که اغلب به اختصار از آن به عنوان اثرSZ  یاد می‌شود) شامل اعوجاج تابش ریزموج زمینه کیهان در راستای خوشه کهکشانی است؛ فوتون‌های کم انرژی تابش زمینه کیهانی با الکترون‌های پرانرژی گاز داخل خوشه برخورد می‌کنند و انرژی‌شان افزایش می‌یابد. اعوجاجات مشاهده ‌شده در تابش زمینه کیهانی را می‌توان برای آشکارسازی افت‌وخیزهای چگالی کیهان استفاده کرد. همچنین  با استفاده از اثر سونیائف- زلدوویچ، خوشه‌های کهکشانی چگال کشف می‌شوند.

کهکشان عظیم در مرکز، درخشان‌ترین کهکشان خوشه است که جرم اصلی در این تصویر است. در بالای آن، کمانی نازک و خمیده ناشی از همگرایی گرانشی دیده می‌شود.این اثر ناشی از نیروهای گرانشی خوشه‌ است که نور ستاره‌ها و کهکشان‌های پشت خوشه را خم می‌کند، دقیقا همانند یک عدسی شیشه‌ای که نور را خم می‌کند.

چند ستاره در مقابل خوشه دیده می‌شوند که جزو ستاره‌های کهکشان ما هستند، اما به جز آن‌ها تمام اجرام قابل مشاهده دیگر در تصویر، کهکشان‌هایی دوردست هستند.نور آن‌ها به دلیل انبساط کیهان دچار انتقال به سرخ شده است و بنابراین قرمز‌تر از آنچه هستند به نظر می‌رسند.ما با اندازه‌گیری مقدار این انتقال به سرخ، دریافته‌ایم که نور کهکشان‌های این خوشه بیش از پنج میلیارد سال در راه بوده است تا به ما برسد.  نور کهکشان‌های پس زمینه باید حتی بیشتر از آن در سفر بوده باشد؛ از این رو این تصویر پنجره‌ای بسیار قدیمی به نواحی دوردست عالم است.

دانلود آهنگ جدید ماکان بند بنام پیشم بخند

دانلود آهنگ جدید ماکان بند بنام پیشم بخند

Download New Song Macan Band Called Pisham Bekhand

خواننده : ماکان بند ، تولید کننده : یاشار خسروی ، گیتار : مهرداد معافی ، تنظیم کننده : امیر میلاد نیکزاد

شعر و ملودی : ماکان بند ، عکس : محمد جهرمی ، کاور آرت : محمد نعیمی

دانلود آهنگ جدید ماکان بند بنام پیشم بخند

متن آهنگ پیشم بخند از ماکان بند

دستاتو میذاری رو قلبمو میفهمم با تو همین آرامشو
نمیگیره جاتو تو این زندگی نمیخوام جز چشاتو
جز چشاتو
حال منو همیشه میفهمی و
از خودمم بهتر میدونی تو
پیشم بخند که آرومم میکنی
خشکی بشم تو بارونم میکنی
حال منو همیشه میفهمیو
از خودمم بهتر میدونی تو
پیشم بخند که آرومم میکنی
خشکی بشم تو بارونم میکنی
حالا حال من بهتره با تو
زندگیم عالیه که بگذره با تو
عشق تو شده دلیل غرورم
لحظه ای نبوده که عاشق تو نبودم
بستم کنارت چشم رو همه دنیا
وقتی دارمت مهم نیست همه دنیا
بی حواس میشم با یه نگاهت
قلبم با همه ی وجودش میخوادت
حال منو همیشه میفهمی و
از خودمم بهتر میدونی تو
پیشم بخند که آرومم میکنی
خشکی بشم تو بارونم میکنی
حال منو همیشه میفهمیو
از خودمم بهتر میدونی تو
پیشم بخند که آرومم میکنی
خشکی بشم تو بارونم میکنی

 

دانلود آهنگ جدید ماکان بند بنام پیشم بخند با کیفیت ۱۲۸ و ۳۲۰

 

 

 

 

 
کد پخش آنلاین آهنگ پیشم بخند از ماکان بند برای وبلاگ :

عبور سیارکی بزرگتر از برج الخلیفه از کنار زمین

عبور سیارکی بزرگتر از برج الخلیفه از کنار زمین

یک سیارک بزرگتر از برج الخلیفه ( مرتفع ترین برج زمین) دبی از کنار سیاره خاکی می گذرد. این سیارک ۲۰۰۲AJ۱۲۹  نام گرفته که با سرعت ١٠٧٨٢۶ کیلومتر برساعت از کنار زمین رد می شود. ناسا نیز آن را در گروه خطرات احتمالی برای زمین طبقه بندی کرده است.

سرعت حرکت این سیارک ١۵ بار سریع تر از سریع ترین هواپیمای ساخت بشر است. به هرحال طول سیارک ١.١ کیلومتر  است. به این ترتیب سیارک از طول برج الخلیفه( با طول ٠.٨ کیلومتر)  نیز بزرگتر  به حساب می آید.

طبق محاسبات دانشمندان سیارک مذکور در ١۵ بهمن (۴ فوریه) از فاصله ۴٢٠٨۶۴١ کیلومتری زمین رد می شود.

هرچند این فاصله زیاد به نظر می رسد اما ناسا سیارک هایی را خطرناک دسته بندی می کند که از فاصله کمتر از ٧۴٠٣٠٠ کیلومتری سیاره خاکی گذر کنند.