“هومو نالدی” مغز کوچک اما بسیار پیچیده‌ای داشت

بیگ بنگ: یک گونه از انسانیان(Hominin) منقرض شده به نام «هومو نالدی» در سال ۲۰۱۳ در غار دوری در آفریقای جنوبی کشف شد. این گونه ۲۲۶۰۰۰ تا ۳۳۵۰۰۰ هزار سال قبل می زیست؛ یعنی زمانی که نخستین اجداد ما با آناتومی بدن انسان امروزی در حال پیدایش بودند. بر اساس تحقیقات جدید، هومو نالدی علی‌رغم مغز کوچکش، جنبه‌های ساختاری مشترک متعددی با سایر گونه‌های هومو داشت که البته در دیگر هومونین‌ها یا میمون های بزرگ دیده نمی شود.

شبیه‌سازی سرِ هومو نالدی توسط هنرمندی به نام «جان گورش»

به گزارش بیگ بنگ، یک تیم بین‌المللی از دیرینه انسان‌شناسان از دانشگاه ویتواترسراند، دانشگاه کلمبیا و دانشگاه ایندیانا توانستند شکل مغز هومو نالدی را با مجموعه‌ای خارق‌العاده از بخش‌های جمجمه از حداقل پنج فرد بزرگسال بازسازی کنند. یکی از این افراد نقشی بسیار واضح از چین‌های مغزی در سطح لُب پیشانی مغز دارد.

دانشمندان گفتند: «آناتومی لُب جلویی هومو نالدی به انسان‌ها شباهت دارد و البته تفاوت‌‎های بسیاری با میمون‌های بزرگ دارد. دیگر اعضای نژادِ ما از هومو هابیلیس‌ها گرفته تا هومو فلورسینس با مغز کوچک، ویژگی‌های مشترکی به لحاظ لُب پیشانی با انسان‌های امروزی دارند. اما خویشاوندان ابتدایی ما انسان‌ها مثل جنوبی کپی آسا(Australopithecine) آفریکانوس، در این بخش از مغز شکل میمون مانندتری داشتند. این نشان می دهد که تغییرات کارکردی در این ناحیه از مغز در راسته هومو پدید آمد.» [گونه‌های انسانی]

دکتر «شان هرست» نویسنده و محقق در دپارتمان انسان‌شناسی دانشگاه ایندیانا گفت: «هنوز خیلی زود است که درباره زبان و ارتباطات در میان هومو نالدی‌ها قضاوت کنیم، اما امروزه زبان انسان‌ها بر این ناحیه از مغز متکی است. پشت مغز در مقایسه با انسانیان ابتدایی‌تر مثل جنوبی کپی آسا نشان دهنده تغییرات انسان مانندی بود. مغز انسان‌ها معمولا غیر متقارن است. محققان نشانه‌هایی از این عدم تقارن را در یکی از کامل‌ترین بخش‌های جمجمه هومو نالدی پیدا کردند. آنان به سرنخ‌هایی رسیدند که می گوید بخش بصری مغز در پشت کورتکس در هومو نالدی نسبتا کوچکتر از شمپانزه‌ها بوده است؛ یعنی یک خصوصیت انسان مانند دیگر.»

مقایسه جمجه‌‌های هومو نالدی با جمجمه‌های سایر گونه‌های انسانیان

مغز کوچک هومو نالدی پرسش‌های تازه‌ای را دربارۀ فرگشت ِ اندازه مغز انسان مطرح می کند. مغزهای بزرگ دردسرهای بزرگی را برای اجداد انسانی به همراه داشتند و انتظار می رود برخی گونه‌ها با رژیم‌های غذایی غنی‌تر سعی در حل این مشکل داشته باشند. اما این سناریو به نظر نمی رسد که در مورد هومو نالدی کارساز باشد چرا که آنها دست های مناسبی برای ابزارسازی داشتند؛ پاهای بلند و انسان مانند و دندان‌های خوب نیز نشان از یک رژیم غذایی با کیفیت دارد.

دکتر «جان هاکس» نویسنده و محقق از موسسه مطالعات فرگشتی در دانشگاه ویتواترسراند گفت: «مغز هومو نالدی به مغز هومو هابیلیس شباهت دارد که ۲ میلیون سال پیش می زیست. اما هومو هابیلیس چنین مغر کوچکی نداشت، بر خلاف هومو نالدی. ساماندهی مغز انسان مانند به این معناست که هومو نالدی علی رغم داشتن مغزی کوچکتر، رفتارهای مشترکی با انسان‌ها داشته است.»

پروفسور «لی برگر» از موسسه مطالعات فرگشتی دانشگاه ویتواترسراند بیان نمود: «شناخت و بررسی مغز کوچک اما پیچیده هومو نالدی تاثیر مهمی بر مطالعه اصول باستان‌شناسی آفریقایی خواهد داشت. باستان‌شناسان بطور عجولانه این فرض را مطرح کرده اند که صنایع ابزار سنگی پیچیده ساخته انسان‌های امروزی بوده است. با توجه به اینکه هومو نالدی در آفریقای جنوبی و در زمان ظهور صنعت دوره سنگی میانه می زیست، شاید فرضیه فوق کاملا اشتباه بوده باشد.» جزئیات بیشتر این پژوهش در Proceedings of a National Academy of Sciences منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sci-news.com

کشف سیاره‌ای که فاقد ابر است!

بیگ بنگ: گروهی از اخترشناسان از کشورهای ایرلند، هلند، انگلیس و آمریکا دریافتند که اتمسفر سیاره فراخورشیدی WASP-96b ابر ندارد. ستارۀ WASP-96b در فاصله ۹۸۰ سال نوری از زمین و در صورت فلکی ققنوس قرار دارد. این سیاره در سال ۲۰۱۳ توسط کول هلیر از دانشگاه کیل و همکارانش کشف شد؛ آنان برای این کار از داده‌های کاوشگر WASP بهره جستند.

به گزارش بیگ بنگ، این سیاره جرمی مشابه زحل دارد و ۲۰ درصد از مشتری بزرگتر است. WASP-96b به دور ستاره‌ای خورشید مانند با قدمت ۸ میلیارد سال می چرخد که WASP-96 نام دارد. دمای این ستاره به ۱۰۲۷ درجه سلسیوس می رسد. «نیکولای نیکولوف» اخترشناس دانشگاه اکستر با استفاده از تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا توانست اتمسفر WASP-96b را به هنگام عبور آن از مقابل ستاره‌اش مشاهده نماید. این کار به محققان اجازه داد تا کاهش نور ستاره را که در اثر سیاره و اتمسفر آن به وجود آمده بود، اندازه‌گیری کنند. سپس شرایط برای تعیین ترکیبات اتمسفری سیاره فراهم شد. طیف WASP-96b ردپای کامل سدیم را نشان می دهد. سدیم فقط می تواند در اتمسفری فاقد ابر وجود داشته باشد.

دکتر نیکولوف بیان کرد: «ما بیش از ۲۰ طیف‌ عبوری این سیاره را مورد بررسی قرار دادیم. WASP-96b تنها سیارۀ فراخورشیدی است که ظاهرا به طور کامل عاری از ابر است و نشانه‌هایی از سدیم دارد. یافته‌های جدید این امکان را به اخترشناسان خواهد داد تا به شکل دقیق‌تری اتمسفر سایر سیاره‌های فراخورشیدی را مورد شناسایی قرار بدهند.» «جاناتان جی. فورتنی» اخترشناس در دانشگاه کالیفرنیا بیان کرد: «پیش‌بینی این سخت است که کدام یک از این اتمسفرهای داغ دارای ابرهای ضخیم خواهند بود. با بررسی دامنه کامل اتمسفرهای احتمالی، ما درک بهتری از این ابرها و ترکیبات آنها بدست خواهیم آورد.»

تجزیه و تحلیل WASP-96b حاکی از آن است که اتمسفر آن حاوی غلظت‌های سدیم مشابه با آنچه در منظومه شمسی خودمان یافت می شود، است. دانشمندان امیدوارند در طول عبورهای بعدی بتوانند مقدار آب، مونو اکسیدکربن و دی‌اکسیدکربن را در اتمسفر زحل داغ اندازه بگیرند. دکتر «ارنست دموجی» از دانشگاه شهر دوبلین و یکی از اعضای تیم تحقیق در پایان خاطر نشان کرد: « WASP-96b یک فرصت منحصربفرد در اختیار ما می گذارد تا فراوانی سایر مولکول‌ها از قبیل آب، مونو اکسیدکربن و دی‌اکسیدکربن را در مشاهدات آینده تعیین کنیم.» نتایج این پژوهش در مجله معتبر Nature منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sci-news.com

جدیدترین شکارچی سیاره‌ها نمای خیره‌کننده‌ای از کیهان ثبت کرد

جدیدترین شکارچی سیاره‌ها نمای خیره‌کننده‌ای از کیهان ثبت کرد

جدیدترین فضاپیمای ناسا که به یافتن سیاره‌ها اختصاص داده شده و عازم جست‌وجوی جهان‌های فرای منظومه شمسی است، به تازگی تصویر آزمایشی فوق‌العاده‌ای را از کیهان ثبت کرده است.

ماهواره نقشه‌بردار گذر سیاره‌های فراخورشیدی یا تِس (TESS) که ۲۹ فروردین /۱۸ آوریل پرتاب شد، پنجشنبه ۲۷ اردیبهشت/ ۱۷ مه از فاصله هشت هزار کیلومتری ماه گذشت و در این حین، یکی از چهار دوربینش را آزمایش کرد. حاصل این تصویربرداری، عکسی شد که تعداد عظیمی از ستاره‌ها یعنی ۲۰۰ هزار ستاره را شامل می‌شود. مدت نوردهی دو ثانیه بود که فراوانی ستاره‌های آسمان شب را به خوبی به ما یادآوری می‌کند.

در این عکس می‌توانید لبه سحابی گونی زغال (Coalsack Nebula) را در گوشه راست بالا ببینید که در فاصله ۶۰۰ سال نوری از زمین واقع شده است. ستاره درخشانی که در قسمت پایین عکس می‌بینید یک منظومه ستاره‌ای سه‌تایی به‌ نام بتا قنطورس است که ۳۹۰ سال نوری با زمین فاصله دارد.

ناسا گفت: «در طی بخشی از مراحل راه‌اندازی دوربین، گروه علمی نوردهی آزمایشی دو ثانیه‌ای را با استفاده از یکی از چهار دوربین‌ تِس(TESS)  انجام داد. مرکز این تصویر صورت فلکی جنوبی قنطورس است و بیش از ۲۰۰ هزار ستاره را به نمایش گذاشته است.»

تس در حال عبور از کنار ماه بود تا به یاری گرانش آن، به مدار غیرعادی نهایی خود برسد که چشم‌اندازی از کل آسمان را در برابرش قرار می‌دهد. در مجموع، انتظار می‌رود تس منطقه‌ای در حدود ۴۰۰ برابر بزرگتر از این تصویر را بررسی کند. در اواسط خرداد/ اوایل ماه ژوئن، این فضاپیما عکسی آزمایشی با کیفیت تصاویر علمی از آسمان شب خواهد گرفت، و پیش‌بینی می‌شود فعالیت‌های علمی آن از اوایل تیر/ اواسط ژوئن آغاز شود. امید می‌رود تس حدود ۲۰ هزار سیاره فراخورشیدی را با تمرکز بر ستاره‌هایی با فاصله ۳۰ تا ۳۰۰ سال نوری از زمین پیدا کند.

این فضاپیما با رصد افت نور ستاره بر اثر عبور سیاره از مقابلش، سیاره‌ها را پیدا می‌کند که به روش گذر معروف است. بیشتر سیاره‌هایی که تس پیدا می‌کند، یعنی غول‌های گازی و یا اَبَرزمین‌ها، بزرگ خواهند بود. البته چند صد سیاره ابعادی کوچکتر از دو برابر زمین خواهند داشت و احتمالا سنگی خواهند بود.

تس کاوش‌هایش را بر شالوده کار شکارچی سیاره‌های کنونی ناسا، تلسکوپ کپلر، بنا خواهد کرد تا به شکل بی‌سابقه‌ای دانش ما را از سیاره‌های فراخورشیدی گسترش دهد. اگر بر مبنای این تصویر قضاوت کنیم، مشخص است که اکتشافات پرهیجانی را در پیش خواهیم داشت.

شناسایی عوامل ژنتیکی جدید در رابطه با افسردگی

بیگ بنگ: در یک اقدام فراتحلیلی ژنتیکی جدید، ۴۴ جایگاه ژنومی مورد شناسایی قرار گرفته است که ارتباط قابل توجهی با افسردگی دارند. از مجموع ۴۴ جایگاه ژنومی، ۳۰ مورد بتازگی کشف شده‌اند، اما ۱۴ مورد دیگر در مطالعات گذشته شناسایی شده بودند. افزون بر این، ۱۵۳ ژن مهم نیز در تجزیه و تحلیل ها به شناسایی رسید. بر اساس یافته ها، افسردگی با ۶ جایگاه ژنومی در ارتباط است.

«رِی» و همکارانش یک پروسه فراتحلیلی در سطح ژنوم انجام دادند که شامل ۱۳۵۴۵۸ مورد می شد. آنان ۴۴ جایگاه ژنوم مستقل و مهم شناسایی کردند.

به گزارش بیگ بنگ، افسردگی شدید گریبان ۱۴ درصد از جمعیت جهان را گرفته و بزرگترین عامل تاثیرگذار در ناتوانی دراز مدت در کل جمعیت جهان است. اما تنها نیمی از بیماران به خوبی به شیوه‌های درمانی ِ موجود پاسخ می دهند. در این مطالعه بی‌سابقه، ۲۰۰ دانشمند که با کنسرسیوم ژنوم روانپزشکی همکاری می کنند، فعالیت داشتند. پروفسور «پاتریک سالیوان» مدیر مرکز ژنوم روانپزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه کارولینای شمالی بیان کرد: «این مطالعه بسیار تعیین کننده و تاثیرگذار خواهد بود. پی‌بردن به مبنای ژنتیکی افسردگی کار دشواری بوده است. ما اکنون در مقایسه با گذشته نگاه عمیق‌تری به مبنا و اساس این ناخوشی آزاردهنده در انسان ها داریم. با انجام کارهای تحقیقاتی بیشتر، ما خواهیم توانست ابزارهای مهمی را برای درمان و حتی پیشگیری از افسردگی توسعه بدهیم.»

پروفسور سالیوان و همکارانش با ادغام هفت پایگاه داده مختلف، داده‌های مربوط به ۱۳۵۴۵۸ فرد ِ مبتلا به افسردگی شدید و ۳۴۴۹۰۱ نفر در گروه کنترل را بررسی کردند. آنان ۴۴ گونه ژنتیکی مرتبط با افسردگی را شناسایی کردند که ۳۰ مورد از آنها قبلا ناشناخته بودند. محققان روابط مهمی میان خطر ژنتیکی افسردگی و دستاورد تحصیلی، توده بدنی و اسکیزوفرنی پیدا کردند.

محققان افزودند: «این مطالعه نشان می دهد که مبنای ژنتیکی افسردگی شدید با سایر اختلالات روانی از قبیل اختلال دوقطبی و اسکیزوفرنی مشترک است؛ همۀ انسان‌ها دستکم ۴۴ عامل خطر ژنتیکی در بدن شان دارند. تعداد قابل توجهی از گونه‌های ژنتیکی که در مطالعه حاضر شناسایی شدند، ارتباط مستقیمی با اهداف داروهای ضد افسردگی فعلی دارند. جالب اینجاست که مبنای ژنتیکی اختلال افسردگی با مبنای چاقی مفرط و معیارهای مختلف  کیفیت خواب از قبیل خواب آلودگی در طول روز، بی خوابی و خستگی ارتباط دارد.

ما نشان دادیم که همۀ انسان‌ها دارای گونه‌های ژنتیکیِ مختصِ افسردگی هستند. می دانیم که تجارب زندگی بسیاری در خطر افسردگی نقش دارند، اما شناسایی عوامل ژنتیکی درهای تازه‌ای را بر روی تحقیق در زمینه عوامل موثر زیستی باز می کند. با این مطالعه، می توان گفت که گونه‌های ژنتیکی جدید از پتانسیل پویاسازی درمان افسردگی برخوردارند چرا که درهای تازه‌ای را برای کشف درمان‌های پیشرفته و نوین باز می کنند.» جزئیات بیشتر این پژوهش در مجله Nature Genetics منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sci-news.com

شفق قطبی از نمای ایستگاه فضایی

بیگ بنگ: چند عدد از موارد زیر را می توانید در این عکس برجسته پیدا کنید؟ شفق قطبی، تابش آسمان شب، یکی از قدیمی‌ترین دهانه‌های برخوردی بر روی زمین، برف و یخ، ستارگان، نورهای شهر و بخشی از ایستگاه فضایی بین‌المللی.

بیشتر اینها با رنگ خاصی که دارند قابل تشخیص هستند. شفق قطبی در اینجا به رنگ سبز در انتها و به رنگ قرمز در بالا دیده می شود و در سرتاسر سمت چپ عکس مشخص است. تابش آسمان شب به رنگ نارنجی دیده می شود و بر فراز منحنی زمین قرار دارد. دهانه دایره‌ای منیکوگان(Manicougan) در کانادا حدود ۱۰۰ کیلومتر وسعت و ۲۰۰ میلیون سال قدمت دارد و در سمت راست پایین دیده می شود و با برف سفید و یخ پوشیده شده است. ستارگان با رنگ‌های روشن در پس زمینۀ تاریک فضا دیده می شوند. نورهای شهر به رنگ زرد روشن در چشم‌انداز مشاهده می شوند. در آخر، در بالای عکس، بخشی از ایستگاه فضایی بین‌المللی(ISS) غالبأ به رنگ قهوه‌ای مایل به زرد دیده می شوند. این عکس برحسته از ایستگاه فضایی در سال ۲۰۱۲ گرفته شده است.

سایت علمی بیگ بنگ/ منبع: apod

دانشمندان تصویری سه‌بعدی از ابری میان ستاره‎ای به دست آوردند

دانشمندان تصویری سه‌بعدی از ابری میان ستاره‎ای به دست آوردند

ابرهای میان ستاره‎ای مانند ناقوس در حال ارتعاش هستند و شاید الگوی فرکانسی که برجای می‎گذارند کلید پاسخ این سؤال قدیمی باشد: چه عاملی تعیین کنندۀ تعداد و نوع ستاره‎هایی است که در کهکشان ما شکل می‎گیرند؟

از آنجایی که اجرام آسمانی را فقط به شکل دوبعدی می‎بینیم تهیۀ تصویری سه‌بعدی بسیار چالش‌برانگیز است. ستاره‎شناسان به کمک شکل خاص سحابی مگس -الگویی از خطوط باریک- موفق شده‎اند ساختار سه‌بعدی آن را بازسازی کنند. آنها نشان داده‌اند که این خطوط به علت امواج مغناطیسی سحابی شکل گرفته‎اند.

مدل به دست آمده به کمک تجزیه و تحلیل فرکانس این امواج نشان می‎دهد این سحابی، برخلاف گذشته که تصور می‎شد به شکل رشتۀ بلندی است، بیشتر شبیه به ورقه‌ای وسیع است. چگالی سحابی را با استفاده از این مدل سه‌بعدی می‎توان به دست آورد و با مشخص بودن هندسۀ آن، می‎تواند مدل مناسبی برای آزمودن مدل‏های نظری ابرهای میان ستاره‎ای باشد. شایان ذکر است، سحابی مگس در صورت فلکی مگس در آسمان نیمکرۀ جنوبی و پایین صورت فلکی صلیب جنوبی قرار دارد.

هفت خواهر غبارآلود

بیگ بنگ: آیا این تصویر واقعأ خوشۀ معروف پروین است؟ خوشه پروین که بخاطر ستاره‌های آبی نمادینش شناخته می شود، در اینجا در نور فروسرخ دیده می شود و غبار در پیرامون ستاره‌های آن به زیبایی می درخشند.

در اینجا، سه رنگ فروسرخ به رنگ‌های بصری و قابل دید تبدیل شده‌اند (R=24، G=12، B=4.6 میکرون). تصاویر پایه توسط فضاپیمای نقشه‌بردار فروسرخ میدان وسیع (WISE) گرفته شده است. خوشه ستاره‌ای پروین که تحت عنوان M45 فهرست شده و نام مستعار هفت خواهر را داراست به طور اتفاقی در ابر غباری عبوری قرار گرفته است. نور و بادِ ستاره‌های پرجرم پروین ذرات غبار کوچکتر را دفع می کنند. این عکس برجسته تقریبأ ۲۰ سال نوری وسعت دارد و خوشه پروین حدود ۴۵۰ سال نوری از زمین فاصله دارد و در طرف صورت فلکی برج ثور واقع شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

کهکشانی با ساختارمارپیچی پنهان

کهکشانی با ساختارمارپیچی پنهان

تصویر جدید تلسکوپ فضایی هابل کهکشان مارپیچی  NGC 1032 را نشان می‌دهد که در فاصله ۱۰۰ میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی قِیطُس واقع است. این کهکشان در واقع از نوع مارپیچی و بسیار جذاب است، اما از روی زمین در جهت لبه قرار گرفته و صفحه پهن گرد و غبار، گاز و ستاره‌های آن از لبه مشاهده می‌شود، همانند اینکه بشقابی را از لبه نگاه کنیم‌. در پس زمینه این کهکشان، کهکشان‌های دیگر به وضوح قابل مشاهده است و بیشتر آن‌ها در جهت‌هایی متفاوتی نسبت به ما قرار گرفته‌اند که صفحه و بازو‌های مارپیچی آن‌ها به راحتی دیده می‌شود.

مشاهده کهکشان‌ها در جهت‌های مختلف، جزئیات زیادی را درباره بازوها و هسته کهکشان‌ها ارائه خواهد داد، اما به‌طور کلی برای درک ساختار سه بعدی کهکشان‌ها لازم است در جهت لبه مشاهده شوند تا نحوه توزیع ستاره‌ها و ضخامت صفحه و هسته کهکشان را بهتر بررسی کنیم.

پروژۀ رمزگشایی از پیام بیگانگان

به گزارش بیگ بنگ به نقل از ایسنا، “شری ولز-ینسن”، یک زبان شناس در دانشگاه “بولینگ گرین” اوهایو می‌گوید: کار زبان شناسان، ریاضی‌دانان و دانشمندان حرفه‌ای به احتمال زیاد برای رمزگشایی از یک رمز و راز کیهانی کافی نخواهد بود. وی افزود: ما باید از تمام ظرفیت‌ها استفاده کنیم. ما به همه نیاز داریم و باید مجموعه‌ای از معانی را برای هر پیامی که دریافت می‌کنیم، دریابیم.

دانش شهروندی(Citizen science) پژوهش‌های علمی است که تمام یا بخشی از آن توسط محققان مبتدی و یا غیرحرفه‌ای انجام می‌شود. دانش شهروندی گاهی اوقات با عنوان «مشارکت عمومی در پژوهش‌های علمی»، «نظارت مشارکتی» و «اقدام‌پژوهی مشارکتی» نیز توصیف می‌شود. شهروندان دانشور در یکی از مهم‌ترین و پرهزینه‌ترین مراحل تولید علم، یعنی جمع‌آوری داده‌های محیطی، نقشی اثرگذار ایفا می‌کنند.

آزمایشی که اخیرا توسط “ولز-ینسن” انجام شده نشان می‌دهد که چرا ما ممکن است نیاز به قدرت متمرکز انسانی داشته باشیم. او به دانشجویان کالج، چندین پازل که به شیوه “Lincos” که زبانی طراحی شده برای درک توسط موجودات فرازمینی هوشمند است، ارائه کرد. دانشجویان چیزهای ساده مانند توابع اساسی ریاضی را به سادگی دریافتند، اما وقتی مفاهیم پیچیده‌تر می‌شدند، شرایط سخت شد.

به عنوان مثال، “ولز-ینسن” معادله محیط دایره را به زبان “Lincos” به دانشجویان ارائه داد و با جواب‌های مختلف و عجیبی روبرو شد. برخی برداشت احساسی داشتند و آن را “جهان” معنی کردند؛ برخی از آنها نیز مخالف را انجام دادند و گفتند “بی نهایت”. تازه این پیامی است که توسط یک انسان نوشته و توسط یک انسان دیگر خوانده شده است. بدون شک بسیار دشوار خواهد بود که چیزی را که توسط موجودات فرازمینی نگاشته شده، کشف کنیم. چرا که هیچ تاریخ فرهنگی یا تکاملی مشترک با ما ندارند و ممکن است به احساسات مختلفی برای درک محیط و ارتباطاتشان متکی باشند و احتمالا از لحاظ فناوری پیشرفته‌تر از ما هستند.

ولز-جنسن می‌گوید: به احتمال زیاد، ما باید در خلال یک پروژه علمی گسترده دانش شهروندی، به فهم پیام‌های بیگانگان در آینده دست بزنیم. شانس موفقیت ما با این کار بسیار افزایش می‌یابد، اگر همه ما کمی از پیام‌ها را دریابیم، مهارت‌های تفکر جمعی ارتقا می‌یابد و درک ما از طبیعت و نحوه کارکرد آن افزایش پیدا می‌کند. این زبان‌شناس در نظر داشت تا نتایج خود را در روز شنبه (۲۶ مه) در یک کارگاه آموزشی در کنفرانس بین‌المللی توسعه فضایی(ISDC 2018) در لس‌آنجلس ارائه دهد. اما به دلایلی لغو شد. کار اصلی خانم “ولز-ینسن” اثبات این موضوع است که زبان یا حداقل برخی از عناصر ضروری زبان ممکن است در سراسر کیهان قابل فهم باشد.

“نوام چامسکی” زبان‌شناس معروف اغلب گفته است که اگر یک مریخی به زمین سفر کند، فکر می‌کند که همه ما به گویش‌هایی از یک زبان واحد صحبت می‌کنیم، زیرا همه زبان‌های زمینی یک ساختار اساسی مشترک دارند. اما اگر بیگانگان زبان داشته باشند، آیا مشابه زبان ما خواهد بود؟ این یک سوال بزرگ است. کمبود دانش ما درباره ریشه‌های زبان بشری و دشواری استقرا از یک نمونه، موجب پیچیدگی این بحث است. با این حال، زبان نهنگ‌ها ممکن است برای افزایش نمونه زبان‌های سیاره ما به دو نمونه، به اندازه کافی پیچیده باشد.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: space.com

دوربینی که ذوب شد، اما ناکام نماند!

دوربینی که ذوب شد، اما ناکام نماند!

شاید شما هم در چند روز گذشته در فضای مجازی عکس دوربین بخت برگشته‌ای را دیده باشید که هنگام ثبت لحظه پرتاب موشک  فالکون ۹ سوخت و ذوب شد. اما داستان این حادثه عجیب چه بود؟

ماجرا از این قرار است که روز اول خرداد عکاس قدیمی و موفق ناسا بیل اینگلز که از سال ۱۳۶۸/۱۹۸۹ به عکاسی از صحنه پرتاب موشک مشغول بوده است، شش دوربین‌ در نزدیکی محل پرتاب موشک فالکون ۹ شرکت اسپیس ایکس کار گذاشت تا لحظه پرتاب آن را با کنترل از راه دور ثبت کند، اما وقتی پس از پرتاب برای جمع کردن دوربین‌هایش بازگشت، با یکی از آتش‌نشانان مستقر در محل پرتاب مواجه شد که بقایای دوربین کانن‌اش را به او تحویل داد. گویا آتش به پوشش گیاهی اطراف محل پرتاب سرایت کرده و به دوربین رسیده بود. البته دوربین وظیفه شناس نه فقط عملیات پرتاب، که رسیدن شعله‌های آتش را هم تا لحظه آخر ثبت کرده بود؛ این تصاویر در کارت حافظه دوربین سالم مانده بود و اینگلز توانست آن را از دوربین زغال شده‌اش بیرون بکشد.

این دوربین در فاصله ۴۰۲ متری از سکوی پرتاب قرار گرفته بود، و جالب آنکه هیچ یک از چهار دوربینی که بسیار نزدیک‌تر به سکوی پرتاب قرار داشتند و همچنین دوربین دیگری که در فاصله‌ای مشابه دوربین آتش گرفته گذاشته شده بود، صدمه‌ای ندیدند. به گفته اینگلز خطری که دوربین‌ها را هنگام پرتاب موشک تهدید می‌کند عمدتا پرتاب شدن اجسامی مثل سنگ و برخورد با آن‌هاست، هرچند در سه دهه گذشته هیچ یک از دوربین‌های او حین عکاسی از پرتاب موشک صدمه ندیده بود. اینگلز به زودی رهسپار قراقستان خواهد شد تا روز ۱۳ خرداد از بازگشت گروهی از فضانوردان از ایستگاه فضایی بین‌المللی عکاسی کند، و البته دوربین سوخته او هم راهی واشنگتن می‌شود تا در مقر مرکزی ناسا به نمایش گذاشته شود.

موشک فالکون ۹ که اول خرداد از پایگاه نیروی هوایی وندنبرگ در کالیفرنیا پرتاب شد، ماهواره گرانی سنجی دوقلوی GRACE-FOناسا و پنج ماهواره مخابراتی تجاری را با خود به فضا برد.