ساختار مغز همانند اثرانگشت، منحصر به فرد است

بیگ بنگ: یک تحقیق جدید نشان می دهد، هیچ دو مغزی را در جهان نمی توان یافت که درست مثل هم باشند، چرا که ژنتیک و عوامل محیطی بر مغز انسان تاثیر می گذارند.

Brains structure expected only as singular as fingerprintsبه گزارش بیگ بنگ، “لوتز جنک” پژوهشکر این مقاله و استاد عصب شناسی دانشگاه زوریخ در کشور سوئیس گفت: « به کمک این تحقیق، توانستیم اثبات کنیم که ساختار مغز انسان‌ها بسیار منحصر به فرد است. تا سی سال قبل حتی بر این باور بودیم که مغز انسان هیچ ویژگی فردی ندارد و یا در بهترین حالت ویژگی‌های فردی اندکی را دارا می باشد. شناسایی فردی از طریق ویژگی‌های آناتومیک مغز اساسا امری محال قلمداد می شد.»

وی افزود:« یافته‌های اخیر نشان می دهد، ترکیب عوامل ژنتیکی و غیر ژنتیکی آشکارا نه تنها بر کارکرد مغز بلکه بر آناتومی آن تاثیر می گذارد. تحقیق فوق بر روی حدود ۲۰۰ سالمند سالم که در طی یک دورۀ زمانی دو ساله سه بار تحت اسکن مغزی MRI قرار گرفتند، انجام شد. محققان بیش از ۴۵۰ ویژگی آناتومی مغز را نظیر حجم مغز، حجم بخش سفید و خاکستری مغز و ضخامت کورتکس مغزی، مورد بررسی قرار دادند.

“جنک” مثالی از نحوه اثرگذاری تجارب بر آناتومی مغز را مطرح می کند و در این خصوص به ویژگی‌های خاصی اشاره می کند که نوازندگان حرفه‌ای  و بازیکنان حرفه‌ای گلف یا شطرنج در مناطق خاصی از مغز خود دارند که برای انجام این مهارت‌های خاص به آنها کمک می کنند. هرچند به نظر می رسد، تجارب کوتاه مدت در شکل مغز نیز تاثیر گذار است. بعنوان مثال، اگر بازوی سمت راست فردی برای مدت دو هفته، بی‌حرکت نگه داشته شود، ضخامت کورتکس مغزی در نواحی کنترل کنندۀ حرکات بازوی سمت راست، کاهش می یابد. جنک اظهار داشت: « ما به این نتیجه رسیدیم که تجاربی که بر مغز تاثیر گذار هستند، با ترمیم ژنتیکی ارتباط دارند. به طوری که با گذشت سال‌ها هر فردی آناتومی مغزی کاملا منحصر به فردی دارد.»

ترجمه: مریم رفیعی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: upi.com

ماه گرفتگی خونین نشانه ای از آخرالزمان است؟

ماه گرفتگی خونین نشانه ای از آخرالزمان است؟

ماه گرفتگی خونین را همه دیدند. ماه از میان سایه سرخ و خونین و تا حدود مکدر و غبار گرفته زمین عبور کرد و برای مدتی در تله این سایه گرفتار بود و همه برای مدتی شاهد ماه گرفتگی خونین و ترسناکی بودند.

ماه گرفتگی خونین دو شب گذشته برای بسیاری از ستاره‌شناسان، نمونه کاملی از یک خسوف طولانی بود و حتی صحبت از طولانی‌ترین خسوف قرن بود، بدین معنا که هر ۱ قرن یک بار، انسان شاهد چنین ماه گرفتگی خونین و ترسناکی خواهد بود.

البته در این میان هم روایت‌های ترسناکی به گوش می‌رسید. داستان‌هایی که دهان به دهان می‌چرخد و اشاره به این موضوع دارد که ماه گرفتگی خونین چند شب پیش آخرین ماه گرفتگی است که انسان قادر به مشاهده آن خواهد بود و دیگر انسانی نخواهد بود که خسوفی را مشاهده کند.

کسانی که به روایت چنین داستان‌های وهمناکی می‌پردازند، عقیده دارند ماه گرفتگی خونین  و ماه خونین نشانه ای از آخر الزمان است. آنها با اطمینان عجیبی از این موضع سخن به میان می‌آوردند که این ماه گرفتگی خونین بدون شک نشانه‌ای از پایان دنیاست.

البته اولین بار نیست که انسان موضوع ماه گرفتگی خونین را به آخرالزمان نسبت می‌دهد. در طول تاریخ شاهد هستیم که در فرهنگ‌های مختلف همواره ناپدید شدن ماه را یک نشانه شوم و بد تفسیر کرده‌اند. در برخی فرهنگ‌ها، خسوف را به این شکل تعبیر می‌کنند که یک ببر غول‌آسا ماه را بلعیده است و در فرهنگ‌های دیگر نیز دیوها را عاملان اصلی به سرقت رفتن ماه تلقی می‌کنند.

به هر حال ماه گرفتگی خونین همواره با ترس و نوعی خوف همراه بوده است و در فرهنگ‌های مختلف این نوع خسوف را نشانه ای بدیمن عنوان کرده‌اند. البته این نوع خوف و وحشت از ماه گرفتگی خونین شامل انسان کنونی هم می‌شود تا جایی که برخی تا قبل از خسوف دو شب گذشته با اطمینان از این موضوع سخن می‌گفتند که این خسوف نشانه‌ای از پایان زندگی انسان و زمین است.

ماه گرفتگی خونین در روایت های انجیل

هر چند در انجیل به طور مستقیم به کلمه ماه خونین اشاره‌ای نشده، اما به بحث در خصوص تغییر رنگ ماه به رنگ خون پرداخته شده است. در عهد قدیم تغییر رنگ ماه نشانه‌ای از آخرالزمان عنوان شده است آنجا که می‌گوید:” قبل از قیامت خورشید رو به تاریکی می‌نهد و ماه به رنگ خون درمی‌آید”.

دو مطلب دیگر نیز در عهد جدید اشاره به ارتباط بین ماه خونین و آخرالزمان دارد آنجا که گفته می‌شود:” قبل از محشر خورشید تاریک می‌شود و ماه به رنگ خون درمی‌آید”. همچنین در عهد جدید به وقوع زلزله و خاموشی خورشید و رنگ سرخ ماه قبل از قیامت اشاراتی شده است.

بر این اساس می‌توان هر نوع کسوف و یا خسوف و ماه گرفتگی خونین را نشانه‌ای از آخرالزمان تلقی کرد. اما در واقعیت شاهد هستیم که با وجود رخ دادن ماه گرفتگی خونین در مقاطع زمانی و قرون مختلف هنوز هم آخر الزمان رخ نداده و انسان‌ها به حیات خود ادامه می دهند. ۴ و نیم میلیارد سال از زمان شکل‌گیری زمین و قمر آن می‌گذرد و زمین همچنان و با وجود ماه گرفتگی خونین در زمان‌های مختلف به بقای خود ادامه می‌دهد.

عکاسی از کهکشان راه شیری با استفاده از یک گوی بلورین

عکاسی از کهکشان راه شیری با استفاده از یک گوی بلورین

تجربه شگفت انگیز عکاسی از کهکشان راه شیری با استفاده از یک گوی بلورین در نهایت منجر به ثبت تصویری بسیار زیبا و خیره کننده از این کهکشان شد.

تجربه شگفت انگیز عکاسی از کهکشانی که در آن زندگی می کنیم، با قرار دادن دوربین در پشت یک گوی شیشه ای، متعلق به یک ستاره شناس بنام خوان کارلوس مونوز ماتیوز است که در شیلی موفق به ثبت این اثر زیبا شد. در این عکس که از پشت یک گوی بلورین به شکار کهکشان راه شیری پرداخته است، شاهد هستیم که این کهکشان چگونه به شکل واژگون در این گوی بلورین نمایان شده.

مونوز ماتیوز در ابتدا لنز دوربین خود را بر روی گوی بلورین متمرکز کرد تا بتواند از این طریق جزئیات بیشتری از کهکشان را مشاهده کند. اما نتیجه بدست آمده او را بهت زده کرد. او در نهایت عکسی را مشاهده کرد که به نظر می رسید کل کهکشان راه شیری را در این گوی بلورین جای داده است.

تجربه شگفت انگیز عکاسی با مونوز ماتیوز

مونوز ماتیوز یک ستاره شناس است که شکل گیری و تکامل کهکشان ها را مطالعه می کند. وی در این خصوص می گوید: همواره از اینکه به عکاسی کهکشان راه شیری بپردازم لذت بسیاری می بردم، اما تاکنون عکس های بسیاری از این کهکشان گرفته شده و زیبایی آن را به ثبت رسانده اند. لذا همواره در صدد یافتن راهی برای گرفتن یک عکس خاص از کهکشان راه شیری بودم.

مونوز ماتیوز برای رصد خانه جنوبی اروپا کار می کند که در واقع مجموعه ای از تلسکوپ ها هستند که در سراسر دنیا پراکنده شده اند. اما او بیشتر وقت خود را به کار در رصد خانه پارانال در شیلی مشغول است.

گویا ایده عکاسی به این روش در یک بازار روز در سانتیاگو به ذهن عکاس می رسد. در این بازار، عکاس متوجه می شود که فردی در حال فروش گوی های بلورین با قیمت بسیار ارزان است. چند عدد از این گوی ها را خریداری می کند که در نهایت به لنز دوربین او تبدیل شدند. چند شب بعد، عکاس دوربین و یکی از این گوی ها را با خود به رصد خانه پارانال می برد که در صحرای آتاکاما در شمال شیلی قرار دارد.

این رصد خانه در جایی بسیار مرتفع قرار داده شده و از تمامی نورهای مزاحم در امان است. همچنین یکی از بهترین سایت ها برای عکاسی در شب است. نوبت کاری مونوز ماتیوز تمام می شود و او با یک سه پایه، یک دوربین و یک گوی بلورین از رصد خانه خارج می شود تا به عکاسی بپردازد.

او گوی بلورین را بر روی یک میله چوبی قرار داد و سپس دوربین کانون ۶D را بر روی آن متمرکز کرد. او از یک لنز واید ۲۴ میلیمتری استفاده می کند تا بتواند بخش عظیمی از کهکشان را داخل گوی بلورین مشاهده کند. پس از چند بار تلاش، در نهایت این عکاس موفق به گرفتن این عکس زیبا می شود.

در این عکس خوشه های ستاره ای، گاز و گرد و غبار درون کهکشان راه شیری قابل مشاهده است. نگاه انسان در این عکس به سمت مرکز کهکشان دوکی شکل راه شیری می رود. زیبایی این عکس باعث شد تا هزاران بار در فضای مجازی به اشتراک گذارده شود.

البته او در همان ابتدا که عکس را بر روی دوربین خود مشاهده می کند بشدت هیجان زده می شود. وی در ادامه اینگونه عنوان می کند: این گوی های بلورین ارزان قیمت هستند و خریدن یکی از آنها را به شما پیشنهاد می دهم. مطمئن باشید در زمان استفاده از آن بسیار لذت خواهید برد و هر یک از آنها می توانند تجربه متفاوتی از عکاسی را به شما بدهند. من خود ایده های بسیاری برای استفاه از آنها در عکاسی دارم که در آینده همه آنها را عملی خواهم کرد.

سفری به مرکز کهکشان

بیگ بنگ: در مرکز کهکشان ما چه چیز عجیب و غریبی وجود دارد؟ در کتاب علمی-تخیلی ژول ورن تحت عنوان سفری به مرکز زمین، پروفسور لیدن بروک و محققان همراهش با عجایب و شگفتی‌های زیادی مواجه شدند، داستان آنها شباهت زیادی به جستجوی کیهانی دانشمندان دارد.

اخترشناسان از قبل در مورد اشیاء عجیب و غریبی که در مرکز کهکشانی واقع شده‌اند خبر داشتند، مثل ابرهای غباری کیهانی عظیم، خوشه‌های ستاره‌ای درخشان، حلقه‌های مارپیچی گاز و حتی یک سیاهچالۀ پرجرم. بیشترین بخش مرکز کهکشانی توسط غبار و گاز از زاویه دید ِ ما پوشیده شده اما با استفاده از اشکال دیگر تابش الکترومغناطیسی قابل بررسی است. این ویدیوی برجسته در واقع یک زوم دیجیتالی به مرکز کهکشان راه شیری است که با تصاویر نور مرئی از بررسی دیجیتالی آسمان آغاز می شود. همانطور که این فیلم پیش می رود، این نور به نور فروسرخ نفوذ کرده در غبار تغییر شکل پیدا می کند و بر ابرهای گازی تأکید دارد که در سال ۲۰۱۳ در حال سقوط به درون سیاهچاله مرکزی راه شیری بودند. در ماه می سال ۲۰۱۸، مشاهدات یک ستاره که از نزدیکی سیاهچالۀ مرکزی کهکشان راه شیری عبور می کرد برای اولین‌بار یک سرخ‌گرایی گرانشی را در نور ستاره نشان داد – همانطور که از نظریه نسبیت عام اینشتین پیش‌بینی می کند. جزئیات بیشتر را اینجا بخوانید.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

جزئیات کشف آب مایع در مریخ

جزئیات کشف آب مایع در مریخ

خبر کشف آب مایع در مریخ یکی از تیترهای داغ این روزهای رسانه‌های معتبر است. امروز، نگاهی دقیق‌تر و جامع‌تر به این کشف بسیار بزرگ خواهیم داشت.

مدت زمان زیادی‌ست که دانشمندان از امکان حیات بر روی مریخ سخن گفته و به دنبال پیدا کردن راهی برای سکونت در این سیاره هستند. اگرچه تا به امروز بسیاری از فرضیه‌ها پیرامون سیاره سرخ رد شده است، اما چند روز پیش، دانشمندان به کمک فضاپیمای مارس اکسپرس از کشف آب مایع در مریخ خبر داده و بسیاری از کارشناسان را غافلگیر کردند.

مطابق با اطلاعات به دست آمده، این دریا در قطب جنوبی مریخ و زیر پوششی از یخ قرار گرفته و طول آن به ۲۰ کیلومتر می‌رسد. وجود مقادیر بالایی از نمک‌های سدیم، منیزیم و کلسیم و همچنین فشار زیاد یخ از بالا سبب کاهش نقطه انجماد شده است. آیا این کشف می‌تواند نویدبخش شرایطی مناسب برای زندگی انسان‌ها باشد؟

بلو اوریجین برای نهمین بار موشک خود را تست کرد

بیگ بنگ: موشک جدید “نیو شپرد” متعلق به شرکت بلو اوریجین در نهمین پرواز آزمایشی خود به سمت فضا پرتاب شد و با موفقیت تمام مراحل را پشت سر گذاشت و در نهایت پیشران نیز فرود آمد. این موشک در آیندۀ نزدیک قرار است حامل توریست‌های فضایی باشد.

blue nineبه گزارش بیگ بنگ، در ساعت ۱۰:۱۱ صبح در روز ۱۸ جولای ۲۰۱۸، تقویت کننده و کپسول نفربر ِ بدون سرنشین بلو اوریجین به آسمان تگزاس پرتاب شد تا مشاهده شود که سیستم پرتاب پس از بکارگیری پوشش مهندسی شدۀ جدید چگونه کار می‌کند. با توجه به گزارش بلو اوریجین، این پرواز تنها ۱۱ دقیقه و ۱۷ ثانیه به طول انجامید، اما این مدت برای موشک اولیه دارای یک موتور BE3 که برای پرتاب کپسول به فضا  تعبیه شده، کافی میباشد.

سیستم فرار اضطراری این کپسول ۲۰ ثانیه بعد از مرحله ترک آشیانه فعال گردید. موتور قوی این موشک، گشتاوری در حدود ۷۰۰۰۰ پوند را تولید کرد و لذا ضربه‌هایی با شتاب ۱۰ g را به مانکن اسکای واکر موجود بر روی صندلی خلبان وارد نمود. کپسول حداکثر به ارتفاع ۱۱۸۸۲۵ متری پرتاب شد و لذا  یک رکورد جدید برای شرکت بلو اوریجین ثبت نمود. علاوه بر این سرعت پرتاب نیز  ۳۵۹۸ کیلومتر بر ساعت بود.

blue nineهدف از ماموریت ۹ (M9) تأیید این موضوع است که موشک جدید شپرد در حین عملیات بر اساس پارامترهای طراحی خود می‌تواند از شرایط اضطراری جان سالم به در ببرد و بدون هیچگونه مشکل ِ حاد فرود بیاید. هدف دیگر، ارزیابی نحوۀ عملکرد سیستم کنترل موجود در کپسول آزمایشی در نزدیکی فضای خلاء بود. با توجه به گزارش بلو اوریجین، این کپسول با هیچ مشکلی جدی مواجه نشد و توانست با باز کردن چتر نجات مسیر خود را به خوبی کنترل کند. در ویدئوی زیر خلاصه‌ای از این ماموریت را مشاهده می کنید:

اگر چه کپسول خدمه هیچ انسانی را، به جز مانکن اسکای واکر حمل نمی‌کرد، اما شامل ۷ بار تجاری بود. که عبارت بودند از انجام تست‌هایی برای مطالعه گازهای دانه‌ریز و، یکی از دستگاه‌های ناسا برای ثبت شرایط محیطی داخلی کپسول، آزمایش دیگری برای مطالعه چگالی قطرات در گرانش صفر‌، یک مانیتور میدان الکترومغناطیسی، پلت‌فرمی برای جداسازی قسمت ترابری از ارتعاشات موشک، یک بسته نمونه از مواد مختلف، و بار داخلی شرکت.

ترجمه: سهیلا دوست پژوه/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: newatlas.com

ابرهای زمین و آسمان

بیگ بنگ: اگر به اندازۀ کافی بالا بروید، ممکن است بین ابرهای آبی زمین و ابرهای ستاره‌ای کهکشان راه شیری قرار بگیرید. چنین اتفاقی ماه گذشته برای یک عکاس نجومی کوهنورد افتاد. در پس زمینۀ بالای ابرهای سفید، قله‌ کوه‌ها در دامنه دولومیت در شمال ایتالیا به تصویر کشیده شده‌اند.

CloudsOfEarthAndSky Perroneاین عکس در چندین نوبت از لاگازویی، یکی از دامنه‌های دولومیت گرفته شده است. صدها میلیون سال پیش، دامنه‌های دولومیت کوهستان نبودند بلکه جزیره‌هایی در یک دریای باستان بودند که از طریق برخورد با صفحات تکتونیکی برافراشته شدند. تاریخچه دامنه‌های منشعب دولومیت ویژگی‌های متفاوت و غیرعادی آن را نشان می دهد که شامل تاج‌های دندانه‌دار و فسیل‌های دریایی باستان می باشد. در بالای دامنه‌های دولومیت و در فاصله‌های دور، خطوط غبار تیره از خط مرکزی کهکشان راه شیری عبور می کنند. ستارگان و غبار با ابرهای قرمز درخشان گاز هیدروژن نشان داده می شوند – مثل سحابی مرداب که درست در بالای مرکز سمت چپ دیده می شود.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

واضح‌ترین عکس از اطراف سیاهچالۀ مرکزی راه شیری منتشر شد

بیگ بنگ: یک آرایه تلسکوپی عظیم و جدید، واضح‌ترین چشم‌انداز از مرکز کهکشان راه شیری را تهیه کرده است. این عکس ِ فوق‌العاده، ناحیه پیرامون سیاهچاله غول پیکرِ واقع در مرکز کهکشان ما را نشان می دهد که حدود ۲۵۰۰۰ سال نوری با زمین فاصله دارد.

MeerKAT Galactic Centre Low Resبه گزارش بیگ بنگ، این تلسکوپ، آرایۀ تلسکوپ رادیویی مرکات(MeerKAT) نام دارد و از ۶۴ دیش تشکیل شده است که همه آنها توان شناسایی امواج رادیویی را دارند و در منطقه نیمه بیابانی کارو در آفریقای جنوبی واقع شده‌اند. این تلسکوپ در مقایسه با تلسکوپ‌های مشابه خود، حساسیت بسیار بیشتری دارد. در این عکس رنگ‌ها نشان دهندۀ روشنایی امواج رادیویی است که تلسکوپ آنها شناسایی می کند: رنگ قرمز نشان دهنده نشرهای ضعیف و رنگ‌های زرد و قرمز از قوی‌ترین نشرها حکایت دارند.

اگرچه این عکس به یک نابسامانی آتشینِ در حال چرخش شباهت دارد، اما از ویژگی‌هایی برخوردار است که قبلا در هیچ عکسی دیده نشده است؛ مثل منابع فشرده رشته‌های طویل و مغناطیسی که از ناحیه مرکزی نشات می گیرند. این عکس، چشم‌اندازی بسیار واضح از بقایای ابرنواخترها و مناطق ایجاد ستاره فراهم می کند. رشته‌های باریک و طویل که در عکس مشاهده می کنید، نخستین‌بار در دهه ۱۹۸۰ میلادی شناسایی شدند، اما منشاء آنها همچنان به صورت یک راز باقی مانده است. آنها در نزدیکی سیاهچاله مرکزی راه شیری دیده می شوند، نَه در هیچ جای این کهکشان پهناور.

meerkat x«فرهاد یوسف زاده» از دانشگاه نورث وسترن در اونستون ایلینویز که کارشناس در زمینه است، می گوید: «این عکس واقعا جالب توجه است و شاید بتواند این معمای قدیمی را حل کند.» گرفتنِ عکس از مرکز راه شیری واقعا کار دشواری است، نه تنها به این خاطر که ۲۵۰۰۰ سال نوری از ما فاصله دارد، بلکه به این دلیل که در مسیر صورت فلکی «قوس» قرار دارد و پشت توده‌ای از گاز و گرد و غبار، پنهان شده است. پس امکان مشاهدۀ آن با تلسکوپ‌های نوری از زمین وجود ندارد. اما فروسرخ، پرتو ایکس و برخی طول موج‌های رادیویی مثل آنهایی که تلسکوپ مرکات شناسایی می کند، می توانند به درون این گرد و غبار نفوذ کنند و چشم‌اندازی منحصربفرد از این منطقه تهیه کنند. موقعیت تلسکوپ در آفریقا نیز واقعا ایده‌آل است و راه شیری تقریبا برای ۱۲ ساعت در هر روز قابل مشاهده می باشد.

«فرناندو کامیلو» دانشمند در رصدخانه اخترشناسی رادیویی آفریقای جنوبی «SARAO» که ساخت و بکارگیری آرایۀ تلسکوپی مرکات را بر عهده دارد، گفت: «ما می خواستیم قابلیت‌های علمی این تلسکوپ را به رخ بکشیم. مرکز کهکشان راه شیری یک مرکز ایده‌آل بود که پدیده‌های نامعلوم زیادی را در دل خود جای داده است و تهیه عکس از آن با تلسکوپ‌های رادیویی کار خیلی دشواری است. اگرچه این تلسکوپ روزهای ابتدایی خود را تجربه می کند و راهی طولانی در پیش دارد، اما ما تصمیم گرفتیم تا در این راه بزرگ قدم بگذاریم. نتایج بدست آمده، شگفتی ما را در پی داشت.»

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sciencealert.com

عکس جدید تیتان، بهترین چشم‌انداز از این قمر بیگانه را ارائه می‌دهد

عکس جدید تیتان، بهترین چشم‌انداز از این قمر بیگانه را ارائه می‌دهد

کاوش قمر زحل، تیتان، دشوار است چرا که جو بسیار غلیظی دارد- در حقیقت غلیظ‌تر از جو زمین. اما تصاویر جدید توانسته‌اند به اعماق بیشتری از این جو نفوذ کنند تا واضح‌ترین چشم‌انداز  به دست آمده تا به امروز را در اختیار ما قرار دهند.

این تصاویر با استفاده از داده‌های فروسرخ فضاپیمای کاسینی ناسا تهیه شده‌اند، که در شهریور ۱۳۹۶/ سپتامبر ۲۰۱۷ (پس از آخرین پروازش از کنار تیتان در بهار ۱۳۹۶) با برخورد برنامه‌ریزی شده‌اش به زحل، به پایان کار خود رسید.

کاسینی دستگاه فروسرخی به نام طیف‌سنج نقشه‌برداری فروسرخ و مرئی (VIMS) روی خود داشت؛ دانشمندان از داده‌های ۱۳ سال آن استفاده کردند و این چشم‌اندازهای جدید را کنار هم قرار دادند.

ناسا گفت: «این مجموعه جدید، بهترین تصاویر به دست آمده تاکنون است که نشان‌ می‌دهد این قمر اگر جو مه‌آلودی نداشت، از دید ناظر عادی احتمالا چگونه به نظر می‌رسید. این مجموعه تصویر به احتمال زیاد تا مدت‌ها جایگزین نخواهد شد.»

ذرات آئورسل در جو تیتان به شدت نور مرئی را پراکنده می‌کنند، و این می‌تواند مشاهده سطح این قمر را با چشم غیرمسلح تقریبا غیرممکن کند. خوشبختانه نور فروسرخ می‌تواند به درون این مه نفوذ کند، امواج رادیویی نیز این قابلیت را دارند و از آن‌ها برای کشف اولیه دریاچه‌ها و دریاهای متان و اتان در تیتان نیز استفاده شده بود.

در جریان تلاش‌های قبلی برای نقشه‌برداری از سطح تیتان، بالارفتن ناگهانی وضوح تصاویر سبب شد نوعی گسستگی و ناهمگونی در نقشه این دنیای بیگانه دوردست به وجود آید. از آنجا که این اطلاعات در پروازهای متفاوت از نزدیکی تیتان جمع‌آوری شده که طی آن‌ها نواحی مختلف در زمان‌های مختلف مشاهده شده‌اند، تصاویر نهایی شاید کمی عجیب به نظر برسد چون در آن، مرز بین تکه‌های مختلف تصویر دیده می‌شود.

ناسا درمورد آخرین تصاویر گفت: «اما از طریق تجزیه و تحلیل دقیق داده‌ها و همچنین پردازش دستی زمان‌بَر موزاییک‌ها، بیشتر این خطوط مرزی حذف شده‌اند.»

این تصاویر به ما چه می‌گویند؟ ما می‌توانیم تواحی پر از تپه را در مناطق استوایی این قمر را ببینیم که در تصاویر به رنگ قهوه‌ای هستند. و همچنین می‌توانیم ببینیم که تیتان سطح پیچیده‌ای با عوارض متعدد زمین‌شناختی دارد.

تیتان به جز زمین تنها جایی است که پهنه‌های شناخته شده‌ای از مواد مایع بر سطح خود دارد-البته به جای آب هیدروکربن‌های مایع دارد. همچنین ممکن است دارای اقیانوسی زیرزمینی باشد که در نتیجه، ممکن است شکلی از حیات در آن وجود داشته باشد.

ناسا درحال حاضر ماموریتی برای بازگشت به تیتان در سال ۱۳۹۹ /۲۰۲۰ در نظر دارد: پیشنهاده (پروپوزالی) برای فرستادن پهپاد به سطح قمر برای پرواز بر فراز نواحی جالب‌تر آن. ما براساس جدیدترین تصاویر، به نظر می‌رسد زمان آن است که در مورد بازگشت هرچه زودتر به تیتان تصمیم جدی بگیریم.

پلانک “تابش پس زمینه کیهانی” را ترسیم کرد

بیگ بنگ: جهان ما از چه چیزی ساخته شده است؟ برای پاسخ به این سئوال، ماهواره پلانک متعلق به سازمان فضایی اروپا از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ با جزئیات بی‌سابقه‌ای از “تابش پس زمینه کیهانی” نقشه تهیه کرد و اختلافات دمایی جزئیی را در قدیمی‌ترین سطح نوری شناخته شده – پس زمینه آسمان وقتی جهان ما برای اولین‌بار در نور، مرئی شد (۳۸۰ هزار سال پس از بیگ بنگ) – را نشان می دهد.

CMB Planckاین پس زمینه مایکروویو کیهانی که در تمام جهات قابل رویت است یک پرده پیچیده است که فقط می تواند الگوهای گرم و سرد را نشان دهد. این پس زمینه زمانی دیده شد که جهان از انواع خاصی از انرژی شکل گرفت که به طرق خاصی تکامل پیدا کردند. نتایج نهایی که هفته گذشته منتشر شد دوباره تأیید می کنند که بیشتر جهان ما غالبأ از انرژی تاریک اسرارآمیز و ناآشنا تشکیل شده و حتی بیشتر انرژی مادۀ باقیمانده، به طرز عجیبی تاریک است. همچنین، داده‌های «نهایی» سال ۲۰۱۸ سن جهان را ۱۳٫۸ میلیارد سال و سرعت انبساط محلی – به نام ثابت هابل – را حدود ۶۷٫۴ (+/-۰٫۵) کیلومتر بر ثانیه بر مگاپارسک تخمین زدند. به طرز عجیبی این جهان اولیه که ثابت هابل را نشان می دهد اندکی کمتر از مقداری است که روش‌های دیگر جهان‌ ِ نخستین را تخمین زده‌اند و این موضوع بحث‌های زیادی را به راه انداخته است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod