شکوه یک سحابی سرخ رنگ

بیگ بنگ: یک مطالعه بر روی این ویژگی‌های رنگی آسمان یعنی ستارگان، غبار و گازهای درخشان در نزدیکی سحابی NGC 6914 انجام شده است. این مجموعه سحابی بازتابی حدود ۶۰۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد و در شمال صورت فلکی ماکیان به سمت صفحۀ کهکشان راه شیری، واقع شده است.

NGC Ederابرهای غباری میان ستاره‌ای مبهم به طور شبح‌وار ظاهر شده‌اند، در حالی که سحابی نشری هیدروژنی قرمز رنگ؛ همراه با سحابی بازتابی آبی رنگ و غباری، این بوم آسمانی را رنگ‌آمیزی کرده است. تابش فرابنفش ستارگان جوان، پرجرم و داغ ماکیان OB2 در واقع گاز هیدروژن اتمی این منطقه را یونیزه می کنند و یک درخشش سرخ رنگ را در اثر ترکیب مجدد پروتون‌ها و الکترون‌ها ایجاد می کنند. همچنین ستاره‌های ماکیان OB2 نور ستاره‌ای آبی رنگی که توسط ابرهای غباری منعکس می شوند را تولید می کنند. این میدان تلسکوپی ۱ درجه‌ای تقریبأ ۱۰۰ سال نوری گستردگی دارد.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

امکان حیات بر روی ماه وجود داشته است!

امکان حیات بر روی ماه وجود داشته است!

امکان حیات بر روی ماه وجود داشته و البته دانشمندان تنها به این مهم اکتفا نکرده و اظهار داشته اند که امکان زندگی بر روی ماه قبلا و برای دو مرحله وجود داشته است.

امکان حیات بر روی ماه در حدود ۴ میلیارد سال پیش و نیز ۳ و نیم میلیارد سال پیش وجود داشته است، زیرا در این دوران ماه دارای آب، میدان مغناطیسی و اتمسفر بود و این احتمال وجود دارد که از مواد ارگانیک هم برخوردار بوده است. این شرایط میلیونها سال طول کشیده و لذا زمان کافی برای شکل گیری حیات بر روی ماه وجود داشته است.

شاید دیگر لازم نباشد برای یافتن منشا حیات به فکر سفر به سیارات دور دست باشیم، زیرا امکان حیات بر روی ماه زمانی وجود داشته و نتایج تحقیقات منتشر شده در مجله Astrobiology موید این نظریه است.

البته پژوهشگران به هیچ عنوان قصد ندارند وجود حیات بر روی ماه را تایید کنند، بلکه تنها به این مهم اکتفا کرده اند که امکان حیات بر روی ماه در گذشته های دور را عنوان کنند. برای دانشمندان وجود اتمسفر، آب، میدان مغناطیسی و اجزا ارگانیک نشانه حیات است. تحقیقات جدید وجود تعدادی از این ملزومات حیات را بر روی ماه تایید کرده است.

اگر آب کافی و اتمسفر برای مدت طولانی بر روی ماه وجود داشته است می توان احتمال داد که حیات بر روی این قمر شکل گرفته باشد، اما با این وجود هنوز نمی توان با قاطعیت این نظر را ارائه داد. فراموش نکنیم وجود ذخایر آب در لایه های زیرین ماه و نیز یخ در دهانه های قطبی این قمر ثابت شده است.

امکان حیات بر روی ماه در دو دوره زمانی

در حدود ۴ و نیم میلیارد سال پیش و زمانیکه زمین با یک جرم آسمانی دیگر برخورد می کند قسمتی از زمین جدا شده و تبدیل به ماه می شود. ماه در ابتدا حالت مذاب داشت با اقیانوسی از ماگما که گازهای مختلف را در آسمان منتشر می کردند. این گازها برای ساختن اتمسفر بر روی ماه کافی بوده اند.

۴ میلیارد سال پیش اقیانوسهای مذاب در ماه منجمد می شوند و حوزچه های آب بر روی ماه شکل می گیردند. این نخستین باری بود که شرایط حیات بر روی ماه وجود داشت. برای دومین بار و در حدود ۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون سال پیش فعالیت های آتشفشانی شدید در ماه شکل گرفت که میلیونها سال دوام داشت. این فعالیت آتشفشانی می توانسته است اتمسفری با چگالی بالاتر و آب بیشتر بر روی ماه ایجاد کند.

بر این اساس به احتمال زیاد آب به مدت ۷۰ میلیون سال بر روی ماه جاری بوده است و با وجود میادین مغناطیسی، احتمالا ماه از شر طوفان های خورشیدی در امان بوده است. اما هنوز بطور دقیق مشخص نیست که آیا فاکتورهایی که بر شمردیم در یک زمان و با هم بر روی ماه وجود داشته اند یا خیر.

به هرحال این احتمال وجود دارد که شرایط برای حیات میکروبی بر روی ماه وجود داشته است. در نهایت پوسته ماه خشکید و امکان شکل گیری حیات برای همیشه از بین رفت. شاید تشعشعات کیهانی، طوفان های خورشیدی و بارش های شهابی حیات را از روی ماه برچیدند. به یقین نمونه برداری از ماه در آینده در روشن شدن این موضوع به دانشمندان کمک بسیار خواهد کرد.

درخشش یکی از مهم‌ترین ستارگان آسمان

بیگ بنگ: در مرکز این عکس یکی از مهمترین ستاره‌های آسمان است. علت اهمیت این است که به طور تصادفی، این آسمان با یک سحابی بازتابی خیره‌کننده احاطه شده است.

RSPup HubbleBondستارۀ “آر اس کشتی‌دم” که پرنورترین ستاره در مرکز این عکس است تقریبأ ده برابر پرجرم‌تر از خورشید و به طور میانگین ۱۵۰۰۰ برابر درخشان‌تر است. در واقع، آر “اس کشتی‌دم” یک نوع ستارۀ متغیر قیفاووسی است: دسته‌ای از ستارگانی که درخشندگی آنها برای برآورد فاصله تا کهکشان‌های نزدیک بعنوان یکی از اولین گام‌ها در تعیین مقیاس فاصلۀ کیهانی بکار می رود. از آنجاییکه این ستاره به مدت حدود ۴۰ روز می درخشد، تغییرات منظم درخشندگی‌اش با تأخیر در امتداد سحابی دیده می شود، به ویژه انعکاس نور. با استفاده از اندازه‌گیری‌های تأخیر زمانی و اندازۀ زاویه‌ای سحابی، سرعت شناخته شده نور اخترشناسان را قادر می سازد تا فاصله تا آر اس کشتی‌دم را ۶۵۰۰ سال نوری برآورد کنند، همراه با یک خطای جزئی مثبت یا منفی ۹۰ سال نوری. این فاصلۀ اندازه‌گیری شده که دستاور تأثیرگذاری در نجوم ستاره‌ای است درخشندگی واقعی این ستاره را مشخص می کند و دانش ما از فواصل تا کهکشان‌های فرای کهکشان راه شیری را ارتقا می دهد. این عکس برجسته توسط تلسکوپ فضایی هابل گرفته شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

پرتوهای گامایی که زمان را به عقب برمی‌گردانند!

Gamma Raysبه گزارش بیگ بنگ به نقل از ایسنا، یک مطالعه جدید نشان می دهد که این انفجارهای گاما، زمان معکوس دارند. به این معنی که موج نور درخشان در یک جهت منتشر می‌شود و سپس دوباره در جهت مخالف ارسال می‌شود. محققان می‌گویند هیچ تصوری از منشاء این سیگنال‌های گامای زمان معکوس ندارند، چرا که فیزیک اطراف سیاه‌چاله‌ها آنقدر عجیب است که هیچ چیز را نمی‌توان غیر محتمل شمرد.

طبق گفته ناسا، انفجارهای گاما نوعی از انفجارهای پرانرژی هستند که تاکنون شناسایی شده‌اند و درخشان‌تر از یک میلیون تریلیون برابر خورشید منظومه شمسی است. انفجارهای گاما درخشان‌ترین منابع موجود در طبیعت هستند و بیشتر از هر چیز دیگری که نور منتشر می‌کند، انرژی تولید می‌کند. هنگامی که دو ستاره نوترونی برخورد می‌کنند، همین‌طور که در حال تشکیل یک سیاه‌چاله هستند، یک انفجار پرتو گامای کوتاه منتشر می‌کنند. ابرنواخترها یا انفجارهای ستاره‌ای، انفجارهای گامای طولانی‌تری را به وجود می‌آورند.

در هر دو نوع انفجار گاما، بیشتر انرژی آنها به شکل پالس یا نقاط نوری لحظه‌ای در می‌آید. همین‌طور که دانشمندان به داده‌ها نگاه می‌کردند، به نظرشان رسید که ساختار این پالس‌ها مثل بازتاب در یک آینه است. بررسی شش انفجار پرتوهای گاما که توسط رصدخانه گامای “کامپتون”(Compton) ناسا که در دهه ۱۹۹۰ شناسایی شده بود، نشان داد که انفجارها دارای نشانه‌های نور زمان‌معکوس هستند. به بیان دیگر، همه آنها دارای نشانه‌هایی هستند که نوسان می‌کنند و پس از چرخش، در زمان به عقب می‌روند. متخصصان می‌گویند این موضوع برای هر دو انفجار گامای کوتاه مدت و طولانی مدت درست است.

adbffefbbfebfdانفجار گاما نشان‌دهنده تشکیل یک سیاه‌چاله و انواع مختلفی از چیزهای بسیار عجیب و غریب است که با فضا و زمان و تعاملات بین آنها در مجاورت یک سیاه‌چاله ارتباط دارد. اگرچه این انفجار احتمالا زمان را با مکانیزم تابشی، همانطور که در یک فیلم علمی-تخیلی مشاهده می‌شود، معکوس نمی‌کند، اما نمی‌توان هیچ احتمالی را رد کرد. هنگامی که یک ستاره منفجر می‌شود، یک موج انفجار بزرگ می‌تواند از طریق ماده به بیرون حرکت کند و درخشان شود و با عملکردی شبیه به بازتاب از سطحی مانند آینه، معکوس کردن زمان را تداعی کند.

با این حال، همه متقاعد نشده‌اند که معکوس کردن زمان بهترین توضیح برای سیگنال‌های انفجاری گاما باشد. “بینگ ژانگ”، استاد فیزیک انرژی بالا در دانشگاه نوادا لاس وگاس که بخشی از این مطالعه نیست، گفت: من از تلاش‌های ارزشمند نویسندگان این مطالعه قدردانی می‌کنم. با این حال، داربست‌هایی که تحقیق بر روی آن ساخته شده است، ممکن است ناقص باشد.

وی افزود: رسیدن به ساختارهای معکوس شدن زمان بر پایه این فرض است که هر گریز گاما متشکل از چندین پالس کامل است که هر کدام دارای یک شکل است که توسط یک معادله ریاضی توصیف می‌شود. اما شکل و ماهیت این پالس‌ها ممکن است پیچیده‌تر از یک فرم ساده ریاضی باشد، به طوریکه این پالس‌های سه گانه ممکن است از لحاظ فیزیکی واقعی نباشند. وی ادامه داد: شاید فرضیه آینه در نهایت معتبر باشد، اما در حال حاضر نمی‌توان به طور کامل از آن حمایت کرد. مثل همیشه، هرچه بیشتر یک سیاه‌چاله را بررسی می‌کنیم، همه چیز عجیب‌تر از گذشته می‌شود. جزئیات بیشتر این پژوهش در مجله Astrophysical منتشر شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: livescience.com

بررسی وضعیت آب و هوای تاریخی در فضا

بیگ بنگ: بر اساس تحقیقات جدید در دانشگاه واریک، وضعیت آب و هوای تاریخی در فضا می تواند به ما کمک کند تا اطلاعاتی از رویدادهای آینده کسب کنیم.

spaceweatherبه گزارش بیگ بنگ، پروفسور «ساندرا چپمن» از مرکز اخترفیزیک، فضا و همجوشی در دانشگاه واریک سرپرستی پروژه‌ای را بر عهده داشت که در آن، نقشه آب و هوای فضا را در چرخه‌های خورشیدی قبلی در طول نیم قرن گذشته تنظیم کرد. او یک الگوی تکرار شونده در چگونگی تغییر فعالیت آب و هوای فضا همسو با چرخه خورشیدی کشف کرد. خورشید هر ۱۱ سال یکبار چرخه‌های خورشیدی را تجربه می کند. در این دوره، تعداد لکه‌های خورشیدی به حداکثر می رسد. فعالیت خورشیدی بیشتر به معنای شراره‌های خورشیدی بیشتر است. این شرایط، باعث بروز آب و هوای فضایی شدیدتری در زمین می شود.

تحقیقات جدید زمینه را برای درک بهتر و برنامه‌ریزی برای آب و هوای فضا و هرگونه تهدیدی که می تواند گریبان سیاره ما را بگیرد، فراهم می کند. آب و هوای فضا می تواند وسایل الکترونیکی، خطوط هوایی، سیستم‌های ماهواره‌ای و مخابرات را با اختلال روبرو سازد؛ این عوامل به فعالیت خورشید بستگی دارند، اما چون فعالیت خورشید در هر چرخه خورشیدی متفاوت است، پیش‌بینی احتمال بروز رویدادهای آب و هوای فضا کار دشواری می باشد.

sunspotتحقیق فعلی نشان می دهد که آب و هوای فضا و فعالیت خورشید کاملا تصادفی نیستند و شاید رویدادهای آب و هوایی در چرخه‌های آتی را محدود کند. «ساندرا چپمن» پروفسور دپارتمان فیزیک دانشگاه واریک و نویسنده ارشد گفت: «ما با تجزیه و تحلیل پنج فعالیت ِ “حداکثر خورشیدی” دریافتیم که اگرچه احتمال کلی بروز رویدادهای شدید می تواند متغیر باشد، اما یک نوع الگو بر این رویدادها حاکم است که تغییر پیدا نمی کند. اگر این الگو در فعالیت حداکثری بعدی خورشید تداوم داشته باشد، تحقیق ما آمادگی بهتری برای مواجهه با تهدیدهای آب و هوایی در زمین مهیا خواهد کرد.»

عوامل دخیل در آب و هوای فضا (خورشید و بادهای خورشیدی) و واکنشی که در زمین دیده می شود، به طور مداوم در ۵ چرخه خورشیدی گذشته مورد بررسی و مشاهده قرار گرفته است. هر چرخه خورشیدی از مدت زمان و میزان فعالیت حداکثری متفاوتی برخوردار است. متعاقبا، وضعیت جوی زمین در فضا در فعالیت‌های مختلف خورشیدی، متفاوت بوده است. رویدادهای شدید به میزان کمتری روی می دهند. به همین خاطر، تهیه تصویری آماری از احتمال وقوع آنها در حال حاضر کاری بس دشوار است. جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریۀ Space Weather منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: phys.org

تجربه شگفت انگیز عکاسی از کهکشان با استفاده از یک گوی بلورین

تجربه شگفت انگیز عکاسی از کهکشان راه شیری با استفاده از یک گوی بلورین

تجربه شگفت انگیز عکاسی از کهکشان راه شیری با استفاده از یک گوی بلورین در نهایت منجر به ثبت تصویری بسیار زیبا و خیره کننده از این کهکشان شد.

تجربه شگفت انگیز عکاسی از کهکشانی که در آن زندگی می کنیم، با قرار دادن دوربین در پشت یک گوی شیشه ای، متعلق به یک ستاره شناس بنام خوان کارلوس مونوز ماتیوز است که در شیلی موفق به ثبت این اثر زیبا شد. در این عکس که از پشت یک گوی بلورین به شکار کهکشان راه شیری پرداخته است، شاهد هستیم که این کهکشان چگونه به شکل واژگون در این گوی بلورین نمایان شده.

مونوز ماتیوز در ابتدا لنز دوربین خود را بر روی گوی بلورین متمرکز کرد تا بتواند از این طریق جزئیات بیشتری از کهکشان را مشاهده کند. اما نتیجه بدست آمده او را بهت زده کرد. او در نهایت عکسی را مشاهده کرد که به نظر می رسید کل کهکشان راه شیری را در این گوی بلورین جای داده است.

تجربه شگفت انگیز عکاسی با مونوز ماتیوز

مونوز ماتیوز یک ستاره شناس است که شکل گیری و تکامل کهکشان ها را مطالعه می کند. وی در این خصوص می گوید: همواره از اینکه به عکاسی کهکشان راه شیری بپردازم لذت بسیاری می بردم، اما تاکنون عکس های بسیاری از این کهکشان گرفته شده و زیبایی آن را به ثبت رسانده اند. لذا همواره در صدد یافتن راهی برای گرفتن یک عکس خاص از کهکشان راه شیری بودم.

مونوز ماتیوز برای رصد خانه جنوبی اروپا کار می کند که در واقع مجموعه ای از تلسکوپ ها هستند که در سراسر دنیا پراکنده شده اند. اما او بیشتر وقت خود را به کار در رصد خانه پارانال در شیلی مشغول است.

گویا ایده عکاسی به این روش در یک بازار روز در سانتیاگو به ذهن عکاس می رسد. در این بازار، عکاس متوجه می شود که فردی در حال فروش گوی های بلورین با قیمت بسیار ارزان است. چند عدد از این گوی ها را خریداری می کند که در نهایت به لنز دوربین او تبدیل شدند. چند شب بعد، عکاس دوربین و یکی از این گوی ها را با خود به رصد خانه پارانال می برد که در صحرای آتاکاما در شمال شیلی قرار دارد.

این رصد خانه در جایی بسیار مرتفع قرار داده شده و از تمامی نورهای مزاحم در امان است. همچنین یکی از بهترین سایت ها برای عکاسی در شب است. نوبت کاری مونوز ماتیوز تمام می شود و او با یک سه پایه، یک دوربین و یک گوی بلورین از رصد خانه خارج می شود تا به عکاسی بپردازد.

او گوی بلورین را بر روی یک میله چوبی قرار داد و سپس دوربین کانون ۶D را بر روی آن متمرکز کرد. او از یک لنز واید ۲۴ میلیمتری استفاده می کند تا بتواند بخش عظیمی از کهکشان را داخل گوی بلورین مشاهده کند. پس از چند بار تلاش، در نهایت این عکاس موفق به گرفتن این عکس زیبا می شود.

در این عکس خوشه های ستاره ای، گاز و گرد و غبار درون کهکشان راه شیری قابل مشاهده است. نگاه انسان در این عکس به سمت مرکز کهکشان دوکی شکل راه شیری می رود. زیبایی این عکس باعث شد تا هزاران بار در فضای مجازی به اشتراک گذارده شود.

البته او در همان ابتدا که عکس را بر روی دوربین خود مشاهده می کند بشدت هیجان زده می شود. وی در ادامه اینگونه عنوان می کند: این گوی های بلورین ارزان قیمت هستند و خریدن یکی از آنها را به شما پیشنهاد می دهم. مطمئن باشید در زمان استفاده از آن بسیار لذت خواهید برد و هر یک از آنها می توانند تجربه متفاوتی از عکاسی را به شما بدهند. من خود ایده های بسیاری برای استفاه از آنها در عکاسی دارم که در آینده همه آنها را عملی خواهم کرد.

دریا و درخشش آسمان بر فراز ساحل اورگن

بیگ بنگ: هر قدمی که بر می دارید باعث می شود ماسه به رنگ آبی بدرخشد. این درخشش شب تابی (زیست تابی) نامیده می شود – یک تابش آبی رنگ که در این صحنۀ سورئال در ماه گذشته در ساحل میرز کریک در اورگن ایالات متحده آمریکا ثبت شده است.

MilkyWayOregon Montoyaصخره‌های آتشفشانی پیش زمینه، این دریا را نشانه‌گذاری کرده‌اند، درحالیکه لایه نازکی از مه نور را در افق می پراکند. پرتوهای نور از افق سمت چپ پخش شده‌اند که ناشی از نور بالای ماشین‌ها در بزرگراه ساحل اورگن(US 101) هستند، در حالیکه نور نارنجی رنگ در افق سمت راست از یک کشتی ماهیگیری تابیده شده است. در دوردست کمان ستارگان کهکشان راه شیری دیده می شود که بر فراز یک صخرۀ تاریک نمایان شده است. در واقع شانزده عکس به هم اضافه شدند تا کهکشان راه شیری در پس زمینه مشخص شود و نویز کاهش پیدا کند.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

تغییرات فرگشتی مغز می‌تواند دلیل اختلالات روانی باشد

بیگ بنگ: براساس تحقیقات جدید، تغییرات فرگشتی در مغز انسان می تواند نقش اصلی را در بروز بیماری‌های روانی از قبیل اسکیزوفرنی و اختلال دو قطبی ایفا کند.

به گزارش بیگ بنگ، محققان موفق به شناسایی رشته‌های بلند DNA موسوم به «آرایش‌های تکرار» در یک ژن شده‌اند که بر انتقال کلسیم در مغز تسلط دارد. نویسنده ارشد «دیوید کینگزلی» در یک مصاحبه خبری خاطر نشان کرد: «تغییر در ساختار و توالی این آرایش‌های نوکلئوتیدی احتمالا منجر به بروز تغییراتی در عملکرد ژن CACNA1C در طول فرگشت انسان شده است و شاید خطر بیماری عصبی-روانی را در انسان‌های امروزی تعدیل کرده باشد.» آقای کینگزلی استاد زیست‌شناسی رشد در دانشگاه استنفورد کالیفرنیا است.

محققان نشان دادند که یافته‌ها می تواند زمینه را برای بکارگیری شیوه‌های درمانی بهتر در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و اختلال دو قطبی مهیا نماید؛ این دو بیماری در حدود ۳ درصد از افراد را در سرتاسر جهان درگیر کرده‌اند. طبقه بندی بیماران براساس آرایش‌های تکرارشان می تواند در شناسایی افرادی که به احتمال زیاد به داروهای کانال کلسیم واکنش نشان می دهند، نقش موثری داشته باشد. البته تاکنون نتایج واحدی بدست نیامده است.

آقای کینگزلی افزود: «تحقیقات بیشتری مورد نیاز است تا مشخص شود آیا بیمارانی که تغییر در ژن CACNA1C را تجربه کرده‌اند، از فعالیت کانال کلسیمی بالایی برخوردارند یا خیر.» آرایش‌های تکرار در ژن CACNA1C فقط در انسان‌ها به وقوع می پیوندد. به گفته کینگزلی، احتمال می رود این آرایش‌ها به انسان یک مزیت فرگشتی(تکاملی) اعطا کرده باشد؛ علی‌رغم اینکه خطر بیماری‌هایی نظیر اسکیزوفرنی و اختلال دو قطبی افزایش پیدا کرده است. جزئیات بیشتر این پژوهش در مجله آمریکایی «Human Genteics» منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: upi.com

عکس جدید هابل ۱۵ هزار کهکشان را نشان می‌دهد

بیگ بنگ: اخترشناسان به یکی از جامع‌ترین عکس‌ها از تاریخ تکاملی جهان دست پیدا کردند. قدرت فرابنفش تلسکوپ هابل پنجرۀ تازه‌ای را به روی جهانِ در حال تکامل باز می کند؛ در این شرایط می توان تولد ستارگان در طول ۱۱ میلیارد سال گذشته را تا شلوغ‌ترین دوره ایجاد ستاره که به ۳ میلیارد سال پس از بیگ بنگ مربوط می شود، بررسی کرد.

image stsci h papa m xبه گزارش بیگ بنگ، میدان ژرف هابل از سال ۱۹۹۵ این اجازه را به اخترشناسان داده تا نگاهی به جهان اولیه داشته باشند. این عکس اول بعدها با یک مشاهده عمیق‌تری همراه گردید. میدان فوقِ ژرف هابل در سال ۲۰۰۴ به این عکس دست یافت. هر دو عکس به صورت نور مرئی مشاهده شدند؛ همان شکل از نور که چشم انسان می تواند ببیند. اما اخترشناسان نسبت به بسیاری دیگر از اَشکال نور نامرئی در جهان ابراز علاقه کرده‌اند.

بنابراین، میدان فرا ژرف هابل بعدها به قابلیت مشاهده فروسرخ و فرابنفش هم مجهز گردید؛ این قابلیت به دانشمندان امکان داد تا اطلاعات بیشتری را دربارۀ جهان بدست آورده و در نگاهی به گذشته جهان هم داشته باشند. این نکته کمتر مورد توجه است که مشاهدات مشهور میدان ژرف هابل، تنها عکس‌هایی نبودند که تلسکوپ فضایی هابل از جهانِ دور دست تهیه کرد.

همچنین، تلسکوپ هابل یکی از بخش‌های کلیدی برنامۀ «بررسی عمیق منشا مشاهدات بزرگ» که به اختصار با عنوان «GOODS» شناخته می شود، می باشد. این برنامه وظیفه ادغام مشاهدات ژرف تلسکوپ‌های مختلف فضایی را بر عهده دارد که از جمله مهمترین این تلسکوپ‌ها میتوان به چاندرا و اسپیتزر ناسا، هرشل و تلسکوپ پرتو ایکس نیوتن آژانس فضایی اروپا و خود تلسکوپ هابل اشاره کرد. این مشاهدات به دانشمندان کمک می کنند تا آنها در طول موج‌های مختلف به بررسی کیهان بپردازند.

عکس جدید هابل بخشی از میدان GOODS-North می باشد. در این عکس، تقریبا ۱۵۰۰۰ کهکشان به تصویر کشیده شده‌اند که تقریبا ۱۲۰۰۰ مورد از این کهکشان‌ها در ایجاد ِ ستاره نقش دارند؛ این میزان ۱۴ برابر بیشتر از ناحیه‌ای است که عکس میدان فوق عمیق فرابنفش هابل در سال ۲۰۱۴ به ثبت رساند. دکتر “پاسکال اوش” اخترشناس در دانشگاه ییل و دانشگاه ژنو و همکارانش در برنامه موسوم به «HDUV» همگی نقش مهمی در تهیه این عکس داشتند. همچنین از دوربین میدان عریض هابل «WFC3» کمک گرفته شده است.

اخترشناسان اظهار داشتند: «این عکس ِ هابل، شکاف میان کهکشان‌های خیلی دور و کهکشان‌های نزدیک را پر می کند. چرا که کهکشان‌های دور فقط در قالب نور فروسرخ دیده می شوند و کهکشان‌های نزدیک در طیف وسیعی قابل مشاهده می باشند. نور مربوط به مناطق ایجاد ستارۀ دور در کهکشان‌های دوردست به صورت فرابنفش دیده می شود. با این حال، انبساط جهان باعث شده نور به سمت طول موج‌های فروسرخ سوق پیدا کند. ما با مقایسه عکس‌های فرایند ایجاد ستاره در جهان دور و نزدیک می توانیم درک بهتری از چگونگی رشد کهکشان‌های پیرامون‌مان از توده ستاره‌های داغ و جوان در گذشته بدست آوریم. چون اتمسفر زمین از ورود قسمت عمده نور فرابنفش به زمین جلوگیری می کند، هابل می تواند حساس‌ترین مشاهدات فرابنفش را خارج از جو تهیه کند.»

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sci-news.com

 

شباهت تحول کهکشان راه شیری با زندگی پس از مرگ ققنوس

شباهت تحول کهکشان راه شیری با زندگی پس از مرگ ققنوس

اکثر ستارگان کهکشان راه شیری را می‌‌توان در دو دسته کلی قرار داد. ستارگان گروه اول، از نظر عناصر آلفا (شامل اکسیژن، منیزیوم و سیلیکون) غنی بوده و ستارگان گروه دوم نیز شامل مقادیر زیادی آهن هستند.طبق مدل جدیدی که یک ستاره شناس ژاپنی ارائه داده است، تحول کهکشان راه شیری یک دوره خاموشی مشابه مرگ را پشت سر گذاشته است. پس از گذار از این دوره بوده است که فعالیت‌های ستاره‌سازی در کهکشان ما از سر گرفته شده است.

دلیل این اتفاق برای مدت‌ها بین ستاره‌شناسان ناشناخته بوده است. اما اکنون ستاره‌شناسی ژاپنی از دانشگاه Tohoku مدلی ارائه داده است که علت این پدیده را توضیح می‌دهد.

ستاره‌شناس Noguchi تحول کهکشان راه شیری را در مدت زمان ده میلیارد ساله و بر مبنای فرضیه برافزایش جریان سرد (cold upsurge accretion) مورد بررسی قرار داده است. این مدل تا پیش از این تنها برای توصیف تحول کهکشان‌های بسیار بزرگتر از راه شیری به کار برده می‌شد. اما این ستاره‌شناس نشان داد که این مدل را برای درک تحول کهکشان راه شیری نیز می‌توان استفاده کرد.

بر مبنای این مدل، این دو گروه از ستارگان به دو دوره ستاره‌سازی مختلف مربوط می‌شوند. دو دوره‌ای که توسط یک دوره طولانی خاموشی که باعث توقف ستاره‌سازی شده بود، از هم جدا شده‌اند. از آنجایی که ترکیب شیمیایی ستارگان، به گازهایی که از آن شکل می‌گیرند وابسته است، Noguchi توانست چنین مدل‌سازی‌ای انجام دهد.

در اولین دوره تحول کهکشان راه شیری ، جریان‌های گازهای سرد به درون کهکشان ما جاری شده و اولین ستاره‌ها شکل گرفتند. پس از گذشت چند میلیون سال، برخی از ستارگانی که عمر کوتاهتری داشتند به صورت ابرنواختر منفجر شدند. این انفجارها باعث شد تا مقادیر زیادی از گازهای آلفا تولید شود. مجموعه این گازها در نهایت راه خود را به درون دیگر ستارگان شکل‌گرفته پیدا کردند.

اما در حدود ۷ میلیارد سال پیش، امواج شوک‌گونه باعث افزایش دمای بسیار شدید گازها شدند. این افزایش دما مانع ادامه یافتن جریان گازی به درون کهکشان شد. نتیجه این بود که روند شکل‌گیری ستارگان جدید متوقف شود.

این دوره از خاموشی به مدت دو میلیارد سال ادامه یافت. در این دوره، ستارگانی که عمر بیشتری کرده بودند و عنصر پایدار آهن در آنها شکل گرفته بود، در نهایت منفجر شدند. این انفجارها مقادیر زیادی آهن را در فضای کهکشانی آزاد کرده و ترکیب گازهای آن را از آهن غنی کرد. سپس حدود پنج میلیارد سال پیش، گازهای کهکشانی به حد کافی سرد شده بودند تا نسل دوم ستارگان شروع به شکل گرفتن کنند. ستارگانی با درصد زیادی از آهن، همچون خورشید ما، در این دوره به وجود آمدند.

نمایی از کهکشان راه شیری در کشور میانمار. طبق فرضیه جدید، راه شیری پس از یک دوره زندگی، با مرگ روبرو شده و سپس همچون ققنوس به زندگی دوباره بازگشته است

تحقیقات گذشته نشان داده بودند که کهکشان همسابه ما، آندورمدا نیز چنین فرآیندی را پشت سر گذاشته است. به این صورت که ستارگان در دو دوره جداگانه و با وقفه‌ای طولانی که همراه با خاموشی بود شکل گرفته‌اند. چیزی که با نتایج تحقیق Noguchi درباره کهکشان راه شیری سازگار است.

نتایج این تحقیق پیشنهاد می‌کند که برای کهکشان‌های مارپیچی پرجرمی چون راه شیری و آندرومدا طبیعی است اگر که آنها دو دوره جداگانه از ستاره‌سازی را تجربه کنند. اما کهکشان‌های کوچکتر ستارگان را به صورت پیوسته تولید خواهند کرد.