کشف یک ستارۀ عجیب که نورش به شدت کاهش می‌یابد

بیگ بنگ: بین زمین و هسته کهکشانی ما، یک ستاره قدیمی و عجیب و غریب وجود دارد که ظاهرا چیزی به دور آن می چرخد، چیزی که اخترشناسان را گیج کرده است.

dyson globe VVVبه گزارش بیگ بنگ، این کشف به همراه چندین شی ستاره مانند دیگر در سال‌های اخیر تا حد زیادی توانسته محققان را گیج کند و سبب شود که مطالعات گسترده‌ای را در این زمینه انجام دهند. اخترشناسان ابتدا در طول یکی از مطالعات انجام شده در سال ۲۰۱۲ که توسط تلسکوپ VISTA شیلی از درون راه شیری رصد شده بود متوجه سوسو زدن دوره‌ای VVV-WIT-07 شدند. اما هنوز نتوانسته‌اند متوجه علت این سوسو زدن شوند. اسکن‌های معمولی گرفته شده از آسمان اغلب اشیایی را نشان می دهد که به شیوه‌های غیر منتظره نمایان شده و ناپدید می شوند و همین امر توانسته به ابهامات موجود در کشفیات جدید دامن بزند.

بعضی از آنها به دلیل ساختار منحصربفردشان حرکتی پالس مانند دارند و یا همانند ستاره‌های تپنده که دارای دامنه آبی بزرگ هستند، رفتار می کنند. و برخی دیگر به این دلیل که سیارات از مقابل آنها عبور می کنند در پشت ابرهای ناشناخته گرد و غباری باقی می مانند و ظاهری تاریک به خود می گیرند. در سال ۲۰۱۲، دامنه VVV-WIT-07 به مدت ۱۱ روز به آرامی تاریک شد و سپس در عرض ۴۸ روز آینده، کاملا از بین رفت. این گرفتگی ۸۰ درصد از نور متساعد شده را مسدود کرد، و اخترشناسان را با یک رمز و راز پیچیده مواجه نمود. هیچکدام از توضیحات معمولی برای این گرفتگی قابل بیان نیستند.

“تابتا بویاجیان” اخترشناس دانشگاه ایالتی لوئیزیانا، در حال بررسی این موضوع است. در سال ۲۰۱۵، او مطالعه‌ای را بر روی یک موضوع مشابه با ستارۀ KIC 8462852 انجام داد، که از آن زمان بعنوان ستاره تبی شناخته می شود. بر خلاف VVV-WIT-07، هر ماده‌ای که از بین ما و ستارۀ KIC 8462852 عبور میکرد، حدود ۲۰ درصد از نور آن را مسدود می نمود. او می گوید قطعا تا چند سال بعد، ما هنوز هم درگیر این موضوع هستیم که چه چیزی می تواند این الگوی تیره را به وجود آورد.
توجه رسانه ها نیز ممکن است مفید باشد، اما بوایجیان وجود بیگانگان را در پشت این قضیه رد می کند.

او می گوید: «داده‌های جدید نشان می دهد که رنگ‌های مختلف نور با شدت‌های مختلف باعث این کاهش نور می شوند. از آنجا که، آنچه که میان ما و ستارگان در گذر است، یک عنصر مادی نیست، لذا نمیتواند یک سیاره یا ساختار بیگانه باشد. این امر نشان می دهد آنچه از این فاصله گذر می کند، تنها می تواند طیفی از نورهای رنگی باشد. البته این امر می تواند توسط یک سیاره حلقه‌دار نیز توضیح داده شود. اما این سیاره باید حلقه‌های بسیار عریضی داشته باشد. حلقه هایی که حلقه زحل در برابرش هیچ باشد و، حدود ۲۰۰ برابر گسترده‌تر از مدار غول پیکر ماهواره‌های پوشیده از یخ باشند.

آیا حلقه‌ها می توانند تغییرات رخ داده در VVV-WIT-07  را توضیح دهند؟ در حالیکه بویاجیان در این مطالعه دخالت ندارد، اما مطالعه بر روی این پدیده را به طور کلی رها نکرده است. وی گفت: «این حلقه باید بیش از یک میلیون کیلومتر پهنا داشته و بسیار متراکم باشد تا بتواند چنین ستاره‌ای را مسدود کند.» بنابراین آیا می توان گفت که این یکی از تکنولوژی‌های بیگانه‌هاست؟ توده‌های گرد و غبار هنوز هم می توانند یک علت منطقی باشند. و البته بر خلاف وجود حیات در کرات دیگر، ما می دانیم که گرد و غبار وجود دارد. ابرهای میان ستاره‌ای در حال حاضر مقدار زیادی از نور ستارگان را مسدود می کنند، و باعث می شوند که بسیاری از ویژگی‌های آنها قابل مشاهده نباشد. تیم تحقیقاتی انتظار دارد که این کاهش نور در سال آینده تکرار شود، بنابراین این تیم در حال آماده شدن است تا بتواند اطلاعات بیشتری را که ممکن است پاسخگوی این سوال باشند، جمع‌آوری نماید. جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریات ماهانه انجمن سلطنتی نجوم منتشر شده است.

ترجمه: سهیلا دوست پژوه/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sciencealert.com

فضانورد سابق ناسا: سفر انسان به مریخ ایده خوبی نیست

فضانورد سابق ناسا: سفر انسان به مریخ ایده خوبی نیست

ویلیام آندرس، یکی از فضانوردان فضاپیما آپولو ۸ در خصوص سفر انسان به مریخ گفت برنامه‌های ناسا برای فرستادن انسان به چهارمین سیاره منظومه شمسی، ایده خوبی نخواهد بود و مسخره است.

ویلیام آندرس (William Anders)، خلبان ماژول قمری آپولو ۸ بود که در صبح روز ۲۱ دسامبر سال ۱۹۶۸ برای بررسی مدار کره ماه به فضا فرستاده شد و سرانجام پس از ۱۰ بار گردش در مدار کره ماه و ثبت تصاویری خاطره‌انگیز به سلامت روی کره زمین فرود آمدند. ویلیام آندرس ۸۵ ساله اخیرا در مصاحبه‌ای از برنامه‌ ناسا برای سفر انسان به مریخ انتقاد کرده است و فرستادن انسان به چهارمین سیاره منظومه شمسی را یک طرح مسخره می‌داند.

ویلیام آندرس در سن ۸۵ سالگی

چرا سفر انسان به مریخ ایده خوبی نیست؟

ویلیام آندرس اظهار کرد بسیاری از مردم در خصوص ارسال چنین وسایل گرانی و آن‌ هم با هدف فرستادن انسان به کره مریخ موافق نیستند و از آن حمایت نمی‌کنند. از این رو چنین ایده‌ای مناسب نبوده و یک طرح مسخره است. از سویی ناسا قصد دارد با برنامه‌ای موسوم به آپولو ۱۷ پس از ۴۶ سال مجددا به کره ماه سفر کند، اما ویلیام آندرس در این خصوص عنوان می‌کند چنین طرحی به یک برنامه شغلی برای ناسا تبدیل شده و برنامه سفر به ماه نیز بسیار پیش پا افتاده محسوب می‌شود؛ زیرا ما در سال‌های گذشته چنین برنامه‌ای را انجام داده‌ایم. هرچند ناسا روی مدار زمین متمرکز شده که چنین کاری اشتباه است. حتی برنامه شاتل فضایی هم طبق برنامه پیش نرفت و فقط یک پرتاب هیجان‌انگیز را به دنبال داشت و در نهایت در سال ۲۰۱۱ از رده خارج شد.

همچنین فرانک بورمن به عنوان همکار آندرس و فرمانده آپولو ۸ عنوان کرد باید به اکتشافات فضایی سرنشین‌دار دید بازتری داشته باشیم، هرچند برای عملی کردن چنین طرح‌هایی می‌بایست حمایت‌های میلیاردی از سوی افرادی همچون ایلان ماسک و جف بزوس صورت بگیرد، اما ساخت کلونی‌های انسانی در کره مریخ، رویاپردازی بوده و دور از انتظار است.

تهران در حال فرونشست است!

بیگ بنگ: زمین در پایتخت ایران در حال جابجایی است. تهران با جمعیت تقریبا ۱۵ میلیون نفر، بزرگترین شهر از لحاظ جمعیتی در غرب آسیا محسوب می شود. اخیرا تصاویر ماهواره‌ای باکیفیت نشان داد که در برخی مکان‌ها، این کلان شهر خاورمیانه سالانه تقریبا ۲۵ سانتی‌متر فرو می رود.

tehran

خشک شدن آب‌های زیرزمینی از سنگ‌های زیرین تهران شدت گرفته است.

به گزارش بیگ بنگ، بر اساس مقاله‌ای که روز ۳۰ نوامبر ۲۰۱۸ در مجلۀ معتبر «Nature» منتشر شد، دانشمندان داده‌های جمع‌آوری شدۀ ماهواره‌ای در سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۷ را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند و دریافتند که برخی مناطق شهر و بسیاری از روستاها در منطقه شمال غرب تهران در حال فرونشست هستند. از جمله تبعات فرونشست میتوان به پیدایش ناگهانی حفره‌ها و روزنه‌های عظیم در برخی مناطق اشاره کرد.

«علی بیت‌اللهی» رئیس زلزله شناسی در مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی تهران در گفتگو با مجله نِیچر بیان کرد: «در یکی از موارد، پس از اینکه  فرونشست بزرگی در زمین ایجاد شد، کشاورزی برای چندین ساعت در آن سوراخِ ۶ متری به دام افتاده بود. گودال‌های ایجاد شده در اطراف زمین‌های کشاورزی بر محصولات زراعی تاثیر می گذارد، چرا که آب‌های لازم برای آبیاری اراضی تشنه را خشک می کند.» در مطالعه جدیدی که بر روی داده‌های ماهواره‌ای انجام شد، محققان دریافتند که نرخ فرونشست فعلی تهران در میان بالاترین نرخ‌های ثبت شده در کل جهان است. لذا خشکسالی، سدسازی و جمعیتِ در حال افزایش از عواملی هستند که به از دست رفتن آب‌های زیر زمینی دامن می زنند. یکی دیگر از اکتشافات ناخوشایند این بود که بارش باران توانایی پر کردن مخازن آب‌های زیر زمینیِ تحلیل رفته را ندارد؛ پس شاید احیای اراضی قدری دیر شده باشد.

یافته‌های دانشمندان جواز انتشار در مجله «Remote Sensing of Environment» را کسب کرده است. تهران، تنها شهرِ در حال فرونشست نیست. مشاهدات ماهواره‌ای نشان می دهد که ونیز ایتالیا، بخش‌هایی از غرب تگزاس و لوئیزیانا، دره سن خواکین کالیفرنیا و فرودگاه بین‌المللی سانفرانسیسکو از جمله قربانیان پدیده فرونشست هستند. تحقیقات قبلی خشک شدن آب‌های زیرزمینی را بعنوان عامل فرونشست تهران اعلام می کردند که این امر در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی آغاز شده بود.

اولین نشانه‌های این پدیده در زمین‌های کشاورزی نمایان گردید؛ از سال ۲۰۰۳، این مشکل به نواحی شهری در شرق هم گسترش پیدا کرده؛ بطوریکه اثرات فرونشست تهران در جاده‌ها نیز مشهود است. حفر غیرقانونی چاه می تواند خطر فرونشست را افزایش بدهد. مقامات دولت ایران در تلاش هستند تا جلوی این حفره‌ها را بگیرند؛ اگرچه ۱۰۰۰۰۰ چاه غیرقانونی تاکنون احیا شده و زمین به حالت بازگشته است، اما هنوز ۳۰۰۰۰ چاه دیگر باقی است. اگر فرونشست تداوم داشته باشد، راه آهن، پل‌ها، خطوط لوله نفت و گاز و زیرساخت‌های الکتریکی با خطر جدی مواجه خواهند شد. پس باید هر چه زود تدابیری اندیشیده شود.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: livescience.com

حیات یک عنصر جدید دارد

بیگ بنگ: تعقیب داستان منشاء حیات بسیار جذاب است… اما این تعقیب و جست و جو می تواند چیزی بیش از هیجان را برای ما به ارمغان داشته باشد. دانستن اینکه چگونه زمین اولین سلول‌هایش را ساخت، می تواند ما را به سمت جستجوی حیات فرازمینی سوق دهد. اگر مواد تشکیل دهنده و محیط مورد نیاز برای جرقۀ حیات خودبخودی را شناسایی کنیم، می توانیم شرایط مشابهی را در سیارات سراسر کهکشان جستجو نماییم.

early earth enclose dixonبه گزارش بیگ بنگ، امروزه بسیاری از تحقیقات انجام شده در مورد منشاء حیات بر روی یک بلوک ساختاری ویژه یعنی: RNA تمرکز نموده‌اند. در حالی که بعضی از دانشمندان بر این باورند که حیات از مولکول‌های ساده تشکیل شده و پس از آن به صورت RNA فرگشت یافته است، برخی دیگر به دنبال شواهدی برای اثبات (یا رد) این ادعا هستند که RNA از ابتدا وجود داشته است. مولکول پیچیده اما چند منظوره RNA که مسئول انتقال اطلاعات ژنتیکی و کمک به تولید پروتئین‌هاست، در حال حاضر به کاندید مناسبی برای تشکیل ستون فقرات حیات تبدیل شده است.

محققان برای بررسی “فرضیه جهان ِ RNA” با دو چالش عمده مواجه هستند. اولا، آنها باید دریابند که کدام ترکیبات برای ایجاد چهار نوکلئوتید RNA – یعنی آدنین، گوانین، سیتوزین و اوراسیل (A، G، C و U) با هم ترکیب شده‌اند و دوم، آنها باید بدین کشف دست یابند که چگونه RNA اطلاعات ژنتیکی را ذخیره و کپی کرده تا بتواند خودش را تکثیر کند.

تا کنون، دانشمندان پیشرفت قابل توجهی در عرصه یافتن مواد اولیۀ تشکیل دهنده C و U  داشته‌اند. اما A و G  همچنان سوالات زیادی را به جای گذاشته‌اند. در حال حاضر، در مقاله منتشر شده در PNAS، جک سستاک، استاد شیمی و زیست‌شناسی دانشگاه هاروارد به همراه کیم سوگست نویسنده، نشان داد که RNA می تواند توسط مجموعه‌های مختلفی از نوکلئوتیدها تولید شده باشد. در عوض تولید گوانین، RNA می تواند بر اینوزین متکی باشد. سوگست گفت:«مطالعه ما نشان می دهد که نخستین گونه‌های حیات (  A، U، C، و we )  ممکن است از یک مجموعه متفاوت از بازهای نوکلوئیدی نسبت به  آنچه که در جامعۀ مدرن کنونی ( A، U، C، و G)  یافت می شود به وجود آمده باشند.»

چگونه او و تیمش به این نتیجه رسیدند؟ آزمایشگاه وی که در تلاش است تا A و G، نوکلئوتیدهای مبتنی بر پورین را تولید کند، محصولات جانبی ناخواسته زیادی را ایجاد نموده است. با این حال، بتازگی، محققان راهی را برای تولید نسخه‌های آدنوزین و انزین – ۸-اکسیدان آدنوزین و ۸-اکسوآنوزین – از مواد اولیه موجود در زمین کشف نموده‌اند. بنابراین، کیم و همکارانش تصمیم گرفتند به بررسی این موضوع بپردازند که آیا RNA هایی که به این صورت تولید می شوند، می تواند به خوبی تکثیر شوند یا خیر.

اما، این مواد در عمل شکست خوردند. مانند یک کیک پخته شده با عسل به جای شکر، محصول نهایی دارای  طعم مشابهی بود، اما کارایی لازم را نداشت. کیک عسل ما سوخته و غرق در مایع است.  ۸ اگزو پورین RNA سرعت و دقت مورد نیاز برای کپی شدن را ندارد. اگر فرایند تبدیل به کندی صورت گیرد نیز، قبل از تکمیل فرایند، از بین می رود.

علیرغم عملکرد نامناسب، تولید  ۸- اگزوپورین شگفتی غیر منتظره‌ای را به همراه داشت. بعنوان بخشی از آزمایش، تیم توانایی‌های ۸-اکزوآنوزین را با اینوزین مقایسه کرد. بر خلاف همتای ۸-اکزو، اینوزین  سبب می شود که RNA بتواند با سرعت بالا تکثیر شود. لذا تیم “بدین نتیجه رسید که شاید اینوزین بتواند یک جایگزین مناسب برای تولید گوانوزین در ابتدای حیات باشد.

ترجمه: سهیلا دوست پژوه/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sciencedaily.com

آیا فرازمینی ها شبیه به موجودات زنده روی زمین هستند؟

آیا فرازمینی ها شبیه به موجودات زنده روی زمین هستند؟

چه چیزی شما را قانع خواهد کرد که فرازمینی ها در کیهان وجود دارند؟ این سوالیست که در واقع اصلی ترین سوال مطرح شده در کنفرانس زیست اخترشناسی دانشگاه استنفورد در کالیفرنیا بوده است. آیا به نظر شما فرازمینی ها باید شبیه به موجودات زنده اطراف ما باشند؟

برای پاسخ به سوال مطرح شده در کنفرانس زیست اخترشناسی دانشگاه استنفورد مبنی بر اینکه چه چیزی انسان را قانع می کند که فرازمینی ها وجود دارند و یا اینکه آیا فرازمینی ها حتما باید شبیه به موجودات زنده متعارف باشند، پاسخ های مختلفی ارائه شد که هیچ یک قانع کننده نبود.

در نهایت یکی از دانشمندان حاضر در کنفرانس راهکار نهایی را رونمایی کرد و با نشان دادن یک عکس از فرازمینی ها قصد داشت نشان دهد که حیات فرازمینی ها هم باید از یک سری قوانین مربوط به حیات پیروی کند.

ما از کجا باید بدانیم که فرازمینی ها چه شکل و هیبتی دارند؟ در واقع اگر تصور کنیم که عکسی واقعی از فرازمینی ها به دستمان برسد ما چگونه می توانیم تشخیص دهیم که این عکس واقعیت دارد؟ ما که قبلا سابقه ای در دیدن و ملاقات با فرازمینی ها نداشته ایم. ممکن است فرازمینی ها دارای اشکال عجیب و بسیار متفاوتی در قیاس با موجودات زنده روی زمین باشند و مسیر دیگری از حیات را طی نموده باشند.

زیست اخترشناسی و تلاش برای شناخت بیشتر از فرازمینی ها

زیست اخترشناسی به مطالعه حیات بر روی دیگر سیارات می پردازد و در واقع یک حوزه بینا رشته ای مرکب از شیمی، ستاره شناسی و زیست شناسی است. این رشته علاقمندان بسیاری دارد و بخش خصوص و حتی ناسا مبالغ هنگفتی را برای توسعه این رشته هزینه می کنند. اما براستی زیست اخترشناسان به دنبال چه هستند؟

بر روی کره زمین همه می دانیم که چه تفاوت هایی بین موجودات و ارگانیزم های زنده با پدیده های بی جان وجود دارد. ارگانیزم های زنده از بخش های مختلف تشکیل شده اند که در همکاری با یکدیگر امکان بقا را فراهم می کنند. این همان اتفاقی است که در طبیعت بی جان مشاهده نمی شود.

موجودات زنده می خورند، بزرگ می شوند، زنده می مانند و تولید مثل می کنند. همه آنها برای بقا تلاش می کنند. زنده ماندن و تولید مثل دو مولفه اساسی موجودات زنده هستند. ما در صورتی وجود فرازمینی ها را تایید می کنیم که چنین ویژگی هایی را در آنها مشاهده نماییم.

انتخاب طبیعی و فرازمینی ها

در این بین چیزی وجود دارد که می تواند برای شناخت فرازمینی ها مفید باشد. فرازمینی ها هم متاثر از انتخاب طبیعی (natural selection) هستند که در نظریات داروین در خصوص تکامل به آن پرداخته شده است. بر اساس این نظریه موجودات زنده ای که بتوانند خود را با شرایط تطابق دهند شانس بقا بیشتری دارند. معیارهای انتخاب طبیعی همواره ثابت هستند و تغییر نمی کنند. در انتخاب طبیعی موجودات زنده تلاش می کنند تا ژنهای خود را بقا ببخشند و این کار را از طریق تولید مثل انجام می دهند.

موجودات زنده خیلی خودخواه هستند و همکاری آنها در جهت بقا است. ما زمانی همکاری می کنیم که منفعت همکاری به خودمان باز گردد. یک زنبور خود را فدای ملکه می کند تا ملکه صدها زنبور دیگر که که تداوم دهنده ژن زنبور مرده هستند را تولید کند.

انتخاب طبیعی مولفه های مشخصی دارد و می توان برای آن مدل های ریاضی طراحی کرد. همین غیر منعطف بودن انتخاب طبیعی باعث شده تا زیست اختر شناسان به آن علاقمند شوند. زیست اختر شناسان معتقدند فرازمینی ها هم باید از انتخاب طبیعی پیروی کرده باشند و بر این اساس می توان برخی از ویژگی های آنها را پیش بینی کرد.

بنابراین فرازمینی ها می بایست محصولی از انتخاب طبیعی باشند. انتخاب طبیعی از قوانین خاصی پیروی می کند و گونه های خاصی از ارگانیزم های زنده را تولید می کند. لذا زیست اخترشناسان با استفاده از نظریه ها انتخاب طبیعی و ریاضیات تکامل می توانند پیش بینی هایی در خصوص فرازمینی ها داشته باشند. هرگونه ای از حیات محصولی از انتخاب طبیعی است و این قانون شامل فرازمینی ها هم می شود.

اگر حیاتی در سیارات دیگر در جریان باشد متاثر از انتخاب طبیعی است و همین امر می تواند این امکان را برای زمینی ها فراهم کند تا به گمانه زنی در مورد ماهیت حیات فرازمینی ها بپردازد.

با این وجود انسان ها نگاه محدودی نسبت به حیات بر روی سیارات دیگر دارند، زیرا دی.ان.ای و زندگی کربن بنیان، تصور آنها از حیات را بشدت محدود کرده است. ممکن است این دو در سیارات دیگر وجود نداشته باشند و حیات از قوانین دیگری پیروی کند، اما به هر حال باید توجه داشت که انتخاب طبیعی یک قانون کیهانی است.

انتخاب طبیعی به دی.ان.ای، شیمی کربن و یا وجود آب وابسته نیست. انتخاب طبیعی فرایندی ساده و تنها راه تداوم حیات است. با توجه به تمامی مطالب مطرح شده زیست اخترشناسان اعتقاد دارند که فرازمینی ها هم باید دارای اجزای متفاوتی باشند که با یکدیگر همکاری می کنند. هر قسمت از بدن آنها با کلیت موجود در ارتباط است و برای فعالیتی خاص طراحی شده است.

زیست اخترشناسان با استفاده از نظریات داروین سعی دارند سوالات مختلفی در خصوص فرازمینی ها را پاسخ دهند و به یقین آنها در آینده بهره های بیشتری از نظریات داروین خواهند برد.

گالری جشن آسمانی

بیگ بنگ: پایگاه خبری اسپیس به مناسبت جشن کریسمس تصاویر با شکوه فضایی چند سال اخیر را منتشر کرده که دیدنشان خالی از لطف نیست. طی سالیان اخیر هرگاه به سال نو میلادی نزدیک می‌شویم پایگاه‌های خبری فضایی تصاویر باشکوهی از کیهان را منتشر می‌کنند گویی که در آسمان‌ها نیز جشن به پا شده است. در ادامه به معرفی و نمایش ۱۰ تصویر برتر فضایی چند سال اخیر می‌پردازیم.

۱- سحابی نشری “ان‌جی‌سی ۶۳۵۷”

اخترشناسان این تصویر باشکوه و رنگارنگ از سحابی NGC ۶۳۵۷ را منتشر کرده و آن را “زمستان سرزمین عجایب” نامیدند. وجود رنگ‌های آبی روشن و سرخ مایل به قرمز ستاره‌هایی که در اطراف ابرهای کیهانی پراکنده‌اند، این سحابی درخشان را جذاب کرده است. ان‌جی‌سی ۶۳۵۷ یک سحابی نشری در نزدیکی سحابی “ان‌جی‌سی ۶۳۳۴” در صورت فلکی کژدم قرار دارد، به این سحابی، سحابی جنگ و صلح هم گفته می‌شود. بخش غربی این سحابی مشابه یک اسکلت است. هسته این سحابی”پیسمیس ۲۴-۱”(Pismis ۲۴-۱) نام دارد.

NGCسحابی نشری، ابری است از ماده که در آن ستارگانی بسیار درخشان و سوزان جای دارند، نور این ستارگان در طیف فرابنفش باعث برانگیختگی اتم‌های گاز شده و در نتیجه نور نسبتاً فراوانی از سحابی گسیل می‌شود. در سحابی‌های گسیلشی اتم‌ها توسط تابش فرابنفش ناشی از ستاره یا ستارگان داغ یونیده شده و به‌ دنبال این در نور مرئی تابش دوباره داشته و دیده می‌شوند.

۲- سحابی نشری “ان‌جی‌سی ۲۴۸”

در این تصویر دو سحابی زیبا که هر دوی آنها سحابی نشری “NGC ۲۴۸” نام دارند، توسط “تلسکوپ فضایی هابل” ناسا در ۲۰ دسامبر سال ۲۰۱۶ ثبت شدند. این سحابی که در صورت فلکی توکان قرار دارد در سال ۱۸۳۴ توسط ستاره شناس “جان ویلیام هرشل” کشف شد.

NGC۳- سحابی نشری “Sh ۲-۱۰۶”

این تصویر “تلسکوپ فضایی هابل” سحابی شگفت‌انگیز  “Sh ۲-۱۰۶” یا “S۱۰۶ ” را نشان می‌دهد. این یک سحابی نشری ستاره‌زا است و در صورت فلکی ماکیان قرار دارد. این تصویر در تاریخ ۱۵ دسامبر سال ۲۰۱۱ منتشر شد. ستاره‌زایی یا زایش ستارگان فرایند دگرگونی گازها و غبارهای کهکشانی به توپ‌های پلاسما و در نهایت شکل‌گیری ستاره‌ها است.

S Nebula۴- سحابی “برنارد ۳”

این تصویر که توسط “کاوشگر نقشه‌بردار فروسرخ میدان وسیع”(WISE) ناسا گرفته شده، سحابی ستاره‌زا “برنارد ۳”(Barnard ۳) مانند یک درخت کریسمس به نظر می‌رسد. ستاره‌های تازه متولد شده در سراسر منطقه و در هاله‌ای از غبار قرار دارند. ستارگان درخشان و زیبا این سحابی هم در مقابل و هم در پشت این سحابی قرار دارند.

Cosmic Wreath۵- تپ اختر “SXP ۱۰۶۲”

در این تصویر جذاب که اخیرا توسط ترکیب داده‌های دو “تلسکوپ پرتو ایکس چاندرا” ناسا  و “رصدخانه فضایی پرتو ایکس نیوتن” آژانس فضایی اروپا به وجود آمده، یک تپ اختر جوان به نام “SXP ۱۰۶۲” که در کهکشان کوتوله ابر ماژلانی کوچک قرار دارد، قابل مشاهده است. تپ اختر “SXP ۱۰۶۲” در سمت راست این تصویر و ابرهای گازی و گرد و غبار این منطقه در سمت چپ تصویر قابل مشاهده هستند. اخترشناسان با ترکیب داده‌های این دو تلسکوپ موفق به ایجاد این تصویر بی‌نظیر شدند. تَپ‌اخترها(Pulsar) ستاره‌های نوترونی چرخانی هستند که با سرعت بسیار زیادی دوران می‌کنند و پالس‌های مداومی از انرژی تابشی به همراه خطوط میدان مغناطیسی قوی را از خود منتشر می‌کنند.

Pulsar SXP۶- سحابی نشری “ان‌جی‌سی ۲۲۶۴”

در این تصویر سحابی گسیلشی “ان‌جی‌سی ۲۲۶۴”(NGC ۲۲۶۴) قابل مشاهده است. این تصویر توسط داده‌های تلسکوپ “Wide Field Imager” رصدخانه لاسیا در شیلی(وابسته به رصدخانه جنوبی اروپا) ایجاد شده است. این تصویر در تاریخ ۱۶ دسامبر  ۲۰۰۸ منتشر شد.

Space Christmas Treeان‌جی‌سی ۲۲۶۴ یک سحابی نشری است که در کنار خوشه درخت کریسمس٬ خوشه برف، سحابی پوست روباه و سحابی مخروط قرار دارد. این سحابی به طور تقریبی ۲۶۰۰ سال نوری با زمین فاصله دارد.

۷- انفجار کیهانی “GRB ۱۰۱۲۲۵A”

انفجار کیهانی “GRB ۱۰۱۲۲۵A” که به عنوان “انفجار کریسمس” نیز شناخته شده است، یک انفجار کیهانی بود که اولین بار توسط “رصدخانه سوییفت ناسا”(Swift Gamma-Ray Burst Mission)  در روز کریسمس سال ۲۰۱۰ شناسایی شد. انتشار پرتوهای گاما حداقل ۲۸ دقیقه طول کشید که این زمان به طرز غیرعادی طولانی است. مشاهدات انفجار پرتو گاما هم توسط تلسکوپ فضایی هابل و رصدخانه‌های مبتنی بر زمین بررسی شد اما آنها قادر به تعیین فاصله جسم تا زمین با استفاده از روش‌های طیف‌سنجی نبودند. انفجار پرتو گاما یا فوران پرتو گاما یا GRB به فوران ناگهانی و شدید پرتو گاما در اعماق کیهان گفته می‌شود.

GRB A۸- سحابی” ان‌جی‌سی ۲۴۶۷ “

تلسکوپ رصدخانه جنوبی اروپا در شیلی موفق به ثبت تصویر سحابی NGC ۲۴۶۷ شد. این تصویر که در ۲۵ دسامبر ۲۰۰۵ منتشر شد، ناحیه اطراف خوشه ستاره‌ای را که توسط حاله‌ای از گاز احاطه شده را نشان می‌دهد. این تصویر همانند یک روح کیهانی بزرگ است. NGC ۲۴۶۷ در ناحیه جنوبی صورت فلکی “کَشتیدُم”(Puppis) قرار دارد. این سحابی با نام سحابی “جمجمه و دو استخوان” نیز شناخته می‌شود. اگر به تصویر رنگی این سحابی با دقت نگاه کنید، می‌توان تصویر چهره “شاه‌بابون”(mandrill) نوعی بوزینهٔ درشت‌اندام آفریقایی را مشاهده کرد.

NGC۹- یک شبه ابرنواختر “SNR ۰۵۰۹-۶۷.۵”

تلسکوپ فضایی هابل ناسا چندی پیش تصویری از یک شبه ابرنواختر به نام” SNR ۰۵۰۹-۶۷.۵ ” منتشر کرد. ” SNR ۰۵۰۹-۶۷.۵ ” باقی مانده یک ابرنواختر در کهکشان ابر ماژلانی بزرگ(LMC)است و حدود ۱۶۰ هزار سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی “ماهی زرین” قرار دارد.

Supernova SNR B .پرجرم‌ترین ستاره‌های کیهان، زندگی خود را با انفجاری عظیم به نام ابرنواختر(Supernova) به پایان می‌برند. یک ابرنواختر زمانی رخ می‌دهد که یک ستاره در حال مرگ شروع به خاموش شدن می‌کند. آنگاه به‌طور ناگهانی منفجر شده و مقدار بسیار زیادی نور تولید می‌کند و در پس خود یک هسته کوچک نوترونی به جای می‌گذارد.

۱۰- سحابی رتیل

تلسکوپ فضایی هابل ناسا در ۲۰ تا ۲۷ اکتبر سال ۲۰۰۹ موفق به ثبت تصویری باشکوه از “سحابی رتیل”(۳۰ Doradus) شد. رنگ آبی ناشی از درخشش ستارگان پرجرم و داغ آن ناحیه است. رنگ سبز نیز نشان دهنده اکسیژن و رنگ قرمز نیز نشان دهنده هیدروژن است.

spaceسحابی “رتیل” نام یک سحابی معروف در صورت فلکی ماهی زرین است که در کهکشان ابر ماژلانی بزرگ قرار دارد. ابر ماژلانی بزرگ، کهکشانی کوتوله در همسایگی کهکشان راه شیری است. این سحابی درخشان‌ترین جرم غیر ستاره ایست که تاکنون کشف شده‌ و فعال‌ترین منطقه شناخته شده تولد ستارگان در گروه محلی کهکشانی ماست.

سایت علمی بیگ بنگ/ منبع: space.com

اطلاعاتی دربارۀ فالکون ۹

بیگ بنگ: فالکون ۹ راکتی تجاری از گروهِ موشک‌های شرکتِ اسپیس‌اکس است. فالکون ۹ برای بردن محموله به مدار زمین طراحی و ساخته شده است. اسپیس ایکس بطور مکرر از موشک فالکون ۹ برای ارسال فضاپیمای دراگون به ایستگاه فضایی بین‌المللی استفاده می کند.

dimsبه گزارش بیگ بنگ، دراگون نخستین فضاپیمای خصوصی بود که در ماه اکتبر سال ۲۰۱۲ به این ایستگاه فضایی رسید. اسپیس ایکس این موشک را بعنوان سنگ محکی برای پرتاب موشک سنگین‌تری به نام «فالکون هِوی» در نظر داشت. با شروع به کار در سال ۲۰۱۳، اسپیس ایکس توانست با بهره‌گیری از مراحلی که به گفته آن می تواند قابلیت کاربرد مجدد داشته باشد، پروازهایی با فالکون ۹ انجام داد. این موشک با موفقیت در جایگاه مناسب فرود آمد. فرود در سکوی روی اقیانوس و خشکی از دستاوردهای این موشک به شمار می آید. در هشتم آوریل ۲۰۱۶، بوستر (تقویت کننده) موشک دراگون روی یک سکوی شناور در اقیانوس اطلس فرود آمد که پنجمین عملیات فرود در طی ۱۵ ماه فعالیت فالکون ۹ بود.

f crs alighting xدر ذیل به مشخصات موشک فوق اشاره می کنیم:

  • ارتفاع: ۷۰ متر
  • قطر: ۳٫۷ متر
  • وزن: ۵۴۱۳۰۰ کیلوگرم
  • ظرفیت باربری به مدار زمین (LEO): 13150 کیلوگرم
  • ظرفیت باربری انتقال ژئوسنکرون (GTO): 4850 کیلوگرم

فالکون ۹ یک موشک دو مرحله‌ای است. مرحله اول دارای نُه موتور مرلین و تانک‌های آلیاژ آلومینیوم – لیتیوم است که حاوی پیشران کروسن (RP-1) و اکسیژن مایع می باشد.

  • زمان سوخت: ۱۶۲ ثانیه
  • نیروی پیشران در سطح دریا: ۶۸۰۶ کیلونیوتن
  • نیروی پیشران در خلاء: ۷۴۲۶ کیلونیوتن

falconجنبه‌های مالی

شرکت اسپیس ایکس در سال ۲۰۰۵ طی یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام کرد که فالکون ۹ را ساخته است. این موشک در واکنش به تقاضای مشتری، با هزینه ۳۵ میلیون دلار برای هر پرواز آماده شد. در آن زمان، اسپیس ایکس در حال ساخت موشک فالکون ۱ سبک بود؛ و برنامه‌ریزی کرد تا به تدریج قابلیت‌های آن را افزایش دهد. این سازمان گزارش کرد: «با این حال، در پاسخ به نیازهای مشتریان برای برخورداری از قابلیت‌های پرتاب با قیمت پایین، اسپیس ایکس روند ساخت وسیله نقلیه بهتری را تسریع بخشیده و فالکون ۵ را به فالکون ۹ ارتقا بخشید.»

مشتریان ابتدایی این موشک که نامشان در فهرست اولیه قرار گرفت، عبارت بود از هوافضای بیگلو، مرکز ارتباطات آوانتی، مک دونالد و دیتوایلر. بر اساس اعلام اسپیس ایکس، ساخت این موشک که ۴٫۵ سال به طول انجامید، بیش از ۳۰۰ میلیون دلار هزینه در بر داشت. اسپیس ایکس برنده یکی از قراردادهای خدمات حمل و نقل مداری ناسا بود؛ قراردادی که ارزش آن به ۲۷۸ میلیون دلار می رسید. اسپیس ایکس یکی از شرکت‌های موردِ تجلیل قرار گرفته تحت برنامه خدمات بازرگانی ناسا میباشد. این برنامه قصد دارد، فضانوردان را به ایستگاه فضایی بین‌المللی برساند.

مراحل ساخت

ساختار اولیه موشک فالکون ۹ در ماه آوریل ۲۰۰۷ به پایان رسید. اولین بار در ماه ژانویه ۲۰۰۸، موتور آن روشن شدد. اسپیس ایکس کل سال را به آزمایش موشک اختصاص داد. شعبه کمپانی واقع در کالیفرنیا توانایی این موشک را برای جبران نقایص موتورها در هنگام پرواز ارتقا بخشید. اسپیس ایکس در ماه نوامبر ۲۰۰۸ در طی گزارشی اعلام کرد: «استفاده از ۹ موتور و توانایی خاموش کردن موتورها بدون تاثیرگذاری بر عملکرد موتورهای باقی مانده در طی آزمایش‌هایی مورد تایید قرار گرفت. لذا موشک فالکون ۹ می تواند موتورهایش را در هنگام پرواز خاموش کرده و همچنان عملیاتش را با موفقیت به پایان برساند. پس قابلیت مدیریت بحران‌هایی از این قبیل را دارد. موتورهای فالکون ۹ در پوششی محافظ احاطه شده‌اند؛ طوری که از دست دادن موتورها یا وارد آمدن خسارت سنگین به موتور بقیه قسمت‌های وسیله نقلیه را تحت تاثیر قرار نمی دهد.»

Phhjhbnفالکون ۹ برای حمل فضاپیمای دراگون طراحی شده است. ناسا نیز اقدامات ارزنده‌ای برای تامین مالی ساخت دراگون ترتیب داد چرا که قرار بود پروازهای باری ناسا به مقصد ایستگاه فضایی را انجام دهد. اسپیس ایکس در سال ۲۰۱۲ با دراگون برای نخستین‌بار به ایستگاه فضایی رسید. فالکون ۹ در هشتم دسامبر ۲۰۱۰ توانست سوخت دراگون را برای پرواز تامین کند و با موفقیت به فضا پرتاب کند. این اولین باری بود که یک موشک توانست محفظه فضایی بی سرنشین خصوصی را به فضا پرتاب کند؛ که البته بعدا با امنیت کامل به زمین بازگشت. هر چند اکنون فالکون ۹ علاوه بر حمل دراگون، ماهواره‌ها را نیز به فضا پرتاب می کند و بوسترش نیز با موفقیت فرود می آید.

cabee o.اگرچه فالکون ۹ برای چندین بار توانست دراگون را بطور موفقیت آمیزی به فضا ببرد، اما با چالش‌ها و مشکلات عدیده‌ای هم در این راه روبرو گشت. برای مثال، قبل از اینکه دراگون در قالب پرواز آزمایشی در ماه مِی ۲۰۱۲ به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد، نقص فنی موتور باعث لغو عملیات شد. اسپیس ایکس از تجارب خود در رابطه با فالکون ۹ استفاده و فالکون هوی را طراحی کرد. این کمپانی امیدوار است با بررسی راهکارهای صرفه جویی در هزینه، اهداف جاه طلبانه خود در عرصۀ فضا را عملی کند. بزودی مقاله‌ای در خصوص موشک فالکون هوی منتشر می شود.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: space.com

سکونت در مریخ یعنی آلوده کردن سیارۀ سرخ

بیگ بنگ: نزدیکترین مکان در جهان که ممکن است حیات فرازمینی در آن وجود داشته باشد سیارۀ مریخ است و گونه‌های انسانی سعی دارند در دهه‌ آتی بر روی این سیاره‌ همسایه سکونت پیدا کنند. قبل از اینکه این اتفاق بیفتد، باید بدانیم که احتمالا اولین قدم‌های انسان بر روی سطح مریخ منجر به برخورد بین حیات فرازمینی و زیستگاه‌های طبیعی بر روی مریخ خواهد شد.

colonizingmaبه گزارش بیگ بنگ، اگر سیاره سرخ استریل شود، حضور انسان در آنجا هیچ معمای اخلاقی را به وجود نمی‌آورد. اما اگر حیات بر روی مریخ وجود داشته باشد، کاوشگران انسانی به آسانی حیات مریخی را منقرض می‌کنند. “دیوید وینتراب” اخترشناس دانشگاه واندربیلت که این سوالات را در کتابش تحت عنوان «حیات بر روی مریخ: قبل از رفتن باید چه چیزی را بدانیم» بررسی کرده، می گوید: ادعا دارم که ما زمینی‌ها باید این سناریو را بدانیم و در مورد بازده‌های احتمالیِ سکونت بر روی سیارۀ همسایه صحبت کنیم. شاید مأموریت‌هایی که هدفشان حمل انسان‌ها به مریخ است باید متوقف شوند.

حیات کجا خواهد بود؟

دانشمندان می‌گویند که حیات شرایط بنیای دارد. حیات می‌تواند در هرجایی از دنیا که آب، منبع حرارت و انرژی و مقادیر فراوانی از عناصر اساسی مثل کربن، هیدروژن، نیتروژن و پتاسیم در آنجا وجود دارند، موجود باشد. مریخ همانند دو مکان دیگر در منظومه شمسی این کیفیت را دارد. اروپا (یکی از قمرهای بزرگ مشتری) و انسلادوس (یکی از قمرهای بزرگ زحل) به نظر دارای این پیش‌نیازها برای میزبانیِ بیولوژی بومی را دارند.

تصویری سمت راست انسلادوس قمر زحل را نشان می دهد و تصویر سمت چپ اروپا قمر یخ زده مشتری میباشد.

به نظرم برنامه‌ریزی مأموریت‌های تحقیقاتی در این دو قمر می تواند بینش ارزشمندی را برای بررسی مریخ بدون خطر آلودگی برای دانشمندان فراهم کند. اروپا و انسلادوس در زیر لایۀ ضخیم یخ سطحی‌شان یک اقیانوس جهانی دارند که ۴٫۵ میلیارد سال هم زدن ِ سوپ ابتدایی در آنها باعث شده شاید حیات توسعه پیدا کند. فضاپیمای ناسا حتی از آبفشان‌های دیدنی و جذابی که گازهای آبی را از این اقیانوس‌های زیرسطحی به فضا پرتاب می‌کردند تصویربرداری کرده است.

دانشمندان علوم سیاره‌ای برای پاسخ به این سوال که آیا اروپا دارای حیات است، به طور فعال در حال پیشروی مأموریت کلیپر اروپا هستند تا آن را در دهۀ ۲۰۲۰ راه‌اندازی کنند. آنها همچنین امیدوارند مأموریت‌های آتی را به گونه‌ای برنامه‌ریزی کنند که انسلادوس را مورد هدف قرار گیرد.

مراقب باشید آلوده نکنید

از زمان شروع عصر فضایی، دانشمندان تهدیدِ آلودگی بیولوژیکیِ جدی جهان‌های دیگر را مطرح کرده‌اند. در سال ۱۹۵۹، ناسا جلساتی را برگزار کرد تا در مورد ضرورت استریل کردن فضاپیمایی که به سیارات دیگر فرستاده می‌شود، صحبت کند. از آن زمان به بعد، تمام مأموریت‌های اکتشافیِ سیاره‌ای استاندارد‌های استریلیزاسیون را رعایت کرده‌اند که مطابق با اهداف علمی آنها بوده؛ اما با محدودیت‌هایی برای عدم آسیب به تجهیزات حساس همراه بوده است که می‌تواند منجر به شکست مأموریت شود. امروزه، پروتکل‌های ناسا برای محافظت از تمام اجرام منظومه شمسی از جمله مریخ صادر شده‌اند.

از آنجاییکه جلوگیری از آلودگی بیولوژیکیِ اروپا و انسلادوس یک نیازمندی با اولویت بالا و پذیرفته شده برای تمام مأموریت‌ها به محیط‌های مشتری و زحل است، قمرهای آنها بدون آلودگی باقی می‌مانند. مأموریت گالیله‌ ناسا از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۳ مشغول اکتشاف مشتری و قمرهایش بود. با توجه به مدار گالیله، این احتمال وجود داشت این فضاپیما که سوختش به اتمام رسیده بود، در معرض کشش‌های گرانشی مشتری و قمرهایش قرار گرفته بود، به اروپا برخورد کرده و آن را آلوده کند. مرکز کنترل گالیله تصمیم گرفتند این فضاپیما به اعماق اتمسفر مشتری شیرجه بزند و به ماموریتش خاتمه دهد.

گالیله با سرعت ۳۰ مایل در ثانیه حرکت کرده و ظرف چند ثانیه به بخار تبدیل شد. ۱۴ سال بعد، ناسا این سناریوی پشتیبانی از قمر را تکرار کرد. مأموریت کاسینی شروع شد و زحل و قمرهایش را از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۷ بررسی کرد. در روز ۱۵ سپتامبر سال ۲۰۱۷، وقتی سوخت فضاپیمای کاسینی کم شد، به دستور ناسا، اپراتورهای کاسینی عمدأ این فضاپیما را در جو زحل غرق کردند.

اما در مورد مریخ چطور؟

مریخ تحت هفت مأموریت فعال قرار دارد، از جمله دو مریخ‌نورد فرصت و کنجکاوی در آنجا مشغول به کاوش هستند. بعلاوه، در ۲۶ نوامبر، کاوشگر اینسایت ناسا روی مریخ فرود آمد و ساختار داخلی مریخ را اندازه‌گیری می کند. سپس، پرتاب‌های سال ۲۰۲۰ را برنامه‌ریزی کردیم؛ مریخ‌نورد اگزومارس متعلق به سازمان فضایی اروپا و مریخ‌نورد ۲۰۲۰ ناسا قرار است به دنبال شواهد حیات بر روی مریخ بگردند.

piaخبر خوب این است که مریخ‌نوردهای رباتیک خطر آلودگی کمی بر روی مریخ دارند، زیرا تمام فضاپیماهایی که برای فرود بر روی مریخ طراحی شده‌اند قبل از پرتاب تحت روندهای استریلیزاسیون اکید قرار گرفته‌اند. این روند از زمانی که ناسا «دستورالعمل‌های استریلیزاسیون جدی» را برای کپسول‌های کاوشگر وایکینگ در دهۀ ۷۰ در نظر گرفت، اعمال شده زیرا این کاوشگرها مستقیمأ با سطح مریخ تماس برقرار می‌کنند. این کاوشگرها احتمالأ آلودگی‌های میکروبی خیلی کمی دارند.

هرگونه موجود زندۀ زمینی در کاوشگرها به سختی می‌تواند از این سفرِ شش ماهه به مریخ جان سالم به در ببرد. خلأ فضا همراه با پرتوهای ایکس، نور فرابنفش و پرتوهای کیهانی فضای بیرونی کاوشگر ارسالی به مریخ را استریل کنند. هر باکتری که سوار یکی از کاوشگرها شود زنده به مریخ می‌رسد. اما اگر از کاوشگر فرار کند، آنگاه جو نازک مریخ هیچ محافظتی از آن در برابر تابش پرانرژی فضا نمی‌کند. این باکتری‌ها احتمالأ فورأ کشته می‌شوند. به دلیل این محیط بسیار خشن، زندگی بر روی مریخ اگر در حال حاضر وجود داشته باشد تقریبأ باید در زیر سطح این سیاره پنهان شده باشد. از آنجاییکه هیچ کاوشگری غارها یا سوراخ‌های عمیق مریخ را کاوش نکرده، هنوز فرصتِ مواجهه با میکروب‌های مریخی را پیدا نکرده‌ایم.

با توجه به اینکه کاوش مریخ تاکنون محدود به وسایل‌نقلیه بدون سرنشین بوده، این سیاره احتمالأ عاری از آلودگی‌های زمینی است. اما وقتی فضانوردانی را به مریخ بفرستیم، آنها با سیستم‌های پشتیبانی از حیات و تأمین انرژی، جای سکونت، پرینترهای سه بعدی، غذا و ابزار سفر خواهند کرد. هیچ یک از این مواد به همین روشی که سیستم‌های مربوط به فضاپیمای رباتیک استریل می‌شوند قابل استریل شدن نیستند. استعمارگران انسانی زباله تولید می‌کنند، سعی می‌کنند غذا پرورش دهند و از ماشین‌ها برای استخراج آب از زمین و جو استفاده می‌کنند. انسان با زندگی بر روی مریخ آنجا را به راحتی آلوده می‌کند.

بعد از آلودگی نمی‌توان همه چیز را به عقب برگرداند

محققان یک رویکرد دقیق را برای اکتشافات رباتیک بر روی مریخ و یک نگرش بدون دخالت بشر را برای اروپا و انسلادوس توسعه داده‌اند. بنابراین، چرا می‌خواهیم خطر حیات مریخیِ انسان و سکونت و اکتشاف او بر روی سیارۀ سرخ را بپذیریم؟ آلوده کردن مریخ یک پیامدِ پیش‌بینی نشده نیست. ۲۵ سال پیش، گزارش شورای تحقیق ملی تحت عنوان «آلودگی بیولوژیکی مریخ: مشکلات و پیشنهادات» ادعا کرد که مأموریت‌های حامل انسان به مریخ به طور اجتناب‌ناپذیری منجر به آلودگی این سیاره می‌شوند.

به نظرم، هر تلاشی برای جمع‌آوری شواهدی از حیات گذشته یا فعلی بر روی مریخ باید قبل از مأموریت‌های حامل انسان بر روی مریخ انجام شوند. کشفیات ما بر تصمیم‌گیری جمعی برای ارسال انسان‌ها به آنجا تأثیر خواهند گذاشت. حتی اگر خطرات حضور انسان بر حیات مریخی را نادیده بگیریم یا توجهی به آن نکنیم، مسئله‌ بازگرداندن حیات مریخی به زمین دلالت‌های اجتماعی، حقوقی و بین‌المللی زیادی دارد که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود در مورد آنها صحبت کرد. حیات مریخی چه خطراتی را برای محیط زیست یا سلامت ما اعمال می‌کند؟ و اگر اشکال حیات مریخی به مولکول DNA حمله کنند و تمام زندگی در زمین را به خطر بیندازند، آیا یک کشور یا گروه حق برگرداندن آلودگی و چنین ریسکی را دارد؟

file otearاما شرکت‌کنندگان چه عمومی باشند – ناسا، پروژه ۲۱۱۷ مریخ امارات متحده عربی – و چه خصوصی – اسپیس ایکس، مارس وان، بلو اوریجین – از قبل برنامه‌ریزی کرده‌اند انسان‌ها را به مریخ ببرند و شهرهایی را بر روی مریخ بسازند. و این مأموریت‌ها مریخ را آلوده خواهد کرد. برخی از دانشمندان بر این باورند که شواهد قوی را برای حیات بر روی مریخ بدست آورده‌اند، چه حیات گذشته و چه حال حاضر. اگر حیات از قبل بر روی مریخ وجود داشته، آنگاه سیاره سرخ حداقل الان به مریخی‌ها تعلق دارد. مریخ سیاره‌ آنهاست و حیات مریخی با حضور انسان به خطر می‌افتد.

آیا این حق مسلم انسان‌هاست که بر روی مریخ سکونت پیدا کنند، فقط بخاطر اینکه توانایی آن را پیدا خواهند کرد؟ ما تکنولوژیِ استفاده از ربات‌ها برای قابلیت سکونت بر روی مریخ را در اختیار داریم. آیا اخلاقیات به ما اجازه می‌دهد که از این ابزار برای پاسخ به این سئوال که آیا مریخ قابل سکونت یا استریل است، استفاده کنیم؟

ترجمه: سحر  الله‌وردی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: theconversation.com

کاوشگر نیوهورایزنز با دورترین جرم منظومه شمسی ملاقات می‌کند

کاوشگر نیوهورایزنز با دورترین جرم منظومه شمسی ملاقات می‌کند

کاوشگر نیوهورایزنز (New Horizons) پس از عبور از کنار پلوتون، این‌بار با دورترین جرم منظومه شمسی به نام آلتیما تولی ملاقات خواهد کرد تا با گرفتن تصاویری از سطح آن، اطلاعاتی درباره پیدایش دورافتاده‌ترین جرم منظومه شمسی جمع‌آوری کند.

کاوشگر New Horizons یا افق‌های نو نخستین کاوشگر آژانس فضایی ناسا آمریکا بود که با هدف بررسی سیاره پلوتون به فضا پرتاپ شد. کاوشگر نیوهورایزنز در سه سال پیش توانست از کنار پلوتون عبور کند و تصاویر متعددی از سطح این سیاره کوتوله به ثبت برساند. این کاوشگر در ادامه شانس ملاقات با دورترین جرم منظومه شمسی را پیدا کرده است و در روز‌های آغازین سال میلادی جدید از کنار این جرم ۳۰ کیلومتری به نام آلتیما تولی عبور خواهد کرد. این ملاقات در فاصله ۶.۵ کیلومتری از کره زمین و در دورترین فاصله‌ای که یک وسیله دست ساخته بشر به آنجا رفته است رخ خواهد داد.

ملاقت کاوشگر نیوهورایزنز با آلتیما تولی

کاوشگر نیوهورایزنز با سرعت ۵۱ هزار کیلومتر در ساعت و از فاصله ۳۵۰۰ کیلومتری سطح یخی آلتیما تولی عبور می‌کند تا با گرفتن تصاویری از سطح آن، اطلاعاتی درباره پیدایش دورافتاده‌ترین جرم منظومه شمسی جمع‌آوری کند. هرچند اگر تجهیزات و دوربین‌های این کاوشگر به درستی تنظیم و هدف‌گیری نشوند، بدون شک جزئیات دورافتاده‌ترین جرم منظومه شمسی ثبت نخواهد شد. الیس بومن، مدیر عملیات کاوشگر نیوهورایزنز در این خصوص عنوان کرد آیا ما می‌توانیم به درستی از فاصله ۳۵۰۰ کیلومتری آلتیما تولی عبور کنیم و آیا می‌توانیم دوربین‌ها را به گونه‌ای تنظیم کنیم که این جرم دورافتاده دقیقا در وسط تصاویر ثبت شده قرار بگیرد یا خیر؟ پاسخ به این پرسش‌ها بزرگ‌ترین چالش این ماموریت محسوب می‌شود. این فضاپیما در روز‌های آینده تصاویری از مکان دقیق آلتیما برای مسئولان این عملیات ارسال خواهد کرد تا آن‌ها بتوانند دوربین‌ها و تجهیزات این کاوشگر را به درستی تنظیم کنند.

تصاویر ارسالی از تلسکوپ فضایی هابل در ۴ سال گذشته باعث کشف دورافتاده‌ترین جرم منظومه شمسی یعنی آلتیما تولی شد تا کاوشگر نیوهورایزنز پس از عبور از کنار پلوتون در ماموریت بعدی خود از آلتیما تولی عکس‌برداری کند. در گذشته برخی از محققان بر این باور بودند که احتمالا این جرم فضایی نیز همانند سایر اجرام در کمربند کایپر از غبار و یخ تشکیل شده و حدود ۴.۵ میلیون سال قبل در زمان پیدایش منظومه شمسی ایجاد شده باشد. هرچند برخی از نظریه‌های علمی این جرم را به صورت کشیده یا قلوه‌ای همچون سیب زمینی یا بادام زمینی می‌دانند و سطح آن باید بسیار تیره باشد؛ زیرا در میلیاردها سال قبل سطح آن به دلیل تابش اشعه‌های پرانرژی کیهانی از جمله ایکس ری سوخته است.

جزئیات ماموریت کاوشگر نیوهورایزنز

طبق خبر‌های منتشر شده از سوی ناسا، انتظار می‌رود در روز دوم ژانویه نخستین تصاویر از فاصله کاوشگر نیوهورایزنز با آلتیما تولی به زمین ارسال شود، اما برای مشاهده تصاویر بهتر باید تا سوم ژانویه منتظر ماند. از سویی این کاوشگر حدود ۶.۵ میلیارد کیلومتر با زمین فاصله دارد و به همین دلیل زمان ارسال امواج این کاوشگر به زمین بیش‌ از ۶ سال طول می‌کشد. الن استرن، محقق اصلی کاوشگر نیوهورایزنز عنوان کرد سرعت انتقال داده‌های این کاوشگر بسیار پایین و حداکثر ۱۰۰۰ بیت در ثانیه است و برای ارسال تمامی داده‌های آن به زمین حدود ۲۰ ماه طول می‌کشد. از این رو مسئولان این کاوشگر از ناسا درخواست کردند که بودجه ویژه‌ای را برای ادامه ماموریت این کاوشگر اختصاص دهد؛ زیرا آن‌ها می‌خواهند پس از موفقیت در این ماموریت، مجددا مسیر کاوشگر را تغییر دهند تا بتوانند یک جرم دیگر از کمربند کویپر را در ۱۰ سال آینده رصد کنند. از سویی کاوشگر نیوهورایزنز به باتری‌های پلوتونیومی مجهز است که به‌راحتی به آن اجازه می‌دهد تا سال‌ها با زمین در ارتباط باشد.

کهکشان مارپیچی با شکوه

بیگ بنگ: M100 که یک شگفتی در مقیاس کیهانی است “یک کهکشان مارپیچی” است. این یک کهکشان بزرگ بیش از ۱۰۰ میلیارد ستاره با بازوهای مارپیچی دارد که مشابه با کهکشان راه شیری خودمان است.

M HubbleWfcاین کهکشان یکی از درخشان‌ترین اعضای خوشه کهکشان‌های دوشیزه (نام مستعار NGC 4321) است که در فاصلۀ ۵۶ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی گیسو قرار دارد. این تصویر تلسکوپ فضایی هابل از M100 اخیرا با دوربین میدان گسترده ۳ گرفته شده و خوشه‌های ستاره‌ای آبی روشن و خطوط غباری را به تصویر کشیده که نشانه‌هایی از این دسته کهکشان‌ها هستند. مطالعات ستارگان متغیر در M100 نقش مهمی در تعیین اندازه و سن جهان ایفا می کنند.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod