اخترشناسان بیش از ۱۰۰ سیارۀ فراخورشیدی کشف کردند

بیگ بنگ: اخترشناسان با استفاده از ترکیب تلسکوپ‌های زمینی و فضایی تنها در سه ماه موفق به کشف بیش از ۱۰۰ سیاره فراخورشیدی شدند. این سیارات متنوع بوده و انتظار می رود نقش مهمی در توسعه میدان تحقیقات سیاره‌های فراخورشیدی و حیات در جهان داشته باشند.

EDE CFE B C AFED.jpeg.adddbbfcabcfaaبه گزارش بیگ بنگ، سیاره‌های فراخورشیدی به سیاراتی گفته می شود که به دور ستاره‌هایی دوردست به غیر از خورشید می چرخند. این سیاره‌ها در سال‌های اخیر مورد توجه زیادی قرار گرفته و در موردشان تحقیقات فراوانی به عمل آمده است. یکی از دلایل مهم در این اکتشافات، تلسکوپ فضایی کپلر است که در سال ۲۰۰۹ میلادی با هدف جستجوی سیاره‌های فراخورشیدی به فضا پرتاب شد. اگر سیاره‌ای از مقابل ستارۀ مادری خود عبور کند، روشنایی آن ستاره به میزان کوچکی کاهش پیدا می کند. تلسکوپ فضایی کپلر با استفاده از این روش، سیاره‌های فراخورشیدی فراوانی را شناسایی کرد.

اما چنین پدیدۀ کم فروغی می تواند بنا به دلایل دیگری هم به وقوع بپیوندد. بنابراین، تاییدِ این قضیه که این نوع پدیده‌ها در اثر ِ وجود سیاره‌های فراخورشیدی پدید می آیند، می تواند حائز اهمیت باشد. تلسکوپ فضایی کپلر در سال ۲۰۱۳ دچار مشکلات فنی شد و عملیات دیگری تحت عنوان «K2» جانشین آن شد. اخترشناسان سرتاسر دنیا در تلاش‌ هستند تا سیاره‌های فراخورشیدی کشف شده به کمک داده ‌ای «K2» را تایید کنند.

Kepler space telescopeاین تیم تحقیق که شامل دانشمندانی از دانشگاه توکیو و مرکز اخترزیست شناسی موسسه ملی علوم طبیعی امریکا می باشند، ۲۲۷ نامزد سیاره فراخورشیدی را با استفاده از سایر تلسکوپ‌های زمینی و فضایی مورد ارزیابی قرار داند. آنان تایید کردند که ۱۰۴ مورد از آنها واقعا در زمرۀ سیاره‌های فراخورشیدی هستند. هفت مورد از سیاره‌های تایید شده دارای دوره‌های گردشِ کمتر از ۲۴ ساعت دارند. فرایند شکل‌گیری سیاره‌های فراخورشیدی با چنین دوره‌های گردش ِ کوتاهی هنوز در هاله‌ای از ابهام هستند. همچنین محققان سیاره‌های سنگی با جرم‌هایی دو برابر کمتر از جرم زمین کشف کردند. وجود برخی منظومه‌های ستاره‌ای با چندین سیاره تایید شده است.

آقای «جان لیوینگتون» دانشجوی مقطع دکتری در دانشگاه توکیو و محقق ارشد مقاله‌های مربوط به این سیاره‌ها گفت: «اگرچه تلسکوپ فضایی کپلر ناسا بطور رسمی بازنشسته شده است، اما جانشین آن یعنی تلسکوپ فضایی تِس به تازگی فرایند گرداوری داده را شروع کرده است. این تلسکوپ در ماه نخست عملیاتش موفق به یافتن چندین سیاره فراخورشیدی ِ جدید شده است. گویا در ادامه هم شاهد اکتشافات بیشتری از این تلسکوپ خواهیم بود. پس باید منتظر خبرهای هیجان‌انگیزی از این تلسکوپ در آینده باشیم.» جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریۀ Astronomical منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sciencedaily.com

ملاقات آیزنهاور با موجودات فرازمینی: شایعه یا واقعیت؟

ملاقات آیزنهاور با موجودات فرازمینی: شایعه یا واقعیت؟

رویارویی نزدیک با موجودات فرازمینی، همچون بروخورد از نوع نزدیک، امری
غیر قابل برای عامه مردم است که اکثرا مورد تمسخر قرار می‌گیرند. اما زمانی
که بحث بر سر رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا باشد، چه‌ می‌توان گفت؟

بسیاری از مردم در سراسر جهان، ادعا می‌کنند که توسط موجودات فرازمینی
ربوده شده و تجربیات دردناک یا بعضا شگفت‌آوری را حس کرده‌اند. از جراحی با
ابزار فوق پیشرفته گرفته تا انتقال قابلیت‌های فرا انسانی، مواردی هستند
که توسط افراد مذکور گفته شده‌اند. ولی زمانی که حرف بر سر برخورد از نوع
نزدیک حول یکی از مشهورترین رئیس جمهورهای ایالات متحده آمریکا باشد،
داستان فرق می‌کند؛ یعنی نه‌تنها تمسخری در میان نیست، بلکه تلاش‌های
سازمان یافته‌ای انجام می‌شود تا سرپوشی معقولانه روی ماجرا قرار
بگیرد. رئیس جمهور آیزنهاور جزو این دسته خاص قرار دارد. با گجت نیوز در
ادامه مطلب همراه باشید تا تمام جزییات در دسترس را بازگو کنیم.

تعطیلات زمینی یا فرازمینی؟

در شب بیستم فوریه سال ۱۹۵۴، رئیس جمهور آیزنهاور برای گذراندن تعطیلات
به پالم اسپرینگز رفت. وی در حال بازگشت از یک سفر شکار پنج روزه بود که
ناگهان بدون هیچ دلیل از پیش تعیین شده‌ای، باری دیگر راهی پالم اسپرینگز
شد. هیچ‌ شخصی از این بازگشت ناگهانی خبر نداشت و اوضاع زمانی به اوج بحران
خود رسید که ساعت ده شب همان روز، آیزنهاور در محل استقرار خود ناپدید شد.
وی به مدت ۱۲ ساعت ناپدید ماند و کار به جایی رسید که یک خبرنگار، طی
انتشار مقاله‌ای، مرگ رئیس جمهور آیزنهاور را بر اثر حمله قلبی اعلام کرد!
روز بعد، آیزنهاور در فاصله ۱۶۰ کیلومتری محل استقرار خود، یعنی در یک
مراسم کلیسایی واقع در لس آنجلس، ظاهر شده و طی مصاحبه با خبرنگاران، اذعان
داشت که به دلیل خرابی دندان به یک عمل اورژانسی نیاز پیدا کرده است.

گزارش‌هایی مبنی بر حضور وی در فرودگاه موراک که به‌نام پایگاه هوایی
ادواردز معروف است و با ماشین فقط دو الی سه ساعت با پالم اسپرینگ فاصله
دارد، منتشر شد. مدارک متعددی وجود دارد که پایگاه مذکور به مدت سه روز،
یعنی از ۱۹ تا ۲۱ فوریه سال ۱۹۵۴، تمام ترددهای هوایی‌اش را لغو و پرسنل
غیر ضرروی را مرخص کرده است. حال به صورت کاملا اتفاقی یا عمدی، بازه زمانی
ناپدید شدن آیزنهاور با تعطیلی پایگاه موراک، تطبیق دارد. اما او در موراک
چه کار میکرده است؟

وضعیت مرموز پایگاه موراک

یک الی دو هفته پس از ماجرای ناپدید شدن آیزنهاور، شایعاتی مبنی بر
ملاقات رسمی وی با موجودات فرازمینی، تمام رسانه‌های آمریکا را تحت‌الشعاع
قرار داد. این موضوع برای اولین بار توسط شخصی به‌نام فرانک ادواردز در یک
برنامه رادیویی به بیرون درز کرد. میلیون‌ها نفر که علاقه شدیدی به بحث
موجودات فرازمینی و یوفوها داشتند، مخاطبین همیشگی این برنامه بودند که در
آخر، منجر به افشای ماجرا در سطح بالایی شدند.

در همین راستا، پرونده‌های موفان نیز حرف‌های بیشتری برای گفتن داشتند؛
همچون وجود چندین شاهدین عینی که آیزنهاور را هنگام ملاقات با فرازمینی‌ها،
همراهی کرده بودند. به گفته‌ها آن‌ها و مشابه با دیگر پرونده‌های سیاسی،
توافقی مهم و سری صورت گرفت؛ یعنی ارائه تکنولوژی‌های فوق پیشرفته در قبال
اخذ مجوز برای تاسیس پایگاه‌های دائم فرازمینی در خاک آمریکا!

درست دو ماه پس از این قرار محرمانه، آیزنهاور قانونی مبنی بر محرمانه
بودن مسائل مرتبط با یوفو اعمال می‌کند تا از درز هرگونه اطلاعاتی جلوگیری
نماید؛ یعنی تمامی اطلاعات مرتبط با یوفوها در اطلاعات طبقه‌بندی شده امنیت
ملی قرار گرفت:

تحت هیچ شرایطی عموم جامعه یا رسانه‌های جمعی، اجازه ندارند
تا از این موجودات اطلاعاتی داشته باشند. سیاست‌های کلی دولت نیز در
راستای عدم وجود آن‌ها قرار می‌گیرند.

این درست همان نقطه از تاریخ است که تمامی موضوعات مرتبط با موجودات فرازمینی و یوفوها به حاشیه کشیده شد.

متاسفانه این تنها باری نیست که اطلاعاتی مبنی بر توافق موجودات فضایی
با حکومت‌های ابر قدرت به بیرون درز می‌کند. ما درست یا غلط بودن ماجرا را
نمی‌دانیم، اما بدون شک یک پروتکل کلی و ویژه درباره موجودات فرازمینی و
یوفوها در کشورهایی همچون آمریکا به‌وجود آمده که تمامی اطلاعات از تحقیقات
رسمی و آکادمیک، به انزوای کامل کشیده شدند؛ به طوری که اگر شخص یا اشخاص
عالی رتبه‌ای با یک رویداد نزدیک مواجه شوند، ترجیح می‌دهند ساکت بمانند تا
زندگی حرفه‌ای خود را نابود کنند. تمامی این موارد، می‌تواند نتیجه
تصمیمات افرادی همچون آیزنهاور در گذشته باشد.

نظر شما در این باره چیست؟ چند رئیس جمهور دیگر در کشورهای مختلف، با موجودات فرازمینی ارتباط مستقیم داشته‌اند؟

بررسی فرگشت ِ حیات با توالی‌سنجی عروس دریایی

بیگ بنگ: تیمی از محققان آمریکایی و آلمانی به توالی‌سنجی و تحلیل ژنوم عروس دریایی معمولی پرداختند. نتایج کارهای آنان نشان می دهد که عروس‌های دریایی اولیه به تغییر مجموعه‌ای از ژن‌ها پرداختند تا گذار میان مراحل زندگی شنا و پولیپ (گزنه دریایی) تحقق یابد. عروس‌های دریایی یکی از قدیمی‌ترین شاخه‌های شجره خانوادگی حیوانات به شمار می آیند.

image e Moon Jellyfish

عروس دریایی معمولی

به گزارش بیگ بنگ، به احتمال زیاد، «crature»ها اولین شناگرهای ماهیچه‌دار در اقیانوس آزاد بودند. آنها در اواخر دوره پرکامبرین ظهور پیدا کردند؛ دوره‌ای که تغییرات زمین‌شناختی و اکولوژیکی عظیمی در آن به وقوع پیوست. عروس‌های دریایی در یک دوره از فرگشت خود، توانایی تبدیل شدن به جانورهای شناگر را پیدا کردند. این گذار در برگیرنده تغییرات عظیمی در دستگاه عصبی، عضلات و ارگان‌های دفاعی عروس‌های دریایی و سلول‌هایی به نام سیندوسیت‌ها بوده است. بررسی دقیق ژنوم عروس دریایی معمولی منشاء این راهبرد بقای موفقیت‌آمیز را نشان می دهد.

دکتر «دیوید گولد» محقق در کلتک و دانشگاه کالیفرنیا دیویس بیان کرد: «ما در یافته‌های خود به شواهدی دست یافتیم که نشان می دهد فرگشت لزوما باعث پیچیده‌تر شدن کد ژنتیکی نمی شود. عروس دریایی می تواند با استفاده از چند ژن یکسان که در حیوانات ساده‌تر یافت می شود، تاریخچۀ حیات پیچیده و بزرگی را رقم بزند.»

image e Moon Jellyfishروابط، چرخه های زندگی . ساختارهای حسی کیسه تنان: الف) این نمودار روابط فیلوژنی میان کیسه تنان را با توالی های ژنوم منتشر شده نشان می دهد؛ ب) چرخه های زندگی کیسه تنان؛ پیکان های قرمز تولید مثل جنسی را نشان می دهند؛ پیکان‌های آبی بر دگردیسی یا تولید مثل غیرجنسی اشاره دارند؛ ج) سازماندهی روپالیا، ساختار حسی موجود در برخی موجودات زنده از قبیل عروس‌های دریایی؛ د) آنتی بادی که خوشه‌بندی نورون‌های توبولین مثبت را نشان می دهد.

تجزیه و تحلیل ژنوم عروس‌های دریایی گویای آن است که این موجودات شبکه‌های ژن رشدی و انواع سلول‌های موجود در پولیپ‌ها (گزنه‌های دریایی) را بر می گزینند. افزون بر این، ظاهرا عروس‌های دریایی مراحل زندگی مختلفش را با استفاده از چندین ژن مختلف که در حیواناتی از قبیل پشه میوه و انسان‌ها یافت می شود، تنطیم می کنند.

البته توضیح ثانویه و جدال برانگیزتری برای یافته‌های محققان در ژنوم عروس‌های دریایی وجود دارد. شاید شباهت‌های میان عروس‌های دریایی معمولی و حیوانات بالاتر در شجرۀ زندگی نشان می دهد که کیسه تنان همگی دوره حیاتی مانند عروس‌های دریایی گذرانده‌اند؛ دوره‌ای که مرجان‌ها و شقایق‌های دریایی آن را از دست دادند. دکتر گولد در پایان گفت: «در حال حاضر، نتایج ما نمی تواند تمایزی میان این دو سناریو قائل شود. اگر فرضیه دوم صحت داشته باشد، حیوانات گوشتخوار و شناگر شاید قدمتی بیشتر از آنچه فکر می کنیم، داشته باشند.» یافته‌های این مقاله علمی در مجله «Nature Ecology and Evolution» منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sci-news.com

فضاپیمای “نیوهورایزنز” به سنگ فضایی دوردست می رسد

به گزارش بیگ بنگ به نقل از ایسنا، اول ژانویه سال ۲۰۱۹، فضاپیمای “نیوهورایزنز” ناسا شروع به ارسال اطلاعات از شی فرانپتونی “Ultima Thule” که در “کمربند کویپر” قرار دارد، خواهد کرد. این شی در لبه تاریک منظومه شمسی قرار دارد. خورشید از این مکان بسیار دور است. کمربند کویپر یک حلقه نازک متشکل از اجرام یخی است و همین موضوع آن را به یکی از اسرارآمیز ترین و جالب‌ترین مناطق اطراف خورشید تبدیل کرده است. این کمربند میلیاردها سال پیش از شکل‌گیری سیارات منظومه شمسی تشکیل شده است. یک بار از نزدیک مشاهده کردن این کمربند، رویای چندین دهه پژوهشگران است.

کمربند کویپر، نخستین‌بار توسط اخترشناس هلندی تبار، “جرارد کویپر” عنوان شد؛ وی بر پایه مدار برخی از دنباله‌دارهای شناخته‌ شده و وجود اجرامی مانند سیاره کوتوله پلوتون باور داشت که کمربندی از اجرام دنباله‌دار مانند، در ورای مدار نپتون وجود دارند. ۲۰ سال پس از مرگ او نخستین جرم کمربند کویپر در فاصله ۴۲ واحد نجومی از خورشید شناخته شد. این جرم به قطر ۲۴۰ کیلومتر “۱۹۹۲QB۱” نامگذاری شد.

از آن زمان تاکنون بیش از ۸۰۰ جرم دیگر در کمربند کویپر یافته شده‌ است. گمان می‌شود حداقل ۳۵۰۰۰ جهان یخ زده با قطری بیش از ۱۰۰ کیلومتر در این منطقه وجود داشته باشند و شاید ده‌ها بار بیش از این، اجرام کوچک‌تری در کمربند کویپر پنهان از دید ما باشند. کل جرم موجود در کمربند کویپر باید چند صد برابر جرم موجود در کمربند سیارک‌ها که در میان مدار مریخ و مشتری است باشد. از جمله اجسامی که در این کمربند هستند می‌توان سیارک “اریس” و سیاره کوتوله “پلوتو” را نام برد.

اکنون پس از سالها پژوهشگران می‌توانند به رویای دیرینه خود جامه تحقق بپوشانند زیرا در ۱ ژانویه ۲۰۱۹، فضاپیما نیوهورایزنز ایالات متحده  آمریکا که از ۱۳ سال پیش به سمت کمربند کویپر حرکت کرده، با استفاده از دوربین، ردیاب و اسکنرهای خود به بررسی  شی فرانپتونی “Ultima Thule” می‌پردازد و اطلاعات زیادی را در اختیار دانشمندان قرار می‌دهد.

نیوهورایزنز فضاپیمای رباتیک ناسا و بخشی از برنامه‌های فضایی “مرزهای نو” است که در ۱۹ فوریه ۲۰۰۶ میلادی به‌سوی کمربند کویپر حرکت کرد. این کاوشگر فضایی که آن را کاوشگر بین‌سیاره‌ای یا “سیاره‌پیما” هم خوانده‌اند، نخستین فضاپیمایی است که به‌سوی پلوتو پرواز کرد و به مطالعه درباره این سیاره کوتوله و پنج قمر آن که تاکنون شناخته‌ شده، به‌ویژه” شارون” پرداخت. این کاوشگر فضایی ۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۵ پس از گذر از کنار پلوتو به سراغ کمربند کویپر رفت تا دستکم با یکی از اجرام این کمربند نیز دیدار کند.

به دلیل فاصله بسیار زیاد پلوتو از خورشید و عدم توانایی صفحات خورشیدی در تولید الکتریسیته لازم برای کاوشگر نیوهورایزنز، این فضاپیما از واحد آر.تی. جی(RTG) یا ژنراتورهای ترموالکتریکی رادیوایزوتوپ به منظور تولید نیروی برق استفاده می‌کند. در این وسیله گرمای ناشی از شکست طبیعی عناصر سنگین رادیواکتیو به مواد سبک‌تر بر طبق خاصیت ترموالکتریکی به جریان برق تبدیل می‌شود.

“آلن استرن”(Alan Stern) پژوهشگر اصلی ماموریت نیوهورایزنز گفت: ما قصد داریم دریابیم این جسم فرانپتونی از چه چیزی ساخته شده است،چگونه ساخته شده؟ آیا اتمسفر و حلقه دارد؟ با انجام این پژوهش،”MU۶۹  یا Ultima Thule” تبدیل به دورترین شی خواهد شد که تا به حال از راه دور توسط انسان‌ها مورد بررسی قرار گرفته است. دلیل آنکه دانشمندان نام این جسم فرانپتونی را “Ultima Thule” نهاده‌اند این است که جغرافی‌دانان قدیمی اعتقاد داشتند، این جسم فرانپتونی بیشترین فاصله با زمین را دارد.فضاپیمای نیوهورایزنز از کنار این شی فضایی عبور می کند و آن را با ابزارهای خود در روز سال نو بررسی می کند. پس از آن قطعا این کاوشگر اطلاعات و یافته‌های ارزشمندی همانند تاریخ اولیه منظومه خورشیدی  را در اختیار دانشمندان قرار خواهد داد.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: theguardian.com

شکوه کهکشان آندرومدا

بیگ بنگ: نزدیکترین کهکشان ِ بزرگ به کهکشان راه شیری چیست؟ در واقع، تصور می شود که کهکشان ما خیلی شبیه آندرومدا است. این دو کهکشان با یکدیگر گروه محلی کهکشان‌ها را تشکیل می دهند. نور ساطع شده از آندرومدا ناشی از صدها میلیارد ستاره تشکیل دهندۀ آن است.

m gendlerچند ستارۀ متمایز که پیرامون عکس آندرومدا را تشکیل می دهند در واقع ستارگانی در کهکشان ما هستند که در پیش زمینۀ تصویر قرار دارند. آندرومدا معمولا M31 نیز نامیده می شود زیرا ۳۱ امین شی در فهرست اجرام آسمانی مسیه است. این کهکشان به حدی دور است که تقریبا دو میلیون سال طول می کشد تا نور ستارگانش به ما برسد، در واقع ما نور دو میلیون ِ سال گذشتۀ آن را می بینیم. این کهکشان با چشم غیرمسلح نیز قابل رویت است اما این عکس برجسته یک موزاییک دیجیتالی از ۲۰ فریم است که با یک تلسکوپ کوچک گرفته شده است. چیزهای زیادی دربارۀ آندرومدا هنوز ناشناخته مانده از جمله مدت زمان دقیقی که طول می کشد تا با کهکشان همسایه‌مان برخورد و ادغام شود.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

دانستنی های جالب درباره فضا که شما را متحیر خواهند کرد

دانستنی های جالب درباره فضا که شما را متحیر خواهند کرد

در کائنات هنوز ناشناخته‌های زیادی وجود دارد، اما حتی چیزهایی که
انسان‌ها تا امروز به آن‌ها پی برده‌اند، مملو از حقیقت‌های حیرت‌آور،
باورنکردنی و حتی ترسناک هستند. در این مطلب قصد داریم به ۱۰ دانستی جالب
درباره فضا به عنوان گوشه‌ای از این حقایق اشاره کنیم.

انسان‌ها به لطف سرعت گرفتن فرآیند رشد تکنولوژی طی چند سال اخیر،
توانسته‌اند طی مدت زمانی تقریبا کوتاه، به اطلاعات بسیار مفیدی پیرامون
دنیای اطرافشان دست پیدا کنند. اکنون در مقایسه با صد سال پیش، بشر به
مراتب بیشتر کائنات را شناخته و سیاره‌ها، ستاره‌ها و منظومه‌های زیادی را
در دور دست‌ها رصد کرده است.

با این حال، کائنات به حدی وسیع است که می‌توان دانش و فهم کنونی انسان
از کل حقایق آن را مثل قطره‌ای از آب اقیانوس دانست. اما، در بین بی‌شمار
حقایق نجومی که دانشمندان تا امروز به آن‌ها پی برده‌ا‌ند، موارد حیرت‌آوری
وجود دارد. در ادامه با چندین دانستی جالب درباره فضا آشنا خواهیم شد.

ابر فضایی غول‌پیکر با مزه تمشک

Sagittarius B2 نام ابری غول‌پیکر و متشکل از گرد، غبار و گاز بوده و در
مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد. بیشتر ابر عظیم Sagittarius B2 از اتیل
فرمیت تشکیل شده است. این ملکول ماده‌ای معطر بوده و مزه‌ای همانند تمشک
دارد. داشتن عطری خاص، این قسمت از کهکشان راه شیری را تبدیل به یکی از
خاص‌ترین قسمت‌های فضا کرده است.

پس اگر روزی موفق به شناور شدن در گوشه‌ای از ابر گسترده Sagittarius B2
شوید، به طور مستمر بو و عطرهای فوق‌العاده‌ای استشمام کرده و مزه تمشک
زیر زبانتان خواهد چرخید!

سیاره‌ای ساخته شده از الماس

در سال ۲۰۱۷، یک تیم تحقیقاتی بین‌المللی سیاره‌ای کشف کرد که گفته
می‌شود از الماس ساخته شده است! پالسارها (Pulsar)، ستاره‌هایی کوچک، مرده و
بدون بار الکتریکی محسوب می‌شوند که تنها دارای حدود ۲۰ کیلومتر قطر بوده و
در هر ثانیه، صدها مرتبه به دور خود گردش کرده و در همین حین از خود
پرتوهایی ساطع می‌کنند. سیاره‌ای کشف شده‌ای که دانشمندان آن‌ را ساخته شده
از الماس خطاب می‌کنند، با پالسار PSR J1719-1438 همراه شده و تصور می‌شود
کل آن، از کربنی بسیار متراکم ساخته شده است.

چگالی این کربن به حدی بالا است که باید به شکل کریستالی در آمده باشد.
در نتیجه بخش عمده‌ای از سیاره به طور کامل از الماس است! یکی دیگر از
عجایب این سیاره که آن را تبدیل به یکی از متفاوت‌ترین اشیای فضا کرده است،
مدت زمان گردش آن حول ستاره (پالسار) خود است. یک مرتبه گردش کامل این
سیاره الماسی به دور ستاره‌اش، دو ساعت و ده دقیقه به طول می‌انجامد! بر
اساس گزارش رویترز، اگرچه حجم این سیاره ساخته شده از الماس از سیاره مشتری
تنها کمی بیشتر است، اما در مقایسه با آن بیست برابر چگالی بیشتری دارد.
در گزارش رویترز اعلام شده چگالی این سیاره از تمامی سیاره‌های دیگری که تا
امروز کشف شده‌اند بیشتر است.

بشر بدون شک در پی دستیابی به این معدن عظیم الماس خواهد بود، اما
قرارگیری سیاره در فاصله چهار هزار سال نوری از زمین سبب می‌شود رفتن به
آن، حفاری کردن و سپس آوردن گنجینه‌ای از الماس به سطح زمین، حداقل در حال
حاضر غیر ممکن باشد.

سیاره‌ای ساخته شده از یخ، اما روی آتش

سیاره Gliese 436b یکی از آفریده‌های متناقض در کائنات بوده و به همین
دلیل جزو منحصربه‌فردترین اشیای فضا به شمار می‌رود. بیشتر این سیاره از یخ
تشکیل شده است، اما به طور حیرت‌آور، به نظر می‌رسد این یخ بر روی آتش
قرار دارد!

سطح سیاره Gliese 436b دارای دمای سوزان ۴۴۰ درجه سانتیگراد است، اما
روی آن پوشیده از یخ است. دلیل این اتفاق را باید در نیروی گرانشی بسیار
زیاد هسته سیاره جستجو کرد. این نیروی گرانشی بسیار بالا سبب می‌شود چگالی
یخ موجود روی سیاره، بسیار بیشتر از یخی باشد که ما ساکنان کره زمین
می‌شناسیم.

Gliese 436b در فاصله ۳۳ سال نوری از زمین قرار داشته و دنباله آن به
حدی وسیع است که سبب می‌شود پنجاه درصد ستاره مربوط به آن، در نور فرابنفش
محو شود. این سیاره در حد و اندازه نپتون است، اما برخلاف این سیاره متعلق
به منظومه شمسی، با ستاره‌اش فاصله بسیار کمی دارد. این فاصله به حدی کم
است که گردش یک دور کامل Gliese 436b به دور ستاره‌اش، تنها دو روز و نیم
به طول خواهید انجامید.

پالسار نابودکننده‌‌ی همراه خود

پالسار بلک ویدو (The Black Widow Pulsar) که نزد اهالی نجوم با نام
Pulsar J1311-3430 شناخته می‌شود، نوعی ستاره خنثی است که به طور آهسته،
ستاره همراهش را با پرتوافکنی‌های پیوسته گلوله‌باران می‌کند.

هر چه این پالسار مواد بیشتری به سمت ستاره همراهش پرتاب می‌کند، سرعت
گردش آن کاهش می‌یابد. انرژی از دست رفته توسط پالسار همانطور که سرعتش
کاهش پیدا می‌کند، می‌تواند با منفجر کردن ستاره همراه، سبب بخار شدن آن
شود!

تب اختر یا پالسار، ستاره‌های نوترونی هستند که سرعت دوران بالایی داشته
و به طور مستمر، پالس‌های مداومی از انرژی تابشی را در کنار خطوط میدان
مغناطیسی ساطع می‌کنند. در برخی موارد پالسارها از خود پرتو ایکس منتشر
خواهند کرد. آن‌ها در حقیقت باقی مانده‌ی هسته ستاره‌های منفجر شده محسوب
شده و حجم کوچک اما چگالی بسیار بالایی دارند.

سیاره‌ای سرگردان در سرتاسر کائنات

کشف سیاره سرگردان CFBDSIR2149 در سال ۲۰۱۲، سر و صدای زیادی در جامعه
نجوم به پا کرد. دلیل تعجب دانشمندان این است که سیاره‌هایی که ما با آن‌ها
آشنایی داریم، همگی به دور یک ستاره گردش می‌کنند، اما CFBDSIR2149 فاقد
ستاره بوده و به طور سرگردان در سرتاسر کائنات برای خود گردش می‌کند!

اندازه سیاره CFBDSIR2149 هفت برابر بزرگتر از سیاره مشتری تخمین زده
شده است. برای مقایسه باید بدانید هزار و سیصد کره زمین درون سیاره مشتری
جای می‌گیرند. دانشمندان معتقدند میلیون‌ها سیاره سرگردان در سرتاسر کائنات
وجود دارد. در واقع آن‌ها عقیده دارند تعداد سیاره‌های این چنینی بسیار
بیشتر از سیاره‌های دارای ستاره است!

سیاره‌ای بی‌رحم اما دارای ظاهری زیبا

رنگ آبی سیاره فراخورشیدی HD 189733 b، سبب پوشیده شدن محیط بی‌رحمانه و
خشن آن شده است. در واقع آسمان این سیاره آبی به نظر می‌رسد. در زمان رویت
این جسم، آن را اولین سیاره آبی رنگ خطاب کردند. سیاره HD 189733 b از دور
شبیه به کره زمین دیده می‌شود، اما هرگز همچون آن مهربان نیست.

بر اساس اعلام ناسا، در صورت قدم زدن روی سطح سیاره HD 189733 b که جزو
جالب ترین های فضا به شمار می‌رود، در معرض بادهایی با سرعت هشت هزار و
پانصد کیلومتر در ساعت قرار خواهید گرفت! علاوه بر آن، باران‌های سیاره HD
۱۸۹۷۳۳ b شیشه‌هایی دندانه‌دار بر سرتان خواهد ریخت. شاید اکنون دلیل
بی‌رحمانه خطاب کردن محیط این سیاره را درک کرده باشید!

HD 189733 b همانند سیاره مشتری در دسته‌بندی غول‌های گازی قرار گرفته و
فاصله نزدیک آن با ستاره‌اش سبب شده دمای سطح سیاره به حدود هزار درجه
سانتیگراد برسد. فاصله آن از سیاره زمین ۶۳ سال نوری بوده و هر دو روز یک
مرتبه، یک دور کامل حول خودش گردش می‌کند.

از آنجایی HD 189733 b را یکی از جالب ترین های فضا خطاب می‌کنند که
مشاهده‌های تلسکوپ هابل نشان داد اتمسفر این سیاره به صورت عجیبی قابل
تغییر است. دانشمندان عقیده دارند رنگ آبی سیاره به خاطر ترکیبی از انعکاس
ابرهای سیلیکات و از طرفی جذب توسط اتم‌های سدیم، حاصل می‌شود.

سیاره‌های قابل سکونت خارج از منظومه شمسی

دانشمندان تا امروز نزدیک به چهل سیاره شبیه به زمین کشف کرده‌اند که
همگی به خاطر خاص بودن، جزو جالب ترین های فضا به شمار می‌روند. آن‌ها به
خاطر داشتن شرایط مساعد برای زندگی همچون کره زمین، مستعد حیات بیگانه
هستند.

یکی از جدیدترین و امیدوارکننده‌ترین سیاره‌های این چنینی در سال ۲۰۱۷
توسط رصدخانه جنوب اروپا کشف شد. این سیاره فراخورشیدی در فاصله ۱۱ سال
نوری از کره زمین قرار دارد. گفته می‌شود سطح این سیاره سنگی بوده و دمای
آن به منظور باقی ماندن آب به صورت مایع روی آن، مساعد است. یک سال سیاره
تازه کشف شده (یک مرتبه گردش به دور ستاره‌اش) تنها ده روز طول می‌کشد.

ستاره‌های پرتاب‌شونده‌ی واقعی

شهاب سنگ‌ها، بعد از ورود به جو زمین آتش گرفته و این اتفاق سبب نورانی
دیده شدنشان می‌شود. به همین دلیل به آن‌ها ستاره‌های پرتاب‌شونده
(Shooting Stars) گفته می‌شود. جالب است بدانید چنین ستاره‌هایی، که در فضا
پرتاب می‌شوند، واقعا وجود دارند!

آن‌ها ستاره‌هایی با سرعت حرکت بسیار بالا بوده و برای نخستین مرتبه در
سال ۲۰۰۵ کشف شدند. بر اساس گفته‌های دانشمندان، ستاره‌های پرتاب‌شونده
زمانی به وجود می‌آیند که یک سیستم متشکل از دو ستاره به وسیله یک سیاهچاله
بسیار غول‌پیکر نابود می‌شود. معمولا یکی از ستاره‌های سیستم توسط
سیاهچاله مصرف شده و دیگری با سرعتی بسیار بالا در فضای بی‌کران پرتاب
می‌شود. داشتن سرعت دیوانه‌وار حدود یک و نیم میلیون کیلومتر بر ساعت سبب
شده آن‌ها را در خاص‌ترین اشیای فضا بشناسند.

آینه‌های قرار گرفته روی سطح ماه

بسیاری از مردم نمی‌دانند باز آلدرین (Buzz Aldrin) و نیل آرمسترانگ
(Neil Armstrong) در ماموریت Apollo سفر به ماه در سال ۱۹۶۹، یک یادگاری در
تنها قمر کره زمین از خود بر جای گذاشتند. این یادگاری چیزی جز پنلی متشکل
از صد آینه نیست.

دانشمندان اکنون از این آینه‌ها، به وسیله ساطع کردن لیزر و سپس دریافت
بازخورد آن، فاصله کره زمین از ماه را اندازه‌گیری می‌کنند. این تنها
آزمایش فضایی است که از زمان انجام ماموریت آپولو تا امروز همچنان در حال
اجرا است.

بزرگترین منبع آب شناور در اطراف یک سیاهچاله

دانشمندان، آب را اصلی‌ترین دلیل به وجود آمدن حیات بر روی کره زمین
می‌دانند. به دلیلی مشابه، آن‌ها همیشه در سیاره‌های دیگر در جستجوی این
ماده است، چرا که وجود آن، احتمال وجود موجودات زنده روی سطح سیاره‌های
دیگر را افزایش می‌دهد. اگر تا امروز تصور می‌کردید بزرگترین منبع آب سیاره
خودمان است، سخت در اشتباه بوده‌اید.

بزرگترین منبع آب (شناخته شده تا امروز) در سرتاسر کائنات، شبه اختر APM
۰۸۲۷۹+۵۲۵۵ است. شبه اخترها، اشیای بسیار فشرده‌ای هستند که ظاهری شبیه به
ستاره داشته و درخشش فوق‌العاده زیادی دارند. گفته می‌شود شبه اخترها از
سیاهچاله‌های بسیار بزرگ قدرت می‌گیرند.

شبه اختر APM 08279+5255 شامل سیاهچاله‌ای احاظه شده توسط ابری از بخار
بوده و میزان آب درون آن در مقایسه با منبع آب موجود در زمین، نزدیک به ۱۴۰
تریلیون برابر بیشتر است! به این ترتیب می‌توان APM 08279+5255 را یکی از
جالب ترین های فضا و بزرگترین مخزن آب کشف شده تا امروز دانست. با توجه به
مسافتی که نور شبه اختر APM 08279+5255 تا رسیدن به زمین طی می‌کند،
دانشمندان عمر آن را تنها ۱.۶ میلیارد سال بعد از به وجود آمدن کل کائنات
تخمین زده‌اند!

سلفی اینسایت در مریخ

بیگ بنگ: کاوشگر اینسایت نخستین تصویر سلفی خود را از سطح مریخ به ثبت رساند. اینسایت برای ثبت این سلفی از بازوی رباتیک خود برای عکسبرداری ۱۱ تصویر همپوشانی شده، استفاده کرد.

piaدر این عکس که اینسایت ارسال کرده، تمام زوایای این فضاپیمای سطح‌نشین قابل مشاهده است. در حالیکه تصویر منتشر شده توسط ناسا ممکن است یک تصویر زمینه صفحه نمایش بسیار خوب از نظر برخی باشد اما یک هدف جدی پشت این تصاویر وجود دارد. مرکز کنترل ماموریت در” آزمایشگاه پیشرانش جت”(JPL) در پاسادینا، کالیفرنیا، در حال بررسی فضاپیما هستند تا اطمینان حاصل کنند که فرودگر از زمان ورود خود به سیاره سرخ سالم مانده است.  این تصاویر با وضوح بالا که از قسمت بالایی عرشه فضاپیماها و با کمک بسته‌های تجهیزات و پنل‌های خورشیدی ثبت شده است، مهندسان را قادر می‌سازد تا با دقت وضعیت اینسایت را بررسی کرده و از سالم بودن آن اطمینان حاصل کنند.

insight selfieعلاوه بر این سلفی، اینسایت یک تصویر موزائیکی دیگری که از ۵۲ تصویر تشکیل شده نیز ارسال کرد. این تصویر” فضای کاری”(workspace) مقابل این فضاپیما را نشان می‌دهد. این فضای کاری هلالی شکل منطقه‌ای با مساحت ۴* ۲ متر است که در ماه‌های آینده اینسایت در ماههای آینده “آزمایش لرزه‌ای برای ساختار داخلی “(SEIS) و بسته حرارتی و مواد فیزیکی(HP۳) را اعمال خواهد کرد. به گفته ناسا، این تصاویر دانشمندان این ماموریت را قادر می‌سازد تا هفته‌ها به دنبال نقاط خاصی باشند که مسطح هستند و هیچ سنگی بزرگتر از ۱.۳ سانتی‌متر در آنجا وجود ندارد.

همچنین پژوهشگران مرکز کنترل فضاپیمای “اینسایت” تصاویر محل قرار گرفتن این فضاپیما را از منظر فضا برای نخستین‌بار منتشر کردند. با دقیق نگاه کردن به این تصاویر می‌توان پنل‌های خورشیدی این فرودگر را مشاهده کرد. تیم کنترل اینسایت، ۳ تصویر منتشر کرده‌اند که نخستین آن تصویر از سمت چپ راست سطح‌نشین، تصویر مرکزی سپر حرارتی و تصویر سمت راست “چتر نجات”این کاوشگر را نشان می دهد. این تصاویر طی دو بازه زمانی یعنی ۶ و ۱۱ دسامبر ثبت شدند. سطح‌نشین، سپر حرارتی و چتر نجات در فاصله حدود چند صد متر از یکدیگر در منطقه “هامونه الیسیوم”(Elysium Planitia) محل فرود اینسایت قرار دارند.

piaمحل فرود اینسایت، دومین منطقه بزرگ آتشفشانی در مریخ است که مسطح و عاری از سنگ است و این برای سالم بودن تجهیزات اینسایت بسیار مناسب است. وظیفه این فضاپیما، بررسی بخش‌های عمیق مریخ است تا اطلاعاتی مانند علائم حیاتی این سیاره، پالس و دمای آن را بررسی کند. به گفته ناسا، این فضاپیما برای نخستین بار، امکان بررسی سیاره مریخ را از زمان تشکیل آن( ۴.۵ میلیارد سال گذشته) فراهم خواهد کرد.

سایت علمی بیگ بنگ / منابع: NASA , newatlas.com

زیبایی بارش شهابی جوزایی

بیگ بنگ: این هفته بارش شهابی جوزایی، بر روی سیاره ما می بارد. این نمای آسمانی زیبا در صورت فلکی دوپیکر تقریبا ۷۰ شهاب دوست داشتنی جوزایی را در یک عکس دیجیتالی نشان می دهد.

Geminids DLopezعکس‌ها در یک دورۀ ۶ ساعته در نزدیکی اوج بارش شهابی ثبت شده‌اند. عکاس نجومی با دوربین دیجیتال خود در آسمان تاریک ِ ۱۴ دسامبر از پارک ملی تید در تنریف در جزایر قناری، این رویداد را دنبال کرد. از آنجایی صورت فلکی دوپیکر در سمت چپ فریم واقع شده، کهکشان راه شیری در پس زمینۀ ستاره باران در حال گردش نمایان شده است. در پایین سمت چپ نیز ستارگان قابل تشخیص و غبارهای صورت فلکی جبار دیده می شوند. در سمت راست، ستارۀ زرد رنگ دبران و ستارگان خوشه‌ قلائص، به همراه خوشۀ ستاره‌ای پروین قرار دارند. همچنین در پایین ِ ستارگان خوشه پروین یک مهمان کیهانی، یعنی هالۀ سبز و کم نور دنباله‌دار ویرتانن ۴۶P دیده می شود که این هفته در نزدیکترین فاصله تا زمین قرار دارد. شهاب‌های جوزایی که ذرات سنگ و خاک به جا مانده از سیارک ِ فعال ۳۲۰۰ فایتون هستند، با سرعت تقریبی ۳۵ کیلومتر بر ثانیه به جو زمین وارد و می سوزند.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

نظریه جدید: ماده تاریک و انرژی تاریک سیال هستند!

بیگ بنگ: «جرمی فارنس» دانشمند ِ مرکز تحقیقات دانشگاه آکسفورد گفت: «به باور ما، ماده تاریک و انرژی تاریک هر دو می توانند در قالب یک سیال ظاهر شوند؛ گرانش منفی یکی از مشخصه‌های آن است که مواد پیرامون آنها را دفع می کند. پیامد این نظریه خیلی زیباست» انرژی تاریک و ماده تاریک می توانند در یک ماده گِرد هم آیند؛ هر دو اثر می تواند به راحتی قابل توضیح و تفسیر باشد.»

.ngsversion..adapt .. xبه گزارش بیگ بنگ، محققان در دانشگاه آکسفورد احتمالا موفق به حل یکی از بزرگترین مسائل در فیزیک مدرن شده‌اند. در مقاله‌ای که این دانشمندان منتشر کردند، اعلام شده است که ماده تاریک و انرژی تاریک در یک پدیده واحد وجود دارند: سیالی که جرم منفی دارد. اگر یک جرم منفی را هل دهید، به سمت شما هدایت می یابد. این نظریه جدید و بحث‌برانگیز میتواند مُهر تاییدی بر پیش‌بینی اینشتین بزند که ۱۰۰ سال پیش آن را مطرح کرد. مدل فعلی و پذیرفته شدۀ ما از جهان (LambdaCDM) درباره ویژگی‌های فیزیکی ِ ماده تاریک و انرژی تاریک هیچ اطلاعاتی در اختیارمان نمی گذارد. فقط از روی اثراتی که ماده تاریک و انرژی تاریک بر مواد قابل مشاهده می گذارند، میتوان وجودشان را تشخیص داد.

وجود ماده منفی اخیرا توسط جامعه علمی مردود اعلام شد زیرا این ماده با انبساط کیهان، تراکم و چگالش کمتری پیدا می کند؛ لذا این مغایر با مشاهدات ماست که نشان می دهد انرژی تاریک با گذشت زمان تقلیل نمی یابد. با این حال، تحقیقات آقای فارنس تبصره‌ای قائل می شود که طی آن، جرم منفی بطور مداوم تولید می شود. بر این اساس، وقتی جرم منفیِ بیشتر و بیشتری در کیهان پدید آید، این سیال جرم منفی در طول انبساط کیهان، رقیق نمی گردد. در واقع، سیال ظاهرا مشابه انرژی تاریک بروز می یابد. نظریه فارنس، رفتار هاله‌های ماده تاریک را به درستی پیش‌بینی می کند. اکثر کهکشان‌ها به قدری سریع می چرخند که می بایست خودشان را با این کار نابود کنند؛ پس باید نوعی هالۀ ماده تاریک وجود داشته باشد تا آنها را محکم کنار یکدیگر نگه دارد.

این تحقیقات که بتازگی منتشر شده، از شبیه‌سازی کامپیوتری ویژگی‌های جرم منفی حکایت دارد؛ با این کار، شکل‌گیری هاله‌های ماده تاریک مورد پیش‌بینی قرار می گیرد. آلبرت اینشتین یک قرن پیش توانست نخستین نشانه‌های جهان تاریک ِ را اِفشا کند؛ او پارامتری را در معادلات خویش کشف کرد که نام «ثابت کیهانی» بر آن گذاشته شد. اینشتین این ثابت کیهانی را بزرگترین اشتباه خود دانست، اگرچه مشاهدات اخترفیزیکی مدرن از واقعی بودن آن پدیده حکایت دارند. در یادداشت‌هایی که اینشتین از سال ۱۹۱۸ به جای گذاشته است، او ثابت کیهانی خود را توصیف کرده و می نویسد: «این نظریه باید اصلاح شود، بطوری که فضای خالی نقش جرم منفی را به خود می گیرد که در همه جای فضای میان ستاره‌ای توزیع شده است.» پس ممکن است اینشتین خودش جهان ِ مملو از جرم منفی را پیش‌بینی کرده باشد.

فارنس خاطرنشان کرد: «رویکردهای گذشته در خصوص ترکیب انرژی تاریک با ماده تاریک سعی در اصلاح نظریه نسبیت عام اینشتین داشته‌اند. این کار البته با چالش‌های سختی همراه بوده است. در این رویکرد جدید، دو ایده مطرح است؛ ایده‌هایی که با نظریه اینشتین سازگار هستند: ایجاد ماده و جرم منفی. این دو با هم ترکیب می شوند.» شواهد مربوط به نظریه دکتر فارنس از آزمایش‌هایی که با تلسکوپ رادیویی نوین (آرایه کیلومتر مربع، یا SKA) انجام خواهد شد، بدست خواهد آمد. محققان از سرتاسر جهان دست به دست هم داده‌اند تا بزرگترین تلسکوپ جهان را بسازند. دانشگاه آکسفورد هم در این پروژه عظیم ایفای نقش می کند.

آقای فارنس در پایان اظهار داشت: «هنوز باید مسائل نظری و شبیه‌سازی‌های محاسباتی زیادی را انجام دهیم. مدل LambdaCDM هم به این زودی در دسترس نخواهد بود. اما مشتاقانه صبر میکنم تا ببینم آیا این نسخه پیشرفته LambdaCDM می تواند با سایر شواهد مشاهداتی ما از کیهان‌شناسی مطابقت داشته باشد یا خیر. اگر این امر واقعیت داشته باشد، نشان خواهد داد که ما ۹۵ درصد گمشدۀ کیهان فقط یک راه حل زیباشناسی داشته است: یعنی ما فقط گذاشتن علامت منفی را فراموش کرده‌ بودیم. (اشاره به جرم منفی دارد)»

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: dailygalaxy.com

لذت تماشای دنباله دار ۴۶ پی ویرتانن را از دست ندهید

لذت تماشای دنباله دار 46 پی ویرتانن را از دست ندهید

قرار است در روز ۱۶ دسامبر (فردا ۲۵ آذر ۹۷) دنباله دار موسوم به ۴۶ پی
ویرتانن (۴۶P/Wirtanen) فاصله خود با زمین را به حداقل برساند. این دنبال
دار به قدری به زمین نزدیک می شود که بدون تلسکوپ هم می توان آن را در
آسمان شب مشاهده کرد.

مشاهده یک دنباله دار همواره با حیرت و هیجان همراه بوده است. در شب ۱۶
دسامبر یا ۲۵ آذر ۹۷ شاهد خواهیم بود که چگونه دنباله دار ۴۶ پی ویرتانن
آسمان شب را خواهد شکافت و از کنار زمین عبور می کند.

در گذشته های نه چندان دور، دنباله دار را یک شی نورانی سماوی تصور می
کردند که می توانست مرگ و نیستی را برای زمین به همراه آورد. آیا قرار است
دنباله دار ۴۶ پی ویرتانن نیز به زمین صدمه ای وارد کند؟

منجمان از قبل اعلام کرده بودند که اوسط دسامبر سال جاری دنباله دار ۴۶
پی ویرتانن در آسمان شب نمایان می شود. فاصله این دنباله دار با زمین خیلی
کم بوده و می توان در آسمان شب آن را مشاهده کرد.

مطالعات مربوط به دنباله دارها در قرن هفدهم نشان داد که آنها در داخل
منظومه شمسی در حرکت هستند و بر مدارهای عظیم متفاوتی بر گرداگرد خورشید می
چرخند. مدار برخی از آنها حتی وراء پلوتو است و برخی هم مداری نزدیک تر به
خورشید دارند.

یک دنباله دار دارای گازهای یخ زده فرار شامل متان، مونواکسید کربن،
آمونیاک، دی اکسید کربن و نیز یخ و گرد و غبار است. وقتی دنباله دار به
خورشید نزدیک می شود گرمای خورشید باعث می گردد تا یخ ذوب شده و به حالت
گاز درآید. این فرایند را سابلیمیشن می نامند. به این ترتیب از دور به نظر
می رسد که دنباله دار دارای هسته ای ابرمانند و روشن و نیز یک دنباله است.

هر دنباله دار در واقع دارای دو دنباله است؛ یکی از آنها دنباله گرد و
غباری و دیگری دنباله گازیست. طوفان های خورشیدی و فشار تشعشعات باعث می
شود تا دنباله یک دنباله دار در فضا پخش شود. تشعشعات ماوراء بنفش باعث می
شود تا مواد داخل دنباله یونیزه شود. این فرایند منجر هب شکل گیری گازهای
باردار شده که در ترکیب با بادهای باردار خورشیدی، شکل خاصی به دنباله دار
می دهند.

همه این فرایند باعث می شود تا دنباله دار درخشان تر به نظر برسد. با
این وجود بطور دقیق نمی توان مشخص کرد که در چه زمانی دنباله دار بیشترین
درخشش را دارد، زیرا گازها رفتارهای متفاوت و غیر قابل پیش بینی دارند.

بهترین زمان برای مشاهده دنباله دار ۴۶ پی ویرتانن

جالب است بدانید که منجمی به نام کارل ویرتانن در سال ۱۹۴۸ این دنباله
دار را نام گذاری کرد. دنباله دار یاد شده قرار است بشدت به خورشید نزدیک
شود. مضافا اینکه فاصله آن با خورشید در حدود ۵/۱ واحد نجومی است که کمی
بیشتر از فاصله مدار مشتری با خورشید است. نزدیک ترین فاصله این دنبال دار
با خورشید نیز ۱ واحد نجومی خواهد بود که تقریبا همطراز با فاصله زمین با
خورشید است.

دنباله دار ۴۶ پی ویرتانن در روز ۱۶ دسامبر به نزدیکترین فاصله با
خورشید می رسد و از هر زمان دیگری درخشان تر خواهد بود. این دنباله دار بیش
فعال است و نسبت با دنباله دارهای مشابه بسیار درخشان تر به نظر می رسد.
برای مشاهده این دنباله دار سعی کنید شب ۱۶ دسامبر خود را به یک جای کاملا
تاریک برسانید. در این شب دنباله دار بین برج ثور و خوشه ستاره ای پروین
قرار خواهد داشت.

در واقع شب های ۱۴ تا ۱۹ دسامبر می توان به مشاهده دنباله دار ۴۶ پی
ویرتانن پرداخت. اگر نتوانستید دنباله دار ۴۶ پی ویرتانن را با چشم غیر
مسلح ببینید، سعی نمایید از یک دوربین یا تلسکوپ استفاده کنید.

در هر شب این دنباله دار مکان مشخصی را سیر می کند. به طور کلی موقعیت
دنباله دار در نزدیکی برج ثور قرار دارد و به همین دلیل در تمامی طول شب می
توان آن را مشاهده کرد. برج ثور در زمان غروب خورشید در سمت شرق قرار دارد
و به تدریج به سمت غرب عبور خواهد کرد.

برای بسیاری دنباله دار ۴۶ پی ویرتانن نشانه ای از خوش یمنی و یا بدیمنی
برای اهالی زمین در سال ۲۰۱۹ خواهد بود. نظر شما چیست؟ آیا بین دنباله
دارها و اتفاقات روی زمین ارتباطی وجود دارد؟