اطلاعاتی دربارۀ فالکون هِوی

بیگ بنگ: فالکون هِوی یا فالکون سنگین (Falcon Heavy) که به اختصار (FH) نیز نامیده می‌شود، یک پرتابگر فضایی طراحی شده و توسعه داده شده توسط اسپیس‌اکس است. این پرتاب‌گر مشتق شده از فالکون ۹ بوده و دربرگیرندهٔ یک فالکون ۹ به عنوان قسمت مرکزی و دو بوستر میباشد.

Falcon Heavy Rocketاین موشک وقتی در ششم فوریه ۲۰۱۸ به فضا پرتاب شد، قدرتمندترین بوستر (تقویت کننده) در زمان خودش بود. فالکون هِوی تقریبا تمامی اهداف اصلی خود را با موفقیت به انجام رساند. از جمله اهداف آن میتوان به حمل رودستر تسلا و آدمکی به نام استارمن به مقصد فضا و فرود موفق دو بوستر اشاره کرد. ایلان ماسک در آینده قصد دارد قصد دارد از یک موشک بزرگتر بنام استارشات برای اکتشافات مریخ استفاده نماید.

تاریخچه توسعه فضایی

اسپیس ایکس در سال ۲۰۰۲ با پشتیبانی ماسک تاسیس گردید. ماسک شرکت‌های «Zip2» و «PayPal» را قبلا فروخته بود. اسپیس ایکس پس از طراحی و پرتاب موفقیت‌آمیز موشک فالکون ۱، از سوی سازمان فضایی ناسا بودجه ای دریافت کرد تا فضاپیمایی (کپسول دراگون) را طراحی و بسازد.

این فضاپیما در سال ۲۰۱۲ به نخستین فضاپیمای غیردولتی تبدیل شد که باری به مقصد ایستگاه فضایی بین‌المللی حمل کرد. دراگون برای رسیدن به فضا نیازمند موشک سنگین‌تری بود و فالکون ۹ را به کار گرفت. این موشک توسط اسپیس ایکس طراحی شده و در سال ۲۰۱۰ پرتاب شد. ایلان ماسک در سال ۲۰۱۱ موشک بزرگتری تحت عنوان «فالکون هِوی» را معرفی کرد.

.Falcon Heavy Side Boosters alighting on LZ and LZ

فرود موفق دو بوستر فالکون هوی

در آن زمان، ماسک مدعی شد که موشک تازه ساخته شده می تواند ۵۳۰۰۰ کیلوگرم بار به فضا حمل کند؛ یعنی دو برابر ظرفیت شاتل فضایی. ماسک همچنین این پیش‌بینی را مطرح کرد که فالکون هِوی در سال ۲۰۱۳ آماده پرتاب خواهد شد. البته زمان پرتاب این موشک بارها و بارها در فرایند ساخت آن به زمان بعد موکول گردید. در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، موشک فالکون ۹ با شکست‌های فاجعه باری روبرو شد. پروازها دو بار به حالت تعلیق در آمدند و دلایل ناکامی در پرتاب مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت.

کمپانی اسپیس ایکس، با چندین آزمایش دریافت که می‌تواند موشک‌های خود را با سرعت مافوق صوت به زمین بازگرداند و موتورهای اصلی موشک (مرحله‌ی دوم) را مجددا روشن کرده و با سرعتی نزدیک به صفر روی پایه‌های خود فرود بیاورد. موردی که در چند مأموریت اخیر اسپیس ایکس به‌خوبی شاهد آن بوده‌ایم. بلند شدن موفق فالکون هوی (سیستمی که پیش‌بینی شده هر پرتابش ۹۰ میلیون دلار هزینه داشته باشد) می‌تواند صنعت فضایی را دچار تحولی شگرف نماید.

kyialdeeqfrovgoمشخصات موشک

فالکون هِوی ۷۰ متر ارتفاع دارد و توانایی حمل بار ۶۴ متریک تُن را نیز داراست. این موشک دو مرحله اجرایی دارد. در مرحله اول، سه هسته موتور موجود است. بوسترها (تقویت کننده‌ها) پس از پرتاب جدا شده و دوباره یکراست به زمین باز می گردند. احتمالا میتوان مجددا از آنها استفاده کرد. هسته مرکزی با دو بوستر مورد پشتیبانی قرار می گیرد. هسته مرکزی سنگین‌تر محموله‌اش را در مرحله دوم حمل می کند. ۲۷ موتور در مرحله اول فالکون هِوی نیروی پیشران ۲۲٫۸۱۹ کیلونیوتنی را در زمان پرتاب دارند.

اولین پرواز و مراحل برنامه‌ریزی شده بعدی

موشک فالکون هِوی برای نخستین بار در ششم فوریه ۲۰۱۸ از مرکز فضایی کِندی در کِیپ کارناوال فلوریدا پرتاب شد. این پرتاب با استفاده از مجموعه پروازی «۳۹A» به انجام رسید. این مجموعه میزبان فضانوردان آپولو و خدمه شاتل فضایی بوده است. تقریبا صدهزار نفر برای تماشای لحظه پرتاب موشک در کنار جاده‌ها و مناطق سواحلی گرد هم آمده بودند. میلیون‌ها نفر هم این صحنه را از پای تلویزیون تماشا کردند.

starmanدر طول پرتاب، دو بوستر از فالکون هِوی جدا شده و در محل فرود اسپیس ایکس در ایستگاه نیروی هوایی کیپ کارناوال به زمین نشستند. پخش زنده پس از پرتاب هم بیش از چهار ساعت ادامه پیدا کرد و محموله موشک (رودستر تسلا) و آدمک استارمن نشان داده شد. سپس فالکون هِوی موتورهایش را روشن کرد تا در فضا پیش برد، مقصد مدار مریخ بود، اما طبق برنامه پیش نرفت و اکنون رودستر از مدار مریخ هم عبور کرده است. قرار است با گذشت زمان، اسپیس ایکس هزینه‌های پرتاب فالکون هوی را کاهش بدهد و دلیل آن هم بوسترهای آن است که می تواند مجددا مورد استفاده قرار بگیرد. خودروی قرمز رنگ تسلا که فالکون هوی را در این سفر همراهی می کند علاوه بر مانکن موسوم به مرد ستاره‌ای، به چند دوربین فیلم‌برداری مجهز بود که چشم‌انداز‌های فوق‌العاده را به زمین مخابره کرد. ایلان ماسک تصویر زیر را در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرد که نشان می‌دهد که خودروی قرمز رنگ ماسک حامل پیامی از سوی بشریت برای فرازمینی‌ها است.

طبق گفته ماسک اسپیس ایکس توانایی ارسال محموله‌هایی سنگین‌تر از یک ماشین به مدار سیاره پلوتو را نیز دارد، چه برسد به مریخ. نکته قابل توجه دیگر فراهم شدن قابلیت ارسال ماهواره‌های به مراتب سنگین‌تر از قبل به مدار زمین است که علوم مختلف از هواشناسی گرفته تا تکنولوژی‌‌های مخابراتی و نظامی را تحت تاثیر قرار می دهد. همچنین پیش‌بینی می‌شود که ناسا نیز که با کمبود بودجه دست و پنجه نرم می‌کند، از موشک‌های فالکون اسپیس ایکس استفاده کند. در تصویر زیر تصویر واقعی مرد ستاره‌ای را در حال انجام بزرگترین ماجراجویی تاریخ بشر مشاهده می‌کنید. چیزی که ایلان ماسک و فالکونش به ما آموخت این بود که وقایع عجیب و غریب غیر ممکن نیستند و برای به واقعیت پیوستن فیلم‌های علمی-تخیلی نیازی نیست قرن‌ها سپری شوند.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: space.com

شاید چیزی به‌جز سیارۀ نهم در منظومه‌شمسی پنهان شده است

بیگ بنگ: جایی در خارج از منظومۀ خورشیدی، کمی دورتر از مدار نپتون، اتفاق مبهمی در حال روی دادن است. چند شی به طور متفاوتی در حال چرخش هستند و ما نمی دانیم چرا.

main sedna artبه گزارش بیگ بنگ، فرضیه اصلی موجود در این زمینه این است که یک شیء نامرئی به نام “سیاره نهم” می تواند در این رویدادها نقش داشته باشد؛ با توجه به این فرضیه اخترشناسان به شدت به دنبال این سیاره هستند. اما هم اکنون فیزیکدانان توضیح جایگزینی را ارائه نموده‌اند که به نظر قابل اعتمادتر می آید. به جای یک جسم بزرگ، ممکن است یک بی‌ثباتی مداری توسط نیروی گرانش ترکیبی ساتع شده از تعدادی از اجرام کمربند کویپر یا اشیای فرانپتونی(TNOs) ایجاد شده باشد.

اگر این تئوری به نظرتان آشنا می آید، به این دلیل است که محققانی بنام سفیلین و توما اولین کسانی نیستند که به این ایده فکر نموده‌اند – اما محاسبات آنها اولین محاسباتی است که ویژگی‌های قابل توجه این مدارهای عجیب را با توجه به هشت سیاره دیگر ِ موجود در منظومه شمسی توضیح می دهد.

اولین فرضیه موجود در رابطه با سیاره نهم برای اولین‌بار در سال ۲۰۱۶ ارائه شد. اخترشناسانی که در حال مطالعه یک سیاره کوتوله در کمربند کوئیپر بودند، متوجه شدند که چندین جرم فرانپتونی از تاثیر گرانشی قوی غول‌های گازی منظومه شمسی جدا شده‌اند و دارای مدارهای حلقوی عجیب و غریبی هستند که از بقیه کمربند کویپر متفاوت است. اما مدار این شش شی هم به صورتی دسته‌بندی شده بود، که به نظر تصادفی نمی آمد. به نظر می رسید که چیزی آنها را در چنین موقعیتی قرار داده است.

با توجه به مدل‌سازی، یک سیاره غول‌پیکر قدیمی می تواند این اختلال را در مدار این اجرام ایجاد کند. لکن تاکنون، این سیاره از نظرها پنهان مانده – و به نظر عجیب و غریب می آید، زیرا چالش‌های فنی قابل توجهی برای دیدن این شیء تاریک وجود دارد، به همین دلیل دانشمندان نتوانسته‌اند فرضیه‌های دیگر را اثبات کنند. فرضیۀ وجود سیاره نهم جذاب است، اما اگر سیاره نهم وجود داشته باشد، تاکنون توانسته از نظرها پنهان بماند با این حال تیم محققان هنوز هم به دنبال توضیح چرخه‌های عجیب و غریب اجرام فرانپتونی هستند. جزئیات بیشتر این پژوهش در arXiv منتشر شده است.

ترجمه: سهیلا دوست پژوه/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sciencealert.com

آشنایی با “فرضیه رویداد” +ویدئو

بیگ بنگ: چند وقت پیش سه بخش نخست فرضیه رویداد را به نام (گ چ پ ژ) منتشر کردیم. بعد از آن وقفه‌ای ایجاد شد. در این فرصت کتاب به زبان انگلیسی ترجمه و متن آن در برلین ثبت بین‌المللی شد. در حال حاضر چندین مقاله برای همایش‌های خارج از کشور ارسال شده است. همچنین با پژوهشکده فیزیک پژوهشگاه دانش‌های بنیادین همکاری‌هایی برای بررسی حرفه‌ای فرضیه آغاز شد.

theoretical and computational physicsاز آنجا که این فرضیه بر مبنای تعریف هندسی اطلاعات است، دیدگاه سراسر متفاوتی را نسبت به علم فیزیک ارائه میدهد. از این‌رو نیازمند ذهن‌های جوان و پویایی است که هنوز در چارچوب گرفتار نشده باشند. از این رو برای آشنایی با مفاهیم بنیادین فرضیه تعدادی ویدیو (به دو زبان انگلیسی و فارسی) ساخته شده که خواننده بتواند راحت‌تر با آن ارتباط برقرار کند.

بعد از یک دوره آشنایی اولیه با ساختار هندسه چهار بعدی اطلاعات، زمینه برای ارائه محاسبات دقیق فراهم می شود. محاسباتی گسترده که به نتایج متنوعی در حوزه دانسته‌ها و ندانسته‌های فیزیک امروز منجر می شود. از جمله این دستاوردها میتوان به اینها اشاره کرد:

مفاهیم نسبیت خاص و عام، مفاهیم کوانتومی از جمله معادله شرودینگر، اصل عدم قطعیت هایزنبرگ، مسئله دوشکاف، نیروی کازیمیر و… مفاهیم کیهانی مانند منشاء تابش پس زمینه کیهانی، منشاء ثابت هابل، مساله ماده تاریک، انرژی تاریک، آنتروپی سیاهچاله، مساله انواع گلوئونها و ابعاد فراکتالی رویداد… اندازه گیری‌هایی مانند شعاع پروتون(و مساله معروف به شعاع پروتون)، شعاع هیدروژن، شعاع جهان، ضریب ساختار ریز آلفا، دمای خلا، فرکانس تابش پس زمینه کیهانی، ثابت هابل و…

در پایان خواهیم دید که ما چگونه در جهانی زیست می کنیم که بر اساس اطلاعات و آگاهی بنا شده است. جهانی که مانند آنچه فیثاغورثیان و برخی نظریات مدرن اشاره دارند، بر اساس ریاضیات بنا شده است. خواهیم دید که چگونه ساختار هستی بر مبنای چهار عدد بنیادین است:
_۱، عدد اویلر e ، عدد موهومی i , و عدد پی.

همچنین در فصل “کامپیوتر جهانی”، چهاچوبی بیان می شود که ناظر در آن نقش پردازشگر رویداد را ایفا می کند. مخاطب خاص این فرضیه دانشجویان و تحصیل‌کرده‌های فیزیک و رشته‌های وابسته خواهند بود. همچنین خواننده علاقمند با حداقل آشنایی با مفاهیم و معادلات فیزیک می تواند آنرا به راحتی دنبال کند.

مشاهده ویدئوهای فارسی

ویدئوی اول:

ویدئوی دوم:

ویدئوی سوم:

ویدئوی چهارم:

ویدئوی پنجم:

مشاهده ویدئوهای انگلیسی

ویدئوی اول:

ویدئوی دوم:

ویدئوی سوم:

ویدئوی چهارم:

ویدئوی پنجم:

سایت علمی بیگ بنگ: bigbangpage.com

آیا تولد خشونت‌بارِ ماه زمینه‌ساز حیات در زمین شد؟

بیگ بنگ: برخورد کیهانی سهمگینی که به پیدایش ماهِ زمین انجامید احتمالا اجزای زندگی‌ساز را هم به زمین داد. پژوهشگران تاکنون هرگز نتوانسته‌اند به این راز که زمین چگونه و کِی به کربن، نیتروژن، و گوگردش دست یافت پی ببرند، ولی پژوهشی تازه نشان می‌دهد که این عنصرها احتمالا ۴.۵ میلیارد سال پیش، از جرمی به زمین رسیده‌اند که به زمین کوبیده شد و ماه را پدید آورد.

main planetimpact full full xگروهی از پژوهشگران دانشگاه رایس تگزاس با بهره از یک رشته آزمایش‌ها و شبیه‌سازی‌ها به بررسی این پرداختند که آیا این عنصرهای فرار (عنصرهایی با نقطۀ جوش پایین) می‌توانسته‌اند دستاورد یک چنین برخوردی بوده باشند یا نه. آنها برای شبیه‌سازیِ شرایط در زمان پیدایش یک هسته‌ی سیاره‌ای، آلیاژهایی در بردارندۀ کربن، نیتروژن، و گوگرد را با فشاری تا ۷ گیگاپاسکال فشردند و تا ۱۸۰۰ درجه‌ سانتیگراد گرما دادند. آنها با بهره از این داده‌های آزمایشی حدود یک میلیارد شبیه‌سازی برای برخوردها میان زمین و اجرام گوناگونِ دربردارنده‌ی این مواد گریزا انجام دادند.

شبیه‌سازی‌هایی که بیشتر از بقیه با مشاهدات تجربی و پیشینۀ زمین‌شناسی همخوانی داشت آنهایی بودند که جرم برخوردگر در آنها یک جرم سنگی تقریبا هم‌اندازه‌ سیاره مریخ، پر از کربن و نیترژن و با هسته‌ای سرشار از گوگرد بودند. یکی از پژوهشگران، راجدیپ داسگوپتا می‌گوید: «به احتمال بسیار چنین برخوردی آب -یکی دیگر از مواد فرار مهم- را هم با خود آورده است.» وی می‌افزاید سیاره‌هایی که برخوردهای بزرگِ بیشتری از این دست داشته‌اند احتمالا شانس بیشتری برای پرورش حیات داشته‌اند.

ریچارد گرینوود از دانشگاه آزاد انگلستان در میلتون کینز می‌گوید اگرچه این توضیحی پذیرفتنی است، ولی توضیح‌های دیگری هم هست که با مشاهدات همخوانی دارند، و ما هنور آگاهی‌هایمان به اندازۀ کافی نیست که بتوانیم نظریه‌ درست را از این میان برگزینیم. گرینوود می‌گوید: «یک برخورد بزرگ می‌توانسته این عنصرهای فرار را آورده باشد، ولی این که چنین موادی کم‌کم آمده باشند برای من پذیرفتنی‌تر است، چنانچه هنوز هم این گونه است. برای انجام کامل یک کار نیازی نیست همۀ آن را یکجا انجام دهیم.» پژوهشنامه‌ این دانشمندان در نشریه‌ Science Advances منتشر شده است.

نابودی کره زمین تنها در سه مرحله!

نابودی کره زمین تنها در سه مرحله!

نابودی کره زمین به دست ما برخلاق تصور کار محالی نیست! در این مطلب به بررسی روشی برای نابود کردن سیاره زمین تنها طی سه مرحله می‌پردازیم.

دانشمندان دیوانه زیادی در طول تاریخ در پی نابودی کره زمین بوده‌اند. دلیل آن‌ها به منظور تهدید کردن ساکنان کره زمین درباره نابود کردن سیاره محل زندگی‌شان، دستیابی به پول زیاد، قدرت، محبوب شدن و یا کسب احترام دیگر دانشمندان بوده است. امروز با توجه به پیشرفت علم و آگاهی بیشتر انسان‌ها درباره واقعیت هستی، نابود کردن سیاره آبی به مراتب ساده‌تر شده است.

البته، شاید تئوری‌های از بین بردن زمین روی کاغذ ساده باشد، اما در عمل با کاری طاقت‌فرسا رو به رو خواهید شد. می‌توان به روش‌هایی بشریت را به عصر حجر برگرداند و یا بساط حیات را از روی آن برچید، اما خود سیاره همچنان سر پا باقی خواهد ماند، چنان که تا امروز نیز طی حدود ۴ میلیارد سال عمرش توانسته از حوادثی همچون برخورد شهاب سنگ جان سالم به در ببرد و همچنان به دور خورشید گردش کند.

پس فراموش نکنید منظور از این مقاله، نابودی هست و نیست سیاره و تبدیل کردن آن به میلیاردها قطعه سنگ سرگردان در کائنات است. البته ممکن است دانشمندان خیلی دیوانه، به کاملا پوچ کردن سیاره فکر کنند.

قدم اول نابودی کره زمین : یادگیری ریاضیات

کره زمین به واسطه جاذبه خودش سرپا ایستاده است. می‌توان به این سیاره به عنوان یک پیاز صخره‌ای بسیار بزرگ نگاه کرد. جاذبه هسته داخلی، لایه بعدی آن را نگه می‌دارد. لایه بعدی نیز به واسطه جاذبه‌ای که دارد، قسمت بعدی را محکم به سمت خود می‌کشد. به همین ترتیب لایه به لایه کره زمین در کنار یکدیگر محکم قرار می‌گیرند.

این روال جاذبه‌ای ترتیبی که از هسته زمین شروع می‌شود، تا جایی ادامه پیدا می‌کند که ساکنان کره زمین نیز سر جای خود میخکوب شده و در فضا معلق نمی‌شوند. وجود جو در بالای سطح سیاره نیز دقیقا به خاطر وجود جاذبه است.

برای نابودی کره زمین می‌بایست این پیاز را پوست کند. تنها جدا کردن این لایه‌ها از یکدیگر برای نابودی کره زمین کافی نیست، بلکه باید مطمئن شد هر لایه به اندازه‌ای از هسته فاصله گرفته تا هرگز مجددا به سمت آن کشیده نشود. برای دستیابی به این هدف می‌بایست همه بخش‌های سیاره آبی را شتاب داد تا به سرعتی بالا دست پیدا کنند. این کار ساده‌ای نیست، چرا که حتی برای پرتاب سنگ‌های چند تنی (نه کل کره زمین) به راکت‌های بزرگ نیازمند هستیم.

البته ابتدای کار سخت‌تر بوده و با پیش رفتن، اوضاع کمی راحت‌تر خواهد شد. با هر کیلوگرم سنگی که به فضا می‌فرستید، یکی از قسمت‌های سیاره که نگهدارنده چند بخش دیگر است را از آن‌ها دور می‌کنیم. همانطور که برای نابودی کره زمین آن را لایه به لایه پوست پوست می‌کنید، جاذبه کاهش پیدا می‌کند. به همین دلیل با پیش رفتن در پروژه کار آسوده‌تر خواهد شد. در ابتدای کار، جاذبه در بیشترین سطح ممکن قرار دارد.

اگر ریاضی‌دان خوبی باشید، با نوشتن یک معادله، میزان انرژی لازم برای پوست پوست کردن لایه‌های کره زمین به یکباره را محاسبه خواهید کرد. به همین دلیل دیگر نیاز نیست با صرف زمان زیاد، آن را آرام آرام تبدیل به قطعات کوچک کنید. بر اساس ویژگی‌های کره زمین همچون میزان جاذبه هسته آن، انرژی مورد نیاز برای پر پر کردن سیاره چیزی حدود ۳۲^۱۰ (۱۰ به توان ۳۲) ژول است.

دومین قدم : پیدا کردن یک منبع انرژی

انرژی یاد شده بسیار زیاد است. به منظور این که درکی از عظمت این انرژی پیدا کنید، یک مقایسه خواهیم داشت. در سال ۲۰۱۳، کل انسان‌های کره زمین، ۱۰ به توان ۲۰ ژول انرژی مصرف کردند. این انرژی شامل تمام بخش‌های مختلف زندگی و همه نوع انرژی‌هایی است که انسان‌ها ممکن است مورد استفاده قرار بدهند. به عنوان نمونه باید به آتش‌های افروخته شده، موتور اتومبیل‌های به حرکت افتاده، ساعت زنگ گوشی، تلویزیون، کتاب خواندن و دیگر موارد اشاره کرد!

پس اگر قادر بودیم تمام انرژی خروجی نیروگاه‌های اتمی، سدهای احداث شده بر بستر آب‌ها، کارخانه‌های ذغال سنگ، مزرعه‌های خورشیدی و توربین‌های بادی را به نحوی ذخیره کنیم، همچنان نمی‌توانستیم انرژی مورد نیاز برای نابودی کره زمین را تامین کنیم، مگر این که چند تریلیون سال منتظر بمانیم. تا چنین زمانی، کره زمین خود به خود بر اثر تمام شدن عمر ستاره آن، در کائنات سرگردان شده و نابود خواهد شد!

ارائه طرحی برای نابودی کره زمین که نیازمند چند تریلیون سال انتظار است، از شما یک دانشمند روانی و وحشتناک نخواهد ساخت. بهتر است پیش از این که ستاره منظومه شمسی، خورشید، خاموش شود، از انرژی فوق‌العاده زیاد آن برای نابودی کره زمین استفاده کنید!

هر ثانیه، خورشید چیزی حدود چهار میلیون تن هیدروژن مصرف کرده و انرژی را در فاز تشعشعات تولید می‌کند. این تشعشعات در فضای نامتناهی کائنات منتشر می‌شوند و به اشیای سر راه آن (همچون سیاره زمین) برخورد می‌کنند. گیاهان از میلیاردها سال قبل آموخته‌اند چطور نور منتشر شده از سمت ستاره منظومه شمسی را به شیوه‌ای مفید استفاده کنند. نتیجه آن، تولید شدن همه مواد غذایی است که ما برای ادامه حیات مصرف می‌کنیم. اما در صورت تصمیم برای نابودی کره زمین دیگر برای این کار دلیلی وجود ندارد!

قدم سوم : انتظار

اگر در سرتاسر سطح زمین پنل‌های خورشیدی پهن کرده و همه تشعشعاتی که به سمت کره زمین می‌آیند را دریافت کنید، انرژی مورد نیاز به منظور پیاد‌ه‌سازی راهکار ما برای پوست پوست کردن زمین،۱۸ میلیون سال به طول خواهد انجامید! این روش در مقایسه با راهکار قبلی که چند تریلیون سال زمان می‌برد به مراتب کوتاه‌ه‌تر است، اما همچنان به حدی طولانی است که به دانشمند دیوانه مورد نظر، فرصت مشاهده ثمره دستپخت خود را نخواهد داد.

نکته اینجاست که ایجاد مزارع خورشیدی، برای ذخیره بخشی از تشعشعات است که به سمت زمین می‌تابند. اما اگر می‌توانستیم کل انرژی تولید شده توسط خورشید را به نحوی ذخیره کنیم، وضعیت پروژه به کجا می‌رسید؟ در این صورت تنها یک هفته زمان برای ذخیره‌سازی انرژی مورد نیاز برای نابودی کره زمین کافی است. اکنون مردم زمین تهدید شما را جدی می‌گیرند!

پس دست به کار شده و دستگاهی برای ذخیره‌سازی کل انرژی خروجی ستاره منظومه شمسی ایجاد کنید. چنین استعدادی مطمئنا متعلق به ماورای منظومه شمسی است، پس طبیعی است که به فکر نابودی سیاره کوچک و عقب افتاده‌ای همچون زمین باشد‍!

دنبالۀ گازی بلند یک کهکشان مارپیچی

بیگ بنگ: چرا یک رد قرمز بلند به این کهکشان متصل شده است؟ این رد غالبا از هیدروژن درخشان تشکیل شده که با حرکت کهکشان در میان گاز داغ، درون خوشۀ کهکشان‌ها به طور سیستماتیک کنار می رود. به ویژه، این کهکشان همان کهکشان مارپیچی D100 است و خوشه همان خوشۀ کهکشانی کما است.

Dgas HubbleSubaruمسیر قرمز به مرکز وصل می شود زیرا گازهای بخش‌های بیرونی که گرانش کمتری بر آنها وارد می‌شد، قبلا توسط فشار بازو کنار زده شده‌اند. این دنبالۀ گازی بلند تقریبا ۲۰۰ هزار سال نوری گستردگی دارد، جرم آن ۴۰۰ هزار برابر جرم خورشید است و ستارگان درون آن در حال تشکیل هستند. کهکشان D99 که در سمت چپ D100 در حال تشکیل است به رنگ قرمز به نظر می رسد زیرا غالبا نور ستارگان قرمزش می درخشند – ستارگان آبی جوان دیگر تشکیل نمی شوند چون D99 گاز تشکیل دهندۀ ستاره‌اش را از بین برده است. این عکس برجسته با رنگ کاذب در واقع ترکیبی از تصاویر تلسکوپ فضایی هابل و تلسکوپ زمینی سوبارو است. مطالعۀ چنین سیستم‌هایی درک ما از نحوۀ تکامل کهکشان‌ها در خوشه‌ها، را بالا می برد.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

آیا سیارات دوردست میدان‌ مغناطیسی دارند؟

بیگ بنگ: هر فردی می‌داند که زمین یک میدان مغناطیسی دارد – این میدان باعث می‌شود قطب‌نما جهات شمال و جنوب را مشخص کند تا بتوانیم در اقیانوس‌ها حرکت کنیم. همچنین از جو و حیات در برابر بادهای قدرتمند خورشید محافظت می‌کند. اما سیارات دیگرِ زمین مانند در کهکشان راه شیری چطور هستند؟ آیا آنها نیز میدان‌های مغناطیسی دارند که از ظهور حیات پشتیبانی می‌کنند؟

whatmagnetic

تصویر هنری از یک ابرزمین در منطقۀ قابل سکونت‌‍‌ یک ستاره‌ خنک‌تر و کوچکتر از خورشید. چنین سیارات بزرگی می‌توانند اقیانوس‌های وسیعی از ماگما داشته باشند که میدان‌های مغناطیسی را تولید می‌کنند که محافظی برای حیات آغازین می‌باشند.

به گزارش بیگ بنگ، یک تحلیل جدید به نوعی سیارۀ فراخورشیدی پرداخت – ابرزمین‌هایی که تا پنج برابر اندازه‌ سیارۀ ما هستند – و نتیجه گرفت که این سیارات نیز احتمالأ دارای یک میدان مغناطیسی هستند، اما میدانی که به شکلی کاملأ جدید تشکیل شده است: توسط اقیانوس‌هایی از ماگمای سیارات. این کشف حیرت‌آور مبنی بر اینکه سنگ‌هایی که در روی سطح و زیر آن به آهستگی ذوب شده‌اند یک میدان مغناطیسی قوی را ایجاد می‌کنند نشان می‌دهد که در سال‌های اولیۀ شکل‌گیری زمین، یعنی وقتی هنوز یک توده سنگ ذوب شده بود، دارای یک میدان مغناطیسی بود که توسط ماگما تولید شده است. این میدان علاوه بر میدان کنونی آن که در هسته‌ خارجی آهن مایع تشکیل شده وجود داشت.

بورخارد میلیتزر، استاد زمین‌شناسی و علوم سیاره‌ای در دانشگاه برکلی گفت: «این یک الگوی جدید از تولید میدان‌های مغناطیسی است. میدان مغناطیسی ما بر روی زمین در هستۀ خارجی مایع تولید شده است. بر روی سیاره مشتری، این میدان از همرفت هیدروژن فلزی مایع تشکیل می‌شود. بر روی اورانوس و نپتون، این میدان از لایه‌های یخی تشکیل می‌شود. در حال حاضر، سنگ‌های ذوب شده را نیز به این فهرست بلندبالا از مواد تشکیل دهندۀ میدان مغناطیسی اضافه کردیم.» پیوند بین داخل یک سیاره و میدان مغناطیسی آن به اخترشناسان کمک می‌کند تا اطلاعاتی درباره‌ نحوۀ شکل‌گیری و سن سیارات فراخورشیدی بدست آورند.

میلیتزر گفت: «این امر در آیندۀ دور رخ خواهد داد اما اگر کسی بتواند یک سیاره‌ فراخورشیدی را مشاهده کند و یک میدان مغناطیسی پیدا کند، این می‌تواند نشانه‌ای از وجود یک اقیانوس ماگما در آنجا باشد، حتی اگر نتوان آن را مستقیمأ مشاهده کرد.» این نتایج در واقع بر وجود حیات بر روی سیارات دیگر دلالت دارند. وقتی اقیانوس‌های ماگما از بالا خنک می‌شوند، یک سطح قابل سکونت برای زندگی ظاهر می‌شود، در حالیکه گوشتۀ ذوب شده همچنان تعویض می‌شود.

فرانسیس سوبیران، استاد فوق‌دکترای اسبق دانشگاه برکلی گفت: «یک میدان مغناطیسی به محافظت از جو سیاره در برابر وزش بادهای ستاره‌ای کمک می‌کند. بیشتر ابرزمین‌هایی که اکنون کشف کرده‌ایم بسیار نزدیک به ستارگان میزبانشان هستند و در معرض بادهای ستاره‌ای خیلی قوی قرار دارند. از این رو، احتمال وجود یک میدان مغناطیسی، قطعأ مولفه‌ای کلیدی در تکامل سیاره و سکونت‌پذیر بودن آن است.»

دینام داخلی زمین

میدان مغناطیسی امروزی زمین در یک هستۀ خارجی از آهن ِ گداخته تولید می‌شود که در آن، توده‌هایی از آهن مایعِ دارای رسانش الکتریکی همراه با چرخش زمین یک دینام را همراه با یک میدان مغناطیسی پایدار ایجاد می‌کنند. اما زمین سنگی پس از شکل‌گیری اولیه ۴٫۵ میلیارد سال پیش ذوب شد و برخی از لایه‌های آن به مدت میلیون‌ها سال بعد از تولد بصورت گداخته و همرفتی باقی ماندند – همانند آب در حال جوش فقط کمی آهسته‌تر. آیا اقیانوس ماگمایی که به آهستگی در حال همرفت است یک میدان مغناطیسی شبیه میدانی که در هستۀ آهنی امروز زمین تشکیل شده، تولید کرده است؟

whatmagneticلایه‌هایی از یک ابرزمین احتمالی. حرارت ناشی از تشکیل چنین سیارۀ بزرگی می‌تواند اقیانوس‌های ماگما را برای میلیاردها سال فعال نگه دارد و میدان مغناطیسی خودش را علاوه بر میدان مغناطیسیِ تولید شده در اثر آهن مایع تولید کند.

همین سئوال برای ابرزمین‌هایی که در اطراف ستارگان دیگر کشف شده‌اند، مطرح می‌شود. ابرزمین‌ها به حدی پرجرم هستند که داخل آنها یعنی گوشته باید بعد از گذشت چند میلیارد سال پس از تشکیل همچنان مایع و همرفتی باشد. در هر دو صورت، ماگمایی که به آهستگی بر روی سیارۀ در حال چرخش است جوشیده می‌شود و می‌تواند یک میدان مغناطیسی قوی را در صورتی تولید کند که سنگ مایع رسانای الکتریسیته باشد. هیچکس نمی‌دانست که این امر رخ می‌دهد.

آزمایش بر روی سیلیکات‌ها – عبارتی که به هزاران ماده معدنی مبتنی بر سیلیسیم که درون سنگی زمین را تشکیل می‌دهند اشاره دارد – در دماها و فشارهای بالا درون ابرزمین دشوار است. حتی بررسی این مسئله که آیا سنگ جامد یا مایع است در شرایط درون زمین کار ساده‌ای نیست: دماهای ۱۰ هزار سلسیوس و فشارهای ۱۰ میلیون برابر هوای اطراف ما.

سوبیران گفت: «در دماها و فشارهای استاندارد، سیلیکات‌ها یا کاملأ بهم چسبیده‌اند یا پیوندهای مولکولی دارند و نمی‌توانند به طور آزادانه حرکت کنند و جریانات الکتریکی ماکروسکوپی را ایجاد کنند. حتی اگر فشار درونی بالا به کاهش موانع برای حرکت الکترون‌ها کمک کند، ضرورتأ مشخص نمی‌شود که سیلیکات‌ها در ابرزمین‌ها رسانایی داشته باشند.» اما سوبیران و میلیتزر به مدل‌های کامپیوتری در مقیاس اتمی از مواد معدنی مجاز دسترسی داشتند تا رسانش کوارتز (سیلیسیم اکسید)، منیزی (منیزیم اکسید) و سیلیسیم-منیزیم-اکسید (پس از پروسکایت) را محاسبه کنند که همگی آنها در سنگ‌های روی زمین، ماه و احتمالأ تمام سیارات منظومه شمسی ما رایج هستند.

پس از محاسبات طولانی مدت هریک از سه مورد، آنها کشف کردند که این سیلیکات‌ها وقتی در دماها و فشارهای بالا از حالت جامد به مایع تبدیل می‌شوند رسانا می‌شوند. آنها وقتی رسانش‌ها را به این مدل‌های داخل زمین متصل کردند کشف کردند که سنگ‌ها به اندازه‌ی کافی رسانایی دارند تا دینام و در نتیجه میدان مغناطیسی را تحمل کنند.

سوبیران گفت: «محاسبات ما نشان داد که ساختار نامنظم مایع به الکترون‌ها کمک کرد رسانش پیدا کنند.» سیلیکات مایع در فشار اتمسفر ۱۰۰۰۰ سلسیوس و ۱۰ میلیون فقط یک صدم رسانش آهن مایع را دارد. سوبیران اشاره کرد سیاراتی که با یک دوره‌ی دور روزه یا بیشتر می‌چرخند یک میدان مغناطیسی شبیه زمین تولید می‌کنند: یک میدان دوقطبی با یک شمال و جنوب واضح. هرچند، چرخش آهسته‌تر می‌تواند یک میدان نامنظم‌تر را ایجاد کند که تشخیص آن از دور دشوارتر است. بروس بافِت، متخصص دینامیک درون زمین در برکلی که در تحقیق مشارکت نداشت گفت که سیارات فقط زمانی می‌توانند میدان‌های مغناطیسی را تولید کنند که تعادل درستی از رسانایی الکتریکی و سرعت سیالات داشته باشند تا بتوانند بازخورد لازم برای حفظ یک میدان مغناطیسی را ایجاد کنند.

بافِت گفت: «انتظار بسیاری از ژئوفیزیکدانان این بود که حداقل تحت شرایط زمین، رسانایی سیلیکات‌های مایع بیشتر در گروه حرکات مایعات بزرگ برای جبران رسانایی پایین قرار داشته باشد، در این صورت یک میدان مغناطیسی خواهید داشت. این اولین محاسبه‌ی دقیق شرایط فشار و دمای بالاتر است و نشان می‌دهد که رسانایی‌ها به نظر کمی بالاترند، بنابراین حرکات مایعات که برای تمام این کارها نیاز دارید احتمالأ کم شدت‌تر خواهند بود.»

ترجمه: سحر  الله‌وردی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: phys.org

ژرف‌ترین نگاه به کیهان برای جستجوی نور گمشده

بیگ بنگ: تلسکوپ فضایی هابل حدود ۳۰ سال، چشم ما در آسمان بوده است و هنوز هم برخی از بهترین تصاویر از کیهان را ارائه می‌دهد. بتازگی دانشمندان مؤسسه اخترفیزیک جزایر قناری(IAC) تصویر فرا ژرف هابل(HUDF) را دوباره پردازش کردند تا به جزئیات بیشتری دست یابند. نتیجۀ نهایی آنان، فراژرف‌ترین تصویری است که تاکنون، از کیهان ثبت شده است.

hubble deepestتصویر اصلیِ میدان فرا ژرف هابل در سال ۲۰۰۴ گرفته شد. هابل برای گرفتن این عکس صدها ساعت به نقطۀ کوچکی از آسمان خیره شده بود و سپس دقیق‌ترین عکسی که می‌توانست را از فضا گرفت. بعد از اینکه در سال ۲۰۰۹ دوربین میدان وسیع ۳ هابل(WFC3) روی این تلسکوپ نصب شد، این شیوۀ عکس گرفتن در همان سال دو بار دیگر نیز تست شد و در سال ۲۰۱۲ هابل تصاویر عمقی بیشتری نیز ثبت کرد.

محققان مؤسسه اخترفیزیک جزایر قناری در سه سال گذشته از تکنیک جدیدی برای ترکیب تصاویرِ جداگانه استفاده کردند. این تکنیک به بازسازی «نور گمشده» که برخی از اجرامِ ضعیف‌تر را مبهم می‌سازد، کمک می‌کند. “الخاندرو بورلاف”، پژوهشگر ارشد این مطالعه گفت: «کاری که ما انجام دادیم این بود که به آرشیو تصاویر اصلی بازگردیم و فرآیند ترکیب را بهبود بخشیم، هدف ما این بود تا بهترین کیفیت تصویر را نه تنها برای کهکشان‌های کوچک‌ترِ دور‌تر، بلکه برای مناطق گسترش‌ یافتۀ بزرگ‌ترین کهکشان‌ها، نیز ارائه دهیم. تصاویر اصلی تصاویری است که مستقیماً توسط تلسکوپ فضایی هابل رصد شده‌اند.»

این تیم تحقیقاتی توانست در آخرین تصویر، نور معادل یک کهکشان کامل- که تقریباً برابر با نور صد هزار میلیون خورشید است- را به دست آورد. این نورِ فوق‌العاده، علاوه بر اینکه کهکشان‌های جدید را آشکار ساخت، توانست نشان دهد که گسترۀ برخی از کهکشان‌هایی که قبلاً کشف شده بودند دو برابر چیزی است که تصور می‌شود. جزئیات بیشتر این پژوهش در مجلۀ Astronomy Astrophysics منتشر شده است.

ترجمه: زهرا جهانبانی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: newatlas.com

نظریه پردازان توطئه باور دارند فرود کاوشگر چینی بر روی ماه دروغ است

نظریه پردازان توطئه باور دارند فرود کاوشگر چینی بر روی ماه یک دروغ بزرگ است!

نظریه پردازان توطئه عقیده دارند فرود کاوشگر چینی بر روی سطح ماه یک دروغ بزرگ بوده است، اما تصاویر منتشر شده از سوی ناسا، خلاف این نظر را تایید می‌کند.

چین به تازگی در یک اقدام مهم، اولین کاوشگر خود را بر روی سطح ماه فرود آورده است، اما نظریه‌پردازان توطئه عقیده دیگری دارند و به تصور آنها این فرود تنها یک شایعه‌ی بزرگ بوده است! علی‌رغم اینکه بسیاری از کارها در ناسا به دلیل توقف موقت فعالیت‌های دولت ترامپ در حال حاضر معلق شده است، اما ماموریت‌های علمی این سازمان همچنان دنبال می‌شود. کارشناسانی که در ناسا که بر روی دوربین مدارگرد شناسایی قمری (LROC) کار می‌کنند، به تازگی تصاویری را از محل فرود کاوشگر چینی Chang’e-4 منتشر کرده‌اند؛ همان محلی که این کاوشگر  در روز سوم ژانویه در آن بر روی سطح ماه نشست.

البته این عکس در روز هشتم دسامبر ۲۰۱۸ یعنی قبل از آنکه کاوشگر چینی به سطح ماه برسد گرفته شده است و زاویه آن به گونه‌ای تغییر یافته تا با تصاویری که توسط Chang’e-4 به زمین ارسال شده بودند، مطابقت داشته باشد. طرفداران علم نجوم امیدوارنند که تصاویری از بعد از فرود کاوشگر بر روی سطح ماه نیز از این محل توسط ناسا منتشر شود.

بسیاری از کاربران امیدوار بودند که این تصویر و عکس‌هایی که در آینده از این محل منتشر می‌شود، نظریه‌های توطئه مبنی بر دروغ‌گویی کشور چین برای فرود بر روی سطح ماه را خنثی کند. اما این تنها یک خیال باطل است زیرا طبق گزارشی که در مترو منتشر شده است، شکارچی موجودات فضایی یعنی اسکات سی (Scott C) که تقریبا هر روز درباره این موجودات فضایی و مشاهده یوفوها صحبت می‌کند، اعلام کرده است که: “من تصور می‌کنم کشور چین این تصمیم را گرفته است که از آنجایی که ناسا اولین فرود آپولو بر روی سطح ماه را با یک دروغ پیش برده است و توانسته افکار عمومی را متقاعد کند، چین نیز تصمیم گرفته است که عمل مشابهی را انجام دهد!”

نظریه پردازان توطئه به هیچ صراطی مستقیم نیستند!

درباره‌ی فرود آپولو بر روی سطح ماه، تصاویری از محل‌های فرود را در اختیار داریم، نمونه‌هایی که توسط فضانوردان گرفته شده‌اند و حتی یک پروژه که در قالب آن، پرتوهای لیزری را بر روی آینه‌ای که توسط فضانوردان سفینه آپولو ۱۱ بر روی سطح ماه جا گذاشته بودند، پرتاب می‌کرد.

اما نظریه پردازان توطئه به این مدارک اهمیتی نمی‌دهند، درست مانند زمین تخت گرایان، اینجا نیز صحبتی از حقایق به میان نمی‌آید و همه چیز بر مبنای احساسات جلو می‌رود. این مردم می‌خواهند این احساس را داشته باشند که به آنها دروغ گفته شده است؛ که چیز پنهانی در عمق سایه‌ها وجود دارد و آنها، و فقط آنها حقیقت را می‌دانمد و باید آن را آشکار کنند!

فرود بر روی ماه واقعا اتفاق افتاد؛ ۴۰۰ هزار نفر نیروی متخصص در شاخه‌های مختلف در ایالات متحده آمریکا بر روی آن کار کردند. آیا ناسا به تمام آنها پول داده است تا برای تمام طول عمر خود این قضیه را پنهان نگه دارند؟! روس‌ها چه؟ آیا آمریکا به آنها نیز رشوه داده است تا حقایقی را که می‌دانند افشا نکنند؟! قطعا در چنین جهانی که جنگ ابرقدرت‌ها به جدی‌ترین شکل ممکن ادامه دارد، چنین اطلاعاتی هرگز پنهان نمی‌ماند و هر دو طرف سعی می‌کنند آنها را هرچه سریع‌تر افشا کنند.

آنهایی که همچنان بر روی متریال مربوط به سطح ماه و پروژه‌های قمری کار می‌کنند چه؟ ناسا به آن‌ها چه مقدار پول می‌دهد که حقایق رو مخفی نگه دارند؟ اگر بخواهیم باور کنیم که فرود بر سطح ماه هرگز اتفاق نیفتاده است، باید باور کنیم که تمام دولت‌های ایالات متحده آمریکا در ۵۰ سال گذشته به دقیق‌ترین شکل ممکن ساماندهی شد‌ه‌اند تا تمام این گروه‌ها و کشورها این حقیقت را پنهان نگه دارند و باور کردن این موضوع کمی بیش از اندازه سخت است!

از صلیب شمالی تا جنوبی

بیگ بنگ: در اینجا جاده‌ای قرار دارد که صلیب شمالی را به جنوبی متصل می کند، اما شما باید در زمان و مکان درستی باشید تا بتوانید آن را ببینید. جاده‌ای که در تصویر مشاهده می کنید در واقع رشتۀ مرکزی ستارگان کهکشان راه شیری است.

chilepan buerاین عکس ِ آسمان شب از مرداب سِخار(Cejar) در شوره‌زار آتاکاما-شمال کشور شیلی؛ در اوایل اکتبر، درست پس از غروب خورشید ثبت شده است.در این عکس شگفتی‌های زیادی ثبت شده، از جمله ماه درخشان، کمان داخلی کهکشان راه شیری، زحل و عطارد درست در بالای ماه، کهکشان‌های اقماری ابرماژلانی بزرگ و کوچک در سمت چپ، تابش شبانگاهی در نزدیکی افق در سمت چپ ِ عکس و نورهای شهرهای کوچک در چند مکان در سراسر افق. می توان حدس زد که ترکیب‌بندی این پانورامای ۳۰ عکسی یک تجربۀ آرامش بخش بوده، اما برای نشنیدن صدای عرعر خرهای وحشی باید از گوش‌گیر استفاده کرد.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod