اتمسفر یک سیارۀ “شبه‌نپتون” بررسی شد


بیگ بنگ: محققان به دو دسته از سیاره‌های تازه کشف شده ابراز علاقمندی کرده‌اند و خواهان کسب اطلاعات بیشتر دربارۀ آنها هستند. نمونه این سیاره‌ها در سامانه خورشیدی ما وجود ندارد و اخترشناسان آن دو را ابَرزمین و شبه‌نپتون نامگذاری کرده‌اند. جرم و اندازۀ این سیاره‌های بیگانه تا حدودی به زمین و نپتون شباهت دارد. حالا، تلسکوپ فضایی هابل (متعلق به ناسا و آژانس فضایی اروپا) و تلسکوپ فضایی اسپیتزر ناسا موفق شدند برای نخستین‌بار جزئیات خوبی از آثار شیمیایی سیاره شبه‌نپتون بدست بیاورند.

image e GJ b
تصویری هنری از ابر بزرگی از هیدروژن. این ابر از «گلیز ۳۴۷۰b» منتشر می شود.

به گزارش بیگ بنگ، سامانه خورشیدی ما حاوی دو دستۀ بزرگ از سیاره‌هاست. ۱-زمین، عطارد، ناهید و مریخ از جمله سیاره‌های سنگی به شمار می روند. در نزدیکی کمربند سیارکی، نقطه‌ای تحت عنوان «frost line» وجود دارد که فضا در آنجا بسیار سرد است و مواد فرّارتری مثل آب می‌توانند در حالت انجماد باقی بمانند. ۲- سیارات غول‌گازی و یخی (مشتری، زحل، اورانوس و نپتون) نیز سرشار از هیدروژن، هلیوم و سایر مواد فرار هستند.

سیارۀ فراخورشیدی شبه‌نپتون «گلیز b3470» شباهتی به سیاره‌های موجود در سامانه خورشیدی ما ندارد. این سیاره تقریبا ۹۶ سال نوری با زمین فاصله دارد و به دور یک ستاره کوتوله سرخ می چرخد و در صورت‌فلکی سرطان قرار دارد. این سیاره به چیزی بین زمین و نپتون شباهت دارد و از هستۀ سنگی بزرگی در بخش زیرین خود بهره می‌برد. همچنین این سیاره از اتمسفری مملو از هیدروژن و هلیوم برخوردار است. جرم آن ۱۲٫۶ برابر جرم زمین است، اما از جرم نپتون کمتر است.

تلسکوپ فضایی کپلر ناسا سیاره‌های مشابه بسیار زیادی را کشف کرده است. در واقع، ۸۰% سیاره‌های موجود در کهکشان راه‌شیری در این دامنۀ جرمی قرار دارند. با این حال، اخترشناسان هرگز نتوانستند ماهیت ِ شیمیایی چنین سیاره‌ای را تاکنون درک نمایند. اخترشناس «بایرون بنک» و همکارانش از دانشگاه مونترال با بررسی محتوای اتمسفر «گلیز b3470» توانستند نشانه‌ها و سرنخ‌هایی از منشاء و ماهیت این سیاره بدست بیاورند.

دکتر بنک اظهار داشت: «از منظر سیاره‌زایی، این یک کشف ِ خیلی بزرگ به شمار می‌رود. گلیز b3470 در فاصلۀ نزدیکی نسبت به ستاره مادری‌اش قرار دارد و جرم ِ خیلی کمتری از مشتری دارد، اما توانسته اتمسفر هلیومی و هیدروژنی را یکپارچه نماید. عناصر سنگین جایگاهی در این اتمسفر ندارند.»

image e Gliese b
تصویر هنری از ساختار درونی گلیز ۳۴۷۰b که فرضی است.

دکتر بنک در ادامه بیان نمود: «ما مجموعه داده‌های تلسکوپ فضایی هابل و اسپیتزر را که به گلیز b3470 مربوط می‌شود، مورد تحلیل و بررسی قرار دادیم. انتظار داشتیم این سیاره غنی از عناصر سنگینی مثل اکسیژن و کربن باشد. این دو عنصر در تشکیل گاز متان و بخار آب فراوان نقش دارند؛ شبیه به چیزی که در نپتون می بینیم. در عوض، اتمسفری پیدا کردیم که میزان عناصر سنگین آن خیلی کم است و ترکیب آن به ترکیب غنی هیدروژن/هلیوم خورشید شباهت دارد. انتظار می‌رود سایر سیاره‌های فراخورشیدی به نام مشتری‌های داغ، در فاصله خیلی دوری از ستاره‌های خود ایجاد شده باشند و با گذشت زمان به ستاره‌هایشان نزدیکتر شوند. اما به نظر می رسد این سیاره در همان جایی که امروزه می‌بینیم، به وجود آمده باشد.»

محتمل‌ترین توضیح این است که «گلیز b3470» دقیقا نزدیک به ستاره کوتوله سرخ‌اش به وجود آمده باشد که تقریبا نیم برابر جرم خورشید را دارد. این سیاره در ابتدا یک سیاره سنگی خشک بود و سپس از قرص برافزایشی به انباشت هیدروژن پرداخت؛ البته زمانی که ستاره‌اش خیلی جوان بود.

دکتر بنک در پایان اظهار کرد: «ما جرمی را می بینیم که توانست هیدروژن را از قرص برافزایشی انباشت کند، اما از فرصت موجود برای تبدیل شدن به یک سیاره مشتری داغ استفاده نکرد. این رویکرد واقعا جالب توجه است. توضیح ما این است که قبل از اینکه این سیاره بتواند مقدار بیشتری انباشت کند، قرص زایل شده و از هم پاشیده است.» یافته‌های تحقیق در مجله Nature Astronomy منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی‌لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sci-news.com

با ۴ اکتشاف عجیب و ترسناک ناسا آشنا شوید

در این مطلب برای شما دوستان و همراهان و علاقمندان به علم نجوم چند تا از کشفیات عجیب و ترسناک ناسا را معرفی خواهیم کرد. با ما در ادامه ی این مطلب همراه باشید.

گرگ و میش!

اقیانوسی از لاوای بی پایان را تصور کنید؛ کل سطح سیاره ۵۵ Cancri e اینگونه است. گول آسمان براقش را هم نخورید؛ این ابرها توسط ذرات معلق سیلیکات پر شده‌اند که تنفس آن برای انسان به شدت خطرناک است. یک طرف این سیاره هم در تاریکی ابدی فرو رفته و طرف دیگرش هم در حال سوختن است. اما غم و اندوه جایی است که این دو به هم می‌رسند؛ محدوده گرگ و میش.گرگ و میش

غول هولناک!

این ستاره بزرگ در حال بلعیدن سیاره نزدیک خودش است تا پس از جذب آن، به بزرگترین غولی تبدیل شود که تاکنون دیده‌اید. اما جاذبه بسیار زیاد باعث شده است تا سیاره گازی نزدیکش شبیه یک تخم مرغ شده و به آرامی تبدیل به سیاره‌ای بزرگ شود. این سیاره تقریبا به زودی (۱۰ میلیون سال‌) کاملا به ستاره بزرگش می‌پیوندد و اگر از آن دسته از افرادی هستید که عاشق تماشای پایان دنیا هستند، این سیاره برای شما ساخته شده است.

غول ترسناک

خانه ی فرانک اشتاین!

صاعقه‌هایی که از میان آسمان نپتون-شکل این سیاره به چشم می‌خورد، همگان را یاد هیولای فرانک اشتاین می‌اندازد؛ درست مانند غولی که آقای فرانگن اشتاین با صاعقه درست کرد. این سیاره که از طریق آزمایشات شکست خورده انسان‌ها درست شده بود، اکنون خانه‌ای برای دیگر هیولاهاست؛ کشف شدن آن هم جالب است؛ آب و صاعقه. این صاعقه‌ها خیلی بیش‌تر و خطرناک‌تر از صاعقه‌هایی است که در زمین شاهد هستیم.

سیاره عجیب

سیاره ای مطلقا تاریک!

از تاریکی خوشتان می‌آید، به سیاره TrE-2b خوش آمدید. این سیاره تاریک‌ترین سیاره‌ای است که ناسا تاکنون کشف کرده است. دلیلش هم این است که هیچ نوری را بازتاب نمی‌کند و حتی از ذغال هم سیاه‌تر است. اگر قصد پرواز به این سیاره را دارید، خود را برای پرواز در تاریکی مطلق آماده کنید. دانشمندان می‌گویند ممکن است نور قرمزی از اتمسفر آن به چشم برسد زیرا همواره در حال سوختن و به داغی لاواست.

تاریکی مطلق

کامپیوتر کوانتومی چگونه کار می‌کند؟


بیگ بنگ: کامپیوترهای کوانتومی با انجام تعداد غیرقابل تصوری عملیات در کوتاه‌ترین زمان ممکن، الهام‌بخش تخیل ما هستند. وظیفه اصلی‌شان اِفشای معادله‌های پیچیده است. اما چگونگی انجام این کار به این سادگی که تصور می‌کنید نیست.

به گزارش بیگ بنگ، اکنون شاهد دستاوردی بزرگ در توسعه کامپیوترهای کوانتومی هستیم. تیم تحقیقات «جان مارتینیس» از دانشگاه کالیفرنیا در سانتاباربارا گزارش کردند که به قدرت غیرقابل تصور محاسباتی در کامپیوترهای کوانتومی دست یافته‌اند که بر بزرگترین ابرکامپیوترهای جهان برتری دارد. این محققان که مورد حمایت شرکت گوگل نیز قرار داشتند، روز ۲۳ اکتبر نتایج تحقیقات خود را در مجله معتبر Nature منتشر ساختند.

این کامپیوتر کوانتومی یک کار ِ محاسبات ریاضی را در ۲۰۰ ثانیه انجام داد؛ یک ابرکامپیوتر عادی نیز برای انجام همین کار به ۱۰۰۰۰ سال زمان نیاز دارد. IBM در رویکردی متناقض بیان کرد که ابرکامپیوترش «Summit» که سریع‌ترین کامپیوتر دنیا در حال حاضر محسوب می‌شود، همین کار را میتواند در ۲٫۵ روز انجام بدهد. در هر حال، کامپیوترهای کوانتومی سریع‌تر عمل کرده است. خب فایده این سرعتِ بالا برای ما چیست؟ و خودِ کامپیوترهای کوانتومی چیست؟ در مقاله زیر میخواهیم به برخی از نکات مهم درباره این فناوری پیچیده بپردازیم:

بیت و کیوبیت

دنیای محاسبات امروزمان به زبان دیجیتال است. یعنی از اعداد دوتایی(صفر و یک) یا «بیت» تشکیل شده است. در عمل، این بیت‌ها میتوانند مقدار صفر یا یک را داشته باشند که وضعیت‌های بار الکترونیکی را در ترانزیستورها و تراشه‌ها نشان میدهد. در دنیای فیزیک کوانتومی، قضیه پیچیده‌تر می‌شود و «کیوبیت» یا بیت کوانتومی به کار می رود. کیوبیت‌ها نه تنها می‌توانند وضعیت صفر و یک را بطور همزمان داشته باشند، بلکه می‌توانند همۀ وضعیت‌ها را بصورت یک در میان، تجربه کنند.

برای اینکه این ایده را به شکل بهتری در ذهن تصور کنید، یک سکه را در نظر بگیرید. با یک بیت دیجیتال، سکه یا شیر می آید یا خط؛ پس بحثِ صفر و یک اینجا مطرح است. اما برای یک کیوبیت، سکه‌ای را تصور کنید که روی میزی در حال چرخش است. هنوز نیفتاده است، پس فعلا نمیتوانید تصمیم بگیرید که شیر خواهد آمد یا خط.

«اروین شرودینگر» این پارادوکس را در سال ۱۹۳۵ میلادی با استفاده از مثالِ گربه‌ای که درون جعبه قرار دارد، توضیح داد. یک ماده رادیواکتیو و مقداری سم نیز درون جعبه قرار دارد. در نقطه‌ای معین در زمان، نمی‌توان گفت گربه زنده است یا مُرده. متعاقبا، میتواند هر دو حالت را بطور همزمان داشته باشد. تنها زمانیکه جعبه باز شود، می‌توان با قاطعیت گفت که گربه زنده است یا جان باخته است. در فیزیک، این مسئله در طول اندازه‌گیری به وقوع می‌پیوندد؛ سپس وضعیت کوانتومی به پایان می‌رسد. این دو اگر در جعبه‌های مختلفی قرار بگیرند، به سامانه‌های کوانتومی درهم تنیده تبدیل می‌شوند.

درهم تنیدگی کوانتومی

امکانِ درک این پدیده با منطق فیزیک قراردادی وجود ندارد. «آلبرت اینشتین» آن را «اثر شبح‌وار» توصیف کرد. دو سامانه کوانتومی (مثل کیوبیت‌ها) با وضعیت‌شان همبستگی دارند(وضعیت یکسانی دارند)، اما تا زمانیکه وضعیت‌شان تعیین نشده باشد. در مدل سکه، شبیه این است که دو سکه بطور همزمان می‌چرخند. مهم نیست آنها چه فاصله‌ای از همدیگر دارند، هر دو وضعیت یکسانی دارند. لحظه‌ای که سکه به یک طرف می افتد و وضعیت آن مشخص و ثابت می‌شود، درهم تنیدگی کوانتومی از هم فرومیپاشد. این به گربه شرودینگر شباهت دارد. اگر دو جعبه گربه داشتید، درهم تنیدگی کوانتومی میان آنها برقرار می‌بود، اما تا زمانیکه جعبه‌ها بسته باشند.

افزایش تصادفی قدرت محاسباتی

چون کیوبیت‌ها می‌توانند بطور همزمان وضعیت‌های متعددی داشته باشند، همچنین می‌توانند عملیات محاسبات ریاضیِ بیشتری در مقایسه با بیت‌های عادی انجام بدهند. از دیدگاه نظری، قدرت محاسبات کامپیوترهای کوانتومی بصورت تصاعدی با تعداد کیوبیت‌ها رو به افزایش می‌گذارد. چون بر شیب منحنی افزوده می‌شود، باید افزایش تعداد کیوبیت‌ها به میزان اندک کفایت کند تا قدرت محاسباتی بسیار سریع حاصل آید. از منظر عملی، شرایط متفاوت به نظر می‌رسد. کل ماجرا تنها زمانی کارساز واقع می‌شود که همه شرایط مهیا شده باشند. میزان خطا باید به حداقل برسد.

درهم تنیدگی کوانتومی میان کیوبیت‌ها باید به درستی عمل نماید. حتی کوچکترین سوء عملکرد میتواند منجر به فروپاشی و ناکارآمدی قدرت محاسبات شود. چالشی که پیش روی طراحان کامپیوتر کوانتومی قرار دارد، نه تنها این است که کیوبیت‌های بیشتری در تراشه‌ها تعبیه کنند، بلکه دقت را نیز حفظ نمایند. گوگل فرایندِ تصحیح خطای خود را برای این منظور طراحی کرده است و به دقت ۹۹٫۹۹ درصد هم می‌رسد.

کامپیوترهای کوانتومی چه شکل و شمایلی دارد؟

در نگاه اول، کامپیوترهای کوانتومی به چلچراغ‌های غول‌پیکری شباهت دارند که از سیم‌ها و لوله‌های مسی ساخته شده‌اند؛ کارشناسان هم ساختار آن را به چلچراغ تشبیه می‌کنند. هسته‌ی آن دارای تراشه ابررسانایی است که کیوبیت‌ها روی آن بصورت یک الگوی تخته شطرنج چیده شده‌اند. کامپیوتر کوانتومی گوگل ۵۴ کیوبیت دارد، اگرچه یکی از آنها کار نکرد. کیوبیت‌های روی تراشه، خازن‌های کوچکی از جنس نیوبیوم هستند؛ نیوبیوم یک عنصر شیمیایی می‌باشد که به سختیِ تیتانیوم است. مشابهِ سکه‌های در حالِ چرخش، تغییرات آنها مجبور به نوسان هستند.

به عبارت دیگر، هیچ وضعیت ثابتی ندارند. جفت‌گرهای قابل تنظیم کوچکی میان آنها وجود دارد. اینها از آنتن‌های بسیار کوچکی تشکیل یافته‌اند که به ریزموج‌ها واکنش نشان می‌دهند. میتوان گفت که تراشه ابررسانا در یک میدان ریزموج الکترومغناطیسی واقع شده است. این تراشه میتواند در دمای نزدیک به صفر مطلق همچنان به فعالیت خود ادامه بدهد. برای مثال، در کامپیوترهای کوانتومی IBM، دما معادل ۰٫۰۱۵ درجه کلوین است. چنین دماهای پایینی فقط با غرق کردنِ کامپیوترهای کوانتومی در محفظه‌ای از هلیوم مایع حاصل می آید.

آیا کامپیوترهای کوانتومی از لینوکس پشتیبانی می‌کنند؟

نخیر. نرم افزارِ کامپیوترهای کوانتومی به هیچ وجه قابل مقایسه با کامپیوترهای دودوئی دیجیتال نیست. کارشناسان گوگل برای آزمایش عملکرد کامپیوتر کوانتومی‌شان یک عملیات نمونه‌برداری عدد تصادفی ریاضیِ پیچیده طراحی کردند که نیازمند ظرفیت‌های محاسباتی بزرگ و پیچیده می‌باشد. کامپیوترهای کلاسیک اصلا توان انجام چنین عملیاتی را ندارند. آینده‌نگرها ابراز امیدواری کردند کامپیوترهای کوانتومی روزی می‌توانند به دشوارترین رموز رسوخ کنند. همچنین میتوانند شبیه‌سازی‌های بسیار بهتری انجام دهند، به هسته مرکزی سامانه‌های کنترل ترافیک تبدیل شوند و کاربردهای داده‌ای دیگری داشته باشند. اما این کار هنوز از مرحلۀ تخیل خارج نشده است.

تا به الان، نمیتوان پیش‌بینی کرد که کامپیوترهای کوانتومی آیا کارهای مفیدتری را که در حال حاضر ابرکامپیوترها انجام میدهند، به شکل بهتری انجام خواهند یا خیر. اکنون تحقیقات به جایی رسیده که نشان میدهند این اصل چگونه کار می‌کند. محققان اعلام کردند هنوز راهی طولانی در پیش است و هنوز ثابت نشده که آیا کامپیوترهای کوانتومی میتوانند برای ساعت‌ها، روزها یا حتی سال‌ها بطور پایدار و باثبات به کارهای عملیاتی‌شان ادامه بدهند یا خیر. افزون بر این، کامپیوترهای کوانتومی دارای منطق برنامه‌نویسی کاملا متفاوتی با کامپیوترهای عادی هستند. برنامه‌نویسان البته مشغول نوشتن برنامه‌هایی مختص این نوع کامپیوترها هستند، ولی این کار بسیار پیچیده و زمانبر است.

ترجمه: منصور نقی‌لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: dw.com

موشک غول‌پیکر ساترن


بیگ بنگ: جان کِنِدی، رئیس جمهور آمریکا، در روز ۲۵ مِی ۱۹۶۱ اعلام کرد که هدفشان این است فضانوردانی را تا پایان دهه ۶۰ به ماه اعزام نمایند. موشک ساترن ۵ در نُهم نوامبر ۱۹۶۷ آماده پرتاب بود و شرایط برای آزمایش کامل قابلیت‌های آن در عملیات آپولو ۴ مهیا شده بود.

s saturnVlaunchتوسعۀ آن به مدیریت وِرنر ون برون، پیشگام موشکی، سپرده شده بود. ارتفاع موشک ساترن ۵ به بیش از ۳۶ طبقه می‌رسید. دسته ای متشکل از ۵ موتور داشت که سوختش با اکسیژن مایع و کِروسن تامین می‌شد. این دو می‌توانستند با هم معادل ۷٫۹ میلیون پوند نیروی پیشران تولید کنند. سر انجام، موشک‌های غول‌پیکر ساترن ۵ توانستند ۹ ماموریت آپولو را به مقصد ماه ترتیب دهند، از این تعداد ۶ مورد منجر به فرود انسان در سطح ماه شد. نخستین ماموریت فرود در سطح ماه که به آپولو ۱۱ معروف است، در روز ۲۰ جولای ۱۹۶۹ هدفِ جان کِندی را تحقق بخشید.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

کشف ماده آلی در استروماتولیت‌های ۳٫۵ میلیارد ساله


بیگ بنگ: محققان موفق به کشف یک سری مواد معدنی درون نمونه‌های سنگی از سازند ۳٫۵ میلیارد ساله «Dresser» در منطقه پیلبارای غرب استرالیا شدند که به خوبی در طول زمان‌های مختلف حفظ شده است.

image e Stromatolites
بامگارتنر و همکارانش به شواهدی استثنایی از زیست‌زایی برخی از قدیمی‌ترین استروماتولیت‌های زمین شدند. آثاری از مواد آلی هم در این بین به چشم میخورد؛ مِن جمله بقایای میکروبی.

به گزارش بیگ بنگ، از زمان کشف‌شان در دهۀ ۱۹۸۰ میلادی، تصور بر این بوده که استروماتولیت‌های سازند «Dresser» منشاء زیست‌زایی دارند. با این حال، علی‌رغم شواهد یافت شده، نزدیک به چهار دهه است که دیگر این نظریه مورد پذیرش دانشمندان نیست، زیرا آنها نتوانستند وجود قطعی بقایای مواد آلیِ حفظ شده را نشان دهند.

دکتر «رافائل بامگارتنر» محقق در مرکز اخترزیست‌شناسی استرالیا در دانشگاه نیوسائوث ولز و همچنین نویسندۀ اصلی مقاله گفت: «این یک کشف هیجان‌انگیز است؛ ما برای نخستین‌بار میتوانیم به جهانیان نشان دهیم که این استروماتولیت‌ها شواهدی قطعی از حیات اولیه بر روی زمین هستند. از این اکتشاف میتوان به عنوان بهترین ابزار برای اثبات وجود چنین حیات باستانی در زمین یاد کرد.»

پروفسور «مارتین ون کریندانک» در دانشگاه نیوسائوث ولز بیان کرد: «این اکتشاف به منزله پیشرفت بزرگی در دانش ما از این سنگ‌هاست؛ به ویژه در علمِ بررسی حیات اولیه و همچنین جستجوی حیات در سیاره مریخ. اکنون ما هدف و روش جدیدی برای جستجوی آثار حیات باستانی داریم.»

دکتر «مارکو فیرونتینی» از دانشگاه غرب استرالیا گفت: «این شواهد مهم و جدید میتواند بعنوان یک گام رو به جلو قلمداد شود که این امکان را به ما میدهد تا وجود حیات باستانی در سیارۀ خودمان را به اثبات برسانیم. استروماتولیت‌های موجود در سازند Dresser معمولا ریشه در سطوح سنگ‌ها دارند و به شدت دچار هوازدگی شده‌اند.»

محققان در مطالعۀ جدیدشان بر روی نمونه‌هایی کار کردند که از درون سنگ و بخش هوازده تهیه شده بودند؛ استروماتولیت‌ها در آنجا به خوبی از دست شرایط زیست محیطی ناگوار در امان مانده‌اند. آنها سنگ‌ها را با استفاده از شیوه‌ها و ابزارهای تحلیلی مورد بررسی و تحلیل قرار دادند؛ از جمله این روش‌ها میتوان به میکروسکوپی الکترونی پرقدرت، طیف‌سنجی و تجزیه و تحلیل ایزوتوپی اشاره کرد. محققان دریافتند که استروماتولیت‌ها از پیریت‌هایی تشکیل شده‌اند که ماده آلی در دل خود جای داده‌اند.

دکتر بامگارتنر گفت: «مادۀ آلی که ما کشف کردیم، درون پیریت استروماتولیت‌ها حفظ شده و نشان از یک اکتشاف هیجان‌انگیز دارد؛ این رشته‌ها در طول دوره‌های مختلف و در مقابل شرایط زیست محیطی ناگوار به خوبی حفظ شده‌اند. از نتایج بدست آمده در مطالعه سازند Dresser میتوان بعنوان ابزاری برای تحقیقات آتی استفاده کرد؛ این تحقیقات میتوانند روی سنگ‌های مریخ تمرکز ویژه‌ای داشته باشند. هدف از این کار میتواند جستجوی سرنخ‌هایی از حیات اولیه در بخش‌های گسترده منظومه‌شمسی هم باشد.» جزئیات بیشتر این پژوهش در مجله Geology منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی‌لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sci-news.com

ماسک: ساخت شهر در مریخ به ۲۰ سال زمان نیاز دارد


بیگ بنگ: “ایلان ماسک” رئیس شرکت فضایی خصوصی “اسپیس‌ایکس” که امروز نقش مهمی در صنعت فضایی دنیا دارد در تازه‌ترین گفته‌های خود ادعا کرد که برای ساختن یک شهر پایدار روی سطح مریخ به ۱۰۰۰ موشک “استارشیپ” و ۲۰ سال زمان نیاز است.

eaefbefdbbبه گزارش بیگ بنگ به نقل از ایسنا، ایلان ماسک به تازگی در حساب کاربری توییتر خود جزئیات بیشتری در مورد آنچه برای رسیدن به مریخ و ایجاد یک شهر پایدار در آنجا مورد نیاز خواهد بود، به اشتراک گذاشته است. مدیرعامل شرکت اسپیس‌ایکس(SpaceX) و کارمندان و مهندسان شرکتش تلاش زیادی در راه تحقق این چشم‌انداز بلندمدت و ایجاد یک شهر واقعی در سیاره سرخ انجام می‌دهند که یک روز بتواند از حیات بشر در سیاره‌ای جز زمین محافظت کند.

جدول زمانی که ماسک از طریق توییتر به اشتراک گذاشته است، می‌تواند به عنوان یک هدف بلندپروازانه یا یک هدف چشمگیر تعبیر شود.

ایلان ماسک چه گفت؟

وی این خبر را در حالی که به سوالات کاربران در مورد اظهارات خود در اوایل هفته گذشته درباره استارتاپ نیروی هوایی ایالات متحده در کالیفرنیا پاسخ می‌داد، در توییتر خود به اشتراک گذاشت.

وی در سه توییت پشت سر هم نوشت: هزار موشک برای ایجاد یک شهر پایدار در مریخ مورد نیاز است. همانطور که می‌دانید، سیارات(مریخ و زمین) فقط هر دو سال یک بار در یک صف قرار می‌گیرند. بنابراین حدود ۲۰ سال طول خواهد کشید تا یک میلیون تن محموله از زمین به پایگاه “Mars Base Alpha” در مریخ منتقل شود که امیدوارم برای پایداری این شهر کافی باشد.

ماسک گفت: هزینه پرتاب هر استارشیپ با هدف توسعه یک شهر پایدار در مریخ حداقل دو میلیون دلار خواهد بود و حدود هزار استارشیپ برای تحقق این شهر نیاز است. این موشک‌ها نیاز به حمل بار، زیرساخت‌ها و خدمه از سیاره زمین دارند که تکمیل این پروژه ۲۰ سال به طول خواهد انجامید. دلیل این فاصله دو دهه‌ای نیز این است که دو سیاره زمین و مریخ فقط هر دو سال یک‌بار هم‌سو می‌شوند، بنابراین بین هر پرواز باید مدتی فاصله بیافتد.

mars bfrsماسک همچنین به توضیح جزئیات بیشتری در مورد موشک استارشیپ پرداخت. طبق گفته وی، طراحی استارشیپ به گونه‌ای است که قادر است روزانه تا سه بار پرواز کند و با قابلیت استفاده مجدد ساخته شده است. این اظهارات بدان معنی است که بیش از ۱۰۰۰ پرتاب هر سال برای هر استارشیپ اتفاق می‌افتد. اگر اسپیس‌ایکس به اندازه‌ای که اکنون موشک فالکون دارد(تقریباً ۱۰۰ عدد)، استارشیپ بسازد، با توجه به اینکه هر کدام از آنها می‌توانند حدود ۱۰۰ تن بار حمل کنند، به این معنی خواهد بود که اسپیس‌ایکس هر ساله بیش از ۱۰ میلیون تن محموله را به مدار پرتاب کند.

وقتی همه چیز آماده شود ابتدا باید یک مأموریت سرنشین‌دار به مریخ بفرستیم که در این مرحله ابتدا تمرکز بر ارسال فضانوردان به ماه است. ناسا و اسپیس‌ایکس برای تحقق این ماموریت‌ها دست به دست هم داده‌اند. این برنامه قرار است با نشاندن فرودگر تا سال ۲۰۲۲ و اعزام خدمه تا سال ۲۰۲۴ بر روی ماه به انجام برسد. پس می‌توان به ارسال افراد به مریخ فکر کرد.

سایت علمی بیگ بنگ /منبع: techcrunch.com

احتمالا “جهان‌های موازی” بیشماری وجود دارد!


بیگ بنگ: «کاملا امکان‌پذیر است که جهان‌های موازی مختلفی وجود داشته باشد که در آنها تصمیم‌های مختلفی می‌گیرید، اما این گفته فیزیکدانان به چه معناست؟»

universexبه گزارش بیگ بنگ، این جنبه‌ای از واقعیت است که ما آن را بی‌اهمیت می‌پنداریم؛ یک جسم میتواند در جهان وجود داشته باشد، صرف نظر از اینکه به آن نگاه کنید یا خیر. اما فیزیکدانان نظری و کوانتومی برای سال‌های متمادی به دنبال بررسیِ احتمال تفسیر «جهان‌های متعدد» از واقعیت بوده‌اند که نشان میدهد هر زمان دو چیز بتواند اتفاق بیفتد، امکان تقسیم آن به واقعیت‌های موازی جدید وجود دارد. اساسا، آنها فکر می‌کنند ما انسان‌ها در یکی از شاخه‌های چندجهانی پیشرفته زندگی می‌کنیم؛ یعنی تقریبا بینهایت نسخه از ما وجود دارد که توان اتخاذ هر تصمیم دیگری را در زندگی‌مان داشته باشد.

فیزیکدان «شان کارول» از موسسه فناوری کالیفرنیا در کتاب جدیدش تحت عنوان «چیزی عمیقا پنهان» به این مسئله می‌پردازد. کارول در مصاحبه جدیدی با شبکه «NBC» موضع خود را دربارۀ این مسئله بطور شفاف اعلام کرد. به باور او، نظریه «جهان‌های متعدد» امکان‌پذیر است. وی گفت: « کاملا امکان‌پذیر است که جهان‌های مختلفی وجود داشته باشد که در آنها تصمیم‌های مختلفی می‌گیرید. ما صرفا از قوانین فیزیک تبعیت می‌کنیم.»

cebe kپس اگر می‌گوییم جهان‌های متعددی وجود دارد، تعداد آنها دقیقا چقدر است؟

کارول مدعی شد: «ما نمیدانیم که آیا تعداد این جهان‌ها بینهایت است یا خیر، ولی قطعا باید تعداد بسیار زیادی باشد. مثلا بعید است که تعدادشان فقط ۵ عدد باشد. باید این دیدگاه از جهان را نیز مد نظر قرار داد که در آن، “واقعیت فیزیکی” با ناظر ارتباط پیدا می‌کند. قبل از اینکه به جسمی نگاه کنید، چه یک الکترون باشد، چه اتم و یا هر چیز دیگری، این جسم در موقعیت مکانی قطعی قرار ندارد. این محتمل است که آن را در مکانی دیگر ببینید، اما در هیچ مکان مشخصی قرار ندارد.»

کارول اولین نفری نیست که احتمال واقعیت‌های متعدد ِ جایگزین را بررسی کرده است. محققانی که راه استیون هاوکینگ و اروین شرودینگر را در پیش گرفته‌اند، بر این باورند که “جهان‌های موازی” دیگری هم وجود دارند. هاوکینگ در آخرین کار تحقیقاتی خود نشان داد که به پاس قوانین مکانیک کوانتومی، بیگ بنگ می‌توانست بینهایت جهان را در اختیارمان بگذارد، و نَه یکی. قابلیت دیدار از جهان‌های موازی دیگر موضوعی است که بارها و بارها در فیلم‌های علمی-تخیلی به تصویر کشیده شده است، اما کارول ابراز امیدواری نمی‌کند. او در پایان گفت: «جهان‌های دیگر با یکدیگر وارد برهم‌کنش نمی‌شوند؛ آنها به هیچ روشی بر روی هم تاثیر نمی‌گذارند.»

ترجمه: منصور نقی‌لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: futurism.com

معرفی کتاب: زندگی پنهان ذهن


بیگ بنگ: کتاب «زندگی پنهان ذهن» از حوزه‌های فیزیک، ریاضیات، فلسفه، پزشکی، زیست‌شناسی، روانشناسی، مردم‌شناسی، زبان‌شناسی و همچنین آشپزی، شعبده‌بازی، شطرنج، موسیقی، ادبیات و هنر بهره می‌گیرد تا نشان دهد که علوم اعصاب چگونه در زندگی به‌خدمت ما در می‌آید، و عیان می‌کند که چگونه بی‌کرانگی نورون‌های درون مغزمان نحوهٔ ادراک و احساس و استدلال و ارتباط ما را می‌سازند.

photoنام اصلی: The tip Life of a Mind: How Our Brain Thinks , Feels and Decides
زندگی پنهان ذهن
نوشته: ماریانو سیگمان
ترجمه: ماندانا فرهادیان
ناشر: فرهنگ نشر نو
موضوع: عصب پایه شناسی، مغز
چاپ اول: ۱۳۹۸
تعداد صفحه:۳۲۷

چگونه در طی اولین روزهای زندگی‌مان به ایده‌ها شکل می‌دهیم؟ چگونه رؤیا می‌بینیم و تصور می‌کنیم؟ چرا احساسات و هیجانات خاصی داریم؟ مغزمان چگونه تغییر می‌کند و ما همراه با آن چگونه تغییر می‌کنیم؟ تصورمان چگونه در مورد خوب و منصف بودن خیلی زودتر از آنچه فکر می‌کنیم رشد می‌کند؟

هدف این کتاب این است که ذهن‌مان را کشف کنیم تا به درک عمیق‌تری از خودمان، تا خردترین کنج‌های نهانی که ما را می سازند، برسیم. نگاهی خواهیم انداخت به اینکه در اولین روزهای زندگی چگونه به مفاهیمی می رسیم، چگونه به تصمیم‌های مهم‌مان شکل می دهیم، چگونه رویا می بینیم و چگونه خیال و تصور می کنیم، چرا احساسات خاصی را داریم، مغزمان چگونه دگرگون می‌شود و ما چگونه با آن تغییر می کنیم.

در تمامی صفحات این کتاب مغز را از دور نظاره می کنیم. به جایی خواهیم رفت که افکار در آنجا شروع می کنند به شکل‌گیری، جایی که روان‌شناسی و علم اعصاب با هم ملاقات می کنند. آنجا اقیانوسی است که بسیاری افراد از رشته‌های مختلف در آن طی طریق کرده‌اند: زیست‌شناسان، فیزیکدانان، ریاضیدانان، روان شناسان، مردم شناسان، زبان شناسان، فیلسوفان و پزشکان. و همچنین سرآشپزان، جادوگران، موسیقی دانان، استادان شطرنج، نویسندگان، هنرمندان. این کتاب برآیند چنین ترکیبی است.

کتاب زندگی پنهان ذهن خلاصه‌ای است از علم اعصاب از چشم‌انداز تجربه خود من. من علم اعصاب را شیوه‌ای می دانم که به ما در ارتباط با یکدیگر کمک می کند. علم اعصاب، از این چشم انداز ابزار دیگری است برای کاوش دور و دراز بشریت در بیان سایه‌ها، رنگ‌ها، و تفاوت‌های ظریف آنچه احساس و آنچه فکر می کنیم، تا برای دیگران و صد البته برای خودمان، فهمیدنی باشیم.

ماریانو سیگمان، دانشمند فیزیک‌خوانده‌، از چهره‌های بین‌المللیِ پیشرو در علوم اعصابِ شناختیِ یادگیری و تصمیم‌گیری است. او که بنیان‌گذار «آزمایشگاه علوم اعصاب یکپارچه» در دانشگاه بوئنوس آیرس است جوایز زیادی را از آن کرده است، از جمله: «جایزهٔ پیشرفت حرفهٔ مرزهای انسانی»، «جایزهٔ ملی فیزیک»، «جایزهٔ پژوهشگر جوان» از کولژ دو فرانس، «جایزهٔ تجزیه ‌و تحلیل داده‌های مقیاس‌پذیر آی‌بی‌ام». او در سال ۲۰۱۶ به عضویت آکادمی پانتیفیکال علوم برگزیده شد.

اگر طبق آنچه امیلی دیکینسن نوشته «مغز عمیق‌تر از دریا باشد»‌، آنگاه کتاب ماریانو سیگمان راهنمایی است عالی بر ورطه‌های کشف‌ناشدهٔ مغز. این کتابِ پرمغز و در عین حال مختصر، سرشار است از استعاره‌هایی روشنگر. همراه این کتاب به سفری بس سرگرم‌کننده به ظرایف و عجایب ذهن انسان می‌رویم. در طی این سفر به بینش‌هایی در مورد مفاهیم ناآشنایی همچون «نبردهای ناآگاهانهٔ درونی»، «خواب‌های واضح»، «مغزهای دوزبانه»، و «نوزادانی که ذهن را می‌خوانند» دست می‌یابیم. همراه با متفکرانی برجسته همچون چامسکی، تورینگ، روسو، افلاطون، سی‌گن و فروید برخی از نظرهایشان را در پرتو آزمایش‌های هوشمندانهٔ سیگمان نظاره می‌کنیم. خواندن این کتاب از آغاز تا پایان بی‌اندازه لذت‌بخش است: کتابی علمی و هیجان‌‌انگیز و مجذوب‌کننده.

– استانیسلانس دوان، استاد روانشناسی تجربی در کولژ دو فرانس

ماریانو سیگمان ما را به سفری باشکوه می‌برد؛ سفری که گسترهٔ فوق‌العاده‌ متنوعی از موضوعات را در بر می‌گیرد، موضوعاتی که عامهٔ مردم و متخصصان را به یک اندازه مجذوب خود می‌کند.

– و. س. راماچاندران، دانشمند برجستهٔ علوم اعصاب

فهرست کوتاه مطالب:

۱- منشاء تفکر

۲- مرزهای نامشخص هویت

۳- ماشینی که واقعیت را می سازد

۴-سفرهای آگاهی( یا به اشتباه انداختن آگاهی)

۵- مغز دائما در حال دگرگونی است

۶- مغزهای تربیت شده

خرید کتاب از اینجا

سایت علمی بیگ بنگ: bigbangpage.com

فضانوردان پلاستیک ها را بازیافت خواهند کرد!

فضانوردان پلاستیک ها را بازیافت خواهند کرد!

در این مطلب به معرفی راهکار جدید ایستگاه فضایی بین المللی در خصوص بازیافت پلاستیک ها خواهیم پرداخت.

ایستگاه فضایی بین المللی خبر جدیدی حاوی اینک هاز این پس فضانوردان قادر هستند پلاستیک ها را بازیافت کنند داد. به زودی فضانوردان می توانند با استفاده از پرینتر های سه بعدی پلاستیک ها را بازیافت کنند و وسایل جدیدی رابا استفاده از آن بسازند.

یکی از پیمانکاران ناسا قصد دارد ماشین بازیافت پلاستیک را به ایستگاه فضایی بین المللی ارسال کند. این وسیله پلاستیک را ذوب کرده و به جوهر پرینتر سه بعدی تبدیل می کند. فضانوردان به کمک این ماشین می توانند با آب کردن ابزارهای یکبار مصرف قدیمی، از مواد تشکیل دهنده آنها چندین مرتبه استفاده کرده و ابزارهای جدیدی بسازند.

ماشین معرفی شده، «بازیافت کننده» (Recycler) نام داشته و توسط شرکت Made in Space و یک کمپانی پتروشیمی برزیلی به نام «Braskem» ساخته شده است. سازنده می گوید از این ماشین می توان علاوه بر ایستگاه فضایی بین المللی، در ماموریت های فضایی دیگر نیز استفاده کرد.

ساکنان ایستگاه فضایی بین المللی قادرند با به کار گیری از نقشه های ساخت یا همان بلوپرینت ها (Blueprint)، ابزارها و قطعات یدکی مورد نیاز خود از جمله آچار، قاشق و چنگال و گیره های کابل را چاپ کنند. دستگاه با ذوب کردن پلاستیک و تبدیل آن به رزین، توانایی بازیافت هر نوع پلی اتیلن سبز را دارد.

به گفته شرکت سازنده ۳۰ درصد از قطعات ایستگاه فضایی بین المللی توانایی جایگزینی با قطعات چاپ شده توسط پرینتر سه بعدی را دارند.

دستگاه بازیافت پلاستیک مورد بحث قرار است با فضاپیمای سیگنوس (Cygnus) در تاریخ ۲ نوامبر (۱۱ آبان) به ایستگاه فضایی بین المللی تحویل داده شود. با تولید ابزارهای جدید درون ایستگاه می توان به کاهش ماموریت های ارسال محموله و صرفه جویی در هزینه ها امیدوار بود.

ناسا قصد دارد هفته آینده به منظور بررسی امکان آشپزی در محیط‌هایی با جاذبه ضعیف، فر مخصوصی با نام Zero-G Oven را نیز به ایستگاه فضایی بین المللی بفرستد. در صورتی که آزمایش این فر موفقیت آمیز باشد، پخت کلوچه داخل فضاپیما برای ماموریت های فضایی طولانی مدت امکان پذیر می شود.

“گذر عطارد” از مقابل خورشید را تماشا کنید


بیگ بنگ: در ۲۰ آبان ماه یکی از مهم‌ترین رویدادهای نجومی سال اتفاق می‌افتد که در آن سیاره عطارد از مقابل قرص خورشید عبور می‌کند، رویدادی که تا سال ۲۰۳۲ تکرار نخواهد شد.

photoگذر پدیده‌ای است که تنها برای سیارات داخلی اتفاق می افتد و درآن سیاره عطارد یا ناهید از مقابل خورشید عبور می‌کنند گذر عطارد پدیدۀ نسبتا نادری است و به طور متوسط در هر قرن ۱۳ بار رخ می‌دهد آن هم تنها در ماه‌های اردیبهشت و آبان زیرا در این ماه‌ها مدار عطارد در بیشترین کشیدگی خود قرار دارد.

شاید از خود بپرسید چرا هربار که سیارات داخلی که بین زمین و خورشید قرار می‌گیرند گذر رخ نمی‌دهد؟ چون مدار سیارات عطارد و ناهید با زمین بر هم منطبق نیستند و همچنین تفاوت طول سال زمین با سیاره عطارد باعث می‌شود، فقط در نقاط تلاقی مدارشان این پدیده رخ دهد.

در ۲۰ آبان ماه این پدیده رخ خواهد داد و از خاورمیانه تا مرکز اقیانوس آرام قابل مشاهده است. گذر از ساعت ۱۶:۰۵ به وقت تهران شروع می‌شود، البته تنها تماس اول و دوم آن در ایران دیده می‌شود و در زمان تماس‌های سوم و چهارم خورشید غروب کرده است همچنین این پدیده در استان‌های شرقی کشور تقریبا دیده نمی شود و هرچه به مناطق غربی ایران برویم مدت زمان بیشتری از گذر را می توانیم ببینیم و در آمریکا جنوبی. غرب آفریقا و قسمت های شرقی آمریکا شمالی این گذر به طور کامل قابل مشاهده است.

نحوه رصد

متاسفانه گذر عطارد بر خلاف گذر ناهید با عینک‌های خورشیدی و چشم غیرمسلح دیده نمی‌شود و برای رصد آن باید از ابزارهای نجومی(تلسکوپ و دوچشمی) استفاده کرد. لطفا تحت هیچ شرایطی از ابزارهای بدون فیلتر مناسب خورشید استفاده نکنید، زیرا می‌تواند باعث آسیب‌های جدی و حتی نابینایی شود برای آنکه بتوانید حداکثر گذر را ببینید به مکانی با افق غربی باز نیاز دارید و حتما از فیلترهایی که در جلو دهانه تلسکوپ نصب می شود استفاده کنید نه از فیلترهای چشمی.

photoاگر فیلتر خورشیدی ندارید می توانید تلسکوپ را تقریبا رو به خورشید قرار دهید (به هیچ عنوان برای پیدا کردن خورشید در مرکز میدان دید از جوینده تلسکوپ استفاده نکنید) و بدون نگاه کردن درون چشمی انعکاس نور خورشید را روی یک صفحه سفید بیاندازید و با استفاده از فوکوسر تلسکوپ تصویر را واضح کنید البته توجه داشته باشید این روش میتواند به قسمت‌های داخلی تلسکوپ آسیب برساند.

photoو در آخر اگر هیچ کدام از این روش‌ها برای شما میسر نیست می‌توانید در برنامه‌های رصد عمومی گروه‌ها و انجمن‌های نجوم در شهر‌های مختلف کشور شرکت کنید یا به صورت زنده در اینترنت آن را ببینید.

eclipsewise.com منابع: ویکی پدیا، دیجی کالا مگ