اطلاعاتی دربارۀ مریخ‌نورد “استقامت”


بیگ بنگ: جدیدترین کاوشگر مریخی ناسا به نام “استقامت” و هلیکوپتر همراهش به نام “نبوغ” پنجشنبه ۹ مرداد ۱۳۹۹ زمین را به مقصد سیاره سرخ ترک کردند. در این مطلب اطلاعاتی در خصوص کارکرد این کاوشگرها متتشر کردیم.

aaefdea o scaledبه گزارش بیگ بنگ، هر بیست و شش ماه یکبار، زمین و مریخ نسبتا به یکدیگر نزدیک می‌شوند(فاصله‌ی تقریبی ۵۰ میلیون کیلومتری). در این زمان فرصتی به مدت ۲۱ روز وجود دارد که فضاپیمایی را با یک سوخت قابل قبول از زمین به سمت مریخ پرتاب کنیم. این مسیر از لحاظ بهره‌وری ِ انرژی برای فضاپیما به صرفه است، زیرا خط سیری است که پس از حدود ۴۵۰ میلیون کیلومتر مسیر این فضا‌پیما و مسیر مریخ بعد از ۶ الی ۷ ماه با هم تقاطع پیدا می‌کنند. ولی شما باید هدف‌‌ گذاری بسیار دقیقی داشته باشید تا مریخ و فضاپیما در یک زمان واحد، در یک مکان واحد به هم برسند. به دلیل این موقعیت مداری، امارات و چین هم کاوشگرهای خود را به سمت مریخ پرتاب کردند و کاوشگر روسیه بعلت آماده نشدن پرتابش به تاخیر افتاد و به سال ۲۰۲۲ موکول شد.

photoاستقامت با مجموعه‎ای از ابزارهای مختلف به دنبال شکار شواهدی از حیات است. این کاوشگر از سوخت پلوتونیوم نیرو خواهد گرفت، گرمای تولید شده حاصل از فروپاشی این عنصر رادیواکتیو به الکتریسیته تبدیل می‌شود و توان الکتریکی تولید شده آن معادل ۱۱۰ وات است. به علاوه مریخ‎نورد را در طول شب‎های سرد مریخ گرم نگه می‎دارد.

photoبازوی رباتیکی مریخ‌نورد استقامت ۲٫۱ متر طول و دارای پنج مفصل است. برجکی کوچک به نام پیکسل(PIXL) در انتهای آن نصب شده که توزیع عناصر را در مربعی به کوچکی یک تمبر پستی از سنگ‎های مریخ اندازه‎گیری می‎کند. به کمک ابزاری به نام واتسون(WATSON) می‎تواند همزمان تصاویری بصری بگیرد و به کمک ابزاری به نام شرلوک(SHERLOC) توزیع مواد آلی را به دست آورد. با مجموع همه اینها شواهدی قانع کننده از امکان وجود نوعی حیات ساده به دست خواهد آمد. چنین شواهدی با طیف سنج رامان ابزار شرلوک در ناحیه فرابنفش ارزیابی می‎شوند. از این رو ترکیبات سنگ بدون این که مانند مریخ‌نورد کنجکاوی به تبخیر سنگ با پرتو لیزر نیاز باشد، مشخص می‎گردد. این مخرب‎ترین تکنیکی بود که در کنجکاوی به کار گرفته شد.

photoهلیکوپتر همراهش نیز پنل خورشیدی دارد. اگر این هلیکوپتر به خوبی عمل کند می‌تواند به جزئی همیشگی از ماموریت‎های مریخی آینده ناسا تبدیل شود. هلیکوپتر مجهز به یک دوربین و رادیو جهت ارتباط با مریخ‌نورد است و دارای توانایی پرواز برای یکبار در روز با برد ۳۰۰ متر و حد ارتفاع ۱۰ متر می‌باشد. هدفش پایش محیط‌های پیرامونی است که خارج از دید کاوشگر می‌باشند.

پنج قطعه از لباس فضایی آینده ناسا نیز در این مأموریت به مریخ می‌روند تا مقاومت آنها در سطح این سیاره سنجیده شود. علاوه بر این سه تراشه حاوی ۱۱ میلیون اسم همراه با استقامت به مریخ خواهند رفت. به علاوه انواع دوربین با وضوح بصری بی‎سابقه‎ای از سطح مریخ و هنگام فرود فیلمبرداری خواهد کرد.

photoپس از فرود، استقامت دو سال اول ماموریت خود را در دهانه جزرو برای بررسی و جمع‎آوری نمونه‎های حیات سپری خواهد کرد. سپس به سمت خارج از دهانه رانندگی خواهدکرد تا به منطقه همسایه یعنی میدوی با سنگ‎های کربناته فراوان برسد. بعضی از تخته‎سنگ‎های اینجا به بزرگی یک خانه است و امکان دارد بخش‎هایی از لایه گوشته مریخ باشد که هنگام برخوردی که دهانه جزرو را شکل داده،به بیرون پرتاب شده‌اند. بررسی آنها دانش ما را از زیر سطح مریخ کامل‎تر خواهد کرد.

سایت علمی بیگ بنگ / اطلاعات بیشتر: NASA

آیا ما در کیهان تنهائیم؟


بیگ بنگ: آیا ما در کیهان تنهائیم؟ زمین تنها سیارۀ شناخته شدۀ جهان است که می‌تواند از حیات میزبانی کند. دانشمندان برای سالیان متمادی به شکار سیاره‌های فراخورشیدی پرداخته‌اند تا احتمال وجود حیات در سایر مناطق کهکشان راه شیری را بررسی کنند. شاید کشف میلیاردها سیاره شبیه به زمین، می‌تواند پاسخگوی این پرسش باشد.

Billions of Earth Like Planets xبه گزارش بیگ بنگ، برای اینکه بگوئیم سیاره‌ای مثل زمین است، آن سیاره باید سنگی باشد، اندازه‌اش تقریباً برابر با زمین باشد و به دوره ستاره‌ای مثل خورشید گردش کند. این سیاره باید در مناطق سکونت‌پذیر ستاره‌اش به گردش بپردازد. یعنی باید در فاصله‌ای قرار داشته باشد که نَه فوق‌العاده گرم و نَه فوق‌العاده سرد باشد.

آیا موجود هوشمند دیگری به غیر از ما در جهان وجود دارد؟

دانشمندان تاکنون موفق به کشف بیش از ۴۱۰۰ سیاره فراخورشیدی با اندازه و مدار مناسب ستاره‌ای کشف کرده‌اند که توان پشتیبانی از آب مایع و احتمالاً حیات را دارند. این تخمین تا به امروز منطقی به نظر می‌رسید. بر اساس مقاله‌ای جدید، اخترشناسانِ دانشگاه بریتیش کلمبیا که از فضاپیمای کپلر ناسا برای انجام محاسبات و برآوردهای خود استفاده کردند، به این نتیجه رسیدند که تعداد سیاره‌های زمین‌مانند بسیار بیشتر از آن چیزی است که قبلاً تصور می‌شد.

میلیاردها سیاره زمین مانند در کهکشان راه شیری به دور ستاره‌های نوع جی گردش می‌کنند. محققان در مطالعات خود فقط آن دسته از سیاره‌هایی را مد نظر قرار داده بودند که به دور این ستاره‌ها می‌چرخند. اخترشناس و محقق دانشگاه بریتیش کلمبیا «حیمی متیوز» بیان کرد: «راه شیریِ ما نزدیک به ۴۰۰ میلیارد ستاره دارد؛ و ۷ درصد آنها از نوع ستاره‌های نوع جی هستند. یعنی احتمال دارد کمتر از ۶ میلیارد ستاره دارای سیاره زمین مانند در کهکشان ما باشد.»

habitable section stars distances
منطقه قابل سکونت، ناحیه‌ای از ستارۀ میزبان که خیلی سرد است و نه خیلی داغ

چند ستارۀ خورشیدمانند می‌توانند از سیاره‌های زمین‌مانند میزبانی کنند؟

“محققان دانشگاه بریتیش کلمبیا” مدعی شده‌اند که هر ۵ ستاره نوع جی در کهکشان راه شیری می‌تواند یک سیاره فراخورشیدیِ زمین‌مانند برای خود داشته باشد. برآوردهای اولیه از وجود سیاره‌های زمین‌مانند بین ۰٫۰۲ سیاره سکونت‌پذیر برای هر ستاره نوع جی تا بیش از یک سیاره سکونت‌پذیر برای هر ستاره نوع جی متغیر است. «میشل کنیموتو» نویسنده مقاله و محقق دانشگاه بریتیش کلمبیا گفت: «محاسبات من نشان می‌دهد که محدودیت ۰٫۱۸ سیاره زمین‌مانند را می‌توان برای هر ستاره نوع جی قائل شد.»

محققان عمده تمرکز خود را معطوفِ آن دسته از سیاره‌های زمین مانندی کردند که احتمال می‌دادند به دلیل اندازۀ کوچک‌شان یا فاصله زیادشان از ستارۀ خود مورد بی‌توجهی قرار گرفته باشند. “کنیموتو” سیاره‌ها را با استفاده از روش جدیدی مورد جستجو قرار داد. او در گزارشی خاطرنشان کرد: «من کار را با شبیه‌سازیِ کل جمعیت سیاره‌های فراخورشیدی در اطراف ستاره‌هایی که کپلر جستجو کرده بود، آغاز نمودم. بسته به اینکه الگوریتم جستجوی سیارۀ من تا چه حد توان شناسایی داشته باشد، هر سیاره را در دسته کشف شده یا کشف نشده قرار دادم. سپس سیاره‌های کشف شده را با کاتالوگ واقعی خودم از سیاره‌ها مقایسه کردم. اگر این شبیه‌سازی مطابقت خوبی برقرار می‌کرد، در این صورت جمعیت اولیه می‌توانست نشان خوبی از جمعیت حقیقیِ سیاره‌هایی باشد که به دور آن ستاره‌ها گردش می‌کنند.»

کنیموتو در پایان گفت: «اگر تخمین بزنیم که انواع مختلفِ ستاره‌ها تا چه حد در اطراف ستاره‌های مختلف یافت می‌شوند، می‌تواند بینش ما را در خصوص نظریه‌های فرگشت و شکل‌گیری سیاره‌ها ارتقاء ببخشد. این کار در بهینه‌سازی کاوش‌های فضایی آتی هم می‌تواند نقش موثری داشته باشد.» جدیدی که چندی پیش در The Astronomical Journal منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی‌لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: scitechdaily.com

مریخ‌نورد ناسا با موفقیت به فضا پرتاب شد


بیگ بنگ: دقایقی پیش کاوشگر مریخی استقامت و هلیکوپتر همراهش با موشک اطلس ۵ با موفقیت به فضا پرتاب شدند. این مریخ‌نورد آمریکایی ۳۰ بهمن به سیاره سرخ می‌رسد و ماموریت خود را به همراه هلیکوپتر کوچکی که حملش می‌کند، آغاز می‌کند.

استقامت علاوه بر هیلکوپتر همراهش ابزارهای پیشرفته‌ای دارد: سامانهٔ جدید راهبری برای کاهش خطر فرود بر روی سیارهٔ سرخ، دستگاهی طراحی شده به‌منظور تولید اکسیژن از دی‌اکسید کربن و ابزارهایی برای جمع‌آوری داده که به دانشمندان کمک می‌کند تا با دقت بالاتری آب‌وهوای مریخ را پیش‌بینی کنند. از نکات منحصر به فرد این کاوشگر مریخی این است که استقامت نخستین صدا را از مریخ برای ما خواهد فرستاد.

ca times.brightspotcdn.comاین مریخ‌نورد از هفت ابزار خود برای توصیف سطح شناسی دهانه «جزرو» استفاده خواهد کرد تا به جستجوی نشانه‌هایی از حیات باستانی در مریخ بپردازد. به گفته محققان این دهانه چند میلیارد سال پیش میزبان یک دریاچه و یک دلتای رودخانه‌ای بوده است.
‌‌ebeb b
همچنین این ربات شش چرخ نمونه‌ها را جمع‌آوری و ذخیره می‌‌کند. این نمونه ‌ها سپس در عملیاتی که توسط ناسا و سازمان فضایی اروپا انجام خواهد شد، به زمین آورده خواهند شد و محققان در آزمایشگاه ‌های سراسر زمین، آنها را با جزئیات کامل بررسی می‌کنند و به دنبال نشانه‌هایی از زندگی و سرنخ‌هایی در مورد تاریخ تکامل سیاره سرخ در آنها خواهند گشت.

سایت علمی بیگ بنگ / منابع بیشتر: space.com

راز مکعب سیاه بر روی “خورشید” چیست؟


بیگ بنگ: علاقه‌مندان به یوفوها و مجلات مصور یک روز تمام در مورد یک عکس عجیب و غریب از خورشید گمانه‌زنی کردند، اما پاسخ در دشواری ارسال اطلاعات از فضا نهفته است.

photoبه گزارش بیگ بنگ، ما در عصر طلایی عکس‌های خورشید زندگی می‌کنیم. عکسبرداری از ستارۀ ما چندان آسان یا ایمن نیست، زیرا این ستاره یک توپ کورکننده و درخشان از همجوشی هسته‌ای است، با این حال دانشمندان موفق شده‌اند نزدیکترین عکس‌ها را از این ستاره تهیه کنند و همچنین دقیق‌ترین عکس‌های سطح خورشیدی را در یک سال گذشته به تصویر بکشند.

رصدخانه خورشیدی و هلیوسفر(SOHO)، ناسا و آژانس فضایی اروپا در سال ۱۹۹۵ راه‌اندازی شده و از زمان شروع به کارش تاکنون تصاویر بی‌نظیری از خورشید ثبت کرده است. اگر می‌خواهید در این هفته آخرین تصاویر سوهو- SOHO از خورشید را جستجو کنید، ممکن است از گزارش روزنامه‌های مصور تعجب کنید، زیرا آنها معتقدند این فضاپیما عکسی از یک مکعب فضایی بیگانه گرفته که ده‌ها برابر بزرگتر از زمین است. “برنارد فلک”، دانشمند پروژه سوهو و مدیر ماموریت، پاسخی ساده به این حدس و گمان خام یوفوهای بورگ مانند در منظومه‌شمسی ما دارد.

“فلک” در ایمیلی گفت: «این یک مزخرف کامل و مطلق است. این میدان سیاه به دلیل وجود یک بلوک تله متری گمشده (خراب) ایجاد شده است.» به عبارت دیگر، مکعب سیاه عجیب و غریب در تصویر یک شی نیست، چه رسد به یک سفینه فضایی عظیم بیگانه. این یک اثر مصنوعی است – یک جلوه در خود تصویر – که ناشی از خطای انتقال داده سوهو به زمین، پیش آمده است.

photoماهواره سوهو در نقطۀ مداری لاگرانژی ۱ در فاصلۀ تقریبی ۱۵۰ میلیون کیلومتری از زمین واقع شده و تصاویری که از آن فاصله برای ما ارسال می‌کند هر از گاهی چند پیکسلش خراب می‌شود. وقتی این فضاپیما داده‌ها را دوباره ارسال می‌کند، این شکاف‌ها به طور معمول وصل می‌شوند، اما این کار همیشه جواب نمی‌دهد.

“فلک” توضیح داد: «بیشتر بلوک‌های مفقود شده توسط پردازش ما پر می‌شوند، اما بعضی مواقع تمام بلوک‌های مفقود به درستی پر نمی‌شوند. در واقع داده‌های نهایی در سطح صفر، تحت تأثیر این عملیات قرار نمی‌گیرند.» ناسا تصاویر “بسیار جدید” سوهو را در یک گالری مرتباً به روز شده با مردم به اشتراک می‌گذارد. این تصاویر در امواج نوری مختلف دائما بروزرسانی می‌شوند، به همین دلیل ناسا هشدار می‌دهد که داده‌ها در وب سایت گالری “فقط برای بازرسی بصری در نظر گرفته شده‌اند، نه تجزیه و تحلیل زیرا فاقد کیفیت علمی هستند.

ترجمه: سحر  الله‌وردی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: vice.com

مریخ‌نورد “استقامت” پنجشنبه به فضا پرتاب می‌شود

PIAبه گزارش بیگ بنگ به نقل از ایسنا، ناسا اعلام کرد که کاوشگر مریخی “استقامت”(Perseverance)  که به اندازه یک خودرو است و بخش مهم ماموریت ۲.۷ میلیارد دلاری مریخ ۲۰۲۰ این سازمان محسوب می‌شود، پنجشنبه هفته جاری ۳۰ جولای(۹ مرداد) در یک بازه زمانی دو ساعته که از ساعت ۷:۵۰ صبح به وقت زمانی شرقی(۱۶:۲۰ به وقت تهران) است، روانه سیاره سرخ خواهد شد.

Persevere xاین فضاپیما سوار بر موشک “اتلس ۵”(Atlas V) متعلق به اتحادیه پرتاب‌های آمریکا(ULA) از پایگاه فضایی “کیپ کاناورال”(Cape Canaveral) در فلوریدا به فضا خواهد رفت. تیم تحقیقاتی این ماموریت در حال بررسی هستند که شرایط آب و هوا برای پرتاب پنجشنبه مساعد باشد.

EdURXsAQixdناسا می‌گوید اگر “استقامت” در روز تعیین شده پرتاب شود، در تاریخ ۱۸ فوریه ۲۰۲۱ روی سطح مریخ فرود خواهد آمد. این تاریخ حتی با تعویق پرتاب همچنان حفظ می‌شود، زیرا به برنامه‌ریزان ماموریت کمک می‌کند تا شرایط روشنایی و دما را در محل فرود پیش‌بینی و همچنین اطمینان حاصل کنند که ماهواره‌های مدارگرد مریخ برای مشاهده و انتقال اطلاعات به زمین در دسترس هستند.

“استقامت” از هفت ابزار خود برای توصیف سطح شناسی دهانه “جزرو” و جستجوی نشانه‌هایی از حیات باستانی در مریخ در شعاع ۴۵ کیلومتری سنگ‌های این دهانه میلیاردها سال پیش میزبان یک دریاچه و یک دلتای رودخانه‌ای بوده است، استفاده خواهد کرد.

PIAاین ربات شش چرخ همچنین چند ۱۰ نمونه از مکان‌های قابل مطالعه و امیدوارکننده جمع‌آوری و ذخیره می‌کند. این نمونه‌ها سپس در عملیاتی که توسط ناسا و آژانس فضایی اروپا انجام خواهد شد، به زمین آورده خواهند شد و دانشمندان در آزمایشگاه‌های سراسر جهان، آنها را با جزئیات کامل بررسی می‌کنند و به دنبال نشانه‌هایی از زندگی و سرنخ‌هایی در مورد تاریخ تکامل سیاره سرخ در آنها خواهند گشت.

“استقامت” همچنین قصد دارد زمینه‌هایی را برای ماموریت‌های سرنشین دار به سیاره سرخ که ناسا می‌خواهد در دهه ۲۰۳۰ آن را انجام دهد، فراهم کند. به عنوان مثال، “استقامت” نیز مانند مریخ نورد “تیان ون-۱” چینی‌ها مجهز به رادارهای نفوذپذیر به زیر سطح مریخ برای یافتن یخ-آب است.

helicopter alighting combination stand webهمچنین یکی دیگر از ابزارهای مریخ نورد ناسا موسوم به “MOXIE” از جو نازک مریخ که دارای ۹۵ درصد کربن دی اکسید است، اکسیژن تولید می‌کند. ابزار “MOXIE” تنها نمایش فناوری “استقامت” نیست، چرا که پس از فرود، مریخ‌نورد قرار است از قسمت زیرین خود یک هلیکوپتر کوچک ۱٫۸ کیلوگرمی را آزاد کند. این بالگرد، با نام «نبوغ»، نمایشی از فناوری است.  اگر پرواز این بالگرد موفقیت‌آمیز باشد، تبدیل به اولین پرواز دارای نیروی محرکه در سیاره‌ای دیگر خواهد شد.

اگر همه‌چیز درست پیش برود، مریخ‌نورد در تاریخ ۱۸ فوریه ۲۰۲۱ به گودال جزرو در مریخ می‌رسد؛ بستر رودی باستانی که ممکن است نشانه‌هایی از حیات میکروبی در خود داشته باشد. در طی این مأموریت که از آغاز تا پایان ۳ میلیارد دلار هزینه خواهد داشت، قرار است در سطح مریخ حفاری و نمونه‌هایی از سنگ و خاک آن جمع‌آوری‌شده و به نقطه‌ای مشخص برده شود تا در مأموریتی دیگر به زمین بازگردانده شود.

sZTomwhRShHAPSdAtKاستقامت خود حامل ابزارهای پیشرو در علم خواهد بود: سامانهٔ جدید راهبری برای کاهش خطر فرود بر روی سیارهٔ سرخ، دستگاهی طراحی شده به‌منظور تولید اکسیژن از دی‌اکسید کربن و ابزارهایی برای جمع‌آوری داده که به دانشمندان کمک می‌کند تا با دقت بالاتری آب‌وهوای مریخ را پیش‌بینی کنند. از نکات منحصر به فرد این کاوشگر مریخی این است که استقامت نخستین صدا را از مریخ برای ما خواهد فرستاد. حال باید دید که شرایط پرتاب پنجشنبه چگونه پیش خواهد رفت و آیا ناسا موفق می‌شود این کاوشگر را در روز تعیین شده، به مریخ پرتاب کند یا خیر؟

سایت علمی بیگ بنگ / منابع بیشتر: space.com , Mars corsair Perseverance

دانلود کتاب: اسرار ریاضیات


بیگ بنگ: ریاضیات اسرار آمیزترین و بزرگترین دستاورد تاریخ علم بشر می­باشد. در این کتاب با قلمروهای حیرت انگیز ریاضیات آشنا می­ شوید، از انواع هندسه‌­های شگفت‌انگیز گرفته تا نسبت طلایی طبیعت، موجودات ریاضی ماورای بی نهایت، جهان اسرار امیز اعداد، موجودات ریاضی برخالی و دیگر عجایب ریاضیات. همچنین در سرتاسر این کتاب، با موضوعاتی رازآمیزی مواجه خواهید شد مانند معنا و سرشت ریاضیات و ارتباط اسرار آمیز جهان انتزاعی ریاضیات با دنیای واقعی فیزیکی.

photoاسرار ریاضیات
تالیف: میلاد اسکندردوست
ناشر الکترونیک: سایت علمی بیگ بنگ
موضوع: ریاضیات
سال انتشار: ۱۳۹۹
تعداد صفحه: ۱۷۰
نسخه PDF
قیمت: ۹۵۰۰ تومان

خـرید — دانـلود این کـتاب از لـینک زیـر

اعداد، مشهورترین و نخستین موجودات ریاضیات میباشند. می توان گفت که انسانها حتی در آغازین دوران حضور خود دارای درکی از عدد بوده‌اند. در دنیای ریاضی، عدد موجودی بنیادی میباشد. دنیای اعداد فقط شامل اعداد اشنا وعادی مانند اعداد صحیح، و اعشاری نمیباشد. در قلمرو اسرار امیز ریاضیات، اعداد ناشناخته‌ای نظیر اعداد مختلط،، اعداد گنگ، اعداد متعالی و اعداد موهومی نیز وجود دارند. سرزمین اعداد شامل مجموعه‌های اعداد طبیعی، حسابی، صحیح، اعشاری، گنگ، حقیقی، موهومی و مختلط می باشند. رابطه بین اعداد و ویژگی‌های آنان قلمروی زیبا و حیرت انگیزی در ریاضیات را تشکیل می دهند.

اعداد طبیعی و قواعد حساب مربوط به انها در زمره قدیمی ترین و بنیادیترین دستاوردها در فرایند تفکر بشر میباشد و در واقع تاریخ اعداد شمارشی به دوران ماقبل تاریخ می رسد. اعداد شمارشی(طبیعی) مجموعه ای نامتناهی از اعدادی نظیر ۱و۲ ۳و… را شامل می شوند که بشکل{۱و۲و۳و۴و…} بیان می شود و با نماد N نمایش داده می شوند. بعد از کشف عدد صفر، به مجموعه کاملتری از اعداد بنام اعداد حسابی می رسیم که مانند مجموعه تمام اعداد طبیعی یک مجموعه نامتناهی میباشد. با ابداع اعداد منفی، مجموعه بزرگتری بنام اعداد صحیح به وجود آمد که با نماد Z نشان داده میشوند. عدد گویا(کسری)، عددی میباشد که از تقسیم دو عدد صحیح (بجز صفر در مخرج) بدست امده باشد. مجموعه تمامی اعداد گویا نامتناهی میباشد و این مجموعه با نماد Q نمایش داده میشود. مجموعه اعداد حقیقی (R )مجموعه‌ای کامل تر از جهان اعداد میباشد که از تمامی اعداد گویا و اعداد گنگ تشکیل شده است و شامل تعداد بیشمار عدد شگفت انگیز می شود.

فهرست مطالب:

فصل اول: اعداد شگفت انگیز

فصل دوم: بینهایت و ماورای بینهایت

فصل سوم: توپولوژی و موجودات هندسی غیرشهودی

فصل چهارم: حسابان و معادلات فیزیک

فصل پنجم: عدد پی(p)؛مشهورترین عدد در ریاضیات

فصل ششم: فلسفه و سرشت ریاضیات

فصل هفتم: قضیه گودل ؛قلمروی ماورای توانایی بشری

فصل هشتم: قوانین شانس

فصل نهم: مشهورترین مسائل حل شده ریاضیات

فصل دهم: مشهورترین مسائل حل نشده ریاضیات

فصل یازدهم: نسبت طلایی؛ نسبت طبیعت

فصل دوازدهم: نظریه آشوب و نظم نهان

فصل سیزدهم: نظریه بازی‌ها

فصل چهاردهم: هندسه فراکتالی

فصل پانزدهم: هندسه های آشنا و غریب

جهت سفارش کتاب بصورت پستی به اینجا مراجعه کنید

سایت علمی بیگ بنگ: bigbangpage.com

کشف منظومه ای ستاره ای شبیه به منظومه شمسی

منظومه ستاره ای به تازگی کشف شده است که تشابهات زیادی با منظومه شمسی دارد. با ما همراه باشید.

جدیدترین تصویر ثبت شده توسط تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوب اروپا ستاره ای شبیه به خورشید را نشان می دهد که دو سیاره فراخورشیدی را در مدار پیرامونی خود دارد و این اولین بار است که اخترشناسان به تصویر این منظومه دست پیدا می کنند.

تصاویر ثبت شده از این منظومه که چندین سیاره دارد در نوع خود بسیار نادر هستند و یکی از آنها که در ادامه مشاهده می کنید اولین عکس دقیق ثبت شده از این منظومه شبه خورشیدی است.

در میان این منظومه، ستاره ای به نام TYC 8998-760-1 با فاصله ۳۰۰ سال نوری از زمین قرار دارد و محققان باور دارند که این سیستم ستاره ای بسیار شبیه به منظومه خورشیدی در مراحل اولیه شکل گیری اش است. دانشمندان همچنین خاطرنشان کردند که تا امروز تنها دو منظومه دیگر با دو اگزوپلنت یا بیشتر شناسایی شده اند و در هر دوی آنها ستاره ای که در قلب منظومه قرار داشته بسیار متفاوت از خورشید ما بوده است.

در تصویر ثبت شده جدید اما منظومه ای شامل یک ستاره جوان شبیه به خورشید با دو جرم گازی بزرگ دیده می شود. این دو سیاره با فاصله بسیار زیاد از ستاره مادر خود حول مدار پیرامونی آن می چرخند (این دو سیاره توسط دو فلش در تصویر شاخص مشخص شده اند).

دانشمندان برای تشخیص این دو سیاره از ستاره هایی که در اطرافشان قرار گرفته اند چندین عکس از زوایای مختلف از آنها ثبت کرده اند. همانطور که اشاره کردیم فاصله این دو سیاره گازی عظیم تا ستاره مرکز منظومه به مراتب بیشتر از فاصله زمین تا خورشید است. فاصله یکی از آنها تا ستاره میزبان ۱۶۰ برابر و دیگری ۳۲۰ برابر فاصله زمین تا خورشید اعلام شده است.

محققان بیان کرده اند که فاصله این دو سیاره گازی تا ستاره میزبانشان از فاصله زحل و مشتری تا خورشید هم بیشتر است. برای اینکه بتوانیم مثالی قابل درک برای این فاصله بزنیم می توانیم مثال فاصله مشتری و زحل از خورشید را بیان کنیم به ترتیب ۵ و ۱۰ برابر فاصله زمین تا خورشید است.

طبق آنچه بیان شد TYC 8998-760-1  در مقایسه با خورشید جوانتر است و به باور دانشمندان عمر آن از ۱۷ میلیون سال تخمین زده می شود. این منظومه ستاره ای در جنوب خوشه Musca قرار گرفته است.

برای نخستین‌بار کروموزوم انسان بطور کامل توالی‌بندی شد


بیگ بنگ: بتازگی محققان موفق شدند با پر کردن برخی شکاف‌ها در ژنوم انسان، نخستین توالی کامل، پیوسته و بدون شکاف از یک کروموزوم X انسان را به دست آورند.

assets.newatlas.comبه گزارش بیگ بنگ، در سال ۲۰۰۳، اتفاق تاریخ‌سازی به وقوع پیوست. ژنوم انسان برای نخستین‌بار توالی‌بندی شد. از آن زمان به بعد، پیشرفت‌های فناوری باعث شده تا اصلاحات قابل ملاحظه‌ای در این زمینه صورت پذیرد. ماحصل این پیشرفت‌ها، ارائه دقیق‌ترین و کامل‌ترین ژنوم مهره‌داران می‌باشد که تا به امروز توالی شده است. با این حال، شکاف‌هایی نیز وجود دارد که باید در پر کردن آنها تلاش کرد؛ مثل کروموزوم‌های انسان. ما به طور کامل شناخت خوبی از کروموزوم‌های انسان داریم، اما کماکان شکاف‌هایی در خصوص توالی آنها وجود دارد. اکنون ژنتیک‌دانان برای نخستین‌بار موفق شدند برخی از این شکاف‌ها را پر کنند. بنابراین، نخستین توالی کامل، پیوسته و بدون شکاف از یک کروموزوم X انسان به دست آمده است.

روش جدیدی تحت عنوان «ترتیب توالی نانوپوره»(nanopore sequencing) زمینه را برای این پیشرفت‌های جدید فراهم آورده است؛ این روش به محققان کمک می‌کند تا رشته‌های DNA را به خوبی بخوانند که البته با روش‌های توالی پیشین فرق دارد. در روش‌های قبل، فقط می‌توانستیم بخش‌های کوچک را در یک سری بخوانیم. پیشتر، ژنتیک‌دانان مجبور بودند مثل پازل این قطعات را کنار یکدیگر قرار دهند. اگرچه محققان این کار را به خوبی انجام می‌دادند، اما قطعات به یکدیگر شباهت پیدا می‌کردند. بنابراین، به سختی می‌توان تشخیص داد که آیا مسیر را به درستی طی می‌کنیم یا خیر. باید این موضوع را به خوبی بررسی کرد که چند تکرار در توالی وجود دارد. البته شکاف‌های ظریفی در این میان وجود دارد.

“کارن میگا”، زیست‌شناس DNA در دانشگاه کالیفرنیا گفت: «ما در حال پی‌بردن به این موضوع هستیم که این نواحی از جمله غنی‌ترین نواحی برای تغییر در جمعیت انسان هستند. پس نتیجه این شده که ما تا به امروز اطلاعات زیادی را از دست داده‌ایم و می‌بایست توجه ویژه‌ای به این ناحیه می‌کردیم چرا که می‌تواند نقش بسیار مهمی در بیماری‌ها و زیست‌شناسی انسان بازی کند.»

اینجاست که روش توالی نانومنفذ به کار می‌آید. این روش از نانومنافذ پروتئینی تشکیل یافته است و در حال حاضر در غشاء به کار برده می‌شود. وقتی ماده ژنتیکی در اختیار نانومنفذ قرار داده می‌شود، تغییر در جریان می‌تواند به توالی ژنتیکی ختم شود. این فناوری از وابستگی دانشمندان به واکنش زنجیره پلی‌مراز می‌کاهد؛ روشی که DNA را با ایجاد میلیون‌ها نسخه از آن تقویت می‌کند.

“میگا” و همکارانش از این روش برای مطالعه DNA حاصل از نوع نادری از تومور خوش‌خیم استفاده کردند. البته آنها سایر فناوری‌های را نیز برای تحقق هدف‌شان به کار بستند که از جمله آن‌ها می‌توان به Illumina  و PacBio  اشاره کرد. هدف این بود که اطمینان حاصل کنند نتیجه نهایی، حد‌الامکان کامل و بی‌نقص است. “میگا” اظهار داشت: «در این فرایند تکراری که در سه پلتفرم توالی مختلف به انجام رسید، توانستیم به دقت کم‌نظیری دست پیدا کنیم. نشانگرهای منحصربفرد می‌توانند سیستم خوبی برای خواندن رشته‌های طولانی فراهم کنند.»

dna chromosome xاما کماکان باید اقدام به پر کردن برخی از شکاف‌ها کرد؛ به ویژه در سنترومر، ساختاری که کروماتیدها را به یکدیگر وصل می‌کند. کروماتیدها به رشته‌های ریسمان مانندی اطلاق می‌شود که کروموزوم‌ها در درون آنها تقسیم می‌شوند. این ناحیه نقشی حیاتی در میتوز دارد، اما از سطح پیچیدگی بسیار بالایی هم بهره می‌برد. در کروموزوم X، این ناحیه خیلی تکرارشونده است و ۳٫۱ میلیون جفت باز DNA را در برمی‌گیرد. محققان توانستند با بررسی تغییرات ناچیز در این تکرارها، این ساختار جالب را به خوبی شناسایی کنند.

“میگا” در پایان گفت: «از دید من، این ایده واقعاً دیوانه‌وار و شگفت‌انگیز است که بتوانیم یک رشته تکرار به اندازۀ ۳ مگاباز را کنار هم قرار دهیم. حالا به جایی رسیده‌ایم که میلیون‌ها باز را می‌توانیم تحت پوشش قرار دهیم؛ کاری که پیشتر غیرممکن به نظر می‌رسید. این تحقیق به دانشمندان این فرصت را داد تا همۀ ۲۹ شکاف موجود در مرجع کروموزوم X فعلی را پر کنیم. نتایج ما نشان می‌دهد که اِتمام کل ژنوم انسان اکنون امکان‌پذیر است.» جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریۀ Nature منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی‌لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sciencealert.com

محققان دریافتند که “ماه” قدمت کمتری دارد


بیگ بنگ: تحقیقات جدید نشان می‌دهد که قدمت ماه کمتر از محاسبات پیشین است. وقتی یک پیش‌سیاره به اندازه مریخ در برخورد با زمینِ جوان از بین رفت، موادی که در اثر این برخورد به بیرون پرتاب شد، زمینه را برای شکل‌گیری جرم تازه‌ای که «ماه» نام دارد، فراهم کرد.

researchersfبه گزارش بیگ بنگ، ژئوفیزیکدان‌ها و اخترشناسان در مرکز هوافضای آلمان(DLR) با همکاریِ محققانی از دانشگاه مونستر از یک مدل عددی جدید برای بازسازی این رویداد استفاده کردند؛ که پیش‌بینی می‌شود ۴٫۴۲۵ میلیارد سال پیش به وقوع پیوسته باشد. فرضیه‌های قبلی درباره شکل‌گیری ماه از قدمتی بالغ بر ۴٫۵۱ میلیارد سال حکایت داشت؛ یعنی ۸۵ میلیون سال جوان‌تر از محاسبات جدید. دانشمندان نتایج تحقیقات خود را در مجله «پیشرفت‌های علمی» منتشر کرده‌اند.

چهار و نیم میلیارد سال پیش، منظومه شمسی کماکان دستخوش اتفاقات گوناگون بود و آثاری از آرامش در آن دیده نمی‌شد. زمین کماکان در حال بزرگ شدن بود و مواد مختلفی را به سمت خود جذب می‌کرد. موادی که در دیسک گاز و گردوغبار پیرامون خورشیدِ جوان وجود داشت، نقش مهمی در این مواد ایفا کرد. دمای زمین به تدریج افزایش می‌یافت و به مرور، بخش‌های بزرگی از گوشته سنگی ذوب شد و یک اقیانوس ماگمایی پدید آمد. در همین زمان بود که زمین توانست به ماه خود دست یابد؛ قمری که تا به امروز به دور سیاره ما می‌چرخد. برخورد کیهانی عظیم میان زمین و یک پیش‌سیاره باعث شد تا سنگ‌هایی از زمین جوان به بیرون پرتاب شود.

در نهایت، این مواد اضافی گرد هم آمدند تا جرم تازه‌ای موسوم به «ماه» به وجود آید. در اصل، اکثر دانشمندان دربارۀ چگونگی شکل‌گیری ماه توافق نظر دارند، اما جزئیات این فرایند کماکان محل بحث است؛ بالاخص، زمان این رویداد هنوز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. “ماکسیم موریس”، در این خصوص گفت: «نتایج جدیدترین مدل‌سازی ما نشان می‌دهد که زمینِ جوان حدود ۱۴۰ میلیون سال پس از تولد منظومه شمسی که ۴٫۵۶۷ میلیارد سال پیش اتفاق افتاد، توسط یک پیش‌سیاره مورد اصابت قرار گرفت. بر اساس محاسباتی که انجام دادیم، این اتفاق ۴٫۴۲۵ میلیارد سال قبل به وقوع پیوست و ماه سرانجام متولد شد.»

researchersf
اقیانوس ماگمایی و اولین پوسته سنگی در ماه.

در آن زمان، زمین بتازگی در قامت یک سیاره ظاهر شده بود. در طی این فرایند توسعه، اجزای فلزی سنگین به بخش مرکزی وارد شده و هسته‌ای از آهن و نیکل به وجود آوردند؛ این هسته را گوشته‌ای ضخیم از جنس سنگ‌های سیلیکات احاطه کرده بود. این سنگ‌های گوشته به دلیل فرایند انباشت مواد و فروپاشی عناصر رادیواکتیو با افزایش دمای قابل توجهی همراه شدند. همین عامل باعث شد تا فلزات و کانی‌های سیلیکات در طی صدها میلیون سال در بخش درونی زمین از همدیگر جدا شوند.

در این مرحله، پیش‌سیاره‌ای تحت عنوان تـئا(Theia) به زمین برخورد کرد؛ اندازۀ آن با مریخ برابری می‌کند. تئا یکی از تایتان‌ها در اساطیر یونان بود. در نخستین دوران شکل‌گیری منظومه شمسی، احتمالاً تعداد این گونه اجرام سماوی کم نبوده است. برخی از این اجرام از منظومه شمسی به بیرون رانده شدند، برخی دیگر هم در اثر برخورد با اجرام دیگر از بین رفتند. اما تئا به زمین برخورد کرد و باعث شد حجم عظیمی از مواد مختلف از گوشته این سیاره به بیرون پرتاب گردد. در نهایت، زمینه برای شکل‌گیری ماه فراهم آورده شد. در طی این فرایند خشونت‌بار و پرتلاطم، یک اقیانوس ماگما به عمق چند هزار کیلومتر به وجود آمد. امروزه، هیچ اثری از تئا بعد از آن برخورد یافت نمی‌شود.

بازسازیِ نحوه ایجاد شدنِ ماه به واسطه این رویداد مستلزم این است که قوه تصور و خلاقیت بسیار بالایی داشته باشیم. برخورد دو جرم سماوی با انرژی بسیار زیادی که این اتفاق به همراه دارد، باعث تبخیرِ حجم عظیمی از سنگ‌ها در گوشته ابتدایی زمین شد. لذا مواد در حلقه‌ای از گردوغبار در پیرامون زمین جمع شدند. دوریس برویه، مدیر دپارتمان اخترشناسی در موسسه تحقیقات سیاره‌ای DLR و یکی از نویسندگان مقاله حاضر گفت: «با توجه به این مورد، انتظار می‌رود ماه در مدت زمان کوتاهی ایجاد شده باشد؛ یعنی احتمالاً در عرض چند هزار سال.»

researchersf
یکی از قدیمی‌ترین سنگ‌های ماه

دانشمندان تا حد زیادی دربارۀ تاریخچه شکل‌گیری ماه توافق نظر دارند. با این حال، آنها قادر نبوده‌اند سنّ دقیق آن را تشخیص دهند. همچنین، هیچ کدام از سنگ‌های آورده شده از ماه به زمین توسط اخترشناسان (در طی عملیات‌های آپولو و عملیات رباتیک لونای شوروی) به دانشمندان کمک نکرده تا سن دقیق این جرم را تعیین کنند. محققان DLR و دانشگاه مونستر با استفاده از روشی جدید و غیرمستقیم موفق شده‌اند سن ماه را تعیین کنند: سابرینا شوینگر، یکی دیگر از نویسندگان مقاله چنین گفته است: «محاسبات ما نشان می‌دهد که این اتفاق به احتمال زیاد در دوره پایانیِ شکل‌گیری زمین به وقوع پیوست.»

این فقط زمین نبود که در دوره جوانی خود از اقیانوس ماگمایی بهره می‌بُرد. انرژی حاصل از انباشت مواد گوناگون زمینه را برای ایجاد یک اقیانوس ماگمایی در ماه مهیا ساخت. ماه تقریباً به طور کامل ذوب شد و مثل زمین، توسط اقیانوسی از ماگما به عمق ۱۰۰۰ کیلومتر پوشش داده شد. این اقیانوس ماگمایی خیلی زود به حالت سخت و جامد در آمد و پوسته‌ای از بلورهای سبک و شناور در بخش سطح پدید آورد؛ اما در زیر این پوسته عایق، که از کاهش دما و سخت‌شدگی بیشترِ اقیانوس ماگما جلوگیری کرد، ماه برای مدتی طولانی با حالت منجمد به کارش ادامه داد. دانشمندان تا به امروز موفق نشده‌اند ببینند که بلوری شدنِ کامل اقیانوس ماگما چند سال به طول کشید؛ به همین خاطر است که نمی‌توانند درباره زمان شکل‌گیری ماه با قاطعیت اظهار نظر نمایند.

Simple modelدانشمندان برای محاسبه قدمت اقیانوس ماگمای ماه از یک مدل کامپیوتری جدید استفاده کردند که برای نخستین‌بار، فرایندهای دخیل در سخت شدنِ ماگما در آن مدل مد نظر قرار گرفت. “ماکسیم موریس” در ادامه افزود: «نتایج مدل ما نشان می‌دهد که اقیانوس ماگمای ماه قدمت زیاد داشته و حدود ۲۰۰ میلیون سال طول کشیده تا در سنگ‌ گوشته به حالت جامد درآید. بازه زمانی این فرایند بسیار طولانی‌تر از مقادیر محاسبه شده در مقاله‌های پیشین است.»

دانشمندان برای تعیین سنّ ماه مجبور بودند یک گام رو به جلو بردارند. آنها این مورد را محاسبه کردند که ترکیب مواد منیزیم و مواد معدنی سیلیکات غنی از آهن که در طی سخت شدنِ اقیانوس ماگما به وجود آمدند، چگونه با گذشت زمان تغییر پیدا کرد. دانشمندان تغییر قابل ملاحظه‌ای را در ترکیب اقیانوس ماگما پیدا مشاهده کردند. این یافته حائز اهمیت فراوانی است زیرا این فرصت را به دانشمندان داده تا شکل‌گیری انواع مختلف سنگ در ماه را به مرحله مشخصی در تکامل اقیانوس ماگمای آن ارتباط دهند.

“سابرینا شوینگر” بیان کرد: «با مقایسه ترکیبات اندازه‌گیری شدۀ سنگ‌های ماه با ترکیبات پیش‌بینی شدۀ اقیانوس ماگما برحسب مدل رایانه‌ای، توانستیم تکامل این اقیانوس را تا نقطه شروع آن ردیابی کنیم؛ یعنی زمانی که ماه به وجود آمد.» نتایج مطالعه حاضر که در نشریۀ Science Advances منتشر شده، گویای آن است که ماه ۴٫۴۲۵ ± ۰٫۰۲۵ میلیارد سال پیش به وجود آمد. سن دقیق ماه مطابقت بالایی با سن تعیین شده برای شکل‌گیری هسته فلزی زمین دارد.

ترجمه: منصور نقی‌لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: phys.org

چرا “سیاهچاله‌ها” اینقدر درخشان‌ هستند؟


بیگ بنگ: بنا به تعریف، “سیاهچاله‌ها” آنقدر چگال‌ هستند که نور هم از آنها نمی‌تواند بگریزد، اما از هر اخترفیزیکدانی بپرسید این پاسخ را خواهد داد که سیاهچاله‌ها جزء درخشان‌ترین اجرام در کیهان هستند. واقعا چه خبر است؟

VRBlackHole VideoCoverLedeبه گزارش بیگ بنگ، بخشی از پاسخ این است که سیاهچاله‌ها تنها زندگی نمی‌کنند. بعنوان مثال سیاهچاله‌های غول‌پیکر در مرکز هر کهکشان‌ به طور معمول با ابرهای سوزان ِ گاز احاطه شده‌‌اند. صف آرایی این مواد به سمت “سیاهچاله” می‌تواند موجب ِ ایجاد درخشش آنی در اطراف ِ تاریک‌ترین محل کهکشان شود.

به شکلی عجیب سیاهچالهٔ مرکز کهکشان راه شیری، آن‌قدر که باید نورانی نیست. کشف ِ علت درخشان نبودن این سیاهچاله می‌تواند به‌طور نسبی ارتباط ِ میان نوری که می‌بینیم و موادی که به درون سیاهچاله سقوط می‌کنند را روشن کند.

چرا سیاهچاله‌ها این‌قدر درخشان‌اند؟

چند راه وجود دارد که سیاهچاله‌ها درخشان به نظر آیند. وقتی گاز از ستاره‌های اطراف شروع به حرکت به سمت سیاهچاله می‌کند، این گاز همانند آبِ در حال تخلیه از یک بطری، به شکل مارپیچ در می‌آید. وقتی این اتفاق رخ می‌دهد، گازها به هم ساییده شده و داغ می‌شوند. شبیه به همان فرایندی که زمان درست کردن آتش، دو چوب به یکدیگر ساییده می‌شوند، اما با این تفاوت که در اینجا دمای گاز به میلیون‌ها درجه می‌رسد.

گازی به این داغی ‌اتم‌های خود را از هم می‌شکافد و دریایی از یون‌های مثبت و الکترون‌های منفی ایجاد می‌کند. این ذرات خروشان میدان مغناطیسی متلاطمی ایجاد می‌کنند که گاز را به دو جریان باریک سریع با جهت مخالف تبدیل می‌کند. اگر یکی از این جریان‌ها به‌اتفاق رو به زمین باشد، ما سیاهچاله‌ای درخشان خواهیم دید.

اما گاهی اوقات لازم نیست ما به‌طور مستقیم در مسیر این جریان داغ باشیم. این جریان‌ها می‌توانند پخش‌شده و به ابرهای گازی اطراف یا حتی کهکشان همسایه برخورد کنند. این برخورد باعث ایجاد درخششی قابل‌توجه می‌شود.

Magnetar SGR
نمایی از سیاهچاله مرکزی کهکشان راه شیری

هیولای کم‌نور ما

در مرکز کهکشان ما هیولایی وجود دارد که به شکلی تعجب‌آور آرام است. “جفری بوور” از موسسهٔ اخترشناسی و اخترفیزیک سینیکا در هاوایی دراین‌باره می‌گوید: «به‌عنوان یک سیاهچاله و یک سامانهٔ پرانرژی، (این سیاهچاله) مرده است.» علت این مسئله مورد پرسش است. “لیا کورالس”، اخترفیزیکدان دانشگاه میشیگان گفت: «ما می‌دانیم نوعی ساز و کار برای جلوگیری از رسیدن ماده به مرکز یا رسیدن به خود سیاهچاله و سقوط درون آن وجود دارد، اما هنوز این ساز و کار را کشف نکرده‌ایم.»

ایدهٔ ما این است که با سرازیر شدن ِ گاز به سمت سیاهچاله و داغ شدن آن فشار مضاعف ِ موجود، گاز را به بیرون می‌راند. البته در مقاله‌ای که بتازگی در Astrophysical Journal منتشر شد، کورالس و همکاران او نتایج پژوهش چند سالهٔ آماری مشاهدات “سیاهچالهٔ کمان ای” را منتشر کردند که با تلسکوپ پرتو ایکس چاندرا، انجام شده بود. این تحقیقات نشانه‌هایی یافت که گاز داغ اطراف این سیاهچاله در حال بیرون آمدن و خنک شدن هستند.

BlackHoleFlare
نمایی از درخشش آنی سیاهچاله مرکزی کهکشان راه شیری

اما “سیاهچالهٔ کمان ای” نمرده است؛ می‌ترکد و جریان می‌یابد که گاهی نیز صدها برابر درخشان‌تر می‌شود. اخترشناسان مطمئن نیستند که این شراره‌های نور نتیجهٔ سقوط توده‌های گاز داغ به درون، موج‌های ناگهانی در حال عبور از گاز یا کمان‌هایی از مواد مغناطیسی شبیه به شراره‌های خورشیدی باشد. برای داشتن درکی کلی از اتفاقات در حال وقوع، اخترشناسان تلاش کردند تا همزمان با تلسکوپ‌های مختلفی به مشاهدهٔ “سیاهچالهٔ کمان ای” بپردازند.

کلید اصلی این پروژه، تلسکوپ افق رویداد است؛ ۱۱ تلسکوپ در سراسر زمین که به‌عنوان یک دستگاه واحد عمل می‌کنند. این تلسکوپ می‌تواند ببیند چطور گازهای درخشان پیش از سقوط به درون سیاهچاله، در حواشی آن حرکت می‌کنند. دیگر تلسکوپ‌ها نیز اتفاقات دورتر را زیر نظر می‌گیرند. اخترشناسان می‌توانند با مقایسهٔ این زوایای دید مختلف، به علت وجود شراره‌ها پی ببرند.

ترجمه: رضا کاظمی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: quantamagazine.org