همه نوشته های علم نجوم

نخستین باکتری‌ مقاوم به آنتی بیوتیک چه زمانی شکل گرفت؟

بیگ بنگ: تحقیق جدیدی در مورد تکامل مقاومت در برابر آنتی بیوتیک نشان داد که اولین خویشاوندی‌های ویروس‌های قوی جدید – میکروب‌های مورد هدف آنتی بیوتیک‌‌ها- قبل از ورود دایناسورها پدیدار شده است. به گفته محققان ویروس‌های قوی، یا باکتری‌های انترکوک، حداقل از ۴۵۰ میلیون سال قبل قابلیت‌های دفاعی اعلای خود را دارا هستند.

تحقیق جدید نشان می‌دهد که اولین ویروس‌های قوی، قدیمی‌تر از دایناسورها بوده‌اند و به احتمال زیاد در روده‌های حیوانات زندگی می‌کردند، یعنی اولین ارگانیسم‌ها از دریا به بیرون خزیده‌اند و به روی خشکی رفته‌اند.

به گزارش بیگ بنگ، محقق آشلی ام. ایرل، رهبر گروه ژنومیک باکتریایی در مؤسسه‌ی براود، در اخباری گفت: «ما با تجزیه و تحلیل ژنوم‌ها و رفتارهای انترکوک امروزی توانستیم اولین روزهای وجودشان را بازسازی کنیم و تصویری از چگونگی شکل گرفتن این ارگانیسم‌ها به صورت امروزی‌شان، ارائه دهیم. پی بردن به این امر که محیطی که میکروب‌ها در آن زندگی می‌کنند چگونه منجر به خواص جدید می‌شود، می‌تواند در پیش‌بینی نحوه‌ی سازگار شدن میکروب‌ها با آنتی بیوتیک‌ها، صابون‌های ضدمیکروبی شستشوی دست، ضدعفونی‌کننده‌ها و سایر محصولاتی که گسترش میکروب‌ها را کنترل می‌کنند، به ما کمک کند.»

همان طور که در مجله‌ی Cell به طور مفصل آمده است، از زمانی که اولین ارگانیسم‌های چندسلولی تقریبا ۳٫۵ میلیارد سال پیش پدیدار شدند، میکروب‌ها با زندگی کردن روی و درون حیوانات سازگار شده‌اند. بسیاری از گونه‌های باکتری، رابطه‌ی همزیگری درون حیوانات شکل داده‌اند. بسیاری از میکروب‌ها، مانند باکتری‌های یافته‌شده درون روده‌ها، برای سلامت انسان حیاتی و مهم هستند. سایر میکروب‌ها نقش خصمانه‌تری دارند، به سلول‌ها آسیب می‌زنند و باعث بیماری می‌شوند.

تجزیه و تحلیل ژنومی نژادهای انترکوک، خویشاوندی ویروس‌های قوی جدیدیرا نشان می‌دهد که در روده‌های حیوانات زندگی می‌کردند، یعنی اولین حیواناتی که از دریا به بیرون خزیدند و به خشکی رفتند. میکروب‌ها از زمانی که برای اولین بار پدیدار شدند، از مقاومت ذاتی در برابر شرایط سخت سود می‌بردند. محققان بیان دارند که حتی اولین انترکوک قادر به مقاومت در برابر خشکی و عدم وجود مواد مغذی و همچنین ضدعفونی‌کننده‌ها و آنتی بیوتیک‌ها بوده است.

برخلاف بیشتر باکتری‌هایی که وقتی در قالب مدفوع دفع شوند و به دی‌هیدرات تبدیل شوند می‌میرند، انترکوک حفظ می‌شود. زندگی روی خشکی، سرسختی را ترغیب می‌کند و پاداش می‌دهد. در اقیانوس، دی‌هیدراسیون امتیازی ندارد. میکروب‌ها به سادگی در عمق آب فرو می‌روند و مجددا وارد زنجیره‌ی غذایی می‌شوند. میشل اس. گیلمور، مدیر مؤسسه‌ی بیماری‌های عفونی هاروارد، گفت: «اکنون می‌دانیم چه ژن‌هایی میلیون‌ها سال پیش، یعنی وقتی در برابر خشکی و ضدعفونی کننده‌ها و آنتی بیوتیک‌هایی که به دیواره‌ی سلولی انها حمله می‌کردند، مقاوم شدند، به وسیله‌ی صدها انترکوک به وجود آمده‌اند.» محققان با درک منشاء تکاملی انترکوک امیدوارند که ضدعفونی‌کننده‌ها و آنتی بیوتیک‌های کارآمدتری طراحی کنند.

ترجمه: زهرا جهانبانی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: upi.com

image_pdfimage_print

سیگنال‌های دریافتی از فضا ذهن دانشمندان را مغشوش کرده است

بیگ بنگ: در فوریه ۲۰۱۵ (بهمن ۱۳۹۳) تلسکوپ رادیویی پارکس در استرالیا چندین انفجار رادیویی سریع(FRB) را شناسایی کرد که از آن زمان موجب تعجب دانشمندان شده است. این انفجارهای رادیویی سریع که سوت کیهانی نامگذاری شده ­اند، یک تشعشع سریع انرژی هستند که بصورت موج رادیویی میان کهکشانی و در کسری از ثانیه دیده می­ شوند؛ اما به نظر می­ آید این انفجار رادیویی سریع با موارد ثبت ­شدۀ قبلی، تفاوت دارد.

به گزارش بیگ بنگ، نکته جالب در مورد این انفجار رادیویی این است که به نظر نمی­ آید هیچ ردپایی از خود بجا بگذارد. محققان مرکز پارکس از ۱۱ تلسکوپ برای شناسایی گسیل­ های رادیویی، بصری، اشعه ایکس، اشعه گاما و نوترینو استفاده کردند اما اثری از این گسیل­ ها را در انفجار رادیویی مذکور نیافتند. محققان این مرکز در مطالعه ­ای جدید اظهار داشتند: « هیچ گسیل ناپایدار و یا متفاوتی در ارتباط با این انفجار یافت نشد. این انفجار در مشاهدات ۱۷ ساعته بعدی ما تکرار نشد.»

چطور ممکن است این مقدار بالای انرژی هیچ اثری از خود بر جای نگذارد؟ اگر فکر می­ کنید که این مسئله تعجبی ندارد، این را در نظر بگیرید که اگر قرار بود این انفجار مشاهده شود، باید از قسمت­ های چگال کهکشان راه ­شیری عبور می­ کرد. این بدین معنی است که این انفجار اصلا نباید قابل شناسایی می­ بود.

ما بالاخره آنها را می­ بینیم…

این انفجارها اولین بار در سال­های ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۶ کشف شدند و از آن زمان ۲۲ انفجار به ثبت رسیده است. چندی پیش بود که دانشمندان منبع یکی از این انفجارها را یافتند که در یک کهکشان کوتوله­ ی دور قرار داشت. ماه گذشته گروهی دیگر از دانشمندان تایید کردند که منبع این انفجارها از فضا می­ باشد. با پیشرفت­ های صورت گرفته در تجهیزات دیداری و شنیداری فضایی، احتمال کشف علت اصلی این سیگنال­ ها رو به افزایش است.

برای مثال، تلسکوپ­ های جدیدتر و بهتر مثل جیمز وب می­ توانند دید جدیدی از کیهان به ما ارائه کنند. زمانی که ما آنها را ببینیم، بدون شک ما متعجب خواهیم شد. اما هنوز ستاره ­شناسان تلاش بیشتری در راستای درک بهتر این پدیده انجام می­ دهند. پژوهشگر امیلی پتروف در این باره گفت: « در علم کار کردن بر روی پدیده ­ای جدید و ناشناخته که سوالات پایه آن هنوز بی­ جواب مانده­ اند، چندان کار معمولی نیست. شرکت ­داشتن در مراحل اولیه زمینه ­ای جدید که شما می­ توانید با تحقیقات خود جوابی برای سوالات بسیار پایه آن زمینه بیابید، بسیار هیجان انگیز است.»

ترجمه: رضا کاظمی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: futurism.com

image_pdfimage_print

تغییر نظر پزوهشگران درباره علت وجود مولکول اکسیژن در دنباله‌دار

تغییر نظر پزوهشگران درباره علت وجود مولکول اکسیژن در دنباله‌دار:

محققان منشأ واقعی اکسیژن یافت شده در دنباله‌دار ۶۷پی را یافتند. به عقیدۀ آنان این مولکول بازمانده‌ای از زمان پیدایش منظومۀ شمسی نیست بلکه حاصل فرایندی در حال وقوع در دنباله‌دار است.

در سال ۲۰۱۵/۱۳۹۴ دانشمندان اعلام کردند که با بررسی داده‌های فضاپیمای رزتا از دنباله‌دار ۶۷پی/چریوموف-گراسیمنکو در این دنباله‌دار مولکول اکسیژن کشف کرده‌اند؛ یافته‌ای که بزرگ‌ترین شگفتی مأموریت رزتا را رقم زد. گرچه مولکول اکسیژن در زمین زیاد است، به ندرت در جاهای دیگر عالم یافت می‌شود. در واقع دانشمندان فقط دو بار اکسیژن مولکولی خارج از منظومۀ شمسی پیدا کرده‌اند و تا آن زمان هرگز این مولکول را در دنباله‌دارها مشاهده نکرده بودند.

فرضیۀ اولیه‌ای که در توجیه اکسیژن کشف شده در گاز کم‌نور اطراف دنباله‌دارمطرح شد، این بود که اکسیژن از آغاز شکل‌گیری منظومۀ شمسی در ۴/۶ میلیارد سال پیش داخل دنباله‌دار منجمد شده است. تصور می‌شد که با نزدیک شدن دنباله‌دار به خورشید، اکسیژن داخل آن گرم و آزاد شده باشد. اما اکنون پژوهشگران در نتیجۀ تحقیقات یک مهندس شیمی از دانشگاه کلتک (Caltech) در حال تجدیدنظر در مورد این فرضیۀ خود هستند. این محقق، کنستانتینو جایاپیز (Konstantinos Giapis)، از یافته‌های رزتا شگفت‌زده شد زیرا تشخیص داد واکنش‌های شیمیایی که در سطح دنباله‌دار ۶۷پی رخ می‌دهند مشابه آزمایش‌هایی هستند که در ۲۰ سال گذشته در آزمایشگاهش انجام می‌داده است. تحقیقات جایاپیز که با هدف ساخت تراشه‌های سریع‌تر و حافظه‌های دیجیتال بزرگ برای رایانه‌ها و گوشی‌های هوشمند انجام می‌شد، در زمینۀ واکنش‌های شیمیایی بود که شامل برخورد یون‌ها (اتم‌های باردار) با سرعت زیاد به سطوح نیمه‌رسانا بود.

 جایاپیز و همکارانش به این نتیجه رسیدند که اکسیژن مولکولی موجود در دنباله‌دار ۶۷پی مربوط به دوران گذشته نیست، بلکه هم‌اکنون در حال تولید شدن است. فرایند به این صورت است که وقتی دنباله‌دار با نزدیک شدن به خورشید گرم می‌شود مولکول‌های بخار آب از آن بیرون می‌زند. این مولکول‌ها در اثر تابش فرابنفش خورشید یونیزه می‌شوند، سپس باد خورشید این مولکول‌های یونیزه شده (باردار) آب را دوباره به سمت دنباله‌دار می‌راند. وقتی این مولکول‌ها با سطح دنباله‌داری برخورد می‌کنند که دارای ترکیبات اکسیژن مثل شن و ماسه و زنگ آهن است، اتم اکسیژن دیگری را از سطح جدا می‌کنند و مولکول اکسیژن (O۲) تشکیل می‌شود.

یکی از نتایج این کشف آن است که یافتن اکسیژن در جو سیاره‌های فراخورشیدی لزوماً به معنای وجود حیات در آنها نیست، چون همان ‌طور که در این فرایند غیرزیستی مشاهده می‌شود، اکسیژن می‌تواند در فضا بدون نیاز به موجودات زنده تولید شود. بنابراین این یافته ممکن است بر نحوۀ جست‌وجوی نشانه‌های حیات در فراخورشیدی‌ها در آینده تأثیر بگذارد.

 

۵۰۰۰ روز از آغاز ماموریت تلسکوپ فضایی اسپیتزر گذشت

بیگ بنگ: اخیرا تلسکوپ فضایی ناسا از مرز ۵۰۰۰ روز کاری پا را فراتر گذاشته و همچنان با قدرت به کار خود ادامه می­ دهد. این تلسکوپ در سال ۲۰۰۳ میلادی به فضا پرتاب شد.

به گزارش بیگ بنگ، تلسکوپ فضایی اسپیتزر اهداف کیهانی را مورد مطالعه قرار می ­دهد که از خود نور فروسرخ ساتع می­ کنند. تلسکوپ فضایی اسپیتزر باید بتواند مستقلانه و بدون نیاز به کنترل از سوی زمین وظایف خود را انجام دهد. بنابراین می ­توان گفت که اسپیتزر، یک فضاپیمای خودکار محسوب می ­شود. در واقع محققان نام ربات فضایی را به آن داده اند، عبارت “ربات فضایی” اغلب به ما تصوری از ربات­ های داستان­ های علمی- تخیلی و یا حتی مریخ نورد “کنجکاوی” می­ دهد. اسپیتزر بازو و پا ندارد اما قطعا یک ربات فضایی محسوب می­ شود.

تعدادی از عکس های تلسکوپ فضایی اسپیتزر از آغاز ماموریتش تاکنون

اسپیتزر متکی بر زاویه دید خود بر آسمان است و همزمان در مسیر مدار گردش زمین به دور خورشید حرکت می­ کند(نور خورشید دید اسپیتزر را محدود می­ کند. اسپیتزر باید از یک محافظ برای جلوگیری از تابش مستقیم نور خورشید استفاده کند. این تابش ممکن است باعث داغی بیش از حد تلسکوپ شود). اسپیتزر در طول ماموریت خود، در مسیر مدار حرکت زمین حرکت کرده و زمان مخابره سیگنال رادیویی از زمین و ارسال دوباره آن توسط تلسکوپ تنها ۲۵ دقیقه می­باشد. به دلیل اینکه این مقدار تاخیر در مخابره سیگنل وجود دارد، تلسکوپ باید بصورت خودکار مشاهدات و بررسی­ های خود را ادامه دهد. به همین دلیل است که متخصصان این تلسکوپ را بصورت نیمه خودکار طراحی کرده ­اند.

ویدیوی بالا که به تازگی توسط ناسا منتشر شده، حرکت تلسکوپ را در خلال یک بررسی ۶ روزه در سال ۲۰۱۶ نشان می­ دهد. در این ماموریت ها اسپیتزر؛ سیاره نپتون، دنباله ­دارها، سیارک­ ها، دو ستاره که سیاراتی در حال گردش به دور آنان بودند(از جمله تراپیست- ۱) و کهکشان­ های دور و نزدیک را مورد مشاهده و بررسی خود قرار داده است. همچنین اسپیتزر، منظومه تراپیست- ۱ را بصورت جداگانه ­ای به مدت سه هفته مورد بررسی خود قرار داد که به دانشمندان کمک کرد که ۷ سیاره در اندازه زمین که در این منظومه­ بودند را شناسایی کنند.

مدار حرکت تلسکوپ فضایی اسپیتزر طی گذشت زمان

تلسکوپ اسپیتزر قادر است بصورت تمام وقت کار کرده و تنها ۱۰ درصد وقت خود را صرف ارسال و دریافت اطلاعات کند. این قابلیت، باعث می شود اسپیتزر ۹۰ درصد وقت خود را صرف مطالعۀ اجرامی سازد که نور فروسرخ منتشر می کنند. مدار حرکتی تلسکوپ اسپیتزر با گذر زمان نغییر کرده، خصوصا بعد از آنکه مایع خنک کننده هلیومی، که تجهیزات علمی اصلی آن را خنک نگه می دارد، به اتمام برسد. انتظار می ­رود اسپیتزر حداقل تا پرتاب تلسکوپ فضایی جیمز وب در سال ۲۰۱۸ به فضا عملکرد خود را حفظ کند.

ترجمه: رضا کاظمی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: space.com

image_pdfimage_print

گزارش برگزاری کنفرانس جستجوی حیات بر فراخورشیدی‌های تازه کشف‌شده

گزارش برگزاری کنفرانس جستجوی حیات بر فراخورشیدی‌های تازه کشف‌شده

گروه بی‌آی (BI سرواژه Breakthrough Initiatives به معنی نوآوری‌های [مربوط به] کشف عظیم)، سازمانی برای پیشبرد جستجوی حیات فرازمینی، روز ۳۱ فروردین و ۱ اردیبهشت امسال میزبان دومین کنفرانس سالانه خود بود. در این کنفرانس موضوع دو سیاره اخیرا کشف‌شده به دور ستاره‌های‌ نسبتا نزدیک منظومه شمسی مورد بحث قرار گرفت که قابلیت میزبانی حیات را دارا هستند.

در بیانیه نماینده‌ بی‌آی درباره این کنفرانس پیش از برگزاری آن آمده بود: «طی دو روز از این گفتگوها، بر کشف جدید سیارات فرازمینی همانند زمین در منظومه‌های سیاره‌ای آلفا قنطورس (Alpha Centauri) و تراپیست-۱ (TRAPPIST-1) متمرکز می‌شویم، و به بررسی شواهد جدید مبنی بر قابل سکونت بودن این سیاره‌ها می‌پردازیم و همچنین قابلیت آنها را برای اینکه هدف روش‌های جدید اکتشافات فضایی واقع شوند، مورد بحث قرار می‌دهیم.»

پیت وردن (Pete Worden)، مدیر اجرایی این سازمان در بیانیه خود اظهار داشت: «در ۱۰ ماه گذشته، دنیای ستاره‌شناسی از کشف منظومه‌های سیاره‌ای که شباهت قابل ملاحظه‌ای با منظومه ما دارند، شگفت‌زده شده است. این کنفرانس، جمعی از برترین ذهن‌های خلاق را گرد هم می‌آورد تا گفت‌وگو درباره حیات در جهان‌های دیگر را پیش ببرد و نظریه‌ها و فرضیه‌های متناقض را که از اطلاعاتِ جدید سر بر آورده است، با هم تلفیق کند.»

شرکت‌کنندگان در این برنامه همچنین درمورد چگونگی ارتباط این کشفیات جدید با پروژه‌های تحت حمایت مالی بی‌آی بحث کردند، از جمله پروژه این سازمان که به جستجوی سیگنال‌هایی از موجودات فرازمینی هوشمند می‌پردازد و یا پروژه دیگری که به تلاش برای ساخت ابزاری برای ارسال کاوشگرهای بسیار کوچک به دیگر ستاره‌ها اختصاص دارد.

 

دانلود آهنگ بیست هزار آرزو از محسن چاوشی


دانلود آهنگ بیست هزار آرزو از محسن چاوشی

Download Music Bist Hezar Arezoo By Mohsen Chavosh

محسن چاوشی بیست هزار آرزو

متن آهنگ جدید محسن چاوشی بنام بیست هزار آرزو :

ای همه خوبی تو را پس تو کرایی که
را ای گل در باغ ما پس تو کجایی کجا
سوسن با صد زبان از تو نشانم نداد
گفت رو از من مجو غیر دعا و ثنا سرو

اگر سر کشید در قد تو کی رسید نرگس
اگر چشم داشت هیچ ندید او تو را هر
طرفی صف زده مردم و دیو و دده لیک
در این میکده پای ندارند پا از کرمت من

به ناز می‌نگرم در بقا کی بفریبد شها
دولت فانی مرا بیست هزار آرزو بود مرا
پیش از این در هوسش خود نماند هیچ
امانی مرا ای که به هنگام درد راحت

جانی مرا وی که به تلخی فقر گنج روانی
مرا سجده کنم من ز جان روی نهم من
به خاک گویم از این‌ها همه عشق فلانی
مرا هر نفس آواز عشق می‌رسد از چپ

*******

آهنگ بیست هزار آرزو از محسن چاوشی

*******

و راست ما به فلک میرویم عزم تماشا
که راست ما به فلک بوده‌ ایم یار ملک
بوده‌ ایم باز همان جا رویم جمله که آن
شهر ماست گوهر پاک از کجا عالم خاک

از کجا بر چه فرود آمدیت بار کنید این چه
جاست بخت جوان یار ما دادن جان کار
ما قافله سالار ما فخر جهان مصطفی
است از کرمت من به ناز می‌نگرم در بقا

کی بفریبد شها دولت فانی مرا بیست
هزار آرزو بود مرا پیش از این در هوسش
خود نماند هیچ امانی مرا ای که به هنگام
درد راحت جانی مرا وی که به تلخی فقر

گنج روانی مرا سجده کنم من ز جان روی
نهم من به خاک گویم از این‌ها همه عشق
فلانی مرا

 

دانلود آهنگ بیست هزار آرزو از محسن پاوشی با کیفیت ۱۲۸

 

 

دانلود آهنگ بیست هزار آرزو از محسن پاوشی با کیفیت ۳۲۰

 

 

 

 

سریع ترین دوربین فیلمبرداری جهان ساخته شد

بیگ بنگ: دوربین های پر سرعتی که در هر ثانیه صد هزار عکس می گیرند را فراموش کنید. یک گروه پژوهشی در دانشگاه لوند سوئد دوربین فیلمبرداری پیشرفته ای ساخته است که می تواند پنج تریلیون عکس در هر ثانیه و رویدادهایی به کوتاهی ۰٫۲ تریلیونم ثانیه را ضبط کند. چنین دوربینی در گذشته وجود نداشت.

به گزارش بیگ بنگ، دوربین فیلمبرداری جدید فوق سریع قادر خواهد بود تا به طرز باورنکردنی از فرآیندهای علم شیمی، فیزیک، زیست شناسی و زیست پزشکی فیلم بگیرد، کاری که نمونه اش را در گذشته ندیده ایم. محققان به منظور تشریح این فناوری، بطرز موفقیت آمیزی چگونگی حرکت نور را در فاصله ای برابر با ضخامت یک کاغذ فیلمبرداری کرده اند. این کار در واقعیت فقط یک پیکو ثانیه طول می کشد، اما دوربین آن فرآیند را تا یک تریلیون بار کُند تر کرده است.

در حال حاضر، دوربین های پر سرعت توانایی تهیه تصاویر یک به یک را در یک توالی دارند. فناوری جدید بر پایهٔ الگوریتم نوینی قرار دارد و چندین تصویر رمز گذاری شده در یک عکس را ضبط می کند؛ سپس آن را در قالب سکانس ویدئویی عرضه می کند. در این روش، از هر چیزی که در معرض نور به شکل فلاش لیزری قرار می دهید، فیلمبرداری می شود. و هر پالس نوری دارای یک رمز منحصر بفرد خواهد بود. شی مورد نظر فلاش نور را بازتاب میدهد و در یک عکس متمرکز و ادغام می شود. سپس با کلید پنهان سازی زمینه برای جداسازی فلاش های نور فراهم می آید.

این دوربین فیلمبرداری اصولاً برای محققانی ساخته شده که درصدد کسب اطلاعات بیشتر در خصوص بسیاری از فرآیندهای فوق سریع هستند. قسمت اعظمی از این فرایند ها در مقیاس یک پیکو ثانیه و فمتو ثانیه به وقوع می پیوندند. الیاس کریستنسون اظهار داشت: امکان بکارگیری این دوربین در تمامی فرآیندها وجود ندارد؛ اما برای مثال می توان از انفجارها، فلاش پلاسما، احتراق آشفته، فعالیت مغز در حیوانات و واکنش های شیمیایی فیلم تهیه کرد. ما اکنون قادر به فیلمبرداری از چنین فرآیندهای بسیار کوتاه هستیم.

بزرگترین منفعت فناوری یاد شده برای خود محققان این نیست که رکورد سرعت جدیدی را به ثبت برسانند، بلکه آنان در حال حاضر می توانند از چگونگی تغییر مواد مشخص در یک فرآیند فیلم تهیه نمایند. کریستنسون در ادامه افزود: امروزه تنها راه تجسم تصویری این رویدادهای سریع، تهیه تصاویری آرام و کُند از فرآیندهاست. سپس باید نسبت به تکرار آزمایشات یکسان اقدام کنید تا تصاویر کند متعددی بدست آید. پس از آن، می توان تصاویر را در قالب یک فیلم ویرایش کرد. مشکل روش فوق الذکر این است که اگر آزمایشی را تکرار کنید، فرآیند یکسان خواهد بود.

تصویری از محققان “الیاس کریستنسون” و “آندرئاس ان”

“الیاس کریستنسون” و “آندرئاس ان” روزهای زیادی را به انجام تحقیق بر روی احتراق اختصاص می دهند؛ مطالعه این حوزه سخت و دشوار است. هدف غایی این تحقیق پایه، تولید موتورهای اتومبیل نسل بعد، توربین های گازی و زدایشگر دیگ بخار میباشد. احتراق با یک سری فرآیند های فوق سریع در سطح مولکولی کنترل می شود که اکنون می توان با دوربین پیشرفته از آن فیلم گرفت. برای مثال، محققان به مطالعهٔ ویژگی های شیمیایی برون ریخت پلاسما، عمر حالات کوانتومی در محیط های آتش سوزی و در بافت زیستی خواهند پرداخت. چگونگی آغاز واکنش های شیمیایی نیز با بهره گیری از این فناوری میسر خواهد شد. محققان این فناوری را “الگوریتم شناخت فراوانی فریم چند نمایشی” نامگذاری کرده اند.

دوربین معمولی دارای فلاش از نور معمولی استفاده می کند، اما محققان در این مورد از فلاش نوری رمز گذاری شده استفاده کرده اند. در صورت برخورد فلاش نوری رمز گذاری شده به شی، آزاد سازی سیگنال تصویر توسط آن شی با رمز کاملا یکسان انجام می پذیرد. فلاش های نوری دارای رمز های متفاوتی هستند و سیگنال های تصویر در یک عکس ضبط می شوند. این سیگنال های تصویر رمزگذاری شده با استفاده از کلید پنهان سازی در کامپیوتر تفکیک می شوند. یک شرکت آلمانی نمونه اولیه از این فناوری را به تولید رسانده است؛ پس تقریبا در طی دو سال آینده افراد بیشتری قادر به استفاده از آن خواهند بود.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: lunduniversity.lu.se

image_pdfimage_print

هرگونه حیات در منظومۀ تراپیست-۱ در یک تعادل ضعیف قرار دارد

بیگ بنگ: اکتشاف هفت سیاره مشابه با زمین در فوریه ۲۰۱۷ که به دور ستاره‌ی کوتوله‌ای به نام تراپیست-۱ می‌چرخند باعث ایجاد هیجان بسیاری شد چرا که به نظر می‌رسید این سیارات دارای پتانسیل پشتیبانی از حیات فرازمینی می‌باشند. تحقیقات بیشتر مشخص کرد که به نظر می‌رسد سیارات منظومه تراپیست-۱ مسیر مداری به سوی نابودی را طی می‌کنند.

به گزارش بیگ بنگ، دان تامایو که یک اخترفیزیکدان است می‌گوید:« زمانی که محققان تلاش کردند تا منظومه را شبیه‌سازی کنند، سیارات پس از مدتی کوتاه شروع به برخورد کردند(یعنی در حدود یک میلیون سال پیش).» او و همکارانش از دانشگاه تورنتو اسکاربورو ممکن است توضیحی برای سالم ماندن سیارات تراپیست-۱ پیدا کرده باشند.

در مقاله‌ای جدید محققان توضیح می‌دهند مکانیزمی که باعث برخورد سیارات این منظومه با هم می‌شود مشابه با همان است که آنها را تاکنون به صورت پایدار حفظ کرده است و آن مدار این سیارات است.  تامایو می‌گوید: « در تراپیست-۱ به ازای هر دو دور گردش خارجی‌ترین سیاره، سیاره‌ی بعدی سه دور، بعدی ۴ و ۹ و ۱۵ و ۲۴ دور می‌گردند. این مدل گردش را زنجیره‌ی تشدید – Resonance می‌نامند و این زنجیره‌ی تشدید ِ طولانی‌ترینی می‌باشد که تاکنون در یک منظومه‌ی سیاره‌ای کشف شده است.»

هارمونی‌ها در فضا

می‌توان زنجیره‌ی تشدیدها در فضا را به چگونگی کار یک ارکست همانند کرد. ابزارآلات موسیقی با حفظ زمان‌بندی درست و اطمینان از اینکه هر کدام از نوازنده‌ها با بقیه تنظیم شده، یک موسیقی هماهنگ را پدید می‌آورند. مت روسو از موسسه‌ی کانادایی اخترفیزیک نظری(CITA) که رهبری ساخت انیمیشنی برای نشان دادن این پدیده را به عهده دارد می‌گوید:« بیشتر منظومه‌های سیاره‌ای شبیه به گروهی از نوازنده‌های آماتور عمل می‌کنند که قسمت‌های مربوط به خود را با سرعت‌های متفاوتی اجرا می‌کنند. تراپیست-۱ منظومه‌ای متفاوت است. این منظومه‌ی سیاره‌ای یک سوپرگروه با هفت عضو است که هر کدام از اعضا قسمت مربوط به خود را با زمانبدی تقریبا بی نقصی اجرا می‌کند.»

وی اضافه کرد: « این بدان معناست که مدار هر سیاره به گونه‌ای تنظیم شده است تا کاملا مشابه با همان روشی که تجهیزات موسیقی توسط گروه پیش از اجرا کوک می‌شوند با همسایگان خود هماهنگ شوند. » محققان با استفاده از شبیه‌سازی کامپیوتری نحوه‌ی شکل‌گیری و هماهنگ شدن این منظومه برای خلق یک زنجیره‌ی پایدار بی سابقه از تشدیدها را مدل کرده‌اند.

قطعا، این تحقیق تاثیر بزرگی بر روی تحقیقات ما در مورد سیستم‌هایی که پتانسیل میزبانی حیات فرازمینی را دارند می‌گذارد. در حالی که این تشدیدها در منظومه‌هایی با ستارگان عظیمی همچون خورشید نادر می‌باشند، در اطراف ستارگان کوچکتری همچون تراپیست-۱ رایج‌تر می‌باشند. تامایو می‌گوید: « ممکن است دلیلش این باشد که شرایط شکل‌گیری در اطراف ستارگان با جرم کم ملایم‌تر بوده و امکان تشکیل منظومه‌های سیاره‌ای با طول عمر بالا و هماهنگ در اطراف این ستارگان بالاتر است.»

تامایو نتیجه می‌گیرد که:« از آنجایی که ستارگان کوچک نسبت به ستارگان بزرگ بیشتر می‌باشند این تحلیل پیامدهایی برای  گستردگی سیارات در کیهان دارد. قسمت هیجان انگیز آزمایش این نتیجه گیری با استفاده از ماموریت‌های پیش‌رو همچون TESS است که در سال آینده شروع به کار می‌کند.» جزئیات بیشتر این پژوهش در  Astrophysical Journal Letters منتشر شده است.

ترجمه: معصومه رحیمی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: futurism.com

image_pdfimage_print

نظاره به دو ستارۀ اساطیری

بیگ بنگ: دو قلوهای برج جوزا چه کسانی هستند؟ از دیدگاهِ ستاره شناسی، صورت فلکی برج جوزا تحت غلبۀ دو ستاره درخشان بنام های پولوکس (سمت چپ) و کاستور (سمت راست) قرار دارد.

در این تصویر، این دو ستاره بخاطر درخشش زیادشان قابل رویت هستند؛ آنها از لحاظ زاویه و درخشندگی به هم خیلی نزدیکند، اما از نظر رنگ با هم خیلی فرق دارند. پولوکس در فاصلۀ ۳۳ سال نوری از ما قرار دارد و یک ستاره غول سرخ تکامل یافته دو برابر اندازۀ خورشید است. کاستور نیز در فاصلۀ ۵۱ سال نوری از زمین قرار دارد و یک ستارۀ آبی رنگِ رشته اصلی است که تقریبأ ۲٫۷ برابر اندازه خورشیدمان می باشد. کاستور حداقل دو شریکِ ستاره ای دارد اما پولوکس حداقل یک سیارۀ بزرگ دارد که این سیاره به دورش می چرخد. از دیدگاه افسانه بابل باستان، یونان و روم، کاستور و پولوکس دو برادر دوقلو هستند. در حال حاضر، مدار زمین باعث شده خورشید از جلوی صورت فلکی برج جوزا تغییر جهت دهد و در نتیجه ستارگان کاستور و پولوکس در سمت غرب و در هنگام غروب خورشید فقط به مدت چند هفته بیشتر دیده خواهند شد.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

image_pdfimage_print