همه نوشته های علم نجوم

درخشان‌ترین اختروش شناسایی شد

بیگ بنگ: از نظر بسیاری از افراد درخشان‌ترین جسم در آسمان، خورشید است اما اخترشناسان “دانشگاه آریزونا” در مطالعه اخیرشان موفق به شناسایی درخشان‌ترین “اختروش“(quasar) که تاکنون شناخته شده گشته‌اند.

brightest quasarبه گزارش بیگ بنگ به نقل از ایسنا، اختروش مذکور درخشان‌ترین اختروش شناخته شده است و شدت آن ۶۰۰ تریلیون برابر خورشید است. اختروَش یا کوِازار یک هستهٔ فعال به شدت نورانی و دوردست است که وابسته به یک کهکشان جوان است. آنها در رده یک کلاس از اشیا به نام هسته کهکشانی فعال قرار دارند. اختروش‌ها پیشتر به عنوان منابع انرژی الکترومغناطیسی شامل امواج رادیویی و نور مرئی با انتقال به سرخ زیاد شناخته می‌شدند که به ستاره‌ها شبیه بودند. با وجود بحث‌های مختلف بر سر موجودیت این شئ آسمانی همگی دانشمندان به یک توافق علمی رسیدند که یک اختروش، هاله متراکم شده ماده‌ است که ابرسیاهچاله یک کهکشان جوان را احاطه کرده‌ است. اختروش‌ها دارای کاربردهای زیادی هستند مثلا در تعیین سرعت چرخش زمین و تهییج‌ آن کاربرد دارند.

brightest quasarاین اختروش “J۰۴۳۹۴۷.۰۸ + ۱۶۳۴۱۵.۷ ” نام دارد. تا به حال این عنوان متعلق به یک اختروش درخشان با شدت ۴۲۰ تریلیون برابر خورشید بوده و این در حالی است که درخشان‌ترین کهکشانی که تاکنون یافت شده است، شدت آن تنها ۳۵۰ تریلیون برابر درخشان‌تر از خورشید بوده است. “ژیاهوی فن”، پژوهشگر ارشد این مطالعه گفت: دیگر ما انتظار نداریم اختروشی درخشان‌تر از این اختروش کشف کنیم.

اختروش مذکور در فاصله ۱۲.۸ میلیارد سال نوری از زمین قرار دارد. محققان با کمک پدیده‌ای به نام “همگرایی گرانشی” موفق به شناسایی این اختروش شدند. همگرایی گرانشی هنگامی روی می‌دهد که نور یک چشمه درخشان بسیار دور(مانند یک اختروش) در مسیرش تا رصدگر، از کنار جسم پرجرم دیگری(مانند یک خوشهٔ کهکشانی) بگذرد و مسیرش خمیده شود. جسم میانی عدسی گرانشی نامیده می‌شود. این پدیده یکی از پیش‌بینی‌های نظریهٔ نسبیت عام اینشتین است.

brightest quasar .pngیکی از علل درخشان بودن این اختروش به دلیل گرد و غبار و گازهای اطراف آن است. پژوهشگران تخمین می‌زنند کهکشانی که این اختروش به آن وابسته است هر ساله حدود ۱۰ هزار ستاره تولید می‌کند. این اختروش در ابتدا توسط “تلسکوپ ام‌ام‌تی”(Multi-Mirror Telescope) شناسایی شد، پس از آن اخترشناسان میزان درخشدگی آن را توسط تلسکوپ “Pan-STARRS۱” و “کاوشگر نقشه‌بردار فروسرخ میدان وسیع”(WISE) دریافتند و در نهایت نیز تلسکوپ هابل آن را به عنوان یک “اختروش لنزی”، تایید کرد. یافته‌های این مطالعه در Astrophysical Journal Letters منتشر شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: newatlas.com

نمایش بارش شهابی و ستارگان راه شیری بر فراز آلپ

بیگ بنگ: این نما بسیار هیجان‌انگیز است. از روی کوه چیگانت در آلپ نه تنها می توانید شهرهای اطراف و قله‌های تیرولیان را ببینید، بلکه آب و هوا، ستارگان، سحابی و کمان ستارگان کهکشان راه شیری را نیز مشاهده می کنید.

MeteorMountain Roemmelt چیزی این کوهنوردی را ارزشمند می کند اوج بارش شهابی برساوشی سال ۲۰۱۸ است. همانطور که امید می رفت، ابرهای پراکنده یک چشم‌انداز خیره‌کننده ایجاد کردند که با چند شهاب کم نور تزئین شدند. این شهاب درخشان و رنگارنگ در سمت راست از نزدیکی کمان افقی کهکشان راه شیری عبور کرد و عکاس توانست آن را شکار کند. بنابراین، یک تصویر جدید بصورت سری‌وار ثبت شد. سپس، تمام تصاویر بصورت دیجیتالی ترکیب شدند و حاصل همین عکسی است که می بینید.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

فرضیۀ اختاپوس بیگانه

بیگ بنگ: آیا «اختاپوس» یکی از هوشمندترین گونه‌های کرۀ زمین موجودی بیگانه است؟ یعنی بنیادش حاصل کد ژنتیکی میان ستاره‌ای است و در سیارۀ ما پرورش یافته؟ به گفته دانشمندان ممکن است سرنخ‌هایی در RNA پیشینیان باستانی حیات، در این زمینه وجود داشته باشد.

shutterstockبه گزارش بیگ بنگ، در آوریل ۲۰۱۸، یک مقالۀ علمی قابل توجه تحت عنوان «علت انفجار کامبرین- زمینی یا کیهانی؟» منتشر شد. این مقاله، با ۳۳ نویسنده از طیف گسترده‌ای از دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی معتبر، ادعای باورنکردنی‌ای ارائه نمود، که اگر درست باشد، عمیق‌ترین پیامدها را برای درک ما از کیهان خواهد داشت، این مقاله استدلال می‌کند که منشأ حیات روی سیارۀ زمین نبوده است.

پیتر گادفری اسمیت، فیلسوف علوم ِ دانشگاه سیدنی، گفت:« مانند بنیاد مغز انسان که برای اولین‌بار در دریا فرگشت یافت، سرپایان– اختاپوس‌ها، ماهی‌های مرکب و ناتیلوس‌ها- هم بخش ویژه‌ای از پیچیدگی ذهنی‌شان در دریا فرگشت یافت. البته این موجودات، مسیر فرگشتی متفاوتی را نسبت به ما طی کرده‌اند. اگر بتوانیم با سرپایان بعنوان موجودات هوشمند ارتباط برقرار کنیم، بخاطر داشتن تاریخی مشترک و همچنین صمیمیت نیست؛ بلکه به این دلیل است که فرگشت، ذهن ِ ما را دو برابر کرده است. این احتمالاً نزدیک‌ترین موجودی است که در دیدار با بیگانگان هوشمند خواهیم داشت.

اختاپوس‌ها خود را تغییر شکل می‌دهند، آنها فوق‌العاده هوشمند هستند و قدرت شگفت‌انگیزی در ویرایش ِ بدن خود دارند. در آوریل سال گذشته، محققان دریافتند که اختاپوس- و برخی از خویشاوندان ماهی‌های مرکب و کیسه‌ماهی‌- RNA خود را به طور مرتب ویرایش می‌کنند؛ که به ادعای آن محققان، این توانایی بیولوژیکی پیشرفته‌ای است که از فضای بیرونی آمده است.

شاید بحث‌برانگیزترین جنبه این مقالۀ جدید مربوط به منشأ اختاپوس باشد. بحث با شواهدی قابل قبول آغاز می‌شود، که در مقاله هم اغلب وجود دارد. سرپایان (گروهی متشکل از ماهی مرکب، کیسه‌ماهی، ناتیلوس و اختاپوس) درخت فرگشتی نسبتاً گیج‌کننده‌ای دارند، که برای نخستین‌بار در اواخر دورۀ کامبرین پدیدار شدند و ظاهراً از نوادگان یک ناتیلوئید اولیه میباشند.

از میان این‌ها، اختاپوس جالب‌ترین است و دارای ویژگی‌هایی نظیر: سیستم عصبی پیچیده، چشم‌های پیشرفته و قابلیت استتار، میباشد که در فرگشت ِ آن کاملاً ناگهانی به نظر می‌رسد. به گفتۀ محققان ژن‌های لازم برای این تحول در اجداد آن وجود ندارد. بنابراین دانشمندان معتقدند: «قابل قبول است که بگوییم اختاپوس‌ها از «آینده‌ای» بسیار دور از لحاظ فرگشت ِ زمینی، یا به طور واقع‌گرایانه‌تر، از کیهانِ بزرگ، قرض گرفته شده‌اند.»

Octopusجالب اینجاست که اختاپوس نسبت به ناتیلوس، که احتمالاً نزدیک‌ترین خویشاوند زندۀ جد قبلی‌ آن است، برخی تفاوت‌های بیوشیمیایی و نافذ دارد. به ویژه، شواهدی از تغییرات گستردۀ RNA در پروتئین‌ها وجود دارد که در ساختارهای عصبی ِ سرپایان کشف شده است. این تغییرات حفظ شده‌اند و در هیچ جای دیگری از طبیعت، حتی در ناتلیوس‌ها، تا این حد یافت نشده‌اند. این امر نشان می‌دهد که تحول فرگشتی سرپایان که به لحاظ رفتاری پیچیده است، در زمانی نسبتاً جدید و به طور ناگهانی رخ داده است. مقیاس کلیِ این تغییرات موجب شده که نویسندگان نتیجه بگیرند که نمی‌توان این امر را با فرگشت طبیعی داروین توضیح داد.

محققان استدلال می‌کنند: «یک توضیح قابل قبول در دیدگاه ما این است که ژن‌های جدید احتمالاً واردات فرازمینیِ به سیارۀ ما هستند- بیشتر از همه بعنوان گروه منسجمی از ژن‌هایی که درون تخم‌های بارورشده و محافظت‌شده و نگهداری‌شدۀ اختاپوس عمل می‌کنند، قابل قبول هستند. این می‌تواند یک توضیح کیهانی مختصری برای ظهور ناگهانی اختاپوس، در حدود ۲۷۰ میلیون سال قبل، در زمین باشد.»

“انفجار کامبرین” دوره‌ای بود که طی آن حیات روی زمین به طور چشمگیری و به سرعت در حال تغییر بود؛ این دوره، مدت کوتاهی پس از ظهور رتروویروس‌ها در محیط ما رخ داد. این اتفاق به ویژه برای نوعی از نرم‌تنان به نام سرپایان، چشمگیر بود. شاخک آنها از پوسته‌اشان خارج شد و خود را در لابلای انوع بیشماری از موجودات قرار دادند که در نهایت به اختاپوس، کیسه‌ماهی و ماهی مرکب تبدیل شدند.

دانشمندان نوشتند: «مرزهای فرگشتی اصلیُ گوناگونی انقراض همزمان با رویدادهای بمباران دنباله‌دارها و سنگ‌های آسمانیِ حاوی ویروس، بوده است.» طق این ایده، رتروویروس‌های فضایی، قبل از اینکه خودشان به موجوادت زنده بچسبند، در نهایت وارد سطح زمین شده‌اند. پس از آن، آنها فرگشت موجودات را مجددا برنامه‌ریزی و تغییر دادند.

s. S grطبق این مطالعه: «دومین تمرکز، فرگشت قابل توجه پیچیدگی هوش(سرپایان) است که در ظهور اختاپوس انباشته شده است. سومین تمرکز مربوط به شواهد فسیلی میکروارگانیسم‌هایی که در شهاب‌سنگ‌ها دارای آن هستند و همچنین شناسایی اتمسفر بالایی ذراتی که ظاهراً از بالا و از فضا می‌آیند و دارای حیات هستند، می‌باشد.»

این مقاله استدلال می‌کند که انتقال حیات از فضا، احتمالاً در مقیاسی بزرگتر از صرفاً رتروویروس‌ها بوده است. مجموعه‌هایی از مواد ژنتیکیِ یخ‌زده، قبل از رسیدن به سیاره زمین، در قالب بادهای ستاره‌ای بوده‌اند. «بنابراین این احتمال که تخم‌های نگهداری‌شدۀ ماهی مرکب و یا اختاپوس در قالب اجسام یخی در چندصد میلیون سال قبل به زمین رسیده‌اند، نباید بی‌ارزش انگاشته شود. RNA هم مانند DNA کدهای ژنتیکی را ثبت می‌کند. اما در حالی که DNA یک مولکول دو رشته‌ای است، RNA فقط از یک رشته تشکیل شده است و به عنوان ذخیره‌گاه دائمیِ کدهای ژنتیکی در میان اولین موجودات زمین عمل می‌کرده است.

پژوهشگران دریافته‌اند که در سرپایانی مانند ماهی مرکب معمولی، حداکثر ۶۰٪ از RNA در سیستم عصبی آن بعد از اینکه توسط DNA کدگذاری شده، ویرایش شده است. این تغییرات، مغز آنها را با دمای در حال تغییر در زیستگاه اقیانوسیِ آنها سازگار کرده است. اختاپوس، ماهی مرکب و کیسه‌ماهی به خاطر مشارکت در رفتارهای پیچیده، از باز کردن مخزن آکواریوم گرفته تا فرار کردن با استتار لحظه‌ایِ پوست به منظور پنهان شدن از چشم شکارچی، معروف هستند. این مطالعه نشان می‌دهد که مسیر فرگشتی آنها در پیشرفت عصبی، شامل مکانیزم جدیدی است: ویرایش نتیجه‌بخشِ RNA به نفعِ فرگشت در DNA ژنتیکی آنها.

پان‌اسپرمیا: فرضیه ای است که معتقد است حیات در جایی بوجود نمی‌آید بلکه همواره در جهان وجود داشته، بذرهای آن در جای جای جهان هستی، پراکنده شده و پیوسته از نقطه ای به نقطه دیگر انتقال می یابد.

کارشناسان با این یافته‌ها متقاعد نمی‌شوند. آوی لئوب، فرانک بی. بیرد، استاد علوم دانشگاه هاروارد، به Newsweek گفتند: این مقاله جالب است، اما جنجالی ایجاد کرده و هیچ اثبات بی‌قید و شرطی مبنی بر اینکه انفجار کامبرین نتیجۀ پان اسپرمیا بوده، ارائه نداده است.» “فرانکس وستال” اخترزیست‌شناس، که در مأموریت مارس اکسپرسِ آژانس فضایی اروپایی شرکت داشته، نسبت به این مقاله شک و تردید دارد. وی گفت: به عنوان مثال، برخی سلول‌های میکروبی در دوره‌های زمانی معینی در فضا زنده می‌مانند. اما در سناریویی که در این مقاله مطرح شده، به این امر نیاز است که آن سلول‌ها به مدت هزاران سال در فضای میان‌ستاره‌ای زنده مانده باشند.»

وستال می‌گوید اگرچه عناصر اصلی شیمیایی حیات احتمالا کیهانی باشد، اما به تحقیقات ِ بیشتری برای بررسی منشأ حیات در زمین نیاز است. وی افزود: «متأسفانه کار بسیار آسانی است که اطلاعات را از ادبیات بیرون آوریم تا از فرضیه‌ای حمایت کنیم. طبیعت باورنکردنی است، و من فکر نمی‌کنم لازم باشد برای توضیح آن از فرازمینی‌ها کمک بگیریم.» جزئیات بیشتر این پژوهش در مجلۀ Progress in Biophysics and Molecular Biology منتشر شده است.

ترجمه: زهرا جهانبانی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: dailygalaxy.com

بقایای ابرنواختر تیکو

بیگ بنگ: چه ستاره‌ای این توپ پف کردۀ غول‌پیکر را ساخته است؟ در این تصویر سحابی در حال انبساط و داغ ِ متعلق به بقایای ابرنواختر تیکو را مشاهده می کنید، این ظاهر عجیب بخاطر انفجار ستاره‌ای است که برای اولین‌بار ۴۰۰ سال پیش توسط ستاره‌شناس معروف تیکو براهه به ثبت رسید.

TychoSNR Chandraاین عکس برجستۀ ترکیبی از سه رنگ پرتو ایکس است که توسط رصدخانه فضایی پرتو ایکس چاندرا، گرفته شده است. این ابر گازی در حال انبساط به شدت داغ است، در حالیکه سرعت‌ انبساط متفاوت ِ این ابر گازی باعث شده‌، یک ظاهر پف مانند داشته باشد. اگرچه ستاره‌ای که SN 1572 را به وجود آورده کاملا از بین رفته، اما ستاره‌ای به نام تیکو جی (به حدی تاریک است که در اینجا قابل تشخیص نیست) احتمالا در اینجا حضور دارد. یافتن بقایای ابرنواختر تیکو به شدت اهمیت دارد، زیرا ابرنواختر نوع Ia مرحلۀ مهمی در سنجش مقیاس جهان قابل مشاهده می باشد. اوج درخشندگی این نوع ابرنواختر به خوبی درک شده و باعث شده کشف رابطۀ بین کم نوری و بدست آوردن فواصل اجرام نجومی در جهان دوردست به شدت ارزشمند باشد.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

آبشار کهکشان راه شیری

بیگ بنگ: اینجا خشک‌ترین منطقه بر روی کرۀ زمین است، اما آب هنوز در صحرای آتاکامای شیلی در ارتفاعات کوه جریان دارد. پس از کشف این نهر کوچک با جریان آب، عکاس به محل بازگشت تا بالا آمدن کهکشان راه شیری را در آسمان تاریک مشاهده کند.

beletsky waterfallاو محاسبه کرده بود که چه زمانی کهکشان راه شیری و جریان آب باشکوه با هم ملاقات خواهند کرد. در این آسمان شب وسیع، ستارگان و سحابی‌ها در درخشش کهکشان راه شیری غرق شده‌اند و این صحنه را با ابرهای ماژلانی بزرگ و کوچک در بالای افق در سمت راست به اشتراک می گذارند. ستارۀ درخشان به نام بتا سنتوری در بالای آبشار قرار دارد. در بالای آن، سحابی تاریک ِ “گونی زغال” و ستارگان صلیب جنوبی مشاهده می شوند.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

شاید زمین نوع متفاوتی از میدان مغناطیسی داشت!

بیگ بنگ: بر اساس یافته‌های جدید، زمین روزگاری نوع ِ متفاوتی از میدان مغناطیسی داشته که به واسطه اقیانوسی از ماگما در سطح آن پدید آمده و چرخش هستۀ آن در این فرایند نقشی نداشته است. این خبر خوبی به حساب می آید زیرا بدان معناست که شاید سیاره‌های فراخورشیدی بیشتری از سپر مغناطیسی برخوردار باشند؛ این سپر از سیاره‌ها در مقابل تابش‌های نامساعد فضایی محافظت بعمل آورده و احتمال میزبانی از حیات را در آن سیاره‌ها افزایش می داده است. بر اساس تحقیقات، مدت‌ها قبل از اینکه زمین پوستی داشته باشد، یک قفس مغناطیسی در بالای سر آن در حال شکل‌گیری بود.

molten earth magneticبه گزارش بیگ بنگ، تجزیه و تحلیل ویژگی‌های الکتروشیمی حرکات ماگما نشان داده است که اقیانوس‌های دارایِ سنگ مایع می توانند میدان‌های مغناطیسی خودشان را پدید بیاورند؛ این امر به ما کمک می کند تا نه تنها تاریخچه زمین را بهتر درک کنیم، بلکه احتمال پیدایش حیات در سایر سیاره‌ها را نیز به شکل بهتری بفهمیم. زمین‌شناسان و متخصصان علوم سیاره‌ای از «یو سی برکلی» اقدام به شبیه‌سازی شرایط سطحی سیاره‌های اَبَرزمین جوان کرده‌اند؛ سیاره‌های سنگی بزرگ با دما و فشار زیرسطحی که مطلوب بودن شرایط حیات در سیاره را تضمین می کنند.

محققان دریافتند که ترکیب این پوسته‌های مذاب می تواند زمینه را برای رسانایی الکتریکی بزرگی فراهم آورد؛ در طی این فرایند، نوعی دینام سیاره‌ای پدید می آید و باعث می شود جریانی از سنگ با سرعت ۱ میلی‌متر بر ثانیه حرکت کند. زمین‌شناس «برکارد میلیتزر» اظهار داشت: «این نخستین محاسبه جامع برای شرایط فشار و دمای بالاست و نشان می دهد که رسانایی نسبتا بالایی در آن زمان حاکم بوده است. لذا حرکت سیالِ مورد نیاز برای اینکه این فرایند به انجام برسد، شاید شدت کمتری داشته است.»

سیاره زمین از دینام قدرتمندی برخوردار است که در قالب هسته‌ای چرخان از آهن مایع و نیکل در اعماق زمین عمل می کند. البته باید سپاسگزار آن باشیم چرا که بدون آن، شرایط زندگی برای انسان غیرممکن می گردد. «فرانسوا سوبیران» نویسنده ارشد و محقق در لیون فرانسه گفت: «میدان مغناطیسی در محافظت از اتمسفر سیاره در مقابل بادهای ستاره‌ای و فروپاشی توسط آنها نقش بسیار مهمی بازی می کند. نه تنها نیاز داریم آن اتمسفر بتواند دمای سطحی را ثابت نگه دارد، بلکه انتظار داریم از بیوسفر هم در برابر دزه‌ای مرگبار تابش نیز محافظت بعمل بیاورد. میدان‌های مغناطیسی چتری ایجاد می کنند که از بمباران پوسته توسط ذرات پرانرژی جلوگیری می کند. پس یقینا عدم وجود میدان مغناطیسی به معنای عدم وجود حیات است.»

دانستنِ اینکه کدام سیاره‌ها در خارج از منظومه‌شمسی می توانند میدان‌های مغناطیسی ایجاد کنند، شاید به ما کمک کند به آن دسته از سیارات فراخورشیدی دست یابیم که ویژگی‌های زیستی در آنها ارزش مطالعه داشته باشد. افزون بر این، طبقه‌بندی روش‌های مختلف ایجاد میدان‌های مغناطیسی توسط سیاره‌ها، درها را برای مطالعه زمین‌شناسی سیاره‌ها باز می کند، بدون آنکه به فرود در سطح شان نیاز داشته باشیم. میلیتزر خاطر نشان کرد: «در مشتری، میدان مغناطیسی از طریق همرفتی هیدروژن فلزی مایع پدید می آید. در اورانوس و نپتون، میدان مغناطیسی در لایه‌های یخ شکل می گیرد. حالا سنگ‌های مذاب را هم به فهرست موادی اضافه کرده‌ایم که میدان مغناطیسی را به وجود می آورند. چگونگی برهمکنش دینام سطحی با فرایندهای هسته هنوز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد؛ به ویژه با توجه به اینکه اطلاعات خیلی کمی درباره بخش داخلی سیاره خودمان داریم.»

محققان این چنین توضیح دادند: «پیش‌بینی برهمکنش میان میدان مغناطیسی هسته مایع و اقیانوس ماگما کار ساده‌ای نیست، اما میتواند به مولفه دوقطبی قابل توجهی منجر شود.» در حالت ایده‌آل، برای ایجاد یک حباب محافظ، میدان مغناطیسی باید شکل دوقطبی مناسبی داشته باشد. این میتواند خبر خوبی برای آن دسته از افرادی باشد که سیاره‌های اَبَرزمین را در فهرست سیاره‌های مناسب برای موجودات فرازمینی قرار داده‌اند. اکثر این سیارات غول‌پیکر فاصله نزدیکی با ستاره‌های خود دارند.

البته نزدیکی بیش از اندازه سیاره به ستاره میزبانش می تواند تبعات بدی را برای آن به همراه داشته باشد. برای مثال، در چنین شرایطی، طول روز و سال کمابیش یکسان خواهد بود. تجزیه و تحلیل محققان نشان می دهد که تشکیل دو قطبی متمایز نیازمند چرخش نسبتا سریع است؛ لذا سیاره‌هایی که سرعت چرخش پایینی دارند، مستثنی می شوند. با توجه به تعداد بسیار زیاد سیارات فراخورشیدی و سیاره‌های شبیه زمین، باید راه‌های بهتری برای مطالعه آنها پیدا کنیم. یافتن نشانه‌هایی از میدان‌های مغناطیسی از راه دور می تواند به ما کمک کند جستجوی حیات در میان ستاره‌ها را اولویت‌بندی نمائیم. این مقاله علمی در «Nature Communications» منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sciencealert.com

کشف سیاره فراخورشیدی جدید با احتمال وجود آب و شرایط میزبانی حیات

کشف سیاره فراخورشیدی جدید با احتمال وجود آب و شرایط میزبانی حیات

اخترشناسان یک سیاره فراخورشیدی جدید کشف کرده اند که به نظر می رسد اندازه ای دو برابر سیاره زمین داشته باشد. مهمتر آنکه این احتمال وجود دارد که بر روی این سیاره آب در جریان باشد.

منجمان موفق به کشف یک سیاره فراخورشیدی جدید شده اند که اندازه آن نصف نپتون و دو برابر زمین است و به احتمال زیاد دارای منابع آب بر روی خود می باشد.

اخترشناسان برای کشف سیاره فراخورشیدی جدید که K2-288Bb نام دارد از تلسکوپ کپلر متعلق به ناسا استفاده کردند. این سیاره در مسافت مناسبی نسبت به ستاره میزبان قرار دارد و این بدان معناست که این سیاره می تواند منابع آب را در خود جای داده باشد.

برای اختر شناسان علاقمند به سیارات فراخورشیدی و آشنا به ماهیت این سیارات، سیاره فراخورشیدی جدید کشف شده تا حدود بسیاری دارای اندازه ای غیر طبیعی در قیاس با دیگر سیارات فرا خورشیدی است.

سیاره فراخورشیدی به سیاره ای گفته می شود که خارج از منظومه شمسی قرار دارد و بر مدار ستاره میزبانی غیر از خورشید می چرخد. در واقع در حال حاضر اخترشناسان سیارات فرا خورشیدی را از جمله مهمترین کاندیداها برای میزبانی حیات فرازمینی میدانند و بشدت علاقمند به ارتقا شناخت خود نسبت به آنها هستند.

ویژگی های سیاره فراخورشیدی K2-288Bb

یک سیاره فراخورشیدی اندازه چندان بزرگی ندارد و بطور میانگین یک و نیم برابر زمین هستند، اما سیاره فراخورشیدی K2-288Bb تقریبا دو برابر زمین است که این مورد در نوع خود عجیب و بی همتاست.

این سیاره فراخورشیدی جدید دارای منابع گازی غنی و عظیمی است و به نظر می رسد علاوه بر گاز دارای سطحی صخراه ای و کوهستانی باشد. سیاره یاد شده در صورت فلکی ثور مستقر است و در حدود ۲۲۶ سال نوری با ما فاصله دارد.

سیاره فراخورشیدی جدید بر مدار ستاره کوچک تر از مجموعه دو ستاره ای منظومه K2-288 می چرخد. ستاره کوچکتر این منظومه دارای نور کم سویی است و در حدود یک سوم خورشید می باشد، این در حالیست که ستاره دوم این منظومه درخشان تر بوده و اندازه آن تقریبا نصف اندازه خورشید است.

یکی از خدماتی که تلسکوپ فضایی کپلر به بشریت و دنیای علم کرد کشف سیارات فراخورشید متعدد بود. این تلسکلوپ در ماموریت ۹ ساله خود موفق شد تا ۲ هزار و ۹۰۰ سیاره فراخورشیدی را کشف کند. از این عده تنها ۵۰ سیاره فراخورشید دارای اندازه و درجه حراراتی معادل با شرایط زمین هستند.

کپلر به دانشمندان این امکان را داد تا دریابند که آیا سطح سیارات فراخورشیدی جامد است و یا اینکه بمانند مشتری از گاز ساخته شده اند.  یافته های کپلر در نهایت به اختر شناسان کمک کرد تا فرایند غربالگیری سیارات فراخورشیدی را به بهترین شکل انجام دهند و دائما به تعداد محدود تری از سیارات فراخورشید دارای شرایط مشابه با زمین برسند.

هدف اخترشناسان از این همه کشفیات و گمانه زنی ها در خصوص پدیده کیهانی سیاره فراخورشیدی رسیدن به سیاراتی است که بیشترین شانس را برای میزبانی حیات بر روی خود داشته باشند.

چندی پیش مامورت کپلر به پایان رسید. تلسکوپ فضایی کپلر که طی دوره فعالیت خود هزاران سیاره و ستاره را شناسایی کرده بود، سرانجام برای همیشه بازنشسته شد. کپلر در واپسین روزهای خود آخرین ذخایر سوختش را از دست داد و برای هممیه ارتباطش را با زمین قطع کرد و به ماموریت ۹ ساله خود پایان داد.

امکان بازگشت کپلر که نزدیک به ۷۰۰ گیگابایت اطلاعات به زمین ارسال کرده است به خاطر پایان یافتن سوختش وجود نداشت و از آنجایی که این تلسکوپ در فاصله ۱۵۲ میلیون کیلومتری زمین قرار داشت، ناسا به جای منفجر کردنش، آن را به حال خود رها کرد.

از آنجا که کپلر دیگر بازنشسته شده است ناسا عزم خود را جزم کرده تا تلسکوپ فضایی جدیدش موسوم به تلسکوپ فضایی تس بتواند ماموریت های کپلر در زمینه پدیده سیاره فراخورشیدی را ادامه دهد. تس از ماه آوریل ماموریت دو ساله خود را آغاز نموده و قصد دارد ۲۰۰ هزار ستاره نزدیک به منظومه شمسی را مورد آزمایش قرار داده و همچنین به ردیابی سیارات فراخورشیدی مشابه زمین بپردازد.

کپلر بود که به دانشمندان این شناخت عمیق را داد که تعداد سیارات در آسمان به مراتب بیشتر از ستاره هاست. حال نوبت به تس رسیده تا شناخت ما را نسبت به سیارات فراخورشیدی بیش از پیش عمق ببخشد. تس می تواند معماهای بیشتری از کیهان را حل کند و سوار بر یافته هی علمی کپلر انسان را چندین گام در دنیای علم و فیزیک پیشتر ببرد.

بدن انسان: آناتومی، حقایق و کارکردها

بیگ بنگ: سر، گردن، تنه، دست‌ها و پاها بخش‌های اصلی بدن انسان را تشکیل می دهند. بدن انسان از چند سیستم زیستی تشکیل شده است که کارکردهای مشخصی دارند. این کارکردها در زندگی روزمره انسان نقش اصلی را ایفا می کنند.

Human Body

به گزارش بیگ بنگ، کار دستگاه گردش خون، انتقال خون، مواد غذایی، اکسیژن، کربن دی اکسید و هورمون‌ها در سرتاسر بدن است. این دستگاه از قلب، رگ‌های خونی، سرخرگ و سیاهرگ تشکیل یافته است. دستگاه گوارش متشکل از یک سری اندام‌های به هم پیوسته می باشد که این امکان را به بدن می دهند تا غذا را تجزیه و جذب نماییم. این دستگاه در برگیرندۀ دهان، مری، شکم، روده کوچک، روده بزرگ، مقعد و دهانه مقعد است. کبد و پانکراس هم در دستگاه گوارش ایفای نقش می کنند، زیرا تولید مایعات گوارشی را بر عهده دارند.

دستگاه درون ریز از هشت غده اصلی تشکیل یافته است که هورمون‌ها را به درون خون ترشح می کند. این هورمون‌ها به بافت‌های مختلفی رفته و کارکردهای بدنی متعددی را به انجام می رسانند که از جمله آنها میتوان به متابولیسم، رشد و عملکرد جنسی اشاره کرد. دستگاه ایمنی، سپر دفاعی بدن در مقابل باکتری‌ها، ویروس‌ها و سایر عوامل بیماری‌زایی است که شاید برای بدن مضر باشند. این دستگاه شامل گره‌های لنفاوی، کیسه صفرا، لنفوسیت‌ها (سلول‌های B و سلول‌های T)، تیموس. لوکوسیت‌ها (سلول‌های سفید خون) می باشد.

دستگاه لنفاوی متشکل از گره‌های لنفاوی و رگ‌های لنفاوی است و در ساز و کار دفاعی بدن هم نقش دارد. کار اصلی این دستگاه، تولید و انتقال لنف است؛ مایع شفافی که حاوی سلول‌های سفید خون است. این سلول‌ها به بدن کمک می کنند تا با عفونت به مبارزه بپردازد. دستگاه لنفاوی مایع لنفی اضافی را از بافت‌های بدن حذف می کند و سپس آن را به خون بازمی گرداند. دستگاه عصبی به کنترل عملکرد ارادی (حرکت آگاهانه) و عملکرد غیرارادی (مثل تنفس) پرداخته و سیگنال‌هایی را به بخش‌های مختلف بدن ارسال می کند. دستگاه عصبی مرکزی شامل مغز و نخاع می باشد. دستگاه عصبی پیرامونی هم از عصب‌هایی تشکیل شده که بخش‌های دیگر بدن را به دستگاه عصبی مرکزی وصل می کند.

human physique viscera xدستگاه عضلانی بدن دارای تقریبا ۶۵۰ ماهیچه است که زمینه را برای حرکت، گردش خون و سایر کارکردهای بدن فراهم آورده و تسهیل می کند. سه نوع ماهیچه وجود دارد: ماهیچه اسکلتی که به استخوان وصل است و در حرکت ارادی نقش دارد؛ ماهیچه صاف درون اندام‌ها بافت شده و به حرکت مواد در اندام‌ها کمک می کند؛ ماهیچه قلبی که در قلب دیده می شود، در پمپاژ خون نقش مهمی دارد. دستگاه تولید سیستم امکان تولید مثل را به انسان می دهد. دستگاه تولید مثل مردان شامل آلت تناسلی مردانه و بیضه‌هاست که تولید اسپرم می کند. دستگاه تولید مثل زنانه متشکل است از آلت تناسلی زنانه، رحم و تخمدان. در هنگام لقاح، سلول اسپرم با سلول تخم در هم می آمیزد؛ در نتیجه، تخم باروری تولید شده و به رشد خود در رحم ادامه می دهد.

دستگاه اسکلتی از بدن ما پشتیبانی بعمل می آورد؛ این دستگاه از ۲۰۶ استخوان تشکیل شده است که با تاندون‌ها، لیگامن‌ها و غضروف به هم وصل شده است. اسکلت نه تنها به ما در حرکت کمک می کند، بلکه در تولید سلول‌های خونی و ذخیره‌سازی کلسیم نیز دخیل می باشد. دندان‌ها بخشی از دستگاه اسکلتی هستند، اما استخوان به حساب نمی آیند. دستگاه تنفس این اجازه را به ما می دهد تا اکسیژن حیاتی را دریافت کرده و دی‌اکسیدکربن را در فرایندی به نام «تنفس» به بیرون انتقال بدهد. این دستگاه  عمدتا از نای، دیافراگم و ریه تشکیل شده است.

دستگاه ادرار در دفع مواد اضافی از بدن نقش دارد؛ ادرار زمانی ایجاد می شود که غذاهای مشخصی تجزیه می شوند. کل دستگاه شامل دو کلیه، دو میزنای، صفرا، دو ماهیچه اسفنگتر و مجرای پیشاب است. ادرارِ تولید شده به میزنای و صفرا انتقال داده شده و از طریق مجرای پیشاب از بدن خارج می شود. پوست هم بزرگترین اندام بدن برشمرده می شود. پوست از ما در مقابل دنیای بیرونی محافظت می کند و نخستین سپر دفاعی ما در برابر باکتری‌ها، ویروس‌ها و سایر عوامل بیماری‌زاست. پوست در تنظیم دمای بدن و حذف مواد مازاد از طریق تنفس پوستی نقش دارد. افزون بر پوست، دستگاه پوستی شامل مو و ناخن‌ها نیز می شود.

اندام‌های حیاتی

• انسان دارای پنج اندام حیاتی است که برای بقای او ضروری هستند. این اندام‌ها عبارتند از مغز، قلب، کلیه‌ها، کبد و ریه.

• مغز مرکز کنترل بدن است و از طریق دستگاه عصبی و هورمون‌های ترشح شده به دریافت و ارسال سیگنال به سایر اندام‌های بدن می پردازد. مغز در افکار، احساسات، حافظه و ادراک کلی از جهان نقش دارد.

• “قلب” مسئولیت پمپاژ خون در سرتاسر بدن را بر عهده دارد.

• کار کلیه‌ها، حذف مواد مازاد و مایعات اضافی از خون است. کلیه‌ها اوره را از خون دریافت کرده و آن را با آب و سایر مواد ترکیب می کنند تا ادرار تولید شود.

• کبد کارکردهای زیادی دارد؛ مِن جمله سم‌زدایی مواد شیمیایی مضر، تجزیه داروها، فیلتر کردن خون، ترشح صفرا و تولید پروتئین‌های انعقاد خون.

• ریه مسئول دریافت اکسیژن از هوا و انتقال آن به خون انسان است؛ اکسیژن از طریق خون به سلول‌ها ارسال می شود.

حقایق جالب

• بدن انسان دارای تقریبا ۱۰۰ تریلیون سلول است.

• تعداد باکتری‌ها در بدن انسان ۱۰ برابر بیشتر از سلول‌هاست.

• هر فرد بزرگسال به طور متوسط بیش از ۲۰ هزار بار در روز نفس میکِشد.

• هر روز، کلیه‌ها تقریبا ۵۰ گالون خون را فراوری می کنند.

• افراد بزرگسال روزانه ۱٫۴۲ لیتر ادرار دفع می کنند.

• مغز انسان حاوی ۱۰۰ میلیارد سلول عصبی است.

• آب بطور متوسط بیش از ۵۰ درصد وزن بدن افراد بزرگسال را تشکیل می دهد.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: livescience.com

ابر ماژلانی بزرگ در حال برخورد با کهکشان راه شیری است

بیگ بنگ: ابر ماژلانی بزرگ یک کهکشان کوتوله است که در فاصله تقریبی ۱۶۳۰۰۰ سال نوری از ما قرار دارد، براساس تحقیقات جدید این کهکشان کوتوله در حال برخورد با کهکشان راه شیری است که این ادغام در ۲٫۴ میلیارد سال دیگر رخ خواهد داد.

image e Milky Way Magellanic Cloudsبه گزارش بیگ بنگ، این رویداد مخرب می تواند سیاهچاله فوق پرجرم خاموش کهکشان ما را بیدار کند که شروع به بلعیدن گاز اطرافش خواهد کرد و اندازۀ آن را تا ۸ برابر افزایش می دهد. هالۀ ستاره‌ای کهکشان راه شیری نیز دستخوش تغییر می شود و به همان اندازه چشمگیر بزرگ خواهد شد که این بزرگی حدودا ۵ برابر خواهد بود. این ادغام گرانشی، ستاره‌های دیسک مرکزی را به طرف هاله کهکشان راه شیری پرتاب خواهد کرد.

کهکشان‌هایی شبیه کهکشان راه شیری ما توسط کهکشان‌های کوچکتر اقماری که در حال چرخش به دور آنها هستند، احاطه شده‌اند که این حرکت مشابه حرکت زنبورها به دور یک کندو است. به طور معمول، این کهکشان‌های اقماری زندگی آرامی دارند و برای میلیاردها سال به دور میزبان‌های خود می چرخند. با این حال هر از چندگاهی آنها به سمت ِ مرکز کهکشان کشیده شده، برخورد کرده و توسط کهکشان ِ میزبان خود بلعیده می شوند.

ابر ماژلانی بزرگ، درخشان‌ترین کهکشان اقماری راه شیری است که تنها حدود ۱٫۵ میلیارد سال پیش به همسایگی ما وارد شده است. تا کمی پیش‌تر اخترشناسان تصور می کردند که ابر ماژلانی بزرگ ممکن است برای میلیاردها سال به دور کهکشان ما بچرخد یا به علت حرکت سریع از نیروی گرانش ِ کهکشان ما بگریزد. با این حال، اندازه‌گیری‌های جدید نشان می دهد که ابر ماژلانی بزرگ دو برابر تصورات قبلی ما دارای ماده تاریک است.

به گفته اخترشناس “ماریوس کوتون” و همکارانش از دانشگاه دورهام:« از آنجایی که این جرم فراتر از حد انتظار است، ابر ماژلانی بزرگ به سرعت انرژی خود را از دست داده و محکوم به برخورد با کهشکان ماست. محققان با استفاده از شبیه‌سازی‌ ابررایانه‌ای تشکیل کهکشان عقاب(EAGLE)، این برخورد را پیش‌بینی کردند. دکتر کوتون افزود: «در حالیکه دو میلیارد سال زمان بسیار طولانی در مقایسه با عمر یک انسان است، اما زمان بسیار کوتاهی در زمان‌بندی‌ کیهانی است.»

تخریب ابر ماژلانی بزرگ که با بلعیده شدن توسط کهشکان راه شیری انجام می شود، منجر به تخریب و نابودی کهکشان ما خواهد شد. با بیدار کردن سیاه‌چاله‌ای که در مرکز راه شیری زندگی می کند، کهکشان ما تبدیل به هسته کهکشانی فعال یا اختروش خواهد شد. این اتفاق فواره‌های قدرتمندی از پرتوهای پر انرژی تولید می کند که به خارج سیاهچاله ساطع می شوند. هرچند این پدیده تاثیری روی منظومه شمسی نخواهد داشت، اما احتمال کمی وجود دارد که ما راه گریزی از خسارت ندیدن از برخورد بین دو کهشکان که منجر به بیرون انداختن ما از راه شیری به فضای میان ستاره‌ای می شود، نداشته باشیم.

همچنین به گفته پروفسور کارلوس فرنک:« زیبایی آنجاست که جهان ما به طور مداوم اغلب توسط پدیده‌های مخرب و خشن مانند برخورد پیش رو با ابر ماژلانی بزرگ در حال تکامل است. به استثنای بلایای طبیعی، مانند اختلال عمده در منظومه شمسی، نوادگان ما در صورت وجود در یک میهمانی هستند، یک نمایش دیدنی و چشمگیر از آتش بازی‌های کیهانی که ناشی از سیاهچاله فوق پرجرم تازه بیدار شده در مرکز کهکشان ماست که با فوران پرتوهای فوق پرانرژی درخشان از خود عکس‌العمل نشان می دهد. جزئیات بیشتر این پژوهش در ماهنامه‌ انجمن سلطنتی اخترشناسی منتشر شده است.

ترجمه: اسماعیل حسینی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sci-news.com

باب لازار ترجیح می دهد دیگر در خصوص منطقه ۵۱ صحبت نکند

باب لازار ترجیح می دهد دیگر در خصوص منطقه 51 صحبت نکند

باب لازار همان فردی بود که مدت‌ها پیش اسرار منطقه ۵۱ را فاش ساخت. وی در سال ۱۹۸۹  به جهانیان اعلام کرد که در منطقه ۵۱، دولت آمریکا و فرازمینی ها در پایگاه‌های سری مشغول همکاری هستند. اما اکنون لازار دیگر علاقه‌ای به صحبت در این خصوص ندارد.

باب لازار ترجیح می‌دهد در خصوص منطقه ۵۱ و همکاری فرازمینی ها با دولت آمریکا دیگر هیچ صحبتی نداشته باشد و مسیر تفکر و زندگی خود را عوض کرده است.

باب لازار مدعی است که شاهد تست پرواز ۹ یوفوی مصادره شده بوده است و تاکید دارد که در موسسات سری دولتی به عنوان متخصص مهندسی معکوس فناوری فرازمینی ها کار می‌کرده است. وی همچنین با دولت در زمینه ساخت فضاپیماهای آینده همکاری داشته است.

لازار اخیرا اعلام کرده که دولت آمریکا به شدت در تعقیب وی است. وی در یک ویدیو مستند با نام “باب لازار: منطقه ۵۱ و بشقاب پرنده ها” قصد دارد به زندگی خود، فرضیاتش و اینکه هم‌اکنون در کجا زندگی می‌کند بپردازد. او سال‌ها در موسسات فوق سری دولتی کارکرده و شاهد رویدادهایی بوده است که در تصور هر انسانی نمی‌گنجد.

مشاهدات باب لازار در سی سال پیش

در حدود سی سال پیش باب لازار به عنوان مهندس در نزدیکی منطقه ۵۱ و در یک پادگان هواپیمایی به نام اس ۴ فعالیت می‌کرد. در آنجا بشقاب پرنده هایی با صندلی‌های کوچک مختص فرازمینی ها و با موادی به نام عنصر ۱۱۵ ساخته می‌شد.

باب لازار مدعی است آن فناوری که آنجا در حال توسعه بود، اصلا بر روی زمین سابقه نداشته است. فناوری یاد شده شامل یک سیستم پیش رانش گرانشی بود و منبع انرژی نیز یک راکتور ضد ماده را شامل می‌شد.

در ادامه دولت آمریکا وجود منطقه ۵۱ را تکذیب می‌کند. در واقع دولت آمریکا تنها در سال ۲۰۱۳ بود که به وجود منطقه ۵۱ اعتراف و این منطقه را تنها یک سایت تست پرواز عنوان کرد. از نظر باب لازار مخفی کردن اسرار منطقه ۵۱ از جانب دولت آمریکا جنایت علیه جامعه علمی بود.

این مهندس ماجراجو مدعی است که پس از فاش‌سازی وجود چنین پایگاهی و اینکه چه اقداماتی در آنجا در حال انجام بود، دولت خود و خانواده‌اش را تهدید کرده است.

اما جالب اینکه به نظر می‌رسد لازار از اقدام خود در فاش‌سازی اسرار منطقه ۵۱ پشیمان است  و در حال حاضر علاقه‌ای به فاش‌سازی هیچ چیز دیگری ندارد.

پس از حمله پلیس آمریکا به آزمایشگاه لازار، او دچار نوعی پارانویا شده و همواره تصور می‌کند که کسی در تعقیبش است و نمی‌تواند این حالت روانی را از خود جدا سازد. در واقع باب لازار دیگر علاقه‌ای به افشای اسرار دولتی، مقوله یوفوها و صحبت در خصوص پادگان های سری و منطقه ۵۱ ندارد. لازار همچنین دیگر تمایلی به تحقیق در خصوص حیات فرازمین از خود نشان نمی‌دهد.

او تمرکز خود را بر فناوری‌های پیشرفته قرار داده است و معتقد است با استفاده از این فناوری می‌توان دنیا را تغییر داد. ادعاهای لازار آنچنان به دور از ذهن و غیر واقعی می‌نماید که مخالفان بسیاری را بر علیه وی به وجود آورده است. در واقع اعتبار لازار طی چندین سال گذشته دچار فراز و فرود بسیاری بوده است.

تحقیقات در خصوص پیشینه لازار نشان داد که او در مدارسی که مدعی تحصیل در آنها بود درس نخوانده است و همچنین ام.ای.تی و انستیتوی فناوری کالیفرنیا به هیچ عنوان دانشجویی به این نام نداشته‌اند. اگر گفته‌های لازار درست باشد، باید گفت که داستان لازار مهمترین داستان یوفو در طول تاریخ بشر است و حقایق بسیاری را فاش می‌سازد.