همه نوشته های علم نجوم

هالۀ کهکشان راه شیری هم پا به پای آن می‌چرخد!

بیگ بنگ: اخترشناسان کالج ادبیات، دانش و هنر در دانشگاه میشیگان(U-M) برای نخستین بار پی بردند که گازهای داغ درون هاله‌ی کهکشان راه شیری در همان جهت قرص کهکشان که ستارگان، سیارات و گاز و غبار را در بر دارد، و با سرعتی نزدیک به سرعت آن در چرخش هستند. این یافته‌ی تازه چگونگی پیوستن اتم‌ها به یکدیگر و ساختن ستارگان، سیارات و کهکشان‌هایی مانند راه شیری، و همچنین سرانجامِ این کهکشان‌ها را روشن‌تر می‌کند.

عکسی که اینجا می‌بینید یک نقاشی است و برداشتی هنری از هاله‌ی کهکشان راه شیری را نشان می‌دهد. چنان چه می‌بینید، ابرهای کوچک و بزرگ ماژلان که همدم‌های راه شیری هستند هم در این هاله جای دارند.

عکسی که اینجا می‌بینید یک نقاشی است و برداشتی هنری از هاله‌ی کهکشان راه شیری را نشان می‌دهد. چنان چه می‌بینید، ابرهای کوچک و بزرگ ماژلان که همدم‌های راه شیری هستند هم در این هاله جای دارند.

ادموند هاجز-کلاک، دانشمند دستیار این پژوهش می‌گوید: «این خلاف چشمداشت‌هاست. تاکنون تصور می‌شد قرص کهکشان راه شیری می‌چرخد و هاله‌ی غول‌پیکر و انباشته از گاز داغش ثابت است- ولی این درست نیست. این ذخیره‌ی گاز داغ هم دارد می‌چرخد، اما تنها کمی کُندتر از قرص.» این پژوهش‌ تازه با سرمایه‌گذاری ناسا و با بهره از بایگانی داده‌های فضاپیمای اروپایی XMM-نیوتن انجام شده به هاله‌ی گازی داغ کهکشان راه شیری که چندین برابر بزرگ‌تر از قرص آنست و از پلاسما (گاز یونیده) تشکیل شده، می‌پردازد.

از آنجایی که حرکت باعث جابجایی طول موج نور می‌شود، پژوهشگران دانشگاه میشیگان با کمک گرفتن از خطوط طیفی اکسیژن بسیار داغ، چنین جابجایی‌هایی را در سراسر آسمان اندازه گرفتند. چیزی که آنان دریافتند شگفت‌انگیز و تازه بود: جابجایی‌های طیفی که توسط پژوهشگران اندازه گرفته شده نشان می‌دهد هاله‌ی کهکشان در همان جهتِ قرص کهکشان و با سرعتی نزدیک به آن می‌چرخد- ۶۴۳ هزار کیلومتر بر ساعت برای هاله و ۸۷۰ هزار کیلومتر بر ساعت برای قرص. هاجز کلاک می‌گوید: «چرخش هاله‌ی داغ یک سرنخ باورنکردنی از چگونگی پیدایش راه شیری به ما می‌دهد. سرنخی که به ما می‌گوید همین هاله‌ی داغ سرچشمه‌ی اصلی بخش بزرگی از مواد درون قرص است.»

دانشمندان مدت‌ها در پی پاسخ یک راز بودند: به نظر می‌رسد تقریبا همه‌ی کهکشان‌ها، از جمله راه شیری، بیشتر موادی که انتظار می‌رود در آنها ببینیم را ندارند. به باور اخترشناسان، حدود ۸۰% از مواد درون کیهان از ماده‌ی رازگونه‌ی تاریک تشکیل شده که تاکنون تنها راه برای شناسایی‌اش کشش گرانشی آن بر ماده‌ی معمولی بوده است. ولی همان ۲۰% باقیمانده که از ماده‌ی معمولی است هم به طور کامل در قرص کهکشان‌ها وجود ندارد. به تازگی بخشی از این ماده‌ی “گمشده” در هاله کشف شده است. پژوهشگران می‌گویند که آگاهی بیشتر درباره‌ی جهت و سرعت چرخش هاله می‌تواند به ما کمک کند تا هم بفهمیم مواد از همان آغاز چگونه در هاله پدید آمدند و هم به نرخی که از جایگیری مواد در کهکشان انتظار داریم پی ببریم.

جوئل برگمن، استاد اخترشناسی در دانشگاه میشیگان می‌گوید: «اکنون که از وجود این چرخش آگاهی یافته‌ایم، از آن برای پی بردن به چگونگی روند شکل‌گیری کهکشان راه شیری، و سرنوشت پایانی آن بهره خواهیم جست.» برگمن می‌گوید: ما می‌توانیم این کشف را برای آموختنِ بسیار بیشتر به کار گیریم- چرخش این هاله‌ی داغ یک هدف بزرگ برای طیف‌نگارهای پرتو ایکسِ آینده خواهد بود.» جزئیات بیشتر این پژوهش در Astrophysical Journal منتشر شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: NASA / برگردان: ۱star-7skies

هالۀ کهکشان راه شیری هم پا به پای آن می‌چرخد!, ۵٫۰ out of 5 formed on 2 ratings

توجه : هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر نام ‘سایت علمی بیگ بنگ’ و لینک به این مقاله غیر قانونی و از لحاظ اخلاقی غیر انسانی می باشد، لطفا به حقوق مولف احترام بگذارید.

مشاهدۀ اثرات عجیب کوانتومی در ذرات نوترینو

بیگ بنگ: فیزیکدانان دانشگاه MIT دریافتند که ذرات زیر اتمی بنام نوترینوها می توانند به هنگام طی صدها مایل بدون هیچ هویت فردی قرار گیرند. نتایج این محققان که قرار است همین ماه در نشریه مقالات فیزیک منتشر شود، حاکی از طولانی ترین فاصله ای است که مکانیک کوانتومی تاکنون در آن به آزمایش رسیده است.

cosmicray-webبه گزارش بیگ بنگ، تیم تحقیقاتی داده ها را از لحاظ نوسانات نوترینوها مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. نوترینوها ذرات زیر اتمی هستند که به طرز بسیار ضعیفی با ماده بر هم کنش می نمایند، این در حالی است که میلیاردها نوترینو طی هر ثانیه بدون هیچ تاثیری از بدن ما عبور می کنند. این ذرات با دارا بودن قابلیت سفر در کیهان با سرعتی نزدیک به سرعت نور می توانند نوسان کرده یا بین چندین کوارک مختلف دستخوش تغییر قرار بگیرند. در دنیای کوانتوم، رفتارهای عجیب و غریب و غیر منطقی ذرات بینهایت کوچک به وفور مشاهده می شود؛ شاید عجیب ترین آنها ایده ی “بر هم نهی” باشد که در آن ذرات می توانند بطور همزمان در دو یا چند حالت دور از عقل وجود داشته باشند.

برای مثال بر طبق قوانین مکانیک کوانتومی، الکترون ها قابلیت چرخش بصورت موافق و مخالف با عقربه های ساعت را دارند. این عمل در هر دو وضعیت آرامش و برانگیخته میسر می باشد. اروین شرودینگر فیزیکدان مشهور بیش از هشتاد سال پیش به برخی از پیامدهای عجیب ایده ی “برهم نهی” اشاره نمود. وی این کار را با آزمایشی فکری و محبوس کردن گربه ای در یک جعبه با منبع رادیو اکتیو به انجام رسانید. بر اساس قوانین مکانیک کوانتوم، گربه می توانست در حالت برهم نهی قرار گیرد یعنی همزمان هم زنده باشد و هم مرده! دانشمندان از آن زمان به بعد طی پژوهش هایی اثبات کرده اند که ذرات می توانند در مقیاس های زیر اتمی و کوانتومی حالت فوق الذکر را داشته باشند. اما اینکه چنین پدیده ی عجیبی در دنیای بزرگ مقیاس ما مشاهده گردد یا خیر، پرسشی است که تحقیقات برای یافتن پاسخش ادامه دارد.

محققان بتازگی داده هایی از مرکز جستجوی نوسان نوترینو آزمایشگاه فرمی یا MINOS بدست آورده اند آزمایشی که طی آن نوترینوها در اثر پراکنش سایر ذرات شتابدار پر انرژی در تشکیلاتی در نزدیکی شیکاگو پدید می آیند. نوترینوها در دستگاه آشکارساز مینسوتا یعنی ۷۳۵ کیلومتر دورتر پرتو افکنی می شوند. اگرچه نوترینوها از ایالت ایلینویز خارج می شوند، اما آنها نوساناتی را در طول سفر خود تجربه کرده و در نهایت به مینسوتا می رسند. تیم تحقیقاتی دانشگاه MIT به مطالعه ی توزیع ویژگی های نوترینوهای تولید شده در ایلینویز و ویژگی های بدست آمده ی آنها در مینسوتا پرداخت.

MIT-Superposition-1یافته ها نشان دادند که این توزیع ها به راحتی با مکانیک کوانتومی قابل توضیح اند: از آنجا که نوترینوها در میان راکتور و آشکارساز با سرعت به حرکت در می آیند، احتمال می رود آنها از لحاظ آماری در حالت ” برهم نهی” باشند که نشان از عدم وجود هویتی قطعی است. علاوه بر این، محققان دریافتند که داده ها به شدت با تعاریف قدیمی تری از چگونگی رفتار ماده در تناقض می باشند. از دیدگاه آماری غیر محتمل است داده ها با هر مدلی که اینشتین در جستجوی آن بود توصیف شوند. در چنین مدلی، اشیاء به جای اینکه در حالت برهم نهی باشند، همواره نمایانگر ویژگی قطعی هستند.

دیوید قیصر استاد تاریخ علوم و استاد فیزیک در MIT گفت: « این بسی شگفت انگیز است که مکانیک کوانتومی فقط در مقیاس های کوچک کاربرد دارد. پژوهش ها حاکی از آن است که امکان فرار از دست مکانیک کوانتومی وجود ندارد، حتی زمانی که این ذرات در اثر پیمودن صدها مایل از حالتی به حالت دیگر تبدیل شوند. این مسئله بسیار نفس گیر و جالب توجه می باشد.»

تیم تحقیقاتی داده های آزمایشگاه فرمی را با بکارگیری نسخه ی تغییر یافته ی نابرابری Leggett-Garg (عبارتی ریاضی به پاس زحمات انتونی لگارت و انوپام گارگ به این نام نامگذاری شد) مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. این دو فیزیکدان برای اینکه دریابند سیستمی با دو یا چند حالت مختلف به روش کوانتومی یا کلاسیک عمل میکند یا خیر، روش فوق را به کار بستند. لگارت و گارگ به این نتیجه رسیدند که اندازه گیری چنین سیستمی و همچنین همبستگی آماری میان اندازه گیری ها باید در صورتی متفاوت باشد که سیستم بتواند بر اساس قوانین مکانیک کوانتومی و کلاسیک رفتار نماید. بر اساس نظریه ی اینشتین، نوترینوها رفتاری کلاسیک از خود بروز می دهند. تفاوتی هم ایجاد نمی کند که آنها در حالت کوانتومی عمل نمایند.

دانشمندان با مقایسه ی دو توزیع پیش بینی شده دریافتند که هیچ هم پوشانی وجود ندارد. مهم تر از همه، هنگامی که محققان پیش بینی ها را با توزیع حقیقی ویژگی های نوترینوها مورد مقایسه قرار دادند(پیش بینی های حاصل از آزمایش MINOS) مشخص شد که داده ها مطابقت کاملی با توزیع پیش بینی شده ی سیستم کوانتومی دارند. این بدان معناست که احتمالا نوترینوها به هنگام پیمودن صدها مایل از هویت فردی بی بهره بوده اند.

maxresdefaultاما چه می شود اگر این ذرات ویژگی های متمایزی را در هر لحظه از زمان بروز دهند، به جای آنکه شبحی خیالی در دنیای فیزیک کوانتوم تلقی شوند؟ چه می شود اگر نوترینوها براساس دیدگاه واقع گرایانه ی اینشتین از جهان رفتار کنند؟ در مجموع، به دلیل ناقص بودن تجهیزات، امکان ِ عدم قطعیت آماری دور از انتظار نیست. پس هنوز احتمال به وجود آمدن توزیع نوترینوها وجود دارد که محققان از آن سخن می گویند. “قیصر” معتقد است که اگر چنین مواردی باشد و جهان از یافته ها و منطق اینشتین تبعیت کند، احتمال درستی چنین مدلی برای داده های جمع آوری شده شاید یک در میلیارد باشد.

قیصر در ادامه افزاید: « آنچه که تلنگری در ذهن افراد ایجاد می کند این است که مکانیک کوانتومی به لحاظ کمی دقیق بوده و این گنجینه های مفهومی را یدک می کشد. به همین خاطر است که من نسبت به چنین آزمایش هایی علاقه نشان می دهم، در ضمن نباید فقط به دنیای عجیب کوانتومی بسنده کنیم. اما با فرض چنین وضعیتی هم نمی توان استفاده از مکانیک کوانتومی را تکذیب کرد. ما شاهد آن هستیم که اثرات کوانتومی در طول فواصل ماکروسکوپی تداوم می یابند.» قیصر یکی از محققانی است که به همراه جوزف فرمگیو استاد فیزیک دانشگاه MIT و میکولا مرسکیج دانشجوی فارغ التحصیل بر روی این مقاله کار کرده است.

مترجم: منصور نقی لو / سایت علمی بیگ بنگ

منبع: dailygalaxy.com

مشاهدۀ اثرات عجیب کوانتومی در ذرات نوترینو, ۵٫۰ out of 5 formed on 4 ratings

توجه : هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر نام ‘سایت علمی بیگ بنگ’ و لینک به این مقاله غیر قانونی و از لحاظ اخلاقی غیر انسانی می باشد، لطفا به حقوق مولف احترام بگذارید.

همگرایی گرانشی چیست؟

بیگ بنگ: گرانش چیز جالبی است، نه تنها شما، من، سیارات، ستاره ها و اقمار را به سمت خود می کشد، بلکه حتی نور را هم می تواند به سمت خودش منحرف کند و وقتی که نور را منحرف  کنید، برای خودتان یک تلسکوپ دارید!

خمیدگی نور چشمه‌ای دوردست به دور جسمی پرجرم. پیکان نارنجی نشان‌ دهندهٔ مکان ظاهری چشمه است. پیکان سفید مسیر نور را از مکان واقعی چشمه نشان می‌دهد.

خمیدگی نور چشمه‌ای دوردست به دور جسمی پرجرم. پیکان نارنجی نشان‌ دهندهٔ مکان ظاهری چشمه است. پیکان سفید مسیر نور را از مکان واقعی چشمه نشان می‌دهد.

به گزارش بیگ بنگ، حتی اگر با کاربردهای عملی گرانش آشنایی نداشته باشید، کارتون معروف «کایوت و میگ میگ» را دیده اید، در سکانسی که بارها تکرار می شد، کایوت در اثر شتاب گرانشی سنگ های بزرگی که برای به دام انداختن میگ میگ به پایین پرت می کرد، سقوط کرده و صدای له شدن اعضای بدنش بلند می شد. گرانش با وجود درک بسیار محدودی که از آن داریم، یک نیروی بسیار شگفت انگیز است، نه فقط برای نابود کردن کایوت کارتونی ای که بارها زنده شده، بلکه برای نگه داشتن پاهایمان روی زمین و نگه داشتن سیاره یمان در فاصله درستی از خورشید، نقش دارد.

یکی از عجایب نیروی گرانشی این است که مانند یک عدسی ِ دوربین، بزرگ نمایی میکند. به لطف نظریه نسبیت عام، می دانیم جرم، فضای اطراف خود را خم میکند. همچنین این نظریه، همگرایی گرانشی را نیز پیش بینی می کند، اثری جانبی از خمیدگی فضا-زمان. وقتی که نور از کنار  یک شئ پر جرم عبور می کند، کمی به سمت جرم منحرف می شود.

این تصویر چگونگی همگرایی گرانشی را نشان می دهد. جاذبه ی قوی ناشی از یک خوشه کهکشانی بزرگ، نور کهکشانهای پشت سرش را خم می کند. (مقیاس تصویر تا حد زیادی اغراق آمیز است. در حقیقت کهکشان عقبی بسیار دورتر و کوچکتر از حدی است که در تصویر به نظر می رسد.)

این تصویر چگونگی همگرایی گرانشی را نشان می دهد. جاذبه ی قوی ناشی از یک خوشه کهکشانی بزرگ، نور کهکشانهای پشت سرش را خم می کند. (مقیاس تصویر تا حد زیادی اغراق آمیز است. در حقیقت کهکشان عقبی بسیار دورتر و کوچکتر از حدی است که در تصویر به نظر می رسد.)

این پدیده نخستین بار در سال ۱۹۱۹، توسط آرتور ادینگتون و فرانک واتسون حین خورشید گرفتی مشاهده شد. نور ستارگان نزدیک به خورشید کمی خارج از موقعیت اصلی خودشان ظاهر شدند، و این نشان داد که نور ستارگان حین عبور از کنار خورشید خم شده بودند، و به این ترتیب اثر پیش بینی شده ی اینشتین، اثبات شد. این یعنی اینکه نور یک جسم دور مانند یک اختروش می تواند در اطراف یک جسم نزدیک تر مثلا یه کهکشان منحرف شود. این پدیده می تواند نور اختروش را به سوی ما متمرکز کرده، طوری که پرنورتر و بزرگتر به نظر برسد. بنابراین همگرایی گرانشی همچون یک عدسی شیشه ای عمل کرده و مشاهده ی اشیاء دور را برای ما راحت تر می کند.

ما از این اثر می توانیم برای مشاهده بهتر پدیده های نجومی(خیلی عمیقتر از حدی که تلسکوپ های معمولیمان امکانش را دارند) استفاده کنیم. در واقع دورترین کهکشان هایی که تاکنون مشاهده شده اند، آنهایی که فقط صد میلیون سال بعد از بیگ بنگ به وجود آمده اند، همگی با همگرایی گرانشی کشف شده اند. اخترشناسان از ابر عدسی های گرانشی برای کشف سیاراتی که به دور دیگر ستارگان می چرخند، استفاده میکنند. پیش زمینه ستاره، به عنوان یک عدسی  برای پشت زمینه ستاره عمل می کند. چنانچه در نور ستاره ها اعوجاج بیشتری کشف شود، نشان از وجود سیاراتی در اطراف ستاره می دهد. حتی تلسکوپ های آماتوری هم حساسیت لازم برای کشف آنها را دارند، و آماتورها مرتبا به کشف سیارات جدید کمک میکنند. البته متاسفانه این وقایع برای هرکس فقط یکبار اتفاق می افتد.

حلقه ی اینشتین: براساس نسبیت عام، جرم می‌تواند فضازمان را خمیده کند و در نتیجه میدان گرانشی‌ای بسازد که می‌تواند نور را منحرف کند.

حلقه ی اینشتین: براساس نسبیت عام، جرم می‌تواند فضازمان را خمیده کند و در نتیجه میدان گرانشی‌ای بسازد که می‌تواند نور را منحرف کند.

پدیده خاصی نیز به نام«حلقه اینیشتین» وجود دارد که بر اساس آن تصویر یک کهکشان دورتر توسط یک کهکشان نزدیکتر آنقدر تاب برمیدارد تا به یک دایره ی کامل تبدیل شود. تاکنون چند حلقه ی این چنینی مشاهده شده است. همگرایی گرانشی همچنین به ما اجازه میدهد که چیزهای نامرئی جهان را هم رصد کنیم. ماده تاریک هیچ نوری از خودش منتشر یا جذب نمی کند، پس ما نمیتوانیم آن را مستقیما رصد کنیم و نمیتوانیم از آن عکس بگیریم و بگوییم: “هی، نگاه کنید، ماده تاریک!”.

با این حال ماده تاریک دارای جرم است و به این ترتیب محققان میتوانند به کمک همگرایی گرانشی که نور پشت سرش را خم میکند، اثراتش را رصد کنند. بنابراین ما میتوانیم از اثر همگرایی گرانشی برای ترسیم نقشه ماده تاریک موجود در جهان استفاده کنیم. شما در این باره چطور فکر می کنید؟ ما همگرایی گرانشی را کجا میتوانیم متمرکز کنیم تا کیهان را بهتر ببینیم؟ در این باره در بخش نظرتان با ما در ارتباط باشید.

ترجمه: امین میرزایی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: universetoday.com

همگرایی گرانشی چیست؟, ۵٫۰ out of 5 formed on 11 ratings

توجه : هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر نام ‘سایت علمی بیگ بنگ’ و لینک به این مقاله غیر قانونی و از لحاظ اخلاقی غیر انسانی می باشد، لطفا به حقوق مولف احترام بگذارید.

جو زمین

جو زمین

تاریخچه زمین تنها مطالب بسیار اندکی قبل از یک بیلیون سال پیش می‌داند، ولی پیرو یک رشته حوادث محتمل ارائه می‌شود. این نظریه از یک منطقه فعال پژوهشی به جا مانده است. اتمسفر امروزی گاهی به عنوان سومین اتمسفر شناخته می‌شود. چنانکه ترکیب شیمیایی از دو ترکیب قابل ملاحظه شیمیایی تشخیص داده شده است. اتمسفر اصلی مقدمتا از هلیوم و هیدروژن تشکیل شده بود و گرما آنرا از هم پاشاند.

حدود ۳.۵ بیلیون سال پیش سطح زمین به اندازه‌ای سرد شد که پوسته آن شکل گرفت، به شدت بوسیله آتشفشانهایی که بخار ، دی اکسید کربن و بخار آمونیاک آزاد می‌کردند محصور شد. این باعث بوجود آمدن اتمسفر دومی شد که مقدمتا شامل دی اکسید کربن و بخار آب و همراه مقداری نیتروژن و بدون اکسیژن می‌شد. دومین اتمسفر به عنوان اتمسفر رایج ۱۰۰ برابر اولین اتمسفر گاز داشت. بطور کلی این باور وجود دارد که پدیده گلخانه‌ای با بالا رفتن مقدار دی اکسید کربن باعث نگهداری زمین از یخ زدگی می‌شود.

در طول چند بیلیون سال بعد بخار آب از طریق متراکم شدن باعث بوجود آمدن باران و اقیانوسها شد که شروع به حل کردن دی اکسید کربن کرد. حدود ۵۰% از دی اکسید کربن جذب اقیانوسها می‌شدند. فوتوسنتز گیاهان باعث باز شدن و تبدیل شدن دی اکسید کربن به اکسیژن می‌شد. بیشتر اوقات کربن زیادی در سوختهای فسیلی ، سنگهای رسوبی و پوست حیوانات محبوس است. چنانکه اکسیژن آزاد شده برای تشکیل نیتروژن با آمونیاک واکنش می‌دهد؛ افزون بر این باکتری می‌تواند آمونیاک را به نیتروژن تبدیل کند.

به نظر می‌رسد بیشتر گیاهان مهمترین عامل افزایش میزان اکسیژن هستند. در ابتدا با عنصرهای مهمی از جمله آهن ترکیب شده ، ولی سرانجام باعث انباشته شدن اکسیژن در جو و همچنین پیشرفت این نظریه شد. همراه با ظهور لایه اوزون موجودات مختلف از اشعه فرابنفش بهتر محافظت می‌شدند. این اتمسفر نیتروژن _اکسیژن سومین اتمسفر به حساب می‌آید.

جو زمین لایه‌ای از گازها است که که زمین را احاطه کرده‌اند که این گازها بوسیله جاذبه زمین نگهداشته شده‌اند. جو زمین شامل نیتروژن (۷۸.۱%) و اکسیژن (۲۰.۹%) همراه مقدار کمی از آرگون (۰.۹%) ، دی اکسید کربن (متغیر، ولی حدود ۰.۰۳۵%) ، بخار آب و دیگر گازها می‌شود. جو زمین موجودات روی زمین را از طریق جذب اشعه فرابنفش خورشید و کم کردن دمای بالای بین روز و شب محافظت می‌کند.

مرز دقیقی بین لایه‌های مختلف جو وجود ندارد، ولی جو به سرعت با افزایش ارتفاع رقیق می‌شود و هیچ مرز مشخصی بین جو و فضای خارج از جو وجود ندارد. ۷۵% از جو زمین تا ارتفاع ۱۱ کیلومتر از سطح سیاره وجود دارد. در ایالات متحده کسانی که به بالای ۵۰ مایل (۸۰ کیلومتر) سفر کنند فضانورد شناخته می‌شوند. ارتفاع ۴۰۰۰۰۰ پا (۷۵ مایل یا ۱۲۰ کیلومتر) جایی است که تأثیر قابل توجهی هنگام ورود به آن می‌گذارد. همچنین ارتفاع ۱۰۰ کیلومتری یا ۶۲ مایلی به عنوان مرز بین اتمسفر و فضا بطور مکرر استفاده می‌شود.

دمای جو زمین همراه با ارتفاع تغییر می‌کند؛ رابطه ریاضی بین دما و ارتفاع مابین لایه‌های مختلف جو متغیر است:

  • تراپوسفر ، ۰- ۷.۱۷ کیلومتر ، دما با افزایش ارتفاع کم می‌شود.
  • استراتوسفر ، ۷.۱۷ – ۵۰ کیلومتر ، دما با افزایش ارتفاع زیاد می‌شود.
  • مزوسفر ، ۵۰ – ۸۰.۸۵ کیلومتر ، دما با افزایش ارتفاع کم می‌شود.
  • ترموسفر ، ۸۰.۸۵ – + ۶۴۰ کیلومتر دما با افزایش ارتفاع زیاد می‌شود.
  • اگزوسفر

    مرزهای بین این مناطق تروپوپوز ، استراتوپوز و مزوپوز نامگذاری شده‌اند. میانگین دمای جو در سطح زمین ۱۴ درجه سانتیگراد است.

 

 

فشار جو نتیجه مستقیمی از وزن هواست. این به این معنی است که به همراه مکان و زمان تغییر می‌کند چون مقدار (و وزن) هوای بالای زمین به همراه مکان و زمان تغییر می‌کند. فشار جوی در اتفاع حدود ۵ کیلومتری تقریبا به اندازه ۵۰% سقوط می‌کند. میانگین فشار جو در سطح دریا حدود ۱۰۱.۳ کیلو پاسکال است. (حدود ۱۴.۷ پوند بر اینچ مربع)

جرم حجمی هوا در سطح دریا حدود ۱.۲ کیلو گرم بر متر مکعب است. این جرم حجمی با افزایش ارتفاع کم و به همین صورت فشار آن کاهش می‌یابد. مجموع جرم جو زمین در حدود ۵.۱ × ۱۰۱۸ کیلوگرم است که بخش بسیار ناچیزی از کل جرم زمین را تشکیل می‌دهد. جرم حجمی فشار جو زمین با افزایش ارتفاع تغییر می‌کنند. این تغییر تقریبا می‌تواند نمونه کاربردی Barometric formula باشد.

مناطق جوی به چند طریق نامگذاری می‌شوند:

  • یونوسفر: منطقه‌ای که شامل یونها می‌شود: تقریبا مزوسفر و ترموسفر تا حدود ۵۵۰ کیلومتر.
  • اگزوسفر: بالای یونوسفر ، جایی که جو به طرف فضا رقیق می‌شود.
  • لایه اوزون: یا اوزونوسفر ، حدود ۱۰ – ۵۰ کیلومتری جایی که اوزون استراتوسفری یافت می‌شود. باید توجه داشت در داخل این منطقه اوزون از نظر حجم یک عنصر فرعی است.
  • مگنتوسفر: این منطقه جایی است که میدان مغناطیسی زمین با بادهای خورشیدی مقابله می‌کند. این لایه برای دهها هزار کیلومتر در فاصله زیادی از خورشید ادامه دارد.
  • کمربندهای تشعشعی وان آلن: مناطقی هستند که ذرات از طرف خورشید متراکم می‌شوند.

ماه به چه کسی تعلق دارد؟

بیگ بنگ: بیش از نیم قرن از حضور جدی انسان در فضا می گذرد اما هنوز مشخص نیست که تملک در ماه و مریخ چگونه است و آیا اصولا می توان از چنین چیزی صحبت کرد؟

01از آنجا که فضا محدوده ای بیکران و البته بدون مرز محسوب می شود سؤالهای بی پاسخ زیادی درباره امور حقوقی و قضایی پرواز فضاپیماها به دور زمین و سایر اجرام فضایی نظیر ماه و مریخ مطرح شده که توجه بسیاری از کارشناسان را برانگیخته است. البته کشورهای پیشگام در توسعه اکتشافات فضایی از مدتها پیش به فکر ترسیم سیاستهای کلی در این زمینه بوده اند اما به نظر می رسد این سیاستها همزمان با شدت گرفتن مأموریتهای فضایی و مهیا شدن حضور دوباره انسان در ماورای مدار زمین، کارایی چندانی نداشته باشند.

این روزها که انسان در آستانه عبور از مرزهای فضایی شناخته شده زمین قرار دارد، کم نیستند افرادی که برای یافتن پاسخ سؤالهایشان درباره تملک در فضا به سراغ کتابهای حقوقی می روند. پس از آنکه شوروی سابق در سال ۱۹۵۷ ماهواره اسپوتنیک را به فضا پرتاب کرد، مجمع عمومی سازمان ملل کمیته ای موسوم به «کمیته استفاده صلح آمیز از فضا» (COPUOUS) را تأسیس کرد. سه سال بعد یعنی در سال ۱۹۶۰ انستیتو بین المللی قانون فضا به عنوان یک سازمان غیردولتی تأسیس شد تا همکاریهای بین المللی در فضا با در نظر گرفتن قوانین مشخص توسعه یابد. اما امروزه، دانشگاههای مختلفی در سراسر جهان برنامه ها و قوانین دقیقی را در زمینه حقوق فضا ارایه می کنند.

کمیته استفاده صلح آمیز از فضا در سال ۱۹۵۹ دائمی شد و در حال حاضر نیز ۷۷ عضو دارد که شامل کشورهای پیشرو در عرصه اکتشافات فضایی می شود. از آن جمله می توان به آمریکا، روسیه، ژاپن، چین، کانادا، برزیل، استرالیا و کشورهای عضو آژانس فضایی اروپا اشاره کرد.

A full Moon rises over a Northern Indiاین کمیته بازوی اجرایی معاهده هایی است که در راستای ترسیم سیاستهای مشخص مرتبط با فضا و بهره برداری از آن ارائه شده اند. مهمترین معاهده ای که در این زمینه به آن پرداخته می شود «معاهده فضا» نام دارد که در آن سیاستهایی درخصوص دسترسی به اجرام فضایی نظیر ماه ترسیم شده است. این معاهده دارای اصول مشخصی است:

• دسترسی تمام کشورهای جهان به فضا برای توسعه اکتشافات فضایی آزاد است. از این رو هیچ کشور و شخصی بر هیچ بخشی از عالم حاکمیت ندارد و به همین دلیل هیچ کس صاحب ماه نیست.
• استفاده از تسلیحات هسته ای و کشتار جمعی در مدار زمین و سایر اجرام فضایی ممنوع است.
• هر کشوری باید مسؤول آسیبهای ناشی از سیستمهای فضایی خود را بر عهده بگیرد. همچنین دولتها مسؤول فعالیتهای فضایی دولتی و غیردولتی در کشورهایشان هستند.

یکی از سؤالاتی که همواره درخصوص حضور انسان در ماه و مریخ مطرح می شود این است که چگونه می توان درباره قوانین حقوقی مربوط به کلنی سازی در این اجرام فضایی صحبت کرد؟ برخی صاحبنظران پیشنهاد می کنند که از قطب جنوب به عنوان الگویی در این زمینه استفاده کرد. این منطقه از جهان به هیچ کشوری تعلق ندارد و صرفا برای تحقیقات علمی مورد استفاده قرار می گیرد. اما عملا اکثر کشورهای پیشرو در اکتشافات فضایی نظر مثبتی بر این نگرش ندارند.

سایت علمی بیگ بنگ/ منبع: space.com

مترجم: مهدی پیرگزی/ سیناپرس

ماه به چه کسی تعلق دارد؟, ۴٫۸ out of 5 formed on 10 ratings

توجه : هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر نام ‘سایت علمی بیگ بنگ’ و لینک به این مقاله غیر قانونی و از لحاظ اخلاقی غیر انسانی می باشد، لطفا به حقوق مولف احترام بگذارید.

سئو چیست ؟

seo-1

امروز با شما هستیم با مقاله ای در مورد اینکه سئو سایت چیست ؟ و چرا هر مدیر سایتی برای سایت خود باید سئو و بهینه سازی سایت انجام دهد. خب همانطور که میدانید در دنیای الکترونیکی امروز تقریبا تمامی شرکت ها بخشی از درآمد خود را صرف طراحی سایت و سئو و بهینه سازی سایت و هم چنین تبلیغات حول محور اینترنت میکنند. علاوه بر آن حتی اشخاصی که شرکت ندارند و از تکنولوژی سایت و اینترنت برای فروش محصولات و کالاهای خود استفاده میکنند نیاز به سئو میباشند. اما چرا سئو برای سایت نیاز است ؟

خب همانطور که میدانید همه مردم برای یافتن هدف خود در اینترنت از موتور های جستجو کمک میگیرند و کمتر پیش می آید که شخصی به طور مستقیم به سمت سایت خاصی برود و نیاز خود را از این طریق برآورده سازد. در بین موتور های جستجو , موتور جستجوی گوگل میتوان گفت محبوب ترین و پربازدید ترین آنها به حساب می آید و همه وبمستر ها تلاش میکنند سایت خود را جزو نتایج اول جستجوی گوگل قرار بدهند.

اما چگونه این امر امکان پذیره ؟ خب معلومه! با سئو و بهینه سازی سایت این امکان فراهم میشود که سایت ها جزو نتایج اول گوگل باشند. خب با مثال براتون توضیح بدم که چرا انقدر تو  صفحه اول بودن گوگل میتونه مهم باشه. فرض کنید شما به دنبال محصولی از بانه هستین و تو گوگل این کلمه رو سرچ میزنین : خرید از بانه . خب به طور معمول اشخاص ۳ تا ۴ لینک اول رو بررسی میکنند . همونطور که ملاحظه میکنین www.digibaneh.com یکی از نمونه کار های اکسپرت سئو هست که تو نمونه کار سئو داخل سایت درج شده. هم چنین میتونین برخی دیگر از نمونه کار ها رو مشاهده کنین.

به طور کلی میتونم بگم که سئو مجموعه ای از کارهاییست که یک متخصص سئو روی یک وب سایت اعمال میکند تا آن سایت را در موتور های جست و جو بهبود ببخشد. این بهبود بخشیدن از لحاظ مختلف میتواند باشد. یک اینکه در بالا آمدن سایت در موتور های جست و جو با کلمات کلیدی خاص میتواند کمک کند. مورد دیگری که میتونم این بین خدمت تان عرض کنم در مورد رنگینگ سایت هست که سئو باعث بالا رفتن رنک سایت ها میشود. و مورد مهم دیگر که نتیجه سئو و بهینه سازی سایت اس بالا رفتن ترافیک سایت و بالا رفتن بازدید های سایت است که در نتیجه همان کلمات کلیدی مناسب و دریافت بازدید کنندگان زیاد به وجود می آید.

سئو سایت شامل اقدامات متغیر و متنوعی میباشد. از این جهت میگوییم متغیر که الگوریتم های گوگل همیشه به طور منظم آپدیت میشوند و تغییرات در آنها بوجود می آید و متخصصین سئو باید این تغییرات را شناسایی و طبق آن سایت ها را سئو کنند. و به همین دلیل است که متخصصین سئو هر روزه ساعتی را جهت ارتقای علم سئو ی خود اختصاص میدهند چرا که باید همیشه اطلاعات آپدیت شده ای داشته باشند.

فکر میکنم تا همین حد برای این مقاله کافی باشه تا بیشتر سرتون رو درد نیاوردم! برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد سئو وبهینه سازی سایت میتونین به سایت اکسپرت سئو مراجعه و مقالات ما را دنبال کنین. http://expertseo.ir/

یا حق

دریاچۀ خون در ایران پدیدار شد!

بیگ بنگ: دریاچه ی شور ارومیه واقع در ایران اخیرا در تصاویر ماهواره ای از وجود آب های قرمز رنگی خبر داد که به صحنه ی جرم وحشتناک و خونینی شباهت داشت. این پدیده را به موجودات ریز ذره بینی نسبت می دهند که برای حیات خود به نور و نمک وابسته اند.

با افزایش میزان شوری آب دریاچه ی ارومیه در ایران، این دریاچه در عرض چند ماه از سبز به قرمز تغییر رنگ داد. همین عامل باعث برانگیختن رشد و موجودات زنده ای شد که رنگدانه های قرمز به وجود می آورند. اعتبار: ناسا

با افزایش میزان شوری آب دریاچه ی ارومیه در ایران، این دریاچه در عرض چند ماه از سبز به قرمز تغییر رنگ داد. همین عامل باعث برانگیختن رشد و موجودات زنده ای شد که رنگدانه های قرمز به وجود می آورند. اعتبار: ناسا

به گزارش بیگ بنگ، بر طبق یافته های ناسا، از آنجا که سطوح آب دریاچه در ماه های تابستان با کاهش مواجه شده، غلظت نمک در آب نیز رو به افزایش است. بر اساس تصاویر به دست آمده از دستگاه تصویربرداری پرتو سنج طیفی با قدرت تفکیک متوسط متعلق به ناسا در هجدهم جولای، احتمال می رود رنگ قرمز دریاچه ی ارومیه مربوط به یکی از فراورده های باکتری ها و جلبک های مشخصی در این دریاچه باشد که در شرایط پرنمک رشد و نمو می یابند. این دریاچه به هنگام تصویر برداری توسط دستگاه ماهواره MODIS در ۲۳ آوریل با رنگ سبز رویت گردید. بعد از گذشت تنها چند ماه، اکنون به حوضچه ای از شراب ریخنه شده یا خون شباهت دارد.

تغییر رنگ دریاچه ارومیه از قبل هم مشاهده شده است که دلیل آن را به تغیییرات فصلی نسبت می دهند. ذوب شدن برف ها و بارش باران در فصل بهار آب شیرین را وارد دریاچه کرده و میزان نمک را پایین نگه می دارند. اما با پیشروی در روزهای تابستان، جاری شدن آب شیرین به دریاچه متوقف گردیده و تبخیر باعث افزایش میزان ِ شوری آب می شود.

در چنین شرایطی، موجودات ریز ذره بینی مشخصی می توانند کنترل ِ اکوسیستم دریاچه را داشته باشند. بر طبق اطلاعات گردآوری شده از رصدخانه زمینی ناسا، دانشمندان توجه ها را به سمت گونه ای از باکتری ها به نام هالوباکتریاس و گونه ای جلبک به نام دونالیلا سوق می دهند که از جمله دلایل احتمالی تغییر رنگ دریاچه ارومیه بر شمرده می شوند. محمد توریان دانشمند دانشگاه اشتوتگارت آلمان در بیانیه ای اظهار کرد که محققان جلبک دونالیلا سالینا را عامل اصلی رنگ خونی دریاچه ارومیه در سال های نخست می دانند. وی خاطر نشان کرد: در شرایط پر نمک و پر نوری، ریز جلبک ها به دلیل تولید کاروتنوئیدهای محافظتی در سلول ها به رنگ قرمز در می آیند.

تصویر ماهواره ای ثبت شده در 23 آوریل گویای آن است که آب دریاچه رنگی بسیار متفاوت با آنچه که در جولای مشاهده شد، به خود گرفته است.

تصویر ماهواره ای ثبت شده در ۲۳ آوریل گویای آن است که آب دریاچه رنگی بسیار متفاوت با آنچه که در جولای مشاهده شد، به خود گرفته است.

با این حال در بیانیه ی صادر شده از جانب رصد خانه ی زمینی ناسا این طور آمده که باکتری نمک دوست هالوباکتریاس می تواند به عنوان مجرم و یکی از عوامل دخیل شناخته شود. هالوباکتریاس رنگ قرمز یاقوتی تولید می کند و اگر جمعیت آنها به قدر کافی بزرگ باشد، قابلیت تبدیل حجم اعظمی از آب را به قرمز خواهند داشت.

در واقع، عوامل بدخواه میکروبی رگه هایی قرمز رنگ در آب های بخش های دیگری از جهان نیز بر جای گذاشته اند. آبشار های قرمز خونی قطب جنوب نشان دهنده ی پادنمایی قرمز از یخ های رنگ باخته ی پیرامون آن می باشد. رنگ چشمگیر آبشارها به دلیل وجود باکتری هایی است که در آب های پرنمک سکنی گزیده اند. این آب ها از اعماق یخچال ها به بیرون جاری می شوند. دریاچه ای در تگزاس بعد از یک دوره ی خشکسالی طولانی در سال ۲۰۱۱ میلادی به قرمز ِ تیره تغییر رنگ داد، تغییر رنگی که مسئولان پارک های تگزاس و شیلات داخلی حیات وحش آن را مرتبط با باکتری کروماتیاس دانستند. این باکتری با کاهش میزان اکسیژن در آب رشد و گسترش پیدا می کند.

دریاچه نمک شور واقع در اوتا-توکیو به دلیل باکتری قدیمی نمک دوست به رنگ صورتی رزی در می آید. در سال ۲۰۱۴ میلادی، جلبک انتقال یافته از طریق بارش باران شرایط را برای ایجاد چشمه های قرمز رنگ در شهری واقع در شمال غرب اسپانیا هموار ساخت. تغییرات آب و هوایی بر افزایش جلبک هایی دامن می زند که دریاچه های اروپا و مسیرهای آبی را به رنگ های سرخ در می آورند. وجود آنها در آب های گرم می تواند آسیب زا و بسیار ناخوشایند جلوه کند. بر طبق یافته های مطالعات اخیر، “جلبک به اصطلاح خونی” سم هایی را تولید می کند که منابع آبی را آلوده می سازد. این جلبک همچنین قادر است با مصرف اکسیژن موجود در آب باعث خفگی ماهیان گردد.

مترجم: منصور نقی لو / سایت علمی بیگ بنگ

منبع: Livescience.com

دریاچۀ خون در ایران پدیدار شد!, ۵٫۰ out of 5 formed on 2 ratings

توجه : هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر نام ‘سایت علمی بیگ بنگ’ و لینک به این مقاله غیر قانونی و از لحاظ اخلاقی غیر انسانی می باشد، لطفا به حقوق مولف احترام بگذارید.

پاسخی به شبهات سفر به ماه

بیگ بنگ: در جریان ماموریت آپولو با هزینه ای بیش از ۲۰ میلیارد دلار ۱۲ نفر روی سطح ماه گام نهادند.(اطلاعات بیشتر) این تجربه چیزی نیست که نصیب هرکسی بشود. اما تاکنون برخی افراد ادعا کردند که این اتفاق هرگز رخ نداده، در این مقاله به برخی از شبهات پاسخ داده شده است.

عکس مشهور باز آلدرین بر روی ماه در ماموریت آپولو ۱۱. اعتبار عکس: ناسا

عکس مشهور باز آلدرین بر روی ماه در ماموریت آپولو ۱۱. اعتبار عکس: ناسا

به گزارش بیگ بنگ، هفت درصد از شرکت کنندگان در نظرسنجی سال ۲۰۱۳ به چنین چیزی معتقدند هستند!!! این بدان معناست که از هر ۱۵ نفر یک نفر به این مساله باور دارد. در واقع میلیون ها آمریکایی! پس چرا بسیاری دیگر به این موضوع باور دارند؟ برخی نظریه پردازان توطئه سعی بر این دارند با یکسری استدلالهای متقاعد کننده حقیقت را زیر سوال ببرند.اما دانشمندان هم جوابهایی دارند که در اینجا به نکات بزرگ و نقاط مقابلشان خواهیم پرداخت.

۱- پرچم آمریکا در حال تکان خوردن در باد است! منکران فرود بر ماه می گویند تصاویر واضحی گواه بر این مساله است و نکته اصلی همینجاست، چون بر روی ماه هیچ بادی وجود ندارد و در نتیجه این یک دروغ است!

براساس گفته های محققان ناسا این مساله فقط نمایانگر اینرسی است:«وقتی یک تکه پارچه ی لوله شده با تکانه زاویه ای انباشته شده را بگشایید، این تکانه بطور طبیعی به شکل موج ظاهر میشود و در واقع هیچ نسیمی احتیاج نیست.» خدمه آپولو ۱۱ بعضی میله ها را کج کرده بودند تا پرچم را مستقیم نگه دارد که اینکار باعث پیچ و تاب خوردن پرچم شده بود. فضانوردان آپولو ۱۲ هم مشکل مشابه این را داشتند.

۲- اما هیچ دهانه ای در محل فرود ماژول حفر نشده؟! چگونه می توان یک سفینه و فضانوردانش را به وزن ۳۶ هزار پوند بر روی ماه فرود آورد، بدون آنکه دهانه ای روی گرد و غبار آن حفر شود؟”

نمایی نزدیک از سطح زیر موتور ماه‎نشین ایگل، ماموریت آپولو ۱۱

پاسخ محققان ناسا چیست؟ شتاب گرانشی بر روی ماه تقریبا ۶ برابر ضعیف تر از زمین است، بنابراین ماژول فرود بر ماه کار سختی نباید انجام میداده است: یعنی ۶ هزار پوند به جای ۳۶ هزار پوند. مدارگرد ماه(LEM) زمانی که به سطح ماه نزدیک شده است خاموش شده تا فرود را تا حد ممکن آرام سازد.

۳- درباره ی منابع نوری متعدد چه پاسخی هست؟ درست مثل نورپردازی های صحنه فیلمبرداری؟! این نکته توسط کسانی مطرح شده که فکر میکنند پروژه فرود آپولو در یک صحنه فیلمبرداری برگزار شده ست.

ماه‏‌نشین ایگل در دوردست، سایه عکاس و دیگر عوارض سطح ماه – عکس از نیل آرمسترانگ

پاسخ محققان ناسا چیست؟ نورخورشید همانند زمین، از اجسام روی سطح ماه بازتاب میکند. بنابراین تمام عکس ها و ویدیو ها شامل نور بازتاب شده از زمین، ماژول ماه و گرد غبارهای سطح ماه است.

۴- در عکس هایی که “ظاهرا”در ماه گرفته شده اند، هیچ ستاره ای وجود ندارد. یک اشتباه کاملا آماتور توسط کارگردان؟درست است؟ آنها باید تیم هنری خود را به آتش بکشند!

باز آلدرین، فضانورد آپولو۱۱ در کنار ابزار آزمایش بادهای خورشیدی- عکس از نیل آرمسترانگ

کم ارزش به نظر می آید؟ این مساله بخاطر تنظیمات دوربین است. فضانوردان آپولو مجبور بودند تنظیمات دوربین مورد استفاده خود را (هازلبند ۵۰۰ ای ال اس) جوری قرار دهند که به خوبی با شرایط محیط و کارشان منطبق گردد.(برای اطلاعات بیشتر) احتمالا بتوانید با زیاد کردن روشنایی(exposure) عکس، ستاره های کم نور را هم در پس زمینه داشته باشید. اما این باعث می شود که بقیه عوارض عکس به خوبی دیده نشوند. فضانوردان احتمالا به شکل اجسامی از جنس انرژی نورانی دیده می شوند که دارند روی سطح ماه پرسه می زنند و این خودش یک تئوری توطئه کاملا جداست!

۵-درباره رد چکمه ها چی؟ آنها عالی به نظر می رسند. در واقع زیاد از حد عالی! انگار که قبلا روی بتن حک شده اند!

جای پای نخستین انسان در ماه، عکس گرفته‌ شده در ماموریت آپولو ۱۱ در سال ۱۹۶۹، اعتبار عکس: ناسا

پاسخ محققان ناسا چیست؟ باید از گرد و غبارها متشکر باشیم. بخصوص از غبار و خاک ماه. ریزدانه های منحصر به فرد آن تیز و سمباده مانند هستند و بیشتر شبیه به بستر آتشفشان ها می مانند تا شن های ساحلی. این بدان معناست که به خوبی باهم جفت می شوند و عدم وجود هرگونه بادی _ ما از پس این یکی هم برآمدیم، چون اتمسفری وجود ندارد که بخواهد بادی داشته باشد _  باعث می شود که به این زودی ها رد چکمه ها از بین نرود. محیط آنجا ناهمگن و ساینده است بخصوص کناره دهانه آتشفشان ها شکل پذیر و ثابت هستند و بادی هم نیست که از بین ببرتشان.

محل فرود ماموریت های آپلولو ۱۱ – ۱۲ – ۱۴ – ۱۵- ۱۶ و ۱۷

شواهد دیگر:

فقط در خلا است که شما یک پر و چکش را با هم اگر بیندازید با سرعت یکسان حرکت می کنند. میدانید چه چیزی را نمیتوانید با خیال راحت در خلا جای داد؟ یک گروه فیلمبرداری! یک مکان خوب خالی از هوا برای آزمایش اصل هم‌ارزی، ماه است. به همین دلیل در سال ۱۹۷۱ فضانورد ماموریت آپولو ۱۵، دیوید اسکات، یک چکش و پر را با هم روی سطح ماه رها کرد و با اطمینان، همان طور که دانشمندان از جمله گالیله و اینشتین پیش بینی کرده بودند، این دو همزمان به سطح ماه رسیدند. اصل هم ارزی که ثابت شده است، اظهار می‌دارد که شتاب یک جسم که از جاذبه سر چشمه می‌گیرد به جرم، رنگ، شکل، چگالی، ترکیبات یا هیچ چیز دیگر آن بستگی ندارد.

دانلود ویدئو

آزمایشات علمی متعدد مستقلی روی نمونه های آورده شده با آپولو از ماه نشان میدهد که آنها در هیچ کجای زمین موجود نیستند و نمیتوانند شکل بگیرند. مدارگرد شناسایی ماه همچنان می تواند مسیر پیاده روی و تاسیسات ماموریت آپولو را رصد کند. هنوز هم قانع نشدید؟ شما میتوانید از باز آلدرین برای اثبات این مساله سوال بپرسید، اما او معروف است به مشت کوبنده بر دهان منکران! تصمیم با شماست.

ترجمه: ریحانه نامداری/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: aol.com

مطالعه ی مقالات زیر توصیه می شود:

“آیا انسان واقعا به ماه سفر کرد” پوریا ناظمی: قسمت اولقسمت دومقسمت سوم

قسمت چهارمقسمت پنجمقسمت ششمقسمت هفتم

سفر به ماه از خیال تا واقعیت – سمیر  الله وردی

پاسخی به شبهات سفر به ماه, ۴٫۶ out of 5 formed on 8 ratings

توجه : هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر نام ‘سایت علمی بیگ بنگ’ و لینک به این مقاله غیر قانونی و از لحاظ اخلاقی غیر انسانی می باشد، لطفا به حقوق مولف احترام بگذارید.

ستارگان از چه موادی ساخته شده اند؟

بیگ بنگ: آیا تاکنون این سوال برایتان پیش آمده که ستارگان از چه چیزی ساخته شده اند؟ نباید متعجب شوید اگر بدانید که نسبت توزیع عناصر در هر ستاره، تقریباً به همان نسبت مواد سازنده کل کیهان است: یعنی ۷۳ درصد هیدروژن، ۲۵ درصد هلیوم و دست آخر ۲ درصد نیز سایر عناصر. با اندکی استثنائات، ساختار تمامی ستارگان از مواد بالا تشکیل شده است.

Wise_FirstStarبه گزارش بیگ بنگ، در حدود ۱۳٫۸ میلیارد سال پیش در زمان رویداد بیگ بنگ، تمامی کیهان ما کره بسیار چگال و فشرده ای از ماده بود. شرایط در چنین جهان نوباوه ای آنچنان داغ بود که تقریباً با شرایط درون هسته یک ستاره برابری می کرد. به عبارت دیگر، کل کیهان ما همانند یک ستاره بود و تنها برای زمان مختصری که جهان در چنین شرایطی به سر می برد، فرآیندهای گرما هسته ای، هیدروژن را به همان نسبتی که امروز می بینیم، به هلیوم تبدیل کردند. جهان شروع به انبساط کرد و سردتر شد، و سرانجام هیدروژن و هلیوم موجود در کیهان تا نقطه ای سرد شدند که در حقیقت نیروی گرانشی مابین آنها بر دافعه گرمایی غلبه کرده و بدین ترتیب توده های گازی آغاز به فشرده شدن کردند. به این ترتیب نخستین ستارگان متولد شدند.

نخستین ستارگان، بسیار عظیم الجثه بودند و احتمالاً در همان چند میلیون سال پس از تشکیلشان، در جریان انفجارهای ابرنواختری از میان رفتند. در طول حیاتشان و در زمان مرگشان، این نخستین ستارگان، مقادیری عناصر سنگینتر که امروز در زمین می بینیم – همانند اکسیژن، کربن، طلا و اورانیوم – را در درونشان تولید کردند و پس از مرگشان در فضا پخش کردند. ستارگان از زمان تشکیل جهان، ساخته شده اند، در واقع طبق محاسبات اخترشناسان، هر ساله ۵ ستاره جدید در کهکشان راه شیری متولد می شود. برخی از آنها عناصر سنگین تر بیشتری را که در ستارگان پیشین تولید شده بود، در درونشان دارند که به چنین ستارگانی، ستارگان غنی از فلز می گویند. بقیه، فلزات کمتری را در ساختار درونیشان دارند که به آنها ستارگان فقیر از فلز می گویند. اما با این وجود، نسبت عناصر سازنده در تمامی ستارگان تقریباً مشابه است.

reddwarf.jpg.653x0_q80_crop-smartخورشید ما، نمونه ای از یک ستاره غنی از فلز است، که درصد بالاتری از عناصر سنگین را در درون خود نسبت به متوسط کل ستارگان جای داده است. اما با این وجود، نسبت عناصر سازنده خورشید نیز مشابه بقیه است: ۷۱ درصد هیدروژن، ۲۷٫۱ درصد هلیوم و مقادیری نیز عناصر سنگین همانند اکسیژن، کربن، نیتروژن و … البته خورشید در حدود ۴٫۵ میلیارد سال است که در هسته اش، هیدروژن را به هلیوم تبدیل می کند.

شناخت ستارگان از روی طیف آنها

خورشید که در مرکز منظومه شمسی می سوزد ۱۵۰ میلیون کیلومتر با زمین فاصله دارد. بعد از آن نزدیکترین ستاره به زمین کوتوله سرخی است بنام پروکسیما قنطورس که ۴ سال نوری یا ۴۰ هزار میلیارد کیلومتر با ما فاصله دارد. از زمانی که رابرت انیس در سال ۱۹۱۵ در رصدخانه کیپ آفریقای جنوبی این ستاره را کشف کرد مطالب زیادی درباره ی آن آشکار شده است. اعتقاد بر این است که پروکسیما قنطورس با مجموعه دوتایی ستاره ای آلفا و بتا قنطورس که در کنارش قرار دارد بخشی از یک سیستم سه ستاره ای هستند و گرچه با چشم غیر مسلح نمی توان آنها را دید اما اندازه گیری جرم و قطر و میزان درخشندگی آنها طی ۱۰۰ سال گذشته امکان پذیر بوده است. با وجودی که تنها راه ارتباط ما با ستارگان همسایه زمین نوری است که از آنها به ما می رسد توانسته ایم اطلاعات بسیاری درباره ی آنها بدست آوریم. چون نوری که از آنها به زمین می رسد دارای ویژگی های عناصر تشکیل دهنده آنهاست. این امر با توجه به یکی از خصوصیات جالب عناصر امکان پذیر شده است.

تصویری از ستاره ی پروکسیما قنطورس که تلسکوپ فضایی هابل به ثبت رسانده

تصویری از ستاره ی پروکسیما قنطورس که تلسکوپ فضایی هابل به ثبت رسانده

داستان پی بردن به مشخصات ستارگان از راه مطالعه ی نور آنها با کارهای آیزاک نیوتن در سال ۱۶۷۰ شروع شد. او در مقاله « نظریه رنگ» نشان داد که نوری طیفی از رنگهاست و با شی ساده ای مثل منشور شیشه ای می توان نور سفید خورشید را به اجزای آن تجزیه کرد. تقریبا ۱۵۰ سال بعد دانشمند آلمانی ژوزف فراونهوفر وقتی در حال تنظیم عدسی ها و منشورهای تلسکوپی بود در مورد طیف خورشید نکته جالبی را کشف کرد. فراونهوفر دید که در طیف نور خورشید ۵۷۴ خط تیره وجود دارد، این خطوط تیره نماینده رنگ های غایب طیف بودند و آنها را به ترتیب با حروف A تا K مشخص کرد. فراونهوفر که آن موقع به اهمیت این کشف پی نبرده بود نقشه دقیق طیف را ثبت کرد. سپس در ادامه ی کارش خطوط سیاهی را که در نور ماه و سیارات و ستارگان دیگر بود بررسی کرد. خطوطی که اینک خطوط فراونهوفر نامیده می شوند.

تلاش های بیشتر توسط دو یا چند دانشمند بزرگ آلمانی قرن ۱۹ به اسامی گوستاو کارشهوف و روبرت بونزن سرانجام معنای این خطوط را بیان کردند. آنها به درستی حدس زدند که این خطوط باید نماینده ی عناصری باشند که در جو خورشید وجود دارند. از فاصله ی ۱۵۰ میلیون کیلومتری نور توانسته اثر انگشت اجزای تشکیل دهنده خورشید را در خود حفظ کند و به ما انتقال دهد. کشف کارشهوف و بونزن کاملا تجربی بود. آنها دیده بودند وقتی روی زمین گازی داغ می شود مثل یک قطعه فلز داغ نمی درخشد بلکه نوری به رنگ خاص منتشر می کند و نکته جالب اینجاست که رنگ، مربوط به نوع ترکیب شیمیایی گاز است نه دمای آن. یعنی هر ترکیب شیمیایی نوری خاص خود دارد. مثلا عنصر استرونسیم به رنگ قرمز زیبایی می سوزد، سدیم زرد تند و مس به رنگ زمردی می سوزد.

در اوایل قرن نوزدهم دانشمند آلمانی ژوزف فراونهوفر 574 خط تیره را در طیف خورشید نشان داد. خطوط عمودی که در این تصویر می بنیم همان خطوط فراونهوفر هستند.

در اوایل قرن نوزدهم دانشمند آلمانی ژوزف فراونهوفر ۵۷۴ خط تیره را در طیف خورشید نشان داد. خطوط عمودی که در این تصویر می بنیم همان خطوط فراونهوفر هستند.

دو دانشمند کارشهوف و بونزن متوجه شدند که خطوط سیاه و غایب طیف نور خورشید دقیقا منطبق بر رنگ های ناشی از سوختن برخی از عناصر مشخص هستند. مثلا دو خط سیاه و غایب طیف نور خورشید دقیقا منطبق بر رنگ های ناشی از سوختن برخی از عناصر مشخص هستند. مثلا دو خط سیاه در قسمت زرد رنگ نور خورشید وجود دارند که دقیقا بر دو خط زرد رنگ ناشی از بخار داغ سدیم منطبق هستند. شگفت اینکه این دو دانشمند، نظری در خصوص علت خاصیت عناصر نداشتند؛ اما این هم نکته ای نبود که به کارشان خللی وارد کند. در اوایل قرن بیستم بود که دلیل این واکنش عجیب عناصر کشف شد. جواب سوال در مکانیک کوانتومی نهفته بود، و کار طیف نمایی فیزیکدانان ها و شیمدان هایی مثل کارشهوف و بونزن عامل برانگیزنده ی بزرگی در توسعه ی نظریه کوانتوم بود.

عناصر وقتی نوری را جذب و گسیل می کنند که مدار گردش الکترون های اطراف هسته ی آنها ارتقا یابد. کلید دستیابی به نظریه ی کوانتوم این بود که الکترون ها جایی در اطراف هسته(مثل سیاراتی که به دور ستارگان می گردند) حضور ندارند بلکه در محل خاصی به نام مدار جای می گیرند. به این دلیل که الکترون ها همیشه مشابه ذرات ریز ماده رفتار نمی کنند بلکه خواص موجی نیز دارند و این امر مکان های اطراف هسته را که می توانند در آنها حضور یابند محدود می کند. وقتی الکترونی نور جذب می کند به مداری دیگر که دارای انرژی بیشتری است صعود می کند و وقتی از مداری بالاتر به مدار پایین تر سقوط می کند انرژی جذب شده را به شکل نور آزاد می کند. تفاوت انرژی مدارهای بالاتر و پایین تر باید دقیقا معادل انرژی نور جذب شده یا گسیل شده باشد.

با این همه نظریه کوانتوم می گوید که نور همیشه رفتار موجی ندارد. مثل الکترون ها نور می تواند هم موج و هم مانندی روی از ذرات رفتار کند- ذراتی موسوم به فوتون. مطلب همین جاست: فوتون انرژی خاص با رنگ نور است، لذا فوتون های قرمز انرژی کمتری از فوتون های زرد دارند و فوتون های زرد کم انرزی تر از فوتون های آبی هستند. از آنجا که در هر عنصری الکترون ها در مدارهای خاصی به دور هسته می چرخند پس هر عنصر قادر به جذب فوتون های خاصی برای ارتقا به مدارهای با انرژی بیشتر است. برعکس، وقتی الکترون ها از مدارهای دارای انرژی بالاتر به مدارهای پایین تر سقوط می کنند فوتون های دارای انرژی خاصی را که مربوط به رنگ خاصی است منتشر می کنند. با دانستن این نکات گویی می توانیم ساختار اتم ها را به خوبی مشاهده کنیم.

رده بندی انواع ستارگان

رده بندی انواع ستارگان

وقتی به طیف نور خورشید نگاه کنیم صدها خط می بینیم که هر یک با حضور عنصر خاصی در اتمسفر خورشید که در آن بخش از طیف را جذب می کند ارتباط دارند، از سدیم در بخش زرد طیف گرفته تا آهن و منیزیم و هیدروژن در خط آلفای بخش قرمز طیف، اثر حضور عناصر در طیف نور خورشید ثبت شده است. پس با نگاه کردن به این خطوط و تجزیه و تحلیل دقیق آنها می توان فهمید که چه عناصری در خورشید وجود دارد.

لازم به ذکر است که با کاربرد این شیوه در مورد سایر ستارگان کیهان نیز می توان به عناصر تشکیل دهنده ی آنها پی برد. بسیار جالب است که صرفا با بررسی طیف نور ستارگانی بس دور می توانیم مواد تشکیل دهنده ی آنها را کاملا بشناسیم. این مطالعات طیف نمایی مطلبی که منطق علمی به ما گفته بود را تایید می کنند- اینکه در سراسر کیهان به هر جا بنگریم فقط همان عناصری که در زمین هستند- حضور دارند. پس روشن است که ما به معنای واقعی با کل کیهان ارتباطی نیرومد داریم- با میلیاردها ستاره ای که در میلیاردهها میلیارد کهکشان وجود دارند- چون ما نیز از عناصر و گرد و غبار ستاره ای ساخته شده ایم!

نویسنده: سمیر الله وردی / سایت علمی بیگ بنگ

منابع بیشتر: universetoday.com , bluffton.edu

Wonders of a universeBrian Cox , Andrew Cohen

ستارگان از چه موادی ساخته شده اند؟, ۵٫۰ out of 5 formed on 7 ratings

توجه : هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر نام ‘سایت علمی بیگ بنگ’ و لینک به این مقاله غیر قانونی و از لحاظ اخلاقی غیر انسانی می باشد، لطفا به حقوق مولف احترام بگذارید.

چه تعداد اتم در بدن یک انسان وجود دارد؟

بیگ بنگ: الان زمان درخشش شماست. شما چند دقیقه آخر را مشغول ست کردن لباستان، در دست گرفتن میکروفن و رفتن به روی مرکز صحنه ای کردید که تمامی نورها به آن جا متمرکز شده و در شادی و خنده طرفداران شما، غوطه ­ور می­باشد. شما یک ستاره­ اید. و هیچ اهمیتی ندارد که شما می­ توانید بازیگری کنید، برقصید و یا آواز بخوانید و یا حتی اجرایی را در برنامه امریکن آیدل انجام می­ دهید. همچنان شما یک ستاره­ اید؛ در حقیقت، همه ­ی ما ستاره هستیم.

6986aa79845e172fa3ce55a46b3d524cبه گزارش بیگ بنگ،  تقریبا هر اتم موجود در بدن انسان توسط یک ستاره، میلیاردها سال پیش تشکیل شده است. با سوختن، منفجر شدن و سرانجام مرگ ستاره­ ها، آن­ها عناصر اصلی را که امروزه در همه چیز از سنگ­ها و ساختمان­ها گرفته تا انسان­ها و پروانه­ ها را به وجود آوردند. هیدروژن و دیگر عناصر سبک وزن، استثناهای این روند تولید عناصر بر پایه مرگ یک ستاره­ ها هستند و اینگونه تصور می­ شود که آنها حتی زودتر تشکیل شده ­اند، در همان نخستین لحظه­ های به وجود آمدن کیهان.

در آخر، همه ­ی ما از قطعه ­های ماده بنیادی مشابه ­ای به نام اتم ساخته شده ­ایم. هر اتم شامل سه ذره زیر اتمی کوچک می­باشد—پروتون­ها، نوترون­ها و الکترون­ها. در مرکز اتم، پروتون­ها و نوترون­ها در کنار هم قرار گرفته تا تشکیل هسته را بدهند، و الکترون­ها به دور هسته به سرعت حرکت می­کنند به طوریکه می­توان آن­ها را همانند سیاراتی بسیار کوچک در نظر گرفت که به دور خورشید کوچک خود می­چرخند.

iloveuselessknowledge_2014-08-19_16-06-07انسانی با وزن ۱۵۴ پوند (۷۰ کیلوگرم) دربردارنده ۷ میلیارد میلیارد میلیارد اتم می­باشد، که این رقم برابر است با عدد ۷ با ۲۷ صفر در مقابلش! بدن انسان از انواع مختلفی از اتم ها تشکیل شده است—که روی هم رفته یک شخص به تعداد کمی از آنها آشنایی دارد. از این اتم­ها، سه نوع سهم بیشتری را دارند. ۹۹ درصد اتم های تشکیل دهنده بدن انسان را می­توان در مقادیر زیر تقسیم بندی کرد: ۶۵% هیدروژن، ۲۴% اکسیژن و ۱۰% کربن. یک درصد باقیمانده شامل عناصر کم مقدار مانند زیرکونیوم، رادیوم، بور، مس و سرب می­باشد.

علی­رغم تعداد زیاد اتم­ها در بدن انسان، ما هنوز فضای خالی زیادی در بدن خود داریم. اگر تمامی این فضای خالی بدن فشرده و جمع می شد، بدن ما بسیار بسیار کوچک می­شد. ذهن­تان منفجر می­شود اگر دریابید که ستارها و سیارات و هر چیزی که در درون آنها می­باشند من جمله انسان­ها، تنها ۴ درصد از جرم جهان شناخته شده را تشکیل می­دهند. بقیه آن به باور دانشمندان از ماده تاریک و انرژی تاریک تشکیل شده است که در حال حاضر به خوبی شناخته و درک نشده ­اند.

ترجمه: سعید غفاری/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: howstuffworks.com

چه تعداد اتم در بدن یک انسان وجود دارد؟, ۵٫۰ out of 5 formed on 12 ratings

توجه : هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر نام ‘سایت علمی بیگ بنگ’ و لینک به این مقاله غیر قانونی و از لحاظ اخلاقی غیر انسانی می باشد، لطفا به حقوق مولف احترام بگذارید.