بایگانی دسته بندی ها: آسیا سی

اولین فضانوردی که در فضا راهمپایی کرد فوت کرد!

اولین فضانوردی که در فضا راهمپایی کرد فوت کرد!

در این مطلب در خصوص خبر در گذشت اولین فضانوردی که در فضا به صورت معلق ماند و فضا را پیمود سخن خواهیم گفت و ایشان را معرفی خواهیم کرد. در ادامه با ما باشید.

الکسی لئونوف (Alexei Leonov)، فضانورد روسی و نخستین انسانی که اقدام به راهپیمایی در فضا کرد، پس از یک دوره طولانی مبارزه با بیماری در سن ۸۵ سالگی از دنیا رفت.

لئونوف سال ۱۹۶۵ از فضاپیمای خود بیرون آمد و با معلق شدن در فضا به مدت بیش از ۱۲ دقیقه نام خود را در تاریخ ثبت کرد. این اقدام جسورانه نزدیک بود به قیمت جان او تمام شود چون لباس فضانوردی او حین راهپیمایی فضایی باد کرده بود و او نمی توانست خود را درون فضاپیما بگنجاند.

اولین فضانوردی که در فضا راهمپایی کرد فوت کرد!

الکسی لئونوف پس از اتمام راهپیمایی در فضا در مورد زیبایی وصف ناشدنی تماشای زمین زیر پاهای خود حین وضعیت بی وزنی بیان کرد:

«نمی توانید این موضوع را درک کنید؛ فقط در صورتی که آنجا باشید می توانید عظمتش را بفهمید. تمام چیزهایی که شما را احاطه کرده اند ابعاد بسیار بزرگی دارند.»

لئونوف ۱۰ سال بعد در اولین ماموریت فضایی مشترک بین آمریکا و شوروی و همچنین نخستین همکاری فضایی بین المللی، در پروژه آپولو-سایوز نقش موثری ایفا کرد. در این ماموریت فضاپیمای آمریکایی آپولو و فضاپیمای روسی سایوز در مدار زمین به هم متصل شده و فضانوردان آنها با هم عملیات مشترک انجام دادند.

لئونوف می توانست به عنوان اولین فضانورد شوروی قدم بر ماه بگذارد اما این ماموریت کنسل شد. او پس از پایان دوره همکاری خود با برنامه فضایی شوروی، وارد کسب و کار خصوصی و دنیای سیاست شد.

وی در نویسندگی هم تبحر داشت و چند کتاب در زمینه های علمی و بیوگرافی به رشته تحریر در آورده. لئونوف در نقاشی هم دستی داشت و از آثار او در تمبرهای دوران شوروی سابق استفاده شده است.

گوشت استیک گاو در فضا با پرینتر سه بعدی تولید شد!

گوشت استیک گاو در فضا با پرینتر سه بعدی تولید شد!

در این مطلب به جزئیات خبر مربوط به تولید گوشت استیک گاو در فضا خواهیم پرداخت. این خبر این روز ها در سایت های فضانوردی جهانی بسیار فراگیر شده و نظر بسیاری را به خود جلب کرده است. در ادامه با ما باشید.

تولید گوشت از این به بعد تنها به قلمروی زمین محدود نخواهد بود چرا که برای نخستین بار در ایستگاه فضایی به شکل مصنوعی کشت شده است.

کمپانی Aleph Farm که در زمینه تولید گوشت مصنوعی سابقه دارد، یک پرینتر زیستی سه بعدی ساخت روسیه را به ایستگاه فضایی بین المللی منتقل کرده و با استفاده از آن استیک گوشت گاو تولید کرده است. بیو پرینت فرایندی است که طی آن مواد زیستی نظیر سلول های حیوانی با فاکتورهای رشد و جوهر زیستی ترکیب شده و در قالب ساختار لایه ای چاپ می شود.

گوشت استیک گاو در فضا با پرینتر سه بعدی تولید شد!

تکنیک این شرکت فرایند بازتولید بافت ماهیچه را در شرایط مصنوعی بازسازی می کند. خوشبختانه در فضا به خاطر کاهش چشمگیر نیروی گرانش می توان فرایند پرینت را هر طرف انجام داد و در نتیجه سرعت انجام فرایند بیشتر می شود.

علی رغم این موفقیت هنوز با تولید انبوه گوشت مصنوعی بدین روش فاصله زیادی داریم اما کمپانی Aleph Farm قصد دارد با ساخت مزارع زیستی بزرگ به تولید انبوه این ماده غذایی بپردازد.

این پروژه می تواند به داد فضانوردانی برسد که از مصرف غذاهای از پیش آماده شده برای چندین ماه خسته شده اند. مصرف گوشت قرمز همچنین از تحلیل ماهیچه های این افراد در سفرهای طولانی جلوگیری کند.

به باور بسیاری از کارشناسان تولید گوشت طبیعی به خاطر  مصرف چشمگیر آب و منابع غذایی گسترده (برای تغذیه دام ها) و همچنین تولید گازهای گلخانه ای در حجم بالا، یکی از دلایل گرمایش زمین و از بین رفتن منابع است. همین عامل باعث شده سازمان های بین المللی نظیر «کمیسیون EAT-Lancet» در پی ترویج رژیم های غذایی با حداقل گوشت باشند. تولید این ماده به شکل مصنوعی نیز به خاطر حداقل منابع به حل مشکل کمک کرده و دسترسی شهروندان کشورهای توسعه نیافته به این ماده غذایی را آسانتر کند.

هابل ادغام دو کهکشان را به تصویر کشید!

هابل ادغام دو کهکشان را به تصویر کشید!

در این مطلب به بررسی جزئیات مربوط به ادغام دو کهکشان و ثبت آن توسط تلسکوپ هابل خواهیم پرداخت.

تکلسکوپ مشهور هابل ادغام دو کهکشان و برخورد شدید آن ها را به تصویر کشیده است. ادغام این دو کهکشان که در مراحل پایانی به سر می برد، به خاطر برخی شباهت‌ها به یکی از هیولاهای نفرین شده یونان باستان، «مدوسا» نامگذاری شده است.

مدوسا ۱۳۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی دب اکبر واقع شده است. فرایند ادغام از زمانی شروع شد که کهکشان بزرگتر با سیستم کوچکتر غنی از گازی برخورد کرده و آن را بلعید که در نتیجه به پرتاب غبار و گاز به بیرون منجر شده است. پخش همین جریان های غبار در فضا باعث شد که منجمان نام اسطوره مذکور را برای این ادغام انتخاب کنند، چرا که توده های قرمز آن شبیه مارهایی است که روی سر مدوسا سبز شده بود.

مدوسا زنی فوق العاده جذاب و دلفریب بود اما پس از ارتباط با «پوزیدون»، خدای دریا توسط «آتنا»، الهه نگهبان نفرین شده و موهایش به مارهای سمی تبدیل شد. پس از این نفرین ابدی هرکس که به چشمان خونین مدوسا می نگریست به سنگ تبدیل می شد. در نهایت «پرسئوس»، پسر زئوس به لطف سپر آینه‌ای سر مدوسا را تن جدا کرده و اندورمده را از چنگ پوزیدون نجات داد.

افزون بر این ادغام مدوسا هم مثل هیولای یونانی چشمی غیرعادی دارد با این تفاوت که نگریستن به آن شما را به سنگ تبدیل نمی کند بلکه در قالب کانون زایش ستاره‌ای، گاز و غبار را تا حد زیادی متراکم کرده و به ستاره های جدید تبدیل می کند.

یکی از نکات جالب توجه این است که گازهای جاری در چشم ادغام مدوسا با دمای ۲۷ درجه سلسیوس بسیار داغ تر از نقاط مشابه در کهکشان های دیگر هستند. این دمای بالا با افزایش دمای توده های غبار مجاور سبب درخشش آنها در طول موج های فرو سرخ کوتاه یا همان رنگ های قرمز می شود.

عکس یادگاری ۹ نفره ی فضانوردان +تصویر و جزئیات

عکس 9 نفری فضانوردان در ایستگاه فضایی بین المللی!

چند روز پیش، ۹ فضانورد ساکن ایستگاه فضایی بین المللی در گوشه ای از این آزمایشگاه گَردان جمع شدند تا عکسی دوست داشتنی را ثبت کردند.

عکس 9 نفری فضانوردان در ایستگاه فضایی بین المللی!

ایستگاه فضایی بین المللی در حالت عادی میزبان گروهی شش نفره از فضانوردان است اما این هفته پر ازدحام تر از هر زمان دیگری شده که علت نیز تغییر تیم مدیریتی حاضر در آن است. الکسی اوچنین فضانورد روسی و فرمانده کنونی ایستگاه روز گذشته این پست را به لوکا پارمیتانو واگذار کرد.

در ردیف پایینی این تصویر، اوچنین در گوشه سمت چپ مشاهده می شود و بعد از او پارمیتانو (که به صورت وارونه در هوا شناور است)، هاگ، المنصوری، میر و اسکریپوچیکا قرار دارند. در ردیف بالایی نیز کریستینا کاچ، اندرو مورگان هوور به همراه الکساندر اسکورتسو روس دیده می شوند.

تی شرت سبز رنگی که تمام این افراد بر تن دارند به گروه فضایی مشترکشان موسوم به Kryk Chayky یا فریاد مرغ دریایی است.

پارمیتانو، هاگ و اوچنین در هفته ای که گذشت تولدشان را جشن گرفتند و کاچ نیز دویستمین روز حضورش در این ایستگاه را پشت سر گذاشت. در فوریه ۲۰۲۰ که او عازم زمین می شود رکورد طولانی ترین حضور یک زن در ایستگاه فضایی بین المللی را به نام خود جاودان خواهد کرد.

لازم به ذکر است که این بیشترین تعداد افراد حاضر در ایستگاه فضایی بین المللی از زمان راه اندازی اش نیست و قبل تر نیز در ماموریت های تحویل آذوقه و تغییر مدیریت، تعداد افراد به ۱۳ نفر هم رسیده است.

نخستین تصویر ثبت شده از یک سیاه چاله واقعی

تصویر واقعی سیاه چاله

در این مطلب با ما همراه باشید تا نخستین تصویر واقعی که از یک سیاه چاله ثبت گردیده است مشاهده نمایید و همچنین توضیحات و جزئیات مروبط به این تصویر را مطالعه کنید.

انتشار نخستین عکس مستقیم از افق رویداد (Event Horizon) یک سیاه چاله، واقعا گام بزرگی در علم ستاره‌شناسی محسوب می شود. البته این کار، بسیار سخت و دشوار صورت گرفته و تصویر بدست آمده، وضوح نسبتا پایینی داشته است.

به هر حال، مطمئنا تکنیک‌ها و تکنولوژی‌های موجود، اصلاح خواهند شد و در زمان های آتی ناظر تصاویر مستقیم با وضوح بالاتری از سیاه چاله‌ها خواهیم بود. حالا شبیه‌سازی جدیدی از سوی ناسا، به ما نشان می‌دهد که احتمالا انتظار دیدن چه چیزهایی را در تصاویر باکیفیت یک سیاه چاله فوق‌سنگین باید داشته باشیم.

سیاه چاله‌های فوق‌سنگین، در مرکز کهکشان‌های بزرگ قرار دارند. اما اینکه این اجرام، چگونه در این نقاط قرار می‌گیرن، هنوز یک راز است. در واقع، یکی از بزرگ‌ترین سوالات کیهان‌شناسی این است که آیا اول سیاه چاله‌های مرکز کهکشان وجود داشته‌اند یا خود کهکشان؟

چیزی که الان می‌دانیم این است که آنها واقعا بزرگ هستند؛ به صورتی که وزن آنها میلیون‌ها یا میلیاردها بار سنگین‌تر از خورشید است. و البته می‌دانیم که آنها می‌توانند تشکیل ستاره‌ها را کنترل نمایند؛ و یا زمانیکه بیدار می‌شوند و شروع به تغذیه می‌کنند، می‌توانند تبدیل به درخشان‌ترین اجرام کیهان شوند. ما همچنین در طول دهه‌های گذشته، به برخی از رفتارهای عجیب آنها پی برده‌ایم.

تصویر واقعی سیاه چاله

بد نیست بدانید که اولین تصویر شبیه‌سازی شده از یک سیاه چاله، در سال ۱۹۶۰ با استفاده از یک کامپیوتر IBM 7040 بدست آمد و طرح کلی آن نیز در سال ۱۹۷۸ توسط یک متخصص فیزیک نجومی به نام Jean-Pierre Luminet کشیده شد، که هنوز شباهت زیادی به شبیه‌سازی ناسا دارد.

شما می توانید در هر دوشنبه که یاد شده است، یک دایره سیاه را در مرکز ببینید. این دایره، همان افق رویداد سیاه چاله است که تابش‌های الکترومغناطیسی مانند نور، امواج رادیویی، اشعه‌های X و غیره، به علت گرانش بسیار بالای سیاه چاله، امکان فرار از آن را ندارند.

در میان سیاه چاله، دیسک چرخانی از مواد وجود دارد که به دور آن می‌چرخند. به علت اصطکاک به وجود آمده در این قسمت، چنان تابشی ایجاد می‌شود که ما قادر به شناسایی آن از طریق تلسکوپ‌های خود هستیم.

شما در شبیه‌سازی مذکور می‌توانید حلقه فوتون را که یک حلقه کامل نور در اطراف افق رویداد است، مشاهده کنید. ضمن اینکه می‌توانید ربایش وسیع و گسترده نور را در ناحیه اطراف سیاه چاله ببینید. در این ناحیه با وجود اینکه بیرون از افق رویداد قرار دارد، به علت گرانش قوی سیاه چاله، فضازمان چنان خمیده می‌شود که مسیر همه نورها، به داخل سیاه چاله منحرف می‌گردد.

همانطور که ملاحظه می‌کنید، یک طرف دیسک چرخان، از طرف دیگر آن درخشان‌تر است. این اثر، پرتوتابی نسبیتی (Relativistic Beaming) نامیده می‌شود و در واقع به خاطر چرخش دیسک ایجاد می‌گردد. آن قسمت از دیسک که به سمت ما حرکت می‌کند، روشن‌تر است، چراکه با سرعتی نزدیک به سرعت نور حرکت می‌کند. این حرکت، تغییری در فرکانس نور ایجاد می‌کند که به آن اثر دوپلر (Doppler Effect) گفته می‌شود. بنابراین، آن طرف دیسک که از ما دور می‌شود، تاریک‌تر خواهد بود.

Luminet، سال گذشته در مقاله‌ای نوشته بود که دقیقا همین عدم تقارن شدید در درخشندگی ظاهری یک سیاه چاله است که مشخصه اصلی آن به حساب می‌آید. سیاه چاله، تنها جرم آسمانی است که می‌تواند به بخش‌هایی از دیسک چرخان داخل خود، سرعت چرخشی نزدیک به سرعت نور بدهد و یک اثر دوپلر بسیار قوی ایجاد کند.

شبیه‌سازی‌هایی مانند این، می‌توانند به ما کمک کنند تا فیزیک سیاه چاله‌های فوق‌سنگین را درک کنیم و همچنین همه چیزهایی را که باید در هنگام نگاه کردن به تصویر *M87 بدانیم، در اختیار ما قرار دهند.

تصویر ثبت شده از بهمن عظیم در سیاره مریخ!

تصویر ثبت شده از بهمن عظیم در سیاره مریخ!

در این مطلب برای شما دوستان تصویر و جزئیات مربوط به بهمن مریخی را شرح خواهیم داد. در ادامه ی این مطلب با ما همراه باشید.

مریخ سیاره است با تناژ رنگی قهوه ای و نارنجی که در آندهانه‌های آتش‌فشانی و کوه‌ها و تپه‌های فراوان وجود دارد. با نگاه به مناطق دیگر این سیاره می‌توان صخره‌های زیادی را هم مشاهده کرد که مناظری متفاوت در آن خلق می‌کنند. یکی از عکس‌های اخیر ناسا از سیاره سرخ، به راه افتادن نوعی بهمن مریخی را روی این صخره‌ها به وضوح تصویر می‌کند.

تصویر ثبت شده از بهمن عظیم در سیاره مریخ!

برعکس بهمن‌های برفی سفیدی که روی زمین می‌بینیم، بهمن در سیاره ی مریخ به رنگ قهوه‌ای تیره است و نشان از مناظر پر غبار این سیاره دارد. تصویر نام برده شده به وسیله ی مدارگرد مریخی ناسا (MRO) در تاریخ ۸ خرداد (۲۹ می) ثبت شده است اما زمان انتشار آن با کمی تاخیر هم اکنون است.

طبق تحلیل‌های ناسا انفجار پر گرد و غبار مشهود در تصویر نتیجه به پایین لغزیدن همزمان یخ و سنگ از ارتفاع بیش از ۵۰۰ متری است. در واقع هنگام فرا رسیدن بهار در این بخش از مریخ، گرما سنگ‌های پوشیده شده از برف را گرم می‌کند و باعث ناپایدار شدن یخ و سرازیر شدن این مجموعه به شکل بهمن می‌شود.

در تصویر قادر هستیم یخ و برف را با غباری که اطرافشان را فراگرفته مشاهده کنیم. این نخستین باری نیست که ناسا از بهمن مریخی تویری را ثبت کرده است. با این حال هیچ یک از آن‌ها این پدیده را به آشگاری و میزان کیفیت عکس جدید، به تصویر نکشیده اند.

برای مثال در اکتبر ۲۰۱۵ ناسا عکسی از بهمن در مریخ منتشر کرده بود و برخلاف عکس اخیر یک پدیده برفی و سفید را نشان می‌دهد که شباهت زیادی به تجربه ما زمینی‌ها از بهمن دارد.

تصاویر خیره کننده جدید هابل از سیاره زحل!

سیاره زحل

تلسکوپ فضایی سالانه عکس هایی جدید و جالب با اطلاعاتی تازه از زحل برای ما انسان ها ثبت کرده است که در ادامه جزئیات مربوط به این مجموعه جدید تصاویر و سیاره زحل خواهیم پرداخت. با ما در ادامه ی این مطلب همراه باشید.

هابل هر ساله و زمانی که زمین به نزدیک‌ترین فاصله خود با زحل یعنی حدود ۱.۳۶ میلیارد کیلومتری آن می‌رسد عکس برداری از این غول گازی را آغاز می‌کند. دانشمندان مشخصا به آب و هوای زحل و تغییرات این سیاره طی زمان علاقه‌مند هستند.

این تصویر یکی از بهتری تصاویر ثبت شده از زحل غول پیکر گازی است. جزئیات جالب توجهی از حلقه های زحل، اتمسفر گازی و ساختار شش ضلعی آن در نواحی قطب شمال مشاهده می‌شود.

سیاره زحل

علاوه بر این ناسا با ترکیب تعدادی از عکس‌های ثبت شده توسط هابل، ویدیوی کوتاهی ساخته که در آن ۵ قمر این سیاره را که در مدار آن می‌چرخند نشان می‌دهد. زحل علاوه بر این ۵ قمر، ۵۷ قمر دیگر هم دارد و تعداد زیادی قمر کوچک هم در حلقه‌های اطراف آن وجود دارند.

تقریبا دو سال پیش دانشمندان ماموریت فضاپیمای کاسینی را که برای بررسی این سیاره به سمت آن فرستاده شده بود خاتمه دادند. اما داده‌های به دست آمده از این فضاپیما اطلاعات زیادی در اختیار دانشمندان قرار داد. مثلا این احتمال که شاید حلقه های زحل تنها قدمتی در حدود ۱۰۰ میلیون سال داشته باشند و در هر ثانیه هزاران کیلوگرم ماده به سمت سطح سیاره پرتاب کنند از جمله دستاوردهای دانشمندان بوده که با بررسی داده‌های کاسینی به دست آمده است.

جزئیاتی تازه از علت انقراض دایناسورها!

جزئیاتی تازه از علت انقراض دایناسورها!

دایناسور ها بعد از برخورد شهاب سنگی عظیم با شبه جزیره ای در مکزیک به نام یوکاتان منقرض شده اند. البته طبق تحقیقات زمین تنها برخورد عامل انقراض نبوده است و اثرات و وقایع پس از این برخورد نیز منجر به این انقراض و تغییرات شده است. دانشمندان با تحقیق و مطالعه بر روی سنگ های دهانه برخوردی شهاب سنگ افزون بر تأیید نظریه شهاب سنگ، جزئیات جدیدی از این اتفاق ویرانگر را نیز منتشر کرده اند.

«Sean Gulick» از محققان موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تگزاس که سال ۲۰۱۶ حفاری هایی را در دهانه برخوردی شهاب سنگ در شبه جزیره یوکاتان انجام داده اعتقاد دارد تمامی دایناسورها بعد از برخورد شهاب سنگ از میان نرفتند: 

«با بررسی دهانه برخوردی توانستیم اتفاقاتی که پس از برخورد شهاب سنگ افتاده بودند را درک کنیم. این منطقه همانند یک شاهد عینی اتفاقات را برای ما بازگو کرد.»

دقایقی قبل از برخورد شهاب سنگ آسمان پر از سنگ های داغ و آتشین شده وسپس بعد از برخورد نیز سونامی های ویران کننده و سرانجام یخبندان گسترده دایناسورها را از روی زمین منقرض کرده است. زمانی پس از برخورد شهاب سنگ درختان شروع به آتش گرفتن کرده اند اما به راه افتادن سونامی منجر به خاموش شدن سریع آنها شده است.

برخورد شهاب سنگی به قطر ۱۰ کیلومتر با زمین، نیرویی به اندازه ۱۰ میلیارد بمب اتمی به کار رفته در زمان جنگ جهانی دوم آزاد کرد و بزرگ ترین دهانه برخوردی روی زمین یعنی دهانه چیکشلوب (Chicxulub) به قطر ۱۸۰ کیلومتر و عمق ۲۰ کیلومتر را ایجاد کرد.

جزئیاتی تازه از علت انقراض دایناسورها!

نکته جالب در مورد دهانه برخوردی این است که در سنگ های اطراف محل برخورد مقادیر زیادی سولفور یافت شده اما سنگ های مرکز محل برخورد حاوی سولفور نیستند. این یعنی انفجار ناشی از برخورد شهاب سنگ سولفور موجود در سنگ ها را از بین برده و آنها را در جو آزاد کرده است.

با آزاد شدن مقادیر زیادی سولفور در جو زمین یک سپر از این ماده شیمیایی شکل گرفته و مانع از رسیدن نور خورشید به زمین شده و آنرا سرد کرده است. دایناسورهایی که از برخورد شهاب سنگ جان سالم به در برده بودند به همین دلیل به کام مرگ کشانده شده اند.

«Gulick» می گوید طبیعت ابتدا دایناسورها را سوزانده و بعد با سرما آنها را به کشتن داده است:

«فقط به وسیله اتمسفر می توان چنین انقراض گسترده ای در سطح کره زمین ایجاد کرد. دایناسورها ابتدا سوزانده شدند و بعد یخ زدند.»

پدیده ای در فضا که منجر به ساخت طلا می شود!

پدیده ای در فضا که منجر به ساخت طلا می شود!

در تحقیقات و مشاهدات جدید منجمات پدیده ای جالب مشاهده شده است که مسبب به وجود آمدن طلا و فلزهای سنگین در فضا می شود. در ادامه جزئیات مربوط به این پدیده و تحقیقات آن را مطالعه خواهیم کرد. با ما همراه باشید.

رصدخانه لیزری تداخل‌ سنج امواج گرانشی (LIGO) با رصد برخورد سیاهچاله‌ها به یکدیگر امواج گرانشی را شناسایی می‌کند و البته برای دیدن برخورد سایر اجرام کیهانی هم از آن استفاده می‌شود. مثلا در سال ۲۰۱۷، LIGO موفق شد برای اولین بار ادغام دو ستاره نوترونی با یکدیگر را رصد کند. اکنون تیمی از منجمان بررسی دوباره ای از داده‌های این رخداد عظیم داشته و به یافته‌های جدیدی دست پیدا کرده‌اند.

بر اثر برخورد دو ستاره نوترونی با یکدیگر انفجاری اتفاق می افتد که «کیلونوا» نامیده می شود و نباید با ابرنواختر یا سوپرنوا اشتباه شود. ادغام ستاره‌های نوترونی با هم، مقادیر بزرگی اشعه گاما و امواج الکترومغناطیسی منتشر می‌کند اما این رویه تماما تخریب کننده نیست و در واقع فلزهای سنگین مثل تیتانیوم و طلا هم در آن به وجود می‌آیند.

می‌توان اینطور برداشت کرد که کیلونوا در یک لحظه باعث به پدید آمدن مقادیر عظیمی از فلزهای سنگین می‌شود. منجمان بر این باورند که طلای روی زمین نیز به همین شکل به وجود آمده است.

پدیده ای در فضا که منجر به ساخت طلا می شود!

محققان از زمان مشاهده ادغام ستاره‌های نوترونی در سال ۲۰۱۷ اطلاعات بیشتری در خصوص اینکه یک کیلونوا از روی زمین به چه شکل دیده می‌شود کسب کرده اند و همین موضوع آن‌ها را بر آن داشت تا با نگاهی دوباره به داده‌های قدیمی، کیلونواهایی که پیشتر رخ داده بودند را نیز رصد کنند.

مثلا انفجار عظیمی از اشعه گاما در سال ۲۰۱۶ رخ داد که GRB160821B نام گرفت و بررسی دقیقتر داده‌های آن نشان داده که این انفجار در واقع بر اثر یک کیلونوا اتفاق افتاده بود.

«النورا تروجا» محقق ارشد پژوهش در این رابطه بیان می کند:

رویداد سال ۲۰۱۶ در شروع برایمان جذابیت زیادی داشت به علت اینکه به ما نزدیک بود و می‌ شد آن را با تلسکوپ‌های فضایی همچون هابل ناسا رصد کرد. با این حال مشخصات آن با پیش‌ بینی‌ های ما مطابقت نداشت. انتظار داشتیم که امواج مادون قرمز منتشر شده با گذشت هفته‌ها روشنتر و روشنتر شوند.

با این وجود چنین اتفاقی نیفتاد. ده روز بعد از رویداد مذکور متوجه شدیم که به ندرت سیگنالی باقی مانده است و همه‌مان ناامید شدیم. یک سال بعد از آن LIGO رخداد جدیدی را رصد کرد و باعث شد که ما دوباره به داده‌های قدیمی خودمان با دید جدیدی نگاه کنیم. با این کار فهمیدیم که اتفاق سال ۲۰۱۶ در واقع یک کیلونوا بوده که ما متوجه آن نشده بودیم. داده‌ها تطابق بی‌نظیری داشته و دیتاهای مادون قرمز برای هر دو رویداد درخشندگی و بازه زمانی کاملا یکسانی داشتند.

مزیذ بر برخورد و ادغام ستاره‌های نوترونی، راه‌های دیگری هم برای تشکیل کیلونوا وجود دارد، مثل ادغام یک سیاهچاله با یک ستاره نوترونی. با این حال دانشمندان فکر می‌کنند که در این صورت مشاهداتی که از امواج اشعه ایکس، مادون قرمز، امواج رادیویی و نور مرئی خواهیم داشت متفاوت خواهد بود.

با سوپر کامپیوتر جدید ناسا آشنا شوید!

با سوپر کامپیوتر جدید ناسا آشنا شوید!

در پروژه ی بازگشت به ماه از یک سوپر کامپیوتربه اسم آیتکن در پروژه ایمز استفاده خواهد ش که اخیرا از آن رونمایی شده است. در ادامه ی مطب چزئیات مربوط به آن را بررسی خواهیم کرد.

جزئیات این سوپر رایانه چیست؟

آیتکن (Aitken) از ۴۶۰۸۰ هسته پردازشی و ۲۲۱ ترابایت حافظه برخوردار بوده و محاسبات را با سرعت ۳.۶۹ پتافلاپس انجام می دهد. این توان مدیون پلتفرم محاسباتی SGI 8600 کمپانی HPE که به پردازنده های ۲۴ هسته‌ای نسل دوم اینتل Xeon، سیستم سرمایشی ویژه و فناوری ارتباطی InfiniBand کمپانی Mellanox برای مسائل مربوط به شبکه مجهز شده است.

۱۵۰۰ متخصص در سراسر آمریکا از این سوپر کامپیوتر در پروژه های مختلف نظیر توسعه پهپاد های بهینه و شبیه سازی محیط درونی خورشید استفاده خواهند کرد. با وجود مهمترین ماموریت آیتکن به مدل سازی و شبیه سازی داده های اولیه و همینطور فرود فضاپیمای سرنشین دار ناسا در قطب جنوب ماه است که از آن با عنوان پروژه آرتمیس نام برده می شود.

با سوپر کامپیوتر جدید ناسا آشنا شوید!

پروژه آرتمیس هنوز در مراحل اولیه است و ناسا فعلا سرگرم تحقیق روی کپسول و راکتی که قرار است انسان را به فضا ببرد. یکی از مهمترین قطعات این پازل ماه نشین است که با استفاده از این سوپر کامپیوتر طراحی و توسعه آن سرعت می گیرد.

این سوپر کامپیوتر که نام خود را از فضانوردی آمریکایی به نام «رابرت گرنت آیتکن» وام گرفته، به لطف قرار داشتن در سازه ای با طراحی ماژولار در مصرف انرژی صرفه جویی کرده و شبیه سازی های پیچیده را سریعتر انجام می دهد. خنک کنندگی این سیستم قدرتمند از طریق سامانه تبخیری و فن های قدرتمند انجام می شود.

صرفه جویی در هزینه های ناسا

ناسا برای صرفه جویی در هزینه ها نه تنها سوپر کامپیوتر را در مرکزی با طراحی خاص تعبیه کرده، بلکه با استفاده از یک سیستم بی نیاز از برج‌های سرمایشی، دو میلیون کلیو وات ساعت در مصرف انرژی صرفه جویی کرده که برابر با ذخیره ۳ میلیون گالن آب است.

سوپر کامپیوتر آیتکن که در سیلیکون ولی واقع شده، نخستین مرحله از یک پروژه بزرگتر ۴ ساله است و احتمالا ۱۵ ماژول دیگر برای ذخیره سازی و محاسبات به آن اضافه خواهند شد.