بایگانی دسته بندی ها: آسیا سی

برج میلاد میزبان روز جهانی نجوم

برج میلاد میزبان روز جهانی نجوم

منجمان آماتور سراسر دنیا هر سال در هفته و روز نجوم گرد هم می‌آیند تا مردم را در لذت دیدن زیبایی‌های آسمان سهیم کنند. هر سال روزی از اواسط ماه آوریل تا اواسط ماه می (اواخر فروردین تا اواخر اردیبهشت)، که با تعطیلی آخر هفته مصادف بوده و ماه در حالت تربیع اول باشد به عنوان روز جهانی نجوم انتخاب می‌شود. به همین مناسبت روز نجوم ۹۶ در ایران جمعه ۸اردیبهشت انتخاب شده است. گروه‌های نجومی از سرتاسر کشور در روز نجوم و در هفته‌ منتهی به آن که هفته نجوم نام دارد، برنامه‌های متنوعی برگزار می‌کنند.

مجله نجوم نیز جمعه ۸ اردیبهشت از ساعت ۱۰صبح تا ۲۲با همکاری مجموعه برج میلاد تهران و باشگاه نجوم برج میلاد، برنامه‌های متنوعی را به مناسبت روز جهانی نجوم در برج میلاد تهران با حضور همکاران و اعضای تحریریه‌ مجله نجوم و کارشناسان  باشگاه نجوم برج میلاد برگزار می‌کند. این برنامه‌ها به صورت متمرکز در ساختمان ورودی اصلی و گالری شرقی و گالری غربی برج میلاد برگزار می‌شود.

استاد محمدرضاصیاد در غرفه روز نجوم دربرج میلاد حضور دارند و موضوع تقویم و رویت هلال ماه را بررسی می‌کنند.

برنامه‌هایی که برای این روز در نظر گرفته شده است شامل سخنرانی‌هایی با موضوعات مختلف نجومی، غرفه‌های آموزشی مختلف و نمایش اسلایدهایی از عکس‌های عکاسان برتر آسمان شب است. در طول این برنامه هم ‌ابزارهایی برای رصد برخی سیارات منظومه‌ شمسی در شب، در محوطه برج قرار دارد. رادیو نجوم نیز با اجرای احسان مهرجو در محوطه برج به گوش می‌رسد.

همچنین در برنامه روز نجوم امسال، پرسش‌های علمی مختلفی مطرح خواهد شد که به افرادی که پاسخ صحیح ارائه کنند، به قید قرعه جوایزی شامل اشتراک مجله نجوم و شرکت در گشت‌های رصدی مجله نجوم اهدا خواهد شد.

برنامه‌های روز جهانی نجوم برای عموم شرکت‌کنندگان آزاد و رایگان است.

عنوان سخنرانی‌ها و اسلایدشوهای روز نجوم به این شرح است:

غرفه‌های حاضر در برنامه روز نجوم برج میلاد:

 

ایستگاه فضایی بین‌المللی میزبان دو فضانورد تازه نفس شد

ایستگاه فضایی بین‌المللی میزبان دو فضانورد تازه نفس شد

پس از شش ساعت پرواز، دو فضانورد از آمریکا و روسیه به خانه‌ی فضایی‌شان رسیدند. جک فیشر از سازمان ملی فضایی و هوانوردی آمریکا (ناسا) و فیودور یورچیخین از سازمان فضایی فدرال روسیه (روسکاسموس) در ساعت ۱۷ و ۴۸ دقیقه روز پنجشنبه ۳۱  فروردین به وقت تهران به ایستگاه فضایی بین‌المللی، جایی که قرار است آزمایش‌های علمی مهمی را دنبال کنند، رسیدند. این دو دانشمند مسافر فضا، در ساعت ۱۱ و ۴۳ دقیقه‌ صبح به وقت تهران با فضاپیمای سایوز ام اس ۰۴ (Soyuz MS-04) از پایگاه بایکونور، در کومودروم قزاقستان، به سوی مقصد رهسپار شدند و پیش از اتصال به ایستگاه فضایی بین‌المللی چهاربار به دور زمین چرخیدند.

این دو فضانورد جدید، به ساکنان قبلی ایستگاه یعنی فرمانده سفر پنجاه و یکم پگی ویتسون از ناسا، مهندس پرواز اولگ نویتسکی از روسکاسموس و توماس پسکی از اسا (سازمان فضایی اروپا) پیوستند. با رسیدن این دو فضانورد تعداد ساکنان ایستگاه فضایی بین‌المللی به پنج نفر افزایش پیدا کرد. اعضای مأموریت سفر پنجاه و یکم، چهار ماه گذشته را به حدود ۲۵۰ پژوهش علمی در حوزه‌هایی همچون زیست‌شناسی، زمین‌شناسی، انسان‌شناسی، علوم فیزیکی و توسعه فن‌آوری پرداخته‌اند.

نویتسکی و پسکی قرار است تا اواسط تیرماه سال جاری در ایستگاه باقی بمانند و فیشر و یورچیخین قرار است تا حدود شهریور ماه در مدار زمین زندگی کنند. اما فرمانده ویتسون قرار است حتی مسافران سفر اکتشافی پنجاه ودوم را هم ملاقات کند.

حالا با افزایش تعداد ساکنان ایستگاه فضایی بین المللی و رسیدن تجهیزات و منابع جدید در دوم اردیبهشت، طیف وسیعی از پژوهش‌های جدید آغاز خواهد شد. از آزمایش‌های بسیار مهم می‌توان به تحقیقات پادتن برای افزایش اثربخشی داروهای شیمیایی در درمان سرطان و یا توسعه روش‌های زیست‌گیاهی و کشاورزی در فضا اشاره کرد.

بیش از ۱۶ سال است که بشر در به‌طور پیوسته در ایستگاه فضایی کار و زندگی می‌کند. دانش بشر در این مأموریت به میزان قابل ملاحظه‌ای رشد کرده و فن‌آوری‌هایش توسعه یافته است، توسعه‌ای که در روی زمین امکان‌پذیر نبود. این پژوهش‌ها در آینده انسان را در فضا و در زمین به توانایی‌ها بیشتر و بینش عمیق‌تری خواهد رساند.

 

رویدادهای رصدی در این هفته

رویدادهای رصدی در این هفته

با شروع نخستین روز اردیبهشت در خدمت شما هستیم با آسمان در این هفته. در این مجموعه که به صورت هفتگی با شما همراه خواهیم بود، ابتدا نگاهی به صورت فلکی هایی می اندازیم که در این شب ها به سادگی در یکی از جهت های جغرافیایی قابل مشاهده هستند و پس از آن رویداد های رصدی هفته را مرور خواهیم کرد، پس با ما در ابتدای هر هفته همراه باشید.

با شروع بهار به آهستگی صورت فلکی های زمستان در افق غربی به خواب فرو می روند تا پس از استراحت چندین ماهه دوباره شاهد درخشش آنها در آسمان باشیم. از معروف ترین این صور فلکی می توان به صورتک شش ضلعی زمستان اشاره کرد، این صورتک متشکل از شش صورت فلکی است که با اتصال پر نور ترین ستاره های این شش نقش نگاره آسمانی، می توان یک شش ضلعی را در آسمان ترسیم کرد. ستاره شباهنگ که پر نور ترین ستاره آسمان شب (پر نور ترین ستاره صورت سگ بزرگ)،  ستاره پای شکارچی (پرنورترین ستاره صورت فلکی شکارچی)، ستاره دبران (پر نور ترین ستاره صورت فلکی گاو نر)، ستاره عیوق (پرنورترین ستاره صورت فلکی ارابه ران)، ستاره پلوکس (pollux) (پرنورترین ستاره صورت فلکی دوپیکر) و آخر ستاره، ستاره پروسیون (procyon) (پرنورترین ستاره صورت فلکی سگ کوچک) شش ستاره تشکیل دهنده این شش ضلعی زمستانه هستند که در این شب های می توانید در سمت غرب آسمان و پس از تاریک شدن آسمان آنها را مشاهده کنید، برخی از صورت فلکی های شش ضلعی زمستان در این موقع از سال با گذشت کمی از شب غروب می کنند و در نقطه مخالف خود، سمت غرب آسمان، جای خود را به صورت فلکی های تازه نفس بهاره و کم کم تابستانه می دهند.

رویداد های رصدی هفته:

۱ اردیبهشت مقارنه مریخ و خوشه پروین ساعت ۲۰:۰۵

۲ اردیبهشت اوج بارش شهابی شلیاقی

۵ اردیبهشت مشاهده هلال آخر ماه رجب ۱۴۳۸هجری قمری

۷ اردیبهشت مشاهده هلال اول ماه شعبان ۱۴۳۸ هجری قمری

۸ اردیبهشت مقارنه ماه و ستاره دبران ساعت ۲۱:۳۰

یکم اردیبهشت مقارنه مریخ و خوشه پروین

شروع رویداد های آسمانی اردیبهشت را از نخستین روز این ماه آغاز می کنیم و با مقارنه مریخ و خوشه پروین

در غروب روز جمعه ۱ اردیبهشت ماه سیاره سرخ رنگ مریخ در کنار خوشه پروین قرار می گیرد. اگر در این شب ها با تاریک شدن آسمان سمت غرب را نگاه کنیم در ارتفاع حدود ۲۰ درجه ای از افق غربی، سیاره سرخ رنگ مریخ را خواهید دید که در سمت راست این سیاره خوشه ستاره ای پروین قرار دارد که آین خوشه را به شکل چند ستاره در کنار یک دیگر قابل مشاهده است. در تاریخ ۱ اردیبهشت فاصله ظارهری سیاره مریخ و خوشه پروین به کمترین حد خود از یک دیگر خواهد رسید، این مقارنه می تواند برای عکاسان سوژه مناسبی باشد که با دوربین های عکاسی خود به سمت این دو جرم آسمانی نشانه بروند.

دوم اردیبهشت اوج بارش شهابی شلیاقی

این بارش یکی از قدیمی ترین بارش های سالیانه است که هر سال در اردیبهشت ماه به اوج فعالیت خود می رسد. اگر در این شب در آسمان های نسبتا تاریک قرار بگیرید می توانید در هر ساعت نعداد قابل توجی شهاب رصد کنید. نرخ ساعتی سمت الراسی یا همان ZHR این بارش از ۲۰ تا ۱۰۰ شهاب متغیر است. مرکز کانون این بارش در صورت فلکی شلیاق یا چنگ رومی قرار دارد که حدود ساعت ۲۳ از افق شرقی سر بر می آورد.

پنجم اردیبهشت مشاهده هلال آخر ماه رجب ۱۴۳۸ هجری قمری

دقایقی قبل از طلوع خورشید روز ۵ اردیبهشت، زمان آن رسیده است که هلال زیبای آخر ماه رجب را رصد کنیم و وداع چند روزه ای با این کمان آسمانی داشته باشیم.

در صبحگاه این روز ساکنان نیمه شرقی و به خصوص ساکنان جنوب شرقی کشور این هلال زیبا را می توانند در ساعت ۶:۱۰ با چشم غیر مسلح در سمت شرق آسمان رویت کنند. کمی کار برای ساکنان نیمه غربی و شمال غرب کشور نسبت به نیمه شرقی سخت تر می شود و باید با دوربین دوچشمی کوچک به جستجوی این هلال بروند.

هفتم اردیبهشت مشاهده هلال اول ماه شعبان ۱۴۳۸ هجری قمری

پس از آن که در صبحگاه روز پنج اردیبهشت، هلال آخر ماه رجب را رصد کردیم حال موعد رصد هلال اول شعبان فرا رسیده است.

پس از غروب خورشید روز ۷ اردیبهشت برای رصد این هلال کافی است بدون هیچ ابزار رصدی به سمت غرب بیاستید و در ارتفاع  ۱۰ درجه ای افق غربی شاهد پدیدار شدن داس مه نو باشید. اگر در زمان رصد از شرایط جوی خوبی برخوردار باشید می توانید کم کم و با تاریک شدن آسمان هلال اول ماه شعبان را رصد کنیم، در غیر صورت باید از ابزار های رصدی استفاده کنید. پیشنهاد می شود اگر از شرایط جوی خوبی برخوردار بودید و توانستید هلال را با چشم غیر مسلح رصد کنید، حتما پس از رصد با چشم غیر مسلح از یک دوربین دوچشمی متوسط (دوربین ۸۰*۲۰) استفاده کنید که جزئیات و عوارض سطحی ماه را به خوبی مشاهده کنید.

هشتم اردیبهشت، مقارنه ماه و ستاره دبران

به دلیل گردش ماه به دور زمین، این گونه به نظر می رسد که ماه در مقابل و یا از کنار سیارات و یا ستارگان پس زمینه آسمان عبور می کند.

در این تاریخ هلال ماه در کناره ستاره سرخ رنگ دبران که پر نور ترین ستاره صورت فلکی گاو نر (ثور) است قرار می گیرد. برای رصد این مقارنه باید منتظر تاریک شدن آسمان باشید که ستارگان در آسمان پدیدار شوند و سپس در سمت غرب هلال زیبای ماه شعبان را خواهید دید که در پایین ستاره سرخ رنگ الدبران  قرار دارد. با گذشت زمان فاصله ظارهری بین ماه و این ستاره کم می شود و سپس در افق غروب می کند. رصدگرانی که در کشور های غربی ایران هستند می توانند شاهد اختفا ستاره دبران در پشت ماه باشند.

 

سیارات دوستاره‌ای زمین‌مانند، میزبانان جدید حیات

سیارات دوستاره‌ای زمین‌مانند، میزبانان جدید حیات

مدلی جدید نشان می‌دهد که سیاراتی در ابعاد زمین که به‌دور دو ستاره گردش می‌کنند، می‌توانند آب را برای مدت طولانی به حالت مایع حفظ کنند. این یافته، نویدبخش امکان ایجاد حیات روی این‌گونه سیاره‌هاست. احتمالا شرایط اقلیمی این نوع سیاراتِ زمین‌مانند متنوع است، و فقط مانند آنچه در فیلم‌های علمی تخیلی «جنگ ستارگان» نشان داده شده است، از نوع بیابانی نیست.

در مقاله‌ای به چاپ رسیده در «ارتباطات طبیعت» (Nature Communications)، محققان مکس پوپ (Max Popp) و سیفراید ایگل (Sigfried Eggl) با استفاده از اطلاعات بدست آمده از ماموریت کپلر،  شبیه‌سازی واقع گرایانه‌ای از گردش یک سیاره فرازمینی به‌دور دو ستاره ایجاد کردند. چنین سیاره‌هایی  را سیارات «دورِ دوتایی» (circumbinary)هم می‌نامند.

ایگل، از دانشمندان آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا در بیانیه‌ای گفت: «تحقیقات ما براساس این واقعیت بوده است که جستجوی سیاراتی که بالقوه قابل سکونت هستند، نیازمند تلاش بسیاری است، بنابراین دانستن مکان احتمالی این سیاره‌ها از قبل، مفید است. ما نشان می‌دهیم تمرکز بر سیارات دوستاره‌ای نتیجه می‌دهد.»

در این تحقیق، مدلی از منظومه کپلر-۳۵ به کار برده شده است. این منظومه دو ستاره زرد دارد که فقط کمی از خورشید ما کم جرم‌ترند، و سیاره گازی غول‌پیکری به‌نام کپلر-b۳۵ به دور آنها می‌گردد. دانشمندان در این بررسی، از غول گازی صرف نظر کردند و سیاره‌ای پرآب در ابعاد زمین را درنظر گرفتند که در بازه‌های زمانی بین ۳۴۱ و ۳۸۰ روز دور دوستاره گردش می‌کند.

مقدار تابشی که سیاره‌ای این چنینی از ستاره‌هایش دریافت می‌کند، به‌شدت به محل قرار گیری‌ آن در مدار و فاصله‌اش از دو ستاره بستگی دارد. تفاوت‌های جزئی می‌تواند سیاره را به گلخانه‌ای مرطوب یا یک گلوله برفی تبدیل کند، اما زیستگاهی مانند زمین هم ممکن است.

سیاره‌ای که در مرز منطقه زیست‌پذیر باشد، ممکن است تغییرات شدیدی در دمای جهانی درطول یک سال داشته باشد، حتی تا چند درجه. چنین سیاره‌ای بخار آب کمی در جو خود دارد، که باعث می‌شود شبیه به بیابانی باشد که اختلاف شدید دما بین روز و شب دارد.

داخل منطقه زیست‌پذیر، اما کمی نزدیکتر به ستاره‌ها، این سیاره خواهد توانست دمای ثابتی را حفظ کند.

پوپ، از دانشگاه پرینستون در نیوجرسی و موسسه هواشناسی مکس پلانک، افزود:«این بدین معناست که منظومه‌های دوستاره‌ای از نوعی که ما مورد بررسی قرار دادیم، با وجود اینکه از نظر مقدار نور دریافتی سیارات فرضی‌شان بسیار متنوع‌اند، نامزدهای بسیار خوبی برای میزبانی سیاره‌های قابل سکونت هستند.»

دانشمندان همچنین کشف کردند که در سیاره‌ای این چنینی، ابرهای کمتری نسبت به زمین وجود خواهد داشت، که جهان جدید را به مکانی ایده آل برای لذت بردن از غروب بی‌نظیرِ دوتایی تبدیل می‌کند.

 

بهترین سیاره فراخورشیدی رصد شده در یک دهه گذشته

بهترین سیاره فراخورشیدی رصد شده در یک دهه گذشته

سیارۀ فراخورشیدی LHS 1140b که وسط کمربند حیات ستارۀ LHS 1140 در صورت فلکی قیطس قرار دارد، اخیراً با کمک روش گذر کشف شد. این سیاره، ده‌ برابر فاصلۀ زمین تا خورشید به ستارۀ خود نزدیکتر است و فقط نصف نوری را که زمین از خورشید دریافت میکند از ستارهاش دریافت میکند. این سیاره هر ۲۷/۴ روز یکبار به دور ستارۀ مادر خود که کوتولهای قرمز سردتر و کوچکتر از خورشید است، میچرخد. همۀ این دلایل دست به دست هم داده‌اند تا این سیاره در صدر لیست بررسی سیارات فراخورشیدی قرار گیرد.

این جهان بیگانه که با نام LHS 1140b شناخته میشود، مانند زمین، سیارهای سنگی است و در وسط کمربند حیات ستارۀ مادر خود قرار گرفته است؛ یعنی به صورت بالقوه میتواند دارای آب مایع در سطح خود باشد. این منظومه در فاصلۀ ۴۰ سال نوری از منظومۀ خورشیدی قرار گرفته است.

جیسون دیتمن (Jason Dittmann)، اخترشناس در مرکز تحقیقات اخترفیزیک اسمیتسونین هاروارد (CfA)، میگوید: «به‌سختی میتوانیم امیدوار باشیم که هدف بهتری برای این جست‌وجوی چالش‌برانگیز، یعنی تلاش برای یافتن شواهدی از حیات در خارج از زمین پیدا کنیم و این بهترین سیارۀ فراخورشیدی رصد شده در ده سال گذشته است.»

قطر سیارۀ LHS 1140b، ۱/۴ برابر زمین است و ۶/۶ برابر زمین جرم دارد؛ به همین علت به آن ابر زمین میگوییم. (برای مقایسه، قطر زمین ۱۲/۷۴۲ کیلومتر و قطر این سیاره ۱۸/۲۲۱ کیلومتر است.) با توجه به قطر و چگالی این سیاره میتوان گفت که احتمالاً از هستۀ آهنی با گوشتۀ سیلیکات منیزیم و اقیانوسهایی از ماگما در سطح ساخته شده است. اگر روزی ستارۀ این سیاره خاموش شود، این اقیانوسهای چند میلیون ساله میتوانند جو سیاره را حفظ و دوباره آن را از آب پر کنند.

علاوه بر وجود آب گام بعدی که میتواند قابل یا غیرقابل سکونت بودن یک سیاره را مشخص کند، بررسی اتمسفر سیاره است. در بررسی اتمسفر به ترکیبات لازم برای ایجاد حیات مثل اکسیژن، دی‌اکسیدکربن و نشانههای وجود حیات مانند متان که موجودات بیولوژیکی آن را تولید میکنند، توجه می‌شود. در بعضی موارد تلسکوپها می‌توانند آن قسمت از نور سیاره را که از اتمسفر عبور میکند، ببُرند و در مورد ترکیبات شیمیایی اتمسفر سیاره اطلاعاتی کسب کنند. اندازه‌گیری دقیق چگالی سیاره در بررسی اتمسفر آن کمک بزرگی است، زیرا بیانگر آن است که اتمسفر سیاره در چه ارتفاعی است و اینکه آن را چه میزان محکم به دور خود نگه داشته است.

در مورد سایر سیارات زمین‌مانند _مثلِ پروکسیما ب که نزدیکترین سیارۀ فراخورشیدی در فاصلۀ ۴/۲ سال نوری از ماست_ عبور سیاره از مقابل ستاره در راستای دید ما نیست، در نتیجه نمیتوان اتمسفر آن را بررسی کرد. اما مدار سیارۀ LHS 1140b در راستای دید ناظر زمینی قرار دارد و با عبور سیاره از مقابل ستاره و تغییر شیب منحنی نوری ستاره میتوان به وجود این سیاره پی برد _که این همان روش گذر است.

جو نازک به آن معناست که نور بیشتری از آن عبور می‌کند، در نتیجه بررسی سیگنالهای مختلف عناصر شیمیایی جو راحتتر است. اما سیارهای با جو ضخیم نشان‌ دهندۀ گرانش قوی سیاره، فشرده شدن جو و کاهش سیگنالهایی است که میتوان ردیابی کرد؛ بااین‌حال، ابرها نیز میتوانند مانع از رسیدن سیگنالها و کاهش قدرت آنها شوند. درمورد سیارۀ LHS 1140b، دانستن جرم آن کمک بزرگی است چون اثرهای ناشی از جرم را میدانیم پس هر تأثیر اضافهای میتواند ناشی از ابرها باشد.

برای اندازه‌گیری چگالی این سیاره ازروش «سرعت شعاعی» استفاده می‌شود که با این شیوه میزان اثر کشش سیاره بر ستارۀ مادر را اندازه‌گیری میکنند. اندازه‌گیری جرم و چگالی سیارات فراخورشیدی آن‌قدر هم آسان نیست؛ مثلاً در مورد منظومۀ ترَپیست-۱ در فاصلۀ ۳۹ سال نوری از زمین، تأثیرات هفت سیاره که به دور یک ستاره میگردند باید حذف شود. تاکنون، چگالی یکی از آنها اندازه‌گیری شده است که نشان میدهد سنگی نیست. از این‌رو، ممکن است بعضی یا همۀ آنها سنگی نباشند.

دلیل دیگری که در بررسی این سیاره باعث شده تا دیتمن و همکارانش به آن علاقه‌مند باشند، ستارۀ مادر این منظومه است که با خورشید ما بسیار متفاوت است. ستارۀ  LHS 1140که با نامهای GJ 3053 و ۲MASS J00445930-1516166 نیز شناخته میشود، کوتولۀ نوع اِم (کوتولۀ سرخ) است و به طور قابل ملاحظهای سردتر  و یک‌پنجم خورشید ماست.

بررسی سیارات فراخورشیدی که به ستارههای درخشان نزدیک هستند، تقریباً سخت است؛ چون نور سیاره در نور ستاره گم میشود، بنابراین در مورد ستارههای سرد و کم‌نور این مشکل وجود ندارد. کوتولههای سفید نوع ام، رایجترین نوع ستاره در کهکشان هستند و اگر نشانههایی از حیات مشاهده شود، به طور فزایندهای احتمال حیات در کهکشان بالا میرود. اما، بعضی از کوتولههای قرمز در اوایل زندگی خود بسیار خشن هستند! تابشهای فرابنفش و ایکسی دارند که میتواند آب مایع را تبخیر و شکل اولیۀ حیات را بر روی این سیاره‌ها از بین ببرد.

گروه تحقیقاتی، تصمیم دارند تا به کمک تلسکوپ فضایی هابل به بررسی جو این سیاره بپردازند و امیدوارند بتوانند با تلسکوپهای جیمز وب، تلسکوپ بزرگ ماژلان و تلسکوپ سی متری اطلاعات بیشتری به دست آورند.در نهایت ممکن است که دانشمندان حیاتی بر روی این سیاره پیدا نکنند، اما این سیاره با مشخصات بسیار خوبی که دارد میتواند اطلاعات بسیاری در مورد سیارات اطراف کوتولههای نوع ام و تکامل آنها در اختیار ما قرار دهد.

 

دانشمندان ناسا در یک قدمی کشف راز میدان مغناطیسی گمشده‌ ماه

دانشمندان ناسا در یک قدمی کشف راز میدان مغناطیسی گمشده‌ ماه

امروزه قمر زمین میدان مغناطیسی ندارد. اما پژوهش‌های تازه‌ای که از سوی دانشمندان منتشر شده است نشان می‌دهد ماه چگونه سه میلیارد سال پیش، میدان مغناطیسی داشته است.
به‌گزارش نجوم، به نقل از وبگاه ناسا، در پی بررسی سنگ‌های مغناطیده (دارای خاصیت مغناطیسی) که در طی مأموریت‌های آپولو به زمین آورده شدند این احتمال مطرح شد که ماه زمانی دارای میدان مغناطیسی بوده است. به‌نظر می‌رسد میدان مغناطیسی ماه حدود یک میلیارد سال دوام آورده است و دست‌کم در یک دوره بزرگی آن به اندازه‌ میدان مغناطیسی اکنون زمین بوده است. پژوهشگران گمان می‌کنند سه میلیارد سال پیش، هسته‌ مرکزی ماه مذاب بوده است و همین امر موجب ایجاد میدان مغناطیسی شده است. اما پیش از این فهم چگونگی تولید و ماندگاری این میدان مغناطیسی ممکن نبود.
برخی پژوهشگران در بررسی‌های مواد-اخترشناسی معتقدند که علت ماندگاری میدان مغناطیسی ماه در آن برهه، بلوری شدن هسته‌ آن است. کوین رایْتر از مؤلفان این پژوهش می‌گوید: «کار ما قیدهای فیزیکی و شیمیایی را با هم ترکیب کرد و به ما کمک کرد بفهمیم که چگونه ماه میدان مغناطیسی به‌دست آورده و آن را نگاه داشته است. این مسأله‌ای دشوار برای هر جرمی در منظومه شمسی است.»

بر پایه‌ این پژوهش، هسته ماه، آهنی-نیکلی بوده و مقادیر ناچیزی گوگرد و کربن داشته است. بنابراین نقطه‌ ذوب آن بالابوده است. در نتیجه به‌نظر می‌رسد بلوری شدن هسته زمانی رخ داده که ماه جوان بوده و حرارتِ رها شده در اثر تبلور نیز موجب بقای میدان مغناطیسی ماه شده که نشانه‌های آن در نمونه‌های باستانی ماه ثبت شده است.

میدان مغناطیسی‌ ثبت شده در نمونه‌های ماه حدود ۳/۱ میلیارد سال سن دارد، اما امروزه غیرفعال است که نشان می‌دهد زمانی جریان حرارت تا حدی کاهش یافته که میدان مغناطیسی از بین رفته است. بر پایه‌ داده‌های به‌دست آمده از لرزه‌نگارها و داده‌های زمین‌شناختی آپولو و  دیگر مأموریت‌ها، ماه شامل هسته‌ بیرونی گداخته‌ مایع و هسته‌ درونی جامدی است. اما پژوهش جدید حاکی از آن است که امروزه به احتمال زیاد قدری جامد و قدری مایع باشد که با داده‌ها نیز سازگار است.
تا قبل از این یافته‌ها، مدل‌سازی هسته‌ ماه معمایی بغرنج بود زیرا به نظر می‌رسید که هسته‌ی آهنی-نیکلی با ترکیبات گوگردی فراوان (و با نقطه‌ی ذوب بسیار پایین) نباید تا همین اواخر از تاریخ ماه بلور شده باشد. بنابراین منشأ جریان‌های گرمایی که برای حفظ میدان مغناطیسی لازم است، معلوم نبود. بدین منظور چندین عامل از قبیل گرمای ناشی از برخوردهای سطح ماه یا نیروهای برشی ناشی از جابه‌جایی صفحات پیشنهاد شده بود، اما اگر منبع حرارت در اثر بلوری شدن هسته‌ بیرونی ماه باشد، آنگاه بسیاری از رویدادهای تاریخ ماه با مشاهدات ما منطبق خواهد شد.

 

بانک اطلاعات صنایع و مشاغل ساختکار

با توسعه صنعت ارتباطات و افزایش رقابت در حوزه اقتصادی سایت ساختکار برای اولین بار مجموعه جامع و کاملی که جوابگوی فعالان این حوزه باشد را ارائه نموده است. این مجموعه در شش بخش تعبیه شده که شامل بانک اطلاعات مشاغل ، نیروی کار، نیازمندی ها ، مناقصات و مزایده ها ، نمایشگاه و بخش تخفیفات می باشد.

کاربران می توانند پس از ثبت نام با پنل کاربری اختصاصی که در اختیار هر کاربر قرار میگیرد نسبت به ساخت کمپین های تبلیغاتی خود و مدیریت آنها اقدام کنند. در این مجموعه کاربران میتوانند به صورت نامحدود به بارگزاری تصاویر ، فایل های ویدئویی و مقالات و کاتالوگ های خود پرداخته ، آنها را ضمیمه کمپین های خود قرار داده و دادهای خود را انتشار دهند.

در بخش بانک اطلاعاتی صاحبان صنایع و مشاغل می توانند اطلاعات صنفی خود را به طور جامع و کامل درج نمایند. ثبت اطلاعات شغلی در گروه مربوطه ، افزودن  لینک وب سایت و شبکه های اجتماعی ، تعریف نقشه ماهواره ای برای مکان کسب و کار ، بار گذاری کاتالوک ها و مقالات ، امکان بارگزاری تصاویر و فایل های ویدئویی مرتبط با نوع فعالیت صنفی و امکان ثبت تخفیفات در مورد خدمات و کالاهای خاص از جمله امکانات این بخش می باشد.

در بخش نیروی کار ، کاربران میتوانند رزومه و سوابق شغلی خود را بارگزاری نموده و آنها را منتشر سازند. امکان بارگزاری تصاویر و فایل های ویدئویی در این بخش نیز وجود دارد. کار فرمایان میتوانند به طور مستقیم با کاربران این بخش در تماس بوده و پیشنهادات خود را ارائه نمایند.

چنانچه کاربران بخواهند مدارک و اسناد مرتبط با  تشریفات اداری خاصی را انتشار دهد در بخش مناقصات و مزایده ها این امکان فراهم خواهد بود .

بخش نیازمندی ها ، این امکان را به کاربران میدهد تا نسبت به ساخت آگهی های خود در بازه های زمانی تعریف شده اقدام کنند.

ارتباط مستقیم با دیگر اعضای سایت و مخاطبین به صورت آنلاین ، درخواست ثبت گروه و زیر گروه جدید ، امکان مشاهده تبلیغات ساخته شده پیش از انتشار ، ارتباط با بخش پشتیبانی سایت از طریق ارسال تیکت ، استفاده از خدمات ویژه سایت و همچنین امکان ثبت درخواست جهت همکاری در حوزه های مختلف از دیگر امکانات این سایت می باشد.

 

بدون هزینه و رایگان می باشد . شما می توانید با ساخت کمپین های نامحدود نسبت به نشر پلکانی تبلیغات خود در محیط وب اقدام نمایید. هر آگهی sakhtkar.com ثبت نام و ساخت  آگهی در سایت

به صورت کاملا هوشمند عمل می نماید و لذا امکان بازدید از صفحات را بسیار بالا می برد. دارای آدرس صفحه منحصر به فردی است که نسبت به جستجوی کلمات در موتورهای جستجو

سایت ساختکار یک آگهی ساز رایگان در زمینه های گوناگون بوده که دارای مجوز و نماد اعتماد الکترونیک از وزارت صنایع و معادن می باشد.

انتشار اولین اطلاعات از منظومه تراپیست توسط کپلر

انتشار اولین اطلاعات از منظومه تراپیست توسط کپلر

تلسکوپ فضایی کپلر ناسا این هفته برای اولین بار داده هایی را از منظومه Trappist-1 منتشر کرده است.

به گزارش دیلی میل، این داده ها از ۷۴ روز مشاهداتی که در نزدیکی این منظومه انجام شده به دست آمده است.

به گزارش آکاایران: این داده ها که نخستین تصویر به دست آمده از این منظومه است نشان دهنده نوسان هایی است که در روشنایی وجود داشته و به دلیل عبور سیارات از مقابل ستاره است.

تراپیست-۱ (TRAPPIST-1) یک ستاره کوتوله فراسرد است که در فاصله ۳۹ سال نوری از زمین قرار دارد. جرم این ستاره کوچک ۸ درصد جرم خورشید بوده و در مقیاس ستاره ای اندکی پرجرم تر از مشتری به شمار می رود. این ستاره در راستای صورت فلکی دلو قرار دارد و بسیار کم سو است.

تیمی از اخترشناسان در انستیتو اخترفیزیک و ژئوفیزیک دانشگاه لی یژ بلژیک با استفاده از تلسکوپ تراپیست در رصدخانه لاسیا واقع در بیابان آتاکامای شیلی به رصد این ستاره و سیارات واقع در مدار آن پرداختند. آنها با استفاده از روش های یافتن سیاره های فراخورشیدی سه سیاره در اندازه زمین را کشف کردند که به دور این ستاره گردش می کنند.

در ۲۲ فوریه ۲۰۱۷ اخترشناسان خبر کشف چهار سیاره دیگر در مدار تراپیست-۱ را اعلام کردند. بدین ترتیب تعداد سیاره ها در مدار این ستاره به هفت سیاره رسید. اکنون وجود ۷ سیاره را در اطراف آن ستاره تراپیست-۱ تأیید شده که سه سیاره در کمربند حیات آن قرار دارند. البته این احتمال وجود دارد که هر هفت سیاره در کمربند حیات ستاره واقع شده باشند.

سیاره‌ فراخورشیدی بسیار داغ

سیاره‌ فراخورشیدی بسیار داغ
همانطور که میدانید نگرانی جهان امروز افزایش حرارت اتمسفر زمین است که بطور میانگین در طی قرن آینده چند درجه افزایش خواهد یافت. اما تصور کنید بر روی سیاره ای زندگی میکنید که دمای اتمسفر آن ظرف مدت چند دقیقه میتواند به هفتصد درجه سانتی گراد برسد.

همچین سیاره‌ای به نام( اچ بی هشت شصت شش بی ) شناخته شده است. یک سیاره غول پیکر گازی که به دور ستاره ای که دویست سال نوری از زمین فاصله دارد میچرخد. نیروی گریز از مرکز مداری که پیرامون ستاره قرار دارد، آن  را از یک سیاره دور و قابل سکونت در مجاورت زمین تبدیل به ناحیه ای مشتعل و سوزان کرده. HD80606b  از سیاره عطارد نیز به خورشید نزدیکتر است. حسگرهای مادون قرمز تلسکوپهای فضایی اسپیدزر (NASA”s Spitzer Space)  درجه حرارت این سیاره را همانطور که با سیر نزولی به ستاره نزدیک میشد اندازه گرفت و مشاهده کردند که موج گرمای سیاره ای تا هشتصد درجه کلوین افزایش می یابد و ظرف مدت شش ساعت به هزار و پانصد درجه رسید. برای آن دسته از خوانندگان که دوست دارند همیشه به تصاویر چاپ شده هنری اعتراض کنند تصویری این جاست که نمونه بدیع ایجاد شده توسط یک برنامه کامپیوتری جدید است که تابش های تشعشعی را که  در این فرآیند منتقل میشود.
گریگوری لافلین،استاد ستاره شناسی و اختر فیزیک و سردبیر گزارش‌هایی که در مورد نتایج یافت شده در مجله نیچر (UCSC ) منتشر میشود گفت : ما نمیتوانیم تصویری مستقیم از سیاره بگیریم، اما استنباط میکنیم اگر شما به این سیاره بروید شرایط چگونه خواهدبود. توانایی رفتن به ماورای درک هنری و انجام واقعیت هایی شبیه سازی شده از آنچه واقعاً دوست دارید ببینید بسیار هیجان آور است. این اولین باری است که ما متوجه میشویم چه تغییراتی بر روی سیاره ای که خارج از منظومه شمسی ما واقع شده است، رخ میدهد این نتایج بسیار هیجان آورند زیرا سرنخ های مهمی در مورد ویژگی جوی آن سیاره به ما میدهد تلسکوپ‌های ناسا این سیاره را سی ساعت قبل و در خلال نزدیک شدن آن به ستاره رصد کردند. سیاره از پشت ستاره عبور کرد ( این رخداد دومین گرفتگی نامیده میشود ).

این موقعیت مناسبی برای لافلین و همکارانش بود که نمیدانستند در حالیکه رصد را برنامه ریزی میکردند سپس چه رخ میدهد. این گرفتگی به آنها اجازه میداد اندازه دقیقی از ستاره بگیرند و بنابر این میتوانستند درجه حرارت دقیق آن سیاره را تعیین کنند. این سیاره چهار برابر بزرگتر از مشتری است و هر ۱۱۱ روز یکبار به دور مدار خود میچرخد. لافلین میگوید : اگر میتوانستید ابرهایی را که بر فراز این سیاره شناورند ببینید، قطعا مشاهده می کردید که خورشید این سیاره بزرگتر وسرعت آن سریع تر و سریع تر میشود و روشنایی و درخشندگی آن افرایش می یابد.

پائول بالتر میگوید با یافتن ۲۰۰ سیاره جدید تفاوت و غرابت این دنیاهای تازه مرا به حیرت و شگفتی انداخته است. بالتر اندازه ستاره را با دقت بدست آورد و توانست مدار سیاره را نیز با دقت محاسبه کند. کار بالتر کاری  آشکار و واضح برای نیمی از سیاره های شناخته شده برون خورشیدی است. دانیل کاسن (Daniel Kasen )  توانست تصویری با برنامه ای جدید منتشر کند که میتواند شدت نوری که از سیاره ای تابان می آید را اندازه گیری وهمچنین نیز میتواند بازتاب نورهای منعکس شده از سطح سیاره را نیز اندازه گیری کند. انتظار میرود این سیاره زمانی که در ماه فوریه ( بهمن و اسفند ) از زمین رصد میشود از مقابل ستاره اش بگذرد و تیم های تحقیقاتی بتوانند دوبار این رخداد را ببینند.

منبع : سایت آسمان شب ایران

ماه نیرویی بیش از دو برابر نیرویی که خورشید بر امواج جزر و مد ﺗﺄثیر می گذارد اعمال می کند. در نتیجه جزر و مد به وضوح تابعی است از گردش ماه به دور زمین . ایجاد موج در روز و سیکل جزر در سطح هر جزئی از اقیانوس وجود دارد. دامنه ارتفاع موج  جزر و مد در اقیانوسهای آزاد در جایی که چندین سانتی متر آشفتگی در مرکز موج بالغ بر صدها کیلومتر آشفتگی می شود بسیار کم است.
به هر حال موج می تواند مطابق دستورالعمل خاصی زمانی که به نواحی اقلیمی می رسد افزایش پیدا کند و حجم عظیمی از آب را به فواصل کوچک رودخانه ها و دهانه ی رودها در وار ساحلی سرازیر ماید.
برای نمونه جزرومد در دهانه رودخانه  فاندی در کانادا با دامنه ای در حدود ۱۶و ۱۷ متر از کرانه دریا در دنیا ازسایر نواحی بیشتر است.
جزر و مدهای عظیم از این نوع را در سایر نواحی در سراسر جهان می توان مشاهده نمود. نظیر کانال بریستول در انگلستان. ساحل کیمبرلی در استرالیا و دریای اخوستسک در روسیه. جدول ۱ شامل گستره ی دامنه ی جزر و مد در مناطق با موج بلند است.
اغلب جزر و مدهای ساحلی کشندی شامل دو طغیان و دو فروکش با یک دوره نیم روزی دوازده ساعت و بیست و پنج دقیقه ای هستند. از این رو  برخی از سواحل وجود دارند که در آنجا جزر و مد تا دو مرتبه از لحاظ زمان جزر و مد  روزانه طولانی تر هستند یا اینکه دست کم تلفیقی از هر دو با اختلاف و نابرابری روزانه. اما به هر حال همیشه در دورهء روزانه یا نیم روزی ثابت هستند. میزان جزر و مد  در هر ماه قمری متغیر است. بلندترین جزر و مد ها جزر و مدهای بهاری نامیده می شوند که زمانی رخ می دهد که ماه و زمین و خورشید از نظر موقعیت مکانی  در یک خط مستقیم قرار می گیرند. (استقرار نقطه سه گانه)
یا کهکشند نامیده می شوند. و زمانی رخ می دهند که (neap)  کوتاهترین جزر و مد ها
ماه و زمین و خورشید در زوایای قائم نسبت به یکدیگر قرار بگیرند. (تربیع ماه)
ایزاک نیوتن پدیده نخست را چنین فرموله کرد ” هر روز اقیانوس می بایست دو مرتبه طغیان و فروکش کند و بیشترین ارتفاع آب نیز باید قاعدتاً در ساعت سوم پس از نزدیک شدن به نیمروز ظهر آن مکان اتفاق بیفتد.”
نخستین جدول جزر و مدی به همراه پیش بینی رویداد دامنه جزر و مد توسط نیروی دریایی انگلستان در سال ۱۸۳۳ میلادی متتشر گردید. هرچند اطلاعات راجع به نوسانات جزر و مد
مدتها پیش از آن و در قرن چهارده میلادی در دسترس بود.
طغیان و فروکش جزر و مد در طول خط ساحلی منطقه می تواند به صورت زیر توضیح داده شود: ارتفاع کم موج جزر و مد از صدها کیلومتر در سطح اقیانوس ها براساس چرخش به دور زمین تا زمانی که امواج در آن اقلیم به لب دریا برخورد نماید زیر ماه امتداد پیدا می کند.
جرم آب توسط گرانش ماه کشیده می شود و دهانه رودخانه ها را پر می نماید. جایی که این جرم آب هیچ راهی برای گریز و پراکنده شدن در اقیانوس نمی یابد این امر به تداخل امواج و انباشته شدن آب در دهانه رودخانه ها منجر می شود. در نتیجه سطح آب بالا می آید (سیکل جزر و مد)
جزر و مد در مسیر حرکت ماه مجدداً فروکش می کند و از سمت اقیانوس دور شده به زمین نزدیک می شود و اثر این گرانش روی آب اقیانوس ها تدریجاً کاهش پیدا می کند

ساخت شهر در مریخ توسط امارات

ساخت شهر در مریخ توسط امارات

امارات زادگاه بزرگترین شهربازی، بلندترین برج، لوکس ترین هتل و… است و همه روزه شاهد ظهور ایده هایی نو و خاص از مردمان این کشور هستیم. اینبار خبر دار شدیم که امارات در حال برنامه ریزی برای ساخت شهری مدرن و لوکس در سیاره ی مریخ است. قصد داریم در این مطلب جزئیات این خبر را بررسی کرده و ببینیم این ایده تا چه اندازه اجرایی شده و آیا اصلا صحت دارد یا خیر.

از آنجایی که امارات تا به حال به ایده های این چنینی زیادی جامه ی عمل پوشانده است بعید نیست که این خبر حقیقت داشته باشد و طی چند سال آینده شهری در سیاره ی مریخ ساخته شود.

جالب است بدانید که انسان، مدت هاست رویای زندگی در مریخ را در سر می پروراند تا به حال اقداماتی هم برای تحقق این رویا انجام داده از جمله:

برنامه ریزی برای ساخت خانه در مریخ | برای آشنایی با این طرح، مطلب خانه های یخی در مریخ |‌ تحقق رویای زندگی در کره دیگر را بخوانید.

همچنین بد نیست تا مطالب زیر را هم بخوانید و بیشتر با تلاش های انسان برای سفر و زندگی در مریخ آشنا شوید:

بشر و سفر به سیاره ی مریخ | از گذشته تا به امروز

زندگی در سیاره ونوس از خیال تا واقعیت

خبرگزاری های معتبر زیادی از جمله دیلی میل، واشنگتن پست، ساینس الرت و غیره به این موضوع پرداخته اند که کارناوال با توجه به همه ی آن ها این مطلب را تهیه نموده است.

 

آکاایران: ساخت شهر در مریخ توسط امارات | تحقق رویای مهاجرت به فضا

نگاهی به سیاره مریخ

سیاره ی مریخ یا بهرام چهارمین سیاره ی منظومه ی شمسی است که با سرعتی کمتر از زمین به گرد خورشید می چرخد. تا به حال سخنان زیادی درباره ی امکان زندگی بر روی مریخ بیان شده است و بسیاری از دانشمندان مریخ را شبیه ترین سیاره به زمین می دانند و اعتقاد دارند تنها سیاره ای است که شاید روزی امکان زندگی بر روی آن برای انسان ها وجود داشته باشد.

نوری که از خورشیده به مریخ می رسد تقریبا معادل نیمی از نوری است که به زمین بر می خورد و تقریبا در مریخ همیشه شرایط شبیه به زمستان کره ی زمین می باشد و هوا سرد است. تا به حال دانشمندان و فضانوردان زیادی تلاش کرده اند که در این سیاره گلخانه هایی بسازند و در آن گیاهان را برای تامین خوراک پرورش دهند.

جالب است بدانید که طول سال ها در سیاره ی مریخ تقریبا دو برابر زمین است و هر سال از ۶۷۸ روز تشکیل می شود، روزهایی که ۲۴ ساعت و ۳۷ دقیقه هستند. اگر از بالا به کره ی زمین نگاه کنید بیشترین رنگی که خواهید دید رنگ آبی است اما در مریخ همه چیز سرخ و نارنجی به نظر می رسد. همچنین مریخ دو ماه دارد که نام هایشان فوبوس و دِیموس است.

درست از زمانی که ایده ی زندگی بر روی مریخ مطرح شد این موضوع برای همه ی مردمان دنیا به چالشی بزرگ و جالب مبدل شد و افراد زیادی رویای زندگی در سیاره ای دیگر را در سر می پروراندند.

سازمان ناسا (سازمان ملی هوانوردی و فضایی مریکا) و شرکت اسپیس اکس SpaceX (شرکت فناوری‌های اکتشاف فضایی آمریکا) سال های زیادی است که در حال مطالعه بر روی مریخ هستند و آن را برای زندگی بشر برانداز می کنند. آن ها این فرضیه را برای اولین بار مطرح کردند و این کار را امری امکان پذیر می دانند.

اما ظاهرا این دو سازمان بزرگ تنها افرادی نیستند که به فکر زندگی در مریخ هستند، در ادامه به برنامه های امارات متحده ی عربی برای ساخت شهری در این سیاره خواهیم پرداخت.

برنامه های امارات برای ورود به مریخ

در سال های گذشته درآمد های حاصل از نفت، گاز و توریست، امارات را به یکی از ثروتمندترین کشورهای دنیا تبدیل کرده است. برخی ساخت بناها و شهرهای رویایی و شاخص توسط امارات را حاصل جاه طلبی آن ها می دانند و برخی دیگر پیشرفتشان را حاصل توانایی و خردشان.

هم اکنون حاکمان امارات اعلام کرده اند که قصد دارند شهری به وسعت شیکاگو (بزرگترین شهر ایالت ایلینوی آمریکا) در سیاره ی مریخ بسازد. آن ها با آغاز سال ۲۰۱۷ میلادی این برنامه ی خود را افشا کردند و گویا قرار است در ۱۰۰ سال آینده یعنی تا سال ۲۱۱۷ میلادی این شهر را کامل کنند و از همین امسال هم فضانوردانشان را به مریخ می فرستند.

شیخ محمد بن راشد آل مکتوم (حاکم دبی) و معاون رئیس جمهور از امارات متحده عربی، در حاشیه اجلاس دولت جهانی در دبی، درباره ی پروژه ی ساخت شهری مدرن در مریخ گفت:

در جاه طلبی انسان هیچ محدودیتی وجود ندارد و پیشرفت های بشر در سال های اخیر هم نشان گر همین موضوع است و انسان با به کارگیری توانایی هایش می تواند به رویا و آرزوهایش برسد.

قدم اول برای شروع این پروژه فرستادن جوانان فرهیخته و تحصیل کرده در زمینه ی هوافضا به کره ی مریخ است. به همین منظور تیمی برای تسریع حمل و نقل به این سیاره تشکیل شده و همچنین دانشمندان در حال بررسی چگونگی تامین انرژی، مواد غذایی و حمل و نقل در آن سیاره هستند.

لازم به ذکر است که رؤسای ۱۳۸ کشور در این اجلاس حضور داشتند و مطرح شدن این طرح کاملا جدی و مایه ی افتخار حکمان امارات بود. امارات آژانس فضایی خود را در سال ۲۰۱۴ میلادی تاسیس کرد که با موسسات فضایی فرانسه و بریتانیا نیز همکاری می کند.

در ادامه نگاهی داریم به برنامه های اعلام شده توسط دولت امارات برای ساخت شهری در مریخ.

برنامه های امارات برای ساخت شهری در مریخ

اماراتی ها نام پروژه ی شهرسازی در مریخ را پروژه ی شهر شادی گذاشته اند. همانطور که اشاره کردیم انجام این پروژه ۱۰۰ سال طول می کشد و جزء طولانی ترین برنامه های جهان به حساب می آید بنابراین باید برای همه چیز با دقت زیادی برنامه ریزی شود.

الان امارات در حال آماده کردن کاوشگران بدون سرنشین است تا با استفاده از آن ها به خوبی شرایط محیط را بررسی کند. قرار است این کار تا سال ۲۰۲۱ میلادی ادامه داشته باشد و به خوبی شرایط و روش های حمل و نقل به این سیاره بررسی گردد. منتقدان بر این عقیده هستند که زمانبندی که برای ساخت این شهر رویایی در مریخ شده بسیار غیر واقعی است و ساخت شهری وسیع تنها در ۱۰۰ سال کار بسیار سخت و پر هزینه خواهد بود و بهتر است امارات کمی واقع بینانه تر به ساخت این شهر نگاه کند.

مسئولین امارات عقیده دارند که برنامه های آن ها تا سال ۲۰۲۱ به صورتی کاملا دقیق برنامه ریزی شده و به مرور خبرهای جدیدی نیز در این باره منتشر خواهند کرد. اما باز هم منتقدان می گویند امارات باید کمی مراقب باشد زیرا در حال حاضر قیمت گاز و نفت رو به کاهش است و باید از خرج های زیاد و نابجا خودداری شود. اما باید در نظر داشت که اگر این طرح اجرایی شود و امارات بتواند شهری در مریخ بسازد می تواند از وابستگی به درآمد نفت و گاز رهایی یابد و بر صنعت توریست تکیه نماید که امری بسیار مثبت است و می تواند آینده ی درخشانی را برای این کشور رقم زند.

شبیه ساز شهر شادی در مریخ را در ویدئو تماشا کنید

حقایقی درباره پروژه مریخ

با این که نکات مثبت زیادی درباره ی ساخت شهری بزرگ بر روی مریخ وجود دارد اما حقایقی نیز در این میان به چشم می خورند که نباید آن ها را نادیده گرفت، حقایقی مثل:

– ناسا اعلام کرده که در بهترین حالت احتمال موفقیت این پروژه ۷۰ درصد است.

– بسیاری از نهاد های فعال در زمینه ی هوا فضا احتمال موفقیت این طرح را تنها ۵۰ درصد می دانند.

– ساخت این شهر از سخت ترین فعالیت های انجام شده در زمینه ی فضایی است حتی برای آژانس های هوایی که کهن و با تجربه هستند.

– پیشرفت های امارات در چند دهه ی اخیر سبب شده تا آن را به عنوان عصر طلائی آنها بدانند و وجود شهر دبی ثابت کننده ی همین امر است.

– حاکم ابوظبی و دبی از قدرتمند ترین افراد خاورمیانه هستند و به دلیل داشتن سرمایه ی زیاد بهترین گزینه برای حمایت و انجام این طرح می باشند.

– مریخ آب و هوای سردی دارد و از نظر مناظر طبیعی موقعیت زیبایی ندارد به همین دلیل احتمال این که افراد زیادی حاضر به زندگی در آن نباشند، هست.

*با این که ساخت شهری در مریخ با انتقادات زیادی رو به رو شد اما نکات مثبت زیادی هم دارد که در اینجا به اختصار به آن ها اشاره می کنیم:

– همیشه زندگی روی سیاره ای دیگر برای انسان ها یک آرزو بوده و وجود این شهر می تواند بر این رویا جامه ی عمل بپوشاند.

– امارات از کشور هایی است که در زمینه ی هوافضا سرمایه گذاری زیادی نموده و احتمال ساخت این شهر توسط حاکمان این شهر بسیار زیاد است و آن ها از بهترین گزینه ها برای ساخت چنین شهری هستند. تکراریه

– حتی اگر این شهر ساخته نشود انسان ها اطلاعات دقیق تر و کاملتری درباره ی رفت و آمد و چگونگی زندگی در مریخ به دست می آورند.

– این پروژه موقعیت خوبی برای همکاری دانشمندان هوافضا در سراسر دنیا با یکدیگر می باشد.