بایگانی دسته بندی ها: آسیا سی

تغییر نظر پزوهشگران درباره علت وجود مولکول اکسیژن در دنباله‌دار

تغییر نظر پزوهشگران درباره علت وجود مولکول اکسیژن در دنباله‌دار:

محققان منشأ واقعی اکسیژن یافت شده در دنباله‌دار ۶۷پی را یافتند. به عقیدۀ آنان این مولکول بازمانده‌ای از زمان پیدایش منظومۀ شمسی نیست بلکه حاصل فرایندی در حال وقوع در دنباله‌دار است.

در سال ۲۰۱۵/۱۳۹۴ دانشمندان اعلام کردند که با بررسی داده‌های فضاپیمای رزتا از دنباله‌دار ۶۷پی/چریوموف-گراسیمنکو در این دنباله‌دار مولکول اکسیژن کشف کرده‌اند؛ یافته‌ای که بزرگ‌ترین شگفتی مأموریت رزتا را رقم زد. گرچه مولکول اکسیژن در زمین زیاد است، به ندرت در جاهای دیگر عالم یافت می‌شود. در واقع دانشمندان فقط دو بار اکسیژن مولکولی خارج از منظومۀ شمسی پیدا کرده‌اند و تا آن زمان هرگز این مولکول را در دنباله‌دارها مشاهده نکرده بودند.

فرضیۀ اولیه‌ای که در توجیه اکسیژن کشف شده در گاز کم‌نور اطراف دنباله‌دارمطرح شد، این بود که اکسیژن از آغاز شکل‌گیری منظومۀ شمسی در ۴/۶ میلیارد سال پیش داخل دنباله‌دار منجمد شده است. تصور می‌شد که با نزدیک شدن دنباله‌دار به خورشید، اکسیژن داخل آن گرم و آزاد شده باشد. اما اکنون پژوهشگران در نتیجۀ تحقیقات یک مهندس شیمی از دانشگاه کلتک (Caltech) در حال تجدیدنظر در مورد این فرضیۀ خود هستند. این محقق، کنستانتینو جایاپیز (Konstantinos Giapis)، از یافته‌های رزتا شگفت‌زده شد زیرا تشخیص داد واکنش‌های شیمیایی که در سطح دنباله‌دار ۶۷پی رخ می‌دهند مشابه آزمایش‌هایی هستند که در ۲۰ سال گذشته در آزمایشگاهش انجام می‌داده است. تحقیقات جایاپیز که با هدف ساخت تراشه‌های سریع‌تر و حافظه‌های دیجیتال بزرگ برای رایانه‌ها و گوشی‌های هوشمند انجام می‌شد، در زمینۀ واکنش‌های شیمیایی بود که شامل برخورد یون‌ها (اتم‌های باردار) با سرعت زیاد به سطوح نیمه‌رسانا بود.

 جایاپیز و همکارانش به این نتیجه رسیدند که اکسیژن مولکولی موجود در دنباله‌دار ۶۷پی مربوط به دوران گذشته نیست، بلکه هم‌اکنون در حال تولید شدن است. فرایند به این صورت است که وقتی دنباله‌دار با نزدیک شدن به خورشید گرم می‌شود مولکول‌های بخار آب از آن بیرون می‌زند. این مولکول‌ها در اثر تابش فرابنفش خورشید یونیزه می‌شوند، سپس باد خورشید این مولکول‌های یونیزه شده (باردار) آب را دوباره به سمت دنباله‌دار می‌راند. وقتی این مولکول‌ها با سطح دنباله‌داری برخورد می‌کنند که دارای ترکیبات اکسیژن مثل شن و ماسه و زنگ آهن است، اتم اکسیژن دیگری را از سطح جدا می‌کنند و مولکول اکسیژن (O۲) تشکیل می‌شود.

یکی از نتایج این کشف آن است که یافتن اکسیژن در جو سیاره‌های فراخورشیدی لزوماً به معنای وجود حیات در آنها نیست، چون همان ‌طور که در این فرایند غیرزیستی مشاهده می‌شود، اکسیژن می‌تواند در فضا بدون نیاز به موجودات زنده تولید شود. بنابراین این یافته ممکن است بر نحوۀ جست‌وجوی نشانه‌های حیات در فراخورشیدی‌ها در آینده تأثیر بگذارد.

 

گزارش برگزاری کنفرانس جستجوی حیات بر فراخورشیدی‌های تازه کشف‌شده

گزارش برگزاری کنفرانس جستجوی حیات بر فراخورشیدی‌های تازه کشف‌شده

گروه بی‌آی (BI سرواژه Breakthrough Initiatives به معنی نوآوری‌های [مربوط به] کشف عظیم)، سازمانی برای پیشبرد جستجوی حیات فرازمینی، روز ۳۱ فروردین و ۱ اردیبهشت امسال میزبان دومین کنفرانس سالانه خود بود. در این کنفرانس موضوع دو سیاره اخیرا کشف‌شده به دور ستاره‌های‌ نسبتا نزدیک منظومه شمسی مورد بحث قرار گرفت که قابلیت میزبانی حیات را دارا هستند.

در بیانیه نماینده‌ بی‌آی درباره این کنفرانس پیش از برگزاری آن آمده بود: «طی دو روز از این گفتگوها، بر کشف جدید سیارات فرازمینی همانند زمین در منظومه‌های سیاره‌ای آلفا قنطورس (Alpha Centauri) و تراپیست-۱ (TRAPPIST-1) متمرکز می‌شویم، و به بررسی شواهد جدید مبنی بر قابل سکونت بودن این سیاره‌ها می‌پردازیم و همچنین قابلیت آنها را برای اینکه هدف روش‌های جدید اکتشافات فضایی واقع شوند، مورد بحث قرار می‌دهیم.»

پیت وردن (Pete Worden)، مدیر اجرایی این سازمان در بیانیه خود اظهار داشت: «در ۱۰ ماه گذشته، دنیای ستاره‌شناسی از کشف منظومه‌های سیاره‌ای که شباهت قابل ملاحظه‌ای با منظومه ما دارند، شگفت‌زده شده است. این کنفرانس، جمعی از برترین ذهن‌های خلاق را گرد هم می‌آورد تا گفت‌وگو درباره حیات در جهان‌های دیگر را پیش ببرد و نظریه‌ها و فرضیه‌های متناقض را که از اطلاعاتِ جدید سر بر آورده است، با هم تلفیق کند.»

شرکت‌کنندگان در این برنامه همچنین درمورد چگونگی ارتباط این کشفیات جدید با پروژه‌های تحت حمایت مالی بی‌آی بحث کردند، از جمله پروژه این سازمان که به جستجوی سیگنال‌هایی از موجودات فرازمینی هوشمند می‌پردازد و یا پروژه دیگری که به تلاش برای ساخت ابزاری برای ارسال کاوشگرهای بسیار کوچک به دیگر ستاره‌ها اختصاص دارد.

 

کاوش تل‌های ماسه‌ در سیاره سرخ

کاوش تل‌های ماسه‌ در سیاره سرخ

مریخ‌نورد کیوریاسیتی (کنجکاوی) ناسا همچنان که از یکی از تپه‌های ماسه‌ای مریخ بالا می‌رود، مقداری ماسۀ تیره رنگ با خود حمل می‌کند که از بهمن سال گذشته تا فروردین امسال از چهار تپۀ ماسه‌ای (تلماسه) در سیارۀ سرخ جمع کرده است. این مریخ‌نورد به‌زودی با تکمیل بررسی این نمونه، آزمایشی دو مرحله‌ای را روی تپه‌های ماسه‌ در مریخ به پایان خواهد برد. در مرحلۀ اول این آزمایش که در زمستان ۲۰۱۵/۱۳۹۴ انجام شد، کیوریاسیتی به بررسی تل‌های هلالی شکل پرداخت که متداول‌ترین نوع تلماسه‌ها به شمار می‌روند. نمونه‌های فعلی که در مرحلۀ دوم آزمایش گردآوری شدند متعلق به تلماسه‌های خطی هستند، تل‌هایی به خط مستقیم که طولشان بسیار بیشتر از پهنایشان است.

یکی از سؤالاتی که این آزمایش دو مرحله‌ای قصد پاسخ دادن به آنها را دارد این است که چگونه باد تلماسه‌های نزدیک به هم را که در سمت یکسانی از کوهی واقع‌اند، به شکل‌های متفاوتی در می‌آورد. پرسش دیگر آن است که آیا باد در مریخ به گونه‌ای دانه‌های ماسه روی سطح آن را مرتب می‌کند که در نحوۀ توزیع ترکیبات معدنی تأثیر داشته باشد یا خیر؛ مسئله‌ای که دانستن آن در بررسی ماسه‌سنگ‌های مریخی اهمیت خواهد داشت.

تل‌های خطی که بررسی شده‌اند در ارتفاع بیشتری در مقایسه با تلماسه‌های هلالی هستند و در حدود ۱/۵ کیلومتری جنوب آنها قرار دارند؛ اما هر دو گروه بخشی از نوار تیره‌ای از ماسه به طول چندین کیلومتر به نام «تلماسه‌های باگنولد» هستند.

بررسی باد نقش مهمی در شناخت تلماسه‌ها ایفا می‌کند. در غیاب ابزار سنجش بادِ کیوریاسیتی که دیگر فعال نیست، این مریخ‌نورد از ناحیه‌ای یکسان دو بار تصویربرداری و آنها را مقایسه می‌کند تا مقدار جابجایی دانه‌های ماسه را اندازه بگیرد که به این ترتیب، جهت باد و شدت آن مشخص می‌شود.

به جز شکل تلماسه‌ها بین دو مرحله آزمایش انجام شده، تفاوت دیگری نیز وجود داشته که آن شدت باد بوده است. در فصلی که تلماسه‌های هلالی بررسی می‌شدند، بادآرام بود اما در فصلی که بررسی روی تل‌های خطی انجام شد، بادهای شدیدی در مریخ می‌وزید و میزان جابجایی دانه‌های ماسه و ایجاد چین‌خوردگی روی ماسه‌ها زیاد بود.

تلماسه‌های باگنولد در دامنه‌های شمال غربی کوه شارپ قرار دارند؛ کوهستانی که کیوریاسیتی در مرداد ۲۰۱۲/۱۳۹۱ در نزدیکی آن فرود آمد و در حال حاضر مشغول بالا رفتن از آن برای کاوش سیارۀ سرخ است.

 

تابش امواج عظیم در خوشه کهکشانی برساوش

تابش امواج عظیم در خوشه کهکشانی برساوش

تیمی از دانشمندان بین‌المللی با ترکیب داده‌های «تلسکوپ فضایی پرتوی ایکس چاندرا» با تلسکوپ‌های رادیویی و شبیه‌سازی‌های کامپیوتری، موج گستر‌ده‌ای از گازهای داغ را در خوشه کهکشانی نزدیک ما، برساوش، کشف کردند. گستره این امواج با حدود دویست هزار سال نوری وسعت، دو برابر کهکشان راه شیری ماست.

محققان می‌گویند این امواج میلیاردها سال پیش شکل گرفته‌اند؛ زمانی‌که یک خوشه کهکشانی کوچک، از فاصله بسیار نزدیک به خوشه برساوش عبور و ذخایر عظیمِ گاز داغ آن را در فضایی بسیار بزرگ پراکنده کرد. خوشه کهکشانی برساوش با نام صورت فلکی میزبانش شناخته می‌شود.

یکی از پژوهشگران تیم تحقیقاتی که در این خصوص مقاله‌ای منتشر کرده‌ است، می‌گوید: «برساوش یکی از پرجرم‌ترین و در طیف پرتو ایکس یکی از درخشا‌ن‌ترین خوشه‌های نزدیک ماست. بنابراین تلسکوپ چاندرا از آن داده‌های بی‌نظیری را در اختیار ما قرار می دهد.» وی در ادامه افزود:«امواجی که ما شناسایی کرده‌ایم در ارتباط با گذر نزدیک خوشه‌ای کوچک‌تر است که نشان می‌دهد فرایند ترکیبی که این دو ابر ساختار را شکل داده هم‌چنان در جریان است.»

خوشه‌های کهکشانی بزرگ‌ترین ساختارهای گرانشی عالم امروزند. این خوشه کهکشانی ۱۱ میلیون سال نوری وسعت و حدود ۲۴۰ میلیون سال نوری از ما فاصله دارد. مثل همه‌ خوشه‌های کهکشانی،  بیشتر مواد قابل مشاهده خوشه کهکشانی برساوش از گازهایی با میلیو‌ن‌ها درجه شکل گرفته‌اند. بنابراینُ آن‌قدر داغند که تنها در طیف پرتوی ایکس می درخشند.

تلسکوپ چاندارا انواع ساختارهای درون این گازها را آشکار کرده است: از حباب بزرگ منبسط شونده که از سیاهچاله بسیار پرجرم کهکشان مرکزی این خوشه با نام ان جی سی ۱۲۷۵ (NGC 1275) سرچشمه می‌گیرد تا عارضه مرموز مقعری که به  نام بِی (bay) به معنی خلیج نامگذاری شده است. شکل مقعر نمی‌تواند از حباب ناشی از سیاه‌چاله‌ به‌ وجود آمده باشد. رصدهای رادیوتلسکوپی نشان داده است که بِی تابشی ایجاد نمی‌کند؛ این برخلاف انتظار دانشمندان از پدیده‌‌ای مرتبط با سیاهچاله‌ است. علاوه بر این مدل استاندارد گردش گازها، ساختارهایی به‌ وجود می آورد که در خلاف جهتی که باید، انحنا پیدا می‌کند.

یکی از پژوهشگران این مقاله می‌گوید: «ترکیب خوشه‌های کهکشانی آخرین مرحله از شکل گیری ساختارها در عالم است.»  او می‌افزاید:«شبیه‌سازی هیدرودینامیکی از از ترکیب خوشه‌ها به ما اجازه می‌دهد تا ایجاد ساختار در گازهای فوق العاده داغ را بازسازی و متغیرهای فیزیکی مانند میدان‌های مغناطیسی را میزان کنیم. آن‌گاه می‌توانیم تلاش کنیم مشخصه‌های دقیق ساختارهای مشاهده شده در پرتو ایکس را با آن تطبیق دهیم.»

 

معرفی دندانپزشک خوب در تهران

پیدا کردن دندانپزشک خوب در تهران کار آسانی نیست اگر به دنبال دندانپزشک خوب در تهران می گردید باید ویژگی های یک دندانپزشک خوب را بدانید. یک دندانپزشک خوب باید دارای ویژگی های مهمی باشد: دقیق و ریزبین و درعین حال خوش خلق و صبور باشد، به سلامت بیماران اهمیت زیاد بدهد و اصول بهداشتی را دقیق رعایت کند، از لحاظ علمی و تکنیکی کاملا به روز باشد، سابقه کافی در زمینه کارهای زیبایی دندان داشته باشد، فارغ التحصیل از دانشگاه بسیار معتبر باشد، مراحل درمان را دقیق و کامل به بیمار توضیح دهد و همواره بهترین و معقول ترین و مناسب ترین درمان را برای بیمار انجام دهد.

زیبایی دندان:
اگر تا کنون به زیبایی دندان هایتان فکر کرده اید حتما به موضوعاتی چون سفید کردن دندان، بلیچینگ، لمینت دندان و کامپوزیت دندان برخورد داشته اید.
بلیچینگ سفید کردن دندان ها است که با دستگاه اشعه در مطب انجام می شود. همچنین گاهی بلیچینگ در خانه توسط خود فرد با مواد بلیچینگ که توسط دندانپزشک به فرد ارائه شده است انجام می شود. انجام دو روش باهم، تاثیر بهتری برای سفید شدن دندان ها خواهد داشت.
برای مشاهده روش انجام بلیچینگ مراحل سفید کردن دندان از وب سایت دکتر منوچهر هاشمی دیدن کنید: doctor-hashemi.com

اگر هدف شما فقط سفید شدن دندان هایتان است، انجام بلیچینگ گزینه مناسبی است. اما اگر هدفتان علاوه بر سفید شدن دندان ها، مرتب شدن و خوش فرم شدن دندان ها نیز هست باید به لمینت دندان و کامپوزیت دندان فکر کنید.
لمینت دندان یا ونیر دندان می تواند از جنس سرامیک باشد و یا کامپوزیت. پس بهتر است بگوییم لمینت سرامیکی و لمینت کامپوزیتی.
لمینت ها برای بستن فاصله بین دندان ها ، مرتب شدن نامرتبی و کجی دندان ها، بلند کردن دندانهای کوتاه و … کاربرد دارند.
لمینت کامپوزیتی و یا ونیر کامپوزیت و یا میتوانیم بگوییم کامپوزیت دندان  درمان بی آسیب و محافظه کارانه تری است و معمولا نیاز به تراش دندان ها ندارد، قابل ترمیم و اصلاح است و چون نیاز به قالب گیری و لابراتوار ندارد کم هزینه تر است ولی نیاز به پالیش کردن حدود یکی دو سال یک بار دارد.
لمینت سرامیکی نیاز به تراش دندان دارد ولی بعد از گذشت زمان، زیاد رنگ نمی گیرد.
یک دندانپزشک زیبایی خوب باید از لمینت و کامپوزیت، در موارد به جا و صحیح استفاده کند. یک دندانپزشک زیبایی خوب، تا حد امکان، به دندان ها شکل و فرم طبیعی و زیبا می دهد تا دندان ها حالت مصنوعی و فیک پیدا نکنند.
نمونه کارهای زیبایی دندان را در وب سایت دکتر منوچهر هاشمی دندانپزشک زیبایی مشاهده کنید. طبیعی بودن و در عین حال زیبایی منحصر به فرد لبخند، حاصل هنر و دقت و ظرافت کار دندانپزشک دقیق و پرحوصله می باشد.
برای مشاهده روش انجام لمینت دندان و کامپوزیت دندان و عکس های نمونه قبل و بعد لمینت و کامپوزیت از وب سایت دکتر منوچهر هاشمی دندانپزشک زیبایی بازدید کنید و صفحه لمینت دندان را بخوانید:
https://doctor-hashemi.com/laminate

عصب کشی دندان:
اگر دندانتان نیاز به عصب کشی داشته باشد هیچ جای نگرانی و ترس نیست چون با بکارگیری شیوه های جدید و استفاده از دستگاه های پیشرفته، همچون دستگاه روتاری اندو، عصب کشی دندان شما به راحتی و بدون هیچگونه درد و نگرانی انجام می شود. برای اطلاع از جزییات و مزایای روش جدید عصب کشی ازصفحه عصب کشی وب سایت دکتر منوچهر هاشمی دیدن کنید و مطلب عصب کشی با دستگاه را بخوانید: https://doctor-hashemi.com/root-canal-rotary

ایمپلنت دندان:
اگر یک یا چند دندان را از دست داده اید، با علم و تکنولوژی امروزه، به راحتی امکان کاشت دندان و ایمپلنت هست. پس از کاشت ایمپلنت، احساس شخص کاملا همچون دندان طبیعی است و همان حس دندان داشتن قبلی را دارد و از آن احساس رضایت می کند. کاشت ایمپلنت در یک جلسه و ظرف پنج دقیقه انجام می شود و حدود ۲ تا ۳ ماه بعد روکش آن گذاشته می شود. مطالب ایمپلنت و مراحل درمان ایمپلنت را در صفحه ایمپلنت وب سایت دکتر منوچهر هاشمی دنبال کنید: https://doctor-hashemi.com/implant

مطالب فوق برگرفته است از: وب سایت دکتر منوچهر هاشمی – جراح دندانپزشک از دانشگاه تهران – دندانپزشکی زیبایی از آمریکا

دندانپزشک

برگزاری نخستین همایش نسل فضا در ایران

برگزاری نخستین همایش نسل فضا در ایران

نخستین همایش نسل فضا در ایران پنج‌شنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۶ از ساعت ۱۶ الی ۱۹ در دانشگاه علم و فرهنگ تهران برگزار می‌شود. در نخستین همایش ملی نسل فضا در ایران جمعی از کارشناسان و صاحبنظران داخلی و خارجی به سخنرانی می‌پردازند.

این همایش به همت نمایندگان ایران در انجمن مشورتی نسل فضا و با حمایت دانشگاه علم و فرهنگ، مرکز ملی فضایی ایران و خبرگزاری سیناپرس و همکاری جمعی از رسانه‌های علمی کشور اجرا می‌شود.

هدف از برگزاری نخستین همایش ملی نسل فضا معرفی فرصت‌های پژوهشی و ترویجی در حوزه فناوری فضایی برای جوانان و نیز بررسی ظرفیت‌های انجمن مشورتی نسل فضا برای همکاری در پروژه‌های جهانی است.

در این همایش دکتر رضا کلانتری‌نژاد مدیرعامل شتابدهنده شزان سمیناری با عنوان «فضا و کارآفرینی» ارائه می‌کند. کلانتری‌نژاد در سخنرانی خود پیرامون فرصت‌های شغلی در حوزه کاربردهای عمومی فناوری فضایی در ایران با مخاطبان صحبت خواهد کرد.

الکس کارل،‌ از مهندسان عملیات ایستگاه فضایی بین‌المللی در سازمان فضایی اروپا سخنران دیگر نخستین همایش نسل فضا در ایران است. او در ارتباط زنده ویدئوکنفرانس به معرفی پروژه جهانی اجرام نزدیک به زمین و چگونگی همکاری جوانان و علاقه‌مندان با این پروژه می‌پردازد.

«ماهواره‌های کوچک؛ اهداف بزرگ» عنوان سخنرانی آریا صبوری، عضو تحریریه مجله نجوم و پژوهشگر آزمایشگاه تعامل انسان و ربات است. صبوری در این سخنرانی درباره کاربردهای وسیع و رو به رشد ماهواره‌های کوچک در صنایع فضایی امروز صحبت می‌‌کند.

بهنوش مسکوب مسئول هماهنگ‌کننده خاورمیانه‌ای انجمن مشورتی نسل فضا به معرفی این انجمن و فرصت‌های بی‌نظیر همکاری جوانان در پروژه‌های جهانی آن می‌پردازد.

پروژه شبیه‌ْسازی سفر به مریخ، یکی دیگر از موضوعات محوری نخستین همایش نسل فضا در ایران است. لیلا قاسم‌زاده مسئول هماهنگ‌کننده خاورمیانه‌ای انجمن مشورتی نسل فضا و از اعضا تیم پروژه شبیه‌ْسازی سفر به مریخ در اروپا، طی ارتباط زنده ویدئوکنفرانس به تشریح این پروژه، اهداف و چالش‌های آن می‌پردازد.

«اکتشافات فضایی؛ حرکت در لبه مرزهای دانش» عنوان سخنرانی محمدرضا رضائی روزنامه‌نگار علم و نماینده ایران در انجمن مشورتی نسل فضا است. او در سخنرانی‌اش به کاربردهای وسیع علوم و فناوری‌های بین‌رشته‌ای در کاوش‌های فضایی اشاره می‌کند.

سال‌هاست بحث گردشگری فضایی به یکی از موضوعات داغ رسانه‌ای و نیز چالشی برای شرکت‌های خصوصی فعال در حوزه فضا تبدیل شده است. بهنام سالم کارشناس حقوق و دیگر نماینده ایران در انجمن مشورتی نسل فضا در سخنرانی خود ابعاد حقوقی این سفرها را تشریح می‌کند.

علاقه‌مندان به شرکت در نخستین همایش نسل فضا در ایران می‌توانند جهت ثبت نام در این همایش روی لینک زیر کلیک کنند:

 

بزرگ‌ترین تلسکوپ فضایی جهان در یک قدمی پرتاب است

بزرگ‌ترین تلسکوپ فضایی جهان در یک قدمی پرتاب است

پس از پایان آزمایش‌های مرکز پروازهای فضایی گودارد، تلسکوپ فضایی جیمز وب پیش از پرتاب در سال ۲۰۱۸/۱۳۹۷ برای آزمون‎های بیشتر در تگزاس آماده می‎شود. پس از آزمونهای موفقیت‌آمیز مرکز پروازهای فضایی گودارد ناسا، این تلسکوپ عظیم برای مرحلۀ بعدی سفر خود به فضا در راه هیوستون، در ایالات متحده امریکا، برای آزمونهای مرکز فضایی جانسون است.

آینههای نهایی این تلسکوپ فضایی غول پیکر در سال ۱۳۹۳ آماده شدند و در نهایت، ساخت آن پس از ۲۰ سال در آبان ۱۳۹۵ به پایان رسید. از آن پس برای اطمینان از اینکه این تلسکوپ می‌تواند شرایط سخت پرتاب و اعماق فضا را تحمل کند، مجموعه آزمایش‌هایی صورت گرفته است.

آخرین آزمون مرکز پروازهای فضایی گودارد بررسی خمیدگی آینههای این تلسکوپ برای اطمینان از این موضوع بود که آینهها در طول آزمایشهای سخت موج برنداشته باشند. به همین منظور، مهندسان به دقت الگوهای تداخلی لیزر بازتابیده از آینهها را با الگوهای پیش از این آزمونها در سال گذشته مقایسه کردند. به گزارش ناسا، آینهها در طول تمام فشارهای شبیه‌سازی هیچ تغییری نکرده‎اند. اکنون، تلسکوپ جیمز وب برای آزمونهای برودتی در مرکز فضایی جانسون آماده میشود. جایی‌ که تمام قطعات اپتیکی در اتاق بزرگِ ایزوله‌ای قرار می‌گیرند و تا ۱۱ درجه بالای صفر مطلق ( منفی ۴۴۰ درجۀ فارنهایت و یا منفی ۲۶۲ درجۀ سلسیوس) سرد میشوند.

پس از این آزمایش، تلسکوپ به مرکز هوافضای نورثروپ گرومن (Northrop Grumman) در کالیفرنیا برای آزمون نهایی و سرهم کردن منتقل خواهد شد و سپس به گویان فرانسه برای پرتاب خواهد رفت. تلسکوپ فضایی وب از نقطۀ لاگرانژی دوم، درست پشت زمین در راستای دید از خورشید، کیهان را کاوش خواهد کرد. در این نقطه، وب میتواند تنها با استفاده از یک سپر از خودش در برابر اثرهای گرمایی زمین و خورشید محافظت کند.

ناسا، تلسکوپ جیمز وب را برای جایگزینی تلسکوپ فضایی هابل تعیین کرده و قرار است که در ردۀ فروسرخ کهکشانهای اولیۀ عالم را رصد کند. طیف فروسرخ، برخلاف هابل، این امکان را به وب میدهد تا غبار میان ستاره‌ای را بهتر رصد کند. مساحت آینه این تلسکوپ هفت برابر هابل میتوانست، است. بیل آکس، مدیر پروژۀ تلسکوپ جیمز وب ناسا، می‌گوید: «تیمی فوق‌العاده از افراد با استعداد در تمام ناسا، از صنعت تا همکاران بین‌المللی و دانشگاهها برای رسیدن به این مرحله تلاش کردهاند.»

آینههای ۶/۵ متری وب، مثل شکوفۀ گل، جدا از هم در جرثقیل قرار میگیرند تا برای آزمایشهای بیشتر به هیوستون منتقل شوند

 

دستاوردهای کاسینی در آستانه پایان مأموریت

دستاوردهای کاسینی در آستانه پایان مأموریت

شکار نزدیک‌ترین تصاویری که تابه‌حال از زحل گرفته شده‌ است باعث پی بردن به این حقیقت شد که میان زحل و حلقه‌هایش فضای تهی وجود دارد. فضاپیمای کاسینی نخستین فضاپیمایی است که میان زحل و حلقه‌هایش قرار گرفته است. این فضاپیما اخیراً موفق شد تا در فاصلۀ سه هزار کیلومتریِ بالای زحل و در فاصلۀ ۳۰۰ کیلومتری از حلقه‌ها تصاویری بی‌نظیر از سیارۀ زحل ثبت کند. این تصاویر خام و پردازش نشده‌اند و به رنگ سیاه و سفید و با جزئیات کمی هستند، ولی بعد از ویرایش و افزودن رنگ به تصاویر حقایق جالبی از قطب شمال زحل آشکار خواهند کرد.

در فضاپیمای کاسینی آنتن‌هایی با طول چهار متر تعبیه شده است که حکم محافظ را در برابر هر ذره‌ای که موجب خرابی و یا اختلال در عملکرد دستگاه‌های این فضاپیما شود، دارد. با توجه به گذر کاسینی از زحل با سرعت ۱۲۴ هزار کیلومتر در ساعت، هر برخوردی به آنتن‌ها ممکن بود موجب آسیب بزرگی شود ولی به طور شگفت‌انگیزی هیچ برخورد مخربی صورت نگرفت.

دانشمندان پس از تحلیل داده‌های دستگاه شناسایی موج پلاسما و رادیویی کاسینی (RPWS سرواژۀ Radio and Plasma Wave Sciences) به فاصلۀ میان زحل و حلقه‌هایش، که پهنایی معادل دو هزار کیلومتر دارد، عنوان «فضای تهی عظیم» (the large empty) داده‌اند. زیرا انتظار می‌رفت در این ناحیه خرده‌سنگ‌ها و اجرامی باشند که آنتن‌ها در برابر آنها از فضاپیما محافظت کنند، ولی برخلاف انتظار تنها برخورد‌های ذرات غبارمانند دریافت شد. همچنین، مشخص شد که این ناحیه عاری از خطر برای فضاپیماست. این موضوع علاوه بر اینکه به ۲۱ شیرجۀ آیندۀ کاسینی کمک خواهد کرد، نشان می‌دهد که دیگر نیازی به استفاده از آنتن‌ها برای محافظت نخواهد بود. از این‌رو، فرصت‌های جدیدی برای استفاده از دیگر ابزارها تا لحظۀ پایانی این مأموریت فراهم شده است.

 

کشف سیاره فراخورشیدی غول‌پیکر با روش ریزهمگرایی گرانشی

کشف سیاره فراخورشیدی غول‌پیکر با روش ریزهمگرایی گرانشی

دانشمندان سیارۀ فراخورشیدی غول‌پیکری را با استفاده از روش ریزهمگرایی گرانشی کشف کردند. این سیاره ۲/۸ برابر مشتری است و به دور ستاره‌ای از ردۀ کوتولۀ اِم یا کِی با جرم ۰/۲۹ جرمِ خورشید می‌گردد. اهمیت این کشف از آن جهت است که در این روش بیشتر، سیارات فراخورشیدی کم‌جرمی قابل‌ شناسایی هستند که در فاصلۀ قابل‌توجهی از ستارۀ میزبان قرار دارند، درحالی‌که حساسیت بقیۀ روش‌ها در شناسایی سیارات کم‌جرم به این میزان نیست. اما در این نمونۀ خاص که رصد آن چالش‌برانگیز بود، سیارۀ غول‌پیکری کشف شد که فاصلۀ آن از ستاره‌اش حدود ۱/۶۷ واحد نجومی تخمین زده شده است.

با وجود آنکه سیارات شناسایی شده از طریق این روش اندک هستند، ولی اهمیت  بسیاری دارند. زیرا حتی اینشتین که در سال ۱۹۳۶/۱۳۱۴ (حدود ۸۰ سال پیش) مسئلۀ همگرایی گرانشی را مطرح کرد، معتقد بود هیچ امیدی در رصد مستقیم این پدیده نیست. در روش همگرایی گرانشی به‌طورکلی جرمی و گاهی منظومه‌ای دوتایی نقش یک عدسی را ایفا می‌کند و نور منبع مورد نظر از کنار جرمی می‌گذرد که به دلیل داشتن میدان گرانشیِ قوی مسیر نور را خمیده می‌کند و با چند برابر کردن نور ستارۀ پس زمینه اثر تقویت‌کنندگی را دارد.

در روش ریزهمگرایی گرانشی که در شناسایی سیارات فراخورشیدی به کار می‌رود مدت رصد بسیار کم است. ستاره‌ای که جرمش نباید خیلی بیشتر و یا کمتر از جرم خورشید باشد (شعاع زاویه‌ای حلقۀ اینشتین یک‌هزارم ثانیۀ قوس است) نقش همگراکننده را دارد و به دلیل ضعیف بودن عدسی امکان تفکیک تصویر وجود ندارد؛ تنها از طریق بررسی تغییرات شدت نور می‌توان پی به همگرایی برد. در شکل زیر منحنی‌های نوری مربوط به فاصله‌های عبوری متفاوت نور از حلقۀ اینشتین را مشاهده می‌کنید.

سیارۀ MOA-2016-BLG-227 در رصدخانۀ موآ (MOA سرواژۀ Microlensing Observations in Astrophysics)، در دانشگاه کانتربری در نیوزلند، کشف شد و سپس اطلاعات تکمیلی به سرپرستی ناوکی کوشیموتو، اهل ژاپن، از تلسکوپ UKIRT در انگلیس، تلسکوپ هاوایی-فرانسه-کانادا (CFHT) در رصدخانۀ مونوکی در هاوایی و تلسکوپ وی‌اس‌تی (VST سرواژۀ VLT Survey Telescope) در رصدخانۀ پارانال در شیلی در اختیار تیم تحقیقاتی قرار گرفت. به‌این‌ترتیب، پارامترهای اصلی سیاره محاسبه گردید که در لینک https://arxiv.org/abs/1704.01724 قابل دسترس است. انتظار می‌رود که جزئیات بیشتری با بازبینی مجدد پدیده از طریق تلسکوپ فضایی هابل و اپتیک سازگار کِک (AO سرواژۀ adoptive opticsKeck) و همچنین تلسکوپهای نسل آینده، چون تلسکوپ فضایی جیمز وب به دست آید.

برای مطالعۀ بیشتر دربارۀ رصد سیارات فراخورشیدی با روش ریزهمگرایی گرانشی می‌توانید به این آدرس: http://pirsa.org/12080006 و همچنین به مقالۀ دکتر سهراب راهوار با عنوان «ریزهمگرایی گرانشی: ابزار نجومی بی‌نظیر» در این زمینه مراجعه کنید.

 

آسمان در این هفته

آسمان در این هفته

شما را هر هفته به مهمانی آسمان دعوت کرده ایم…

با ما همراه باشید

در این شب‌ها غول سیارت منظومه شمسی با غروب خورشید و تاریک شدن آسمان از سمت شرق خودنمایی می کند. این سیاره پس از تاریک شدن آسمان در ارتفاع حدودا ۴۰ درجه‌ای از افق شرقی قرار می‌گیرد.

سیاره مشتری در صورت فلکی سنبله قرار دارد،  این صورت فلکی، دومین صورت‌واره آسمانی است که در شب‌های بهاری به بهترین زمان رصدی خود خواهد رسید. همچنین سنبله یکی از صورت‌های فلکی دایره البروجی است که نمایانگر شهریورماه است و زمانی که از دید ناظر زمین خورشید وارد مرز این صورت فلکی شود، شهریور آغاز خواهد شد و با خارج شدن خورشید از مرز سنبله، به پایان خواهد رسید.

در آسمان‌های تاریک و به دور از آلودگی نورهای شهرهای بزرگ، با یک ابزار رصدی مانند تلسکوپ و با کمک گرفتن از یک نقشه راهنمای آسمان شب می توانید تصویر عجیب و خیره کننده ای از خوشه کهکشانی این صورت فلکی رصد کنید. اگر با یک تلسکوپ ۱۰ اینچ و به همراه یک چشمی ۳۰ میلی‌متر به مرکز این خوشه نگاه کنید، در یک میدان دید ابزار رصدی خود با بیش از ۱۰ کهکشان مواجه خواهید شد.

به طور کلی می توان آسمان شب‌های بهاری را، قلمروی کهکشان ها نامید، زیرا در این فصل، تعداد زیادی از کهکشان‌ها در زاویه دید ما قرار خواهند گرفت که گویی این اجرام عظیم الجثه شب‌های بهاری را در تصرف خود گرفته اند. که یکی از مهمترین این خوشه‌های کهکشانی، خوشه کهکشانی سنبله و گیسو است. در هفته‌های آینده با دیگر کهکشان‌هایی که می‌توان در این فصل آنها را رصد کرد آشنا خواهید شد.

تاریخ ۱۵ اردیبهشت ماه، عبور قمر اروپا از مقابل مشتری

در بامداد ۱۵ اردیبهشت ساعت ۰۰:۳۰ قمر اروپا از مقابل مشتری عبور خواهد کرد. همان‌گونه که کره ماه به دور زمین و روی یک مدار مشخص در حال حرکت است، اقمار دیگر سیارات نیز به دور سیاره خود در حال گردش هستند، در بامداد ۱۵ اردیبهشت یکی از قمرهای مشتری از دید ساکنان زمین از مقابل این غول گازی عبور خواهد کرد که می‌توانیم با تلسکوپ‌های بزرگ و با بزرگنمایی بالا، شاهد عبور این قمر باشیم. یکی از جذاب‌ترین پروژه‌هایی که می توان برای این رویداد انجام داد، زمان‌سنجی و محاسبه میزان زمان عبور قمر از مقابل سطح سیاره است که می‌توانید این امر را به وسیله ابزارهای تصویربرداری محقق سازید.

تاریخ ۱۶ اردیبهشت ماه، قمر آیو از مقابل سیاره مشتری عبور خواهد کرد.

در ساعت ۲۲:۲۴ روز ۱۶ اردیبهشت ماه قمر آیو از مقابل سطح مشتری عبور خواهد کرد این پدیده همچون گذر قمر اروپا، نیاز به ابزارهایی با بزرگ‌نمایی بالا دارد. گذر آیو در ساعت ۲۲:۲۴ دقیقه شب شروع می‌شود و تا ساعت ۰۰:۳۶ بامداد روز ۱۷ اردیبهشت ماه ادامه دارد. شما می‌توانید سایه قمر آیو را بر روی سطح مشتری به سادگی رصد کنید.

تاریخ ۱۷ اردیبهشت ماه، شاهد عبور ماه از نزدیکی سیاره مشتری خواهیم بود.

اگر پس از تاریک شدن آسمان و حدود ساعت ۲۱ به سمت شرق نگاهی بیندازیم، خواهیم دید که ماه با  فاصله ۳ درجه از سیاره مشتری قرار دارد. کره ماه را می‌توانید با فاز ۹۰ درصد در فاصله ۳ درجه‌ای بالای مشتری با یک دوربین دوچشمی کوچک رصد کنید به گونه ای که در دو جرم آسمانی (ماه و مشتری) در یک میدان دید دوربین دوچشمی قرار گیرد.

به امید آسمانی تاریک و پر ستاره