بایگانی دسته بندی ها: بینگ بنگ

آبشار کهکشان راه شیری

بیگ بنگ: اینجا خشک‌ترین منطقه بر روی کرۀ زمین است، اما آب هنوز در صحرای آتاکامای شیلی در ارتفاعات کوه جریان دارد. پس از کشف این نهر کوچک با جریان آب، عکاس به محل بازگشت تا بالا آمدن کهکشان راه شیری را در آسمان تاریک مشاهده کند.

beletsky waterfallاو محاسبه کرده بود که چه زمانی کهکشان راه شیری و جریان آب باشکوه با هم ملاقات خواهند کرد. در این آسمان شب وسیع، ستارگان و سحابی‌ها در درخشش کهکشان راه شیری غرق شده‌اند و این صحنه را با ابرهای ماژلانی بزرگ و کوچک در بالای افق در سمت راست به اشتراک می گذارند. ستارۀ درخشان به نام بتا سنتوری در بالای آبشار قرار دارد. در بالای آن، سحابی تاریک ِ “گونی زغال” و ستارگان صلیب جنوبی مشاهده می شوند.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

شاید زمین نوع متفاوتی از میدان مغناطیسی داشت!

بیگ بنگ: بر اساس یافته‌های جدید، زمین روزگاری نوع ِ متفاوتی از میدان مغناطیسی داشته که به واسطه اقیانوسی از ماگما در سطح آن پدید آمده و چرخش هستۀ آن در این فرایند نقشی نداشته است. این خبر خوبی به حساب می آید زیرا بدان معناست که شاید سیاره‌های فراخورشیدی بیشتری از سپر مغناطیسی برخوردار باشند؛ این سپر از سیاره‌ها در مقابل تابش‌های نامساعد فضایی محافظت بعمل آورده و احتمال میزبانی از حیات را در آن سیاره‌ها افزایش می داده است. بر اساس تحقیقات، مدت‌ها قبل از اینکه زمین پوستی داشته باشد، یک قفس مغناطیسی در بالای سر آن در حال شکل‌گیری بود.

molten earth magneticبه گزارش بیگ بنگ، تجزیه و تحلیل ویژگی‌های الکتروشیمی حرکات ماگما نشان داده است که اقیانوس‌های دارایِ سنگ مایع می توانند میدان‌های مغناطیسی خودشان را پدید بیاورند؛ این امر به ما کمک می کند تا نه تنها تاریخچه زمین را بهتر درک کنیم، بلکه احتمال پیدایش حیات در سایر سیاره‌ها را نیز به شکل بهتری بفهمیم. زمین‌شناسان و متخصصان علوم سیاره‌ای از «یو سی برکلی» اقدام به شبیه‌سازی شرایط سطحی سیاره‌های اَبَرزمین جوان کرده‌اند؛ سیاره‌های سنگی بزرگ با دما و فشار زیرسطحی که مطلوب بودن شرایط حیات در سیاره را تضمین می کنند.

محققان دریافتند که ترکیب این پوسته‌های مذاب می تواند زمینه را برای رسانایی الکتریکی بزرگی فراهم آورد؛ در طی این فرایند، نوعی دینام سیاره‌ای پدید می آید و باعث می شود جریانی از سنگ با سرعت ۱ میلی‌متر بر ثانیه حرکت کند. زمین‌شناس «برکارد میلیتزر» اظهار داشت: «این نخستین محاسبه جامع برای شرایط فشار و دمای بالاست و نشان می دهد که رسانایی نسبتا بالایی در آن زمان حاکم بوده است. لذا حرکت سیالِ مورد نیاز برای اینکه این فرایند به انجام برسد، شاید شدت کمتری داشته است.»

سیاره زمین از دینام قدرتمندی برخوردار است که در قالب هسته‌ای چرخان از آهن مایع و نیکل در اعماق زمین عمل می کند. البته باید سپاسگزار آن باشیم چرا که بدون آن، شرایط زندگی برای انسان غیرممکن می گردد. «فرانسوا سوبیران» نویسنده ارشد و محقق در لیون فرانسه گفت: «میدان مغناطیسی در محافظت از اتمسفر سیاره در مقابل بادهای ستاره‌ای و فروپاشی توسط آنها نقش بسیار مهمی بازی می کند. نه تنها نیاز داریم آن اتمسفر بتواند دمای سطحی را ثابت نگه دارد، بلکه انتظار داریم از بیوسفر هم در برابر دزه‌ای مرگبار تابش نیز محافظت بعمل بیاورد. میدان‌های مغناطیسی چتری ایجاد می کنند که از بمباران پوسته توسط ذرات پرانرژی جلوگیری می کند. پس یقینا عدم وجود میدان مغناطیسی به معنای عدم وجود حیات است.»

دانستنِ اینکه کدام سیاره‌ها در خارج از منظومه‌شمسی می توانند میدان‌های مغناطیسی ایجاد کنند، شاید به ما کمک کند به آن دسته از سیارات فراخورشیدی دست یابیم که ویژگی‌های زیستی در آنها ارزش مطالعه داشته باشد. افزون بر این، طبقه‌بندی روش‌های مختلف ایجاد میدان‌های مغناطیسی توسط سیاره‌ها، درها را برای مطالعه زمین‌شناسی سیاره‌ها باز می کند، بدون آنکه به فرود در سطح شان نیاز داشته باشیم. میلیتزر خاطر نشان کرد: «در مشتری، میدان مغناطیسی از طریق همرفتی هیدروژن فلزی مایع پدید می آید. در اورانوس و نپتون، میدان مغناطیسی در لایه‌های یخ شکل می گیرد. حالا سنگ‌های مذاب را هم به فهرست موادی اضافه کرده‌ایم که میدان مغناطیسی را به وجود می آورند. چگونگی برهمکنش دینام سطحی با فرایندهای هسته هنوز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد؛ به ویژه با توجه به اینکه اطلاعات خیلی کمی درباره بخش داخلی سیاره خودمان داریم.»

محققان این چنین توضیح دادند: «پیش‌بینی برهمکنش میان میدان مغناطیسی هسته مایع و اقیانوس ماگما کار ساده‌ای نیست، اما میتواند به مولفه دوقطبی قابل توجهی منجر شود.» در حالت ایده‌آل، برای ایجاد یک حباب محافظ، میدان مغناطیسی باید شکل دوقطبی مناسبی داشته باشد. این میتواند خبر خوبی برای آن دسته از افرادی باشد که سیاره‌های اَبَرزمین را در فهرست سیاره‌های مناسب برای موجودات فرازمینی قرار داده‌اند. اکثر این سیارات غول‌پیکر فاصله نزدیکی با ستاره‌های خود دارند.

البته نزدیکی بیش از اندازه سیاره به ستاره میزبانش می تواند تبعات بدی را برای آن به همراه داشته باشد. برای مثال، در چنین شرایطی، طول روز و سال کمابیش یکسان خواهد بود. تجزیه و تحلیل محققان نشان می دهد که تشکیل دو قطبی متمایز نیازمند چرخش نسبتا سریع است؛ لذا سیاره‌هایی که سرعت چرخش پایینی دارند، مستثنی می شوند. با توجه به تعداد بسیار زیاد سیارات فراخورشیدی و سیاره‌های شبیه زمین، باید راه‌های بهتری برای مطالعه آنها پیدا کنیم. یافتن نشانه‌هایی از میدان‌های مغناطیسی از راه دور می تواند به ما کمک کند جستجوی حیات در میان ستاره‌ها را اولویت‌بندی نمائیم. این مقاله علمی در «Nature Communications» منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sciencealert.com

بدن انسان: آناتومی، حقایق و کارکردها

بیگ بنگ: سر، گردن، تنه، دست‌ها و پاها بخش‌های اصلی بدن انسان را تشکیل می دهند. بدن انسان از چند سیستم زیستی تشکیل شده است که کارکردهای مشخصی دارند. این کارکردها در زندگی روزمره انسان نقش اصلی را ایفا می کنند.

Human Body

به گزارش بیگ بنگ، کار دستگاه گردش خون، انتقال خون، مواد غذایی، اکسیژن، کربن دی اکسید و هورمون‌ها در سرتاسر بدن است. این دستگاه از قلب، رگ‌های خونی، سرخرگ و سیاهرگ تشکیل یافته است. دستگاه گوارش متشکل از یک سری اندام‌های به هم پیوسته می باشد که این امکان را به بدن می دهند تا غذا را تجزیه و جذب نماییم. این دستگاه در برگیرندۀ دهان، مری، شکم، روده کوچک، روده بزرگ، مقعد و دهانه مقعد است. کبد و پانکراس هم در دستگاه گوارش ایفای نقش می کنند، زیرا تولید مایعات گوارشی را بر عهده دارند.

دستگاه درون ریز از هشت غده اصلی تشکیل یافته است که هورمون‌ها را به درون خون ترشح می کند. این هورمون‌ها به بافت‌های مختلفی رفته و کارکردهای بدنی متعددی را به انجام می رسانند که از جمله آنها میتوان به متابولیسم، رشد و عملکرد جنسی اشاره کرد. دستگاه ایمنی، سپر دفاعی بدن در مقابل باکتری‌ها، ویروس‌ها و سایر عوامل بیماری‌زایی است که شاید برای بدن مضر باشند. این دستگاه شامل گره‌های لنفاوی، کیسه صفرا، لنفوسیت‌ها (سلول‌های B و سلول‌های T)، تیموس. لوکوسیت‌ها (سلول‌های سفید خون) می باشد.

دستگاه لنفاوی متشکل از گره‌های لنفاوی و رگ‌های لنفاوی است و در ساز و کار دفاعی بدن هم نقش دارد. کار اصلی این دستگاه، تولید و انتقال لنف است؛ مایع شفافی که حاوی سلول‌های سفید خون است. این سلول‌ها به بدن کمک می کنند تا با عفونت به مبارزه بپردازد. دستگاه لنفاوی مایع لنفی اضافی را از بافت‌های بدن حذف می کند و سپس آن را به خون بازمی گرداند. دستگاه عصبی به کنترل عملکرد ارادی (حرکت آگاهانه) و عملکرد غیرارادی (مثل تنفس) پرداخته و سیگنال‌هایی را به بخش‌های مختلف بدن ارسال می کند. دستگاه عصبی مرکزی شامل مغز و نخاع می باشد. دستگاه عصبی پیرامونی هم از عصب‌هایی تشکیل شده که بخش‌های دیگر بدن را به دستگاه عصبی مرکزی وصل می کند.

human physique viscera xدستگاه عضلانی بدن دارای تقریبا ۶۵۰ ماهیچه است که زمینه را برای حرکت، گردش خون و سایر کارکردهای بدن فراهم آورده و تسهیل می کند. سه نوع ماهیچه وجود دارد: ماهیچه اسکلتی که به استخوان وصل است و در حرکت ارادی نقش دارد؛ ماهیچه صاف درون اندام‌ها بافت شده و به حرکت مواد در اندام‌ها کمک می کند؛ ماهیچه قلبی که در قلب دیده می شود، در پمپاژ خون نقش مهمی دارد. دستگاه تولید سیستم امکان تولید مثل را به انسان می دهد. دستگاه تولید مثل مردان شامل آلت تناسلی مردانه و بیضه‌هاست که تولید اسپرم می کند. دستگاه تولید مثل زنانه متشکل است از آلت تناسلی زنانه، رحم و تخمدان. در هنگام لقاح، سلول اسپرم با سلول تخم در هم می آمیزد؛ در نتیجه، تخم باروری تولید شده و به رشد خود در رحم ادامه می دهد.

دستگاه اسکلتی از بدن ما پشتیبانی بعمل می آورد؛ این دستگاه از ۲۰۶ استخوان تشکیل شده است که با تاندون‌ها، لیگامن‌ها و غضروف به هم وصل شده است. اسکلت نه تنها به ما در حرکت کمک می کند، بلکه در تولید سلول‌های خونی و ذخیره‌سازی کلسیم نیز دخیل می باشد. دندان‌ها بخشی از دستگاه اسکلتی هستند، اما استخوان به حساب نمی آیند. دستگاه تنفس این اجازه را به ما می دهد تا اکسیژن حیاتی را دریافت کرده و دی‌اکسیدکربن را در فرایندی به نام «تنفس» به بیرون انتقال بدهد. این دستگاه  عمدتا از نای، دیافراگم و ریه تشکیل شده است.

دستگاه ادرار در دفع مواد اضافی از بدن نقش دارد؛ ادرار زمانی ایجاد می شود که غذاهای مشخصی تجزیه می شوند. کل دستگاه شامل دو کلیه، دو میزنای، صفرا، دو ماهیچه اسفنگتر و مجرای پیشاب است. ادرارِ تولید شده به میزنای و صفرا انتقال داده شده و از طریق مجرای پیشاب از بدن خارج می شود. پوست هم بزرگترین اندام بدن برشمرده می شود. پوست از ما در مقابل دنیای بیرونی محافظت می کند و نخستین سپر دفاعی ما در برابر باکتری‌ها، ویروس‌ها و سایر عوامل بیماری‌زاست. پوست در تنظیم دمای بدن و حذف مواد مازاد از طریق تنفس پوستی نقش دارد. افزون بر پوست، دستگاه پوستی شامل مو و ناخن‌ها نیز می شود.

اندام‌های حیاتی

• انسان دارای پنج اندام حیاتی است که برای بقای او ضروری هستند. این اندام‌ها عبارتند از مغز، قلب، کلیه‌ها، کبد و ریه.

• مغز مرکز کنترل بدن است و از طریق دستگاه عصبی و هورمون‌های ترشح شده به دریافت و ارسال سیگنال به سایر اندام‌های بدن می پردازد. مغز در افکار، احساسات، حافظه و ادراک کلی از جهان نقش دارد.

• “قلب” مسئولیت پمپاژ خون در سرتاسر بدن را بر عهده دارد.

• کار کلیه‌ها، حذف مواد مازاد و مایعات اضافی از خون است. کلیه‌ها اوره را از خون دریافت کرده و آن را با آب و سایر مواد ترکیب می کنند تا ادرار تولید شود.

• کبد کارکردهای زیادی دارد؛ مِن جمله سم‌زدایی مواد شیمیایی مضر، تجزیه داروها، فیلتر کردن خون، ترشح صفرا و تولید پروتئین‌های انعقاد خون.

• ریه مسئول دریافت اکسیژن از هوا و انتقال آن به خون انسان است؛ اکسیژن از طریق خون به سلول‌ها ارسال می شود.

حقایق جالب

• بدن انسان دارای تقریبا ۱۰۰ تریلیون سلول است.

• تعداد باکتری‌ها در بدن انسان ۱۰ برابر بیشتر از سلول‌هاست.

• هر فرد بزرگسال به طور متوسط بیش از ۲۰ هزار بار در روز نفس میکِشد.

• هر روز، کلیه‌ها تقریبا ۵۰ گالون خون را فراوری می کنند.

• افراد بزرگسال روزانه ۱٫۴۲ لیتر ادرار دفع می کنند.

• مغز انسان حاوی ۱۰۰ میلیارد سلول عصبی است.

• آب بطور متوسط بیش از ۵۰ درصد وزن بدن افراد بزرگسال را تشکیل می دهد.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: livescience.com

ابر ماژلانی بزرگ در حال برخورد با کهکشان راه شیری است

بیگ بنگ: ابر ماژلانی بزرگ یک کهکشان کوتوله است که در فاصله تقریبی ۱۶۳۰۰۰ سال نوری از ما قرار دارد، براساس تحقیقات جدید این کهکشان کوتوله در حال برخورد با کهکشان راه شیری است که این ادغام در ۲٫۴ میلیارد سال دیگر رخ خواهد داد.

image e Milky Way Magellanic Cloudsبه گزارش بیگ بنگ، این رویداد مخرب می تواند سیاهچاله فوق پرجرم خاموش کهکشان ما را بیدار کند که شروع به بلعیدن گاز اطرافش خواهد کرد و اندازۀ آن را تا ۸ برابر افزایش می دهد. هالۀ ستاره‌ای کهکشان راه شیری نیز دستخوش تغییر می شود و به همان اندازه چشمگیر بزرگ خواهد شد که این بزرگی حدودا ۵ برابر خواهد بود. این ادغام گرانشی، ستاره‌های دیسک مرکزی را به طرف هاله کهکشان راه شیری پرتاب خواهد کرد.

کهکشان‌هایی شبیه کهکشان راه شیری ما توسط کهکشان‌های کوچکتر اقماری که در حال چرخش به دور آنها هستند، احاطه شده‌اند که این حرکت مشابه حرکت زنبورها به دور یک کندو است. به طور معمول، این کهکشان‌های اقماری زندگی آرامی دارند و برای میلیاردها سال به دور میزبان‌های خود می چرخند. با این حال هر از چندگاهی آنها به سمت ِ مرکز کهکشان کشیده شده، برخورد کرده و توسط کهکشان ِ میزبان خود بلعیده می شوند.

ابر ماژلانی بزرگ، درخشان‌ترین کهکشان اقماری راه شیری است که تنها حدود ۱٫۵ میلیارد سال پیش به همسایگی ما وارد شده است. تا کمی پیش‌تر اخترشناسان تصور می کردند که ابر ماژلانی بزرگ ممکن است برای میلیاردها سال به دور کهکشان ما بچرخد یا به علت حرکت سریع از نیروی گرانش ِ کهکشان ما بگریزد. با این حال، اندازه‌گیری‌های جدید نشان می دهد که ابر ماژلانی بزرگ دو برابر تصورات قبلی ما دارای ماده تاریک است.

به گفته اخترشناس “ماریوس کوتون” و همکارانش از دانشگاه دورهام:« از آنجایی که این جرم فراتر از حد انتظار است، ابر ماژلانی بزرگ به سرعت انرژی خود را از دست داده و محکوم به برخورد با کهشکان ماست. محققان با استفاده از شبیه‌سازی‌ ابررایانه‌ای تشکیل کهکشان عقاب(EAGLE)، این برخورد را پیش‌بینی کردند. دکتر کوتون افزود: «در حالیکه دو میلیارد سال زمان بسیار طولانی در مقایسه با عمر یک انسان است، اما زمان بسیار کوتاهی در زمان‌بندی‌ کیهانی است.»

تخریب ابر ماژلانی بزرگ که با بلعیده شدن توسط کهشکان راه شیری انجام می شود، منجر به تخریب و نابودی کهکشان ما خواهد شد. با بیدار کردن سیاه‌چاله‌ای که در مرکز راه شیری زندگی می کند، کهکشان ما تبدیل به هسته کهکشانی فعال یا اختروش خواهد شد. این اتفاق فواره‌های قدرتمندی از پرتوهای پر انرژی تولید می کند که به خارج سیاهچاله ساطع می شوند. هرچند این پدیده تاثیری روی منظومه شمسی نخواهد داشت، اما احتمال کمی وجود دارد که ما راه گریزی از خسارت ندیدن از برخورد بین دو کهشکان که منجر به بیرون انداختن ما از راه شیری به فضای میان ستاره‌ای می شود، نداشته باشیم.

همچنین به گفته پروفسور کارلوس فرنک:« زیبایی آنجاست که جهان ما به طور مداوم اغلب توسط پدیده‌های مخرب و خشن مانند برخورد پیش رو با ابر ماژلانی بزرگ در حال تکامل است. به استثنای بلایای طبیعی، مانند اختلال عمده در منظومه شمسی، نوادگان ما در صورت وجود در یک میهمانی هستند، یک نمایش دیدنی و چشمگیر از آتش بازی‌های کیهانی که ناشی از سیاهچاله فوق پرجرم تازه بیدار شده در مرکز کهکشان ماست که با فوران پرتوهای فوق پرانرژی درخشان از خود عکس‌العمل نشان می دهد. جزئیات بیشتر این پژوهش در ماهنامه‌ انجمن سلطنتی اخترشناسی منتشر شده است.

ترجمه: اسماعیل حسینی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sci-news.com

کیهان شبیه یک ناقوس غول‌پیکر پرطنین است!

بیگ بنگ: نظریه جدید پیشنهاد می کند که کیهان شبیه به یک ناقوس غول‌پیکر پرطنین است. نه تنها ممکن است کیهان گسترش یابد، بلکه ممکن است در همان حال پرطنین نیز باشد. که این امر می تواند چگونگی درک ما از جهانمان را عمیقا تغییر دهد.

skybells.jpg.x q stand smartبه گزارش بیگ بنگ، دانشمندان دریافتند که از زمان بیگ بنگ، کیهان به صدا در آمده است. این ایده توسط لاورنس مید و هَری رینگرماچر، دو فیزیکدان دانشگاه می سی سی پی جنوبی ارائه شده است. طبق محاسبات آنها، کیهان مشابه به یک ناقوس غول‌پیکر عمل می کند که با بیگ بنگ به صدا در آمده و هنوز هم در نوسان است و بافت فضا-زمان را مواج می کند.

این دو پژوهشگر، در حالی به این کشف نائل شدند که سعی داشتند نموداری رسم کنند که مقیاس جهانمان را در برابر سنش توصیف کند. اندازه‌گیری‌های آنها وقتی دارای بیشترین معنی است که با در نظر گرفتن ترم‌های نوسانی یا طنین کیهان بررسی شود. آنگاه می بینیم که آهنگ نوسانات به تدریج با زمان کاهش می یابد. بسیار شبیه به محو شدن طنین ناقوسی که به صدا در آمده باشد.

رینگر ماچر توضیح داد: «ما یافتیم که در طول عمر کیهان، بیش از یک چنین زمانی وجود دارد. در واقع در طول عمر جهان، چندین نوسان با فرکانسی در حدود ۷ چرخه داریم. خود فضا انبساطش را به دنبال کاهش ۷ مرحله‌ای از زمان پیدایشش، تسریع کرده است.» مید می گوید: «طنین کاهش یافته و اکنون خیلی کوچک است. خیلی شبیه به صدای بمی است که از به هم خوردن کریستال‌های شیشه شنیده می شود.»

bigbang enlargement call Figاین تئوری چالشی به حساب نمی آید برای ایده‌ای که می گوید کیهان در همه جا در حال گسترش است، آنطور که دانشمندان می گویند. اما نحوۀ این گسترش بسته به اینکه ما در کجای این چرخه نوسانی هستیم، سرعت گرفته یا کُند می شود. همچنین این نوسانات در مقیاس‌های زمانی بسیار بزرگ رخ داده به طوری که هر مقیاس بیش از یک میلیارد سال به طول می انجامد. لذا این نوسانات در هیچ یک از تجارب حسی ما ملموس نیستند.

بنابراین، انتظار می رود که هیچ موج جزر و مدی در فضا-زمان به طور ناگهانی شروع به ضربه زدن به ساختمان ها نکرده و هیچ سیاره‌ای را از مدار چرخشش خارج نکند. اما درک ما از اینکه چگونه کیهان از زمان آغازش در بیگ بنگ شکل گرفته، با این کشف مطمئنا می تواند به لرزه در آید. رینگر ماچر و مید تصدیق می کنند که ابتدا باید یافته‌هایشان قبل از اینکه بتوان آنها را تایید کرد، توسط تحلیل‌های مستقل بررسی شوند. اما این یافته‌ها دست کم نشان می دهند که ما هنوز چیزهای زیادی جهت آموختن دربارۀ رفتار و سرچشمه کیهان خودمان در پیش رو داریم. و این یعنی کیهان ممکن است پس از بیگ بنگ، هنوز شبیه به یک ناقوس پرطنین باشد. جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریۀ Astronomical منتشر شده است.

ترجمه: سیدامین مهناپور/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: mnn.com

تلسکوپ هابل عکسی بسیار بزرگ از “کهکشان مثلث” گرفت!

بیگ بنگ: تلسکوپ فضایی هابل، بتازگی دقیق‌ترین عکس را از همسایۀ نزدیک راه شیری ثبت کرد. کهکشان مثلث، یک کهکشان مارپیچی است که تنها ۳ میلیون سال نوری با راه شیری فاصله دارد. این عکس، نقشه‌برداری وسیعی از سومین کهکشان بزرگ گروه محلی ما بوده و همچنین منظره‌ای چشم‌گیر از ۴۰ میلیارد ستاره‌ای است که یکی از دورترین اجرام قابل رویت با چشم غیر مسلح را تشکیل می دهند.

heicaبه گزارش بیگ بنگ، تصویر تازه گرفته شدۀ هابل از کهکشان مثلث (که با نام‌های کاتالوگی M33  و NGC598  نیز شناخته می شود)، از ۶۶۵ میلیون پیکسل تشکیل شده و مناطق مرکزی و بازوهای مارپیچی داخلی کهکشان را به نمایش می گذارد. به منظور ساخت این عکس، هابل ۵۶ منطقه مختلف از کهکشان را عکس‌برداری کرده و سپس آنها را کنار هم قرار داده است.

زیر یک آسمان تاریک، به دور از آلودگی‌ نوری، فیزیکی و … با چشم غیر مسلح می توان کهکشان مثلث را به صورت جرمی کم نور و مه آلود در صورت فلکی مثلث مشاهده کرد. این جرم با درخشش ضعیفش، هدف مهیجی برای رصدگران آماتور می باشد. در فاصله تنها ۳ میلیون سال نوری از راه شیری، کهکشان مثلث عضوی جالب در گروه محلی است. این کهکشان در عین قرار داشتن در رتبۀ سوم از نظر بزرگی، کوچکترین کهکشان مارپیچی گروه می باشد. با قطری به طول ۶۰ هزار سال نوری ، این کهکشان در برابر کهکشان آندرومدا با قطر ۲۰۰ هزار سال نوری و کهکشان راه شیری با قطر ۱۰۰ هزار سال نوری، ناچیز به حساب می آید.

heicfکهکشان مثلث در کنار کوچک بودن از نظر اندازه، شامل تعداد ستارۀ کمتری نسبت به دو کهکشان دیگر می باشد. ستاره‌های این کهکشان حداقل یک واحد از راه شیری و دو واحد از آندرومدا کمتر هستند. با در نظر گرفتن ۱۰ تا ۱۵ میلیون ستاره منفرد قابل مشاهده در این تصویر، به سختی می توان اعداد و آمار به دست آمده را درک کرد. در ویدئوی زیر می توانید زوم به این کهکشان را مشاهده کنید:

برخلاف دو کهکشان مارپیچی دیگر در گروه، کهکشان مثلث قرص برآمدۀ چندان درخشانی ندارد و همچنین یک کهکشان مارپیچی ساده است. یعنی علی‌رغم کهکشان‌های مارپیچی میله‌ای، بازوهای آن مستقیماً به مرکز آن متصل هستند. (در کهکشان‌های مارپیچی میله‌ای، بخش میله مانندی از مرکز کهکشان عبور کرده است که بازوهای کهکشان به دو سر آن میله متصل‌اند. کهکشان آندرومدا و راه شیری از این دسته مارپیچی‌ها هستند.م) با این وجود، این کهکشان سحابی‌هایی با حجم بسیار زیادی از گرد و غبار دارد و روند تشکیل ستارگان در آن بسیار سریع است. به طوری که هر دو سال‌، ستاره‌ای با جرم میانگین یک جرم خورشیدی ،(۱۰۳۰*۹۹/۱ کیلوگرم – م) در این کهکشان متولد می شود.

فراوانی سحابی‌ها و ابرهای گازی در کهکشان مثلث، زمینه علاقه منجمان را فراهم کرده تا به دنبال تهیه تصاویری با جزئیات بالا از این کهکشان باشند. هنگام تولد ستارگان، مواد موجود در ابرهای گازی و گرد و غبار مصرف شده و سوخت کمتری برای ستارگان در حال انقباض باقی می ماند. هابل در تصویر خود، دو نمونه از ۴ منطقۀ درخشان این کهکشان را عکسبرداری کرده است. سحابی NGC604  و NGC604 . همچنین کهکشان مثلث،  دومین منطقه درخشان هیدروژن یونیزه (مناطق HII – م) در گروه محلی بوده و جزء بزرگترین مناطق تشکیل دهندۀ ستارگان در گروه به شمار می رود.

photoچنین رصدهای جزئی و دقیقی از کهکشان مثلث دارای ارزش زیادی هستند. همراه با مطالعات انجام شده روی کهکشان‌‌های راه شیری، آندرومدا و ابرهای ماژلانی کوچک و بزرگ، منجمان قادر خواهند بود روند شکل‌گیری ستارگان و تحول ستاره‌ای بهتر درک کنند.

یادداشت

کهکشان ما، راه شیری، یکی از اعضای گروه محلی است. گروه محلی شامل بیش از ۵۰ کهکشان بوده که توسط نیروی گرانشی به یکدیگر مقید شده‌اند. بزرگترین اعضای آن، کهکشان آندرومدا (M31)، راه شیری و کهکشان مثلث هستند. اعضای باقی مانده، کهکشان‌های کوتوله‌ای هستند که هر کدام به دور یکی از ۳ کهکشان بزرگتر گردش می کنند.

در این عکس که گستردگی به اندازۀ ۴۰ هزار سال نوری دارد بیش از ۱۰۰ میلیارد ستاره و هزاران خوشه ستاره ای دیده می شود. قطر آندرومدا در حدود ۲۲۰ هزار سال نوری است.

کهکشان آندرومدا، در سال ۲۰۱۵ توسط تلسکوپ هابل نقشه برداری شد و تصویرش در کنار این که دقیق‌ترین و جزئی‌ترین تصویر تاکنون تهیه شده از این کهکشان است، بزرگترین تصویر ثبت شده توسط هابل نیز می باشد.

ترجمه: هانیه الزهرا بوداغی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: ESA

دانشمندان سیگنال‌های مرموزی شناسایی کردند

بیگ بنگ: اخترشناسان جزئیات سیگنال‌های مرموزی را که از یک کهکشان دوردست می آیند و توسط تلسکوپی در کانادا ردیابی شده را فاش کردند. ماهیت دقیق و سرمنشاء این انفجارهای رادیویی سریع(FRB) در فضا معلوم نیست.

image e FRBبه گزارش BBC، در میان مجموعه‌ای از ۱۳ انفجار رادیویی سریع، یک سیگنال تکرارشونده خیلی غیرعادی وجود داشت که از همان منبع در فاصلۀ ۱.۵ میلیارد سال نوری از زمین می رسید. چیزی شبیه به این پدیده در گذشته فقط یک بار دیگر گزارش شده که توسط تلسکوپ دیگری ردیابی شد. “اینگرید استرز” اخترفیزیکدان از دانشگاه بریتیش کلمبیا گفت: «اینکه قبلا یک بار دیگر چنین رویدادی را مشاهده کرده‌ایم نشان می دهد که شاید این پدیده بیشتر اتفاق می افتد و با تکرار آنها و وجود منابع بیشتری برای مطالعه، ممکن است بتوانیم این معمای کیهانی را حل کنیم – اینکه از کجا می آیند و چه چیزی باعث آنها می شود.»

FRBsرصدخانه “سی اچ آی ام ای” واقع در “اوکاناگان ولی” در بریتیش کلمبیا حاوی ۴ آنتن نیمه استوانه‌ای ۱۰۰ متری است که هر روز سرتاسر آسمان نیمکره شمالی را اسکن می کند. این تلسکوپ سال قبل راه‌اندازی و فعال شد و ۱۳ انفجار رادیویی سریع را فورا ردیابی کرد که شامل همان سیگنال مرموز تکراری بود. شریهارش تندولکار از دانشگاه مک گیل کانادا گفت:«ما یک سینگال تکراری دوم را کشف کرده‌ایم که مشخصات آن خیلی شبیه به سینگال تکرارشونده قبلی است. این اطلاعات بیشتری در مورد ویژگی‌های تکرارشونده‌ها در اختیار ما می گذارد.»

chimephoto media

رادیوتلسکوپ جدید کانادا موسوم به CHIME

“اف آر بی”ها فوران‌های برق آسا و قدرتمندی از امواج رادیویی هستند که از اعماق کیهان می آیند. دانشمندان تاکنون حدود ۶۰ انفجار برق آسا از جنس سیگنال‌های رادیویی و دو سیگنال که تکرار می شوند را ردیابی کرده‌اند. به تصور آنها شاید روزانه حداکثر هزار “اف آربی” در آسمان اتفاق بیافتد. شماری نظریات در مورد علت این سیگنال‌های مرموز وجود دارد.

یک نظریه آنها را به یک ستاره نوترونی با میدان مغناطیسی فوق‌العاده قوی و گردش محوری (وضعی) بسیار سریع و نظریه‌ای دیگر آنها را به دو ستاره نوترونی در حال ادغام نسبت می دهد. به علاوه گروه کوچکی از منجمان هم هستند که می گویند این امواج ممکن است از فضاپیمای موجودات فرازمینی بیاید. جزئیات این پژوهش در نشریه Nature منتشر شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: BBC

ساخت کوچکترین قطرات سیال در جهان

بیگ بنگ: فیزیکدانان با برخورد دادن ذرات به همدیگر، موفق به ساخت کوچکترین قطره سیال در جهان شدند. این سوپ ذره، «پلاسمای کوارک-گلوئون» نام دارد؛ سیالی که در چند میکروثانیه پس از بیگ بنگ، کیهان را پر کرده بود. این سیال هیچ اصطکاکی ندارد و تقریبا با سرعت نور جریان می یابد.

Proton Size

محققان کوچکترین قطرات سیال در جهان را در سوپ ازلی ساختند.

به گزارش بیگ بنگ، چند میلیارد میلیاردیم ثانیه پس از بیگ بنگ، کیهان تبدیل به مخلوط بینهایت چگال و داغی موسوم به مخلوط ابرداغ اولیه متشکل از ذرات بنیادین، به ویژه کوارک ها و گلوان ها گردید. این حالت از ماده پلاسمای کوارک – گلوئون نام دارد. با ایجاد برخورد میان هسته‌های اتم سرب با انرژی بسیار بالایی معادل ۵٫۰۲ ترا الکترون ولت در قدرتمندترین شتاب دهنده ذرات در جهان با طول ۲۷ کیلومتر در سرن، بازآفرینی این حالت خاص از ماده ممکن گردید و با آشکارساز آلیس خواص آن مورد اندازه‌گیری و آزمون قرار گرفت.

«ژاکلین نورنیا هوستلر»، فیزیکدان نظری در دانشگاه راتجرز نیوجرسی بیان کرد: «این شگفت‌انگیزترین سیالی است که تاکنون دیده‌ایم.» فیزیکدانان در گذشته هم برای ایجاد این سوپ ازلی، ذره‌ها را به همدیگر برخورد داده‌اند. برخی آزمایشات نشان می دهد که برخوردهای معینی باعث ایجاد قطراتی به اندازه پروتون می شوند. در مقاله جدیدی که روز دهم دسامبر ۲۰۱۸ در مجله «Nature Physics» منتشر شد، فیزیکدانانِ «آزمایش برهمکنش هسته‌ای پرانرژی پیشرو(PHENIX) اعلام کردند که شواهد قانع کننده‌ای در خصوص این ذرات ریز وجود دارد.

«جِیمی نیگل» محقق و فیزیکدان در دانشگاه کلرادو بولدر اظهار داشت: «حالا به نقطه‌ای رسیده‌ایم که باید درباره درک‌مان از برهمکنش‌ها و شرایط این نوع سیال تجدید نظر کنیم.» آقای نیگل داده‌های تازه‌ترین آزمایشات را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است. نتایج منتشر شده می توانند این فرصت را به دانشمندان بدهد تا به شکل بهتری پلاسمای کوارک-گلوئونِ جهان ابتدایی و ماهیت سیالات را درک نمایند. بدین ترتیب، دانش ما از ماهیت سیال باید دستخوش تغییری اساسی قرار بگیرد.

محققان آزمایش‌ها را در مرکز برخورد دهنده یون سنگین نسبی(RHIC) در نیویورک انجام دادند. آنان در این مرکز، اولین پلاسمای کوارگ-گلوئون را در سال ۲۰۰۵ و با ادغام هسته‌های اتم ایجاد کردند. کوارک ذره‌ای بنیادی است که پروتون ها و نوترون ها را تشکیل می دهد. قبلا فیزیکدانان بر این فرض بودند که قطرات پلاسمای کوارک-گلوئون باید نسبتا بزرگ باشد. برای اینکه قطره‌ای مانند یک سیال جاری شود، باید جسم خیلی بزرگتر از ذرات سازنده آن باشد. برای مثال، قطره آب خیلی بزرگتر از مولکول‌های آب خودش است. از سوی دیگر، توده کوچکی از سه یا چهار مولکول آب مانند مایع رفتار نمی کنند. این باور محققان بود. بنابراین، برای ساخت قطرات پلاسمای کوارک-گلوئون بزرگ، فیزیکدانان هسته‌های اتم بزرگی مثل طلا را با یکدیگر برخورد دادند.

quark gluon plasma بر اساس یافته‌های آنان، وقتی ذرات کوچکتر به یکدیگر برخورد کردند، نشانه‌هایی از سیالی به اندازه پروتون بصورت غیرمنتظره شناسایی شد. برای مثال، در برخوردهای بین پروتون‌ها در آزمایشگاه برخورد دهنده هادرونی بزرگ در نزدیکی ژنو سوئیس. فیزیکدانان برای اینکه دریابند آیا این قطرات کوچک می توانند وجود داشته باشند یا خیر، سه پروتون را در آزمایشگاه شلیک کردند: هسته دوترون که هر کدام حاوی یک پروتون و یک نوترون است؛ و هسته هلیوم-۳ در هسته طلا. اگر این برخوردها قطرات سیال پلاسمای کوارک-گلوئون را به وجود آورده باشند، بسته به چیزی که هسته طلا به آن برخورد می کند، قطرات شکل‌های مختلفی بدست می آورند. برخورد به پروتون می تواند قطره دایره‌ای شکل پدید آورد؛ دوترون قطره‌ای بیضوی و هلیوم-۳ هم قطره‌ای مثلثی به وجود می آورد.

وقتی دانشمندان هسته طلا را با پروتون‌ها ، هسته دوترون و هسته هلیوم-۳ برخورد دادند، قطرات ریزی از پلاسمای کوارک-گلوئون به وجود آمد؛ یعنی همان سوپ ازلی که چند میکروثانیه پس از بیگ بنگ شکل گرفت. برخوردهای پروتون باعث ایجاد قطرات دایره‌ای شد، در حالیکه برخوردهای دوترون و هلیوم-۳ به ترتیب قطرات بیضوی و مثلثی پدید آورد. چنین قطره‌ای برای تنها ۱۰۰ میلیارد میلیاردم ثانیه قبل از اینکه گرمای شدید موجب انبساط قطره شود، دوام می آورد. محققان با اندازه‌گیری این بقایای ذره‌ای، موفق به بازسازی قطره اصلی شدند. آنها اَشکال بیضوی و مثلثی را در هر کدام از سه نوع برخورد را جستجو کرده و شش اندازه‌گیری کلی انجام دادند. آزمایش‌ها چند سال به طول انجامید. در پایان، شکل‌های فوق‌الذکر را شناسایی کردند. اگرچه این نتایج امیدوار کننده و نوید بخش هستند، اما برخی محققان از تایید کامل نتایج امتناع کردند. آنها بر این باورند که برای اظهار نظر قطعی در این زمینه، به آزمایش‌ها و تحقیقات بیشتری نیاز دارند.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: livescience.com

جهان حبابی ما به سمت ابعاد بالاتر پیش می‌رود!

بیگ بنگ: تیمی از فیزیکدانان نظری در دانشگاه اوپسالا سوئد، مدل ِ جدیدی از جهان ارائه کردند که ممکن است راز “انرژی تاریک” را حل کند. عاملی که باعث انبساط کیهان می‌شود.

image e String Theory Universeبه گزارش بیگ بنگ، در دهه ۱۹۹۰، اخترفیزیکدانان متوجه شدند که جهان ما در حال انبساط است. این امر نشان می داد که فضا، خالی نیست و در عوض، با چیزی عجیب و مبهم پر شده که مواد را از خود دور می‌کند؛ چیزی که آن را امروزه با نام «انرژی تاریک» می‌شناسیم. ماهیت ِ آن یکی از بزرگترین اسرار فیزیک بنیادی است.

دکتر سویک بنرجی و همکارانش امیدوارند نظریه ریسمان بتواند پاسخی برای سوالات ما در مورد کیهان داشته‌باشد. براساس این نظریه، همه چیز، از اجزای ریز و کوچک ارتعاشی ساخته شده است. هم‌چنین این تئوری به ابعاد بالاتر از سه بعدی که همگی میشناسیم، اشاره دارد. به مدت پانزده سال، مدل‌هایی در نظریه ریسمان وجود داشتند که ایدۀ شکل‌گیری انرژی تاریک بوده‌ است. با این حال، نقدهایی فزاینده شدیدی در این نظریه مطرح شده‌اند و حالا محققان می‌گویند که هیچ‌کدام از مدل‌هایی که تا به امروز ارائه شده‌، توانایی عملی شدن ندارند.

در مقالۀ جدید دکتر بنجری و همکارنش مدل جدیدی از انرژی تاریک ارائه شده‌ که نشان می‌دهد جهان ما درون حبابی در حال انبساط در حال پیشروی به ابعاد جدید است. آنها عقیده دارند که کل جهان در لبه این حباب در حال انبساط قرار دارد. و تمام مواد موجود در جهان، مربوط به لبه انتهایی ریسمان‌هاست که در حال گسترش به سمت ابعاد ِ دیگری هستند. به گفته محققان این حباب‌های در حال انبساط، بدون نظریۀ ریسمان هم می‌توانند وجود داشته‌باشند. و حتی می‌توان تصور کرد که حباب‌های بیشتری وجود دارند که مربوط به جهان‌های دیگری هستند. جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریه Physical Review Letters، منتشر شده است.

ترجمه: محبوبه معصوم نیا/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sci-news.com

تلسکوپ‌هایی برای کاوش اجرام پرانرژی

بیگ بنگ: ممکن است اینها شبیه دایناسورهای مکانیکی مدرن به نظر برسند اما چشمان چرخان غول‌پیکری هستند که آسمان را نظاره می کنند. سیستم تلسکوپی پرانرژی(H.E.S.S) متشکل از ۴ تلسکوپ آینه‌ای ۱۲ متری است، که در اطراف آنها یک تلسکوپ بزرگتر با یک آینۀ ۲۸ متری است.

آنها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که سوسوهای نوری عجیب و غریب به رنگ آبی – تابش چرنکوف – ساطع شده در زمان حرکت ذرات باردار سریعتر از نور در هوا را کشف کنند. این نور زمانی ساطع می شود که پرتوی گاما از یک منبع دوردست به یک مولکول در جو زمین برخورد می کند و بارانی از ذرات باردار پدید می‌آورند. هِس برخی فوتون‌های پر انرژی (با انرژی‌های ترا الکترون ولتی) عبوری از جهان را شناسایی می کند. این سیستم تلسکوپی که از سال ۲۰۰۳ در نامیبیا مشغول به کار شده به دنبال “ماده تاریک” می گردد و تاکنون بیش از ۵۰ منبع ساطع کنندۀ تابش پرانرژی را کشف کرده، از جمله بقایای ابرنواختر و مراکز کهکشان‌هایی که شامل سیاهچاله‌های پرجرم هستند. این ویدئوی تایم لپس که در اواخر سپتامبر ۲۰۱۸ ثبت شده، این تلسکوپ‌ها را در مقابل کهکشان راه شیری و ابرهای ماژلانی، نشان می دهد.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod