اسرار نوترینو یکی از عجیب­ ترین ذرات کیهان

بیگ بنگ: شاید بتوان گفت نوترینو­ اسرارآمیزترین ذره در کیهان محسوب می­ شود. این ذرات برای اولین بار در دهه ۱۹۵۰ میلادی در نتیجۀ یک فروپاشی رادیواکتیو کشف شدند اما این ذرات در واکنش ­های همجوشی هسته ­ای نیز تولید می­ شوند.

به گزارش بیگ بنگ، این ذرات به مقدار بسیار زیاد در واکنش­ های همجوشی هسته­ ای CNO (کربن- نیتروژن- اکسیژن) و زنجیرۀ پروتون-پروتون در خورشید تولید می­ شوند. این مسئله خورشید را به منبع مطالعاتی مناسبی برای نوترینوها تبدیل کرده است اما زمانی که در دهه­ ۱۹۶۰ میلادی، ما شروع به رصد فعالیت نوترینوها بر روی خورشید کردیم، معمایی به نام مسئله­ نوترینوی خورشیدی به وجود آمد. تا دهه­ ۱۹۹۰ پاسخی برای این مسئله یافته نشده بود. این پاسخ نشان داد که نوترینوها از آن چیزی که ما تصورش را می­ کردیم بسیار مرموزتر هستند.

مسئلۀ نوترینوی خورشیدی از اینجا نشات می­ گرفت که مقادیر نوترینوی رصد شده در خورشید، یک سوم چیزی بود که ما انتظارش را داشتیم. این بدین معنی بود که یا درک ما از همجوشی هسته ­ای ناقص است و یا مسئله­ مرموزی در مورد نوترینوها وجود داشت که ما از آن بی­ خبر بودیم. تقریبا همزمان با شروع رصد میزان نوترینوی خورشید توسط ما، محققان کشف کردند که الکترون دو ذره خواهر با نام­ های میون و تاو(لپتون­ ها) دارد که هر کدام یک پادذره نوترینو دارند. این بدین معنی است که نوترینوها سه دسته(نوع)هستند. سه نوع نوترینو و یک سوم مقدار نوترینوی منتظره(در خورشید) به نظر مشکوک می­ آمد و خبر از ارتباط این دو مسئله می­ داد.

از همان اول چند چیز مشخص بود. آشکارسازهای نوترینو قادر به رصد نوترینوی الکترون بودند بنابراین اگر خورشید میزان نوترینوی برآورد شده را، در سه نوع مختلف، تولید می­ کرد، معمای این مسئله حل شده بود اما خورشید قادر به تولید هر سه نوع نوترینو نیست زیرا واکنش ­های همجوشی در خورشید، تنها نوترینوی الکترون را تولید می­ کنند. تنها جواب معقول برای این مسئله، تبدیل نوترینوی الکترون به دیگر انواع آن بود اما طبق نظریه­ استاندارد فیزیک ذرات، نوترینوها بدون جرم هستند. این ذرات با سرعت نور در حال حرکت­ اند و ممکن نیست که بتوانند به انواع دیگر نوترینوها تبدیل شوند.

البته اگر نوترینوها جرم داشتند امکان تغییر نوع در آنها وجود داشت. اما کاشف به عمل آمد که جرم نوترینو، مشابه با جرمی نیست که ما با آن سر و کار داریم. در نظریه استاندارد ذرات، نوترینوها توسط نیروی الکتروضعیف کنترل می­ شوند که این نیرو، واحدسازی نیروی الکترومغناطیسی بارها، مغناطیس و نیروی هسته ­ای ضعیف(که فروپاشی رادیواکتیو را کنترل می­ کند) می­ باشد. نظریه الکتروضعیف یک نظریه کوانتومی است پس اصل عدم ­قطعیت نیز در این میان وجود دارد. بنابراین، شما می­ توانید جرم و یا نوع یک نوترینو را محاسبه کنید و نه هر دو را. این بدین معنی است که ما نمی­توانیم بگوییم نوع خاصی از الکترون، دارای جرم خاصی است.

به دلیل وجود سردرگمی کوانتومی میان جرم و نوع الکترون، ما همواره محدودیت دانستن همزمان هر دوی آنها را داریم. طبق نظریه ذرات، سه نوع جرم(حالت­ ویژه جرم) و سه نوع نوترینو(حالت­ ویژه نوع) وجود دارد. اگر ما نوع نوترینوی مورد نظر را بدانیم(الکترون، میون، تائو)، پس آن نوع از نوترینو، بر سه جرم برهم ­نهی دارد. اگر ما جرم یک نوترینو را بدانیم،پس بر سه نوع نوترینو برهم نهی دارد. چیزی که یک نوترینوی الکترون را از یک نوترینوی میون متمایز می­ کند، ترکیب کوانتومی سه جرم مختلف آن است. هر کدام از انواع نوترینوها، برهم­ نهی از سه حالت­ ویژه جرم می­باشد.

پس چطور نوترینوهایی با جرم مبهم کوانتومی می ­تواند مسئله­ نوترینوی خورشیدی را حل کند؟ کشفیات نشان می دهد که هر حالت ­ویژه جرم، سرعت متفاوتی دارد. در نظریه کوانتوم، هر حالت جرمی طول موج متفاوتی دارد پس با تغییر این حالت­­ ها، تداخل در موج­ های آنها ایجاد می­ شود. این پدیده را “نوسان نوترینو” می­ نامند. بنابراین، با حرکت یک نوترینوی الکترون در کیهان، این نوترینو بین حالات مختلف نوسان می­ کند و شانس رصد این الکترون به شکل میون یا تاو بیشتر و کمتر می­ شود.

در مقیاس کیهانی، فاصله میان خورشید و زمین بسیار اندک است و زمان زیادی برای تغییر حالت الکترون وجود ندارد. اما زمانی که نوترینو در ماده حرکت می­ کند، اثری به نام اثر MSW(اثر میخایف- اسمیرنوف- ولفنشتاین) اتفاق می­ افتد. زمانی که نوترینو در ماده حرکت می­ کند، سرعت نوترینو، مانند سرعت نور در برخورد با شیشه به دلیل ضریب شکست آن، تغییر می­ کند. این تغییر سرعت در هر نوع از نوترینوها متفاوت است و این مسئله، سرعت ترکیب­شدن نوترینوها را بالا می­ برد.(مشابه زمانی که یک منشور نور را پخش می­ کند) زمانی که نوترینوها به سطح خورشید می­ رسند، به مقادیر ثابتی از انواع مختلف خود تبدیل شده ­اند. بنابراین، تنها یک سوم نوترینوهایی که به سطح خورشید می­ رسند نوترینوی الکترون هستند که می ­تواند توضیحی برای رصد یک سوم مقدار منتظره­ باشد.

و بنابراین، مسئله­ نوترینوی خورشیدی حل شد. البته ممکن است بگویید که راه پیچیده ­ای برای توضیح نوترینوی خورشیدی انتخاب کرده­ ایم. ادعاهای بزرگ شواهد بزرگ می­ طلبند. پس چطور می­ توان با اطمینان گفت که نوترینوهای تغییر حالت­ دهنده و جرم­ های مبهم جواب واقعی هستند؟ جواب این سوال را در آینده خواهیم داد.

ترجمه: رضا کاظمی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: futurism.com

image_pdfimage_print

ستارگان صورت فلکی جبار بر فراز جزیره ایستر

بیگ بنگ: چرا مجسمه های جزیره ایستر ساخته شدند؟ هیچکس با اطمینان نمی داند. چیزی که مشخص است این است که بیش از ۸۰۰ مجسمۀ سنگی بزرگ در این جزیره وجود دارد. مجسمه های جزیره ایستر به طور میانگین دو برابر اندازه انسان هستند و بیش از ۲۰۰ برابر جرم دارند.

جزئیات کمی درباره تاریخچه یا معنای این مجسمه های سنگی غیرعادی وجود دارد اما خیلی ها بر این باورند که آنها حدود ۷۰۰ سال پیش از روی چهره رهبران محلی تمدن های از دست رفته ساخته شده اند. در اینجا یکی از مجسمه های موآی باستان را مشاهده می کنید که در سال ۲۰۱۶ در نمایی از ستارگان صورت فلکی جبار از جمله خط معروف کمربند سه ستاره و ستارگان درخشان ابط الجوزا(آلفای شکارچی) سمت چپ به رنگ قرمز و رِجل‌الجَبّار(بتای شکارچی) مرکز در بالا، عکس برداری شده است. هرچند، به نظر می رسد این غول سنگی در حال نظاره به ستاره درخشان شباهنگ (Sirius) در سمت راست، باشد.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

image_pdfimage_print

کشف مقاومت دارویی عجیب ِ باکتری‌ها در فضا

بیگ بنگ: نتایج مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد باکتری‌ها در فضا دچار تحولات تدافعی می‌شوند که می‌توانند از خود در برابر آنتی‌بیوتیک‌های مرگبار محافظت کنند.

به گزارش بیگ بنگ به نقل از همشهری، متفاوت بودن رفتار باکتری‌ها در فضا پدیده ناشناخته‌ای نیست، و درک چرایی و چگونگی وقوع این تغییرات می‌تواند از فضانوردان در سفرهای فضایی طولانی‌مدت محافظت کند. در آزمایشی که توسط محققان دانشگاه کلرادو طراحی شده و در ایستگاه فضایی بین‌المللی اجرا شد، باکتری‌‌های کشت شده ای‌کولای در معرض مقداری آنتی‌بیوتیک آنتی‌بیوتیک جنتامایسین سولفات قرار گرفتند،‌ آنتی‌بیوتیکی که معمولا به سرعت ای‌کولای را نابود می‌کند، اما این ماجرا در فضا روندی متفاوت داشت.

به گفته لوئیس زی یکی از محققان این پروژه،‌ از پیش مشخص بود که باکتری‌ها در فضا متفاوت عمل می‌کنند و برای نابودی آنها به دوز بیشتری آنتی‌بیوتیک نیاز است. محققان در طول این آزمایش تحلیل سیستماتیکی روی ظاهر باکتری‌ها انجام دادند و شاهد تغییراتی اساسی بودند. زمانی که باکتری در معرض آنتی‌بیوتیک قرار می‌گرفت،‌ دچار افزایش ۱۳ برابری تعداد سلول و کاهش ۷۳ درصدی حجم سلول‌ها می‌شد. مقایسه این باکتری با باکتری‌های کنترلی که دوزی مشابه از آنتی‌بیوتیک را دریافت کرده‌بودند و در زمین نگهداری می‌شدند تغییرات ایجاد شده در باکتری‌های فضایی را آشکار ساخت.

به گفته محققان به واسطه گرانش کم در ایستگاه فضایی بین‌المللی باکتری‌ها از فضای سطحی کوچکتری برای تعامل با دارو برخوردارند. علاوه بر این باکتری‌ها با ضخیم کردن دیواره‌ها و غشای خارجی خود در برابر آنتی‌بیوتیک محافظ مستحکم‌تری تشکیل می‌دهند و توده‌هایی را تشکیل می‌دهند تا دیواره‌های خارجی لایه خارجی باکتری‌ها از باکتری‌های زیرین محافظت کنند.

دانشمندان همچنین تعداد زیادی از کپسول‌های کوچکی را ردیابی کردند که کیسه‌های غشایی نام دارند و باکتری از آنها به عنوان پیغام‌رسانی به سلول‌ها استفاده می‌کند تا دستور آغاز عفونت را صادر کند. به گفته دانشمندان همه موارد مشاهده شده،‌ ضخیم‌شدن دیواره‌ها و افزایش تعداد کیسه‌های غشایی،‌ نشانگر فعال شدن مکانیزم مقاومت دارویی در نمونه مورد آزمایش است.

آزمایش‌های اینچنینی به درک بهتر مقاومت دارویی باکتری‌ها در شرایط معمولی کمک خواهد کرد و نشانه‌های ارزشمندی از چگونگی اثرگذاری خلاء بر باکتری‌ها در اختیار دانشمندان قرار می‌دهد. فضانوردان همواره در معرض تهدید‌های جسمانی و روحی فراوانی قرار دارند و اگر در سفر طولانی به مریخ یکی از فضانوردان دچار بیماری عفونی شود،‌ باید برای آن درمانی وجود داشته‌ باشد. جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریۀ Frontiers in Microbiology منتشر شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: sciencealert.com

image_pdfimage_print

کهکشان مارپیچی و درخشان مسیه ۸۱

بیگ بنگ: یکی از درخشان ترین کهکشان ها در آسمان ِ سیاره زمین مسیه ۸۱ بزرگ و زیبا می باشد که هم اندازه با کهکشان راه شیری است. این کهکشان مارپیچی بزرگ که M81 نیز نامیده می شود در سمت صورت فلکی شمالی دب اکبر قرار دارد.

این نمای فوق العاده دقیق، هستۀ زرد درخشان، بازوهای مارپیچی آبی و خطوط گرد و غبار کیهانی در حال نوسان M81 را با مقیاسی قابل مقایسه با کهکشان راه شیری نشان می دهد. یک خط گرد و غبار که بر گذشتۀ نامنظم اشاره دارد در واقع مستقیما در دیسک، در سمت چپ مرکز کهکشان، مخالف با ویژگی های مارپیچی فوق العاده ی دیگر مسیه ۸۱ در حال ِ حرکت است. این خط گرد و غبار سرگردان می تواند نتیجۀ برخورد نزدیک بین M81 و کهکشان کوچکتر همراه آن یعنی M82 باشد. بررسی دقیق ستارگان متغیر در مسیه ۸۱ نشان می دهد که این کهکشان ماریپچی ۱۱٫۸ میلیون سال نوری با ما فاصله دارد.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

image_pdfimage_print

احتمال تشابه گیاهان فرازمینی با انواع زمینی در نور فروسرخ

احتمال تشابه گیاهان فرازمینی با انواع زمینی در نور فروسرخ

پژوهشگران در مرکز اخترزیست شناسی موسسات ملی علوم طبیعی در ژاپن به‌دنبال این هستند که ببینند گیاهان فرازمینی چه شکلی ممکن است داشته باشند. نتیجه‌ای که آنها به دست آوردند این است که این گیاهان تفاوت چندانی با نمونه‌های مشابه زمینی‌شان نخواهند داشت، حداقل در نور فروسرخ.

گیاهان به سبب داشتن ماده‌ای بنام کلروفیل که قادر به جذب نور مرئی است، می‌توانند فوتوسنتز کنند. کلروفیل در نور فروسرخ شفاف است، اما ساختار سلولی گیاهان این‌گونه نیست و وقتی در فروسرخ دیده می‌شوند، هر سلول نقش یک بازتابنده نور را بازی می‌کند.

این قابلیت باعث ایجاد «لبه قرمز» می‌شود، ناحیه از طیف الکترومغناطیسی که در آن بازتابش گیاهان به‌طور ناگهانی بسیار زیاد می‌شود. این ایده مطرح شده که از لبه قرمز برای پیدا کردن گیاهان در خارج از منظومه شمسی استفاده شود، اما برخی گفته‌اند که ناحیه دقیق فروسرخ، به ستاره بستگی دارد. با این حال، پژوهشگران ژاپنی فکر می‌کنند موضوع کمی پیچیده‌تر است.

لبه قرمز روی زمین و در سیارات فراخورشیدی اطراف کوتوله‌های سرخ (که مقدار زیادی نور قرمز و فروسرخ تابش می‌کنند) ممکن است- دست کم برای مدتی- بسیار شبیه به هم باشد. گروه ادعا می‌کند اگر حیات گیاهی در سیاره‌های فراخورشیدی مانند زمین در آب تکامل یافته باشد، احتمالا مشابه هم خواهند بود. فقط طول موج سبز-آبی می‌تواند برای رسیدن به گیاهان فرازمینی اولیه چندین متر درون آب نفوذ کند.

برای گیاهان امکان‌پذیر است که فوتوسنتز فروسرخ داشته باشند، اما فقط به محض اینکه روی خشکی تثبیت شدند. احتمالا همه آن‌ها از چیزی شبیه جلبک‌های زمین تکامل یافته‌اند. نویسنده اصلی مقاله کنجی تاکیزاوا (Kenji Takizawa) در بیانیه‌ای گفت: «استفاده از تابش فروسرخ در طی تکامل از آب به خشکی بسیار خطرناک است.»

گروه بر کوتوله‌های سرخ تمرکز کرده است چراکه بعضی از متداول‌ترین ستاره‌ها در جهان هستند و  و اهداف هیجان‌انگیزی برای بررسی به حساب می‌آیند. تراپیست-۱ (TRAPPIST-1) و پروکسیما ب (Proxima b) هردو کوتوله سرخ هستند. آن‌ها ممکن است بزرگترین شانس ما برای یافتن حیات در فراسوی منظومه شمسی باشند.

بررسی‌های آینده از سیاره‌های فراخورشیدی ممکن است نیاز به در نظر گرفتن ‌این مسئله داشته باشد. مشاهدات متمرکز شده بر لبه قرمز نیازمند بررسی طول موج‌های مختلف است تا سرانجام بتوان گیاهان بیگانه را مشاهده کرد. فناوری ما هنوز به این مرحله از پیشرفت نرسیده، اما خوب است بدانیم که پژوهشگران این مسئله را در ذهن خود دارند.

 

انواع هوش مصنوعی- اینفوگرافیک

بیگ بنگ: هوش مصنوعی، عموما به این صورت تعریف می شود: «مجموعه ای از تکنولوژی ها برای ساخت سیستم های کامپیوتری که بتوانند آنالیزهای پیچیده را به طور مستقل انجام دهند.» بسیاری از ما در مورد آینده ای که با قوی تر شدن هوش مصنوعی رقم خواهد خورد نگران هستیم. از طرف دیگر این تکنولوژی با سرعت زیادی به پیشرفت خود ادامه می دهد و باز هم از سوی دیگر، ما هنوز از تعامل با هوش مصنوعی لذت زیادی می بریم.

ایلان ماسک از سرمایه‌گذاران فناوری دنیا معتقد است که هوش مصنوعی «اهریمنی» است که تمام جهان در حال پرورش آن است. او می‌گوید: «با هوش مصنوعی ما داریم اهریمن را احضار می‌کنیم.» هوش مصنوعی البته برای هالیوود نیز درآمد خوبی کسب کرده است. در واقع هدف از مطالعهٔ هوش مصنوعی، یافتن رابطهٔ میان ربات‌ها و تفکر، همچنین یافتن پاسخی برای چنین سوالاتی است: آیا یک ربات توانایی عملکردی هوشمندانه را دارد؟ آیا او نیز، همانند انسان می‌تواند مشکلات را با اندیشیدن برطرف کند؟ آیا ربات می‌تواند فکر داشته باشد؟ آیا می‌تواند همان هوشیاری و حالت ذهنی ای که انسان داراست را داشته باشد؟ آیا می‌تواند حس کند؟ آیا هوش انسان و هوش ربات یکسانند؟ آیا در اصل، ذهن انسان یک کامپیوتر است؟ می توان گفت پیشرفت‌های محاسباتی، نیروی محرکه‌ی فرگشت هوش‌مصنوعی بوده است. در اینفوگراف زیر به ۴ نوع هوش مصنوعی نگاه خواهیم انداخت:

ترجمه: امیرحسین سلیمانی

سایت علمی بیگ بنگ: bigbangpage.com

image_pdfimage_print

تغییر شکل کهکشان‌ها به خاطر انفجار ستاره‌ای

به گزارش بیگ بنگ به نقل از ایسنا، در سال ۱۹۲۶ میلادی “ادوین هابل”(Edwin Hubble) منجم معروف آمریکایی، یک دسته‌بندی برای کهکشان‌ها براساس ظاهر آنها تعریف کرد. در این دسته‌بندی کهکشان‌ها به سه دسته بیضوی، مارپیچی و عدسی‌شکل تقسیم‌بندی می‌شوند. پس از اعلام این دسته‌بندی محققان بیشتر به مطالعه کهکشان‌های مختلف و قرار دادن آنها در یکی از این دسته‌ها پرداختند.

یکی از روش‌های دیگر شکل‌گیری کهکشان‌ها که با گذر زمان وجود آن مشخص شد، ترکیب یا ادغام دو کهکشان با یکدیگر بود که سبب ایجاد اشکال مختلفی از کهکشان‌ها می‌شود. در تحقیق جدیدی که محققان ژاپنی و اروپایی در همکاری با یکدیگر انجام دادند متوجه شدند که یکی از عواملی که سبب شکل‌گیری ظاهر کهکشان‌ها می‌شود، انفجار ستاره‌های جوانی است که در دل این کهکشان‌ها قرار دارند.

این تحقیق که به سرپرستی “کن ایچی تاداکی”( Ken-ichi Tadak) محقق موسسه “مکس پلانک” اروپا و رصدخانه ملی ژاپن انجام شده، نشان می‌دهد که کهکشان‌های بیضوی بزرگ از برخورد کهکشان‌های دیسکی بوجود آمده‌اند اما این فرضیه نیاز به بررسی‌های دقیق‌تر و بیشتر دارد. در این تحقیق محققان به بررسی ۲۵ کهکشان در فاصله‌ای در حدود ۱۱ میلیارد سال نوری از زمین پرداختند که در واقع وضعیت آنها در حدود ۳ میلیارد سال پس از انفجار بزرگ را نشان می‌دهند.

در آن زمان این کهکشان‌ها در وضعیت‌های اولیه شکل‌گیری بوده‌اند. دریافت نور این کهکشان‌ها بسیار مشکل و چالش‌برانگیز بوده است و محققان برای رصد آنها از سه تلسکوپ بزرگ و قدرتمند استفاده شده است که عبارتند از تلسکوپ “سوبارو” در هاوایی، تلسکوپ بزرگ “آلما” در آتاکامای شیلی و تلسکوپ فضایی “هابل”. داده‌های تصویری تلسکوپ هابل نشان می‌دهد که این کهکشان‌ها در ابتدا به صورت تخت و دیسکی بوده‌اند و در طی زمان شکل بیضوی و مارپیچی به خود گرفته‌اند.

از طرفی داده‌های تلسکوپ آلما نشان می‌دهد که مقادیر زیادی گاز و غبار در مرکز این کهکشان‌ها وجود دارد که حکایت از فعالیت‌های انفجاری ستارگان جوان این کهکشان‌ها دارند. با توجه به این یافته‌ها محققان به این نتیجه رسیده‌اند که فعالیت‌های ایجاد ستاره در کهکشان‌ها می‌تواند در شکل‌گیری ظاهر آنها نیز تاثیرگذار باشد و به همین دلیل می‌توان از روی میزان این فعالیت‌ها، شکل کهکشان‌ها را در آینده حدس زد. نتایج این تحقیق در نشریه علمی  Astrophysical Journal Letters منتشر شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: universetoday.com

ماموریت فضاپیمای کاسینی پایان یافت

بیگ بنگ: طبق برنامه ریزی های صورت گرفته، سفینه فضایی کاسینی در ۱۵ سپتامبر(۲۴ شهریور)، پس از ۱۳ سال کاوش سیارۀ زحل به اتمسفر بالایی زحل برخورد کرد و به ماموریتش پایان داد.

به گزارش بیگ بنگ، این سفینه فضایی در هفته آخر عمرش برای آخرین بار برای وداع در میان سیاره زحل و حلقه‌هایش حرکت کرد، از کنار تیتان، بزرگ‌ترین قمر زحل گذشت و پس از آن با سرعت حدود ۱۲۰۰۰۰ کیلومتر در ساعت به درون اتمسفر زحل فرو رفت. ۸۳ دقیقه طول کشید تا آخرین سیگنال کاسینی به سیاره زمین و آنتن شبکه فضایی عمیق در کانبرای استرالیا برسد؛ جایی که برخورد سفینه با زحل در ساعت ۱۱:۵۵ به وقت محلی گزارش شد.

در حالی‌که گازهای جو بر روی سطح سفینه فضایی به‌سرعت حرکت می‌کردند، سفینه به‌طور غیرقابل‌کنترلی شروع به چرخیدن به دور خود کرد و ارتباط رادیویی‌اش با زمین قطع شد. در طول یک دقیقه، بدنه آلومینیومی سفینه که به‌اندازه یک وانت باربری است، ذوب شد. آخرین قطعه سفینه که نابود شد احتمالاً باید چارچوب‌های ساخته‌شده از ایریدیوم و گرافیت باشد که حاوی ۷۲ هسته سوختی پلوتونیومی سفینه بود.

کاسینی در طول ۱۳ سالی که در مدار زحل بود از نیروی گرانش تیتان، دومین قمر بزرگ منظومه شمسی، برای اصلاح مسیر و قرار گرفتن در موقعیت‌های تازه برای مطالعه سیاره زحل و حلقه‌های شگفت انگیزش استفاده کرد. این شیوه باعث شد کاسینی انرژی زیادی ذخیره کند چون در غیر این صورت برای تغییری عمده در جهت حرکت باید موتورهایش را روشن می‌کرد و مقداری از سوختش را از دست می‌داد. اما دیگر سوختش تمام شده بود و ماموریتش باید پایان می‌یافت.

آخرین نگاه فضاپیمای کاسینی به قمر انسلادوس

یکی از اهداف مأموریت ۴ میلیارد دلاری کاسینی بررسی احتمال وجود حیات در تیتان و انسلادوس، قمرهای زحل بود که هر دوی‌شان برخی از شرایط ضروری برای ایجاد حیات بر اساس دانش کنونی را داشتند. کاسینی در مرحله آخر مأموریتش به‌عنوان نخستین شیء دست‌ساز بشر که از فاصله زحل و حلقه‌هایش عبور کرد، همچنین توانست نزدیک‌ترین تصویرها تاکنون را از حلقه‌های کیوان بگیرد.

نقطه ای که در این تصویر مشخص شده جایی است که کاوشگر کاسینی از آن وارد اتمسفر سیاره زحل شد و برای همیشه جزئی از این سیارۀ گازی شد

توماس زوربوچن مدیر بخش هدایت مأموریت‌های علمی ناسا در کنفرانس خبری گفت: «امروز با پایان این مأموریت، می‌دانیم که هنوز سیاره‌ای دست‌نخورده داریم. ما برنامه‌های علمی خود را به پایان رساندیم و از آن برای اکتشافات علمی آینده محافظت کردیم. ما می‌توانیم و مطمئن هستیم که راهی برای بازگشت به این اقمار و انجام اکتشافاتی در آن‌ها پیدا خواهیم کرد؛ چراکه آن‌ها سؤالات زیادی در ذهنمان ایجاد کرده‌اند که شب‌ها بیدارمان نگه می‌دارد.»

ویدئوی بالا: اتاق کنترل ماموریت کاسینی و لحظه اعلام قطع شدن سیگنال کاسینی با زمین

اما آخرین عکس کاسینی محل برخورد را نشان می دهد؛ بالای ابرها با نور حلقه ها روشن شده که این نور در واقع انعکاس نور خورشید بر روی حلقه های زحل می باشد.

آخرین عکسی که کاسینی به زمین مخابره کرد

لازم به ذکر است که در سه ساعت آخر ماموریت پیش از برخورد، کلیه داده‌های جمع آوری شده با دور زدن حافظه دایمی کاوشگر مستقیما به زمین مخابره شد. “کرت نیبور”، دانشمند برنامه کاسینی در مقر “ناسا” در واشنگتن، گفت: «ماموریت کاسینی چیزهای خیلی زیادی به ما آموخت و برای من شخصا آرامش بخش است که می‌دانم کاوشگر تا آخرین ثانیه‌ها بر اطلاعات ما از زحل خواهد افزود.»

سایت علمی بیگ بنگ / منابع بیشتر: NASA , universetoday.com , space.com

image_pdfimage_print

نمای ستارگان راه شیری در آسمان پرو

بیگ بنگ: پیوند زیبای سیارۀ ناهید و ماه، انسان، ماسه و کهکشان راه شیری در این تصویر آسمان شب از سیاره زمین به چشم می خورد.

این صحنه یک پانوراما شامل ۶ عکس است که در یک لحظه در پایان سفر گرفته شده است. در پس زمینه، جای پاها در طول تپه های شنی در نزدیکی هواکاچینا در جنوب شرقی صحرای پرو مشاهده می شوند. آخرین عکس در این منظرۀ فوق العاده از آسمان شب برنده رقابت بین المللی عکس های شبانه از آسمان و زمین در سال ۲۰۱۷ شد.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

image_pdfimage_print

کاسینی چطور به ماموریش پایان می دهد؟

بیگ بنگ: امروز آخرین روز ماموریت فضاپیمای کاسینی است و با شیرجه ای مرگبار به درون اتمسفر زحل سقوط می کند. زمانی که شیرجه آخر آغاز شود،‌ کاسینی از آخرین قطرات سوختش برای مقابله با کشش اتمسفری زحل و حفظ جهت آنتنش به سوی زمین استفاده خواهد کرد و در همین زمان به بررسی ترکیبات اتمسفر زحل خواهد پرداخت و اطلاعات آن را به صورت مستقیم به زمین ارسال خواهد کرد، اما در همین حین به تدریج ذوب شده،‌ تبخیر می‌شود و به ذره‌ای از ذرات سیاره‌ای تبدیل می شود که ۲۰ سال پیش زمین را برای مطالعه اش ترک کرد.

به گزارش بیگ بنگ، کاسینی هم‌اکنون در نزدیکی جو زحل قرار دارد که بیش از ۱۲۸۷ میلیون کیلومتر با ما فاصله دارد، بنابراین، چیزی حدود ۸۳ دقیقه طول می‌کشد که اطلاعات نهایی کاسینی به زمین برسد. اما همان‌طور که کاسینی به پایان نهایی خود نزدیک می‌شود، مرکز کنترل مأموریت کاسینی در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا، به دریافت تصاویر و اطلاعات نهایی فضاپیما ادامه می‌دهند.

یکی از آخرین عکس های کاوشگر کاسینی از حلقه های زحل

انتظار می‌رود که کاسینی آخرین تصاویر واضح خود از زحل را امروز به زمین مخابره کند و در نهایت ساعت ۶:۳۱ دقیقه به وقت جهانی (۱۵:۰۱ دقیقه به وقت ایران) وارد جو زحل شود و در ساعت ۸ بامداد (۱۶:۳۰ دقیقه به وقت ایران)، فضاپیمایی که دیدگاه ما نسبت به سیاره‌ای مرموز و باشکوه را برای همیشه تغییر داد، برای همیشه خاموش شود. در ویدئوی زیر نمای خیره کننده زمین و ماه که کاوشگر کاسینی در سال ۲۰۱۳ از کنار حلقه های زحل ثبت کرده، را با صدای کارل سیگن مشاهده کنید:

دانلود ویدئو

شرحی از نقطه آبی کمرنگ از کارل سیگن:« دوباره به این نقطه نگاه کنید. همین جاست. خانه اینجاست. ما اینجاییم. تمام کسانی که دوستشان دارید، تمام کسانی که می شناسید، تمام کسانی که تابحال چیزی در موردشان شنیده اید، تمام کسانی که وجود داشته اند، زندگی شان را در اینجا سپری کرده اند. برآیند تمام خوشی ها و رنج های ما در همین نقطه جمع شده است. هزاران مذهب، ایدئولوژی و دکترین اقتصادی که آفرینندگانشان از صحت آنها کاملا مطمئن بوده اند، تمامی شکارچیان و صیادان، تمامی قهرمانان و بزدلان، تمامی آفرینندگان و ویران کنندگان تمدن، تمامی پادشاهان و رعایا، تمامی زوج های جوان عاشق، تمامی پدران و مادران، کودکان امیدوار، مخترعان و مکتشفان، تمامی معلمان اخلاق، تمامی سیاستمداران فاسد، تمامی «ابرستاره ها»، تمامی رهبران کبیر، تمامی قدیسان و گناهکاران در تاریخِ گونه ما، آنجا زیسته اند، در این ذره غبار که در فضای بیکران در مقابل اشعه خورشید شناور است.»

سایت علمی بیگ بنگ: bigbangpage.com

image_pdfimage_print

یک سایت برای دوست داران نجوم و سیارات