ناسا با همکاری MIT طیف سنج مبتنی بر نقاط کوانتومی می سازد

ناسا با همکاری MIT طیف سنج مبتنی بر نقاط کوانتومی می سازد

ناسا با همکاری MIT به دنبال ساخت طیف سنج بسیار کوچکی است که می توان از آن در ماهواره ها و ماموریت های فضایی استفاده کرد. در این طیف سنج از نقاط کوانتومی استفاده شده که منجر به بهبود کارایی و کاهش ابعاد دستگاه می شود.

به گزارش phys  ; یکی از متخصصان ناسا با همکاری محققانی از مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) قصد دارند طیف سنجی مبتنی بر نقاط کوانتومی تولید کنند. این تیم تحقیقاتی با همکاری یکدیگر، نمونه اولیه از طیف سنجی می سازند که قابلیت استفاده در حوزه فضا را داشته باشد. بنیاد نوآوری ناسا که وظیفه حمایت از فناوری های با ریسک بالا را دارد، از این برنامه حمایت کرده است.
محمودا سلطانا از محققان این پروژه می گوید: «این فناوری بسیار تازه است. با این فناوری می توان ساخت ادوات را تسهیل کرد.» او معتقد است که این فناوری می تواند منجر به کوچکتر شدن طیف سنج های مورد استفاده در فضا شود؛ به ویژه طیف سنج هایی که در خودروهای بدون سرنشین و ماهواره های کوچک استفاده می شود.
طیف سنج های جذبی، ادواتی هستند که با جذب نور می توانند مواد را مشخصه یابی کنند. در طیف سنج های رایج از منشور یا شبکه های تداخلی برای شکاف نور و تجزیه آن استفاده می شود. هر قدر که جذب شدیدتر باشد، فرآیند شناسایی بهتر انجام می شود.
در حال حاضر طیف سنج هایی که برای حوزه فضا ساخته می شود ابعاد بزرگی دارند. سلطانا می گوید: «برای این که قدرت تفکیک افزایش یابد، باید نور مسیر طولانی تری را طی کند که برای این کار از منشور یا شبکه ها استفاده می شود و در نهایت منجر به افزایش ابعاد طیف سنج می شود. این درحالی است که نقاط کوانتومی می توانند نقش فیلتر را ایفا کرده و براساس ابعاد و شکل خود، طول موج های مختلفی را جذب کنند. با استفاده از این فناوری، ما می توانیم تجهیزات بسیار کوچکی بسازیم. به بیان دیگر، با حذف اجزای اپتیکی، نظیر منشور و شبکه، می توان طیف سنج کوچک ساخت.
مزیت استفاده از نقاط کوانتومی آن است که امکان تنظیم دستگاه برحسب نیاز وجود داشته و می توان فیلترهای جذبی مختلفی ساخت که در هر یک، هر پیکسل از یک نقطه کوانتومی با ابعاد از پیش تعیین شده استفاده شده است.
در این پروژه، جیسون یو از MIT نیز مشارکت دارد. او روی روش های ساخت مواد شیمیایی جدیدی به منظور تولید نقاط کوانتومی کار می کند.

ابر خطی هواپیما و هالۀ خورشید

بیگ بنگ: چه اتفاقی برای آسمان افتاده؟ در این عکس چند ویژگی عادی آسمان ِ روز به صورتی غیرمعمول با یکدیگر در تعامل هستند.

اول اینکه، در پشتِ تپه ها، سایه روشن ِ خورشیدِ درخشان دیده می شود. در جلوی خورشید نیز ابرهای نازک قرار دارند، این ابرها احتمالأ منزلگاهِ لایه ای از کریستال های یخیِ شش ضلعی اند که با یکدیگر هالۀ ۲۲ درجه ای نور در اطراف خورشید را ایجاد می کنند. همچنین خطِ کمربند غیرمعمول که در سرتاسر عکس دیده می شود در واقع ابر خطی هواپیما است – نوعی ابر که با عبور هواپیما ایجاد می شود. بیشترِ این رد باید دورتر از ابر نازک باشد، زیرا بر ابر سایه می افکند و یک کیفیت سه بُعدی غیرمعمول به این تصویرِ برجسته می بخشد. این عکس جالب در اواخر ژانویه در شهر پاتراس در غرب ِ یونان گرفته شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

image_pdfimage_print

افزایش وقوع پدیده نادر کشندی به واسطه برخورد کهکشان ها

افزایش وقوع پدیده نادر کشندی به واسطه برخورد کهکشان ها

رویداد اختلال کشندی، رویدادی کمیاب است که در صورت نزدیک شدن ستاره ای به یک سیاه چاله رخ می دهد. اکنون دانشمندان می گویند شانس این رخداد با تصادف کهکشان ها افزایش پیدا می کند.

به گزارش msn، سیاه چاله های بسیار عظیم، ستاره های بی دفاع در ابعادی بزرگ را تکه کرده و می بلعند. دانشمندان پیش ازاین محاسبه کرده بودند چنین رویداد عظیمی بسیار نادر است و هر ۱۰،۰۰۰ تا ۱۰۰،۰۰۰ سال یک بار در کهکشان رخ می دهد.

به گزارش آکاایران: این رویداد با نام اختلال کشندی در تحقیقات ستاره شناسان با غربال کردن ده ها هزار کهکشان، مشاهده شده است. اما نویسنده یک مطالعه جدید گفته یک ستاره را شناسایی کرده است که در بین برخورد تنها ۱۵ کهکشان، توسط یک سیاه چاله بلعیده شده است. این مورد یک حجم نمونه بسیار کوچک است.

آن ها نتیجه گیری کردند شانس ناپدید شدن یک ستاره درون سیاه چاله، در هنگام تصادم کهکشان ها بسیار افزایش پیدا می کند. نویسنده همکار، جیمز مولانی از دانشگاه شفیلد می گوید: “یافته های شگفت انگیز ما نشان می دهند زمانی که دو کهکشان با هم تصادف می کنند، این اتفاق به نحو چشمگیری تکه شدن و بلعیده شدن ستارگان را افزایش می دهد.”

سیاه چاله های عظیم، میلیون ها یا میلیاردها برابر عظیم تر از خورشید ما هستند. ستاره شناسان معتقدند که تمامی آن ها در مرکز کهکشان ها قرار داشته اند. سیاه چاله راه شیری در داخل صورت فلکی کماندار قرار دارد.

برای این مطالعه جدید، تیمی به رهبری کلایو تادهانتر از دانشگاه شفیلد، ۱۵ تصادم کهکشانی را بررسی کردند که هرکدام میلیاردها ستاره در خود داشت.

در سال ۲۰۱۵ آن ها متوجه تغییر در یکی از آن ها شدند. کهکشان F01004-2237 که ۱٫۷ میلیارد سال نوری از زمین فاصله دارد، در مقایسه با یک دهه قبل دچار تغییر شده است.

با غربال داده های تاریخی گردآوری شده توسط پیمایش آسمان کاتالینا، محققین تغییرات را تا سال ۲۰۱۰ ردگیری کردند. مولانی می گوید “مطالعات ما نشان می دهند یک برخورد کهکشانی نقش مهمی را در سقوط ستارگان به داخل سیاه چاله ها ایفا می کند.”

ستاره محکوم با قرار گرفتن در منطقه خطر، توسط جاذبه سیاه چاله مکیده می شود. بقایای ستاره با سرعت بیشتر و بیشتری شروع به حرکت می کنند، دمای آن ها افزایش یافته و پرتوهای نور از خود ساطع می کنند.

۴٫۵ میلیون سال دیگر، زمانی که راه شیری ما با آندرومدا در همسایگی ادغام شود، چنین رویدادهای تخریب ستارگان هر ده سال یک بار رخ خواهد داد.

یافته های این تحقیق در نشریه Nature Astronomy منتشر شده و بر اساس مشاهدات تلسکوپ ویلیام هرشل در جزیره لاپالما صورت گرفته است.

دانلود آهنگ جدید بهنام بانی بنام علاقه ی خواص


دانلود آهنگ جدید بهنام بانی بنام علاقه ی خواص

Download New Music Behnam Bani Called Alagheye Khas

بهنام بانی علاقه ی خواص

متن آهنگ جدید بهنام بانی بنام علاقه ی خواص :

از اتاقت هنوز دارم میشنوم صدای تورو
کی میتونه برام توقلبم بگیره جای تورور
عطرت پیچیده همه جای خونه ببین شدم
دیوونه عکسای تو اینجاست هنوز

یه علاقه ی خاص بین ماست هنوز
دوست دارم تورو جز من کی میشناسه
دوست دارم مثل من کی روت حساسه
دوست دارم تورو بی حد و اندازه

دوست دارم اخه من دوست دارم
تورو جز من کی میشناسه دوست
دارم مثل من کی روت حساسه
دوست دارم تورو بی حد و اندازه

حسی که داره به دلم میگه
خوشبختی نزدیکه عاشقیه
حسی که باعث این آشوبه
وقتی حالم خوبه عاشقیه

******

آهنگ جدید بهنام بانی بنام علاقه ی خواص

******

حسی که داره به دلم میگه
خوشبختی نزدیکه عاشقیه
حسی که باعث این آشوبه
وقتی حالم خوبه عاشقیه

دوست دارم تورو جز من کی
میشناسه دوست دارم
مثل من کی روت حساسه
دوست دارم تورو بی حد و اندازه

دوست دارم اخه من دوست دارم
تورو جز من کی میشناسه
دوست دارم مثل من کی روت
حساسه دوست دارم تورو
بی حد و اندازه دوست دارم

 

 

 

 

 

دانلود آهنگ جدید امیر فرجام بنام دنیام


دانلود آهنگ جدید امیر فرجام بنام دنیام

 Download New Music By Amir Farjam Called Donyam

امیر فرجام دنیام

متن آهنگ جدید امیر فرجام بنام دنیام :

دوباره یه احساس دیگه به قلب من میگه

هوای تو هوای دنیامه

دوباره دلت عشقو یادت،نگاه کم یابت

تو این شبا همیشه همرامه

تا امروز تو کجا بودی شدی نفس به این زودی

میخوام کنار من باشی تو روزو شب

تو با اون خنده ی نازت موهای مشکیو بازت

کاری کردی که آخرش دیوونه شم

******

آهنگ جدید امیر فرجام بنام دنیام

******

من دنیام هر لحظه،میگیره جون از نبض…

 

 

 

 

 

 

دانلود آهنگ جدید بابک مافی بنام جانم عزیزم


دانلود آهنگ جدید بابک مافی بنام جانم عزیزم

Download New Music By Babak Mafi Called Janam Azizam

بابک مافی جانم عزیزم

متن آهنگ جدید بابک مافی بنام جانم عزیزم :

نفس نفس نشسته به دلم یکی یکی نگاه هات
ببین یکی یجوری بی هوا دلو داده به دنیات
چشامو دوست دارم تا وقتی که باهاش میشه تو رو دید
یه وقت ها حتی با خودم میگم میشه تو رو پرستید
جانم جانم عزیزم عزیزم جانم حرف هاتو بزن
هی نگاه کن به چشم های من عشقت یعنی دنیای من

*******

دانلود آهنگ جدید مافی بنام جانم عزیزم 

*******

بهم بگو قراره دیگه نری واسم چی بهتر از این
تو حتی گاهی از من عاشق تری واسم چی بهتر از این
از حال و روز قلبم باخبری واسم چی بهتر از این
چه خوبه دیدنت ادامه میدم
جانم جانم عزیزم عزیزم جانم حرف هاتو بزن
هی نگاه کن به چشم های من عشقت یعنی دنیای من

بابک مافی جانم عزیزم

 

 

 

 

 

آیا خودآگاهی انسان صرفا یک توهم است؟

بیگ بنگ: دنیل دنت، فیلسوف و متخصص علوم شناختی می‌گوید که مغز انسان ماشینی متشکل از میلیاردها “روبات” کوچک است که همان نورون‌ها یا سلول‌های مغزی هستند. اما آیا مغز انسان واقعا یک اندام ویژه است؟ این فیلسوف ذهن در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی درباره خودآگاهی انسان بحث کرده است.

آیا واقعا مغز انسان صرفا یک مجموعه پیچیده متشکل از ماشین‌های کوچک است

به گزارش بیگ بنگ به نقل از BBC، هوبرت دریفوس، فیلسوف آمریکایی، در یادداشت معروفی که در میان فلاسفه بدنام است، در سال ۱۹۶۵ ادعا کرد که انسان همیشه کامپیوتر را در بازی شطرنج شکست می‌دهد به این دلیل که ماشین‌ها شهود ندارند. چند سال بعد، دریفوس در موقعیتی خجالت‌آور قرار گرفت و یک کامپیوتر او را در شطرنج مات کرد. بعد از آن در سال ۱۹۷۷ کامپیوتر معروف شرکت آی‌بی‌ام به نام “دیپ بلو”، گری کاسپاروف، قهرمان شطرنج جهان را شکست داد.

بسیاری از آنهایی که از این نتیجه راضی نبودند، ادعا کردند که شطرنج یک بازی حوصله‌سربر منطقی است. از نظر این عده، کامپیوتر برای بردن بازی شطرنج نیازی به شهود ندارد. دنیل دنت که آثار مهمی در فلسفه ذهن دارد، همواره بر این باور بوده که ذهن انسان یک ماشین است. برای او سوال این نیست که آیا کامپیوترها می‌توانند انسان شوند یا نه، بلکه مسئله اصلی برای دنت آن است که آیا انسان واقعا آنقدر که تصور می‌شود باهوش است؟

دنیل دنت باور دارد که سلول‌های مغزی ما “روبات‌هایی” هستند که به سیگنال‌های شیمیایی پاسخ می‌دهند

دنیل دنت در مصاحبه با بی‌بی‌سی با اشاره به اینکه هیچ چیز ویژه‌ای درباره شهود انسان وجود ندارد، می‌گوید: «شهود به سادگی یعنی دانستن چیزی بدون اینکه بدانیم چگونه آن را می‌دانیم.» دنت رنه دکارت، فیلسوف فرانسوی را سرزنش می‌کند که برای همیشه اندیشه ما درباره چگونگی فکر کردن به ذهن انسان را مختل کرده است. دکارت نمی‌توانست تصور کند که چگونه یک ماشین ممکن است قادر به تفکر، احساس و تخیل باشد. از نظر دکارت این موارد استعدادهایی ذاتی بودند. البته شاید بتوانیم دکارت را ببخشیم برای اینکه در قرن هفدهم زندگی می‌کرد، وقتی که ماشین‌ها از چرخ‌دنده و اهرم و قرقره درست شده بودند و خبری از سی‌پی‌یو و حافظه و رَم نبود.

روبات‌هایی ساخته شده از روبات

مغز انسان از صدها میلیارد نورون ساخته شده است. اگر بخواهیم تعداد نورون‌های مغزمان را با نرخ یک نورون در هر ثانیه بشماریم، این کار بیش از سه‌هزار سال طول می‌کشد. مغز ما از ماشین‌های مولکولی تشکیل شده است که همان سلول‌های مغزی هستند. دنت می‌گوید اگر این موضوع که مغز ما از ماشین ساخته شده آزارمان می‌دهد، به این معناست که قدرت تخیل کمی داریم.

شکست قهرمان شطرنج جهان از کامپیوتر “دیپ‌ بلو” در سال ۱۹۹۷، خبری غیرمنتظره بود

دنیل دنت می‌پرسد: « آیا می‌دانید ماشینی که از صدها میلیارد بخش متحرک تشکیل شده باشد چه قدرتی دارد؟» به گفته دنت «ما نه تنها روبات هستیم، بلکه روبات‌هایی هستیم که از روبات‌هایی ساخته شده از روبات‌ها تشکیل شده‌ایم.» سلول‌های مغزی ما روبات‌هایی هستند که به سیگنال‌های شیمیایی پاسخ می‌دهند. موتورهای پروتئینی درون سلول‌ها هم که انرژی شیمیایی را به نیروی حرکتی یا پیغام عصبی تبدیل می‌کنند، خودشان روبات هستند. این زنجیره به همین ترتیب ادامه دارد.

صفحه نمایش موبایل یا “توهم کاربر”

وقتی صحبت از مغز و ذهن انسان می‌شود، بحث درباره خودآگاهی اجتناب‌ناپذیر است؛ به خصوص وقتی که دنیل دنت، فیلسوف صاحب‌نظر درباره خودآگاهی و ذهن انسان یک طرف بحث باشد. خودآگاهی انسان یک پدیده واقعی است و ما هر روز خودآگاهی را تجربه می‌کنیم. اما برای دنت خودآگاهی به همان اندازه واقعی است که صفحه نمایش تبلت یا موبایل واقعی می‌نماید. متخصصانی که ابزارهای الکترونیک ما را می‌سازند، آنچه که بر روی صفحه نمایش دیده می‌شود را “توهم کاربر” می‌نامند. ممکن است این یک نامگذاری از بالا به پایین به نظر برسد، اما نکته درستی در آن وجود دارد.

فشار دادن علامت‌های روی صفحه نمایش موبایل به ما این حس را می‌دهد که روی همه چیز کنترل داریم. ما حس می‌کنیم که بر سخت‌افزار داخلی ابزار مسلط هستیم. اما کاری که انگشتان ما با صفحه موبایل انجام می‌دهند، بیشتر یک مشارکت رقت‌انگیز در مقایسه با کل فعالیت‌های یک موبایل است و مسلما هیچ چیزی درباره اینکه موبایل چطور کار می‌کند به ما نمی‌گوید. به عقیده دنیل دنت خودآگاهی ذهن انسان نیز در موقعیتی مشابه قرار دارد. به گفته دنت خودآگاهی “توهم کاربری” مغز درباره خودش است. خودآگاهی برای بسیاری واقعی و مهم به نظر می‌رسد اما در واقع چندان مسئله بزرگی نیست. دنت می‌گوید:« لزومی ندارد که مغز بفهمد، مغز چگونه کار می‌کند.» در ویدئوی زیر گفتگوی دنت در TED را مشاهده خواهید کرد، وی معتقد است نه تنها آگاهی مان را درک نمی کنیم، بلکه ۵۰ درصد مواقع مغز ما به طور فعالانه ای فریبمان می دهد:

دانلود ویدئو

چندان هم باهوش نیستیم

ما می‎دانیم که از انسان‌واران فرگشت یافته‌ایم و ۹۹ درصد دی‌ان‌ای ما با شامپانزه‌ها مشترک است. می‌دانیم که برخی از رفتارهای ما به دلیل طبیعت حیوانی ماست (که البته عموما آن جنبه‌ای نیست که اکثر ما به آن افتخار کنیم). ما تمایل داریم که فکر کنیم توانایی‌های ویژه ما، هوش ما، بینش و خلاقیت ما باید منشا ویژه و خاصی داشته باشد. مغز ما مانند بدن ما در طول صدها میلیون سال فرگشت یافته و حاصل میلیون‌ها و میلیون‌ها سال آزمون و خطای فرگشتی است. به گفته دنت توانایی ما برای فکر کردن از دیدگاه تکاملی تفاوت چندانی با توانایی ما برای هضم غذا ندارد. هر دوی این‌ها فعالیت‌هایی زیست‌شناختی هستند که با نظریه انتخاب طبیعی داروین قابل توضیح هستند.

آزمون و خطا

ما از باکتری‌هایی ناشناخته فرگشت یافته‌ایم. ذهن ما با همه استعدادهای چشمگیر آن، حاصل آزمون‌های بی‌پایان زیست‌شناختی است. دنت باور دارد که هوش و نبوغ ما حاصل میلیون‌ها سال آزمون و خطاست. وقتی باکتری‌ها به سوی منبع غذا حرکت می‌کنند، دانشمندان آنها را به خاطر باهوش بودن تحسین نمی‌کنند. چنین کاری کاملا غیرعلمی به نظر می‌رسد. اما وقتی دانشمندان فکر کردن را به عنوان یک فعالیت زیست‌شناختی توصیف می‌کنند، مورد تمسخر یا حتی خشم مخاطب خود قرار می‌گیرند.

این تقلیل‌گرایی شدید بسیاری را آزار می‌دهد. از نظر خیلی‌ها گفتن اینکه ذهن انسان صرفا از مشتی نورون تشکیل شده یک اندیشه خام است. دکارت هم شدیدا ماشین‌ها را دست کم می‌گرفت اما آلن تورینگ، ریاضیدان و دانشمند علوم کامپیوتری در قرن بیستم کاستی او را جبران کرد. تورینگ پیش‌بینی کرده بود که تا پایان قرن بیستم “انتخاب واژه‌ها و نظر عمومی تحصیل‌کرده‌ها آنقدر تغییر خواهد کرد که افراد می‌توانند به زبان ماشین فکر کنند بدون آنکه دچار تناقض شوند.”

کامپیوترها در دهه شصت میلادی چندان در شطرنج خوب نبودند، اما امروز می‌توانند مثل جان کولترین ساکسیفون بنوازند. در دنیای دیجیتال امروز و در عصر ابرکامپیوترها و گوشی‌های تلفن هوشمند، اصلا تصور این موضوع سخت نیست که چطور یک ماشین ساخته شده از صدها میلیارد بخش کوچک که خودشان عملا روبات هستند، به سادگی می‌تواند یک انسان باشد. دنیل دنت معتقد است که انسان یک چنین ماشینی است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: BBC

 

image_pdfimage_print

ناسا بدنبال شناسایی تروجان های زمین

ناسا بدنبال شناسایی تروجان های زمین

فضاپیمای رباتیک Osiris-Rex ناسا قرار است بین روزهای ۹ تا ۲۰ فوریه(۲۱ بهمن تا سوم اسفند) کار خود برای شناسایی سیارک هایی که در مدار زمین به دور خورشید قرار گرفته اند، آغاز کند. به سیارکهایی که در یک مدار با زمین قرار دارند، تروجان های زمین گفته می شود.

به گزارش ایسنا به نقل از سای تک، این بخش جالب ماموریت در اواسط سفر کاوشگر به سیارک بنو(Bennu) رخ خواهد داد که قرار است به جمع آوری نمونه های سنگی از سیارک بزرگ مذکور و بازگرداندن آن ها به زمین برای تجزیه و تحلیل بپردازد.

به گزارش آکاایران: ماموریت اصلی کاوشگر Osiris-Rex که در سپتامبر ۲۰۱۶ به فضا پرتاب شده، قرار دادن خود در مدار اطراف سیارک بنو برای دو سال است.

این فضاپیما به پیگیری سیارکها در نقطه های لاگرانژ خواهد پرداخت که ترکیب نیروهای گرانشی خورشید و زمین در آنجا با هم در تعادل قرار دارند. این تعادل به سیارک ها و اجسام مشابه اجازه می دهد تا در مدارهای تقریبا ثابت بطور جمعی حرکت کنند.

ناسا همچنین با قرار دادن تلسکوپ فضایی جیمز وب در یکی از نقطه های لاگرانژ در فاصله بیش از ۱.۵ میلیون کیلومتری زمین از این مناطق بهره خواهد برد.

کاوشگر Osiris-Rex برای پیگیری این سیارکها از دوربین های حساس خود به منظور نظارت بر موقعیت های عقب و جلو مدار زمین در زمان گردش سیاره به دور خورشید استفاده خواهد کرد. این ازدحام های تروجانی همچنین در نزدیکی مریخ، ناهید، اورانوس و نپتون نیز دیده شده اند.

این کاوشگر در حال حاضر در فاصله نزدیک به ۱۱۹ میلیون کیلومتری زمین قرار دارد و در سفر رفت و برگشت هفت ساله خود به سیارک بنو، نمونه هایی از سنگ این سیارک را جمع آوری خواهد کرد.

آخرین سیارک تروجان در سال ۲۰۱۰ توسط تلسکوپ “وایز” ناسا شناسایی شد. این سیارک ۳۰۵ متری به نام ۲۰۱۰ TK-7 در زاویه ۶۰ درجه در جلو زمین حرکت می کند.

این ماموریت همچنین به کاوشگر کمک می کند تا از آن برای ورود ایمن به بنو در سال ۲۰۱۸ استفاده کند. این ماموریت از اهمیت خاصی برخوردار است زیرا بسیاری از عناصر اصلی حیات توسط سیارک هایی که به دنباله دار تبدیل شده اند، به زمین منتقل شدند. نمونه هایی که این فضاپیما به زمین باز خواهد گرداند به دانشمندان در درک بهتر منشا منظومه شمسی و همچنین آغاز حیات در زمین کمک خواهد کرد.

کاوشگر Osiris-Rex در روز ۲۸ دسامبر ۲۰۱۶ نخستین مانور فضای عمیق خود موسوم به DSM-1 را اجرا کرد که اولین تغییر مسیر اصلی آن با استفاده از موتورهای اصلی فضاپیما محسوب می شد.

کره‌ای از هلیوم ِ ابرسیال همچون سیاهچاله رفتار می‌کند!

بیگ بنگ: تیمی از فیزیکدانان دانشگاه‌های ورمونت و واترلو کشف کردند که کره‌ای از اتم‌های هلیوم سرد از قانونی عجیب در فیزیک پیروی می‌کنند که یک قانون ناحیه‌ی درهم تنیدگی نام دارد. جالب این است که این قانون در سیاهچاله‌ها نیز دیده شده است.

درهم تنیدگی بر روی یک مرز کره‌ای: یک ظرف از ابرسیال ِ هلیوم-۴ به یک کره از اتم‌های هلیوم A (سبز) و مکمل آن A- (آبی) تقسیم شده است. درهم تنیدگی بین A و A- تحت تاثیر یک قانون ناحیه مقیاس گذاری شده توسط محیط سطح می‌باشد.

به گزارش بیگ بنگ، در دهه‌ی ۱۹۷۰ استیون هاوکینگ و یاکوب بکنشتاین فیزیکدانان نظری مشهور، چیزی عجیب در مورد سیاهچاله‌ها، کشف کردند. آنها بر اساس محاسبات دریافتند وقتی که ماده به یکی از حفره های غیر محدود خود در فضا سقوط می‌کند میزان اطلاعاتی که در بر می‌گیرد(در فیزیک آن را آنتروپی می‌نامند) متناسب با سرعت ظهور این اطلاعات، فقط مساحتش افزایش می‌یابد، نه سرعت افزایش حجم آن.

آدرین دل مایسترو، استادیار دانشکده‌ی فیزیک در دانشگاه ورمانت و نویسنده‌ی همکار این پژوهش گفت: « ما متوجه شدیم همان قانون‌ها برای اطلاعات کوانتومی در هلیوم ابر سیال، نیز صدق می‌کند.» دکتر دل مایسترو و نویسندگان همکار برای این اکتشاف ابتدا شبیه‌سازی دقیقی از شرایط فیزیکی هلیوم-۴ بسیار سرد (ایزوتوپ عنصر هلیوم)، پس از تبدیل ِ شدن آن از گاز به فرمی از ماده بنام ابرسیال، انجام دادند.

محققان افزودند:‌« اتم‌های هلیوم-۴ که زیر دو درجه‌ی کلوین داشتند –رفتار دوگانه‌ی موج/ذره که ماکس پلانک و دانشمندان دیگر کشف کردند را نشان می دهند- در واقع به هم می‌چسبند به گونه‌ای که یک اتم را نمی‌توان به طور مجزا از اتم‌های دیگر توصیف کرد. آنها یک رقص مشترک با هم انجام می دهند که دانشمندان آن را درهم تنیدگی کوانتومی می‌نامند.»

محققان با استفاده از دو ابرکامپیوتر موفق شدند، تعاملات ۶۴ اتم ِ هلیوم در ابرسیال را شناسایی کنند. آنها متوجه شدند که میزان اطلاعات درهم تنیدۀ کوانتومی که بین دو ناحیه از یک ظرف به اشتراک گذاشته شده بود – کره‌ای از ابرسیال ِ هلیوم-۴ که از ظرف بزرگتر جدا شده است- از طریق سطح ِ ناحیه، قابل تعیین شدن بود نه حجم آن. این طور به نظر می‌رسد که حجم سه بعدی فضا همچون هولوگراف در سطح دو بعدی آن کدگذاری شده است. این حجم شباهت زیادی به یک سیاهچاله دارد. این ایده پیش از این از قانونی فیزیکی به نام “موضعی” (locality) در فیزیک حدس زده شده بود اما تاکنون در هیچ آزمایشی مشاهده نشده بود.

تیم محققان توانستند با استفاده از یک شبیه‌سازی کامل ِ عددی از تمامی مشخصه‌های هلیوم-۴، به وجود قانون ناحیه‌ی درهم تنیدگی در یک سیال کوانتومی، پی ببرند. دکتر دل مایسترو می‌گوید: « ابرسیال ِ هلیوم-۴ می‌تواند تبدیل به سوختی مهم برای نسل جدید از کامپیوترهای کوانتومی شود. اما برای استفاده از پتانسیل پردازش اطلاعات عظیمیش، باید به نحو ِ عمیق‌تری طرز کارش را دریابیم.» جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریۀ Nature Physics منتشر شده است.

ترجمه: معصومه رحیمی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sci-news.com

image_pdfimage_print

مرگ ستارگان به واسطه نیروی جاذبه سیاه چاله های فضایی

مرگ ستارگان به واسطه نیروی جاذبه سیاه چاله های فضایی

 یکی از بدترین فرجام ها در کیهان این است که یک ستاره به سیاهچاله ابرجرم نزدیک می شود و به دلیل نیروی بسیار عظیم جاذبه از سمت سیاهچاله این ستاره از هم متلاشی می شود و در سیاهچاله فرو می افتد.

به گزارش msn، این رویداد متلاشی شدن ستاره را رویداد اختلال کشندی (TDE) می گویند، و محققان اکنون دریافتند که این نوع مرگ ستاره ای بسیار متداول تر از آن است که ما قبلا تصور می کردیم.

به گزارش آکاایران: تاکنون TDE تنها در بازدیدهای آسمانی و در منظومه های ستاره ای بزرگ شامل هزاران کهکشان مشاهده شده است. به همین دلیل ستاره شناسان استدلال کردند که این رویدادهای بسیار دور به طور باورنکردی نادر بودند و ممکن است طی ۱۰۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰ سال تنها یکبار در کهکشان اتفاق بیفتند.

اما یک گروه از دانشگاه شفیلد در انگلستان علائمی از TDE را در بازدید آسمان های کوچک تر، تنها با ۱۵ کهکشان در طول دوره ۱۰ ساله یافتند.

اگر چنین چیزی درست باشد، این کشف اتفاقی اشاره دارد بر اینکه TDEها می توانند ۱۰۰ برابر بیشتر از آنچه قبلا تخمین زده شده است تکرار شوند که این موضوع شرایط خاصی را فراهم می کند.

هر کدام از این ۱۵ کهکشان دستخوش یک برخورد کیهانی با کهکشان همسایه می شوند.

یافته های عجیب دانشمندان نشان می دهند که هنگامی که کهکشان ها برخورد می کنند میزان TDEها به طور چشمگیری افزایش می یابند. این موضوع احتمالا به سبب آن است که برخوردها باعث می شوند دو کهکشان با هم ادغام شوند و تعداد زیادی از ستارگان نزدیک به مرکز سیاهچاله ابرجرم تشکیل شوند.

گروه محققان ابتدا در سال ۲۰۰۵ این ۱۵ کهکشان برخوردی را مشاهده کردند، اما زمانی که ۱۰ سال بعد دوباره بررسی کردند با چیزهای غیرعادی مواجه شدند.

آن ها در سال ۲۰۱۵ نمونه را دوباره مشاهده کردند و متوجه شدند که آن کهکشان F01004-2237 کاملا متفاوت به نظر می رسید.

کهکشان F01004-2237 در جایی واقع شده که ۱٫۷ بیلیون سال نوری با زمین فاصله دارد، این همان کهکشانی است که کهکشان فوق العاده درخشان مادون قرمز نامیده شده است، این منظومه ستاره ای دارای ستارگانی است که در مادون قرمز ۱۰۰۰ برابر روشن تر از کهکشان های دیگر مانند راه شیری هستند.

دلیل این روشنایی زیاد آن است که درواقع این ستارگان از برخورد دو کهکشان مجزا به وجود آمده اند، با ادغام دو کهکشان سرعت تشکیل آن ستاره ها افزایش یافته است (با نام مستعار کهکشان ستارگان انفجاری).

اما داده های سال ۲۰۱۵ مقادیر بالای روشنایی که انتظار می رفت را نشان ندادند و این بدان معناست که از سال ۲۰۰۵ اتفاقاتی برای کهکشان رخ داده است.

چنین چیزی دانشمندان را وادار کرد که سراغ داده های بازدید آسمانی کاتالینا بروند که روشنایی اجسام را در آسمان در طول زمان نشان می دهد.

آن ها دریافتند که در سال ۲۰۱۰ روشنایی F01004-2237 به طور چشمگیری شراره زد.

طبق گفته گروه این شراره یک ابرنواختر نبود، همچنین این نمی توانست نور حاصل از گرم شدن مقدار ماده کوچکی حین افتادن در سیاهچاله ابرجرم باشد، بلکه این شراره مشخصه TDE بود.

اگر گفته آن ها صحیح باشد، این امکان وجود دارد که TDEها آنچنان هم که فکر می کردیم نادر نیستند، اما هیچ کس مطمئن نیست که این داده های محدودی که از F01004-2237 وجود دارد بتواند این اظهارات گروه را تایید کند.

کشف TDE در کهکشان ستارگان انفجاری یک کشف مهم است که تا بحال کسی به آن دست نیافته بود.

با این وجود مشاهدات بیشتری لازم است تا اثبات کند که این TDE که گفته شد همان TDE واقعی است.

اگر مشاهدات متعاقب بتوانند این موضوع را تایید کنند که این TDE همان TDE واقعی است، سپس اظهارات بزرگتر می شوند.

این می تواند بدان معنا باشد که مرگ ستارگان پدیده رایج تری است که به علت ادغام کهکشان اتفاق می افتد و این یافته می تواند اطلاعات جدیدی درباره شکل گیری سیاهچاله های ابرجرم به ما بدهد.

با تصور اینکه TDE رویدادی رایج است می توانیم به این موضوع پی ببریم که بخشی از جرم سیاهچاله ها می تواند به دلیل فروافتادن و انباشته شدن ستارگان باشد.

ما باید منتظر بمانیم تا ببینیم تحقیقات آینده درباره این فرضیه چه خواهند گفت، اما دانشمندان هیچ شکی درباره نور نشات گرفته از F01004-2237 ندارند.

برای ایجاد تابش هلیومی مانند این تابش، مقدار انرژی بسیار زیادی لازم است.

تنها تعداد کمی از فرایندها هستند که می توانند این مقدار زیاد انرژی را در مقیاس کهکشان مانند انفجار ستاره ای ابرنواختر یا TDE فراهم کنند. در این مورد که کهکشان شراره می زند احتمال ایجاد ابرنواختر وجود ندارد بنابراین TDE به عنوان تنها رویداد ممکن باقی می ماند.

یک سایت برای دوست داران نجوم و سیارات