سحابی تاریک لیند و حلقۀ بارنارد

بیگ بنگ: شبحِ یک سحابی تاریک و جالب این صحنۀ کیهانی را به وجود آورده است. سحابی تاریکِ لیند ۱۶۲۲ در پایین مرکز در پس زمینۀ کم رنگِ گاز هیدروژن درخشان، به چشم می خورد.

این سحابی در نزدیکی صفحۀ ستارگان راه شیری یعنی نزدیک به آسمانِ حلقۀ بارنارد قرار دارد – حلقۀ بارنارد یک ابر بزرگ در اطراف مجموعه سحابی نشری در کمربند و شمشیر ِ جبار میباشد. بخشی از این حلقه ها تا بالای این چارچوب امتداد پیدا کرده است. اما گرد و غبارِ تیرۀ سحابی لیند ۱۶۲۲ به ما خیلی نزدیکتر از سحابی معروفترِ جبار است، این سحابی فقط ۵۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد. در این فاصله، این میدان دید به عرضِ ۱ درجه کمتر از ۱۰ سال نوری گستردگی دارد.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

image_pdfimage_print

منبع سیگنال های رادیویی اسرارآمیز از فضا میباشد

بیگ بنگ: نزدیک به یک دهه، دانشمندان سعی در رمزگشایی منبع سیگنال های اسرارآمیز رادیویی در کیهان داشتند که با نام انفجار رادیویی سریع(FRB) شناخته می­ شوند. به نظر می رسد بررسی های جدید آنها موثر واقع شده است.

به گزارش بیگ بنگ، این انفجارهای انرژی که فقط چند میلی ­ثانیه عمر دارند، از هر پدیده ­ای که ما تاکنون در کهکشان خود مشاهده کرده­ ایم نورانی ­تر هستند و به نظر می ­آید از راه دورتری آمده باشند. اما برخلاف اینکه بیش از ۲۰ عدد از این سیگنال ها شناسایی و ثبت شده ­اند، دانشمندان هنوز موفق به کشف منبع و علت آنها نشده ­اند. بتازگی محققان با رد کردن هرگونه منبع زمینی، یک قدم به کشف منبع این تشعشعات نزدیک­تر شده­ اند.

هنوز چند فرضیه وجود دارد که برای تشخیص منبع قطعی این سیگنال ها، باید آنها را رد کنیم. یکی از عجیب ترین فرضیه ­ها در این مورد توسط دانشمندان هاروارد در ماه گذشته ارائه شده است که بیان می­ کند احتمالا منبع این سیگنال ها، از سوی بیگانگان می آید. اما اینکه ما می­دانیم منبع این سیگنال ها در فضا می­باشد خود مسئله مهمی است. حتی ممکن است این کشف آشکار به نظر برسد اما فراموش نکنیم که در سال ۱۹۹۸ محققان اعلام کرده بودند که نوعی سیگنال رادیویی جدید فضایی را کشف کردند که بعد از ۱۷ سال متوجه شدند منبع این سیگنال، یک دستگاه مایکروویو در خود ساختمان بود.

دلیل مشکل بودن کشف منبع سیگنال ها این است که ما معمولا آنها را با تلسکوپ­ های رادیویی تک بشقابه می­ یابیم و این تلسکوپ­ ها در صورت تعریف نشدن منبع سیگنال، قادر به دریافت گسترۀ بالایی از آنها هستند. “کریس فلین” از دانشگاه تکنولوژی سوین­برن استرالیا گفت: « تلسکوپ­ های رادیویی تک بشقابۀ مرسوم، در یافتن منبع سیگنال دریافتی که خارج از جو زمین باشد، مشکلات زیادی دارند.»

برای غلبه کردن یک بار و برای همیشه بر این مشکل و رد احتمال زمینی بودن منبع این سیگنال ها، محققان از رادیو تلسکوپ مولنگلو(Molonglo) استرالیایی که سطح دریافتی آن معادل ۱۸ هزار متر مربع است، استفاده کردند. این سطح دریافت عظیم به این معنی است که این تلسکوپ برای دریافت ِ سیگنال رادیویی سریع مناسب می­ باشد، اما در سال ۲۰۱۳ تیم تحقیقاتی متوجه شدند به دلیل ساختار این تلسکوپ، امکان تشخیص سیگنال­ هایی از داخل جو زمین توسط این تلسکوپ وجود ندارد. بنابراین تیم تحقیقاتی، شروع به بررسی داده­ های این تلسکوپ کردند که منبعی برای این تشعشعات رادیویی سریع بیابند.

این تلسکوپ روزانه در حدود ۱۰۰۰ ترابایت اطلاعات جمع­ آوری می­ کند پس بررسی این حجم از اطلاعات کار ساده ­ای نخواهد بود. فرض بر این بود که اگر این تلسکوپ سیگنال­ ها را شناسایی کرده بود، پس به طور قطع منبع آن باید خارج از زمین بوده باشد. در نهایت محققان متوجه شدند که سه سیگنال رادیویی سریع در میان داده ­های این تلسکوپ وجود دارد. این سیگنال­ ها با سیگنال مورد نظر آنها همخوانی کامل داشتند که خود ثابت کرد منبع این سیگنال­ ها از داخل زمین نمی­باشد.

نتایج مطالعه محققان یافته­ های قبلی که امسال صورت گرفت را ثابت می ­کرد که در آن محققان منبع این سیگنال ها را کهکشان کوتوله ­ای در فاصله ۳ میلیارد سال نوری زمین دانسته بودند. اما اکنون جدای از اینکه منبع سه سیگنال جدید یافت­ شده خارج از زمین می­باشد، منبع اصلی آنها همچنان ناشناخته باقی مانده است. داده­ ها نشان می دهد که این سیگنال­ ها از سوی صورت فلکی کشتی­ دم و مار باریک به سمت ما می ­آیند(مشخص شده با سه ستاره سرخ در تصویر بالا)

اکنون تلسکوپ مولنگو به امید آنکه در آینده بینش ­های بیشتری به ما ارائه کند در حال بروزرسانی می­باشد. امیدواریم بتوانیم حتی مکان دقیق این تشعشعات کهکشانی را نیز مشخص بنماییم. “مانیشا کیلب” رهبر تحقیقات در این خصوص گفت: « کشف محل انفجارهای رادیویی کلید فهم علت تولید آنها می­باشد. تنها یک انفجار سیگنالی به کهکشان مشخصی ارتباط داده شده است. ما انتظار داریم تلسکوپ مولنگلو محل دیگر انفجارها را نیز برای ما پیدا کند.» جزئیات بیشتر این پژوهش در arXiv.org منتشر شده است.

ترجمه: رضا کاظمی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sciencealert.com

image_pdfimage_print

حیات در منظومه ی تراپیست ۱ چگونه خواهد بود؟

حیات در منظومه ی تراپیست ۱ چگونه خواهد بود؟

هنوز هیچکسی نمی  داند که آیا بر روی سیارات تازه کشف شده ی ستاره تراپیست ۱ TRAPPIST-1 حیات وجود دارد یا نه. دست کم به این زودی ها از وجود یا عدم وجود حیات در منظومه تراپیست ۱ اطلاعی پیدا نخواهیم کرد. اما این مانع از آن نیست که انسان دست از گمانه زنی بر دارد و درباره شکل ظاهری این سیارات و یا حتی امکان وجود حیات در آنها تخیل پردازی نکند. پژوهشگران بسیاری بر اساس قواعد زیست شناسی و فیزیک و نجوم، حدس های هوشمندانه ای درباره شکل احتمالی حیات در منظومه های فراخورشیدی طرح می کنند. حتی در منظومه خورشیدی ما نیز چیزهای بسیاری هست که نمی دانیم. اما دست کم سه چیز هست که می توانیم ادعا کنیم می دانیم.
۱. اطمینان داریم که در منظومه شمسی ، حیات به شکل زمینی آن تنها بر روی زمین وجود دارد.
به گزارش آکاایران: ۲. چند سیاره منظومه شمسی بسیار به زمین شبیه اند اما در عین حال به قدر کافی پیش شرط شکل گیری حیات در آنها وجود ندارد.
۳. پهنه کیهان پر است از ستاره هایی که بسیار به خورشید ما شبیه هستند.
مهمترین چیزی که از این سه واقعیت می توان نتیجه گرفت این است که وجود حیات، جایی در کیهان کاملا ممکن است. به عبارت دیگر وجود سیاراتی که قابلیت حیات داشته باشند به لحاظ نظری صد در صد محتمل است. همچنین می توان نتیجه گرفت که جستجوی حیات فرازمینی کاری بیهوده نیست. چون حیات فرازمینی مساله  اساسا ناممکنی نیست و از قضا بر اساس فاکت ها و واقعیت های سه گانه ای که ذکر شد کاملا هم ممکن است. اگر بر روی تراپیست ۱ حیات وجود داشته باشد و اگر این حیات ، حیات هوشمند باشد موجودات ساکن آن می توانند روی سیارات همسایه خود نیز جابجا شوند. دلیل آن هم واضح است. سیارات کشف شده در منظومه تراپیست ۱ بسیار به یکدیگر نزدیک هستند. دست کم در مقایسه با فاصله سیارات در منظومه شمسی. مقصود از جابجا شدن و سفر بین سیارات همسایه در منظومه تراپیست ، الزاما سفر نیست. حیات می تواند به صورت کاملا بدون برنامه ریزی در فضا پخش شود. این نظریه پان اسپرمیا Panspermia مشهور است.  بر اساس این دیدگاه، حیات در جایی به وجود نمی آید بلکه همواره در جهان هستی وجود داشته و بذرهای آن در سراسر جهان هستی پراکنده شده و مدام از نقطه ای به نقطه دیگر انتقال می یابد. مثلا در قالب برخورد سیارک ها به یک سیاره ممکن است بتوان رد حیات را پیگیری کرد. میکروارگانیسم هایی که روی یک سیارک وجود دارند ممکن است با برخورد سیارک به یک سیاره دوردست بتوانند شالوده حیات را جایی در فراسوی کیهان جابجا کنند. صرف نظر از منظومه ی شمسی ، با توجه به نزدیک بودن سیارات منظومه تراپیست ۱ به یکدیگر، این امکان بسیار محتمل تر است که حیات روی یک سیاره (به فرض وجود) به سایر سیارات مجاور سرایت کرده باشد. آبراهام لووب Abraham Loeb و ماناسوی لینگام Manasvi Lingam از دانشگاه کمبریج در هاروارد این موضوع را به لحاظ ریاضیاتی مورد بررسی قرار داده اند که چگونه ممکن است پان اسپرمیا در منظومه تراپیست ۱ رخ داده باشد. نتیجه این مطالعه دانشگاهی که در این لینک در دسترس است نشان می دهد که انتقال ماده بین سیارات منظومه تراپیست ۱ می تواند ۱۰۰ بار بیشتر از احتمال انتقال ماده از زمین به مریخ در منظومه شمسی باشد. زمان لازم برای سفر و همچنین امکان جابجایی حیات بین سیارات این منظومه بر اساس این مطالعه در حدود ۱۰۰ بار بیشتر از منظومه شمسی ماست. این اعداد و ارقام به هیچ عنوان دلیلی مبنی بر اثبات وجود حیات در سیارات منظومه تراپیست ۱ نیستند. شاید در دهه های آینده با به کار گیری تلسکوپ های پیشرفته تر بشر بتواند اطلاعات دقیقتری از آنچه که در کیهان می گذرد به دست بیاورد. اگر حیات جایی در دوردست های کیهان وجود داشته باشد می توان تصور کرد که این حیات ممکن است به نقاط دیگر کیهان نیز سرایت کرده باشد. این بدان معنی است که در این صورت حیات تنها در یک نقطه  متمرکز نشده است. تا زمانی که بشر ، تکنولوژی های لازم برای مشاهده دقیق تر از دوردست های کیهان در اختیار ندارد هیچ راهی جز گمانه زنی و بیان حدس های خود در اختیار نداریم. شاید در دهها سال یا صدها سال آینده بشر بتواند از وجود حیات در نقاط دیگر کیهان اطلاع پیدا کند و شاید هم کاملا برعکس، هیچ اثر و ردپایی از حیات لااقل در محدوده چند صد سال نوری پیدا نکند. در هر دو صورت همه چیز به نوعی ترسناک خواهد بود. چه ما در کیهان تنها باشیم و چه تنها نباشیم مساله ای است که درک و تحلیل آن به سادگی ممکن نیست.

میکروب‌ها با سازگاری، در بدن انسان مستقر می‌شوند

بیگ بنگ: ابزارهای جدید مدلسازی آماری به دانشمندان اجازه می‌دهد تا تکامل یا فرگشت گونه‌های میکروب‌ها را در قسمت‌های مختلف بدن ردیابی کنند. تحقیقات نشان می دهد انواع میکروب‌ها، در قسمت‌های مختلفی از بدن ِ انسان ساکن شده و جزئی از همان قسمتِ بدن می‌شوند.

به گزارش بیگ بنگ، بر اساس نتایج تحقیقات جدیدی که توسط دانشمندان دانشگاه دوک انجام شده، میکروب‌ها با سازگار شدن با ارگان‌های بدن، مثل: بینی، اندام‌ تناسلی و دل و روده به گونه‌های مختلفی تقسیم می‌شوند. لورانس آ.دیوید، استادیار ژنتیک مولکولی و میکروبیولوژی دانشگاه دوک گفت:« در طی یک دهه‌ی اخیر علاقه‌ی زیادی به توسعه‌ی پروبیوتیک‌ها و استفاده از باکتری‌های مفید برای درمان طیف گسترده‌ای از بیماری‌ها وجود داشته است. تحلیل‌های ما پنجره‌ای جدید به فهم نحوه‌ی سازگار شدن باکتری‌های مختلف و فرگشت آنها است که به پیش بینی موثرتر احتمال زنده‌ماندن گونه‌های مختلف باکتری‌ها برای  تاثیر گذاشتن بر روند بیماری ها کمک کننده است.»

مطالعات زیادی حاکی از تاثیرات مهم و نقش زیاد میکروب‌ها در جنبه‌های مختلف سلامتی انسان می‌باشند. اما فهم چگونگی فرگشت میکروب‌ها و ساکن شدن در انواع سیستم‌های بیولوژیکی انسان از مغز تا دستگاه گوارش کار دشواری است. یکی از مشکلات اصلی، اندازه‌گیری چگونگی تاثیر تغییر در فروانی یک گونه از باکتری‌ها بر روی گونه‌های دیگر است. محققان دانشگاه دوک با استفاده از مدلی که برای تحلیل نسبت مواد معدنی در سنگ‌ها استفاده می‌شود، راه حلی برای این مشکل پیدا کرده‌اند.

محققان مدل خود را با اطلاعات توالی میکروبی، اطلاعات مربوط به هرگونه و جایگاه آنها در شجره‌نامه مقداردهی کردند. محققان در مقاله‌ی خود توضیح دادند که استراتژی استفاده شده، مدل‌های آماری و فلوژنتیکی را ترکیب می‌کند تا بر چالش‌های داده‌ی ترکیبی فائق آیند و به بینش‌هایی فرگشتی در مورد جوامع میکروبی دست پیدا کنند. شبیه‌سازی‌های آماری آنها تاثیر تغییرات در فراوانی باکتری‌ها بر فرگشت میکرو‌ب‌ها در قسمت‌های مختلفی از بدن را نشان داد.

جاستین سیلورمن، دانشجوی دکترا که در آزمایشگاه دیوید کار می‌کند می‌گوید: «این تکنیک جعبه‌ابزاری شگرف از روش‌های آماری را گشوده است که پیش از این استفاده نشده بود اما اکنون می‌توان از آن برای آنالیز داده‌های میکروبیوم استفاده کرد.» دیوید و سیلورمن با استفاده از ابزار آماری خود داده‌های توالی باکتریایی از پروژه‌ی میکروبیوم انسان را آنالیز کرده‌اند. آنها گروهی از باکتری‌های استروپتوکوک را کشف کردند که اخیرا از خویشاوندان خود که در قسمت‌های دهان، کام، زبان، گلو، لوزه، لثه و پلاک ساکن است منشعب شده است. محققان امیدوارند یافته‌های آنان که در مجله‌ی eLife ‌ منتشر شده، در کشف درمان‌های میکروبی جدید برای مشکلات سلامتی انسان کمک کننده باشند.

ترجمه: معصومه رحیمی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: upi.com

image_pdfimage_print

صافی گرافینی، آب شور را به آب آشامیدنی تبدیل می کند

بیگ بنگ: تیمی از محققان در بریتانیا موفق به ساختن یک فیـلتر گرافینی شده است که می تواند نمک را از آب دریا بزداید و آن را به آب آشامیدنی تبدیل کند. این اختراع می تواند به میلیون ها نفر در اطراف جهان که به آب پاکیزه دسترسی ندارند کمک کند.

غشای گرافینی نویدبخش تصفیه کم هزینه آب دریا به آب نوشیدنی است

به گزارش BBC، این فیـلتر که محققان آن را “صافی” می نامند از جنس اکسید گرافین است که قابلیت بالایی در زدودن نمک دارد و به زودی با سایر فیـلترهای موجود تصفیه آب شور مقایسه خواهد شد. تولید فیلـتر گرافینی در ابعاد انبوه صنعتی قبلا دشوار بود. تیم دانشمندان به سرپرستی دکتر راهول نیر از دانشگاه منچستر در گزارشی نوشتند که چگونه بعضی از مشکلات استفاده از اکسید گرافین برای این منظور را حل کرده اند.

گرافین لایه ای به ضخامت فقط یک اتم کربن است که در صفحه ای مشبک با خانه های شش ضعلی به هم چسبیده اند. این ماده ابتدا توسط تیمی از محققان دانشگاه منچستر در سال ۲۰۰۴ جداسازی و مشخصات آن تعریف شد. خواص غیرعادی گرافین مثل قابلیت کشسانی با مقاومت بالا در برابر پارگی و رسانایی الکتریکی آن را به یکی از نویدبخش ترین مواد در صنعت بدل کرده است. اما تولید انبوه گرافین تک لایه با شیوه های موجود مثل “سی وی دی” (رسوب بخار شیمیایی) دشوار بوده است. شیوه های کنونی تولید همچنین خیلی پرهزینه است.

دسترسی به آب پاکیزه برای میلیون ها نفر در جهان یک مشکل است

اما دکتر نیر می گوید که “تولید اکسید گرافین با شیوه های ساده اکسیداسیون در آزمایشگاه ممکن است. وی گفت: «می توانیم آن را مثل جوهر یا یک محلول روی یک لایه متخلخل (پرمنفذ) تولید کنیم. بعد می توانیم آن را مثل یک غشا به کار بگیریم.» او می گوید که اکسید گرافین از نظر تولید انبوه و هزینه به طور بالقوه بر گرافین خالی برتری دارد. فایده غشا تولید شده از اکسید گرافین در الک کردن ذرات نانو، مولکول های ارگانیک و حتی نمک های درشت ثابت شده بود.

اما تاکنون نمی شد از آن برای تصفیه آب حاوی نمک معمولی استفاده کرد چون نیازمند غربالی حتی ظریف تر است. مطالعات قبلی نشان داده بود که اکسید گرافین پس از خیس خوردن کمی باد می کند و باعث عبور نمک های ریزتر از منفذها به همراه مولکول های آب می شود. اکنون دکتر نیر و همکارانش نشان داده اند که آغشتن این غشا به “شیره اپوکسی” (ماده ای که به عنوان پوشش یا چسب به کار گرفته می شود) مانع تورم آن می شود. سازمان ملل پیش بینی می کند که تا سال ۲۰۲۵ حدود ۱۴ درصد جمعیت جهان با کمبود آب روبرو شوند.

غشا ساخته شده از اکسید گرافین با مواد موجود در بازار مقایسه خواهد شد

همزمان با ادامه روند گرمایش زمین و تاثیر آن بر منابع آب شهری، کشورهای ثروتمند مشغول سرمایه گذاری در فناوری های تصفیه آب شور هستند. تاسیسات تصفیه آب شور در اطراف جهان از غشاهای پلیمری استفاده می کنند. دکتر نیر گفت که مرحله بعدی مطالعه مقایسه اکسید گرافین با تازه ترین محصولات موجود در بازار است.

رام دواناتان از “آزمایشگاه ملی پاسیفیک نورت وست” در ریچلند آمریکا نوشت که مطالعات بیشتری برای تولید صنعتی و ارزان اکسید گرافین لازم است. او افزود که محققان همچنین باید استقامت این غشا در تماس دراز مدت با آب شور را نشان دهند. با این حال او نوشت که این شیوه راه را برای تولید فیلترهای ارزان برای نمک زدایی از آب هموار می کند. جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریۀ Nature Nanotechnology منتشر شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: BBC

image_pdfimage_print

سفر به جزیره کیش؛ مروارید خلیج فارس

سفر به یکی از جزیره‌های جنوبی ایران می‌تواند جزو مسافرت‌های بسیار خاطره‌انگیز باشد که تمام گردشگران ایرانی علاقمند به تجربه آن هستند. این علاقمندی در مورد دو جزیره کیش و قشم به شدت پررنگ می‌شود؛ چرا که مثلاً وجود مراکز تفریحی بسیار اعجاب‌آور در جزیره کیش، سفر به مروارید خلیج فارس را به تفریحی‌ترین سفر کشور تبدیل کرده‌اند!

یکی از قطب‌های گردشگری کشور و یکی از بزرگ‌ترین مراکز تفریحی‌اش، جزیره کیش است؛ می‌شود این نکته را حتی بدون استناد به گفته‌های میلیون‌ها گردشگری که هر سال به این جزیره سفر می‌کنند، پذیرفت. جزیره کیش با برخورداری از خاص‌ترین سواحل ایران، همیشه محل توجه گردشگران و خانواده‌هایی بوده است که علاقمند به انجام تفریحات آبی هستند؛ و حالا تصور کنید که این تفریحات در کیفیت و تنوع بسیار بالایی در جزیره‌ای ایرانی جمع شده باشند و تورهای کیش گردشگران را به محلی ببرند که علی‌رغم برخورداری از این تفریحات ویژه، از جاذبه‌های طبیعی فوق‌العاده‌ای هم بهرمند است.

در این میان باید توجه کرد که بهترین زمان‌ها برای سفر به کیش، فصل‌های زمستان و بهار هستند و سفر در این زمان‌ها می‌تواند رضایت گردشگران در مورد وضعیت جوی را کاملاً جلب کند. این در حالی‌ست که دقیقاً به همین علت -آب و هوای مطلوب- جزیره کیش در این فصل‌ها به شدت پرمخاطب می‌شود. اما در مورد این جزیره به هیچ‌وجه جای نگرانی وجود ندارد؛ هتل‌ها و اقامت‌گاه‌های فراوان این جزیره می‌تواند به راحتی پاسخ‌گوی نیاز همه سلیقه‌ها و بودجه‌ها باشد و همچنین امکان اجاره سوئیت در کیش، فضایی را فراهم می‌کند که خانواده‌ها بتوانند فارغ از هر گونه دغدغه‌ای، تجربه‌ای راحت از سفر به جنوب ایران را رقم بزنند.

دقیقاً در همین زمان‌ها از سال است که تور لحظه‌آخری کیش معنا پیدا می‌کند؛ این تورها امکان سفر در کمترین زمان ممکن را برای گردشگران و خانواده‌ها فراهم می‌کنند و می‌توانند گزینه مناسبی برای آن دسته از مسافران کیش باشند که به یک‌باره تصمیم به سفر به کیش گرفته‌اند. این تورهای لحظه آخری، همچنین جزو متنوع‌ترین تورها هستند.

جزیره کیش جزو محبوب‌ترین‌هاست؛ پس برای سفر به آن هم باید برنامه‌ریزی درستی کرد. خوشبختانه این جزیره از لحاظ امکانات رفاهی در سطح بالایی قرار دارد و نیازی به نگرانی در مورد هزینه‌ها و خواسته‌ها وجود ندارد. پس اگر هنوز تصمیمی برای مسافرت در بهار نگرفته‌اید، جزیره کیش و تور کیش را فراموش نکنید.

دانلود آهنگ جدید علیرضا روزگار بنام دردت چی بود


دانلود آهنگ جدید علیرضا روزگار بنام دردت چس بود

Download New Music Alireza Roozegar Called Dardet Chi Bod

علیرضا روزگار دردت چی بود

ای دیوونه دوست دارم هنوز

برگرد پیشم پای اون نسوز

اون عاشقت نیست فقط می خواد با تو

تنهاییاشو سر کنه شب روز

 

دانلود آهنگ جدید علیرضا روزگار بنام دردت چی بود با کیفیت ۱۲۸

 

دانلود آهنگ جدید علیرضا روزگاز بنام دردت چی بود با کیفیت ۳۲۰

 

 

 

 

آیا انرژی تاریک واقعی است؟

بیگ بنگ: بنا به شبیه سازی های رایانه ای، عامل “گرانش” برای توضیح انبساط شتابدار کیهان کافی است. جهانی که در آن زندگی می کنیم در حال انبساط است؛ این انبساط با روندی شتابدار رخ می دهد. مشکل اینجاست که ما عامل مُحرّک این انبساط شتابدار را نمی دانیم، تنها اسم “انرژی تاریک” را بر آن نهاده ایم.

تصویر فرا ژرف هابل نمونه‌ ای از قدیمی‌ترین کهکشان‌هایی است که بشر تاکنون دیده؛ کهکشانهایی که کمی پس از دوران تاریک یعنی ۱۳٫۲ میلیارد سال پیش شکل گرفته‌اند.

به گزارش بیگ بنگ، سه محققی که در سال ۲۰۱۱ میلادی با مطالعه ابرنواختر نوع la اثبات کردند جهان با سرعتی شتابدار در حال انبساط است، جایزه نوبل فیزیک را از آن خود کردند. ابرنواختر نوع la در دسته اجرامی جای دارد که همواره با درخشندگی یکسانی منفجر می شوند؛ اخترشناسان از این اجرام بعنوان شمع های استانداردی برای اندازه گیری فواصل کیهانی استفاده می کنند.

در این شرایط، بحث انرژی تاریک به پیش کشیده می شود. بر اساس مدل ماده تاریک سرد لامبدا (Lambda-CDM) که چارچوب حاکم بر درک فعلی ما از منشأ و تکامل جهان به شمار می آید، انرژی تاریک و ماده تاریک تقریبا ۹۵ درصد کیهان را تشکیل می‌دهند. انرژی تاریک که بعنوان نیروی ناشناختهٔ تشکیل دهندهء ۶۸ درصد کیهان تعریف شده، عامل اصلی انبساط شتابدار کیهان ، میباشد. اما اکنون یکی از مقالات منتشر شده در آخرین نسخه مجله ماهانه جامعه سلطنتی اخترشناسی سؤال بسیار جالبی را مطرح کرده است: اگر انرژی تاریکی در کار نباشد چطور؟

به گفته محققان، شاید انرژی تاریک صرفاً نتیجه برآوردهایی باشد که مدل های قراردادی کیهان شناسی از آن برای محاسبهٔ سرعت انبساط کیهان استفاده می کند. در این مدل ها به اشتباه فرض شده که چگالی ماده در کیهان یکنواخت است و کیهان به آرامی انبساط و گسترش می یابد. لازلو دوبوس، محققی از دانشگاه اتوس لوراند در مجارستان روز سه شنبه طی گزارشی بیان کرد:

«معادلات نسبیت عام اینشتین که انبساط جهان را شرح می دهند، پیچیدگی های ریاضی بسیاری دارند؛ طوریکه به مدت یکصد سال هیچ راه حلی برای تاثیر ساختارهای کیهانی پیدا نشده است. بر اساس مشاهدات بسیار دقیق ما از ابرنواخترها، جهان در حال انبساط است؛ ولی همزمان بر برآوردهای مربوط به معادلات اینشتین نیز متکی هستیم که می تواند عوارض جانبی جدی به همراه داشته باشد. برای مثال، نیاز به انرژی تاریک در مدل طراحی شده برای تناسب و سازگاری با داده های حاصل از مشاهده را می توان یکی از عوارض فوق، ذکر کرد.»

محققان برای فائق آمدن بر این عوارض جانبی از یک شبیه سازی رایانه ای استفاده کردند تا زمینه برای مدل سازی اثر گرانش بر توزیع میلیون ها ذره ماده تاریک و بازسازی تکامل کیهان فراهم آید. گرچه مدل ایجاد شده با نام آورا (Avera) ناحیه های مختلف کیهان را که با سرعت های متفاوتی انبساط می یافتند به تصویر کشید، اما سرعت متوسط انبساط مطابقت خوبی با مشاهدات فعلی داشت.

دوبوس اظهار داشت: « یافته های ما بر پایه حدسیات ریاضی استوار اهستند که انبساط متفاوت فضا را نشان می دهند؛ اما با نظریه نسبیت عام مطابقت داشته و نحوه تاثیرگذاری ایجاد ساختارهای پیچیده را بر فرآیند انبساط، شرح می دهند. قبلا توجهی به این مسائل نمی شد، اما در نظر گرفتن آنها می تواند بدون نیاز به انرژی تاریک، انبساط شتابدار کیهان را توضیح دهد.»

بی شک محققان هنوز نمی توانند یافته های خود را با قطعیت منتشر سازند؛ زیرا آنان باید به مشاهدات، پایبند باشند. بر طبق این مشاهدات، جهانی که در آن زندگی می کنیم همگن و همسانگرد میباشد. با این حال اگر نیاز به انرژی تاریک، برای توضیح انبساط جهان از میان برداشته شود، جهت پژوهش ها در دنیای فیزیک دستخوش می تواند مفید واقع شود.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: ibtimes.com

image_pdfimage_print

چهار کاندید برای سیاره نهم در منظومه شمسی کشف شد

بیگ بنگ: نتیجۀ جستجویی ۳ روزه در میان مردم برای یافتن سیاره ­ای ناشناخته در منظومه شمسی، یافتن ۴ کاندیدای احتمالی بود. یافتن سیاره نهم بخشی از پروژه دانش شهروندی شرکت زونیورس می­باشد که با کمک پخش مستقیم تصاویر ستاره­ ای توسط شبکه BBC انجام گرفت. پروژه مذکور در رصدخانه دانشگاه ملی استرالیا صورت پذیرفت.

به گزارش بیگ بنگ، حدود ۶۰ هزار نفر شرکت کننده از سراسر دنیا در این پروژه حضور داشتند که نه تنها در یافتن چهار کاندیدا برای سیاره نهم، بلکه در طبقه­ بندی بیش از ۴ میلیون جرم آسمانی نیز کمک بزرگی به مجموعه کردند. شرکت کنندگان بر روی تصاویری از تلسکوپ موجود در رصدخانه متمرکز شدند. رهبر پروژه، محققی از دانشگاه ملی استرالیا به نام “برد تاکر” بود که تیم پژوهشی او نیز علاوه بر اهمیتِ یافتن این ۴ کاندیدا، بر ارزش علمی پروژه تاکید بسزایی داشتند. دیگر محققان نیز در توییت ­هایی حمایت خود را از این پروژه اعلام داشتند.

در سال ۲۰۱۶ مایک براون ستاره ­شناس و همکار او کنستانتین باتیگین کشف کردند که مدار چرخش چند جرم آسمانی در کمربند کویپر، تحت تاثیر سیاره ای عظیم هستند. این کشف، مدرکی نامحسوس برای اثبات وجود سیاره ­ای در اندازه ­های نپتون در فراسوی سیاره پلوتو محسوب می­ شد. با این حال جستجو برای سیاره نهم چالش­ هایی را برمی ­انگیزد. یکی از این چالش­ ها این است که این سیاره هزاران بار از پلوتو کم نورتر می­باشد. پس وظیفه اخترشناسان جستجوی در داده­ های قدیمی و رصد اجرام آسمانی کم نور می­ باشد.

در این زمان بود که پروژه ­ای مردمی به میدان آمد. تاکر در خصوص این پروژه گفت: «با کمک هزاران داوطلب دلسوز که بر روی صدها هزار عکس ماهواره ­ای تلاشی مثال زدنی داشته­ اند، ما توانستیم پروژه ­ای چهار ساله را در کمتر از سه روز به انجام برسانیم. یکی از این داوطلبان به نام توبی رابرت در حدود ۱۲ هزار طبقه­ بندی را برای ما انجام داد.»

گروه تحقیقاتی دانشگاه ملی استرالیا پروژه خود را ادامه داده و سعی در اثبات یکی از چهار کاندیدای مذکور به عنوان سیاره نهم دارند. این گروه بطور همزمان درخواست خود از مردم برای ادامه جستجو در عکس­ های ماهواره ­ای را اعلام کردند. همچنین این پروژه به ما ثابت می ­کند که وقتی دانشمندان زیادی و مشتاقان علم و دانش گرد هم بیایند نتایج بسیار خوبی را می­توان بدست آورد. تکنولوژی­ های جدید مانند یادگیری عمیق و ابزارهایی مانند تلسکوپ جیمز وب می­توانند روزی به انجام هر چه سریع تر اینگونه پروژه ­ها کمک کنند اما در حال حاضر دست علم به سوی دانشمندان و علاقمندانی سخت کوش برای حل این معماها دراز شده است.

ترجمه: رضا کاظمی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: futurism.com

image_pdfimage_print

یک سایت برای دوست داران نجوم و سیارات