کشف حفره هایی در مریخ که احتمالا در آنها آب بوده

به گزارش بیگ بنگ به نقل از ایسنا، در شش اوت ۲۰۱۲ کاوشگر “کنجکاوی” با موفقیت در دهانه “گیل” (Gale) فرود آمد. دلیل انتخاب این گودال برای فرود کاوشگر را وجود رسوباتی در آن اعلام کرده‌اند که بر اثر وجود آب زیاد شکل گرفته است. آنچه که به کنجکاوی اجازه می‌دهد تا شواهدی از وجود نخستین ذرات اساسی در حیات میکروبی را بیابد.

حال شواهدی برای درستی این پیش‌بینی پیدا شده است. وجود حفره‌های متعدد در این دهانه نشان‌دهنده وجود دریاچه‌هایی است که نشان می‌دهند تا پیش از خشک شدنشان حیات می‌توانسته در این ناحیه از مریخ وجود داشته باشد. با توجه به اینکه در حال حاضر هیچ آب مایعی در سطح یا نزدیک سطح مریخ وجود ندارد، محققان معتقدند حدود ۳٫۳ میلیارد سال است که هیچ حیاتی در این سیاره وجود ندارد و این زمان با زمان خشک شدن کامل این دریاچه‌ها منطبق است.

در کنار گودال “گیل” کوهی به نام “شارپ”(Sharp) یا “آئولیس”( Aeolis ) وجود دارد که ارتفاع آن از سطح این گودال در حدود ۵٫۵ کیلومتر است. محققان ناسا با بررسی تصاویر ارسال شده از این کوه به این نتیجه رسیدند که با توجه به بالا بودن میزان سیلیس در قسمت‌های پایینی این کوه و تفاوت رنگ آن با قسمت‌های مرتفع‌تر، ایجاد آن نتیجه دهها میلیون سال رسوب‌گذاری دریاچه‌های این ناحیه بوده است.

وجود ترک در سنگ‌های جوان‌تر نشان می‌دهد آب‌های زیرزمینی برای مدت زیادی در این منطقه وجود داشته است. محققان با بررسی ساختار سنگ‌های این حفره‌ها به این نتیجه رسیده‌اند که به احتمال زیاد آب این دریاچه‌ها قابل نوشیدن بوده باشد و حتی در زمانی که آب آن به طور کامل تبخیر شده باز هم حجم زیادی از آب‌های زیرزمینی در این ناحیه باقی مانده است. نتایج این تحقیق در نشریه علمی Geophysical Research Letters منتشر شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: newatlas.com

طلوع سایه و غروب خورشید

بیگ بنگ: این تصویرِ ۳۶۰ درجۀ حیرت آور در واقع از یک منطقه کوهستانی بنام یمتلاند در سوئد میباشد. این عکس پانوراما که یک موزاییکِ ۳×۸ از تصاویرِ ثابت است در سوم مارس ۲۰۱۷ از یک پهباد در ارتفاع ۲۰۰ متری زمین گرفته شده است.

این صحنه نور پرحرارت خورشید را نشان می دهد که در شمال غربی در حال غروب است و سایۀ تاریک سیاره زمین در جنوب شرقی در حال بالا آمدن (طلوع) است. ستون کوچکی از نور خورشید جایگاه خورشید را در پایین افق مشخص می کند، در حالی که قوسِ ضد گرگ و میش یا کمربند ناهید ِ سایۀ زمین را نشان می دهد. در وسط آسمان صاف، یک چهارم از ماه در بالای کوهستان قابل مشاهده است و صفحۀ نیمه روشن آن غروب خورشید را از طلوع ِ سایه، جدا کرده است. پدیده های مختلفی با یکدیگر ترکیب شده اند تا درخشش متفاوت آسمان را برای غروب خورشید و سایۀ زمین نشان دهند. بلندترین قله در نمای غروب خورشید استورسناسن(Storsnasen) نام دارد که ۱۴۰۰ متر در بالای سطح دریا واقع شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

image_pdfimage_print

زمین در یک میلیارد سال آینده چگونه است؟

بیگ بنگ: هیچکس با قطعیت نمی‌تواند بگوید آینده چه چیزهایی با خود می‌آورد اما ویدیویی جدید تمام پیش‌بینی‌های علمی که می‌توانیم منطقا در مورد نحوه‌ی تغییر زمین در ۱ میلیارد سال آینده انجام دهیم را گردهم آورده است.

به گزارش بیگ بنگ، واقعیت این است که در واقع هیچکس برای دیدن بیشتر این تغییرات زنده نخواهد، ماند بنابراین این را به عنوان سفری به دنیایی که ابرقاره‌ها حمکرانی می‌کنند، قله‌ی اورست دیگر بلندترین قله‌ی دنیا نیست و خورشید بسیار داغ تر می‌باشد در نظر بگیرید. در حال حاضر ویدیویی ۷-دقیقه‌ای   RealLifeLore توسط بیش از ۱٫۶ میلیون نفر در چند روز دیده شده است. ایده‌ی مورد علاقه‌ی ما در این ویدیو آن است که دو میلیون سال دیگر انسان‌ها بر روی سیاره‌های متفاوت به گونه‌هایی کاملا متفاوت فرگشت یافته که ممکن است یکدیگر را نشاسند. به عبارت دیگر ما به بیگانگان تبدیل می‌شویم.

ممکن است کمی دور از ذهن به نظر برسد اما در واقع هنگامی که به چگونگی تغییرات زمین از زمان انسان‌های اولیه در آفریقا فکر کینم زیاد غیر منطقی به نظر نخواهد آمد. در طول زندگی گونه‌ی ما انسان‌ها برینجیا را دیده‌ایم که آسیا و شمال آمریکا را به هم وصل می‌کرد اما اکنون ناپدید شده است و همچنین قدم گذاشتن انسان بر روی ماه را دیده‌ایم. برای کسانی که قادر به تماشای ویدیو نیستند برخی از اتفاقات مهمی که رخ خواهند داد این‌ها می‌باشند:

• خطای Y2K را در سال ۱۰۰۰۰ فراموش کنید چرا که دستگاه‌های ما دچار خطای Y10K خواهند شد. درحال حاضر تمام نرم‌افزارهای ما سال را با ۴ رقم نشان می‌دهند بنابراین زمانی که به سال ۱۰۰۰۰ برسیم تکنولوژی قادر به کد کردن روزها نخواهد بود.

• اگر روند جهانی شدن کنونی ادامه یابد تمام صفات ژنتیکی انسانی همچون رنگ مو و پوست به طور یکسانی در سراسر دنیا توزیع می‌شوند و تفاوت‌های متناسب با منطقه وجود نخواهد داشت

سال ۵۰۰۰۰

• تمام زبانهای امروزی در سال ۲۰۰۰۰ غیرقابل تشخیص خواهند بود و در سال ۵۰۰۰۰ زمین نیز متفاوت به نظر خواهد رسید. آبشار نیاگارا به کاملا از بین رفته و تبدیل به یک دریاچه‌ی عظیم خواهد شد.

• زمین نیز به یک دوره‌ی یخبندان دیگر وارد خواهد شد.

سال ۱۰۰۰۰۰

• تمام ستارگان و صورت‌های فلکی قابل مشاهده از زمین کاملا متفاوت خواهند بود.

• اگر توانسته باشیم به مریخ سفر کنیم تا این سال توانسته‌ایم آن را زمینی سازی کنیم.

سال ۵۰۰۰۰۰

• احتمالا یک شهاب سنگ به قطر یک کیلومتر به زمین برخورد خواهد کرد مگر آنکه جلوی آن را به گونه‌ای بگیریم.

سال ۱ میلیون

• در این زمان زمین انفجارهای شدید آتشفشانی را تجربه خواهد کرد که قادرند ۳۲۰۰ کیلومتر مربع خاکستر را به جو زمین وارد کنند. این انفجار مشابه با انفجار عظیم توبا است که تقریبا نسل انسان را در ۷۵۰۰۰ سال پیش منقرض کرد.

• ستاره‌ی نزدیک ابط‌ الجوزا به یک ابرنواختر تبدیل شده که حتی در طول روز نیز کاملا از روی زمین قابل مشاهده خواهد بود.

سال ۲ میلیون

• اگر انسان‌ها به سیارت مختلفی رفته باشند در این زمان به گونه‌هایی کاملا متفاوت که با محیط سیاره‌ی خود سازگار شده‌اند تبدیل شده‌اند. آنها ممکن است از گونه‌های انسانی دیگر در سایر سیارات بی خبر باشند.

• گرند کانیون دچار فرسایش شده و به یک دره‌ی بزرگتر تبدیل می‌شود.

برای اطلاعات کامل در این زمینه ویدئوی زیر را مشاهده کنید:

ترجمه زیرنویس: امیرحسین سلیمانی/ سایت بیگ بنگ

سال ۵۰ میلیون

• آفریقا با اوراسیا برخورد کرده، دریای مدیترانه را از بین می‌برد و رشته‌کوهی جدید که امکان دارد کوهی بلندتر از اورست داشته باشد تولید می‌شود.

سال ۲۵۰ میلیون

• تمام قاره‌های بر روی زمین باهم ادغام شده و به یک ابرقاره به شکل زیرتبدیل می‌شوند.

سال‌های ۵۰۰-۶۰۰ میلیون

• یک انفجار اشعه‌ی گامای کشنده در فاصله‌ی ۶۵۰۰ سال نوری از زمین رخ خواهد داد که آغازگر یک انقراض دسته‌جمعی خواهد بود.

• درخشش روبه افزایش خورشید از حرکت صفحات تکتونیکی جلوگیری خواهد کرد و سطح کربن دی اکسید در اتمسفر به شدت کاهش می‌یابد. فتوسنتز C3 دیگر امکان‌پذیر نبوده و ۹۹ درصد زندگی کنونی گیاهی زمین خواهد مرد.

سال ۱ میلیارد

• این سال هایی است که زمین از بین می‌رود نه با یک انفجار بلکه… بهتر است ویدیو را ببینید تا بفهمید این اتفاق چگونه می‌افتد.

فقط اضافه می شود که سورپرایزهای بسیاری در طول تاریخ زمین رخ داده است و بدون شک سورپرایزهای بیشتری نیز رخ خواهند داد. بنابراین این فقط یک سری اتفاقات است که تا سال یک میلیارد می‌تواند رخ دهد. پس از مشاهده‌ی این ویدیو احساسی مشابه با  FOMO(اختلال ترس از دست دادن) را تجربه خواهید کرد.

ترجمه: معصومه رحیمی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sciencealert.com

image_pdfimage_print

آزمایش آتش­ سوزی در فضا

بیگ بنگ: دانشمندان ناسا در ژوئن ۲۰۱۶ انبار محمولۀ متعلق به این سازمان را در فضا به آتش کشیدند. صبر کنید! نترسید؛ ناسا در این پروژه کاری با فضانوردان خود ندارد. آتش زدن این انبار جزئی از آزمایشی بود که به منظور مشاهده چگونگی آتش­ گرفتن شیئی در فضا و خاموش ­کردن این آتش انجام شد.

به گزارش بیگ بنگ، آتش در فضا با آتش در زمین تفاوت دارد. در جاذبه کم، شعله­ های آتش رفتار مشابه رفتار زمینی خود نشان نمی­ دهند. این شعله­ ها به شکل حباب ­های کروی شکل در آمده و بدون انتقال گرما نیز، شکل متفاوتی از خود نشان می­ دهند. به جای سوختن رو به بالا، جهت این شعله­ ها متاثر از سیستم تهویه فضاپیما می­ باشد. حتی سیستم تشخیص دود فضاپیما هم به کار نمی­ افتد. اما دانشمندان نمی ­دانند اگر اندازه آتش بیشتر از یک کف دست باشد چه اتفاقی خواهد افتاد. چه موادی در جاذبه کم آتش می­ گیرد؟ آتش با چه سرعتی پخش می ­شود؟ این آتش چقدر حرارت دارد؟

برای پاسخ به برخی از این سوال­ ها، انبار مخزن فضاپیمای سفایر ۱(یک اتاقک یک متر در یک متر، مجهز به حسگر، دوربین و اندکی پارچه برای آتش­ زدن) پس از بارگذرای کپسول توسط فضانوردان، آنها این کپسول را به درون جو زمین رها کردند تا بسوزد. نتایج این آزمایش بسیار حیاتی است. زیرا اگر بر روی فضاپیمای ناسا آتش­ سوزی اتفاق بیافتد، کاری از دست فضانوردان و یا مرکز کنترل بر روی زمین برنخواهد آمد.

“گری روف” مهندس هوافضای مرکز تحقیقاتی گلن در ناسا، می­ گوید: «اگر اتفاق بدی در فضا بیافتد، شما نمی ­توانید که دست روی دست گذاشته و منتظر شوید که شخص دیگری مشکل را حل کند. اگر آتش­ سوزی اتفاق بیافتد، شما باید بتوانید آنرا تشخیص داده، مهار کرده، تمام تجهیزات را به حالت اول برگردانده و ماموریت را ادامه دهید.» فضاپیما و خدمه آن، مخصوصا در سفرهای فواصل دور، باید خودکفا باشند. تیم کنترل سفایر امیدوار است داده ­های این آزمایش و آزمایشات پیش روی سفایر ۲ و ۳، بتواند به ناسا در مهار موثر آتش کمک کرده و در زمینه انتخاب مواد اولیه ساخت فضاپیما به مهندسان کمک فراوان بکند.

ترجمه: رضا کاظمی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: wired.com

image_pdfimage_print

نزدیک شدن به سحابی حباب

بیگ بنگ: نزدیک شدن به سحابی حباب چگونه خواهد بود؟ در واقع این حباب در اثر باد و تابشِ یک ستارۀ عظیم متورم شده و اکنون حتی چند سال نوری قطر دارد. ستاره ی داغ درون آن چندین برابر درخشان تر از خورشیدمان است و در حال حاضر از مرکز سحابی منحرف شده است.

این تصویرسازی با نزدیک شدن مستقیم به سحابی حباب (NGC 7635) آغاز می شود و سپس به دور سحابی می چرخد. این ویدئو از تصاویر تلسکوپ فضایی هابل و تلسکوپ WIYN در کیت پیک در آریزونای آمریکا درست شده است. این سحابی در فاصله حدود ۷۱۰۰ سال نوری از سامانۀ خورشیدی ما واقع شده است.

این حباب عجیب در نتیجه گاز ستاره‌ای پرسرعت و داغ یک ستاره در درون آن ساخته شده است. این گاز پرانرژی که با سرعت ۶٫۵ میلیون کیلومتر در ساعت از بدنه ستاره گسترش یافته با گاز سرد میان‌ستاره‌ای در فضا برخورد کرده و آن را به جلو می‌راند. مدل کامپیوتری سه بُعدی که این تصویرسازی بر اساس آن انجام شده شامل تفاسیر هنرمندانه ای است و فواصل به طور قابل توجهی فشرده شده اند.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

image_pdfimage_print

کیهان واقعا چند بُعد دارد؟

بیگ بنگ: کیهان ما واقعا چند بعد دارد؟ یک مهندس، ریاضی‌دان و فیزیکدان درباره‌ی کیهان هم‌صحبت می‌شوند. به نظر شما آنها چند بعد می‌یابند؟

به گزارش بیگ بنگ، مهندس ناگهان زاویه‌سنج و ابزار خود را بیرون می‌آورد و می‌گوید آسان است. سپس با ابزارهای خود سه جهت در زاویه‌ی قائم به یکدیگر را نشان می‌دهد: طول، عرض و ارتفاع. و می‌گوید «سه» بعد وجود دارد. ریاضی‌دان دفترچه یادداشت خود را بیرون می‌آورد و لیستی از اشکال هندسی منظم و متقارن با ضلع‌های عمودی می‌کشد. و می‌گوید مربع‌ چهار ضلع خطی دارد؛ مکعب شش ضلع مربعی دارد؛ ابرمکعب هشت ضلع مکعبی دارد. با ادامه دادن این الگو متوجه می‌شود که می‌تواند این روند را برای همیشه ادامه دهد. بنابراین می‌گوید «بی‌نهایت بعد».

سرانجام نوبت به فیزیکدان می‌رسد. فیزیکدان به ستاره‌ها خیره می‌شود و رفتار آنها را به دقت ثبت می‌کند و تشخیص می‌دهد که ستاره‌ها از طریق گرانش، که مطابق با مربع فواصل متقابل آنها کاهش می‌یابد، یکدیگر را جذب می‌کنند. سپس فکر می‌کند که سه بعد وجود دارد. با این حال، وقتی معادله را برای نحوه‌ی حرکت نور از فضا محاسبه می‌کند، متوجه می‌شود که به بهترین وجه در چهار بعد بیان شده است. سپس، پس از فکر بسیار، سعی می‌کند به شیوه‌های توصیف گرانش و نور در نظریه‌ای معمولی فکر کند، که به نظر می‌رسد نیازمند به حداقل ده بعد است. و می‌گوید «سه، چهار، یا شاید هم بیشتر».

ببینیم فیزیکدان چگونه به نتایج خود رسید. در سال ۱۹۱۷ پاول ارنفست فیزیکدان اتریشی، جمله‌ای تفکر برانگیز نوشت: «چطور از قوانین بنیادی فیزیک معلوم می‌شود که فضا سه بعد دارد؟». وی در این مقاله شواهدی را ذکر می‌کند که سه بعد برای توصیف جهان ما عالی و کامل است. به عنوان مثال، وی اشاره می‌کند که مدارهای ثابت سیارات در منظومه شمسی و حالت‌های‌حرکت الکترون‌ در اتم، نیازمند به قوانین نیروی مربع معکوس است. به عنوان مثال اگر گرانش، به جای مربع فاصله از خورشید، با توجه به مکعب فاصله از خورشید کاهش یابد، سیارات مسیرهای بیضوی ثابت را دنبال نخواهند کرد.

حال ببینیم قانون مربع معکوس به جه معنی است. حبابی را تصور کنید که تقریبا شامل مدار سیاره‌ای می‌باشد. قدرت میدان گرانشی خورشید در آن فاصله، روی مساحت سطح حباب ضعیف می‌شود. مساحت سطح متناسب با مربع فاصله‌ی شعاعی است، و توضیح می‌دهد که چرا گرانش با آن ضریب کاهش می‌یابد. از آنجایی که حباب، از جمله درون آن، سه بعدی است، خود فضا نیز باید سه بعدی باشد. به طور خلاصه، این حقیقت که گرانش با توجه به مربع فاصله-میزان مساحت سطح حباب- به تدریج کاهش می‌یابد، دلالت بر سه بعدی بودن دارد.

هر چند که کیهان، فقط فضا نیست. همان طور که ریاضی‌دان روسی-آلمانی، هرمن مینکوفسکی، نشان داد، اصل نظریه‌ی نسبیت خاص اینشتین بر این است که توضیح دهد چگونگی حرکت نور با سرعتی ثابت نسبت به همه‌ی ناظران را می‌توان به بهترین وجه در چهار بعد بیان کرد. وی به جای در نظر گرفتن فضا و زمان به طور مستقل، تصوری واحد و یکپارچه‌ای از فضا-زمان را پیشنهاد می‌دهد. اینشتین در نظریه نسبیت عام، از این مفهوم استفاده می‌کند و گرانش را با استفاده از مدل چهار بعدی پویا توصیف می‌کند.

نور ناشی از فعل و انفعالات الکترومغناطیسی، یکی از چهار نیروی طبیعت است. تا چندین دهه، فیزیکدانان به دنبال روش‌هایی برای یکی کردن آن نیرو با نیروهای دیگر– نیروی هسته‌ای قوی، نیروی هسته‌ای ضعیف، و مهم‌تر از همه، نیروی گرانش – بودند تا نظریه‌ی ساده و زیبای واحدی از نیروهای بنیادی ارائه دهند. دو عدد از اولین طرح‌ها (قبل از شناخته شدن نیروهای هسته‌ای قوی و ضعیف) به طور مستقلی توسط ریاضی‌دان آلمانی، تئودور کالوزا و فیزیکدان سوئدی، اسکار کلین  توسعه یافت. گرچه در حال حاضر می‌دانیم که رویکرد آنها نادرست بوده است، اما هر دوی آنها یکی کردن الکترومغناطیس و گرانش به وسیله‌ی توسعه‌ی نسبیت عام با بعدی اضافی را پیشنهاد دادند. کلین، به بهترین وجه به این سؤال پرداخت که چرا این بُعد پنجم قابل مشاهده نیست -سازگار با نتیجه‌گیری اینشتین است که فضا سه بُعدی به نظر می‌رسد. کلین  در ایده‌ای شناخته شده به نام فشرده‌شدگی، پیش‌بینی کرد که بعد بالاتر به صورت حلقه‌ی فشرده‌ی باریکی در ۳۳-^۱۰ سانتی‌متر جمع می‌شود. بنابراین، این بُعد در حالی که می‌تواند ابزاری از یکی شدن و یکپارچگی عرضه کند (اگر در عمل هم نتواند، در تئوری می‌تواند)، اما غیرقابل کشف است- مانند حشره‌ای که به صورت نقطه‌ای روی برگ مستتر شده است.

معاصران کلین در اواخر دهه‌ی ۱۹۲۰، که اصول مکانیک کوانتومی را شکل می‌دادند، به جای بررسی ابعاد فیزیکی که مکمل فضا-زمان است، تصمیم به بررسی امکان ابعاد داخلی (مربوط به فضای ریاضیاتی انتزاعی) گرفتند. آنها نظریه‌های خود را در فضای هیلبرت، ساختاری ریاضیاتی که از تعداد نامحدودی بعد برای امکان بودنِ مجموعه‌ی نامحدود بزرگی از حالات کوانتومی استفاده می‌کند، توسعه دادند. به جز اینشتین و دستیاران او، پیتر برگمان و ولنتاین برگمان، چند فیزیکدان مفهوم ابعاد اضافی پنهان در جهان فیزیکی را بررسی کردند. (در اواخر دهه ی ۱۹۳۰ و اوایل دهه‌ی ۱۹۴۰، اینشتین، پیتر و ولنتاین برگمان، به وسیله‌ی بعد فیزیکی دیگری برای تلفیق در الکترومغناطیس، تلاش ناموفقی برای گسترش فضا-زمان چهار بُعدی نسبیت عام، کردند.)

در دهه‌ی ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، نظریه‌ی کالوزا-کلین به لطف ظهور نظریه‌ی ابرریسمان و ابرگرانش احیا شد: این ایده که مؤلفه‌های بنیادی طبیعت، رشته‌های انرژی را به ارتعاش در می‌آوردند. به لحاظ ریاضیاتی، نظریه‌ی ابرریسمان تنها در ده بُعد یا بیشتر، عملی می‌شود. در نتیجه، محققان به فکر راه‌هایی هستند که بتوانند به وسیله‌ی آن، شش یا بیش از شش بُعد دیگر را فشرده‌ سازند. نظریه‌ی ابرریسمان در دهه‌ی ۱۹۹۰ به صورت رویکردی کلی‌تر به نام نظریه‌ی M تکامل یافت، که غشاهای پرانرژی با نام مستعار «بَرین» (Brane) را با ریسمان‌ها یا رشته‌ها تلفیق می‌کند. نظریه‌ی M شامل امکان یک بعد بزرگ دیگر می‌باشد که مکمل آن ده بُعد ضروری برای حیات ابرریسمان‌ها است. «بزرگ» در این زمینه به معنای «قابل مشاهده» است نه کوچک و فشرده.

محققان به زودی متوجه شدند که این بعد دیگر بزرگ، می‌تواند به طور بالقوه‌ای معمایی به نام مسئله‌ی سلسله مراتب را حل کند. این معما شامل ضعف قابل توجه گرانش نسبت به دیگر نیروهای طبیعت، از جمله الکترومغناطیس، می‌باشد. آزمایشی ساده این عدم تعادل را نشان می‌دهد. یک پونز فولادی و آهنربای کوچکی را بردارید و ببینید که جاذبه‌ی آن چگونه کشش گرانشی کل زمین را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

در طرح «جهان بَرین» که اولین بار توسط نیما ارکانی حامد، ساواش دیموپولوس، و گیا دوالی (همکاری که به اختصار «ADD» نام دارد) مطرح شد، و بعد از آن توسط لیزا راندال، رامان ساندروم و دیگران توسعه یافت، واقعیت متشکل از دو برین است که با شکافیاز بعد بالاتر، این شکاف بالک (Bulk) نام دارد، در پیکربندی‌ای مانند گراند کانیون، از هم جدا شده‌اند. مانند گردشگران ترسو که در لبه‌ی درّه‌ی عمیق و باریکی نشسته‌اند، بیشتر ذرات هم به یکی از بَرین‌ها چسبیده‌اند. در نتیجه، جهان فیزیکی آشنا در آنجا واقع شده است. به کوهنوردان بی‌باک، یعنی گراویتون‌ها، که حاملان ثقل هستند، استثنایی ارائه می‌شود و قادر به کشف بالک هستند. از آنجایی که چون عوامل گرانش زمان بسیار کمتری را صرف تعامل با برین آشنای ما می‌کنند، گرانش بسیار ضیف‌تر از نیروهای دیگر به نظر می‌رسد.

حدس اصلی ADD پیش‌بینی کرد که وقتی در مقیاس‌های ریز اندازه‌گیری می‌کنیم، گرانش باید به طور کامل از رابطه‌ی کامل فاصله‌ی مربع معکوس، منحرف شود. با این حال آزمایشات تعادل چرخش دقیق که توسط تیمی به رهبری اریک آدلبرگر از دانشگاه واشنگتون، محدودیت‌های سفت و سختی تا سطح دقیقه را بر چنین اختلافی، وضع کرد. با این وجود این ایده‌ی ابعاد اضافی، منجر به پیشرفت در طرح‌های مختلف برای وحدت و یکی شدن نیروهای طبیعی می‌شود.

یکی از ماموریت‌های برخورد دهنده‌ی هادرونی بزرگ(LHC)، شتاب‌دهنده‌ی عظیم واقع در مرز فرانسه و سوئیس، امکان ابعاد اضافی پنهان را آزمایش می‌کند. از زمان کشف بوزون هیگز در سال ۲۰۱۲، تکمیل مدل استاندارد فیزیک ذرات، ایده‌ی توجه به چنین گسترش‌هایی، مهم‌تر و مرکزی‌تر شده است. برای ایجاد وجود ابعاد اضافی با LHC، سه راه عمده وجود دارد. اولین راه، یافتن ورژن‌های اکو از ذرات موجود است، که حالات کالوزا-کلین نام دارد؛ که از تمام جهات مانند ذرات شناخته شده هستند به جز اینکه، مانند لایه‌ها در موسیقی، عظیم‌تر هستند. جستجو برای گراویتون‌های کالوزا-کلین، گلوئون‌های کالوزا-کلی و غیره،در انرژی ۷ تریلیون ولت الکترونی از برخورد پروتون-پروتون، تا کنون فایده‌ای نداشته است.

فیزیکدانان نیز از برخورد دهنده برای جستجوی شواهدی از تراوش گراویتون به ابعاد بالاتر، استفاده می‌کنند. این سیگنال‌ها از انرژی از دست رفته‌ی غیرقابل توضیح باید از تعداد زیادی از حوادث برخورد، غربال کند و به دقت از مجموعه‌ای از امکانات معمولی، مانند نوترینوهای فرارکرده، جلوگیری کند. مدارک و شواهد برای ابعاد اضافی نیز می‌تواند در برخورد دهنده در قالب حفره‌های سیاه میکروسکوپی پیش‌بینی شده با برخی نظریه‌های بعدی بالاتر، وجود داشته باشد. به طور عالی، قبل از افتتاح برخورد دهنده، با وجود محاسباتی که نشان می‌داد شتاب دهنده در بخش کوچکی از ثانیه و بدون خطر متلاشی می‌شود، جنجال‌برانگیزان ترسی را ایجاد کردند که این اشیاء، زمین را از بین می‌برد. با وجود امیدها و هشدارها، هنوز حفره‌های سیاه کوچک از میان داده‌های برخورد آزمایشات LHC تشخیص داده نشده است.

اول میِ ۲۰۱۷ برای اولین بار در سال جاری، برخورد دهنده هادرونی بزرگ، پس از یک وقفۀ فنی ۱۷ هفته ای، شروع به چرخاندن پرتوهای پروتون کرد. به روزرسانی آن، شانس بیشتری برای شناسایی شواهدی از ابعاد دیگر را به همراه دارد. بدون شک مهندسین نسبت به مکانیزم درخشان آنها شگفت‌زده خواهند شد؛ ریاضی‌دانان نسبت به مقدار مطلق داده‌های جمع‌آوری شده‌ی آنها و الگوریتم‌های قدرتمند غربال شده از میان آن، وحشت‌زده خواهند شد؛و همه‌ی فیزیکدانان مشتاقانه منتظر امکان نخستین شواهد عرصه‌ی بُعدی بالاتر فراتر از فضا و زمان خواهند بود.

ترجمه: زهرا جهانبانی / سایت علمی بیگ بنگ

منبع: pbs.org

image_pdfimage_print

وب سایت تهران موزیک اولین و بزرگترین مرجع موسیقی ایرانی

تهران موزیک فعالیت خود را در خصوص دانلود آهنگ جدید ۱۲ سال پیش آغاز کرد و در سال ۱۳۹۳ با فعالیت مجاز به کار خود ادامه داد

زمینه های فعالیت سایت تهران موزیک به شرح زیر میباشد :

دانلود آهنگ جدید که شامل دانلود جدیدترین آهنگ ها و قطعات موسیقی ایرانی که با کیفیت اصلی و اورجینال در اختیار شما قرار میگیرد

دانلود فول آلبوم شامل فول آلبوم و فول آرشیو کامل تمام خوانندگان ایرانی به صورت زیپ شده و تک آهنگ در اختیار شما قرار گرفته

دانلود پادکست شما بخش میکس دی جی های اختصاصی تهران موزیک از بهترین موزیک های روز و قدیمی ایرانی

دانلود گلچین آهنگ ها شامل برترین و پربازدیدترین آهنگ های هر ماه که در اواخر ماه در اختیار شما بازدیدکنندگان قرار میگیرد

آدرس جدید سایت تهران موزیک MyTehranMusic.com  میباشد که در سال ۱۳۹۵ به عنوان برترین برند موسیقی آنلاین از طرف مردم انتخاب شد
ویژگی های تهران موزیک به روز بودن و سرعت عمل بالا در آپلود موسیقی
سرعت بسیار بالا در دانلود آهنگ ، دانلود موزیک ، دانلود موزیک ویدئو ، دانلود تیتراژ ، فول آلبوم می باشد

دانلود مجموعه آهنگ شاد مخصوص عروسی


دانلود مجموعه آهنگ شاد مخصوص عروسی (قسمت اول)

دانلود مجموعه آهنگ شاد مخصوص عروسی

 

در این مجموعه اهنگهای گلچین شاد عروسی از امیر تتلو ، ارمین نصرتی ، عماد طالب زاده ، بوم باکس ، بهراد برادران و …

قرار گرفته است.

شعری از مولوی در مورد شادی :

مرا عهدیست با شادی که شادی آن من باشد     مرا قولیست با جانان که جانان جان من باشد

به خط خویشتن فرمان به دستم داد آن سلطان     که تا تختست و تا بختست او سلطان من باشد

اگر هشیار اگر مستم نگیرد غیر او دستم           وگر من دست خود خستم همو درمان من باشد

چه زهره دارد اندیشه که گرد شهر من گردد     کی قصد ملک من دارد چو او خاقان من باشد

نبیند روی من زردی به اقبال لب لعلش     بمیرد پیش من رستم چو از دستان من باشد

بدرم زهره زهره خراشم ماه را چهره     برم از آسمان مهره چو او کیوان من باشد

بدرم جبه مه را بریزم ساغر شه را     وگر خواهند تاوانم همو تاوان من باشد

چراغ چرخ گردونم چو اجری خوار خورشیدم     امیر گوی و چوگانم چو دل میدان من باشد

منم مصر و شکرخانه چو یوسف در برم گیرم     چه جویم ملک کنعان را چو او کنعان من باشد

زهی حاضر زهی ناظر زهی حافظ زهی ناصر     زهی الزام هر منکر چو او برهان من باشد

یکی جانیست در عالم که ننگش آید از صورت     بپوشد صورت انسان ولی انسان من باشد

سر ما هست و من مجنون مجنبانید زنجیرم     مرا هر دم سر مه شد چو مه بر خوان من باشد

سخن بخش زبان من چو باشد شمس تبریزی     تو خامش تا زبان‌ها خود چو دل جنبان من باشد

 

دانلود مجموعه آهنگ های گلچین شاد مخصوص عروسی با کیفیت بالا

 

 

 

ارتباط رادیویی تاثیرشگفت آوری بر فضای اطراف زمین دارد

بیگ بنگ: مشاهدات تاریخی نشان می دهند که محدوده های پایین ترِ کمربندهای تشعشعی وان آلن، نسبت به دهه‌ی ۱۹۶۰ که ارتباطات VLF چندان رایج نبودند از زمین دورتر شده اند.

به گزارش بیگ بنگ، تحقیقات جدید نشان می‌دهد که انسان‌ تاثیری قابل توجه ای بر محیط نزدیک به فضای زمین گذاشته که قابل اندازه گیری هستند. ارتباطات رادیویی با فرکانس بسیار پایین(VLF)، با ذرات موجود در فضا تعامل دارند و بر آنها تاثیر می‌گذارند. گاهی اوقات این تعاملات می‌تواند مانع محافظی را ایجاد کند که از ورود ذرات پرانرژی جلوگیری می‌کند. این مانع به وسیله‌ی کاوشگرهای وان آلن ناسا شناسایی شده است؛ فضاپیمای رباتیکی که وظیفه‌ی آن بررسی کمربند تشعشعی وان آلن در اطراف زمین است.

فیل اریکسون، دستیار مدیر در رصدخانه‌ی هی‌استاک MIT، در مصاحبه‌ی خبری گفت: «تعدادی از آزمایشات و مشاهدات دریافته‌اند که تحت شرایط مناسب، در واقع سیگنال‌های ارتباط رادیویی در طیف فرکانس VLF می‌توانند بر خواص محیط تشعشعی پرانرژی دور زمین، تاثیر بگذارند.» ارتباط رادیویی VLF، فرکانس‌هایی بین ۳ تا ۳۰ کیلوهرتز را نشان می‌دهد. پهنای باند محدوده VLF برای انتقال‌های صوتی مناسب نیست؛ و معمولا برای انتقال از راه دور سیگنال‌های رمزگذاری‌شده توسط ارتش به کار می‌روند.

تشعشع VLF ارتباطات بین پایگاه‌ها و زیردریایی‌ها را قادر می‌سازد اما امواج، از جو هم فراتر می‌روند. دانشمندان ضمن تجزیه و تحلیل داده‌های کاوشگرهای وان آلن دریافتند که حبابVLF اغلب به حد پایینی کمربندهای تشعشعی زمین، یعنی جریاناتی از ذرات بارداری که به وسیله‌ی میدان مغناطیسی زمین در محل قرار گرفته‌اند، مربوط هستند.

یافته‌های این پژوهش – که در مجله بررسی علوم فضایی به تفصیل آمده است- نشان می‌دهد که امواج VLF در حال دورتر بردن کمربند وان آلن هستند. محققان در حال آزمایش و بررسی این امر هستند که آیا می‌توان از تشعشع VLF برای خلاص شدن از فضای فوقانی تشعشع اضافی استفاده کرد یا خیر. آب و هوای فضا می‌تواند فضای فوقانی را غرق در ذرات باردار کند؛ که این امر، سیستم‌های ارتباطی مهم را قطع می‌کند.

ترجمه: زهرا جهانبانی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: upi.com

image_pdfimage_print

گامی در جهت درک چگونگی رشد سریع کهکشان‌ها

گامی در جهت درک چگونگی رشد سریع کهکشان‌ها

جمعی از منجمان بین‌المللی، تعدادی کهکشان‌ را که ممکن است در توضیح معمایی در ستاره‌شناسی به ما کمک کنند، مشاهده کرده‌اند؛ اینکه چگونه بزرگترین کهکشان‌ها در جهان، جرمشان را چنین سریع به دست آورده‌اند.

این دانشمندان در مقاله‌ای که در نشریه نیچر منتشر شد، از کشف چهار کهکشان قدیمی خبر دادند که درحال شکل‌گیری ستاره‌هایی با سرعت بسیار بالا هستند، صد برابر سریع تر از کهکشان راه شیری. گروه همچنین باور دارد که قدیمی‌ترین نمونه‌ از ادغام کهکشان‌ها را مشاهده کرده است، یعنی هنگامی که کمتر از یک میلیارد سال از عمر جهان گذشته بود.

روبرتو دکارلی (Roberto Decarli)، از موسسه ستاره‌شناسی ماکس پلانک که از نویسندگان مقاله بوده است، در بیانیه‌ای گفت: «ما به‌دنبال چیز متفاوتی بودیم: فرآیند شکل‌گیری ستاره در کهکشان‌های میزبان اختروش‌ها. اما چیزی که ما پیدا کردیم، در چهار مورد جداگانه، کهکشان‌های همسایه‌ای بودند که با سرعت بالا ستاره تشکیل می‌دادند، معادل صد برابر جرم خورشید در سال.»

اختروش‌ها کهکشان‌هایی هستند که در مرحله‌ای خاص قرار دارند. سیاه‌چاله‌های پرجرم آن‌ها فعال و مشغول بلعیدن جرم هستند و پرتوهای نور فراوانی را از خود ساطع می‌کنند، بطوری که در آسمان به‌شکل نقطه‌ای نورانی ظاهر می‌شوند. اختروش‌ها محیط‌های شلوغ و نامنظم مانند فضای اطراف محل ادغام کهکشان‌ها را می‌پسندند زیرا مواد بیشتری برای بلعیدن در اختیار سیاهچاله‌هایشان قرار می‌دهد.

اختروش‌ها تاکنون تنها کهکشان‌های شناخته شده با چنین سرعت بالایی از شکل‌گیری ستارگان در جهان اولیه بوده‌اند (البته با یک استثنا). این واقعیت که این عملکرد دیوانه‌وار در کهکشان‌های همدم وجود دارد، ممکن است گویای نقش مهمی باشد که محیط اطرافشان ایفا می‌کند؛ همه چیز به موقعیت مکانی مربوط است.

فابین والتر (Fabian Walter)، که هدایت کمپین رصدی این‌گونه اشیاء با استفاده از آرایه بزرگ میلیمتری و زیر میلیمتری آتاکاما، آلما (ALMA) را برعهده دارد، افزود:«به احتمال بسیار زیاد، تصادفی نیست که این کهکشان‌های پُرکار، نزدیک به اختروش‌های درخشان یافت شده‌اند. تصور می‌شود اختروش‌ها در مناطقی از جهان شکل می‌گیرند که چگالی ماده در مقیاس بزرگ، بسیار بیشتر از مقدار متوسط است. شرایط مشابه همچنین باید منجر به شکل‌گیری بسیار سریع‌تر ستاره‌های جدید در کهکشان‌ها شود.»

با اینکه این کشف برای پاسخ به سوال‌هایی درباره تکامل کهکشان‌ها، فوق‌العاده جالب است، محققان محتاط هستند. برای اثبات اینکه این اجرام، نیاکان کهکشان‌های پرجرم اولیه هستند، مشاهدات آینده باید اثبات کند آن‌ها به اندازه‌ای شایع هستند که با تعداد کهکشان‌های بزرگ مطابقت داشته باشند.

در حال حاضر دکارلی و همکارانش مرحله جدیدی از مشاهدات را با استفاده از  آلما برنامه‌ریزی می‌کنند و امیدوارند تعداد بسیار بیشتری از این رکوردشکن‌های اولیه را کشف کنند.

 

یک سایت برای دوست داران نجوم و سیارات