آیا اثراتی از بیگانگان فضایی می‌یابیم؟

بیگ بنگ: آیا بیگانگان در حال استفاده از لیزهای قدرتمندی هستند تا توجه ما را به خود جلب کنند؟ اخترشناسان فکر می‌کنند این احتمال وجود دارد!

imxeGTddZNsqwXBHcaبه گزارش بیگ بنگ، انسان‌ها از زمان اختراع تلسکوپ رادیویی تا کنون به آسمان گوش می‌دهند و حیران به دنبال این هستند که ما در جهان تنها هستیم یا خیر. اما اگر حیات ِ هوشمند بیگانه وجود داشته باشد، فرازمینی‌ها برای برقراری ارتباط شاید از دیگر اشکال تکنولوژی استفاده کنند. اخترشناسان نه تنها به صدای کیهان گوش می‌دهند بلکه به منظور یافتن نشانه‌های دیگری از تکنولوژی بیگانه، یعنی پرتوهای لیزری قدرتمند هستند.

برنامۀ Breakthrough Listen که جامع‌ترین جستجوی هوش فرازمینی(SETI) در تاریخ است، اعلام کرد با استفاده از سیستم آرایه تلسکوپ تصویربرداری رادیویی بسیار پرانرژی(VERITAS) رصدخانه فرد لارنس ویپل در آمادوی آریزونا یافتن ِ نشانه‌های جدید تکنولوژی بیگانه را آغاز کرده‌ است.

یوری میلنر، فیزیکدان ذرات و میلیاردر و بنیانگذار Breakthrough Listen، در بیانیه‌ای گفت: «وقتی به حیات هوشمند در بیرون از زمین فکر می‌کنیم، نمی‌دانیم در کجا وجود دارد یا چطور ارتباط برقرار می‌کند. بنابراین فلسفۀ ما این است که حداکثر مکان‌های ممکن را با روش‌های موجود جستجو کنیم. این سیستم جدید دامنۀ مشاهداتمان را گسترده‌تر می‌سازد.» اخترشناسان با استفاده از این سیستم آسمان را بررسی خواهند کرد تا فلش‌های نانوثانیه‌ای نور ستارگان ِ نزدیک را جستجو کنند. این پالس‌های کوتاه ِ نور درخشش زیادی دارند و می‌توانند روشی از ارتباطات بیگانگان باشند.

vsاندرو سیمیون، مدیر موسسه جستجوی هوش فرازمینی-ستی(SETI) در برکلی، گفت: «با اضافه شدنِ VERITAS روی سیگنال‌های خاصی حساس می‌شویم. این سیگنال‌ها، پالس‌های نوریِ سریع هستند. ناسا قبلاً برای انتقال تصاویر با کیفیت بالا از ماه به زمین از ارتباط نوری استفاده کرده، بنابراین دلیلی وجود دارد که باور داشته باشیم یک تمدن پیشرفته نیز ممکن است برای ارتباط میان‌ستاره‌ای از نسخه‌ای از این تکنولوژی استفاده کند.»

بعد از اینکه گمانه‌زنی‌هایی صورت گرفت که احتمالاً در اطراف ستارۀ مرموز تبی(Tabby) ساختار بزرگ بیگانه‌ای وجود دارد که موجب کاهش نور عجیب ِ این ستاره شده است، این سیستم در جستجوی یافتن چنین پالس‌های لیزری از این ستاره است. اگر در اطراف ستارۀ تبی از قدرتمندترین لیزرها استفاده و به سمت ما شلیک شود، این سیستم می‌تواند آنها را شناسایی نماید. از بین یک میلیون ستارۀ موجود در فهرست هدفِ Breakthrough Listen، فاصلۀ بیشترِ آنها تا زمین، در مقایسه با ستارۀ تبی، ده تا صد برابر کمتر است؛ یعنی حتی چشمک‌های لیزریِ ضعیف‌تر از سوی بیگانگان هم قابل شناسایی است.

veritas
مجموعه چهار تلسکوپ نوری ۱۲ متری سیستم آرایۀ تلسکوپ تصویربرداری رادیویی بسیار پرانرژی(VERITAS) در رصدخانه فرد لارنس ویپل در آمادو، آریزونا

از مجموعه چهار تلسکوپ نوری ۱۲ متری به طور سنتی برای شناسایی پرتوهای گاما در آسمان شب استفاده می‌شود. پرتوهای گاما پرانرژی از اجرام کیهانی نظیر ستارگان در حال انفجار و حتی سیاهچاله‌ها، منتشر می شوند. این پرتوها وقتی به جو زمین برخورد می‌کنند، چشمک‌های آبی بسیار ضعیفی از نور که تابش چرنکوف نام دارد، تولید می‌کنند؛ ذراتی که سریع‌تر از سرعت نور حرکت می‌کنند. بنابراین این چشمک‌های آبی، معادل نوری غرشِ صوتی هستند. توانایی این آرایۀ تلسکوپی در شناسایی و تشخیص منبع این چشمک‌های آبیِ کم‌عمر باعث شده که بهترین گزینه برای جستجوی پرتوهای لیزری از سوی ستارگان و کهکشان‌های دوردست باشد.

دیوید ویلیامز، عضو همکاریِ VERITAS و استاد فیزیک دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز، گفت: «شگفت‌انگیز است که تلسکوپ‌های VERITAS چقدر برای این پروژه مناسب هستند، زیرا این تلسکوپ‌ها فقط با هدف بررسی پرتوهای بسیار پرانرژیِ گاما ساخته شده‌اند.»

frb harvardپیشگامیِ Breakthrough Listen پروژه‌ای ده ساله و صد میلیون دلاری است که توسط میلنر، میلیاردر روسی-اسرائیلی و نیکوکار، تأمین می‌شود. این پروژه که در سال ۲۰۱۵ آغاز شده، تا کنون بیش از ۱۰۰۰ ستاره در فاصلۀ ۱۶۰ سال نوری زمین را به منظور یافتن نشانه‌هایی از سیگنال‌های رادیویی بیگانه بررسی کرده و هیچ نتیجۀ مثبتی نداشته است.

فیزیکدان معروف، استیون هاوکینگ، در شروع این برنامۀ پیشگامانه گفته بود: «ما معتقدیم که حیات به طور خود به خودی روی زمین به وجود آمده، بنابراین در جهان بی‌کران حتما وقایع دیگری از حیات وجود دارد. شاید در جایی از کیهان، حیات ِ هوشمندی در حال تماشای این نورهای ماست و می‌داند منظور ما از آنها چیست. یا اینکه نورهای ما در کیهانِ دیده نمی شوند و بی‌هدف حرکت می‌کنند؟»

ترجمه: زهرا جهانبانی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: livescience.com

گوشت استیک گاو در فضا با پرینتر سه بعدی تولید شد!

گوشت استیک گاو در فضا با پرینتر سه بعدی تولید شد!

در این مطلب به جزئیات خبر مربوط به تولید گوشت استیک گاو در فضا خواهیم پرداخت. این خبر این روز ها در سایت های فضانوردی جهانی بسیار فراگیر شده و نظر بسیاری را به خود جلب کرده است. در ادامه با ما باشید.

تولید گوشت از این به بعد تنها به قلمروی زمین محدود نخواهد بود چرا که برای نخستین بار در ایستگاه فضایی به شکل مصنوعی کشت شده است.

کمپانی Aleph Farm که در زمینه تولید گوشت مصنوعی سابقه دارد، یک پرینتر زیستی سه بعدی ساخت روسیه را به ایستگاه فضایی بین المللی منتقل کرده و با استفاده از آن استیک گوشت گاو تولید کرده است. بیو پرینت فرایندی است که طی آن مواد زیستی نظیر سلول های حیوانی با فاکتورهای رشد و جوهر زیستی ترکیب شده و در قالب ساختار لایه ای چاپ می شود.

گوشت استیک گاو در فضا با پرینتر سه بعدی تولید شد!

تکنیک این شرکت فرایند بازتولید بافت ماهیچه را در شرایط مصنوعی بازسازی می کند. خوشبختانه در فضا به خاطر کاهش چشمگیر نیروی گرانش می توان فرایند پرینت را هر طرف انجام داد و در نتیجه سرعت انجام فرایند بیشتر می شود.

علی رغم این موفقیت هنوز با تولید انبوه گوشت مصنوعی بدین روش فاصله زیادی داریم اما کمپانی Aleph Farm قصد دارد با ساخت مزارع زیستی بزرگ به تولید انبوه این ماده غذایی بپردازد.

این پروژه می تواند به داد فضانوردانی برسد که از مصرف غذاهای از پیش آماده شده برای چندین ماه خسته شده اند. مصرف گوشت قرمز همچنین از تحلیل ماهیچه های این افراد در سفرهای طولانی جلوگیری کند.

به باور بسیاری از کارشناسان تولید گوشت طبیعی به خاطر  مصرف چشمگیر آب و منابع غذایی گسترده (برای تغذیه دام ها) و همچنین تولید گازهای گلخانه ای در حجم بالا، یکی از دلایل گرمایش زمین و از بین رفتن منابع است. همین عامل باعث شده سازمان های بین المللی نظیر «کمیسیون EAT-Lancet» در پی ترویج رژیم های غذایی با حداقل گوشت باشند. تولید این ماده به شکل مصنوعی نیز به خاطر حداقل منابع به حل مشکل کمک کرده و دسترسی شهروندان کشورهای توسعه نیافته به این ماده غذایی را آسانتر کند.

برندگان جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۹ اعلام شدند

imبه گزارش بیگ بنگ به نقل از ایرنا، دیدگاه‌های جیمز پیبلز در مورد کیهان شناسی فیزیکی کل این حوزه تحقیقاتی را غنی‌تر کرده است و پایه و اساسی را برای تحول کیهان‌شناسی در پنجاه سال گذشته، از گمانه زنی‌ها به علم، فراهم کرده است.

چارچوب نظری او که از اواسط دهه ۱۹۶۰ توسعه یافته است، پایه و اساس ایده‌های امروزی محققان را در مورد جهان تشکیل می‌دهد. الگوی «بیگ بنگ» جهان را از اولین لحظه‌های پیدایش خود – یعنی تقریباً ۱۴ میلیارد سال پیش که بسیار داغ و متراکم بود، توصیف می‌کند. از آن زمان به بعد جهان در حال گسترش است و بزرگتر و سردتر می‌شود.

حدود ۴۰۰ هزار سال بعد از «بیگ بنگ»، جهان شفاف شد و پرتوهای نوری توانستند در فضا حرکت کنند. حتی امروز این پرتوی قدیمی در اطراف ما قرار دارد و بسیاری از اسرار جهان در آن پنهان شده است. «جیمز پیبلز» با استفاده از ابزارهای تئوری و محاسبات خود توانست با تعبیر این اثرها از بدو پیدایش کیهان، رویه‌های فیزیکی جدیدی را کشف کند.

vDIguAYcZOjNuVNANgاین نتایج، جهانی را به ما نشان داد که فقط پنج درصد از محتوای آن شناخته شده است، ماده‌ای که ستاره‌ها، سیارات، درختان و ما را تشکیل می‌دهد. ۹۵ درصد دیگر جهان از ماده و انرژی تاریک تشکیل شده است که هنوز شناخته نشده‌اند. این موضوع یک راز و یک چالش برای فیزیک مدرن محسوب می‌شود.

در اکتبر ۱۹۹۵، «میشل مایو» و «دیدیه کوئلز» از کشف اولین سیاره فراخورشیدی که در کهکشان راه شیری به دور ستاره‌ای از نوع خورشید می‌چرخد، خبر دادند. آن‌ها در رصدخانه «هاوت-پروونس» در جنوب فرانسه توانستند سیاره ۵۱ Pegasi b را ببینند. یک توپ گازی که با بزرگترین غول گازی منظومه‌شمسی-سیاره «مشتری»- قابل مقایسه است.

dاین کشف تحولی را در اخترشناسی ایجاد کرد و از آن زمان بیش از چهار هزار سیاره فراخورشیدی در کهکشان راه شیری کشف شده است. دنیاهای جدید و عجیب و غریب با اندازه، شکل و مدارهای باورنکردنی هنوز هم در حال کشف شدن هستند. آن‌ها ایده‌های قبلی محققان در مورد سیستم‌های سیاره‌ای را به چالش می‌کشند و دانشمندان را وادار می‌کنند تا درباره تئوری‌های خود در زمینه رویه‌های فیزیکی که در کشف سرچشمه سیارات دست دارند، تجدید نظر کنند.

برندگان امسال ایده‌های محققان را در مورد کیهان متحول کرده‌اند. در حالی که اکتشافات نظری جیمز پیبلز به شناخت محققان در مورد چگونگی تکامل جهان پس از بیگ بنگ کمک می‌کند، میشل مایو و دیدیه کوئلز مناطق پیرامون کیهانی ما را در جستجوی سیارات ناشناخته کاوش کردند. اکتشافات آن‌ها برای همیشه برداشت محققان را از کیهان تغییر داده است.

EGWOCPWkAUZXdW«جیمز پیبلز» فیزیکدان آمریکایی- کانادایی و نظریه پرداز حوزه کیهان‌شناسی است که در حال حاضر استاد دانشگاه پرینستون است. او در سال ۱۹۳۵ متولد شده و اکنون ۸۴ ساله است. «میشل مایو» در سال ۱۹۴۲ میلادی در سوئیس متولد شده است. این فیزیک اخترشناس استاد دانشگاه ژنو است. او در سال ۲۰۰۷ میلادی بازنشسته شده اما همچنان به عنوان یک محقق در رصد خانه ژنو فعالیت می‌کند. او  در سال ۲۰۱۵ نیز برنده جایزه کیوتو شده است.

«دیدیه کوئلوز» نیز متولد ۱۹۶۶ در سوئیس است. این ستاره‌شناس ۵۵ ساله سابقه درخشانی در کشف سیارات خارج از منظومه‌شمسی (سیارات فراخورشیدی) در گروه فیزیک اخترشناسی آزمایشگاه کاوندیش، کمبریج و همچنین دانشگاه ژنو دارد. جایزه نوبل فیزیک در سال ۲۰۱۸ برای پیشرفت‌های پیشگامانه در زمینه لیزر، به طور مشترک به «آرتور اشکین»، «جرارد مورو» و «دونا استریکلند» اهدا شد که اشکین صاحب نصف جایزه و دو دانشمند دیگر هر کدام صاحب یک‌چهارم از جایزه نقدی بنیاد نوبل شدند.

اعطای جایزه نوبل فیزیک از سال ۱۹۰۱ شروع شد و تا سال ۲۰۱۸، هر ساله به یک تا سه نفر اهدا شده است. این جایزه تاکنون ۱۱۲ بار اعطا شده است که در مجموع ۲۱۰ نفر از نخبگان جهان آن را دریافت کرده‌اند. «جان باردین» (John Bardeen) تنها برنده جایزه نوبل است که دو بار در سال‌های ۱۹۵۶ و ۱۹۷۲ جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد. این بدان معنی است که در مجموع ۲۰۹ نفر جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرده‌اند.

جوان‌ترین برنده جایزه نوبل فیزیک ۲۵ سال و مسن‌ترین برنده جایزه نوبل فیزیک ۹۶ سال سن داشته‌اند و این جایزه تاکنون به سه زن؛ «ماری کوری» در سال ۱۹۰۳، «ماریا گوپرت – مایر» در ۱۹۶۳ و «دونا استریکلند» در سال ۲۰۱۸ اهدا شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منابع: nature.com , nobelprize.org

چرا عصر یخبندان اتفاق می‌افتد؟

بیگ بنگ: افق ِ شیکاگو را تجسم کنید. حالا آن را زیر ۳ کیلومتر یخ تصور کنید. این همان چشم‌اندازی است که در اوج آخرین عصر یخبندان وجود داشت. در تاریخچۀ اخیر زمین‌شناسی سیاره ما، این چشم‌انداز خیلی عجیب نیست. در ۲٫۶ میلیون سال گذشته، سیاره ما بیش از ۵۰ عصر یخبندان را به خود دیده و دوره‌های میان یخچالی ِ گرمتری هم روی داده است.

nvpRcxapUqSFUqqaaXkبه گزارش بیگ بنگ، عصرهای یخبندان بنا به مجموعه‌ای از عوامل پیچیده و به هم پیوسته اتفاق می افتند؛ از جمله این عوامل میتوان به موقعیت زمین در منظومه‌شمسی و اثرات محلی مثل میزان کربن دی اکسید اشاره کرد. دانشمندان هنوز در تلاش هستند تا بدانند این سیستم چگونه کار می‌کند؛ به ویژه به این خاطر که احتمال دارد تغییر آب و هوا به دلیل دخالت‌های انسان بطور دائم این چرخه را از بین برده باشد.

دانشمندان چند قرن پیش به نشانه‌هایی از یخبندان عمیق گذشته دست یافتند. در اواسط قرن نوزدهم میلادی، طبیعت‌شناس آمریکایی-سوئیسی «لوئیس آگاسیز» نشانه‌هایی را بصورت مستند در آورد که یخچال‌ها آنها را بر جای گذاشته بودند؛ نشانه‌هایی نظیر سنگ‌های جابجا شده و توده‌های عظیمی از موادِ برجای مانده. او این گمانه‌زنی را مطرح کرد که شاید این مواد به کمک یخچال‌های باستانی حمل شده و فواصل طولانی را طی کرده‌اند. تا پایان قرن نوزدهم، دانشمندان چهار عصر یخبندان را نامگذاری کردند که در دوره پلیستوسن اتفاق افتاده بود که از ۲٫۶ میلیون سال قبل تا ۱۱۷۰۰ سال قبل تداوم پیدا کرد. دهه‌ها بعد دانشمندان دریافتند که این دوره‌های سرد از نوعی نظم برخوردارند.

یکی از گام‌های بزرگ برای درک چرخه‌های عصر یخبندان در دهه ۱۹۴۰ برداشته شد؛ زمانیکه اخترفیزیکدان صرب «میلوتین میلانکوویچ» نظریه‌ای را پیشنهاد داد که بعدها به «چرخه‌های میلانکوویچ» معروف شد. او بینش تازه‌ای دربارۀ حرکات زمین ارائه کرد که هنوز از آنها برای توضیح تغییرات آب و هوایی امروز استفاده می‌شود. میلانکوویچ از سه روش سخن به میان آورد که مدار زمین به آن طریق نسبت به خورشید تغییر می‌کند.

«مارک ماسلین» استاد دانشگاه آب و هواشناسی در دانشگاه کالج لندن گفت: «این عوامل تعیین می‌کنند که چه مقدار تابش خورشیدی به سیاره ما می رسد. مدار زمین به دور خورشید، شکلی خارج از مرکز دارد که در چرخۀ ۹۶۰۰۰ ساله از مدار دایره‌ای به بیضوی تغییر می‌کند. دلیل وجود برآمدگی این است که مشتری تاثیر گرانشی نیرومندی دارد و مدار زمین را تحت تاثیر قرار میدهد. مشتری ۴ درصد جرم منظومه‌شمسی را تشکیل میدهد. در ثانی، نوسان زمین باعث پیدایش فصول می شود.»

محور کج(نوسان‌دار) چرخش زمین بدین معناست که یک نیمکرۀ همیشه از خورشید دور شده و دیگری به سمت خورشید است. زاویه این نوسان در چرخۀ ۴۱۰۰۰ ساله میتواند تغییر نماید که بر شدت فصول تاثیر می‌گذارد. ماسلین در ادامه خاطرنشان کرد: «اگر محور قامت راستی داشته باشد، از گرمای تابستان‌ها کاسته شده و سرمای زمستان هم مثل گذشته نخواهد بود. نکته سوم، چرخش محور کج زمین است. آنچه اتفاق می‌افتد این است که گشتاور زاویه‌ای زمین که بسیار سریع میچرخد، روزی باعث می‌شود محور هم ارتعاش پیدا کند. این ارتعاش در چرخه ۲۰۰۰۰ ساله به وقوع می پیوندد.»

میلانکوویچ تشخیص داد که شرایط اوربیتال برای تابستان‌های خنک نقش مهمی در عصرهای یخبندان داشت. او همچنین بیان کرد: «ما همیشه شاهد ِ تشکیل یخ در زمستان خواهیم بود. برای اینکه عصر یخبندان به وجود بیاورید، باید نوعی یخ وجود داشته باشد که در طول تابستان ذوب نشود. برای ورود به عصر یخبندان، پدیده های اوربیتال به تنهایی کافی نیستند. دلیل اصلی پیدایش عصر یخبندان فیدبک بنیادی در سیستم آب و هواست. دانشمندان هنوز در حال بررسی این موضوع هستند که عوامل زیست محیطی متعدد چگونه بر تشکیل یخچال‌ها و نابودی آن یخچال‌ها تاثیر میگذارند.»

تحقیقات جدید نشان میدهد که میزان گازهای گلخانه‌ای در اتمسفر میتواند نقش مهمی در این فرایند داشته باشد. برای مثال، دانشمندان آلمانی نشان دادند که عصرهای یخبندان گذشته به دلیل کاهش کربن دی اکسید و افزایش چشمگیر کربن دی اکسید در اتمسفر آغاز شدند. «هانس یوآخیم شلان هوبر» محقق و نویسنده یکی از مقالات در سال ۲۰۱۶ گفت: «عصرهای یخبندان محیط زیست جهان را دستخوش تغییری اساسی قرار داده‌اند و نقش آنها در توسعه تمدن انسانی هم نمیتواند چشم‌پوشی شود. برای مثال، ما خاک‌های حاصلخیزمان را مدیون آخرین عصر یخبندان هستیم. اما در دنیای امروز، این بشر است که با انتشار گازهای ناشی از سوخت‌های فسیلی، آینده سیاره را تعیین می‌کند.»

ترجمه: منصور نقی‌لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: livescience.com

کشف سه سیاهچالۀ عظیم که بزودی ادغام می‌شوند!

بیگ بنگ: گروهی از محققان ناسا سه سیاهچالۀ فوق‌العاده عظیم کشف کردند که بزودی با هم ادغام می‌شوند. این سیاهچاله‌ها در فاصلۀ یک میلیارد سال نوری از زمین قرار دارند.

three supermassive black holes are about to hit xبه گزارش بیگ بنگ، محقق شوبیتا ساتیاپال از دانشگاه جورج میسون، بیان داشت: «سیاه‌چاله‌های دوتایی و سه‌تایی بسیار نادر هستند. اما چنین منظومه‌هایی در واقع نتیجه‌ای طبیعی از ادغام کهکشان‌ها هستند؛ که ما فکر می‌کنیم کهکشان‌ها این‌گونه رشد می‌کنند و تکامل می‌یابند.» گروه ساتیاپال با استفاده از تلسکوپ پرتو ایکس چاندرای ناسا، کاوشگر نقشه‌بردار فروسرخ میدان وسیع ناسا و تلسکوپ دوچشمیِ بزرگ در آریزونا، به این کشفِ نادر دست یافتند.

این رویداد ِ بسیار نادری است که به خاطر پوشش‌های غول‌پیکر گازی و گرد و غباری در اطراف سیاه‌چاله‌ها، مشاهدۀ آن به طور غیرمعمولی دشوار است. اما این محققان با ترکیب داده‌های این دو تلسکوپ فضایی و تلسکوپِ مستقر در آریزونا توانستند به این کشف دست یابند. آنها از داده‌های نوریِ هر سه تلسکوپ استفاده کردند.

“کریستینا مانزانو کینگ” یکی از نویسندگان این تحقیق، از دانشگاه کالیفرنیا، گفت: «طیف‌های نوری حاوی ِ اطلاعات زیادی در مورد کهکشان‌ها هستند. از طیف‌های نوری معمولاً برای شناسایی سیاه‌چاله‌های فوق‌العاده عظیم و در حال ادغام، استفاده می‌شود. این طیف‌ها می‌توانند تأثیری که این سیاهچاله‌ها بر کهکشان‌های ساکن‌شان دارند، را نشان دهند.» این گروه تحقیقاتی یافته‌های خود را در Astrophysical Journal منتشر کردند.

ترجمه: زهرا جهانبانی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: futurism.com

هابل ادغام دو کهکشان را به تصویر کشید!

هابل ادغام دو کهکشان را به تصویر کشید!

در این مطلب به بررسی جزئیات مربوط به ادغام دو کهکشان و ثبت آن توسط تلسکوپ هابل خواهیم پرداخت.

تکلسکوپ مشهور هابل ادغام دو کهکشان و برخورد شدید آن ها را به تصویر کشیده است. ادغام این دو کهکشان که در مراحل پایانی به سر می برد، به خاطر برخی شباهت‌ها به یکی از هیولاهای نفرین شده یونان باستان، «مدوسا» نامگذاری شده است.

مدوسا ۱۳۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی دب اکبر واقع شده است. فرایند ادغام از زمانی شروع شد که کهکشان بزرگتر با سیستم کوچکتر غنی از گازی برخورد کرده و آن را بلعید که در نتیجه به پرتاب غبار و گاز به بیرون منجر شده است. پخش همین جریان های غبار در فضا باعث شد که منجمان نام اسطوره مذکور را برای این ادغام انتخاب کنند، چرا که توده های قرمز آن شبیه مارهایی است که روی سر مدوسا سبز شده بود.

مدوسا زنی فوق العاده جذاب و دلفریب بود اما پس از ارتباط با «پوزیدون»، خدای دریا توسط «آتنا»، الهه نگهبان نفرین شده و موهایش به مارهای سمی تبدیل شد. پس از این نفرین ابدی هرکس که به چشمان خونین مدوسا می نگریست به سنگ تبدیل می شد. در نهایت «پرسئوس»، پسر زئوس به لطف سپر آینه‌ای سر مدوسا را تن جدا کرده و اندورمده را از چنگ پوزیدون نجات داد.

افزون بر این ادغام مدوسا هم مثل هیولای یونانی چشمی غیرعادی دارد با این تفاوت که نگریستن به آن شما را به سنگ تبدیل نمی کند بلکه در قالب کانون زایش ستاره‌ای، گاز و غبار را تا حد زیادی متراکم کرده و به ستاره های جدید تبدیل می کند.

یکی از نکات جالب توجه این است که گازهای جاری در چشم ادغام مدوسا با دمای ۲۷ درجه سلسیوس بسیار داغ تر از نقاط مشابه در کهکشان های دیگر هستند. این دمای بالا با افزایش دمای توده های غبار مجاور سبب درخشش آنها در طول موج های فرو سرخ کوتاه یا همان رنگ های قرمز می شود.

چارلز داروین درباره فرگشت راست میگفت

بیگ بنگ: داروین، دانشمند مشهور در کتاب سال ۱۸۵۹ تحت عنوان «منشاء گونه‌ها» این فرضیه را مطرح کرد که انتخاب مصنوعی و انتخاب طبیعی به شیوه یکسانی عمل می کنند. حالا یک تیم بین‌المللی به سرپرستی دانشگاه نورث وسترن به شواهدی دست یافته که گمانه‌پردازی داروین را تایید می کند.

Roundworms Magnified by Microscope x
بزرگنمایی کرم‌های انگل روده (کرم‌های گرد) زیر میکروسکوپ. کرم های بزرگتر، بزرگسال هستند.

به گزارش بیگ بنگ، این بار، مورد ِ مطالعه پرندگان عجیب در جزایر گالاپاگوس نیست، بلکه تمرکز بر روی کرم انگل روده است. این کرم با تکیه بر حس بویایی خود به ارزیابی فراوانی ِ غذا و رقابت می پردازد. محققان دانشگاه نورث وسترن دریافتند که انتخاب طبیعی، روی همان ژن‌هایی عمل می کند که حس بویایی کرم انگل روده را کنترل می کند.

«اریک اندرسون» محقق و نویسنده اصلی مقاله گفت: «فرگشت ِ خصوصیات، بندرت به فرایندها و ژن‌های دقیق بستگی دارد. ما میخواهیم مثالی شفاف از چگونگی کارکرد فرگشت ارائه کنیم.» دانشمندان از ترکیب آزمایش‌های مهم، تحلیل‌های ژنومی و کارهای میدانی برای ارزیابی بیشتر استفاده کردند. تحقیقات آنان نشان میدهد که “انتخاب طبیعی” روی گیرنده‌های سیگنال حسی کار می‌کند، نَه بخش‌های فرایند ژنتیکی.

 آقای اندرسون استادیار علوم زیست مولکولی در دانشکده هنر و علوم دانشگاه نورث وسترن است. مدل مورد بررسی آنان یک کرم گرد به نام «سی. الگانسیس» است که یک میلی‌متر طول دارد و در مواد ارگانیک فاسد(به ویژه میوه‌های فاسد) زندگی کرده و از باکتری‌ها تغذیه می‌کند. این کرم‌های گرد در باغچه و توده‌های کود یافت می شود.

برای این کرم، برخورداری از حس بویایی قوی میتواند به مثابه تفاوت میان مرگ و زندگی باشد. اگر غذای کافی در محیط‌شان بو کنند، در همان جا باقی مانده، رشد کرده و تولید مثل خواهند کرد. اگر کمبود غذا یا رقابت شدیدی از جانب کرم‌های دیگر احساس کنند، وارد سفری طولانی و خطرناک خواهند شد تا محیط مساعدتری را پیدا کنند. این فرایند منجر به تاخیر در رشد و تولید مثل می‌شود. به دیگر سخن، این فرایند موفقیت تولید مثلی را در کوتاه مدت کاهش میدهد تا بقا را در دراز مدت تضمین کند.

اندرسون گفت: «این کرم‌ها در نقطه‌ای از حیاتشان باید دست به قمار بزنند. در بازۀ زمانی که کرم از فرایند فوق‌الذکر خارج شده و رشد مجددش را در پیش می گیرد، کرمی که عقب مانده شروع به تکثیر کرده است. اگر غذا تمام شود، کرم قبلی تصمیم درست را گرفته و برنده می‌شود. کرم‌های گرد با دو گیرنده از حس بویایی قدرتمندی برخوردارند؛ با این ابزار مفید میتوانند وجود و فراوانی غذا را در محیط زیست خود ارزیابی کرده و تصمیم مناسبی بگیرند.»

محققان گفتند: «اگر کرم‌ها بتوانند تعداد زیادی از کرم‌های اطرافشان را بو کنند، مزیت بزرگی دارند. این مسئله در مطالعۀ قبلی در مورد انتخاب مصنوعی در کرم‌ها کشف شده بود. اما حالا آن نتیجه را در جمعیت‌های طبیعی پیدا کردیم. ما در این دو ژن شواهد صریحی داریم که انتخاب طبیعی و مصنوعی به شیوۀ مشابهی عمل می کنند.» جزئیات بیشتر این پژوهش در مجله Nature Ecology Evolution منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی‌لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: scitechdaily.com

عکس یادگاری ۹ نفره ی فضانوردان +تصویر و جزئیات

عکس 9 نفری فضانوردان در ایستگاه فضایی بین المللی!

چند روز پیش، ۹ فضانورد ساکن ایستگاه فضایی بین المللی در گوشه ای از این آزمایشگاه گَردان جمع شدند تا عکسی دوست داشتنی را ثبت کردند.

عکس 9 نفری فضانوردان در ایستگاه فضایی بین المللی!

ایستگاه فضایی بین المللی در حالت عادی میزبان گروهی شش نفره از فضانوردان است اما این هفته پر ازدحام تر از هر زمان دیگری شده که علت نیز تغییر تیم مدیریتی حاضر در آن است. الکسی اوچنین فضانورد روسی و فرمانده کنونی ایستگاه روز گذشته این پست را به لوکا پارمیتانو واگذار کرد.

در ردیف پایینی این تصویر، اوچنین در گوشه سمت چپ مشاهده می شود و بعد از او پارمیتانو (که به صورت وارونه در هوا شناور است)، هاگ، المنصوری، میر و اسکریپوچیکا قرار دارند. در ردیف بالایی نیز کریستینا کاچ، اندرو مورگان هوور به همراه الکساندر اسکورتسو روس دیده می شوند.

تی شرت سبز رنگی که تمام این افراد بر تن دارند به گروه فضایی مشترکشان موسوم به Kryk Chayky یا فریاد مرغ دریایی است.

پارمیتانو، هاگ و اوچنین در هفته ای که گذشت تولدشان را جشن گرفتند و کاچ نیز دویستمین روز حضورش در این ایستگاه را پشت سر گذاشت. در فوریه ۲۰۲۰ که او عازم زمین می شود رکورد طولانی ترین حضور یک زن در ایستگاه فضایی بین المللی را به نام خود جاودان خواهد کرد.

لازم به ذکر است که این بیشترین تعداد افراد حاضر در ایستگاه فضایی بین المللی از زمان راه اندازی اش نیست و قبل تر نیز در ماموریت های تحویل آذوقه و تغییر مدیریت، تعداد افراد به ۱۳ نفر هم رسیده است.

اخترشناسان قدیمی‌ترین خوشۀ کهکشانی را کشف کردند

بیگ بنگ: یک تیم بین‌المللی از اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ‌های سوبارو، کِک، و جمینی موفق به کشف مجموعه‌ای از ۱۲ کهکشان شدند که تقریبا ۱۳ میلیارد سال پیش وجود داشتند. این ابتدایی‌ترین خوشۀ کهکشانی است که محققان تا کنون کشف کرده‌اند.

Most Distant Protocluster Discovered by a Subaru Telescopeسایۀ آبی نشان دهنده گستردگیِ محاسبه شده‌ی خوشه است؛ رنگ آبی نیز تراکم بالای کهکشان‌ها در خوشه را نشان میدهد. اجرام قرمز رنگ هم ۱۲ کهکشانی هستند که در این خوشه کشف شده‌اند. این عکس میدان دیدی به گستردگی ۱۹۸ میلیون سال نوری را در هر سمت و با فاصله ۱۳ میلیارد سال نوری به تصویر می کِشد.

به گزارش بیگ بنگ، یکی از ۱۲ کهکشان، جرم غول‌پیکری است به نام «هیمیکو» که یک دهه پیش با تلسکوپ سوبارو کشف شد و به نام یک ملکه افسانه در ژاپن باستان نامگذاری شد. این کشف نشان میدهد که بزرگترین ساختارها از قبیل خوشه‌های کهکشانی زمانی وجود داشتند که عمر جهان فقط ۸۰۰ میلیون سال بود.

در جهان امروزی، خوشه‌های کهکشانی میتوانند صدها عضو داشته باشند، اما اینکه این خوشه‌ها چگونه تشکیل می‌شوند، سوال بزرگی است. اخترشناسان برای درک ِ شیوۀ شکل‌گیری خوشه‌ها به دنبال اجداد دورشان در جهان نخستین هستند. پیش خوشه کهکشانی(protocluster)، سامانه متراکمی از چند کهکشان در جهان اولیه است.

«یویچی هریکانه» اخترشناس در رصدخانه ملی ژاپن که سرپرستی تیم محققان را نیز بر عهده داشت، گفت: «پیش خوشه به سامانه‌ای ویژه و نادر با تراکم بسیار بالا گفته می‌شود. پیدا کردن این خوشه کار ساده‌ای نیست. ما برای فائق آمدن بر این مشکل از دوربین میدان عریض تلسکوپ سوبارو استفاده کردیم تا ناحیه بزرگی از آسمان را ترسیم کرده و به دنبال پیش-خوشه‌ها بگردیم.»

wfige copyدر این نقشه که با تلسکوپ سوبارو تهیه شد، محققان یک نامزد پیش خوشه به نام z66OD پیدا کردند که در این ناحیه، کهکشان‌ها ۱۵ برابر متمرکزتر از حالت عادی هستند. محققان سپس مشاهدات ِ طیف‌سنجی خود را با استفاده از تلسکوپ جمینی و رصدخانه کِک انجام دادند. آنها ۱۲ کهکشان را تایید کردند که ۱۳ میلیارد سال قبل وجود داشتند؛ لذا ابتدایی‌ترین پیش-خوشه‌ای است که تا کنون کشف شده است. نکته جالب این است که یکی از کهکشان‌ها در خوشۀ z66OD جرم غول‌پیکری با تودۀ عظیمی از گاز است که “هیمیکو” نام دارد. این جرم در سال ۲۰۰۹ با تلسکوپ سوبارو کشف شده بود.

«ماسامی اوچی» عضو تیم در رصدخانه اخترشناسی ملی ژاپن و دانشگاه توکیو که هیمیکو را در سال ۲۰۰۹ کشف کرد، بیان داشت: «منطقی است که پیش خوشه‌ای را در نزدیکی جرم بزرگی کشف کنیم. با این حال، این مسئله موجب تعجب ماست که هیمیکو در مرکز پیش خوشه قرار ندارد، بلکه در لبۀ واقع شده و فاصلۀ آن با مرکز ۵۰۰ میلیون سال نوری است. ما هنوز نمیدانیم که چرا “هیمیکو” در مرکز قرار ندارد. این نتایج میتواند کلیدی برای درک ِ رابطه میان خوشه‌ها و کهکشان‌های غول‌پیکر باشد.» جزئیات بیشتر این پژوهش در The Astrophysical Journal منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی‌لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: scitechdaily.com

“سیاره نهم” می‌تواند یک سیاهچالۀ کوچک باشد!

اما اکنون این مطالعه جدید که دو محقق بنام”ژاکوب شولتز” از دانشگاه دورهام و “جیمز آنوین” از دانشگاه ایلی‌نویز در شیکاگو، نشان می‌دهد سیاره نهم در منظومه شمسی ( که هنوز کشف نشده) در حقیقت یک مینی سیاهچاله است. این دو محقق معتقدند «سیاره ایکس» مرموز اصلا سیاره نیست بلکه یک سیاهچاله است که تمام مواد اطرافش را به سمت خود می‌کشد.

نظریات پیرامون شکل‌گیری اولیه جهان و سیاهچاله‌های ابتدایی خیلی زود پس از بیگ بنگ شکل گرفته است. طبق این نظریات جهان اولیه بسیار متراکم بود برای همین ممکن است سیاه‌چاله‌ها نه در حد ستاره‌ها عظیم، بلکه در مقیاس بسیار کوچکتر شکل بگیرند. محققان اذعان کردند که تأیید این فرضیه ممکن است دشوار باشد، زیرا یک سیاهچاله ابتدایی با جرمی تقریباً پنج برابر زمین و شعاعی در حدود پنج سانتیمتر، باید دمایی بسیار سرد داشته باشد و نمی‌تواند تشعشعی منتشر کند تا وجود خود را اثبات نماید.

black planetآنها معتقدند که در صورت صحت، شواهدی از پرتوهای گاما نیز وجود خواهد داشت. پرتوهای گاما در نتیجه برخورد میان ذرات ماده تاریک در فضای اطراف سیاهچاله به وجود می‌آیند. این دو محقق در مطالعۀ خود خاطر نشان کردند، سیاهچالۀ یاد شده که با مشخصات سیاره نهم مطابقت داشته، چنان متراکم است که احتمالا به اندازۀ یک توپ بولینگ خواهد بود.

این محققان که نتایج پژوهش خود را در arXiv منتشر کرده‌اند قصد دارند با کمک اطلاعات تلسکوپ فضایی پرتو گامای فرمی شواهدی قدرتمند برای پشتیبانی از فرضیه خود بیابند.

یک سایت برای دوست داران نجوم و سیارات