عبور سیارکی به اندازه خودرو از کنار زمین

عبور سیارکی به اندازه خودرو از کنار زمین

 یک سیارک ۷ ساعت پس از کشف، از فاصله ۳۸۸۹۵ کیلومتری زمین رد شد.

 سیارک مذکور که ۲۰۱۸BD نام گرفته به اندازه یک خودرو با ابعاد۲.۵ در ۵.۵ متر بود و روز ۱۸ ژانویه از کنار زمین گذشت.

فاصله این سیارک تا زمین تقریبا هم اندازه ماهواره هایی بود که در مدار زمین هستند.

محققان پروژه Catalina Sky Survey  ناسا این سیارک را در ساعت ۸:۲۴ دقیقه به وقت انگلیس در ۱۸ ژانویه رصد  کردند. سیارک در ساعت ۱۵:۴۳ همان روز از کنار زمین گذشت.

جالب آنکه به گفته محققانCatalina Sky Survey دوباره در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۸ ساعت ۲۰:۳۷ دقیقه به وقت انگلیس از کنار زمین رد می شود. اما فاصله آن تا زمین بیشتر خواهد بود.

از آغاز سال جدید میلادی این سومین باری است که سیارکی از فاصله نزدیک زمین رد می شود.

درحال حاضر ناسا نمی تواند مسیر سیارکی که به سمت زمین حرکت می کند را تغییر دهد. اما توانایی کاهش تاثیرات برخورد آن با زمین و انجام اقداماتی برای حفاظت از جان افراد را دارد، مانند تخلیه منطقه و انتقال زیربناهای کلیدی.

دانلود آهنگ جدید ایهام بنام بزن باران

دانلود آهنگ جدید ایهام بنام بزن باران

Download New Song Ehaam Called Bezan Baran

خواننده : ایهام ، ملودی : سیروان خسروی و زانیار حسروی ، شعر : علی صفری

تنظیم کننده : زانیار خسروی و محمد رضا رهنما ، گیتار الکتریک : بهنام رهنما

دانلود آهنگ جدید ایهام بنام بزن باران

متن آهنگ بزن باران از ایهام

بزن باران ببار از چشم من بزن باران بزن باران
بزن بزن باران که شاید گریه ام پنهان بماند
بزن باران که من هم ابریم بزن باران پر از بی صبریم
بزن باران که این دیوانه سرگردان بماند
بهانه ای بده به ابر کوچک نگاه من
بر اوج گریه ها فقط تو میشوی پناه من
به داد من برس هوا هوای خاطرات اوست
دلم گرفته است به این دل شکسته جان بده
تو راه خانه را به پای خسته ام نشان بده
به داد من برس هوا هوای خاطرات اوست
بزن باران ببار از چشم من بزن باران بزن باران
بزن بزن باران که چتر بسته یعنی دل سپردن
بزن باران که من هم ابریم بزن باران پر از بی صبریم
بزن باران نوازش از تو باشد گریه از من
بهانه ای بده به ابر کوچک نگاه من
بر اوج گریه ها فقط تو میشوی پناه من
به داد من برس هوا هوای خاطرات اوست
دلم گرفته است به این دل شکسته جان بده
تو راه خانه را به پای خسته ام نشان بده
به داد من برس هوا هوای خاطرات اوست

 

دانلود آهنگ جدید ایهام بنام بزن باران با کیفیت ۱۲۸ و ۳۲۰

 

 

 

 

 
کد پخش آنلاین آهنگ بزن باران از ایهام برای وبلاگ :

تلسکوپ فضایی جیمز وب قدم به مرحله جدید گذاشت

تلسکوپ فضایی جیمز وب قدم به مرحله جدید گذاشت

تلسکوپ فضایی جیمز وب برای نخستین‌بار در قامت سازه‌ای کامل درخواهد آمد. دو بخش اصلی تلسکوپ فضایی جیمز وب برای نخستین‌بار در کالیفرنیا در کنار هم قرار گرفتند تا به‌زودی این تلسکوپ به‌صورت رصدخانه‌ای کامل درآید. تلسکوپ نور مرئی جیمز وب و ماژول مجتمع ابزارهای علمی (به اختصار OTIS سرواژۀ the visual telescope and integrated scholarship instrument module ) در روز سوم بهمن از مرکز فضایی جانسون، در ایالت تگزاس، با فاصلۀ حدود ۱۹۰۰ کیلومتر به کارگاه شرکت سازنده رسیدند. مرکز فضایی جانسون جایی بود که این ماژول آزمایش‌های برودتی را در آنجا پشت سرگذاشت.

 طبق گفتۀ مدیر پروژه، این قدم بزرگی است. وی معتقد است، تلسکوپ فضایی جیمز وب حاصل زحمت حدود هزار دانشمند و مهندس از سراسر دنیاست و آن‌ها هر آزمایشی برای اطمینان از درستی عملکرد ابزارهای این تلسکوپ انجام خواهند داد تا دانشمندان به راحتی در پی نخستین پرتوهای نور در عالم و یا سیارات زیست‌پذیر باشند.

تلسکوپ نور مرئی جیمز وب و ماژول مجتمع ابزراهای علمی در کانتینر ویژه­ای به نام «حمل‌کنندۀ تلسکوپ فضایی برای هوا، زمین و دریا» (به اختصار STTARS سرواژۀ Space Telescope Transporter for Air, Road and Sea ) قرارگرفت و سپس با بلیطی یک سره به سواحل کالیفرنیا فرستاده شد. حالا دو بخش اصلی، یعنی تلسکوپ نور مرئی جیمز وب و ماژول مجتمع ابزارهای علمی، و همچنین اجزای مجتمع فضاپیما در کارگاه شرکت سازنده آمادۀ مونتاژ هستند. از حالا به بعد، تمام اجزای تلسکوپ باید به ترتیب نصب و آزمایش شوند؛ این کار به خودی خود کار حساس و زمان‌بری است. بنابراین، کل تابستان آینده به نصب بخش‌های گوناگون این تلسکوپ خواهد گذشت تا بزرگ‌ترین تلسکوپ فضایی دنیا شکل گیرد. بعد از این مرحله، نوبت آزمایش آن در قامت تلسکوپی کامل خواهد بود. قرار است تلسکوپ جیمز وب در سال ۲۰۱۹/۱۳۹۸ از پایگاه فضایی گویان فرانسه، در امریکای جنوبی، به فضا پرتاب شود. در این صورت، جیمز وب به قدرتمندترین تلسکوپ مادون قرمز جهان در دهۀ آینده تبدیل خواهد شد. امید است که این تلسکوپ فضایی در حل اسرار منظومۀ شمسی، یافتن سیارات فراخورشیدی و شاید کشف اسرار ساختار عالم، سرچشمۀ آن و جایگاه ما نقش به سزایی داشته باشد.

دانلود آهنگ جدید بهنام بانی بنام قرص قمر

دانلود آهنگ جدید بهنام بانی بنام قرص قمر

Download New Song Behnam Bani Called Ghorse Ghamar

خواننده : بهنام بانی ، تولید کننده : حامد برادران ، شعر : فرجام خیراللهی ، عکس : امین باقری

دانلود آهنگ جدید بهنام بانی بنام قرص قمر

متن آهنگ قرض قمر از بهنام بانی

عاشق و دربدرم
تویی قرص قمرم

زده امشب به سرم
که دلت رو ببرم

تویی طناز دلم
محرم راز دلم

بس که دل بردی ازم
دلبرِ ناز دلم

عاشق و دربدرم
تویی قرص قمرم

زده امشب به سرم
که دلت رو ببرم

تویی طناز دلم
محرم راز دلم

بس که دل بردی ازم
دلبرِ ناز دلم

دل دل شده دیوونه و مست
عاشق تر از این دل مگه هست

تا تو نفس و جان منی
تا تو سر و سامان منی

دل دل شده دیوونه و مست
عاشق تر از این دل مگه هست

تا تو نفس و جان منی
تا تو سر و سامان منی

عشقُ مدیون توئم
آره مجنون توئم

منِ مجنونُ ببین
که پریشون توئم

تو که ماه و صنمی
عاشقم شو یه کمی

با تو توی دل من
که نمیمونه غمی

عشقُ مدیون توئم
آره مجنون توئم

منِ مجنونُ ببین
که پریشون توئم

تو که ماه و صنمی
عاشقم شو یه کمی

با تو توی دل من
که نمیمونه غمی

دل دل شده دیوونه و مست
عاشق تر از این دل مگه هست

تا تو نفس و جان منی
تا تو سر و سامان منی

دل دل شده دیوونه و مست
عاشق تر از این دل مگه هست

تا تو نفس و جان منی
تا تو سر و سامان منی

 

دانلود آهنگ جدید بهنام بانی بنام قرص قمر با کیفیت ۱۲۸ و ۳۲۰

 

 

 

 

 
کد پخش آنلاین آهنگ قرص قمر از بهنام بانی برای وبلاگ :

رایج ترین دسته بندی موجود برای کهکشان ها +عکس

رایج ترین دسته بندی موجود برای کهکشان ها

رایج ترین دسته بندی موجود برای کهکشان ها توسط ادوین هابل انجام و توسط ستاره شناس جرارد واکولورس بازبینی شده است. این دسته بندی از سه گروه اصلی تشکیل شده و با توجه به ویژگی های جزئی کهکشان ها (مانند وسعت مارپیچ ها، اندازه و طول میله های ستاره ای، اندازه منحنی های ستاره ای در کهکشان ها) به زیر مجموعه های کوچکتر تقسیم می شوند. در عصر مشاهدات چند طول موجی، این زیر مجموعه ها مشتمل بر نشانه هایی برای هر یک از ویژگی ها نسبت به تشکیل ستاره در یک کهکشان و طول عمر ستاره های آن تعیین می شوند.

  رایج ترین دسته بندی موجود برای کهکشان ها

دسته بندی انواع کهکشان ها

کهکشان های مارپیچی

کهکشان های مارپیچی رایج ترین نوع کهکشان در جهان هستی می باشند. کهکشان راه شیری و کهکشان مجاورش آندرومدا از این نوع کهکشان ها هستند. این مارپیچ ها مجموعه ای از سحابی ها و دیسک های چرخندۀ ستاره ای عظیم می باشند که توسط ماده تاریک احاطه شده اند. محدوده نورانی واقع در مرکز یک کهکشان، “منحنی کهکشانی” نامیده می شود.

  رایج ترین دسته بندی موجود برای کهکشان ها

کهکشان های مارپیچی رایج ترین نوع کهکشان در جهان هستی می باشند

کهکشان های مارپیچی بسیاری دارای حلقه ها و خوشه هایی پر از ستاره هستند که این حلقه ها و خوشه ها در بالا و پایین دیسک ها صف آرایی کرده اند. کهکشان های مارپیچی که دارای میله های ستاره ای عظیم و موادی که از مناطق مرکزی آنها عبور می کند، هستند “مارپیچ های میله ای” نامیده می شوند.

  رایج ترین دسته بندی موجود برای کهکشان ها

کهکشان های مارپیچ های میله ای

تعداد بسیاری از کهکشان ها این میله های ستاره ای را در خود جای داده اند و ستاره شناسان این میله ها را برای درک بهتر نقش آنها در کهکشان ها مورد مطالعه خود قرار داده اند. علاوه بر این میله ها، کهکشان ها ممکن است دارای سیاهچاله های بسیار عظیم در مرکز خود باشند. زیرگروه کهکشان های مارپیچی بر اساس ویژگی های منحنی ها، بازوهای مارپیچ و شکل این بازوها تقسیم بندی می شوند.

 

کهکشان های بیضوی

کهکشان های بیضوی شکل تقریبا به شکل یک تخم مرغ می باشند و به طور گسترده در خوشه های کهکشانی و گروه های متراکم و کوچکتر یافت می شوند. بیشتر کهکشان های بیضوی دارای ستاره های پیرتر و با چگالی کمتر می باشند و به دلیل کمبود گاز های مورد نیاز برای تشکیل ستاره ها و ابرهای غباری، عمل تشکیل ستاره های جدید در آنها کمتر اتفاق می افتد.

  رایج ترین دسته بندی موجود برای کهکشان ها

کهکشان های بیضوی

کهکشان های بیضوی شکل دست کم دارای صد میلیون تا صد تریلیون ستاره میباشند و طول این کهکشان ها می تواند از صد سال تا چند هزار سال نوری باشد. امروزه ستاره شناسان بر این گمانند که هر کهکشان بیضوی شکل یک سیاهچاله بسیار متراکم در مرکز خود دارد که با تراکم خود کهکشان نیز بی ارتباط نیست. از کهکشان های بیضوی می توان مسیه ۵۷ را نام برد. کهکشان های بیضوی دارای زیر گروهی به نام “کهکشان بیضوی شکل کوتوله” می باشند که چیزی بین کهکشان بیضوی شکل معمولی و گروه های ستاره ای به هم پیوسته ای به نام خوشه های گرد می باشند.

کهکشان های نامنظم

کهکشان های نامنظم همانطور که در نامگذاری آنها گفته شد در “شکل” نامنظم هستند. بهترین مثال قابل مشاهده از زمین برای این دسته، “ابر ماژلانی کوچک” می باشد. کهکشان های نامنظم را به دلیل عدم وجود ویژگی های هیچ نوع از دو نوع کهکشان های ذکر شده، نمی توان در آن دسته بندی ها جای داد.

  رایج ترین دسته بندی موجود برای کهکشان ها

کهکشان های نامنظم

آنها ممکن است ساختارهای میله ای در کهکشان ها، محدوده های فعال تشکیل ستاره ای را داشته باشند و حتی بعضی از این کهکشان های کوچک نامنظم به عنوان “کهکشان های نامنظم کوتوله” شناخته شوند. این کهکشان ها شباهت بسیاری به کهکشان های تشکیل شده در ۱۳٫۵ میلیارد سال پیش دارند. کهکشان های نامنظم براساس ساختارهای آنها (یا عدم وجود این ساختارها) تقسیم بندی می شوند.

کشف سیارکی سرگردان شبیه به سیگار

کشف سیارکی سرگردان شبیه به سیگار

محققان به تازگی محققان یک شی فضایی شبیه سیگاری عظیم با هاله ای قرمز رنگ کشف کرده اند. این شی که از یک منظومه دیگر است از منظومه شمسی می گذرد.

 گروهی از محققان به رهبری کارن میچ از انستیتو ستاره شناسی هاوایی با ترکیب تصاویر ثبت شده با ابزار FORS در تلسکوپESO تحقیقات این سیارک را کشف کرده اند که Oumuamua نامیده می شود.

سیارک مذکور ۴۰۰ متر طول دارد و بزرگتر از هر سیارک یا ستاره دنباله داری است که تاکنون در منظومه شمسی دیده شده است.

هرچند شکل این سیارک کمی عجیب است و تاکنون چنین شی در منظومه شمسی مشاهده نشده، اما سرنخ های جدیدی از نحوه تشکیل منظومه های دیگر برای دانشمندان فراهم می کند. تحلیل ها نشان می دهد این شی غیر معمول از میلیون ها سال قبل در کهکشان راه شیری سرگردان است و به هیچ منظومه ای تعلق ندارد.

ناسا بخشی از بودجه مشاهدات و تحلیل ها را تامین کرده است.

تصویر جدید هابل از کهکشانی گوشه‌گیر در آسمان نیمکره جنوبی

تصویر جدید هابل از کهکشانی گوشه‌گیر در آسمان نیمکره جنوبی

تصویر جدید تلسکوپ هابل کهکشانی کوچک و تا حدودی نادیده گرفته شده به نام NGC 1559 را به نمایش گذاشته که از نوع مارپیچی میله‌ای است و تقریبا در فاصله ۵۰ میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی کمتر شناخته شده «تور» در نیمکره جنوبی واقع است. این تصویررا دوربین میدان گسترده ۳ هابل ثبت کرده است.

کهکشان NGC 1559که دارای بازو‌های مارپیچی عظیم است و مملو از ستاره‌های در حال شکل گیری است، با سرعت ۱۳۰۰ کیلومتر بر ثانیه در حال دور شدن از ماست. این کهکشان حاوی جرمی حدود ده میلیارد برابر خورشید است – ممکن است این رقم خیلی بزرگ به نظر برسد ولی این جرم تقریبا ۱۰۰ برابر کمتر از جرم راه شیری است.NGC 1559  در راستای یکی از نزدیک‌ترین همسایگان ما در آسمان یعنی «ابر ماژلانی بزرگ» قرار گرفته است و به همین دلیل ممکن است نزدیک آن به نظر رسد، اما در واقع این کهکشان، انزواطلب است و بر خلاف اینکه در ابتدا تصور می‌شد که عضو گروه کهکشانی «ماهی طلایی» است، در اصل نزدیک هیچ کهکشان نزدیک و عضو هیچ خوشه‌ کهکشانی‌ای نیست.

ایجاد حباب در کهکشان راه شیری بدلیل برخورد ابر

ایجاد حباب در کهکشان راه شیری بدلیل برخورد ابر

دانشمندان کره جنوبی به تازگی با استفاده از تلسکوپ رادیویی آرسیبو ابری را کشف‌ کرده‌اند که با سرعت بسیاری حرکت می‌کند و با انرژی بسیار بالایی که دارد با کهکشان راه شیری برخورد و حباب بسیار عظیمی در کهکشانمان ایجاد کرده است.

کهکشان راه شیری ما مملو از گاز است و از همین گازهاست که ستارگان تشکیل می‌شوند، همین موضوع موجب پویایی کهکشان‌مان می‌شود. اما موضوع اینجاست که این گاز یکنواخت پخش نشده و گاهی چگالی اش آنچنان بالاست که به ابرهای غول‌ پیکر تبدیل می‌شوند و گاهی نیز به دلیل برون‌ریزی‌های ستاره‌ها یا ابرنواخترها پس زده می‌شوند و حفره‌ها یا حباب‌هایی در آنها پدید می‌آید.

از میان بزرگ‌ترین حفره‌هایی که در این گازهای عظیم به وجود می‌آید می‌توان به «ابرپوسته» یا «ابرحباب» ( supershell یا superbubble) اشاره کرد. ابرپوسته‌ حفره درون گازهای یک کهکشان است که صدها سال نوری گستردگی دارند و با دمیده شدن حجم عظیمی از گاز به فضای میان‌ ستاره‌ای توسط بادهای ستاره‌ای و ابرنواختری به وجود می آید.

البته باید بدانید که برای به وجود آمدن چنین حبابی باید باد با انرژی‌ای معادل انرژی ۳۰ ابرنواختر بوزد و این انرژی مانند بمب‌ های کوچک در مرکز حفره جاسازی می‌شوند. منظومه شمسی در نزدیکی مرکز یک ابرحباب قدیمی قرار دارد که به آن «حباب محلی» می‌گویند. معمولا قطر این ابرحباب‌ها به ۲۰۰۰ سال نوری می‌رسد. اما نکته شگفت‌انگیز این است که بیشتر ابرپوسته‌هایی که ما در کهکشان راه شیری (تعداد آنها حدود ۲۰ عدد است) یا در کهکشان‌های نزدیک می‌شناسیم آنهایی هستند که خوشه‌های ستاره‌ای پیری در مرکزشان ندارند. پس با این حساب این سوال مطرح می‌شود که اگر ستارگان آنها را به وجود نیاورده‌اند، پس چه چیزی آنها را باد کرده است؟

تصویر بالا نقشه‌ گاز هیدروژن خنثی در بخش بیرونی کهکشان راه شیری که یک ابرپوسته‌ غول پیکر به پهنای ۳۰۰۰ سال نوری را در آن نشان می‌دهد. چندین ساختار پره‌ای کم‌رنگ هم در آن دیده می‌شود. تصویر پایین آن در مرکز این حباب یک ابر پرسرعت است که محدوده‌های رادیوئیاش در این نمای ترکیبی نشان داده شده است. این ابر به احتمال بسیار هنگامی که به درون گازهای کهکشان نفوذ کرده این حباب را پدید آورده است.

جواب این سوال آن است که عامل جایگزین دیگری نیز برای به وجود آوردن چنین حباب های کهکشانی وجود دارند که آن هم ابرهای پرسرعت است. ابرهای پرسرعت پیوسته در حال بارش گازهای بسیار ریز بر کهکشان راه شیری هستند و انرژی مورد نیاز برای شکل‌گیری ستارگان را می‌دهد. هنوز دانشمندان نمی‌دانند که این ابرهای پرسرعت خودشان چطور به وجود می‌آیند؛ از هم گسیخته شدن کهکشان‌های قمری یا از موادی که از ابرنواخترهای کهکشانمان پس زده می‌شوند یا موادی که از کیهان بزرگتر؟ به هر حال، زمانی که این ابر به کهکشانی کوبیده می‌شود، حباب عظیمی در آن به وجود می‌آورد. کهکشان قمری (Satellite galaxy) کهکشانی است که به صورتی مداری گرد یک کهکشان بزرگ می‌چرخد، این گردش بر اثر کشش گرانشی است.

ابر پرسرعتی که ابرحباب پدید آورده است
گیوم‌سوک پارک، از دانشگاه ملی سئول در کره جنوبی، به همراه همکارانش نمونه بارزی از ابر پرسرعتی را کشف کرده‌اند که در کهکشان ما ابرحباب ایجاد می‌کند. ستاره‌شناسان این ابر را HVC 040+01-282 نامیده‌اند که این اعداد نشان‌ دهنده مختصات قرار گرفتن آن در کیهان است. این ابر زیر دیسک کهکشان راه شیری و در بخش بیرونی آن، نزدیک به «بازوی سپر قنطورس» قرار دارد. بازوی سپر قنطورس یکی از دو بازوی مارپیچی بزرگ کهکشان راه شیری است. بازوی برساووش بازوی مارپیچی بزرگ دیگر این کهکشان است. این بازو میان بازوی کمان و بازوی برساووش قرار دارد، این بازو نزدیک هسته کهکشان است.

این ابر پرسرعت از نوع “فشرده” است و عظیم و گسترده نیست و به همین دلیل ستاره‌شناسان نام مستعار آن را CHVC040 گذاشته‌اند که C آن اول کلمه «Compact» به معنی فشرده است. این ستاره‌شناسان با بررسی تصاویر و داده های تسلکوپ رادیوئی آرسیبو، یک ابرپوسته دیگر نیز در اطراف CHVC040 کشف کرده‌اند. این پوسته یک پوسته غول‌پیکر است که ۳۰۰۰ سال نوری قطر دارد و ساختارهای شسته‌ رفته‌ای شبیه به پره چرخ است و CHVC040 دقیقا در مرکزش جا دارد.

دانشمندان تخمین زده‌اند که اگر این ابر با بیشترین سرعتی که برایش ممکن است به کهکشان خورده باشد، بیش از چیزی که برای پدید آوردن یک ابرپوسته نیاز بوده، انرژی داشته است. اخترشناسان حدود ۳۰۰ تا HVC فشرده در کهکشان راه شیری کشف کرده‌اند که بسیاری از آنها کش آمده‌اند و ساختاری شبیه به دنباله‌دار پیدا کرده‌اند.

آسمان در این هفته، ۱۷ تا ۲۳ بهمن

آسمان در این هفته، 17 تا 23 بهمن

این شب‌ها اگر آسمان بالای سرتان ابری نباشد، می‌توانید پدیده‌های رصدی بسیار جذابی را در آسمان شب جست‌وجو کنید. برای مشاهده بسیاری از این پدیده‌ها به تلسکوپ و یا دوربین دوچشمی نیاز ندارید؛ اما در برخی موارد استفاده از ابزارهای اپتیکی می‌تواند به مشاهده هرچه بهتر این پدیده‌ها کمک کند.

۱۹ بهمن ماه شاهد مقارنه ماه و سیاره مشتری، بزرگ‌ترین سیاره منظومه شمسی، خواهیم بود. برای رصد این مقارنه که در آن ماه و مشتری فقط ۳.۸ درجه از هم فاصله دارند، باید ساعت ۱:۱۵ بامداد رو به افق شرقی بایستید و ماه را پیدا کنید. اگر موانعی همچون کوه و درخت و … در مقابلتان نباشد این دو جرم را در فاصله اندکی نسبت به هم مشاهده خواهید کرد.

رصد ماه با یک تلسکوپ کوچک در بزرگنمایی‌های متفاوت تجربه‌ای بی‌نظیر است که می‌تواند دریچه‌ای به سوی کاوش آسمان باشد یا رصد سیاره مشتری با چهار  قمر گالیله‌ایش تجربه‌ای است که لذتی وصف‌ناپذیر دارد. برای رصد مشتری سعی کنید از یک تلسکوپ خوب استفاده کنید و با انتخاب بزرگنمایی مناسب جزئیات روی سطح آن را به خوبی بکاوید.

۲۰ بهمن نیز فرصت مناسبی برای کم‌تجربه‌تر‌ها است تا به راحتی سیاره مریخ را بیابند. مقارنه ماه و مریخ حوالی ساعت ۶:۳۶ روز ۲۰ بهمن در افق شرق قابل مشاهده است. در این مقارنه که ماه و مریخ ۴ درجه از هم فاصله دارند، مریخ همانند یک نقطه سرخ رنگ کوچک در نزدیکی ماه قابل مشاهده است. البته بهتر است از حوالی ساعت ۶ به جست‌وجوی ماه و مریخ بپردازید و از تماشای طلوع خورشید در لحظات پس از مقارنه لذت ببرید.

ساعت ۳:۵۲ روز ۲۲ بهمن شاهد یک مقارنه جذاب خواهیم بود که برای رصدش به ابزار‌های رصدی نیاز خواهیم داشت. در این مقارنه ماه و خوشه ستاره‌ای M23 فقط ۱.۲ درجه از هم فاصله خواهند داشت و منظره بسیار جذابی را رقم خواهند زد.

این شب‌ها فرصت مناسبی دارید تا به رصد کهکشان‌های خوشه سنبله بپردازید. کهکشان‌هایی که معمولا در شب رقابت رصدی مسیه، شرکت کنندگان را به دردسر می‌اندازند. توصیه می‌کنم علاوه بر کهکشان‌های موجود در فهرست مسیه، به رصد سایر کهکشان‌هایی که در این محدوده وجود دارند نیز بپردازید و تا آنجا که توانایی ابزارتان اجازه می‌دهد این ناحیه را به خوبی بکاوید.

چرا ستاره‌ها می‌درخشند؟

 چرا ستاره‌ها می‌درخشند؟

در پهنه بی‌کران آسمان در مکانی به دور از آلودگی نوری و آلودگی جوی، با چشم غیرمسلح می‌توانید تعداد بی‌شماری ستاره و گاهی تعداد انگشت‌شماری سیاره را مشاهده کنید که هردو دارای روشنایی هستند. البته این درحالی است که ستاره‌ها خود منبع نورند اما سیاره‌ها از خود نوری ندارند و روشنایی آن‌ها به سبب بازتابش نور ستاره‌ای در نزدیکی‌شان است. مانند سیاره‌های منظومه شمسی که روشنایی آن‌ها به سبب بازتابش نور خورشید است. اما منبع نور و درخشندگی ستاره‌ها چیست؟

ستاره‌ها از گاز تشکیل شده‌اند، مولکول‌های گاز به سبب متراکم‌بودن یک ستاره در هر لحظه درحال برخورد با یکدیگرند. به عبارتی مسافت میانگین آزاد هر اتم خیلی کوتاه است. در هسته یک ستاره جوان با دمای ۱۰ میلیون کلوین، اتم‌های هیدروژن به هم برخورد کرده و اتم هلیم تولید می‌شود. انرژی زیادی در این برخورد آزاد می‌شود. در ستاره‌های با عمر بیشتر در دمای ۱۰۰ میلیون کلوین اتم‌های هلیم با هم برخورد کرده و کربن تولید می‌شود، همچنین اکسیژن در واکنش‌هایی در این دما ایجاد می‌شود. در ادامه این فرآیندها وقتی دمای ستاره به بیش از ۵۰۰ میلیون کلوین برسد نئون، سدیم و منیزیم تولید می‌شود. در دمای بالاتر از یک میلیارد کلوین همجوشی عناصر مختلف از قبیل نئون، اکسیژن و سیلیسیوم رخ می‌دهد. در نهایت طی این فرآیندها عناصری مانند گوگرد، آرگون، کلسیم و آهن نیز در ستاره تولید می‌شود. اینکه این فرآیندها تا تولید کدام عنصر ادامه پیدا کند به جرم ستاره بستگی دارد. این فرآیندها که طی زندگی همه ستاره‌ها رخ می‌دهد «گداخت» نام دارد. گداخت یعنی ترکیب دو هسته اتمی و تولید هسته بزرگ‌تر که انجام این فرایند با نور و گرمای بسیار زیادی همراه است. زیراوقتی دو هسته با هم ترکیب شوند مقدار کمی از جرم آنها به انرژی تبدیل می‌شودکه طبق رابطه معروف جرم- انرژی انیشتین با گداختن جرم اندکی از ماده می‌توان انرژی فراوانی به دست آورد. در واقع منبع نور و گرمای ستاره‌ها واکنش‌های گداخت است که به صورت لایه به لایه درون ستاره در طول زمان انجام می‌شود. زیرا میزان تراکم و فشار در سطح ستاره و در مرکز ستاره متفاوت است.

 در نهایت در اواخر عمر یک ستاره می‌توانیم عناصر مختلف را در ستاره ببینیم که در هر لایه فرآیندی در حال انجام است. سطحی‌ترین لایه‌های هسته هنوز در حال همجوشی هیدروژن و تولید هلیم است و در داخلی‌ترین لایه‌ها بنا به جرم ستاره می‌توانیم عناصر مختلف دیگری را مشاهده کنیم.

یک سایت برای دوست داران نجوم و سیارات