زمین چگونه شکل گرفت؟

بیگ بنگ: در روزهای زیبای بهاری، وقتی سفر می‌کنیم و پا به جاده‌هایی می‌گذاریم که از میان کوه‌های سر به فلک کشیده می‌گذرند، طبقات رسوبی روی هم انباشته و پیچ و تاب خورده در لابلای کوه‌ها و دره‌ها، برای هر بیننده‌ای شگفت‌انگیز است و حس کنجکاوی‌اش را غلغلک می‌دهد.

به گزارش بیگ بنگ به نقل از روزنامه جام جم، زمین، خانه زیبای ما و یگانه گهواره شناخته شده در عالم برای حفاظت از حیات، روزهای پر ماجرایی را پشت سرگذاشته است. چه کوه‌هایی که در ۴٫۵ میلیارد سال از عمر زمین در این سیاره به وجود آمده‌اند و چه دریاها که از میان رفته‌اند. بیایید یک بار قصه این خانه را با هم مرور کنیم. خانه‌ای که در ادوار گوناگون میزبان موجودات زنده مختلفی بوده و قاره‌های متنوعی را به خود دیده است. خانه‌ای که اکنون به ما ارث رسیده است و تمام منابع خود را به رایگان در اختیار ما گذاشته، اما دریغا که بشر نادانسته با تصمیم‌ها و سیاست‌ورزی‌های نابخردانه روزبه‌روز در تخریبش می‌کوشد. آنچه در ادامه می‌خوانید داستان پرماجرای خانه ما در این عالم بی‌انتهاست.

شکل گیری زمین

داستان از حدود ۴٫۶ میلیارد سال پیش آغاز می‌شود؛ زمانی که منظومه شمسی را ابری از غبار و گازی فرا گرفته بود که امروز آن را با عنوان سحابی خورشیدی می‌شناسیم. پس از آن نیروی گرانش به مرور زمان باعث شکل‌گیری و گردش خورشید در مرکز این سحابی شد و پس از شکل‌گیری ستاره‌ای به نام خورشید، اجرام بزرگ‌تر شروع به شکل‌گیری و گردش به دور این ستاره کردند. سپس بادهای خورشیدی این اجرام را از خورشید دور کرد و اجرام حاوی عناصر سبک‌تر مثل هیدروژن و هلیوم به دوردست‌های منظومه شمسی هدایت شدند.

اجرام سنگی نزدیک‌تر به خورشید باقی ماندند و سیاره‌های خاکی را شکل دادند که زمین یکی از آنهاست. سیاره‌های عطارد، ناهید، زمین و مریخ در فاصله‌ای نزدیک‌تر شروع به گردش به دور ستاره مادری خود کردند و سیاره‌های مشتری، زحل، اورانوس و نپتون جایی دورتر از خورشید به گردش در آمدند. در این میان آنچه زمین را از سایر سیاره‌های منظومه شمسی متفاوت کرد، قرار گرفتن این سیاره خاکی در کمربند حیات منظومه شمسی بود. کمربند حیات جایی در فاصله مناسب از خورشید است که آب به صورت مایع امکان جاری شدن روی سطح سیاره را پیدا می‌کند. علاوه بر جایگاه مناسب زمین در منظومه شمسی، جو متعادل این سیاره و وجود اکسیژن کافی، شرایط را برای حیات انسان در کنار تنوع زیستی آماده کرد. [منظومه شمسی چگونه شکل گرفت]

سرانجام کره زمین حدود ۴٫۵ میلیارد سال پیش و بعد از شکل‌گیری منظومه‌ای اطراف ستاره خورشید شکل گرفت. به گفته محققان قمری که اکنون به دور زمین می چرخد نیز حدود ۴٫۴۵ میلیارد سال پیش با برخورد یک سیاره عظیم به سیاره ما شکل گرفت، این رویداد زمانی رخ داد که زمین بسیار گرم بود و زیر پوسته خود مواد داغ و سوزان قرمز رنگ داشت.

در مراحل بعد به نظر می‌رسد فوران‌های حاصل از فعالیت کوه‌های آتشفشانی این کره خاکی، به مرور جو اطراف زمین را غلیظ کرده است. اما آن زمان جو زمین سرشار از گازهای سمی برای تنفس انسان، حیوانات و گیاهان بوده است و اکسیژن به میزان امروز در آن وجود نداشته است. با گذشت حدود ۵۰۰ میلیون سال، زمین به مرور آغاز به سرد شدن کرد و پوسته جامد روی آن شکل گرفت. آب مایع به‌مرور روی سطح جاری شد تا زمین گهواره حیات شود.

یک قاره، یک اقیانوس

در تاریخ تکامل سیاره زمین، خشکی‌ها و آب‌های زمین شکل‌های مختلفی به خود گرفته و قاره‌های متفاوتی به وجود آمده و از بین رفته است. تا حدود ۳۰۰ میلیون سال پیش، خبری از هفت قاره با تمدن‌های مختلف روی زمین نبود. آن زمان کره زمین از قاره‌ای بزرگ به نام پانگه‌آ (Pangaea) که همه خشکی‌های زمین را در بر گرفته بود و اقیانوسی به نام پانتالاسا (Panthalassa) تشکیل شده بود. بعد از ۵۰ میلیون سال این قاره بزرگ شروع به شکستن کرد. مناطقی که اکنون به نام‌های آفریقا، آمریکای جنوبی، جنوبگان، هند و استرالیا می‌شناسیم، بر اثر شکاف از قاره وسیع اوراسیا جدا شدند. پس از آن نیز آمریکای شمالی از اوراسیا جدا شد و اقیانوس میان آنها فاصله انداخت. تصور کنید اگر زمین شبیه میلیون‌ها سال پیش باقی می‌ماند، شما می‌توانستید همه مسیر استرالیا تا آلاسکا را بی‌وقفه با دوچرخه رکاب بزنید یا از جنوب شیلی به آسانی تا اسکاندیناوی رانندگی کنید! اما تصوری که ما از قاره‌های زمین داریم تقریبا از ۲۵۰ میلیون سال پیش شروع به شکل‌گیری کرده است.

گرچه میلیون‌ها سال پیش زمین خشکی یکپارچه‌ای داشته است، شرایط اقلیمی متنوعی در مناطق گوناگون این خشکی وجود داشته است. برای مثال قسمت‌های مرکزی این خشکی که میان رشته‌کوه‌ها احاطه شده بود، آب و هوای خشک و قسمت‌های کنار اقیانوس آب و هوای گرم و مرطوب داشته است. احتمالا در آن زمان هم در قسمت‌هایی از این خشکی که به خط استوای زمین نزدیک بوده است، آب و هوای استوایی و جنگل‌های باشکوه حاره‌ای خودنمایی می‌کرده است. وقتی خشکی‌های زمین یکپارچه بود، ارگانیسم‌ها فرصت پراکندگی در همه سطح خشکی را داشتند و بعد از تفکیک قاره‌ها، فرصت داشتند در آب و هواهای مختلف با تنوع ژنتیک متفاوت گسترش پیدا کنند.

این قاره حدود صد میلیون سال به عنوان تنها خشکی زمین وجود داشته و در آن دوره، زیستگاه اجداد پستانداران امروزی بوده است. بعد از آن خشکسالی وسیعی اتفاق افتاد و با آغاز دوران تریاسیک (Triassic) زمین شاهد رشد گروهی از گیاهان آوندی و حیواناتی مثل ماهی‌ها، کروکودیل‌ها، پرندگان و انواعی از خزندگان و حشرات بود. جالب است بدانید دایناسورهای اولیه حدود ۲۰ میلیون سال بعد از این دوران به وجود آمدند.

زمین با چهره‌های متفاوت در طول تاریخ

قاره‌های زمین همیشه در حال حرکت هستند و ما با حرکت دادن فیلم آنها به جلو و عقب می‌توانیم شکل قاره‌ها را در چند میلیون سال قبل و چند میلیون سال بعد شبیه‌سازی کنیم. دلیل تغییر شکل قاره‌ها کنار یکدیگر این است که قاره‌های زمین روی مجموعه‌ای از صفحه‌های قاره‌ای سوار شده‌اند و با سرعت‌های مختلف حرکت می‌کنند. سرعت این حرکت و جابه‌جایی این صفحات به طور متوسط حدود ۳۰ میلی‌متر در سال است.

امروزه این جابه‌جایی حتی در کمترین ابعاد با ماهواره‌ها سنجیده می‌شود؛ اما پیش از اختراع این فناوری نیز قاره‌ها روی زمین نسبت به هم جابه‌جا می‌شدند. اکنون محققان با توجه به نحوه حرکت کنونی، تنوع زیستی گذشته و فسیل‌های مناطق مختلف، شکل قرارگیری آنها گذشته را با دقت خوبی تخمین می‌زنند. برای مثال قاره آفریقا و آمریکای جنوبی از نظر تنوع زیستی و ویژگی‌های جغرافیایی شباهت‌هایی با یکدیگر دارند که تصور نزدیک بودن آنها به یکدیگر در گذشته را باورپذیر کرده است.

چین‌خوردگی‌های زمین در رشته‌کوه‌های عظیم که به شکل امروز در قاره‌های مختلف قرار گرفته‌اند، شباهت‌های زمین‌شناسی با یکدیگر دارند که شاهدی بر پیوستگی قاره‌ها در گذشته به شمار می‌رود. کشف فسیل گیاهان و جانورانی که زیستگاه اصلی آنها در آب است، مثلا در مناطق مرکزی ایران نشان از آن دارد که این مناطق روزگاری زیر آب و کناره‌های اقیانوس قرار گرفته بودند. فسیل گیاهان همسان که در قاره‌های مختلف پیدا شده است، گواه دیگری بر نحوه شکل‌گیری قاره‌ها کنار یکدیگر در گذشته زمین است.

تصویری از قاره های زمین در ۲۵۰ میلیون سال آینده

سفر به آینده قاره‌ها

حاصل این داستان ۴٫۵ میلیارد ساله، سیاره زیبایی است که اکنون حیات به شکلی که می‌شناسیم روی آن وجود دارد و به طور حتم در عمر کوتاه انسان سیاره‌ای با ویژگی‌های مشابه پیدا نخواهد شد. قاره‌ها هنوز هم در حال جابه‌جایی هستند؛ برای مثال قاره استرالیا به آرامی به طرف آسیا در حرکت و قسمت‌هایی از شرق آفریقا در حال فاصله گرفتن از بخش‌های دیگر این قاره است. در میلیون‌ها سال آینده پهنه آبی به نام اقیانوس اطلس وجود نخواهد داشت، صفحه‌های آفریقا و آمریکای شمالی به یکدیگر برخورد می‌کنند، در حالی که آمریکای جنوبی به جنوبگان نزدیک‌تر می‌شود. استرالیا به جنوب شرقی آسیا و چین می‌رسد و در نهایت اروپا به شمالگان نزدیک‌تر می‌شود تا بیش از هر زمان دیگر اقلیمی سردسیر پیدا کند.

نویسنده: سپیده شعرباف /روزنامه جام جم

منابع بیشتر: theconversation.com , BBC

palaeos.com , Livescience.com

image_pdfimage_print

بیشتر سیارات قابل سکونت اقیانوس‌های وسیعی دارند

بیشتر سیارات قابل سکونت اقیانوس‌های وسیعی دارند

مدلی جدید که از ابزارهای آماری برای پیش‌بینی ویژگی‌های سیارات قابل سکونت استفاده می‌کند، نشان می‌دهد بیشتر سطح این دنیاها احتمالا از اقیانوس پوشیده شده، به طوری که می‌تواند تا ۹۰% شامل اقیانوس‌ باشد.

این تحقیق که در ماهنامه انجمن نجوم سلطنتی به چاپ رسیده را دکتر فرگوس سیمپسون (Dr Fergus Simpson) از موسسه علوم کیهانی انجام داده است. او برای این پروژه، به بررسی تقسیم‌بندی آب و خشکی در سیارات فراخورشیدی قابل سکونت پرداخته است. ما فکر می‌کنیم که آب اساس و لازمه آغاز حیات و رشد موجودات است، بنابراین چنین سیاره‌ای باید قابلیت نگهداری آب را در خود داشته باشد. برای تحقق این موضوع، باید توازن عوامل دخیل در این امر مطابق اصل آنتروپیک به خوبی برقرار باشد؛ بر این اساس سیارات دارای ویژگی‌های شبیه زمین‌ برای حیات ایده آل هستند. بنابراین، مدل پیش‌بینی شده، سیارات آبی را محتمل‌ترین مکان برای حیات می‌داند.

سیمپسون در بیانیه‌ای گفت: «بر اساس اینکه ۷۱% سطح زمین پوشیده از آب است، شواهد قابل توجه‌ای یافته‌ایم که این فرضیه را تایید می‌کند که اثر گزینش آنتروپیک در کار است. نظریه‌ای که در آن، زمین مقدار آب کمتری نسبت به بیشتر سیارات قابل سکونت دیگر در خود جای داده باشد، با نتایج شبیه سازی‌ها مطابقت دارد و می‌تواند در توضیح اینکه چرا برخی سیارات اندکی از آنچه انتظار داشتیم تراکم کمتری دارند، به ما کمک کند.»

این مدل، چرخه آب، فرایند رسوب دهی و فرسایش را درنظر می‌گیرد. این موضوع به سیمپسون اجازه داده تا مقدار خشکی‌های قابل سکونت را با توجه به اندازه اقیانوس‌ها تخمین بزند. به‌نظر می‌رسد هرچه اقیانوس کوچکتر باشد، بیابان‌ها گسترده تر خواهند بود.

ما تنها یک نمونه‌ دنیای قابل سکونت در اختیار داریم: کره زمین. بنابراین در این باره که حیات خارج از منظومه شمسی کجا ممکن است پیدا شود انتظار ما بیشتر در «سیارات واقع در منطقه قابل سکونت در اطراف یک ستاره»بوده است.

سیمپسون عقیده دارد که می‌توان عملکرد بهتری هم داشت: «درک ما از شکل‌گیری و رشد حیات ممکن است کامل نباشد، اما آنقدر هم ناقص نیست که بخواهیم به این تقریب قدیمی پایبند بمانیم که تمام سیارات قابل سکونت شانس برابری را در میزبانی حیات هوشمند دارا هستند.»

 

آیا پلیس فضایی به یک شغل تبدیل می شود؟

بیگ بنگ: احتمال دارد نیروی هوایی آمریکا در آینده ای نزدیک در نقش پلیس فضایی ظاهر شود. توماس شیلینگ، سرهنگ نیروی هوایی از دانشگاه نیروی هوایی گفت: فقط در صورتی امکان موفقیت اقتصاد خارج از زمین وجود دارد که کاوشگران ماه و سایر کار آفرینان پیشگام قادر به انجام عملیات در محیطی امن و پایدار باشند.

به گزارش بیگ بنگ، شیلینگ در طی سمپوزیوم ملی فضا در کلرادو اظهار داشت: «نیروی دریایی آمریکا با تضمین آزادی عمل زمینه را برای سرمایه گذاری در سطح جهانی هموار می سازد تا تمامی انسان ها از مزایای آن بهره مند شوند؛ لذا به یک چنین نیرویی لازم است تا قابلیت پیش بینی و امنیت بازار فضایی میسر گردد. به اعتقاد من، این وظیفه خطیر باید بر عهده نیروی هوایی آمریکا سپرده شود.»

شیلینگ افزود: « باید از امنیت و حفاظت نقاط استراتژیک مثل رسوبات یخ ماه و نقاط پایدار گرانشى در نزدیکی ماه اطمینان حاصل کرد؛ زیرا فضاپیما می تواند بدون مصرف سوخت در این نواحی اردو بزند. اساساً دوست دارم کسی این کار را برعهده بگیرد که بازتاب دهنده ارزش های من باشد و از یک نظام ارزشی برخوردار باشد. من به ارزش حقوق مالکیت شخصی و قوانین معتقد هستم. نقطه تمرکز گروه ویژه شیلینگ بررسی نقش سازنده فعالیت های فضای بین ماه و زمین در تحکیم اقتصاد پایدار ماه و زمین می باشد.»

برونو اظهار داشت: «ما یک چشم انداز داریم، در طی چند دهه آتی، ۱۰۰۰ نفر مرد و زن بصورت دائمی در فضا کار و زندگی خواهند کرد. همچنان که ناسا و سایر سازمان ها به کاوش بیشتر در فضا می پردازند، ما نیز درصدد ایجاد فضایی بین زمین و ماه هستیم. این چشم انداز دور از دسترس نیست. بشر به پاس پیشرفت قابل توجه فناوری، سرمایه گذاری زیاد و ادغام مشتریان با کاربران نهایی به نقطه عطفی در جستجو برای سکونت در خارج از زمین دست یافته است.»

برخی از این فناوری ها توجه عده کثیری را به خود جلب کرده اند. شرکت “ساخته شده در فضا” به تولید محصولاتی برای آن دسته از مشتریان می پردازد که از پرینتر سه بعدی در ایستگاه فضایی بین‌المللی استفاده می کنند. برای مثال”اسپیس ایکس” و “بلو اوریجین” هر دو موشک هایی را فرود آورده و مجددا به پرواز در آورده اند؛ این این روش بطرز چشمگیری از هزینه پرواز های فضایی می کاهد. مگنوس با اشاره به چشم انداز فوق الذکر بیان کرد: «ما الان فرصت انجام این کار را داریم. شاید تحقق این هدف قدری زمان بر باشد ولی ارزشش را دارد. شیلینگ بر این مسئله تاکید کرد که برقراری محیطی ایمن که سکونتگاه های فضایی را در دل خود جای دهد، بخش اصلی فعالیت های ما خواهد بود.»

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: Livescience.com

image_pdfimage_print

نخستین شیرجه موفقیت‌آمیز کاسینی

نخستین شیرجه موفقیت‌آمیز کاسینی

نخستین شیرجه به پایان رسید و ۲۱ شیرجه دیگر باقی است! فضاپیمای کاسینی ناسا، اولین شیرجهاش به فاصلۀ باریکِ میان سیارۀ زحل و حلقههایش را در ۶ اردیبهشت با موفقیت پشت سر گذاشت و پس از ۲۰ ساعت قطع ارتباط در مدت عبورش، ارتباطش را با زمین با برقرار کرد.

مدیران این مأموریت از عبور موفقیت‌آمیز کاسینی تقریباً مطمئن بودند، اما بااین‌حال اقدام‌های احتیاطی بسیاری را هم در نظر گرفته بودند. زیرا این نخستین بررسی و عبور از این منطقه بود و تنها میتوانستند به پیش‌بینیهایی که بر اساس سایر حلقهها بود، اعتماد کنند. پیش از این هیچ فضاپیمایی به این اندازه به سیارۀ زحل نزدیک نشده بود.

بهترین مدلها نشان میدهند که ذرات این منطقه به اندازۀ ذرات دود کوچک هستند، اما بااین‌حال برخورد کوچک‌ترین ذرات هم به فضاپیما میتواند آن را از کار بیندازد. کاسینی آنتن بزرگ بشقابی شکل خود را که چهار متر طول دارد در جهت برخورد ذرات قرار داد در نتیجه در طول عبور، ارتباطش با زمین قطع شد. فضاپیما با سرعت ۱۲۴ هزار کیلومتر بر ساعت وارد این منطقه شد و پس از ۲۰ ساعت عبور از این منطقه در حال ارسال اطلاعات علمی و مهندسی به دست آمده از طریق مجموعۀ گلدستون، شبکۀ اعماق آسمان ناسا (DSN)، در بیابان موهاوی کالیفرنیاست.

در حال حاضر کاسینی در فاصلۀ سه هزار کیلومتری از ابرهای بالایی زحل _جایی‌ که فشار اتمسفر ۱ بار است، مانند فشار هوای زمین در سطح دریا_ و در فاصلۀ ۳۰۰ کیلومتری از لبۀ حلقههای درونی قرار دارد. شیرجۀ بعدی کاسینی به شکافها برای ۲ می/۱۲ اردیبهشت برنامهریزی شده است.

کاسینی در سال ۱۳۷۶ پرتاب شد و سال ۱۳۸۳ به زحل رسید. اول اردیبهشت از نزدیکی قمر بزرگ تیتان عبور کرد و مأموریت آخر خود را که «پایانی عظیم» (Grand Finale) نامیده میشود، آغاز کرد. این فضاپیما، تقریباً هر هفته یکبار به دور زحل میچرخد و ۲۲ بار به فاصلۀ بین زحل و حلقهها شیرجه میزند. اطلاعات شیرجۀ اول به مهندسان کمک میکند تا برای شیرجههای بعدی و حفاظت از فضاپیما اطلاعات بیشتری به دست آوردند.

در پایان کاسینی به درون زحل سقوط خواهد کرد و مأموریتش در ۲۴ شهریور به پایان خواهد رسید. فضاپیمای کاسینی ناسا بار دیگر با تصاویری که ارسال نموده ما را حیرت زده کرده است و یادآوری میکند که اگر شهامت داشته باشیم حس کنجکاوی، ما را در مسیرهایی شگفت قرار خواهد داد.

 

دانلود آهنگ جدید فرزاد فرزین بنام عاشقانه


دانلود آهنگ جدید فرزاد فرزین بنام عاشقانه

Download New Music By Farzad Farzin Called Asheghaneh

فرزاد فرزین عاشقاته

متن آهنگ جدید فرزاد فرزین بنام عاشقانه :

وقتی یاد تو میوفتم بایدم تو هر نفس بغضم
بگیره من فراموشی بگیرم اونهمه خاطره رو
یاد نمیره نمیره همه جا با توام عشقم همه
جا کنارمی واسه همیشه هرجای دنیا که

باشیم ما که حسمون به هم عوض نمیشه
نمیشه میدونی دوست دارم هرجا باشی
حتی از من اگه جداشی بازم بغض تو صدامه
و عشقت تنها تکیه گامه دوست دارم آرزومی

هرجا میرم روبرومی حسم با تو عاشقونه‌ست
و این حال من یه نشونه‌ست من که زندگی
ندارم واسه من درد نبودن ِ تو کم نیست آره
زنده موندم اما زندگی نکردنم دست خودم

******

آهنگ جدید فرزاد فرزین بنام عاشقانه

******

نیست دست خودم نیست شاید از خودت
بپرسی عشق دیوونت چرا آدم نمیشه چرا
بعد اینهمه سال حتی یک شب به تو حسم
کم نیمشه نیمشه آخه دوست دارم هرجا

باشی حتی از من اگه جداشی بازم بغض
تو صدامه و عشقت تنها تکیه گامه دوست
دارم آرزومی هرجا میرم روبرومی حسم با
تو عاشقونه‌ست و این حال من یه نشونه‌ست

میدونی دوست دارم آرزومی هرجا میرم
روبرومی حسم با تو عاشقونه‌ست و این
حال من یه نشونه‌ست

 

دانلود آهنگ جدید فرزاد فرزین بنام عاشقانه با کیفیت ۱۲۸

 

 

دانلود آهنگ جدید فرزاد فرزین بنام عاشقانه با کیفیت ۱۲۸

 

 

 

 

دانلود آهنگ جدید سون باند بنام میخوام ببینمت


دانلود آهنگ جدید سون باند بنام میخوام ببینمت

Download New Music By ۷ Band Called Mikham Bebinamet

7 باند میخوام ببینمت

متن آهنگ جدید ۷ باند بنام میخوام ببینمت :

من میخوام ببینمت دلم واست تنگ شده

تو که نیستی خنده هام بدجوری کم رنگ شده

******

آهنگ سون باند میخوام ببینمت

******

فکرت کجاست، تو بگو چی بین ماست

منو راحت نمیزاره فکری که با خاطره هاست

شاید یه بار، با یه حال بی قرار واسه تو گریه م بگیره دوباره بی اختیار

باور نکن که فراموشم بشی تو همونی که برام آخر آرامشی

با من بمون پای عشقمون بمون نزار یاد من بره هرچی که بوده بینمون

من می خوام ببینمت دلم میخواد ببینمت

میخوام از این زندگی دوباره پس بگیرمت

من میخوام ببینمت دلم واست تنگ شده

تو که نیستی خنده هام بدجوری کم رنگ شده

فکرت کجاست، تو بگو چی بین ماست

منو راحت نمیزاره فکری که با خاطره هاست

شاید یه بار، با یه حال بی قرار واسه تو گریه م بگیره دوباره بی اختیار

باور نکن که فراموشم بشی تو همونی که برام آخر آرامشی

با من بمون پای عشقمون بمون نزار یاد من بره هرچی که بوده بینمون

من دلم تنگ شده واسه روزای خوبمون بزار که تکرار بشه هرچی که بوده بینمون

وقتی به جز چشمای تو چیزی توو فکرم نمیاد حال دلم گفتنی نیست هیچکس و جز تو نمیخوام

من می خوام ببینمت دلم میخواد ببینمت

میخوام از این زندگی دوباره پس بگیرمت

من میخوام ببینمت دلم واست تنگ شده

تو که نیستی خنده هام بدجوری کم رنگ شده

 

دانلود آهنگ جدید ۷ باند بنام میخوام ببینمت با کیفیت ۱۲۸

 

 

دانلود آهنگ جدید ۷ باند بنام میخوام ببینمت با کیفیت ۳۲۰

 

 

 

 

دانلود آهنگ جدید سون باند بنام من عاشقت میشم


دانلود آهنگ جدید سون باند بنام من عاشقت میشم

Download New Music By ۷ Band Called Man Asheget Misham

7 باند من عاشقت میشم

 

این آهنگ یکی از ترک های آلبوم دنیای بعد تو میباشد

 

دانلود آهنگ جدید ۷ باند بنام من عاشقت میشم با کیفیت ۱۲۸

 

 

دانلود آهنگ جدید ۷ باند بنام من عاشقت میشم با کیفیت ۳۲۰

 

 

 

 

دانشمندان موفق به کشف حالت جدیدی از ماده شدند

بیگ بنگ: فیزیکدانان موسسۀ اطلاعات کوانتوم و ماده در دانشگاه کالیفرنیا موفق به کشف اولین کریستال مایع سه بعدی کوانتومی شدند. دانشمندان معتقدند این کشف که در واقع کشف حالتی جدید از ماده است، می ­تواند در محاسبات فوق ­سریع کوانتومی کاربرد داشته باشد و همچنین این کشف تنها بخشی کوچک از کشف های آینده دانست.

به گزارش بیگ بنگ، مولکول­ های کریستال مایع استاندارد به آزادی جریان دارند؛ به گونه ­ای که گویا مایع هستند اما در عین حال همانند حالت جامد موقعیت آنها جهت­ دار و ثابت باقی می­ ماند. کریستال مایع را می­ توان به صورت مصنوعی تولید کرد؛ صفحه نمایش دستگاه­ های الکترونیکی و یا در موارد طبیعی، کریستال­ های موجود در غشای سلول­ ها، از مثال­ های رایج و معمول این ماده هستند. کریستال مایع کوانتومی برای اولین بار در سال ۱۹۹۹ کشف شد. مولکول­ های این ماده بسیار شبیه به کریستال­ های مایع معمولی رفتار می­ کردند اما الکترون های آن تمایل به جهت­ گیری­ با محور تقارن های ویژه­ ای داشتند.

الکترون های کریستال مایع سه بعدی کوانتومی ویژگی­ های مغناطیسی متفاوتی را بسته به جهت جریان یافتن خود، نشان می ­دهند که محور چرخش ­های مشخصی نیز دارند. تقریبا می­ توان گفت که این مسئله به این معنی است که القای الکتریسیته به این مواد،آنها را تبدیل به آهنربا کرده و یا شدت آنها را تغییر داده و جهت اثرمغناطیسی آنها را از بین می­ برد.

کاربردهای کوانتومی

تیم تحقیقاتی بر این باورند که کریستال مایع سه بعدی کوانتومی می­ تواند در زمینه طراحی و ساخت چیپ ­های کامپیوتری بهتر، به دانشمندان کمک کند که از جهت چرخش الکترون ها نهایت اسفاده را ببرند.کشف این ماده می­ تواند ما را در ساخت کامپیوترهای کوانتومی نیز کمک کند. این نسل از کامپیوترها به لطف طبیعت کوانتومی ذرات سازنده آنها، قادر خواهند بود که کدها را رمزگشایی و محاسبات را با سرعت بسیار بالایی انجام دهند.

دستیابی به رایانه کوانتومی یک چالش به حساب می­ آید؛ به این دلیل که اثرات کوانتومی حساس و ناپایدار می­ باشند. این ذرات به راحتی از طریق تعاملات خود با محیط اطراف، قابل تغییر بوده و از بین می­ روند. اما این مشکل را می­ توان با روشی که نیازمند ماده­ ای مخصوص با نام اَبر رسانای توپولوژیکی می ­باشد، حل کرد که این ماده همان کریستال مایع کوانتومی ما می­ باشد.

دیوید هسی دانشیار فیزیک دانشگاه کالیفرنیا که وظیفه بررسی تحقیقات را نیز بر عهده دارد در نشستی خبری اظهار داشت: «به همان شکل که کریستال­های مایع دو بعدی کوانتومی به عنوان اولین فوق­رسانای با دمای بالا معرفی شدند، می­ توان این کریستال ­های سه بعدی را نیز اولین اَبر ­رسانای توپولوژیکی که در جستجویش بوده ­ایم معرفی کرد. به جای خیال­ پردازی برای کشف اَبر ­رسانای توپولوژیکی، اکنون ما می ­توانیم با استفاده از این کریستال مایع سه بعدی کوانتومی این ماده را تولید کنیم.» جان هارتر از همکاران هسی به خبرنگاران اعلام کرد: « تولید این نوع از فوق­رسانا در برنامه ­های آینده ما جای دارد.»

ترجمه: رضا کاظمی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: futurism.com

image_pdfimage_print

راهنمای انتخاب پوشاک مناسب برای رصدگران در سرما

نبرد با سرما؛ راهنمای انتخاب پوشاک مناسب برای رصدگران در شب‌های بسیار سرد

بدن ما همواره در حال از دست دادن گرما است. اگراین چنین نبود، دمای درونی بدن فردی مثلاً با ۷۰ کیلوگرم وزن، با سوزاندن مقدار کالری دریافتی در روز و تبدیل آن به انرژی به حدود ۷۱ درجه سانتیگراد میرسید که طبعاً در چنین دمایی تقریباً همه پروتئینهای بدن متلاشی میشود! البته این از دست دادن گرما در نیمه اول سال بسیار مطلوب است. همه ما در تابستان وقتی در مکانی گرم و به دور از امکانات سرمایشی  به سر میبریم در پیِ  راهی هستیم تا بهنحوی دمای درونی بدن خودمان را پایین بیاوریم. اما در فصول سرد اوضاع فرق میکند. از آنجایی که از دست دادن گرمای بدن فقط از یک طریق صورت نمیگیرد، در فصول سرد سال و مواقعی که نیاز داریم گرمای درونی بدن خود را حفظ کنیم کار کمی مشکل میشود؛ زیرا بعضی از روشهای دفع گرما از بدن را نمیتوان بهصورت قطعی و کامل متوقف کرد و گاهی همین موضوع بلای جان منجمان و عکاسان آسمان شب در شبهای رصدی میشود…

 

عکس از امیرحسین ابوالفتح

مردم کشورهای اسکاندیناوی و نواحی نزدیک به قطب شمال که دائم در معرض هوای سرد قطبی قرار دارند، ضرب‌المثل معروفی دارند: هوای بد نداریم، لباس بد داریم! این سخن به‌طور مشخص اشاره به این دارد که اگر پوشش خود را درست انتخاب کنیم از آسیب‌های قرارگیری در معرض سرما در امان خواهیم بود. یکی از سختی‌های کار منجمان و رصدگران آماتور آسمان شب هم تحمل سرمای شدید در فصول سرد سال است. به‌طور قطع بسیاری از ما تجربه شب‌های سردی را داشته‌ایم که سرمای هوا از حد توان و تحمل ما خارج بوده. در این نوشتار سعی بر این است که اطلاعات بیشتری را درباره شیوه اصولی لباس پوشیدن در اختیار کسانی قرار دهیم که علاقه‌مند به زیبایی‌های آسمان‌اند تا با سختی و احیاناً کمترین آسیب، از زیبایی‌های آسمان شب لذت ببرند.

  روش‌های از دست رفتن گرما در بدن

تبخیر:  می‌دانیم که یکی از راه‌های دفع گرما در بدن تبخیر است که با تعرق انجام می‌شود. بدن با عرق کردن می‌کوشد که گرمای درونی ایجادشده در اثر فعالیت بدنی یا گرمای بیش از حد هوا را کم کند. خوشبختانه، فعالیت رصدگران در شب‌های رصدی که عموماً سرد یا خنک است، منجر به تعرق در بدن نمی‌شود. اما برای آن دسته منجمانی که دوستدار کارهای هیجان‌انگیز و طبیعت‌گردی هستند این نکته را باید یادآور شویم که اگر قبل از آغاز شب رصدی و در راه رسیدن به رصدگاه فعالیت بدنی انجام بدهند و بدن خود را به تعرق وادارند، اگر لباسی که پوشیده‌اند توانایی دفع بخار را نداشته باشد، این عرق حاصل از فعالیت بدنی سبب مرطوب شدن لباس می‌شود و همان رطوبت برای تبخیر شدن مقدار زیادی از گرمای بدن را جذب خواهد کرد.

از طریق تنفس:  این یکی از آن شیوه‌هایی است که تقریباً مهارش ناممکن است و از هیچ راهی نمی‌توان جلویش را گرفت. گرما و آبی که از طریق شش‌ها و در حین دم و بازدم از بدن دفع می‌شوند، در هوای سرد و همچنین در مناطقی با ارتفاع زیاد و کوهستانی بیشتر می‌شود. هوای بازدم شما به‌طور قطع به سردی هوایی که آن را به درون شش‌های خود می‌فرستید نیست و بدن شما گرم و مرطوبش کرده است. روزانه بخشی از گرما و رطوبت بدن از این طریق از دست می‌رود و هر چه ارتفاع محل رصد بیشتر باشد و هوا سردتر، این مقدار هدررفتِ گرما بیشتر می‌شود و کاری هم نمی‌شود کرد. تنها راهی که ممکن است جلوی این شیوه از دست دادن گرما را بگیرد، بستن شال جلو بینی و دهان است و جایگزینی این گرما و رطوبتِ ازدست‌رفته با آب و غذا.

انتقال یا هدایت:  این شیوه از دست دادن گرما را می‌توان تأثیرگذارترین و ملموس‌ترین نوعِ آن دانست. پوست بدن در هوای سرد دائم مشغولِ تبدیل هوای سرد اطراف خودش به هوای گرم و تبادل حرارتی و انتقال گرما به محیط اطراف است. پوشاندن مناسب سر و گردن و دست‌ها در هوای سرد تنها راه مقابله مؤثر با این شیوه از دست دادن گرما است. برای کسانی مثل من که از پوشاندن سر با کلاه متنفر هستند و به هنگام استفاده از کلاه از دم کردن هوای زیر کلاه پشمی و به خارش افتادن پوست سر به ستوه می‌آیند، شاید دانستن این مطلب که بیش از نیمی از گرمای بدن در هوای سرد از طریق سر و گردن به هدر می‌رود دلیل مناسبی باشد که پوشش مناسبی برای سر و گردن خود تهیه کنند. خوشبختانه، کلاه‌های مختلفی با جنس‌های متفاوت در فروشگاه‌های لوازم کوه‌نوردی در بازار موجود است که می‌توانید به اندازه یک شب با آن کنار بیایید. نیمی از گرمای بدن اصلاً مقداری نیست که بخواهید به آن بی‌توجهی کنید!

نشستن بر روی زمین سرد بدون زیرانداز هم از آن دست کارهایی است که موجب می‌شود در مدت کوتاهی سرما به عمق وجود رسوخ کند. نشستن روی زمینی سنگی بدون زیرانداز یا رصد بر روی لایه‌ای از یخ و برف از آن دست کارهایی است که از توان شما برای ادامه کار به شدت می‌کاهد. ترجیحاً حتی در حین کار با تلسکوپ هم اگر در تماس با بدنه فلزی آن احساس سرما می‌کنید از دستکش استفاده کنید. عموماً بدنه تلسکوپ در شب‌های رصدی سردتر از محیط اطراف است که علت آن را در بخش بعد توضیح خواهیم داد. گاهی ممکن است آن احساس راحتی‌ای را که در فعالیت با دستان بدون پوشش دارید در حین کار با دستکش نداشته باشید. ولی به‌جای استفاده از دستکش‌های ضخیم و چندلایه و ضدآب و مخصوص برف می‌توانید از یک دستکش نازک ولی ضد باد استفاده کنید که جلوی کارآیی شما را نگیرد.

تشعشع:  از دست دادن گرما از راه تشعشع شاید عجیب‌ترین شیوه‌ای باشد که با آن سر و کار داریم و نکته بد ماجرا آن‌جا است که از آن شیوه‌هایی است که چندان نمی‌توان جلویش را گرفت. نحوه عملکرد آن هم بسیار ساده است: تابش الکترومغناطیسی که در طول‌موج فروسرخ اتفاق می‌افتد و با آشکارسازهای فروسرخ مثل دوربین دید در شب می‌توان به خوبی اثرات آن را دید. بدن به‌طور دائم در حال تابش در ناحیه فروسرخ است. باید بدانید هرچه اختلاف دما بین بدن شما و محیط بیشتر باشد، این شیوه قوی‌تر و مؤثرتر عمل می‌کند. در بخش پیش اشاره کردیم که در شب‌های رصدی بدنه فلزی تلسکوپ عموماً از دمای محیط سردتر است. علت آن هم دقیقاً همین تابش الکترومغناطیسی است. همه ما می‌دانیم که گرما از محیط گرم به محیط سردتر منتقل می‌شود. پرسشی که مطرح می‌شود این است که آن محیط سردتر از هوای اطراف در شب رصدی کجا است که دمای پایین‌تری دارد و سبب تابش فروسرخ می‌شود؟ آن محیط چیزی نیست جز آسمان تهی و فضای خالی بالای سر ما. ما هرچه در جو بالاتر برویم و هوای اطراف‌مان رقیق‌تر بشود، از دمای هوا کاسته می‌شود. بیرون از جو کره زمین هم فضای تهی میان‌سیاره‌ای قرار دارد با دمایی بسیار کمتر از دمای شب رصدی بر روی زمین. شگفت‌انگیز نیست؟

تا این‌جا با شیوه‌های از دست رفتن گرما از بدن آشنا شدیم. حالا وقت آن رسیده که بدانیم اگر بدن ما گرما از دست بدهد چه اتفاقاتی می‌افتد و چه چیزی در انتظار ما خواهد بود. هیپوترمی (از دست دادن شدید دمای بدن) و سرمازدگی دو اتفاقی است که برای کسانی که مدت‌های طولانی در معرض سرما قرار می‌گیرند رخ می‌دهد.

 سرمازدگی (Frostbite)

سرمازدگی عموماً برای کسانی رخ می‌دهد که ساعت‌های طولانی در محیط بسیار سرد و پر از یخ و برف و کوهستانی مشغول ماجراجویی هستند یا دچار دردسر شده‌اند. خوشبختانه تا‌به‌حال گزارشی از سرمازدگی یا هیپوترمی بین رصدگران ایرانی منتشر نشده است، چرا که در فصول سرد سال اغلب رصدگران در مناطق کویری و دشت‌ها که ارتفاع کمتری دارد به فعالیت می‌پردازند و صدالبته عموماً مانند کوه‌نوردان آن‌قدر از مکان گرم و ایمن دور نیستند که در روند پیش‌رونده سرمازدگی اندام‌ها گرفتار شوند. در سرمازدگی، آب موجود در بافت‌های بدن یخ می‌زند و بلورهای یخ در درون و در میان سلول‌ها تشکیل می‌شود. نقاط مستعد برای سرمازدگی صورت و گونه‌ها، انگشت‌های پا و دست، پاشنه پا، نوک بینی و در مجموع نقاطی هستند که یا خون‌رسانی به آن‌ها ضعیف است و در انتهای چرخه خون‌رسانی قرار دارند، یا در معرض هوای بسیار سرد هستند.

سرمازدگی درجات مختلفی دارد. در نوع درجه یک آن فقط سطح پوست دچار سرمازدگی می‌شود و حتی ممکن است تاول هم نزند (اغلب در سرمازدگی این اتفاق می‌افتد). پوست حالت چرمی پیدا می‌کند و بی‌رنگ می‌شود و گِزگِز می‌کند. این سطح از سرمازدگی احتیاج به بستری‌شدن ندارد و معمولاً درمان دارویی برای آن تجویز نمی‌شود. در درجات بعدی از سرمازدگی آسیب شدیدتر خواهد بود و حتی می‌تواند به قطع عضو در سرمازدگی درجه چهار منجر شود. هر چند همان‌طور که گفته شد چون منجمان آماتور در فعالیت‌های خود پیاده‌روی‌های طولانی در برف ندارند از آسیب سرمازدگی در امانند. در حقیقت خیلی پیش‌تر از آن‌که کار به سرمازدگی اندام‌ها بکشد، باید فعالیت را متوقف کنید و به مکانی گرم پناه ببرید. در مورد سرمازدگی‌های ناگهانی که در دماهای چند درجه زیر صفر اتفاق می‌افتد، هوشیار باشید. شاید لباس بسیار خوب و مناسبی به تن داشته باشید، اما ممکن است برای یک لحظه ناگهان پوشش بخشی از بدن خود را  کنار زده باشید. در آن حالت اگر باد شدت داشته باشد و هوا هم بسیار سرد باشد، احتمالاً سرمازدگی ناگهانی برای شما اتفاق می‌افتد. هیچ نقطه‌ای از بدن خود را در هوای بسیار سرد و زیر صفر درجه سانتی‌گراد در معرض باد قرار ندهید. اگر بدن‌تان دچار سرمازدگی شد و حالت‌های مشاهده‌شده در بالا برای آن اتفاق افتاد مثل رنگ‌پریدگی پوست در ناحیه سرمازده، سفت‌شدن و چرمی‌شدن سطح پوست، درد و گزگز و غیره، بی‌درنگ از محل سرما دور شوید و به جایی گرم‌تر و به دور از وزش باد پناه ببرید و با گرمایی ملایم مثل گرمای بدن یا قرار دادن عضو سرمازده در آب با حرارت بین ۳۷ تا ۴۲ درجه شروع به گرم‌کردن آن عضو کنید. از قراردادن عضو سرمازده در آب جوش یا گرفتن در مقابل شعله آتش جداً خودداری کنید.

روش تشخیص دمای مناسب آب برای غوطه‌ور‌کردن عضو سرمازده در آب گرم این است که با پوست ناحیه آرنج دست، گرمیِ آب را امتحان کنید. پوست این ناحیه برای گرمای حدود ۴۰ درجه حساس است. این مطالب را برای این بیان کردیم که عکاسان نجومی و اعماق آسمان که برای ثبت لحظه‌ای خاص نمی‌توانند از ادامه کار منصرف شوند یا رصدگران هلال ماه که در ارتفاع‌های زیاد به رصد می‌پردازند، ممکن است در معرض این نوع آسیب باشند. وگرنه بسیار پیش از این‌که سرما بخواهد چنین آسیب‌های جدی به شما وارد کند باید به‌جایی گرم‌تر پناه ببرید.

  هیپوترمی  (hypotermia)

هیپوترمی یا کاهش دمای عمومی بدن از آن دست اتفاقات خطرناک و نامطلوبی است که ممکن است در هوای سرد برای منجمان اتفاق بیفتد. بدن انسان در محدوده دمایی بسیار کمی می‌تواند دمای خود را حفظ کند. هیپوترمی زمانی رخ می‌دهد که دمای مرکزی بدن به کمتر از ۳۶ درجه سانتی‌گراد افت کند. بدن انسان اگر بدون پوشش مناسب مدت زیادی در مواجهه با هوای سرد قرار بگیرد و سوخت‌وساز داخلی بدن نتواند گرمای ازدست‌رفته بدن را جایگزین کند هیپوترمی اتفاق خواهد افتاد. هیپوترمی هم مانند سرمازدگی درجات مختلفی دارد که شامل هیپوترمی خفیف، هیپوترمی ملایم، و هیپوترمی شدید است.

در هیپوترمی خفیف، اندام‌ها به‌طور غیرارادی می‌لرزند که در حقیقت واکنش بدن به اُفت دما است. در این حالت بدن سعی می‌کند به این روش ماهیچه‌ها را به حرکت وادارد تا گرمای بدن افت نکند. در این‌جا دمای بدن شخص بین ۳۲ تا ۳۶ درجه سانتی‌گراد است و به غیر از احساس سرمای شدید و لرزش، افزایش تعداد تنفس و ضربان قلب و بی‌حسی پوستی و ضعف‌های جزیی در کارکرد ماهیچه‌ها به‌ویژه در حرکات ظریف با دست مشاهده خواهد شد. همچنین سوخت‌وسازِ پایه بدن، یعنی سوخت‌وساز داخلی هم افزایش می‌یابد. در هوای سرد و ارتفاع‌های زیاد ضریبِ مصرفِ کالری رشدی ۱۲ تا ۵۰ درصدی خواهد داشت و اگر هیپوترمی اتفاق بیفتد ضریب مصرف انرژی از این هم بیشتر خواهد شد. هرچه دمای بدن بیشتر کاهش بیابد، علائم هیپوترمی شدیدتر و اختلالات ماهیچه‌ای بیشتری مشاهده می‌شود. هم‌زمان با شدت هیپوترمی اختلالات ماهیچه‌ای ایجاد و قدرت تعقل کم می‌شود و گیجی و فراموشی و اختلال در تعقل و صحبت کردن روی می‌دهد. دقت کنید که گرمی دست و پا ملاک نیست و منظور از دمای بدن در این‌جا دمای مرکز بدن است. برای اطلاع از وقوع هیپوترمی باید به دمای شکم توجه کرد. به یاد داشته باشید که هر لرزیدنی هیپوترمی نیست. ممکن است بعد از صرف غذا هم دچار لرزیدن خفیفی شوید که علت آن هجوم خون به سمت معده برای هضم غذا است. در این‌جا منظور ما لرزیدن نسبتاً شدید در تمام اندام‌های بدن است.

احتمال بسیار کمی وجود دارد که رصدگر به سرمازدگی و هیپوترمی دچار شود؛ مگر این‌که کار نامعقولی انجام دهد یا اتفاقی پیش‌بینی‌ناپذیر رخ دهد. هیپوترمی و سرمازدگی، از آن دست اتفاق‌هایی نیستند که سال‌ها بعد باافتخار خاطره آن را برای دیگران و نسل بعدی خود تعریف کنید!

برای آن دسته از خوانندگان که علاقه‌مند به فعالیت‌های دیگر مثل کوه‌نوردی هستند یا مسئولیت سفرهای گروهی را برای رصد آسمان به عهده می‌گیرند مطالعه منابع آموزشی در این زمینه توصیه می‌شود.

حالا که با راه‌های از دست دادنِ گرمای بدن و خطرات آن آشنا شدیم، وقت آن رسیده است که پرسشی مرسوم و قدیمی در زندگی، اما جدید برای شب‌های رصدی را دوباره مطرح کنیم: امشب چی بپوشیم؟

کاسینی تصاویر بی نظیری از میان حلقه های زحل شکار کرد!

بیگ بنگ: دانشمندان با هیجان برای اولین بار توانستند نگاهی اجمالی به فضای میان زحل و حلقه هایش داشته باشند. تصاویری که در این عملیات ثبت می‌شوند در بهترین حالت باید بتوانند جزئیاتی به کوچکی ۱۵۰ متر را نمایش دهند. تیم تصویربرداری کاسینی ارسال تصاویر ویرایش نشده این کاوشگر را روی وب‌سایت کاسینی آغاز کرده‌اند.

به گزارش بیگ بنگ، چهارشنبه فضاپیمای کاسینی ناسا اولین شیرجه (از ۲۲ شیرجه از پیش برنامه ریزی شده) از میان حلقه های زحل را انجام داد. هیچ شی ساختۀ دست بشری برای عبور از حلقه های چرخان متشکل از ذرات یخ و غبار تاکنون خطر نکرده بود.

کاسینی با سرعت حدود ۱۲۴ هزار کیلومتر بر ساعت از منظقه ای قطور حاوی ذرات بالقوه خطرناک عبور می کند و به همین دلیل از آنتن بشقابی خود به عنوان سپر و محافظی در مقابل این ذرات استفاده می کند و در نتیجه هرگونه ارتباطی با زمین در طی شیرجه غیر ممکن می گردد.

تمام روز دانشمندان با نگرانی منتظر دریافت علامت تائیدی بودند موید اینکه کاوشگر فضائی کوچکشان شجاعانه ماموریت خود را انجام داده است. درست قبل از نیمه شب به وقت اقیانوس آرام “شبکه فضایی ژرف” (یک گروه از تلسکوپ ها که با اجرام دور در فضا ارتباط برقرار می کنند.) سیگنال کاسینی را دریافت کردند و کارکنان کنترل زمینی در مرکز JPL در کالیفرنیا همگی هورا کشیدند. کاسینی اقدام به ارسال اطلاعات از میلیاردها کیلومتر دورتر و از فاصلۀ خالی میان زحل و حلقه هایش کرده بود و سپس به سلامت از سمت دیگر پدیدار شد. در زیر آلبوم عکس های ثبت شده کاسینی را مشاهده کنید:

در سپتامبر ۲۰۱۷ فضاپیمای کاسینی آخرین شیرجه اش را مستقیما به درون خود زحل انجام خواهد داد و برای همیشه از دست خواهد رفت در حالی که در این آخرین ماموریت خود عکس هایی بی نظیر و کشفیات علمی مهیجی را وعده خواهد داد.

ترجمه: دکتر مصطفی رحمانی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sciencealert.com

image_pdfimage_print

یک سایت برای دوست داران نجوم و سیارات